คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 21 : White Marshmallow OO Chapter 18 : Marshmallow In Danger!


     อัพเดท 19 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 21 : White Marshmallow OO Chapter 18 : Marshmallow In Danger! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2307 , โพส : 34 , Rating : 100% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


18

Marshmallow In Danger!

 

เสียงฮัมเพลงดังอยู่ตามสายลม

เด็กชายตัวน้อยเดินกลับบ้านด้วยใจเบิกบาน ในหัวมีเพียงภาพตนกลับถึงบ้าน นอนแผ่ดูทีวี ทำสิ่งที่ผ่อนคลาย

ขาทั้งสองหยุดที่ประตูรั้ว... เขาผลักประตูเปิดออก

“เฮ้...ฉันกลับมาแล้ว บะ-

เด็กชายหยุดนิ่งราวกับถูกสาป จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความพรั่นพรึง ของเหลวสีแดงฉานค่อยๆ หลั่งไหลออกมาจากพื้นผิวสีขาว...

“ม่ายยยยยย!

เด็กชายกรีดร้องดังลั่น ยิ่งพอเบือนสายตาไปทางขวา...

...โฉมหน้าของฆาตกร
 

OOO

 

(Pleng-ruk’s POV)

สักพักแล้วแฮะที่ฉันไม่ได้เข้ามาเหยียบในสำนักงานของ The CUPCAKE นิตยสารสุดที่รักของฉันและแม่ ฉันเดินเข้าไปในห้องทำงานของแม่แล้วไหว้สวัสดีท่าน

“สวัสดีค่ะแม่”

“อ้าวเพลง เป็นไงบ้าง ช่วยงานร้านน้าพิณไปถึงไหนแล้วละ”

“เยี่ยมยอดค่ะ ตอนนี้แคมเปญที่เพลงคิดกระแสตอบรับดีมากเลย เงินไหลเข้ามาตั้งเยอะแน่ะ เพราะเมเจอร์แท้ๆ”

“แหม...จริงสินะ ลูกเคยเป็นข่าวกับเขาอยู่พักนึงนี่ ว่าแต่ตอนนี้ความสัมพันธ์ไปถึงขั้นไหนแล้วล่ะ” แม่ถามน้ำเสียงหยอกล้อ คงเพราะรู้ว่านิสัยฉันเป็นยังไงสินะ

“ก็...เป็นเพื่อนกันน่ะแม่ ไม่มีอะไรหรอก เรื่อยๆ”

“ไม่เคยคบใครจริงจังสักคนเลยน้าลูกแม่คนนี้”

“แม่ก็...แม่ก็รู้นี่ว่าผู้ชายบนโลกนี้มีให้ลองเล่นด้วยตั้งเยอะตั้งแยะ เพลงจะโง่ผูกมัดตัวเองติดกับผู้ชายแค่คนใดคนหนึ่งทำไมล่ะ”

“ก็เพลงยังไม่เคยรู้จักความรักที่แท้จริงนี่นา” แม่ยิ้มอย่างอ่อนใจพลางไกวปากกาในมือเล่น “ถ้าเพลงได้รักใครสักคนจริงๆ เมื่อนั้นแหละที่เพลงจะหยุดทุกอย่างเพื่อเขา”

“มันยากจะตายนะแม่...ผู้ชายก็เหมือนขนมหลายๆ ชนิด อยากจะลิ้มลองไปซะหมด มีเหรอที่ว่าเราจะกินขนมชนิดเดียวไปทั้งชีวิต ไม่มีทาง”

“ขนาดแม่เห็นผู้ชายเป็นขนมคัพเค้กที่มีหลากหน้าหลายรส แม่ยังหยุดได้เลยนะ”

“...แล้วผู้ชายคนนั้นเขาหยุดเหมือนที่แม่หยุดไหมล่ะ”

“...”

คุณแม่มีสีหน้าเศร้าหมองลงเล็กน้อย เพราะผู้ชายคนนั้นสินะ...ผู้ชายที่ไม่สนว่าจะทำร้ายความรู้สึกของผู้หญิงมากน้อยเพียงใด ทุ่มเทไปเท่าไรก็เหมือนเทน้ำลงไปในมหาสมุทร มันไม่เคยส่งผลใดๆ ทั้งสิ้น

ฉันรู้ว่าในใจแม่ยังเศร้าเสมอมา...และยังคงเจ็บใจไม่หายด้วยที่ต้องตกเป็นของเล่นของผู้ชายคนนั้น ผู้ชายที่ฉันเองก็จะไม่มีวันอภัยให้ตลอดชีวิต! เพราะอย่างนี้มั้ง แม่ถึงผุดนิตยสาร The CUPCAKE ขึ้นมา ก็เพื่อแก้แค้นผู้ชายด้วยการทำให้ผู้ชายกลายเป็น ของเล่นทางสายตาของผู้หญิงนั่นเอง

แม่ไม่เคยมองผู้ชายด้วยทัศนคติที่ดีอีกเลยนับตั้งแต่วันที่หัวใจแตกสลาย และแน่นอนว่าความรู้สึกเหล่านั้นก็ถูกส่งผ่านมายังฉันเช่นกัน...

ยังไงเสียสำหรับฉัน ผู้ชายก็เป็นเพียงแค่ ของเล่นอยู่วันยังค่ำนั่นละ

“เอ้อ! แล้วตอนนี้โรงแรม The Mercury ที่พวกเราถือหุ้นเป็นยังไงบ้างคะ”

~~~

เสียงโทรศัพท์มือถือของแม่ดังขัดจังหวะคำถามของฉัน แม่ยกมือขึ้นเป็นเชิงขอจังหวะแป๊บนึงก่อนจะรีบรับสายเพราะดูเหมือนจะเป็นเรื่องสำคัญ

“ว่าไงจ๊ะไหม มีเรื่องอะไรที่โรงแรมหรือเปล่า... เอ๊ะ...เมเจอร์ทำไมเหรอ”

ฉันหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินชื่อเมเจอร์ในบทสนทนา ความสงสัยพุ่งเข้าใส่ฉันระลอกใหญ่... พี่ไหมเป็นพนักงานต้อนรับที่โรงแรม The Mercury ซึ่งเคยทำงานที่เดอะคัพเค้กมาก่อนจึงสนิทกับแม่พอสมควร

“ใช่ๆ ลูกฉันเป็นเพื่อนสนิทเขาเองละ เขามาที่โรงแรมเหรอ... อะไรนะ...!!!

แม่อุทานเสียงดังก่อนจะรีบจบบทสนทนาอย่างเร่งด่วน นั่นยิ่งทำให้ฉันอยากรู้ไปกันใหญ่ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเมเจอร์ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องน่าตกใจนะ

“เพลง...พี่ไหมบอกอยากให้เพลงรีบไปที่ The Mercury ด่วนเลย พี่เขาบอกว่าเจอเมเจอร์กำลังจะเดินไปขึ้นลิฟท์ในส่วนของห้องพัก เขาไปกับ...”

“...!!

ความชาแล่นผ่านไปทั่วร่างเมื่อฉันได้รู้ว่าใครกำลังอยู่กับเมเจอร์ตอนนี้ที่โรงแรม บุคคลที่ฉันเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีตัวตนอยู่บนโลกนี้ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะต้องมาเจอกันอีก!

แล้วเมเจอร์...นี่นายเป็นบ้าไปแล้วหรือไง! ถึงยอมไปเจอคนคนนั้นที่โรงแรมน่ะ ก็รู้อยู่ว่าชื่อเสียงเรียงนามเขาเป็นยังไง นายมัน...!

ใจเย็นๆ ก่อนเพลงรัก... บางทีหมอนั่นอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าอีกฝ่ายเป็น... พวกเขาอาจจะแค่...พบเจอกันเรื่องอื่น

แต่เรื่องอื่นที่ว่า...มันจะเป็นเรื่องอะไรได้อีกล่ะ ฉันเดาไม่ออกจริงๆ

“งั้นเพลงไปก่อนนะคะแม่”

ฉันรีบไหว้ลาแม่แล้วพุ่งไปยังประตูห้องทันที The Mercury อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก ขึ้นรถไฟใต้ดินไปแป๊บนึงคงถึง

ระหว่างทางฉันแทบอยู่ไม่เป็นสุขเลย ทั้งขยะแขยงไอ้คนที่อยู่กับเมเจอร์ตอนนี้ ทั้งหงุดหงิดที่เมเจอร์ตัดสินใจไปหาเขาที่โรงแรม นี่มันเรื่องอะไรกันแน่...

ถ้าเมเจอร์ไม่รู้ว่าคนที่เขาไปหานั้นแท้จริงเป็นยังไง ก็ขอให้เขารอดเถอะ

แต่ถ้ารู้อยู่แล้ว...หึ ไม่ระวังตัวเอาซะเลยนะ หรือว่าแท้จริงนายเป็นคนอย่างนี้
 

OOO

 

(Major’s POV)

ก่อนหน้านั้น...

“ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ”

ผมไหว้อย่างนอบน้อมให้กับทีมงานที่ช่วยดูแลผมในงานเปิดตัวกางเกงยีนคอลเล็คชั่นใหม่แล้วเดินออกมาจากบริเวณงานพลางนึกเสียดายที่เพลงรักไม่ได้มาด้วยเพราะเธอนัดเจอกับแม่ไว้

~~~

โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสั่นขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่ามีคนโทรเข้า เมื่อผมเห็นชื่อ ไอ้เสี่ยโรคจิตภิรมย์บนหน้าจอสัมผัสนั้น...ผมก็นิ่งไปครู่หนึ่ง เฮ้ย! นี่มันผ่านมาสัปดาห์นึงแล้วนะ ผมเกือบลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ

“คุณโทรมาอีกทำไม! ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่รับข้อเสนอคุณ!

ผมได้ทีตะโกนใส่มือถือด้วยอารมณ์คุกรุ่นทั้งหมด ผมโคตรช็อกตอนที่รู้ว่าไอ้นี่เป็นเกย์เฒ่า แปลว่าคงปิดความลับมิดชิดมากเลยสินะ

(ใจเย็นๆ ก่อนหนุ่มน้อย) ปลายสายยังคงเป็นผู้ชายเสียงแหบพร่าน่ากลัวคนเดิม คนที่แค่ฟังเสียงก็เดาออกแล้วว่าเป็นคนยังไง (ฉันไม่ได้โทรมาเพราะเรื่องเมื่อหลายวันก่อน แต่ตอนนี้ฉันอยู่กับเพื่อนเธอ)

“เพื่อน...ใคร!!

(คนที่ชื่อไมน์ไง...)

“...ม...หมายความว่าไง ทำไมไอ้ไมน์ไปอยู่กับคุณได้! แล้ว...คุณรู้ได้ไงว่าเขาเป็นเพื่อนผม”

(เขากำลังเจ็บหนักเพราะถูกรุมทำร้าย ฉันมาช่วยเขาได้ทันพอดี ตอนนี้เขาอยากเจอเธอมากนะ แค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่าเธอสองคนเป็นเพื่อนกัน)

ผมตาโตกับคำพูดของอีกฝ่าย ไมน์ถูกทำร้ายงั้นเหรอ! เพียงได้รู้แค่นั้น...ความขุ่นหมองในใจผมที่มีต่อไอ้ภิรมย์ก็ค่อยๆ ละลายหายไป เหลือไว้เพียงความกังวลเรื่องไมน์เท่านั้น

“ล...แล้วไมน์อยู่ไหนครับ!

คำพูดแลดูสุภาพขึ้นมาทันใด ก็ผมห่วงเพื่อนนี่นา ถึงเราจะไม่ได้เจอหน้ากันแล้วก็เถอะ

(อยู่ที่โรงแรม The Mercury ห้องแปดศูนย์เก้า ตอนนี้นอนพักอยู่ในห้อง ถ้าเธอมาถึงก็โทรบอกฉันละกัน ฉันจะลงไปรับ)

“งั้น...ก็ได้ครับ ยังไงก็ขอบคุณนะครับ”

ผมวางสายด้วยจิตใจไม่เป็นสุข ไมน์พ้นจากอันตรายมาได้ก็เพราะภิรมย์ช่วยเอาไว้ ถ้าเป็นความจริง ผมก็ควรต้องรู้สึกขอบคุณ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นอะไรที่กระดากไปหน่อยก็เถอะ

แต่จู่ๆ ผมก็นึกบางอย่างขึ้นได้... ถ้านี่เป็นกลลวงของไอ้เสี่ยนักการเมืองวิปริตนั่นล่ะ! บางทีอาจจะเป็นกับดักล่อก็ได้!

คิดได้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจกดโทรออกเมื่อเลื่อนรายชื่อลงมาถึงชื่อของไมน์

(ฮ...ฮัลโหล เมเจอร์ใช่ไหม)

ผิดจากที่ผมคาดคิดไว้...นึกว่าไมน์จะส่งเสียงราบเรียบตอบกลับมาเหมือนปกติซะอีก เพราะผมยังอคติกับไอ้นักการเมืองวิปริตนั่นไม่หาย แต่สิ่งที่ผมได้ยินคือน้ำเสียงสั่นเครือเหมือนคนใกล้จะร้องไห้ จนนึกกังวลว่าเรื่องที่เพิ่งได้ยินมาทั้งหมดนั้นอาจจะเป็นเรื่องจริง

“ไมน์! ฉันได้ยินมาว่าแกถูกรุมทำร้ายงั้นเหรอ!

ผมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ราวกับว่าเราทั้งสองไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน

(ช...ใช่ ฉ...ฉันเพิ่งรอดมาได้ มีคนช่วยฉันไว้พอดี อัก...)

สุ้มเสียงบ่งบอกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจนจนจิตใจผมเริ่มกระวนกระวาย

“แล้วนี่แกอยู่ที่ไหน ใช่ The Mercury ห้องแปดศูนย์เก้าหรือเปล่า!” ผมสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจเต้นรัวอย่างหนักหน่วงจนเจ็บไปทั่วอก

(อ...อะ...ใช่...โอ๊ย! ฉ...ฉันอยากเจอแกนะไอ้เม ฉัน...)

“ฉันจะไปหาแกเดี๋ยวนี้แหละ!

ไวเท่าความคิด ผมรีบออกมาจากตัวอาคารห้างแล้วขับรถไปยัง The Mercury ทันที ด้วยสติสัมปชัญญะทั้งหมดที่ยังหลงเหลืออยู่ ผมพอจะรับรู้ได้ว่านี่เป็นการขับรถครั้งที่เร็วที่สุดตั้งแต่ซื้อรถมาเลย

ในที่สุดผมก็มาถึงจุดหมาย ผมรีบหาที่จอดรถแล้วมุ่งเข้ามาในตัวตึกโรงแรมที่ตกแต่งหรูหรา งั้นรีบโทรหาไอ้เสี่ยนั่นเลยดีกว่า

“เมเจอร์หรือเปล่า”

ยังไม่ทันจะได้ควักโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เสียงแหบพร่าที่เคยได้ยินผ่านหูโทรศัพท์ก็ดังขึ้นใกล้ๆ ผมหันไปมองด้วยความตกใจ ก็ได้เห็นรูปโฉมของเสี่ยนักการเมืองชื่อดังที่ดูยังไงๆ ก็ไม่ต่างจากในโทรทัศน์สักนิด ดูขี้โกงยังไงก็ขี้โกงอย่างนั้น ถึงจะมีเค้าความหล่อเหลาจากสมัยหนุ่มอยู่ก็เถอะ แต่หน้าตาอย่างนี้มันหน้าแบบตัวร้ายในละครหลังข่าวชัดๆ

“ไมน์อยู่บนห้องใช่ไหมครับ”

“ใช่แล้วละ รีบไปกันเถอะ ไมน์เขารอเธออยู่น่ะ”

ภิรมย์เดินนำหน้าผมออกไปทางลิฟต์ด้วยความเร่งรีบ ผมผุดยิ้มขึ้นบางๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกไม่นานจะได้พบเพื่อนรักที่ห่างหายกันไปนานสักที หลังจากวันนั้นที่เราทะเลาะกันเรื่องโฮสต์คลับก็แทบไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ทิฐิที่สูงลิบลิ่วของพวกเราคงเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง

เมื่อขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นแปดแล้ว ผมก็แทบอยากถลาออกไปหาระเบียงทางเดินปูพรมสีส้มอมน้ำตาลแล้ววิ่งไปหาห้องแปดศูนย์เก้าโดยเร็วที่สุด แต่ภิรมย์ปรามผมไว้ก่อนจะก้าวยาวๆ ไปทางห้องจุดหมาย แกก็ใจเย็นได้สิ ไม่ใช่เพื่อนแกนี่!

และแล้วเราก็หยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้สลักชั้นดีที่มีป้ายติดไว้ว่า 809 ภิรมย์จัดการสแกนคีย์การ์ดก่อนจะเปิดประตูแล้วผายมือเชิญให้ผมก้าวเข้าไปในห้อง ก่อนจะตามเข้ามาทีหลัง ผมมองรอบด้านด้วยความกระวนกระวาย ห้องนี้เป็นห้องที่ใหญ่พอสมควร ตรงนี้เป็นห้องนั่งเล่น ซึ่งไม่ใช่ที่ที่ไมน์อยู่ ผมเดินวุ่นไปทั่วห้อง ไม่สนด้วยซ้ำว่าภิรมย์บอกให้ไปทางไหน ผมเปิดประตูบานแล้วบานเล่า จนมาหยุดที่ประตูบานสุดท้าย...ประตูห้องนอน...

“เข้าไปสิ”

ภิรมย์พยักหน้าเป็นเชิงให้ผลักประตูเข้าไป ผมพยักหน้ารับก่อนจะขยับลูกบิดด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำ คาดหวังว่าจะเห็นภาพเพื่อนรักนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงด้วยสภาพบอบช้ำ

...แต่ก็เปล่า ไม่มีแม้เพียงเงาของไมน์

บนเตียงไซส์คิงสีขาวสะอาด มีเพียงหมอนหนุนไม่กี่ใบวางอยู่ รอบด้านประดับไปด้วยโต๊ะเครื่องเขียน ตู้เสื้อผ้า โทรทัศน์ ดูยังไงๆ ก็เป็นห้องที่ใครหลายคนอยากเข้ามาอยู่

แต่ไม่ใช่สำหรับผม...ไม่ใช่สำหรับผมในเวลานี้...กับคนคนนี้!

“นี่คุณ...!

วินาทีที่ผมหันไปประจันหน้ากับภิรมย์ ผู้ชายร่างใหญ่ตรงหน้าก็รวบตัวผมยกขึ้นพาดบ่าอันแข็งแรงโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว ผมได้แต่ดิ้นขลุกขลักและทุบหลังหนานั่นด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่ในเมื่อผมเป็นผู้ชายร่างติดจะบาง เมื่อต้องมาสู้กับคนร่างยักษ์ขนาดนี้ ทำยังไงก็มีแต่จะแพ้ น่าหงุดหงิดนัก!

“ปล่อยผมนะ! นี่คุณหลอกผม!

“ถ้าไม่หลอกแล้วเธอจะยอมมีอะไรกับฉันไหมเล่า!

ภิรมย์ก้าวไปทางเตียงอย่างมั่นคงราวกับว่าเขาแบกแค่ตุ๊กตาตัวหนึ่งพาดไหล่ไปเท่านั้น เพียงแค่ไม่นาน ร่างของผมก็หล่นกระแทกเตียงนุ่ม ตามมาด้วยร่างใหญ่ของผู้ชายอีกคนที่ขึ้นมาคร่อมเอาไว้ได้ทันก่อนที่ผมจะหนี

ไม่นะ! ฉากอย่างนี้มันเหมือนที่เคยดูในละครเลยนี่หว่า ฉากที่ผู้ร้ายปล้ำนางเอก ไม่เอานะเว้ยยย!

“ความจริงตอนแรกฉันกะจะโปะยาสลบ เธอจะได้ตกเป็นของฉันได้ง่ายๆ แต่นึกไปแล้ว ทำอย่างนั้นก็ไม่สนุกสิ”

น้ำเสียงแหบน่าขยะแขยงเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากกว้างของคนข้างบนจนผมนึกอยากจะตะบันหน้าอีกฝ่ายยิ่งนัก เกิดมาผมไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้! ทั้งตกใจทั้งกระวนกระวายจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ดิ้นไปมาทั้งๆ ที่มือสองข้างถูกรวบไว้เหนือหัว รู้สึกเหมือนตัวเองไร้หนทางสู้ยังไงยังงั้นเลย

“ถ้าคุณทำอะไรผม ผมจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดเลย!

“...ถ้าคิดจะเอาเรื่องฉัน อย่าลืมอัดก๊อปปี้คลิปไว้ด้วยละกันนะ”

ไอ้ภิรมย์พยักเพยิดไปทางชั้นบนของตู้เก็บของ ที่ตรงนั้นปรากฏกล้องวิดิโอซึ่งเล็งมาทางเตียงพอดี ผมเบิกตากว้างด้วยความนึกไม่ถึง พลันจินตนาการถึงความเลวร้ายที่จะเกิดขึ้นหากคลิปสกปรกนี่ถูกเผยแพร่! ผมต้องไม่แคล้วเป็นดาวดับแน่นอน ม่ายยย! ผมไม่เอาอย่างนั้น!

ไอ้หื่นจัดตรงหน้ายังคงมองผมด้วยสายตาเหมือนสัตว์ป่า มือไม้สกปรกของมันเลื่อนไล้ไปทั่วร่างกายผม ไม่ไหวแล้วโว้ยยย! ผมทนบรรยายสถานการณ์ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว คุณใจร้ายมากนะถ้ายังคิดจะให้ผมเล่าเรื่องน่าอัปยศนี่ให้คุณฟังน่ะ สงสารผมเถอะ ผมไม่เอาด้วยแล้ว!

ตัดจบ ด่วน!
 

OOO

 

(Another Side Of The Story)

“คุณ...ไอ้สารเลว!

เหยื่อผู้น่าสงสารตวาดด่าด้วยเสียงทั้งหมดที่มี เขาไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความชั่วร้ายของคนตรงหน้าได้อีกแล้ว

“ด่ามาสิ! ด่าฉันมาเลย เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอเรียกร้องฉันเอง!

ยิ่งเห็นแววตาของหนุ่มน้อยน่ารักเบื้องล่างฉายแววกราดเกรี้ยวมากเท่าไร ผู้ได้เปรียบก็ยิ่งอยากจะลิ้มลองเขามากขึ้นเท่านั้น เมื่อก่อนเห็นแต่ภาพในนิตยสารที่แสนจะยั่วยวน และนั่นก็ทำให้เขาอึดอัดจนอยากจะยื่นมือทะลุเข้าไปในหนังสือปลุกใจเพื่อดึงเจ้าตัวออกมาเป็นที่ระบายอารมณ์เสียตอนนั้น เหอะ! เวลานี้เจ้าขนมมาร์ชแมลโลว์ผิวขาวเนียนมาเกยอยู่ที่ปลายเล็บทั้งที เรื่องอะไรจะโง่ปล่อยไปเพราะความสงสารเล่า! อยากยั่วคนอื่นนักก็ควรจะรับผิดชอบเสียบ้าง!

ร่างใหญ่บดเบียดลงมาบนตัวของเมเจอร์จนเขารู้สึกอึดอัด ลมหายใจอุ่นร้อนเคล้ากลิ่นบุหรี่ปะทะเข้ากับจมูกจนนายแบบหนุ่มไอแค่กๆ ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ละความพยายามที่จะหลุดพ้นจากเตียง พยายามทั้งปัดป่ายแขนไปมา ถีบขาให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ผลที่ได้รับกลับมามีเพียงลมหายใจหอบแฮ่ก โดยที่อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะสะทกสะเทือน หนำซ้ำยังยื่นหน้ามาไซร้คอเขาอีก สัมผัสนั้นน่าขนลุกจนเมเจอร์อยากจะตายเสียเดี๋ยวนั้น

“ฉันน่ะหลงใหลเธอมานานแล้วนะหนุ่มน้อย วันนี้แหละ...ทำให้ฉันพอใจหน่อยนะ”

“ไม่! ไม่เอานะ!

ไม่นะ...ของรักของหวง...

เมเจอร์ร้องลั่นเมื่อมือหนาเลื่อนมากระชากเสื้อยืดสีขาวจนมันฉีกขาดออกเป็นสองส่วน เขาไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายที่ดูยังไงๆ ก็อายุคงเฉียดห้าสิบแล้วจะมีพละกำลังมหาศาลถึงเพียงนี้...พละกำลังที่แม้แต่คนหนุ่มอย่างเขายังสู้ไม่ไหว

มือหยาบกร้านลูบไล้ไปตามแผงอกเปลือยเปล่าและผิวขาวนวลราวกับหยก ซ้ำยังลงแรงตามความปรารถนาส่วนลึก เมเจอร์ที่เริ่มหมดแรงพยายามอย่างที่สุดที่จะไม่ให้หยดน้ำตาไหลลงมา...ไม่นะ! ต้องเข้มแข็งไว้! อย่าร้องไห้ต่อหน้าไอ้เศษสวะนี่เด็ดขาด!

“ปล่อยฉันไปนะเว้ย! ไอ้แก่วิปริต!! ไอ้ขี้โกง!! ไอ้แก่คอรัปชั่นกินบ้านกินเมือง!!

คำด่าคำสบถอีกมากมายหลุดออกมาจากริมฝีปากได้รูปน่าลิ้มลองจนคนถูกด่าแทบอยากจะปิดกลีบปากนั้นด้วยปากเขาเสียเอง แต่ตอนนี้มีบางสิ่งดึงดูดใจเขามากกว่า...ผิวขาวเนียนละเอียดตามลำตัวเหมือนฉายาไม่มีผิด...กล้ามท้องที่ไม่แน่นและไม่บางจนเกินไป...ไล่ต่ำลงมาถึงขอบกางเกงชั้นในสีดำที่โผล่พ้นชายกางเกงยีน ชายวัยกลางคนกลืนน้ำลายดังเอื๊อกอย่างห้ามใจไม่อยู่ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งไปถอดเข็มขัดบนร่างนายแบบหนุ่ม จากนั้นจึงปลดกางเกงยีนตัวสวยแล้วดึงมันลงมา...

“อ๊ะไม่นะ! ทำอย่างนั้นไม่ได้นะ ไอ้บ้ากาม! ปล่อยฉันไปนะโว้ยยย!

เมเจอร์ดิ้นหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อรับรู้ได้ว่าทั้งเนื้อทั้งตัวเหลืออาภรณ์เป็นเกราะกำบังแค่ชิ้นเดียวเท่านั้น ไหนจะสายตาจาบจ้วงที่มองมาอย่างหื่นกามของไอ้บ้าตรงหน้าอีก ทำให้เมเจอร์อยากจะสลายร่างหายไปจากตรงนี้ซะ แล้วค่อยกลับมาเอามีดปักหลังไอ้นี่ทีหลัง!

“ร้องสิ! ร้องไปเลย ฉันชอบ! ร้องเสียงหวานๆ ด้วยนะ! อ้อ ไม่ต้องห่วงหรอกว่าในคลิปจะมีฉากง้องแง้งๆ ของเรา เพราะเดี๋ยวฉันจะเอาส่วนนี้ไปตัด เหลือไว้แต่ส่วนเข้าด้ายเข้าเข็ม!

เสียงเข้มตะคอกใส่เหมือนหมาบ้าที่หิวโหย เมเจอร์กัดฟันด้วยความเจ็บใจ นึกแค้นไปถึงไมน์ที่เป็นต้นเหตุให้เขาต้องมาเหยียบที่นี่ พลันนั้นความรู้สึกเศร้าก็โถมกระหน่ำเข้ามาในจิตใจที่บอบช้ำของเขา ไม่นะ...เขาไม่ยอมตกเป็นเมียไอ้นักการเมืองจอมโกงนี่เด็ดขาด!

ใครก็ได้...มาช่วยเขาที ใครก็ได้...มาตามหาเขาหน่อย

ร่างใหญ่พุ่งตรงเข้ามาซุกไซร้จมูกเข้ากับซอกคอขาวของเขา ในวินาทีที่แสงสว่างแห่งความหวังเริ่มเลือนราง นายแบบหนุ่มเหลือบเห็นสิ่งของบางอย่างที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้

...แจกัน! แจกันแก้วเสียด้วย โดนทุบหัวเข้าไปคงเบลอไม่ใช่น้อย

เมเจอร์เหลือบมองร่างยักษ์ที่ยังคงหลงใหลมัวเมากับร่างกายของเขา ความคิดบางอย่างปะทุขึ้น ราวกับแสงจุดเล็กๆ ส่องประกายท่ามกลางความมืดมิด

...ยอมๆ มันไปก่อน ให้เคลิ้มแล้วค่อยจัดการ

คิดได้ดังนั้น สองแขนยาวก็โอบรอบคออีกฝ่ายอย่างยั่วเย้า ยอมให้การกระทำน่าขยะแขยงทุกอย่างเกิดขึ้นโดยไม่คิดจะห้ามปราม สัมผัสจากริมฝีปากแข็งสากลากไล้ไปทั่วแก้ม ซอกคอ และแผงอกของเขา ทนอีกนิดเดียว...อีกนิดเดียว

“เห็นไหม บอกแล้ว...ว่าเธอต่อต้านฉันได้ไม่นานหรอก” เสียงเข้มเอ่ยอย่างผู้ชนะ ใบหน้ายังคงซุกอยู่ระหว่างซอกคอกับใบหูของเหยื่อ

“ครับ...” จงใจปั้นเสียงหวานเพื่อปั่นหัวอีกฝ่าย “เยี่ยมสุดๆ เลย”

...แหวะ อยากจะอ้วก!

เมื่อรู้สึกว่ามือปลาไหลของอีกฝ่ายทำหน้าที่อย่างไม่บกพร่องแถมสายตายังพร่าเลือนเหมือนจะไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ เมเจอร์ได้ทียิ้มเยาะเบาๆ ...ได้เวลาสักที

สมองกำลังจะสั่งให้มือขวาเอื้อมสุดฤทธิ์เพื่อหยิบแจกันขึ้นมา ทว่า...

 “หยุดนะ!

พลันเสียงๆ หนึ่งดังขึ้นราวกับระฆังบนสวรรค์ที่ช่วยชีวิตเขาไว้ เมเจอร์รีบหันไปมองทางประตูห้องนอนที่ยังเปิดอ้ากว้าง ณ ตรงนั้นปรากฏร่างของผู้หญิงที่เขาอยากเจอมากที่สุด

...แต่ต้องไม่ใช่เวลานี้ที่เขาอยู่บนเตียง และกำลังนัวเนียกับไอ้แก่นี่สิ!













 


________________________________

30/03/2012
เป็นบทที่เขียนด้วยความสะใจมากกกกก !!
คาดว่าคอวายหลายคนน่าจะชอบเหมือนกัน
ส่วนคอไม่วายอาจจะสะอิดสะเอียนไปตามๆ กัน lol
แต่เรากลั่นทุกอารมณ์ (หื่น) เป็นตัวอักษรจริงๆ นะบทนี้
เอากลับมาอ่านแล้วรู้สึกปลาบปลื้มมาก โฮะๆๆ (#โรคจิต)

ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์นะคะ

ปล. ใครที่เรายังไม่ได้ไปตามเก็บนิยายต้องขอโทษด้วยนะคะ
ช่วงนี้งานกลุ่มกลับมารังควานอีกละ...



Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 21 : White Marshmallow OO Chapter 18 : Marshmallow In Danger! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2307 , โพส : 34 , Rating : 100% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 34 : ความคิดเห็นที่ 1539
Yaoi มาจากไหนT^T
Name : nrttitu2548 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrttitu2548 [ IP : 125.24.95.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2556 / 10:51
# 33 : ความคิดเห็นที่ 1530
เดี๋ยวนะ.. สลับบทกันหรือเปล่า ถถถถถถถถถถถ
Name : basketsss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ basketsss [ IP : 180.180.41.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 20:00
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1401
โหยยยยยยยยยยยยย
เมย์ไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป็นเเบบนี้ 555555
สงสารเมเจอร์อ่า

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 00:26
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1291
ถึงขิมจะอ่านวาย แต่ขิมก็ไม่ใช่คอวายอยู่ดี -_-;
เพราะฉะนั้น... ขิมถึงจนลุกไม่ใช่น้อย!
อ่านแล้วขนลุกเกรียวกราวจริงอะไรจริง อ่านแล้วแบบ... เอิ่มมมม นี่กรูส์กำลังอยู่ววววในนี้~ ยายชายหยิงช้ะป่ะว้าาา
(วิบัติเล็กน้อย เพื่อเสียง จินตนาการ และอนาคตของชาติ =__________=)
ขนลุก สองพยางค์จริงๆพี่ตาณ ขนลุก +_+
พระเอกโดนข่มขืน นางเอกโผล่เข้าไปช่วย แล้วก็เจอฉากอย่างว่าพอดี
จะมีนิยายเรื่องไหนที่กล้าทำอย่างนี้บ้าง? 555555
แอบฮานะพี่ตาณ แต่ยังไงก็ขอย้ำอีกทีว่าขิมขนลุก -_- ย้ำ ขนลุกจริงๆ

PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:16
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1191
มันจะดีมากค่ะ ถ้าเปนนางเอกกะพระเอก แต่นี้ .. 
เป็นตาเสี่ยที่ไม่น่า อภิรมย์เลยจริง ๆ =0= 

อยากจะจิกหัวอิเสี่ยมาฆ่าจริง ๆ 555555555
แล้วไมน์ .. ไมน์ทำร้ายเพื่อนอีกแล้วหรอ ? 
เพลงมาช่วยทันเวลาใช่มั้ยยย =[]=
PS.  ' # YONGHWA.MBLA+Q.KHUNDONG2PM ,,❤❤
Name : 【` Fanziful* 】 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 【` Fanziful* 】 [ IP : 115.87.206.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 17:40
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1143
อ้าว T^T
ปมตอนที่แล้วยังไม่คลาย ปมใหม่มาอีกแล้วหรอค๊าบพี่ตาณ
แงๆๆๆๆ
(รออ่านเฉลยดังเดิม 555555555555)





อะไรอ่า นี่ใช่ไหมที่บอกว่าแอบวายนิดๆ ?
ฮ่าาาาาาาาาาาาาๆ ขึ้นโรงแรมกันเลย
งือออออออออ =.,=
อ่านต่อๆ ค๊าบ 55555555555
รอชมว่าหมอนั่นเป็นใคร





อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
พี่ตาณค๊าบ ฉากนี้ไม่ไหวจริงๆ
จิ้นอย่างรุนแรง ถึงแม้จะแอบสะอิดสะเอียนเล็กน้อย
5555555555555555555
>.,<
(ปรกติไม่วายนะค๊าบ แต่เห็นอะไรก็จิ้นหมด ฮ่าาาาๆ)
เรื่องนี้มาแหวกเกินไปแล้วอ่า ปรกติเห็นมีแต่ฝ่ายหญิงโดนข่มขืน
กร๊ากกกกกกกกกกกกกั่กๆๆๆ
แต่จะว่าไปก็ยังเคืองไอ่ไมน์
มันหลอกเมใช่มั้ย T^T สักวันไมน์จะโดนเองบ้าง
55555555555555555555
(แช่งๆๆ)





อ้าว เวรกรรมเลย
เพลงเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย
จะมาก็มาให้เร็วกว่านี้ ไม่ก็ช้ากว่านี้
จะบังเอิญมาตรงเวลาขนาดนี้ทำไม
55555555555555555555555555
รอชมต่อไป
มีหวังเข้าใจผิดไปอีกยาวววว
อิ้อิ้
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.197.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 / 21:10
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1135
พี่ไมน์ นั่นหมายความว่าอะไรน่ะ พี่รวมหัวกันทำมิดีมิร้ายเมเจอร์งั้นหรอ

บ้าน่า! 

แผนอีเจคโคตรโหด คิดแล้วขนลุกแทนอ่ะ

อีเจคฉันขอให้กรรมตามแกทัน! 

เสี่ยบ้านั่นโคตรจะโรคจิต เมเจอร์สติดีมาก ทำอย่างกับผู้หญิงกลัวเสียเวอร์จิ้น 

แล้วมีพระเอก(?) ขี่ม้าขาวมาปกป้อง 
PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.206.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2555 / 20:32
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1075
เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 19:27
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1038
นะนั้น....
เมเจอร์ นาย นาย55555+
ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก

จขอโทดนะไม่ได้อยยากหัวเราะเยาะหรอก
แต่เอาจริงๆนะ นิยายเรื่องอื่น นางเอกต้องโดนข่มขืนหรือขืานใจสิ

แต่นี้นั้มันอารายยยยยยยยยยยย!!!!!
พระเอกโดนแล้วให้นางเอกไปช่วยเนี่ยะนะ(?)

คนแต่งคะคิดได้ไงอ่ะ5555+
โอเคเมเจอร์ความหล่อนายยั่ววยวนได้แม้กระทั้ง!!!!
^[+++++++++++]^คิดเอาเอง

แต่คิดแล้วขำอ่ะ เพลงะรัก !!!!
น่าสวสารจริงๆที่เธอต้องได้
กับเมเจอร์ที่ไม่บริสุทธิ์แล้วTUT
แต่ไม่เป้นไรนะ เพราะนั้นคือช่วงหลังของเธอยังช่วงหน้าได้(ห๊ะ#)
555555+

PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 125.25.43.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2555 / 11:12
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1022
OoO =w= แก่ แกอยากตายใช่ม๊า 

ของรักของหวงของ เมเจอร์ ต้องเป็นของ เพลงรักเท่านั้น !!!

ไม่ยอมไม่ยอม (ดีดดิ้น) 



Name : Storry_Monic < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Storry_Monic [ IP : 125.26.191.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2555 / 15:05
# 24 : ความคิดเห็นที่ 998
ถูกค่ะ!!!
คอไม่วายตอนนี้กำลัง 'อ้วกกกกกก'!!! กรี๊ดดด (T[]T ) ( T[]T)
 
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2555 / 22:36
# 23 : ความคิดเห็นที่ 913
แว้กกกกกกกก -.,-  อิฉาเกย์เท่าอ้ะ 5555555
Name : Pudtae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pudtae [ IP : 27.55.12.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2555 / 11:39
# 22 : ความคิดเห็นที่ 854
ฮา

บทเกย์เฒ่าไล่ปล้ำเม

สนุกดีแถมตลกด้วย

เมจะเสียหนุ่มหรือเสียสาวเนี่ย



เพลงรักหึงป่าว



ไมน์นายมันเริ่มจะชั่วแล้วนะ

ขอทำใจหน่อย

รับไม่ได้อ่า



เจค. ไมน์. เกย์เฒ่าร่วมมือกันเหรอ

แทคทีม

ชั่วคูณสาม


PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 125.24.233.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 / 14:41
# 21 : ความคิดเห็นที่ 804
 ว๊ากกกก...ไม่เอาตาแก่นี้สิ่ !!

ทำไม่เอาเจคออกมาเลยล่ะ !! 555.

เพลงรักรีบช่วยเมเจอร์ออกไปเร็ววว..
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.242.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 14:21
# 20 : ความคิดเห็นที่ 720
ว้ากกก สยองอ่ะ วี่ไม่ใช่คอวายไม่อาวววววว =^=
PS.  happy life =w=
Name : MidNightmare < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MidNightmare [ IP : 58.8.122.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 19:30
# 19 : ความคิดเห็นที่ 654

โฮกกกกกกกกกกก

หนูเพลงรัก หนูมีพ่อแบบนั้นนิสัยไม่ดีแบบนั้นนี่เอง
ทำให้หนูมองผู้ชายเป็นของเล่นแบบนี้
ฮือๆๆๆ แต่แหม เมเจอร์ออกจะน่ารักน่า มองใหม่ได้นะตัวเอง
(รู้สุึกนิยายเรื่องนี้กลับเพศจริงๆ ๕๕๕๕๕)

โอ้ ไม่นะ!!! เมเจอร์ของเรา
นายถูกหลอกกกกก นายจะไปทำม๊ายยย
ดูซิ เกือบจะโดนปูยี้ปูยำอยู่แล้ว พระเจ้าช่วย
ดีนะที่นางเอกขี่ม้าขาวมาช่วย ไม่งั้นมีหวังคง....ได้ทำตามแผน
๕๕๕๕๕ เอาละสิ จะโดนเข้าใจผิดมั้ยน้อ

Name : FreZinPrince < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FreZinPrince [ IP : 49.49.221.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 / 04:33
# 18 : ความคิดเห็นที่ 633

ตาณใจร้ายยยย

เมเจอร์น้อยๆของพี่โดนลวนลามทั้งเรื่องอ่ะ
โดนยัยเพลงยังไม่พอ  ดันมาโดนโรคจิตอีก

โอ๋ๆๆ  ขวัญเสียหมดแล้วนา -0-


PS.  ไม่ชอบก๊อปใคร ก็ไม่ใช่เกรียน!!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 183.89.0.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 16:45
# 17 : ความคิดเห็นที่ 599
 ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากคำว่าสงสารเมเจอร์สุดใจ =__=
เพลงรักเธอมาได้จังหวะดีจริงๆ กำลังเคลิ้ม เอ้ยยย 
ไม่ใช่เเล้ว 555555

PS.  บอกเกลียด ” เกลียดฉัน ” 1,000,000 ครั้ง ไม่เจ็บเท่าบอก ” รักมัน ” แค่ครั้งเดียว
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 171.7.121.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 22:36
# 16 : ความคิดเห็นที่ 499
 อภิมหาโคตรซวย! =[   ]=!!
แอร๊ยยยยย~ อิภิรมย์ อยากตามไปฆ่าแกในนิยายจริ๊งง
แต่... มันออกจะเร้าใจนิดๆ นะ -.,-
ถ้ามันเป็นพระเอกกับนายเอกล่ะก็...แจ่ม! XD
แต่นี่มัน... อีแก่กับพระเอกฉัน TOT
ไม่ด้ายยยยย~ ไม่ยอม เมเจอร์เป็นของฉัน =O=
และนั่น...ถูกจังหวะมั้ยยะยัยเพลงรัก (รึเปล่า?) -*-
มาถึงตอนที่แบบว่า... เอิ่ม กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม .,
เราแอบเห็นว่าตอนนี้มันบรรยายด้วยกระแสหื่นล้วนๆ! XD
ไม่ใช่พี่ตาณแล้วใครจะทำได้ 5555555 '

PS.  Shoot! Shoot! Shoot!  ' แค่เธออยู่ข้างๆ แอ๊ะเเอ๋?
Name : กะลาน้อย ' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กะลาน้อย ' [ IP : 125.25.148.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 / 14:05
# 15 : ความคิดเห็นที่ 403
อะไรอะไรอาร้ายยยยยยย!!! =[]=!!
โอ้มายก็อดด เมเจอร์ที่รักของบิวววว T^T
น่าสงสารจังเลย เอาแจกันตีมันให้ตายไปเลยยย
บังอาจมาก แก่แล้วยังเป็นเกย์อีก แม่เจ้า TOT


PS.  ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก :)
Name : B:E:W ~ P'T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B:E:W ~ P'T [ IP : 124.120.182.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2555 / 19:25
# 14 : ความคิดเห็นที่ 398
อ่านแล้วอยากอ้วกมากเลยบทนี้ TOT
ไม่ใช่คอวายซะด้วย แต่ก็ทนอ่านเพื่อไรท์เตอร์!!!
ชวนเพื่อนหลายๆคนมาอ่าน เพื่อนบอกว่า ' ไรท์เตอร์เอาฉันไปทำนางเอกทำไม ' -*-
หลังจากนั้นมาก็เลยชวนแต่เพื่อนที่เรียบร้อยมาอ่าน

ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ ^_^
PS.  ADD มาเป็นเพื่อนกันได้นะ
Name : TheWhiteRoom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TheWhiteRoom [ IP : 115.87.245.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2555 / 23:27
# 13 : ความคิดเห็นที่ 389
ไมน์แกเลวมากกก =[]=!!!

เมเจอร์ กับ อิโรคจิตภิรมณ์
โฮกกกกก TOT!!!!
เกือบไปแล้ว เสียวแทนนี่ถ้าไม่ได้เพลงรัก ไม่อยากคิดเลยอะ (ปิดสมองให้หยุดจิ้นไปไกล T-T)



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 เมษายน 2555 / 20:51
Name : PorPam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PorPam [ IP : 1.1.191.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2555 / 20:46
# 12 : ความคิดเห็นที่ 380
 ไรเตอร์จ๋า ทำไมทำร้ายเมเจอร์ขนาดนั้นT^T มาเม้นย้อนหลังน่ะค่ะ
PS.  หวัดดี ปิดเทอมแล้ว ดีจาย XD
Name : MC'B Tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MC'B Tong [ IP : 125.26.133.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2555 / 14:19
# 11 : ความคิดเห็นที่ 361
=[]=!!!!

กรี๊ดดดดดดด TTOTT
แก่ลามกนั่น...แง้ เมเจอร์ของฉัน

เรื่องนี้มันออกนอกระบบเกินไปแล้ววว




PS.  Brownieny
Name : brownieny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ brownieny [ IP : 124.122.223.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2555 / 10:51
# 10 : ความคิดเห็นที่ 327

อีกนิด...
ต้นตอน...พี่ตงิดๆว่าจะใช่คนเดียวกันกับที่อยากฆ่าตอนท้ายตอน...รึเปล่านะ?
แบบนี้ต้องตาม =w=


PS.  [[[การรักใครสักคน...สามารถเกิดขึ้นและคงอยู่ไปได้นานแสนนาน แม้ว่าเรา...จะไม่เคยพบคนคนนั้นเลยก็ตาม]]]
Name : 30 กุมภา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 30 กุมภา [ IP : 1.4.147.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2555 / 00:53
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android