คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 22 : White Marshmallow OO Chapter 19 : You’re Just A Piece of…!


     อัพเดท 13 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 22 : White Marshmallow OO Chapter 19 : You’re Just A Piece of…! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2292 , โพส : 39 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

19

You’re Just A Piece of…!

 

(Pleng-ruk’s POV)

หลังสแกนคีย์การ์ดซึ่งได้รับมาจากพี่ไหมเพื่อเปิดประตูห้องพัก ฉันที่เดินตรงมายังห้องนอนซึ่งประตูถูกเปิดอ้าค้างอยู่ก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า... ถึงแม้จะเดาออกว่าต้องเกิดอะไรขึ้น แต่หัวใจมันก็อดเจ็บหน่วงๆ ไม่ได้...เมื่อเห็นบุคคลที่อยู่ใต้อาณัติแสดงท่าทีไม่ขัดขืน

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันยังคงเก็บความรู้สึกได้ดี สองเท้าก้าวไปทางเตียงซึ่งมีผู้ชายสองคนมองมาทางฉันตาค้าง ฉันหยุดยืนข้างเตียงก่อนจะตวัดสายตามองฝ่ายที่คร่อมเมเจอร์อยู่ด้วยความรังเกียจก่อนจะเอ่ยปาก...

“เฮอะ ไม่น่าเชื่อเลย ว่าผู้ชายที่เคยทิ้งฉันกับแม่เพื่อไปเสวยสุขอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ตอนนี้ตกอับถึงขั้นเอาผู้ชายด้วยกันเองแล้ว”

“...!

“ตกใจสินะที่ได้เจอฉันอีกครั้งน่ะคุณภิรมย์...คุณ อดีตพ่อ”

ฉันเน้นเสียงหนักอย่างประชดประชัน จ้องมองผู้ชายที่ให้กำเนิดฉันอย่างไม่คิดจะคำนึงถึงบุญคุณ เหอะ! ที่ฉันเกิดมาได้น่ะเป็นเพราะความต้องการที่มากเกินของเขาต่างหาก ไม่ใช่ความรักสักนิด!

“พ...เพลงรัก...”

คุณ อดีตพ่อยังคงเบิกตาค้างด้วยความคาดไม่ถึง ถ้าเป็น พ่อจริงๆ ป่านนี้คงดีใจจนโผเข้ากอดแล้วละ คงไม่ทำหน้าเหมือนเห็นผีแถมยังนั่งกกเด็กหนุ่มอยู่อย่างนี้หรอก!

ณ เวลานี้ฉันแทบไม่ได้สังเกตเลยว่าเมเจอร์มีปฏิกิริยายังไงเมื่อเห็นฉัน ตอนนี้ฉันสนใจคู่กรณีตรงหน้ามากกว่า หางตาแลเห็นแค่เพียงเมเจอร์ที่ค่อยๆ ลดระดับวงแขนลงจากคอของคนที่คร่อมตน

“เพลงรัก พ่อ...”

“หยุดเรียกตัวเองว่าพ่อเถอะ คุณไม่สมควรได้รับคำคำนั้น”

“เฮอะ แกก็ยังหัวรั้นเหมือนเดิมไม่มีผิด”

ว่าแล้วเชียวว่าน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนพ่อบังเกิดเกล้าอย่างนั้นน่ะอยู่ได้ไม่นานหรอก ตอนนี้เขามองฉันเหมือนสมเพชเด็กเนื้อตัวสกปรกคนหนึ่ง ฉันเกลียดสายตาอย่างนั้นชะมัด!

“คุณก็ยัง โลภมากเหมือนเดิม อ๊ะ! ไม่สิ โลภกว่าเดิมด้วย เพศเดียวไม่พอ เดี๋ยวนี้ต้องสองเพศแล้วด้วย”

ฉันปรายตามองหนุ่มหล่อที่อยู่บนเตียงกับเขา...เห็นได้ชัดว่าเมเจอร์ผลิยิ้มบางเบา คงดีใจสินะที่ฉันมาช่วยเขาไว้ได้ทัน แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์มาดีใจกับเขาด้วยหรอก!

“ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ คุณจะเที่ยวไปเสพเพศรสกับผู้หญิงหรือผู้ชายหน้าไหนก็ได้...”

“...”

ฉันเดินเข้าไปหาเมเจอร์ที่สลับมองฉันกับคุณภิรมย์ไปมา แล้วกระชากข้อมือเขามากำไว้อย่างแรง

“...ยกเว้นคนนี้ คุณห้ามมายุ่งกับเขาเด็ดขาด”

“ทำไม”

“เพราะเขา...เป็นของเล่นของฉัน!

ว่าจบ ฉันก็ออกแรงดึงข้อมือของเมเจอร์จนเจ้าตัวซึ่งตั้งหลักไม่ทันแทบไถลลงมาจากเตียง เมเจอร์มีสีหน้าตกใจนิดหน่อย ก็ไม่รู้นะว่าตกใจที่ถูกกระชากกะทันหันหรือตกใจกับคำพูดของฉันกันแน่... ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันมืดมัวและคลุมเคลือไปหมด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความกรุ่นโกรธที่ซุกตัวอยู่ในจิตใจมันครอบงำร่างกายฉันเมื่อไร ฉันถึงได้ออกแรงกระชากข้อมือเมเจอร์จนอีกฝ่ายร้องโอดครวญเบาๆ

“โอ๊ย...เพลงรัก เบาๆ...เฮ้ยๆ เดี๋ยว! ฉันโป๊อยู่!

 ฉันเกือบลืมความจริงข้อนี้ไปแล้ว! ความจริงที่ว่าฉันฉุดกระชากลากถูเขาออกมาจากห้องนอน และกำลังจะเปิดประตูออกไปตรงระเบียงทั้งๆ ที่เขาสวมแค่กางเกงชั้นในตัวเดียว! ด้วยความหงุดหงิด ฉันซึ่งเห็นชุดคลุมแบบยูคาตะวางสะเปะสะปะอยู่บนพื้นจึงหยิบมันขึ้นมาแล้วโยนไปข้างหลัง ไม่แม้แต่จะหันไปมองสภาพของเขา...สภาพที่สาวๆ หลายคนฝันใฝ่อยากชื่นชมอย่างเต็มตาสักครั้ง

พวกเราออกมาตรงระเบียงแล้ว ฉันรู้สึกได้ว่าเมเจอร์เอาชุดคลุมบังตัวไว้เรียบร้อย (ใส่เลยไม่ได้เพราะฉันยังไม่ยอมปล่อยมือจากเขา) และเมื่อสาวเท้ามาถึงห้องแปดหนึ่งเจ็ดซึ่งเป็นห้องที่ฉันบอกพี่ไหมให้จองเอาไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ ฉันก็ผลักเขาเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูดังปังตามหลังเข้าไป

นี่ฉันไม่ได้กระแทกประตูเสียงดังขนาดนี้มาเป็นเวลานานเท่าไรแล้วนะ...

เมเจอร์รีบจัดการสวมชุดคลุมให้มิดชิดเรียบร้อยเมื่อฉันปล่อยมือเขาเป็นอิสระ เขาสบตาฉันเหมือนอายที่จะกล่าวอะไรก่อน แต่สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายพูดเสียเอง

“ขอบใจนะเพลงรักที่ช่วยฉันไว้...”

“...”

“ถ้าไม่ได้เธอ...ฉันคงเสร็จเขาไปแล้ว ว่าแต่...เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่น่ะ! เขาเป็นพ่อเธองั้นระ...”

“หุบปาก!!

สาบานได้ว่าเมเจอร์ไม่เคยแสดงสีหน้าตกใจระคนกลัวขนาดนี้มาก่อนตั้งแต่เราเคยสนทนากันมา ฉันตวาดออกไปเสียงดังลั่นจนนึกแปลกใจตัวเอง มรสุมความโกรธพัดวนอยู่ในจิตใจราวกับพายุโหมกระหน่ำ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม...ทำไมต้องรู้สึกอย่างนี้

กะอีแค่เห็นเพื่อนตัวเองอยู่ภายใต้อาณัติของใครอีกคน...หนำซ้ำคนคนนั้นยังเป็นผู้ชายที่ให้กำเนิดฉัน...ทำไมฉันต้องรู้สึกไม่พอใจอย่างรุนแรงด้วย!

...แถมภาพที่เมเจอร์ยินยอมพร้อมใจให้ตาแก่นั่นลวนลามก็ยังไม่หยุดฉายชัดในมโนภาพของฉัน เป็นชนวนจุดความหงุดหงิดได้ดีทีเดียว

“เพลงรัก...ธ...เธอเป็นอะไร”

เมเจอร์ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงก่อนจะยื่นมือมาหมายจะแตะไหล่ฉัน แต่ฉันปัดมันออกอย่างแรง

“เอามือสกปรกที่นายใช้เกาะหลังผู้ชายคนนั้นออกไปเลยนะ!!

เสียงกราดเกรี้ยวของฉันคงทำให้เขาตกใจพอควร เขาจึงถอยห่างออกจากฉันก้าวสองก้าว...ยอมให้หลังตัวเองติดกำแพง

“ทำไมพูดกับฉันอย่างนี้ล่ะเพลง ฉัน...ฉันไปเกาะหลังเขาที่ไหนกัน! ร...หรือว่า...อย่าบอกนะว่าเธอคิดว่าฉันตั้งใจจะขายตัวให้หมอนั่นอะ!

จากท่าทางที่ดูเหมือนเกรงกลัวฉัน พลันแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าวที่ถูกดึงออกมาสู้กับฉันแทน หึ! ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าเขาคลุกคลีอยู่บนเตียงกับใคร ถ้าไม่ยินยอมจริงๆ จะไปกันได้ถึงขั้นนั้นเหรอ!

“อ้อ! แล้วที่ฉันเห็นนายซุกไซ้กับเขาอยู่บนเตียง ท่าทางดูมีความสุขเอามาก ได้ยินด้วยนะที่นายพูดว่า เยี่ยมสุดๆ เลย ฉันแอบสังเกตเหตุการณ์มาได้สักพักแล้ว”

“โธ่เว้ย! อย่าบอกนะว่าเธอมาเห็นฉันตอนดำเนินแผนนั่นพอดี...” เมเจอร์บ่นในเรื่องที่ฉันไม่รู้อย่างหัวเสีย “นี่...มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ”

“แล้วมันยังไงเล่า!” ฉันตวาดอย่างหมดความอดทน “ถูกเขาล่อลวงมา ถูกวางยาสลบระหว่างเดินกลับบ้าน หรือว่าโดนเขากระชากตั้งแต่หัวมุมถนนเข้ามาถึงห้องล่ะ? ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ควรจะขัดขืนสิ ไม่ใช่ไปยั่วอีกฝ่ายตอบ!

“เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว!” ผู้ชายตรงหน้าตอบด้วยเสียงดังไม่แพ้กัน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันผงะสักนิด “ฟังฉันให้ดีนะ”

แล้วเมเจอร์ก็เริ่มร่ายยาวถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นที่เขาอ้างว่าเป็นละครจัดฉากล่อให้เขามาติดกับดักโดยมีไมน์เป็นตัวประกอบ ส่วนที่ฉันเห็นก็คือมารยาล่อให้คุณภิรมย์เคลิ้มจะได้ลอบทำร้าย เฮอะ ฟังดูสมเหตุสมผล...ตาย ผู้ชายสติดีที่ไหนจะใช้วิธีนี้

“นี่ไม่ใช่ละครนะ คิดว่าวิธีแบบนั้นจะได้ผลหรือไง เป็นผู้ชายเหมือนกันแต่สู้แรงผู้ชายใกล้ห้าสิบไม่ได้เนี่ยนะ”

“ก...ก็ไอ้นั่นตัวใหญ่จะตายเธอไม่เห็นเหรอ” เมเจอร์เถียงกลับเสียงสั่น “ตอนนั้นฉันคิดวิธีอะไรได้ก็เอาหมดนั่นแหละ ในเมื่อใช้กำลังไม่ได้ ก็ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมสิ”

“แหม ทำเป็นขึ้นเสียง...หงุดหงิดหรือไงที่ฉันไปรบกวนความสุขนาย”

“นี่! ไปกันใหญ่แล้วนะ” เมเจอร์ขึ้นเสียงแสดงอารมณ์กรุ่นโกรธ “ฉันโดนล่อมา ฉันจะมีความสุขได้ยังไงกัน!

“อ๋อ...จริงด้วย ไมน์หลอกนายมาสินะ” ฉันลากเสียงช้าๆ ทำเหมือนเข้าข้างเมเจอร์ แล้วมันก็ได้ผล

“ใช่! เธอต้องเชื่อฉันนะเพลง เจ้านั่นน่ะมันร้ายชะมัด!

“แต่ฉันว่านายควรต่อว่าตัวเองมากกว่า รู้ทั้งรู้ว่าไมน์โกรธแค้นพวกเราแค่ไหนที่ผลักไสเขา นายยังจะไปเชื่อเขาอีก!

ความจริงฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยนะ... ฉันไม่ได้รู้สึกเลยว่าไมน์ต้องการจะแก้แค้นพวกเรา แต่สิ่งที่ฉันพูดออกไปนั้นดูเหมือนจะเป็นคำที่ฉันอ้างขึ้นมาเพื่อทำร้ายจิตใจคนตรงหน้ามากกว่า

และถึงแม้เขาจะปฏิเสธว่าตัวเองบริสุทธิ์ก็เถอะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อเขานะ แต่ไม่รู้สิ...ภาพที่ฉันเห็นเมื่อกี้ปั่นป่วนจิตใจฉันไม่น้อย มันสร้างอารมณ์ด้านมืดให้ฉัน มันเหมือนกับว่าฉันไม่พอใจฉากๆ นั้น ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ฉันไม่ได้เก็บมันมาคิดแม้แต่น้อย

แค่ไม่ชอบ... จิตใจที่สงบโดนภาพๆ นั้นเข้ารบกวน ฉันไม่พอใจที่เขาทำให้ฉันไม่มีความสุข เลย...อยากให้เขาเจ็บปวดเหมือนฉัน...งั้นหรือ

ตอกย้ำให้เขาปวดร้าวด้วยคำพูดของฉัน...เพื่อให้สาสมกับการที่เขา อยู่บนเตียงกับคุณภิรมย์แค่นั้นเอง...ใช่ไหมนะ

“น...นี่เธอไม่เชื่อฉันเหรอเพลงรัก”

ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นัยน์ตาสั่นไหวเล็กน้อยเหมือนมีสิ่งกระทบกระเทือนจิตใจ แต่ความอ่อนแอที่เขากำลังแสดงอยู่ไม่ได้ทำให้ฉันใจอ่อนแม้สักนิด

“สิ่งที่ฉันเห็นมันบอกทุกอย่างหมดแล้วละ...”

เมเจอร์กัดริมฝีปากพลางก้มหน้าเหมือนกำลังเศร้าใจ ฉันไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะว่าเขาเสียใจกับคำพูดของฉัน ด้านมืดในจิตใจสั่งให้ฉันใช้คำพูดดันเขาให้จนมุมต่อไป

“ทำหน้าอย่างนั้นน่ะ...เสียดายที่ไม่ได้อยู่ร่วมเคียงหมอนกับคุณภิรมย์อย่างนั้นเหรอ”

“...!!

“ถ้าเสียดายขนาดนั้น...มาต่อกับฉันก็ได้นะ อย่างน้อยก็สายเลือดเดียวกัน... แล้วฉันจะจ่ายให้นายอย่างงามไม่แพ้คุณภิรมย์เลย”

เพียะ!

ฝ่ามือนุ่มเหมือนมาร์ชแมลโลว์ที่เคยกุมมือฉัน บัดนี้กลายเป็นวัตถุเนื้อแข็งที่ฟาดกระทบหน้าฉันเต็มแรงจนหันไปอีกทาง ความเจ็บและความชาแล่นริ้วไปทั่วแก้มซ้าย รู้สึกแสบร้อนวูบวาบไปหมด... ฉันค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้าตัวการฤทธิ์เยอะที่ใบหน้าไม่ได้แสดงแม้เพียงเศษเสี้ยวแห่งความรู้สึกผิดที่ตบหน้าฉันไป

“อุตส่าห์ดีใจที่เธอมาช่วยฉัน แต่สุดท้ายแล้วเธอมันก็ไม่ต่างอะไรจากไอ้เสี่ยนั่นเลย!” เมเจอร์ตวาดใส่ฉันพลางพยายามกลั้นน้ำตาเต็มที่ “น่าผิดหวังจริงๆ เลยนะเพลงรัก...เธอไม่เหมือนคนที่ฉันเคยรู้จักเลย”

“ขอโทษนะเมเจอร์...นี่ละคือตัวตนที่แท้จริงของฉัน”

ฉันขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้นอีกนิดจนร่างของเราสองคนแทบจะชนกัน ในขณะที่เมเจอร์พยายามทำตัวลีบเล็กราวกับรังเกียจฉันอย่างเปิดเผย หึ! ยิ่งเห็นท่าทางอย่างนั้นฉันก็ยิ่งหมั่นไส้ ทีเมื่อกี้ละนัวเนียกันสนุกสนานเชียว!

“นี่...เธอเข้ามาใกล้ฉันทำไม ถอยออกไปสิ!

อีกฝ่ายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพลางยกมือขึ้นมาหมายจะผลักไหล่ฉันออก แต่ฉันไวกว่า...จัดการตรึงไหล่เขาไว้กับกำแพงทั้งสองข้าง ถึงแรงจะไม่มากนักเนื่องด้วยฉันเป็นผู้หญิง...แต่เขาก็ไม่คิดจะหนี

ไม่เรียกว่า ง่ายก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว...

“เธอจะทำอะไรของเธอน่ะเพลงรัก”

เสียงเย็นถามขึ้นเหมือนจะปราม แต่ฉันไม่สนใจหรอก ฉันเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ...จนเราสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกัน...เปรียบเสมือนแม่เหล็กดึงดูดให้ฉันปรารถนาจะเข้าใกล้เขามากขึ้น

...จูบครั้งแรกของพวกเราในวันวานหวนย้อนกลับมาอีกครั้ง และมันก็เป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ฉันได้ดี

“ถือซะว่าทดแทนสิ่งที่นายกำลังจะได้รับจากหมอนั่นละกัน...” ฉันเลื่อนหน้าไปกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูของเมเจอร์ รู้สึกได้ถึงร่างกายสั่นเทาของเขา “ทำให้ฉันร้อนใจเล่นอย่างนี้...ก็ควรจะมีของตอบแทนหน่อย”

ไม่รอให้เขาโต้ตอบ ฉันรีบจัดการประกบกลีบปากน่าลิ้มลองของผู้ชายตรงหน้าทันที สัมผัสอ่อนนุ่มน่าหลงใหลจู่โจมฉันอีกครั้ง หากทว่าเจ้าของริมฝีปากรสหวานกลับไม่ให้ความร่วมมือเท่าไรนัก เขาพยายามใช้มือทั้งสองข้างดันไหล่ฉันออกไป หนำซ้ำยังปิดปากสนิทไม่ยอมให้ฉันได้รุกล้ำอะไรเขาต่อ ฮึ่ยมันน่าหงุดหงิดนัก! แต่นั่นก็เป็นชนวนจุดความท้าทายให้ฉันอยากก้าวไปข้างหน้ามากขึ้น

และยิ่งเมื่อภาพเหตุการณ์ในห้องนอนเมื่อตะกี้ผุดวาบขึ้นมาในหัวมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งกดแรงริมฝีปากลงไปมากเท่านั้น

“อื้อ...”

เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาจากกลีบปากนุ่มเมื่อฉันปล่อยริมฝีปากเขาให้เป็นอิสระในเมื่อเขาไม่มีทีท่าจะเผยอปากออกแม้แต่น้อย ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงมาขบเม้มตามลำคอขาวผ่องนั่นแทน กลิ่นหอมหวนชวนฝันลอยมาแตะจมูกทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังลิ้มลองอะไรบางอย่างที่คนธรรมดาไม่มีวันเอื้อมถึง ความรู้สึกมันช่าง...วิเศษยิ่งนัก

มือที่เพิ่งทำร้ายฉันและตอนนี้กำลังผลักไสฉันเริ่มอ่อนแรงลงเมื่อฉันกลับไปประทับจุมพิตที่ริมฝีปากเขาอีกครั้งตอนที่เจ้าตัวเผลอ รู้ตัวอีกที...ฉันก็ควานหาความหอมหวานยากจะหาใดเปรียบอย่างโหยหา ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายคนนี้จะมีอิทธิพลกับฉันได้ถึงเพียงนี้... ทำไม...

ตึกตัก...ตึกตัก...

อยากจะหยุด แต่หยุดไม่ได้... แค่อยากแกล้งให้เขากระวนกระวายเล่น แต่กลับเป็นฉันเองที่หวั่นไหว...

รสสัมผัสแบบนี้... ความรู้สึกแบบนี้... ฉันเสพติดมันเสียแล้ว ฉันแพ้...

ก่อนที่ฉันจะถูกครอบงำไปมากกว่านี้ ฉันรีบดึงสติกลับมาสู่ปัจจุบัน รอยยิ้มเหยียดขึ้นด้วยแรงอารมณ์แห่งความสมเพชเพราะเหยื่อตรงหน้าอ่อนระทวยหลงใหลไปกับรสสัมผัสของฉันแล้ว... มือฉันไล้ไปตามเรือนร่างของเขาก่อนจะเลื่อนมาหยุดตรงสายรัดชุดยูคาตะ ค่อยๆ ปลดมันออกอย่างเบามือ ไม่นานนัก...ชุดยูคาตะเนื้อผ้าบางก็ร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่องรู้ราวสักนิด

หึ! กล่อมนิดเดียวก็คล้อยตามเสียแล้ว

            แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วละ ว่าหมอนี่...

            ฉันประทับจูบหนักๆ ลงบนเรียวปากนุ่มที่เผยอรับอย่างไม่ขัดขืนอีกครั้ง จากนั้นจึงเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ใบหูที่ถูกเส้นผมปรกเอาไว้... แขนทั้งสองข้างของเขายังคงโอบรอบตัวฉันอย่างเคลิบเคลิ้ม

            “โดนแค่นี้เข่าอ่อนแล้วเหรอ... ง่ายชะมัด”

            เพียงได้ยินเสียงกระซิบเย้ยหยัน ร่างสูงก็รีบผละจากฉันทันทีราวกับท่องบทมาอย่างดิบดี เขาเบิกตากว้างอย่างตกใจกับสิ่งที่ตนเพิ่งทำลงไป...คงตระหนักได้สินะว่าเผลอหลงใหลไปกับจูบเมื่อกี้

            “ธ...เธอ...”

            “ดูสภาพนายตอนนี้สิ เผลอใผลจนทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือแค่...”

            ฉันปรายตามองเขาหัวจรดเท้า ลากสายตาเลื่อนขึ้นบนลงล่างไปมาจนคนถูกมองหน้าแดงด้วยไม่รู้เพราะความโกรธหรือความอายกันแน่ เนื่องจากตอนนี้มีเพียงอาภรณ์ตัวจิ๋วชิ้นเดียวปกปิดร่างกายของเขาไว้เท่านั้น เมเจอร์ได้แต่กัดปากด้วยความเจ็บใจพร้อมส่งสายตาโกรธเกรี้ยวมาทางฉัน... โกรธที่ฉันดูถูกศักดิ์ศรีนายงั้นเหรอ เฮอะ ศักดิ์ศรีนายมันจมดินไปตั้งแต่ตอนที่ออเซาะตาแก่นั่นบนเตียงแล้ว!

            หยดน้ำใสปริ่มดวงตากลมโตนั้นจนดูเหมือนผืนน้ำที่ถูกก้อนหินกระทบ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเจ็บปวดแค่ไหน กะอีแค่เรื่องแค่นี้ทำไมต้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ด้วยนะ! เป็นผู้ชายซะเปล่า จะสำออยไปถึงไหน!

            ผิวขาวเนียนที่สมควรได้รับฉายาไวท์มาร์ชแมลโลว์เป็นอย่างยิ่ง... ณ เวลานี้ดูเหมือนมีเด็กนึกสนุกหยิบปากกาแดงมาขีดเขียนไปทั่วขนมสีขาวจนเกิดเป็นรอยแดงเล็กๆ ทั่วไปหมด... ส่วนมากคงเป็นฝีมือคุณภิรมย์สินะ อีกส่วนนึงมาจากริมฝีปากของฉันเอง

            ถ้าฉันเป็นเขาแล้วต้องตกอยู่ในสภาพร่างกายน่ารังเกียจแบบนี้...ฉันขอตายดีกว่า!

            “รู้ไหมว่าฉันตอบคำถามนายได้แล้วนะ คำถามที่นายถามครั้งก่อน...” ฉันไม่สนใจสีหน้าน่าสงสารของเขา ยังคงมุ่งมั่นที่จะตอกย้ำถึงสถานะความ ด้อยในตัวเขาต่อไป “ที่ว่ามาร์ชแมลโลว์ชิ้นนี้...มีไส้รสอะไร”

            “...”

            “แท้จริงแล้วมันไม่มีไส้ มันกลวง! กลวงโบ๋ไปหมดทุกส่วน ไม่ว่าจะเป็นสมอง หรือแม้กระทั่งร่างกายที่ดูดีแค่ภายนอกแต่ไปเน่าเฟะข้างนะ-

            ฉันยังพูดไม่ทันจบ รสสัมผัสฝ่ามือที่คุ้นเคยก็ปะทะเข้ากับแก้มซ้ายอีกครั้ง... คราวนี้มันแรงเสียจนฉันรับรู้ได้ถึงรสขมปร่าของเลือดที่ไหลซึมอยู่ข้างมุมปาก อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาปาดของเหลวแห่งความเจ็บปวดทิ้ง

            “ฉันเกลียดเธอ เพลงรัก!” น้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความชิงชังเหมือนจะไม่กระทบความรู้สึกของฉัน หรือบางทีฉันอาจแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นผลกระทบนั้นก็ได้ “ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ เธอมันแย่ แย่ที่สุดเลย!

            “แน่ใจเหรอว่าฉันแย่... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ลีลาการจูบของฉันละ เพราะเมื่อกี้ใครกันนะที่ตอบรับฉันเสียดิบดี”

            “เธอ...!

            มือขวาเงื้อขึ้นหมายจะฟาดลงบนใบหน้าฉันอีกครั้ง แต่ขอโทษ! คราวนี้ฉันไหวตัวทันพอที่จะรับฝ่ามือเขาไว้ได้

            “คิดว่าฉันจะโง่ยอมให้นายตบหน้าได้ถึงสามครั้งติดกันเหรอ!” ฉันบีบข้อมือขวานั้นอย่างแรงก่อนจะสะบัดทิ้งอย่างไม่ใยดี “ทีกับฉันนะสู้เอาๆ แต่เมื่อตะกี้ไม่เห็นจะพยศอะไรเลย เฮ้อ...แค่การกระทำนายมันก็บอกทุกอย่างแล้วละ”

เมเจอร์เม้มริมฝีปากที่เริ่มบิดเบี้ยว เขาก้มลงไปเก็บชุดคลุมที่อยู่บนพื้นก่อนจะรีบสวมเพื่อปกปิดสภาพน่าอัปยศของตน ใบหน้าที่หม่นเศร้าฉาบไปด้วยความโกรธแค้นลึกๆ ที่ฉันไม่เคยสัมผัสจากเขามาก่อน

            อยากรู้นัก...ว่าแค้นใครมากกว่ากัน ระหว่างฉันที่ดูถูกเขานิดๆ หน่อยๆ กับผู้ชายอีกคนที่เกือบจะพรากความเป็นชายจากเขาไป! อ้อไม่สิ เขาคงไม่แค้นรายหลังหรอก ในเมื่อตัวเองก็เต็มใจ เหอะ!

            แค่สลัดผ้าถ่ายแบบยังได้เงินไม่มากพอหรือไง...

            แล้วทำไมคนคนนั้นต้องเป็นคุณภิรมย์

            ทำไมต้องเป็นเขา

            เขาคนนั้นที่ฉันเกลียด ทำไมต้องเป็นคนที่เกือบจะได้ครอบครองเมเจอร์

            ทำไม...นี่มันความรู้สึกอะไรกันแน่

            อิจฉาริษยา...หึงหวง...โดยไม่มองเหตุผลหรือปัจจัยอื่น...อย่างนั้นหรือ

            “สมใจเธอแล้วใช่ไหมล่ะ”

เมเจอร์ถามฉันด้วยน้ำเสียงติดจะเยาะเย้ย เขาแค่นยิ้มฝืดเฝื่อนเหมือนจะสมน้ำหน้าตัวเอง

“เธอคงเกลียดฉันมากสินะ...เพราะฉันโดนหลอกให้มาที่นี่โดยที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้ตัวอีกทีก็โดนหามไปที่เตียงแล้ว... เพราะฉันพยายามหลอกล่อให้เขาเคลิ้มแล้วค่อยใช้แจกันทุบหัวเขาทีหลัง แต่จากสายตาของบุคคลที่สาม ดูยังไงๆ ก็เหมือนยินยอมพร้อมใจ แล้วเธอก็คงเกลียดฉัน...ที่ฉันเป็นไอ้โง่ใจง่าย แค่โดนผู้หญิงจูบก็อ่อนระทวยไม่เป็นอันทำอะไร เพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่ฉันมีใจให้...”

            “...!

            “แต่ตอนนี้ความรู้สึกดีๆ ที่ฉันมีให้ผู้หญิงคนนั้น...ถูกบดขยี้จนแหลกสลาย...ด้วยน้ำมือของเธอเองแล้ว”

            ฉันหน้าชาไปสักพักกับคำสารภาพที่มาพร้อมประโยคหักล้าง เมเจอร์ชอบฉันจริงๆ ใช่ไหม! ที่ผ่านมา...เขาไม่ได้คิดกับฉันแค่เพื่อน ในขณะที่ฉัน...ไม่คิดจะยอมรับความรู้สึกที่แท้จริง มารู้ตัวเอาตอนที่กำลังจะเสียมันไป... ความสูญเสียที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดที่หัวใจ เปรียบเสมือนนาฬิกาปลุกให้ฉันตื่นจากการหลอกตัวเองเสียที

            “ความสัมพันธ์ของเราแตกหักเร็วกว่าที่คิดนะ ฉันนึกว่ารอยร้าวมันจะจบลงแค่ที่ไมน์ซะแล้ว”

            หยดน้ำตาเม็ดเล็กร่วงหล่นลงมาจากนัยน์ตากลมโตสีน้ำตาล ในขณะที่เจ้าของเบี่ยงตัวเดินหนีฉันไปอีกทาง แต่...ร่างกายฉันกลับเคลื่อนโดยอัตโนมัติ มือขวายื่นไปจับไหล่เขาไว้อย่างทันท่วงที

            “...ฉันไม่ให้นายไป”

            “เธอจะเอาอะไรอีก!” เจ้าของไหล่หันกลับมาปัดมือฉันออกไปแล้วตวาดด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยวเหมือนทนไม่ไหวอีกต่อไป “เธอทำร้ายฉันแค่นี้ยังไม่พอหรือไง! เธอรังเกียจฉันนี่! คงไม่อยากมีเพื่อนสกปรกอย่างฉันอีกแล้ว ฉันก็กำลังจะไปนี่ไง!

            “ฉันบอกเมื่อไรว่าไม่อยากมีเพื่อนอย่างนาย”

            “ถึงเธอจะยังอยากคงความสัมพันธ์อยู่ แต่ขอโทษ...ที่ฉันไม่เหลือความรู้สึกดีๆ ให้เธออีกแล้ว”

            ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนกล้าปฏิเสธฉัน”

ฉันจ้องนัยน์ตาของเขาอย่างแน่วแน่ พยายามตรึงเขาไว้ด้วยสายตากดดัน ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยผิดหวังจากผู้ชายคนไหน อยากได้ใครฉันก็ต้องได้ แต่ตอนนี้ความมั่นใจที่เคยมีถูกเขาสั่นคลอนจนรู้สึกเสียหน้าอย่างบอกไม่ถูก

            “ฉันควรยินดีกับตัวเองสินะ ในฐานะผู้ชายคนแรกที่ปฏิเสธเธอ!

            เมเจอร์มองหน้าฉันด้วยแววตาเฉยชาเหมือนมองคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ไหล่กว้างหมุนกลับไปอีกทางมุ่งตรงสู่ประตูทางออก ทิ้งให้ฉันจมอยู่กับห้วงความคิดที่ยังไม่กระจ่าง

            ...นี่มันเกิดอะไรขึ้น

            แผ่นหลังตรงสง่าหายลับไปหลังบานประตู ฉันได้แต่ทบทวนความคิดตัวเองอย่างสับสน ตอนนี้ฉันรู้สึกยังไงกันนะ ที่แน่ๆ คือไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีแน่นอน เวลานี้มันทั้งหนักหน่วงในจิตใจและเจ็บแปลบชอบกล นี่ฉัน...เผลอทำร้ายความรู้สึกดีๆ ของเขาจนมันแหลกสลายไปแล้วจริงๆ เหรอ...

            แล้วต่อจากนี้ไป...ความสัมพันธ์ของเราจะเป็นยังไงต่อนะ

            จะเป็นเพื่อนกันต่อไปได้หรือเปล่า

            ฉันไม่สามารถเดาอนาคตได้ แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้อยู่แก่ใจ

            ...วินาทีที่เขาหายลับไปจากสายตา ฉันรู้สึกเหมือนทำของสำคัญหลุดลอยไปเลย










 



_____________________________________

06/04/2012
เป็นบทที่เขียนยากมากกกกกก
เพราะอารมณ์ความรู้สึกของเพลงรักมันซับซ้อนพอสมควร
เป็นอารมณ์ที่แบบ ไม่สนเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ที่สนุกคือฉากเลิฟซีนแรงๆ นี่ละ
เขียนทีไรไม่เคยเบื่อ มันออกมาแบบสลับเพศอีกละ (#ชอบ)
อิจฉาเพลงรักมาก ทำไมหล่อนต้องได้เล่นฉากดีๆ ตลอด.......
ขอเล่นบทนี้มั่งได้มะ ถึงโดนตบก็ยอม !!
เอาละสิ ทะเลาะกันเข้าขั้นซีเรียสแล้ว
เหมือนว่าคู่นี้จะไม่เคยทะเลาะกันเลยนี่หว่า
แล้วความสัมพันธ์จะเป็นยังไงต่อนะ ?
(อย่าลืมว่ายังไม่ถึงวันงานโฮสต์ของเมเจอร์เลยนะ แล้วมันจะเบี้ยวไหมเนี่ย !)

สุดท้ายแล้วก็ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์เช่นเคยค่ะ
เป็นกำลังใจให้ฮึดอยากอัพขึ้นมาจริงๆ !

 
 


Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 22 : White Marshmallow OO Chapter 19 : You’re Just A Piece of…! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2292 , โพส : 39 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 39 : ความคิดเห็นที่ 1553
เรื่องนี้สนุกมากไรเตอร์^^ เหมือนพระเอกกะนางเอกเค้าสลับบทกันเลย555+
ไม่เคยอ่านแนวนี้มาก่อนเลยแฮะ
Name : miza [ IP : 182.53.16.65 ]

วันที่: 12 ตุลาคม 2556 / 19:31
# 38 : ความคิดเห็นที่ 1547
นี่พระเอก นางเอก สลับบทกันอยู่รึป่าว
PS.  ทำตามฝันไปเรื่อยๆ เหนื่อยค่อยหยุดพักแล้วทำต่อ
Name : Prangpraty !~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Prangpraty !~ [ IP : 171.4.25.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 สิงหาคม 2556 / 23:20
# 37 : ความคิดเห็นที่ 1516
เศร้าอ่ะ T^T
PS.  ##เรื่องบางเรื่องไม่รับรู้จะดีกว่า....:##เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน...เวลาไปเที่ยวที่ไหนไม่เคยคิดจะชวนกันเลย T T'##ฉันมันเป็นส่วนเกินของพวกเธอใช่มั้ย :)?##อย่ามาทำเป็นดีกับฉัน :'(
Name : **Jang-Sinyuan** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **Jang-Sinyuan** [ IP : 182.53.172.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 18:51
# 36 : ความคิดเห็นที่ 1500
เศร้าเลยค่ะ แล้วอีตาเจคกับไมน์ตัวต้นเรื่องหายไปไหนเนี่ย
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.1.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 17:46
# 35 : ความคิดเห็นที่ 1428
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แตกต่างจากทุกเรื่องที่เฟรนด์เคยอ่านมากค่ะ เนื่องจากสลับเพศกันหรือคือที่จริงฝ่ายชายจะต้องเข้มแข็งส่วนฝ่ายหญิงจะต้องอ่อนแอ เป็นพรอสเรื่องที่ค่อยข้างแปลก แต่ขอบอกว่าสนุกมากกกค่ะพี่ตาณ เฟรนด์ชอบ
Name : เฟรนด์ [ IP : 110.171.61.198 ]

วันที่: 22 เมษายน 2556 / 01:41
# 34 : ความคิดเห็นที่ 1402
ขอตบมือให้กับบทนี้จริงๆพี่ตาณ
สุดยอดเลยจริงๆ
ตั้งเเต่เมย์เริ่มอ่านนิยายมา
เรื่องนี้ของพี่ตาณมันเเตกต่างจากเรื่องอื่นสุดๆ
เเตกต่างแล้วก็สนุกมาก T^T
อะไรกันนนน ไม่น้าา เมย์ยังอยากให้เมเจอร์กับเพลงรักปิ๊ดปี้วกันต่อน้าาา

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 00:37
# 33 : ความคิดเห็นที่ 1356
มันสลับบทกันชัดๆเลยอ่า เมเจอร์อยา่ไปน้า อยู่กันเค้าก่อน ดราม่าตอนแรกของเรื่องเลยนะเนี่ย T^T
Name : Unyakorn-n < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unyakorn-n [ IP : 125.26.92.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2556 / 16:16
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1292
เอิ่มมมม ขิมกำลังสับสนทางเพศ 5555555555555
นี่มันนิยายวายชัดๆ บอกมาดีๆนะยัยเพลงรัก เธอไปแปลงเพศมาใช่มั้ยยะ - -+
อิจฉาเพลงรักง่ะ T^T ถ้าเป็นขิม โดนผู้ชายตบก็ยอมเหมือนกัน 5555555 
ดราม่าได้ใจ -..- อ่านเพลิน อินนนนนน
ว่าแล้วก็กดไปตอนต่อไปเบย =oo=

PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:32
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1238
อ่านๆ ไปก็เอ๊ะ?
นี่ฉันกำลังอ่านชายหญิง
หรือว่ายะโอยหว่า

เพลงรักเธอแมนเกินไปแล้วนะ
แล้วก็หนุ่มเม
จะเคะไปถึงไหนจ๊ะ

อ่านๆ ไป
ตูก็ลืมว่านี่มันชายหญิงนะเฟร้ยยย!!

ตาลอ่า
ทำเอาพี่สับสนไปแล้วนะ T^T
PS.  >>>I mistaked ฉันทำผิดไป...อภัยให้ฉันที<<< http://my.dek-d.com/devil2cry/writer/view.php?id=881641 เรียนผู้ใจดีแวะเข้าไปสักนิดนะ
Name : Devil Angel cry < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Devil Angel cry [ IP : 125.26.145.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2555 / 16:21
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1192
สลับเพศกันอย่างแท้จริง เมเจอร์ดูอ่อนแอเกินไป
เพลงรักบทจะโหดก็โหดซะ ใจหายยย !! 

นี่มันอะไรกัน พ่อ ลูก เพื่อนลูก ? 
มันจะบ้ากันไปใหญ่แล้ววว เพลงรักก็ไม่ฟังอะไรเลย 
เห้ออออ . . ถึงคราวแตกหัก ม๋ายยย ยย =[]=
PS.  ' # YONGHWA.MBLA+Q.KHUNDONG2PM ,,❤❤
Name : 【` Fanziful* 】 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 【` Fanziful* 】 [ IP : 115.87.206.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 17:52
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1144
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อะไรเนี่ยยยย
สตั๊นอย่างรุนแรงค่ะพี่ตาณ
5555555555555555555
อ่านจบประโยค 'อดีตพ่อ' แล้วขนลุกเลย
งืออออออออออออออ T.,T







ฮันแน่
เพลงรักหึงอ่ะ
55555555555555
ปากแข็งอีก > <





อะอะ...อ้าว
กลายเป็นว่าสลับเพศอย่างว่าจริงๆ
555555555555555555555
สลับกันไปหมดทั้งเรื่องเลย
ฮ่าาาๆ







โห
บทนี้อย่างดราม่าเลยค่ะพี่ตาณ
อ่านแล้วอิน แอบสงสารเม
แต่ก็เข้าใจความรู้สึกเพลง
โอ้ ซับซ้อนยิ่ง T T
ขอให้คืนดีกันไวๆ นะค๊าบ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแล้ว
สู้ๆ ละกัน


PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.203.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2555 / 20:09
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1138
เสี่ยนั่นเป็นพ่อเธอหรอเพลงรัก โอ้ว เสี่ยสองเพศ -_-
ไม่จริงๆ นี่มันเรื่องอะไรกันแปลกเว้ยเฮ้ย! พระนางสลับบท O_O
โอ้ว อารมณ์เพลงรักแบบพระเอกขี่ม้าขาว น้องเมเจอร์ก็แบบนางเอกกำลังจะโดนปล้ำ
แล้วไหนยังซีนที่นังเมเจอร์ตบหน้าเพลงรักอีกอ่ะ 
เมเจอร์แบบแรกๆไม่ค่อยยอมรับ แต่พอปากพูดแบบนั้นแล้วอึ้งไปเลย
เพลงรักก็เห็นแก่ตัวเนอะ เริ่มไม่ชอบเธอเลยว่ะ



PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.201.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2555 / 15:57
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1121
เกลียดเพลงรักอะ ไม่ชอบบบ!!!
พระเอกดูอ่อนแอเกินอะ อ่านแล้วมันขัดๆ เห้ออ
Name : meen236 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ meen236 [ IP : 61.90.98.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2555 / 23:03
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1076
แงแงแงแง
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 19:35
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1039
อ๋องว่าเรื่องนี้มีบางอย่างที่แปลกปะหลาด

ใครคือนางเอก(?)
ใครคือพระเอก(?)
แล้วพ่อ(?)...พ่อที่กำลังข่มขืนแฟนลูกเนี่ยะนะ
แกจะบ้าเรอะ!!!!!!

(คนแต่งแต่งเก่งมากอ่ะเหมือนกันเป็นจิ้งจกเกาะอยู่ตายเตียง5555+)
คำว่าอดีตพ่อ ตีกลางแสกหน้าได้ดีจริงๆ

แต่เพลงะรัก(?)
บอกความจริงมาเดียวนะ เธอเป็นพระเอกที่อยากจะเล่นพิเรนท์
สลับตัวกับเมเจอร์สินะ(ให่ตายเถอะ จอช)
แทนที่เพลงรักจะโดน แล้วเมเจอร์ไปชาวย
เปล่าเลย มเจอร์โนแล้วเพลงรักไปช่วย(?)ห๊ะ#

เรื่องมันปวดตับเกินไปแล้วนะ###

PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 125.25.43.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2555 / 11:29
# 24 : ความคิดเห็นที่ 999
ง่ะ!!
ม่ายยยยยยยเอาาาาาาาาา =[]=
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2555 / 22:50
# 23 : ความคิดเห็นที่ 914
ชักไม่ปลื้มเพลงรักแล้วสิ 5555555. 
มาบังอาจว่าเมเจอร์ของฉันิ-//-
Name : Pudtae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pudtae [ IP : 27.55.12.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2555 / 11:55
# 22 : ความคิดเห็นที่ 858
เพลงรักในตอนนี้ร้ายชะมัด


คำพูดของเธอแต่ละคำบาดลึกเข้าไปในหัวใจ


สงสารเมมากที่สุด





อาการอย่างเพลงรักเค้าเรียกว่าหึงจนตาลายป่าว





ที่เมมีอาการเคลิ้มก็เพราะเป็นเธอหรอกเพลงไม่น่าพูดจาถากถางกันเลย





ช็อกนะที่อิตาภิรมย์เป็นพ่อของเพลง


พ่อลูกมีปมที่ใหญ่จัง


แก้ยังไงล่ะไรเตอร์





โดนตบสองทีเจ็บใช่เล่น





แต่คำพูดของเพลงที่ว่าให้กับเมเจ็บหนักกว่า





ตอนนี้ต่อว่ายัยเพลงเต็มๆเลยเรา
PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 180.180.55.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2555 / 16:17
# 21 : ความคิดเห็นที่ 805
 โดนตบเจ็บมั้นฮ่ะ เพลงรัก..

สงสารเมเจอร์น่ะ..

ที่โดนทำร้ายซ่ะขนาดนี้..T ^ T
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.242.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 15:09
# 20 : ความคิดเห็นที่ 721
 จะเป็นยังไงต่อน้ออ >O< ดราม่าๆ 
PS.  happy life =w=
Name : MidNightmare < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MidNightmare [ IP : 58.8.122.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 19:36
# 19 : ความคิดเห็นที่ 687
โหยยยยยยยยยย
เกือบไปแล้วมั้ยล่ะะะะะ
ดีนะที่เพลวรักมาช่วยไว้ได้ก่อนนะ บู่ๆๆๆ
แต่กลายเป้นว่าดันทำให้เสียแผน แล้วถูกเข้าใจผิดซะงั้น
บทนี้แบบว่ามองเมเจอร์เป็นสาวน้อยมาก แล้วเพลงรักเป็นหนุ่มเพลย์บอย
มีอย่างที่ไหนนางเอกรุกแล้วถูกตบ๕๕๕๕๕
โอ๊ยๆๆๆๆ
เริ่มดราม่าแล้วไงๆๆ เมเจอร์จ๋าอย่าโกรธเพลงรักนานเลยน๊าา
Name : FreZinPrince < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FreZinPrince [ IP : 110.77.225.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2555 / 17:39
# 18 : ความคิดเห็นที่ 663
 ดราม่าอ่ะ สงสารเมเจอร์
ซึ่งเธอเอาแต่ยืนฟังคำด่า และตบๆ...ตบ =_=
โอ้ว หรือเธอจะเป็นเกย์จริงๆ
เริ่มไม่มั่นใจ...น่าจะจับเพลงรักมาเล่นบทรักเลย
ไม่ใช่โดนเพลงรักเล่นบทเพลง TOT 5555555
เมเจอร์ไม่ได้ดั่งใจเลยอ่ะะะะะะ

PS.  わたし を わすれないで ください。
Name : PanDonG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PanDonG [ IP : 27.130.68.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 / 21:14
# 17 : ความคิดเห็นที่ 650
ฮึำก..ฮึำก ดราม่าาาาา
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 79.102.87.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 22:16
# 16 : ความคิดเห็นที่ 634
เพราะเขาเป็นของเล่นของฉัน = =?

นิยายเรื่องนี้ทำให้พี่สับสนทางเพศอ่ะ 555

สงสานเมเจอร์สุดๆ
PS.  ไม่ชอบก๊อปใคร ก็ไม่ใช่เกรียน!!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 183.89.0.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 16:47
# 15 : ความคิดเห็นที่ 601
 สงสารเมเจอร์ที่สวดของที่สวด เเต่ได้ฟินไปอีกเเบบนะ -.-
ตอนนี้เศร้าจัง.. จะเป็นยังไงต่อไปล่ะเนี่ย

PS.  บอกเกลียด ” เกลียดฉัน ” 1,000,000 ครั้ง ไม่เจ็บเท่าบอก ” รักมัน ” แค่ครั้งเดียว
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 171.7.121.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 23:07
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android