คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 32 : White Marshmallow OO Chapter 27 : When It All Falls Apart


     อัพเดท 4 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 32 : White Marshmallow OO Chapter 27 : When It All Falls Apart , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2055 , โพส : 33 , Rating : 90% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



27

When It All Falls Apart

 

            นี่เขาหลบอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรกเลยงั้นเรอะ! ไม่ได้การล่ะ ใกล้ขนาดนี้ต้องได้ยินทุกอย่างแล้วแน่ๆ

            ฉันหยิบทิชชูมาซับเหล้าออกจากหน้าแล้วรีบวิ่งตามเขาออกไปจากห้องปาร์ตี้ท่ามกลางสายตาของทุกคน เห็นแผ่นหลังสีขาวนำหน้าฉันอยู่แวบๆ เขากำลังมุ่งตรงไปยังห้องโถงกลางของทางรีสอร์ท

ฉันรีบวิ่งตามเขาไปและฉุดมือขวาเขาไว้ได้เมื่อเรามาถึงห้องโถงกลางแล้ว

            “เมเจอร์ ฟังฉันก่อน! ฉันขอโทษ!

            ข้อมือขวาที่ฉันกอบกุมไว้ถูกสะบัดออกอย่างไม่ใยดี ก่อนที่มือข้างนั้นจะหันกลับมาฟาดหน้าฉันเต็มแรง

            เพียะ!

            ผู้คนที่อยู่ในห้องโถงกลางต่างหันมามองฉันกับเมเจอร์ด้วยแววตาตะลึงพรึงเพริด ยิ่งหมอนี่เป็นคนดังด้วยแล้วยิ่งถูกจับสังเกต ฉันทั้งอายทั้งโกรธจนแทบเสียสติที่ต้องโดนตบต่อหน้าคนมากมาย แต่ผู้ชายตรงหน้าก็ไม่มีทีท่าจะสะทกสะท้านเลยสักนิด

            “ขอโทษงั้นเหรอ เฮอะ! เบื่อที่สุดเลย คิดว่าแค่คำขอโทษมันพอหรือไง”

            “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกนะ ฟังฉันก่อน”

            “อ๋อ ไม่ได้โกหก” เมเจอร์ลากเสียงกวนประสาท “เธอรู้อยู่ก่อนแล้วว่าอลิซที่ฉันเคยชอบน่ะเป็นเพื่อนของเธอ แล้วเธอก็เป็นคนฆ่าเขา! ฉันเล่าเรื่องของฉันให้เธอฟังทุกอย่าง แต่เธอกลับไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ฉันรู้เลย ทั้งๆ ที่เราเป็นเพื่อนกัน ทั้งๆ ที่เราสนิทกันขนาดนั้น!

            “ก็เพราะนายเป็นอย่างนี้ไง ฉันเลยไม่อยากบอก!” ฉันที่เริ่มหมดความอดทนกับผู้ชายตรงหน้าต้องตวาดออกมาบ้าง “นายก็เป็นซะอย่างนี้ รู้ความจริงก็เอะอะโวยวาย ถามจริงเถอะ ถ้าฉันบอกนายก่อน นายจะไม่โกรธ ไม่อาละวาดเหมือนตอนนี้หรือไง”

           

            เมเจอร์นิ่งไปเหมือนไม่รู้จะเถียงอะไร แต่ฉันยังเห็นแววตาที่ไม่ยอมแพ้ของเขา นั่นยิ่งกระตุ้นให้ฉันอยากเอาชนะเขามากขึ้นไปอีก

            “ไม่ว่านายจะรู้เรื่องนี้จากใคร หรือรู้ตอนไหน มันก็ไม่ต่างกันนี่ สุดท้ายนายก็โกรธฉันอยู่ดี”

            “ก็ถ้าเธอตั้งใจจะบอกฉันสักหน่อย ฉันก็คงไม่โกรธหรอก! แต่นี่ฉันต้องมารู้จากคนอื่น รู้ไหมว่ามันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่น่ะ!

            “นายรู้จากซิลเวอร์งั้นเหรอ

            “ใช่! ไอ้นั่นมันบอกฉันหมดแล้วตอนบ่าย แต่ตอนนั้นฉันก็ไม่ค่อยอยากเชื่อหรอกนะ จนซิลเวอร์บอกให้ฉันมาดักฟังบทสนทนาของเธอกับมันเมื่อกี้ ฉันถึงได้มั่นใจ ว่าฉันมันโง่เองที่ถูกหลอก

           

            “หลงนึกว่าอลิซยังมีชีวิตอยู่ได้ตั้งนาน หวังว่าวันหนึ่งจะได้พบเธอ คุยกับเธออีก แต่ก็เปล่าฉันโดนหลอก อลิซตายไปแล้ว ฉันไม่มีวันได้เจอเธออีกแล้ว

            ฮึ...สุดท้ายแล้วเขาก็ยังไม่ลืมอลิซสินะ เหมือนซิลเวอร์เลย ยัยนั่นเป่ามนตร์อะไรใส่ผู้ชายพวกนี้กันนะถึงได้หลงเธอหัวปักหัวปำ

จริงสิ...เมเจอร์ก็หวังให้ฉันมาแทนที่อลิซอยู่แล้วนี่ มันก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะยังคิดถึงเธอ ในขณะที่ฉันมันก็เป็นได้แค่ตัวแทน

            ที่เขาบอกว่าชอบฉันคงเพราะเห็นฉันเป็นอลิซไปชั่ววูบหนึ่งละมั้ง!

            “เฮอะ! ถ้ายังคิดถึงขนาดนั้นก็กลับไปจุดธูปคุยกับเธอซะเลยสิ! จะมาคลุกคลีกับฉันทำไม ฉันมันเพื่อนเลว ฆ่าคนที่นายเคยชอบ แล้วก็ไม่บอกนายสักคำ ฉันมันเลว พอใจนายหรือยังล่ะ!

            “สุดท้ายเธอมันก็ไม่ต่างจากคนอื่น”

เมเจอร์แสยะยิ้มสมเพช น้ำเสียงเย็นยะเยือกตั้งใจกรีดแทงลงมาที่ใจฉัน

“หลงนึกว่าจะมีเพื่อนดีๆ เหลือให้ฉันบ้าง ไอ้ไมน์ก็ไปแล้วคนนึงละ นี่ยังจะเธออีกเหรอเนี่ย ทำไมแต่ละคนมันไว้ใจไม่ได้เลยสักคนวะ เพื่อนดีๆ ที่ฉันต้องการมันหายไปไหนหมด!

            “แล้วนายคิดว่าตัวเองดีนักหรือไง”

ฉันหัวเราะเย้ยคำพูดของเขา ยิ่งเห็นเขาเถียงคำไม่ตกฟากแค่ไหน ฉันก็ยิ่งอยากทำให้เขาร้องไห้แงๆ เท่านั้น

“นายคิดว่านายเป็นเพื่อนที่ดีนักเหรอ พอนายรู้ว่าเพื่อนมีส่วนที่ไม่ถูกใจนาย พอค้นพบว่าเขามีอดีตที่เลวร้าย นายก็ทิ้งเพื่อนของนายซะแล้ว! ทั้งไมน์ทั้งฉันนั่นแหละ โดนนายเฉดหัวทั้งคู่! นายมันไม่เคยให้ใจกับเพื่อน คิดถึงแต่ความสุขความพอใจของตัวเอง!

            “หยุดพูดนะ!” เมเจอร์ตวาดด้วยหน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยความโกรธ

            “ไม่หยุด! ทำไม แทงใจดำเหรอ ก็ดี! คงไม่เคยมีใครพูดกับนายตรงๆ อย่างนี้สินะ พ่อนายแบบรูปงาม นายมันก็มีดีแค่รูปร่างหน้าตานั่นแหละ แต่นิสัยเสียยิ่งกว่าเด็กยังไม่เข้าอนุบาล คิดอยากจะให้ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการของตัวเอง ขอให้รู้ไว้นะว่าถ้านายหน้าตาห่วยแตก ฉันก็คงไม่เข้ามาเป็นเพื่อนกับนายเพื่อตีสนิทให้นายไปเป็นโฮสต์หรอก!

            “ยอมรับมาแล้วสินะ ว่าเธอมาเป็นเพื่อนกับฉันเพราะหวังผลทางธุรกิจ!

            “นายก็เหมือนกันนั่นแหละ ถ้าฉันเห็นแก่ตัว นายก็เห็นแก่ตัว มาขอเป็นเพื่อนฉันเพราะต้องการลืมอลิซไง จำไม่ได้แล้วเรอะ”

            ผัวะ!

            “เธอกล้าแฉฉันต่อหน้าคนเป็นสิบตรงนี้เหรอ!

            เมเจอร์หยิบหมอนที่วางอยู่บนโซฟาข้างๆ ขึ้นมาหวดใส่ตัวฉันอย่างแรงจนฉันเซเล็กน้อย

หึ! รู้สึกเหมือนทะเลาะกับเด็กยังไงไม่รู้สินะ

            “กล้าไม่กล้าก็แฉไปแล้ว ทีนายยังตบหน้าฉันได้เลย! ทำไม จะทำอะไรฉันอีกเหรอ จะขนตุ๊กตามาถล่มฉันใช่ไหม หรือจะร้องไห้ขี้มูกโป่งวิ่งกลับไปฟ้องแม่ดีล่ะ”

            ผัวะ!

            “อย่าบังอาจลามปามถึงแม่ฉันนะ!

            “ฉันอยากจะเห็นแม่นายจัง แม่แบบไหนนะสอนให้ลูกชายทำตัวเป็นเด็กห้าขวบแบบนี้ ทั้งๆ ที่โตเป็นควายแล้ว”

            “มากไปแล้วนะโว้ยยย!

            ร่างสูงพุ่งตรงเข้ามาผลักฉันเซลงไปนอนบนโซฟาในขณะที่เขาขึ้นมาคร่อมฉันไว้ มือที่ถือหมอนนั่นฟาดฉันไม่หยุด

            ผัวะ!

            “ต่อจากนี้

            ผัวะ!

            “ฉันกับเธอไม่ใช่เพื่อนกันอีก!

            “จะเป็นแฟนฉันหรือไง”

            ผัวะ!!

            “พูดมาได้ไม่อายปาก ใครเขาจะเอาคนอย่างเธอ ยัยฆาตกร!

            “แล้วใครเขาจะเอาคนอย่างนาย ไอ้เด็กเพิ่งหย่านม!

            ผัวะ!

            “แฮ่ก

เมเจอร์หอบเบาๆ เออ หมดแรงสักทีเถอะ ปุยนุ่นแทบจะหลุดออกมาจากหมอนแล้วนะ

            “นายจะลุกออกไปได้ยัง คนเขามองเรากันใหญ่แล้วนะ”

            ท่วงท่าของเขากับฉันมันโคตรติดเรตเลย ถ้าไม่นับว่าเขาถือหมอนเตรียมฟาดฉันอยู่ในมืออะนะ

            เมเจอร์ค่อยๆ ลุกออกจากตัวฉันไปยืนที่พื้นเหมือนเดิม ใช่ ตอนนี้ผู้คนอ้าปากค้างแบบเหวอมาก รวมถึงพนักงานต้อนรับที่ไม่กล้าเข้ามาห้าม คงกลัวโดนลูกหลงจากหมอนี่ละมั้ง

            “ฉันว่าเรามาคุยกันดีๆ เถอะนะ” ฉันตัดสินใจสงบศึก เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบลงไปมาก

            “ฉันไม่มีอะไรจะพูด”

            “นายก็ได้ยินแล้วนี่ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าอลิซ ฉันแค่จะแกล้งเขาเฉยๆ”

            “แกล้งไม่แกล้งผลสุดท้ายอลิซก็ตายอยู่ดีนั่นแหละ” เมเจอร์เบี่ยงหน้าไปทางอื่น ไม่สบตาฉันแม้แต่นิด

            “ฉันขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับนายแล้วนะ”

            “ใครใช้ให้เธอทำล่ะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดต่ออยู่แล้ว เธอยืดเยื้อเอง”

            “ก็ได้” ฉันยักไหล่อย่างยอมแพ้ “วันนี้คงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วละ แต่ฉันอยากให้นายรู้ไว้นะ”

           

            “ฉันพร้อมที่จะกลับไปเป็นเพื่อนนายเสมอ ถึงแม้นายจะเอาแต่ใจ ขี้โมโห และไร้เหตุผลแค่ไหนก็เถอะอ้อ มากกว่าเพื่อนก็ได้นะ”

            ฉันพูดแล้วผละจากเขาเพื่อเดินออกไปทางระเบียง

ฉันไม่รู้ว่าเขามองตามฉันมาหรือเปล่า แต่ตอนนี้สถานการณ์ระหว่างฉันกับเมเจอร์มันย่ำแย่มาก คงกู้กลับมาภายในคืนนี้ไม่ได้แน่ๆ

            ตุบ!

“หน้าด้าน!

หมอนนุ่มๆ กระทบเข้าที่หลังคอฉันพร้อมเสียงทุ้มที่ด่ากลับมา เพียงแค่นั้นแหละ...สติของฉันก็ขาดผึง!

พอกันที...ฉันทนไม่ไหวแล้ว

            “ใครกันแน่ที่หน้าด้าน!

            ฉันหันกลับไปหาเมเจอร์ที่ยังคงยืนจ้องฉันด้วยแววตาโกรธเกลียด ฉันไม่หวั่นไหวกับปฏิกิริยาของเขาแล้ว

ณ วินาทีนี้การแสดงออกของเขามันช่างน่าขันเสียด้วยซ้ำ

            “ว่าไงนะ”

เมเจอร์ถามลอดไรฟันเสียงต่ำ ถึงคราวฉันยิ้มเยาะบ้าง

            “แสดงมาได้ถึงขั้นนี้ ถ้าไม่ใช่พรสวรรค์ก็คงหน้าด้าน บางทีนายน่าจะลองไปจับงานละครดูบ้างนะ”

            เมเจอร์เบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง ส่วนฉันก็เหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนจะหมุนตัวกลับเดินออกมาจากห้องโถง วินาทีนี้ฉันรู้สึกว่าตัวโล่งเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...

            หมับ!

            สัมผัสหนักๆ ที่ไหล่ตามมาพร้อมแรงกระชากให้ฉันหันหลังกลับไป เมเจอร์จ้องหน้าฉันด้วยสีหน้าคาดคั้น แววตาคู่นั้นเพ่งมองฉันจนเหมือนจะกัดกร่อนให้พรุน

            “เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไร”

            ฉันตอบด้วยการปรบมือให้เขาแทน

“เยี่ยมมากเมเจอร์ การแสดงจบแล้ว โค้งซะ”

            “เธอพูดบ้าอะไรของเธอ!” แรงเขย่าแรงๆ ที่ไหล่ยิ่งทำให้ฉันเหยียดยิ้มออกมากว้างๆ

            “ฮะๆ เล่ห์เหลี่ยมไม่เบานะนาย เห็นหน้าใสๆ อย่างนี้ ไม่นึกเลย...”

           

            “ไม่นึกเลยว่าสมองจะคิดอะไรที่ไม่ใสซื่อได้ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ”

            “...”

            “คิดว่าเจคเก่งแล้ว แต่นายยิ่งกว่าหมอนั่นอีก ตอแหลรางวัลตุ๊กตาทองเลย”

            หมับ!

            ฉันรับฝ่ามือที่ง้างขึ้นเตรียมจะฟาดลงมาบนแก้มฉันได้พอดิบพอดี นัยน์ตาที่เหมือนจะคุกรุ่นไปด้วยไฟแห่งความโกรธนั้นยิ่งทำให้ฉันสนุก

            “มันถึงเวลาแล้วละเมเจอร์ ฉันสารภาพทุกอย่างไปหมดแล้ว ตานายบ้าง”

            เมเจอร์สะบัดแขนแรงๆ จนหลุดออกจากการเกาะกุมของฉัน

“เธอพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ”

            “ยังจะมาทำเป็นโง่อีก นายเป็นคนขโมยแคมเปญของ ABSolute ไป สารภาพมาสิ!

            เกิดความเงียบขึ้นระหว่างเราสองคน ดวงตาของเมเจอร์ตื่นตระหนกตกใจเป็นอย่างยิ่ง ฉันเองก็ได้แต่มองปฏิกิริยาของคนตรงหน้าแบบเป็นกลางที่สุด รอคอยอย่างใจจดใจจ่อว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

            “เธอ...”

            “...”

            “รู้ได้ยังไง”

            น้ำเสียงนั้นสั่นเครือปนไม่อยากเชื่อ ริมฝีปากสีแดงสดถูกกัดเม้มแน่นเหมือนเด็กที่กำลังไม่พอใจ
 

OOO

 

ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ...เพลงรัก ฟังที่ฉันพูดให้ดีนะ

            ไมน์ดึงมือฉันมาแตะแผลบนมุมปากของเขาเบาๆ...

            กดที่แผลฉันสิ กดแรงๆ เลย

            ฉันไม่เข้าใจและกำลังจะแย้ง แต่ไมน์กระชับมือฉันแน่น ฉันจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากลงแรงกดลงไปที่รอยช้ำสีแดงบนมุมปากของเขา

            นายไม่เจ็บเลยเหรอ

            ฉันถามเมื่อไม่ได้ยินแม้เพียงเสี้ยวเสียงแห่งความเจ็บปวด สีหน้าของไมน์ยังเรียบนิ่ง

รอยยิ้มเหยียดผุดขึ้นบางเบาจนฉันสังหรณ์ไม่ดี สีหน้านั้นไม่บ่งบอกสักนิดว่าเขากำลังฝืนกลั้นเสียงร้องไว้ข้างใน

            เฮ้อ...ว่ากันตามตรงเลยนะ

            ...ใบหน้านั้นราวกับจะบอกว่า...เขาไม่ได้รู้สึกทรมานกับการที่แผลถูกกดทับแม้แต่น้อย

ไมน์ถอนหายใจออกมาเบาๆ

ฉันโกหกเธออีกแล้วละ

ว...ว่าไงนะ!’

ฉันเล่นละครได้สมบทบาทดีเนอะ

ฉันช็อกไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เผยอปากถามเขา

            หมายความว่ายังไง…’

            ฉันไม่ได้โดนทำร้ายหรอก ทั้งหมดเป็นแค่การแสดง

            การแสดง?’

            ฉันร่วมมือ...ฉันร่วมมือกับพวกเขา...หลอกให้เมเจอร์ออกมาเจอคุณภิรมย์

            ตอนแรกฉันไม่เชื่อ เพราะเมื่อกี้เขาก็บอกอยู่ว่าไม่รู้เรื่อง แต่เมื่อสบตากับแววตาจริงจังของไมน์ ฉันจึงเงียบแล้วตั้งใจฟังเขาเล่าเหตุการณ์เบื้องลึกเบื้องหลังที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน

            ไมน์ร่วมมือกับซิลเวอร์และเจค...เพื่อสั่งสอนเมเจอร์

            ฉันทนไม่ไหวแล้วเพลงรัก ฉันอยากบอกเธอจะแย่ว่าไอ้เมมันคิดจะทำอะไรเธอ แต่ก็หาเวลาเหมาะๆ ไม่ได้สักที มันเป็นคนขโมยแคมเปญ ABSolute ไปให้แม่ฉัน ฉันไม่เคยรู้เลยว่าถูกไอ้เมสวมเขามาตลอด แค้นใจชะมัด

            เธอจำได้ใช่ไหม ตอนนั้นที่ฉันไปตามหาพี่มาร์ค ที่ฉันยอมรับสารภาพน่ะ ฉันประชด เพราะฉันเสียใจที่เมเจอร์ไม่เชื่อใจฉัน ฉันมารู้ทีหลังว่าเมเจอร์ต่างหากที่ขโมยแคมเปญไป ไอ้นั่นตั้งใจผลักฉันให้เป็นแพะรับบาป

            ฉันประมวลผลข้อมูลที่ได้รับรู้อย่างอึ้งๆ ใจหนึ่งก็โน้มเอียงไปทางไมน์ แต่เศษเสี้ยวเล็กๆ ส่วนหนึ่งก็ยังต่อต้าน...

จะเป็นไปได้จริงหรือ

            พี่มาร์ค...หรือพี่ซิลเวอร์นั่นแหละ หลังจากเกิดเรื่องวันนั้น...วันที่ฉันกลายเป็นคนผิดที่ขโมยแคมเปญ พี่เขาก็โทรมาหาฉัน ดูเหมือนจะไปขอเบอร์จากแม่นั่นละ พี่มาร์คขอโทษที่โกหกว่าตนไม่ใช่มาร์ค เพราะโดนเมเจอร์ขู่เอาไว้ พี่มาร์คต้องทำตามคำสั่งเมเจอร์ทุกอย่าง เพราะไอ้นั่นกุมความลับที่ว่าพี่เขามาจาก Z-DUCT ไว้อยู่ พี่มาร์คไม่อยากให้เรื่องเข้าหูเธอ เลยต้องทำตาม...

            พี่มาร์คสนิทกับพี่เจคที่เป็นดารา พี่เจคก็เขม่นเมเจอร์มาตั้งนานแล้ว เมื่อเราสามคนมารวมตัวกัน มันก็เหมือนจูนกันเข้าที่ ความคิดลงตัว พวกเราวางแผนกันแก้เผ็ดเมเจอร์ ทั้งพี่เจคที่เจ็บใจเรื่องที่เมเจอร์ครองอันดับหนึ่งไม่เลิก ทั้งพี่มาร์คที่โดนเมเจอร์ใช้การต่างๆ นานาโดยเอาความลับเป็นตัวประกัน และฉัน...ที่โดนเพื่อนอย่างเมเจอร์หักหลังอย่างเจ็บแสบ

            และแผนการนั้นก็คือผลักเมเจอร์ตกเหวด้วยข่าวฉาวที่ว่ามันขายตัวให้กับคุณภิรมย์ แต่โชคร้ายที่ตอนแรกเมเจอร์ไม่เล่นด้วย ฉันเลยต้องแสดงละครหลอกล่อให้เขาติดกับ เพราะในใจลึกๆ ฉันรู้ว่ามันเป็นคนรักเพื่อน หรืออย่างน้อย...มันก็อยากช่วยเพื่อนที่อาจจะให้ผลประโยชน์กับมันในอนาคต

            นี่คงเป็นการพูดที่ใช้เวลานานที่สุดในชีวิตของไมน์ เขากะพริบตาปริบๆ เหม่อมองเพดานสีขาวราวกับย้อนรำลึกถึงภาพในอดีต แววตาหม่นหมองคล้ายเมฆฝนตั้งเค้าบนท้องฟ้าสีเทา

            ฉันยืนแข็งค้าง ข้อมูลแปลกใหม่ที่ได้รับมากมายกำลังทุบตีฉัน ไม่ว่าจะเป็นเมเจอร์ที่ฉันรู้สึกดีด้วย ซิลเวอร์ที่ฉันไว้ใจนักหนา หรือแม้กระทั่งไมน์ที่ดูไร้พิษภัย

            ฉันรู้สึกเหมือนที่ผ่านมานี้ ทุกคนสวมหน้ากาก บังความลับดำมืดที่ฝังตัวอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจมาตลอด

            แต่มีอย่างนึงที่ฉันข้องใจ ฉันจึงถามออกไป

            เมเจอร์ทำอย่างนั้นเพื่ออะไร เขาขโมยแคมเปญทำไม แล้วทำไมเขาถึงวุ่นวายได้กับทุกคนเลยล่ะ

            ไมน์เบือนสายตาจากเพดานว่างเปล่ามาหาฉัน ใบหน้านั้นเรียบตึงไร้ความรู้สึก

            เป้าหมายของมันคือการทำให้ชีวิตเธอวุ่นวาย เห็นพี่มาร์คบอกมาว่าเมเจอร์เกี่ยวข้องกับอลิซ แฟนของพี่มาร์ค แล้วเมเจอร์ก็แค้นใจมากที่อลิซถูกฆ่าโดย...เอ่อ...

            ไมน์ค้างประโยคไว้แล้วเหลือบตามองฉันอย่างหวั่นๆ ว่าควรจะพูดชื่อดีหรือไม่

หัวใจฉันกระตุกอย่างแรง กระแสเย็นยะเยือกแล่นจากท้องสู่หน้าอก ความอึดอัดเข้ามากอบกุมลมหายใจของฉัน

            …เขาโมโหที่ฉันช่วยอลิซไม่ทัน งั้นเหรอ

            คือ...ฉันไม่รู้ที่มาที่ไป แต่เมเจอร์มันเคืองมาก เท่าที่ฉันรู้มาจากพี่มาร์ค...อลิซคือคนที่มันชอบ แล้วเมื่อมันชอบสิ่งไหนหรืออะไรก็ตาม หากมีคนไปพรากสิ่งนั้นจากมัน...มันจะตามเช็ดตามล้างให้ถึงที่สุด

            ไม่จริงน่า...

            ฉันช่วยอลิซจากคนร้ายไม่ทัน ฉันพรากอลิซไปจากเมเจอร์

            ฉันไม่ได้ขอให้เธอเชื่อฉันนะเพลงรัก ฉันแค่อยากบอกความจริง ในเมื่อตอนนี้ฉันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเมเจอร์แล้ว ฉันย่อมบอกเรื่องนี้กับเธอได้โดยไม่ต้องกังวล ตอนนี้มันทำอะไรฉันไม่ได้แล้วละ

            หลังจากเยี่ยมไมน์เสร็จ ฉันรู้สึกราวกับยืนอยู่บนปากเหว อยู่ตรงกลางระหว่างพื้นผิวราบเรียบกับหุบเหวดำมืด...อยู่ตรงกลางระหว่างสิ่งที่ฉันเคยเชื่อ กับสิ่งที่ฉันไม่อยากเจอ

            เมเจอร์ไม่เคยจริงใจกับฉันเลยงั้นหรือ

            ...ราวกับทุกสิ่งที่สร้างมาพังทลายลงตรงหน้า

            ฉันยังไม่อยากไปเค้นจากปากเขาตอนนี้ เพราะเขาโกรธฉันอยู่หลังเกิดเรื่องคุณภิรมย์ขึ้น

            ฉันจึงตัดสินใจ แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ในเมื่อพวกเขาแสดงละคร ฉันก็จะทำบ้าง

            วิธีนี้แหละดีที่สุด เพราะฉันเองยังไม่มั่นใจเต็มร้อยว่าไมน์พูดจริงหรือไม่ บางทีนี่อาจจะเป็นแผนของเขาที่อยากให้ฉันกับเมเจอร์แตกแยกกันก็ได้

ข้อสงสัยหลายจุดก็ไม่ได้รับคำอธิบาย ไมน์ยังบอกข้อมูลมาไม่ครบ...เหมือนเขาเองก็รับรู้ในส่วนของเขาเท่านั้น

            ฉันเก็บความลับที่ว่าฉันรู้เรื่องราวเบื้องลึกมาโดยตลอด แสร้งทำเหมือนปกติ เพื่อสอดแนมพฤติกรรมของแต่ละฝ่าย

            ซิลเวอร์ยังทำตัวปกติกับฉัน แม้ว่าหลังๆ จะเริ่มทอดสะพานใส่ฉันถี่ขึ้น ฉันเองยังไม่เข้าใจสาเหตุของการกระทำนั้น

            ...แต่เมเจอร์นี่สิ ที่ฉันสับสนยิ่งกว่า
 

OOO

 

            “เมเจอร์ ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ”

            หลังจากเล่าที่มาของการรับรู้เรื่องราวหลายๆ อย่างให้เขาฟัง ฉันก็เอ่ยปากถามในสิ่งที่ฉันข้องใจ

            “ถ้านายตั้งใจจะป่วนชีวิตฉันอย่างที่ไมน์ว่าจริงๆ...ทำไมบางครั้งการแสดงความรักของนายมันถึง...”

            ...แนบเนียนได้ขนาดนี้

            “เธออย่ามาพูดซี้ซั้ว ร...รักอะไรกัน” อีกฝ่ายอย่างคงเฉไฉ เหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าทำผิดแล้วไม่ยอมรับโทษ

            “อย่ามาแกล้งทำเป็นลืมหน่อยเลยน่า เมื่อวานนายเพิ่งบอกรักฉันไปเองนะ”

            “...”

            “นั่น...ก็โกหกด้วยหรือเปล่า”

            “ฉัน...”

            “หรือว่านายต้องการหลอกให้ฉันรักแล้วก็ทิ้งฉันไป นายต้องการทำอย่างนั้นหรือเปล่า”

            เมเจอร์กัดปากแน่น ทำเหมือนไม่อยากจะพูดออกมาแม้เพียงคำเดียว

            “ถ้าฉันตอบว่าใช่ เธอจะผิดหวังไหม”

            ...

            แก้มฉันชาเหมือนโดนเขาตบอีกรอบ ไม่สิ...นี่มันเจ็บปวดยิ่งกว่าโดนตบอีก

            ทุกความรักที่เขามอบให้ฉัน...แท้จริงแล้วคือใบมีดเคลือบน้ำหวานงั้นเหรอ

            หลอกล่อให้ฉันหลงใหล แล้วใช้ความหลงใหลนั้นแทงฉันกลับ

            ร้ายจริงๆ ผู้ชายคนนี้ ทั้งร้ายทั้งแนบเนียน น่ากลัวเกินไปแล้ว

            ...

            “แต่เสียใจด้วย ที่ฉันคงต้องตอบ...ตรงกันข้ามกับประโยคเมื่อกี้”

            ฉันรู้สึกเหมือนถูกชกแรงๆ จนมึนงง แต่อยู่ดีๆ ก็มีขวดน้ำเปล่าเย็นเจี๊ยบถูกยื่นมาแนบหน้า ฉันปรับอารมณ์ตามเขาไม่ทันเลย เขาพูดว่าอะไรนะ...

            “ฉันพยายามแล้ว...ฉันพยายามอย่างถึงที่สุด...”

            “...”

            “พยายามไม่หลงรักเธอ...พยายามย้ำว่าเธอคือคนที่พรากของรักของหวงฉันไป แต่ฉันทำไม่ได้จริงๆ”

            “...”

            “เพราะฉันชอบเธอ...ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกันแล้ว”









 



______________________________________

01/06/2012
บทนี้หลายอารมณ์เกิ๊น
รุนแรง ดราม่า หักมุม สุดท้ายก็โรแมนติก เอ่อะ...
ทั้งเพลงรักทั้งเมเจอร์ หลอกจนผีอายกันทั้งคู่
เมเจอร์อยู่เบื้องหลัง เอิ่ม...ตอนเขียนก็ช็อกนะ
เอ้า ใครเป็นแฟนคลับเมเจอร์บ้าง ขอเสียงหน่อย ฮ่าๆๆ
โดนหักหลังเข้าเต็มๆ อะ เห็นหน้าใสๆ อย่างนี้!
วีรกรรมของหมอนี่ยังไม่หมดแค่นี้ นี่แค่โครงๆ
บทต่อๆ ไปจะมาเฉลยต่อ
ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ

 
 
 


Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 32 : White Marshmallow OO Chapter 27 : When It All Falls Apart , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2055 , โพส : 33 , Rating : 90% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 33 : ความคิดเห็นที่ 1565
หักมุม มากกก เหมือนอ่านเขาววงกตต=[]= เรื่องหักมุมนิยกให้พี่( หรือ เราโง่เองวะ55) คิดได้ไงง
Name : แมวช็อกโกแลต < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แมวช็อกโกแลต [ IP : 115.87.42.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2558 / 20:01
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1560
เมเจอร์แอบเลวนี่หน่า โอ๊ย ปรับอารมณ์ไม่ทัน
Name : somitis [ IP : 182.52.106.225 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:55
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1520
เรื่องนี้ตัวละครมีหลักแค่ เมเจอร์ เพลงรัก ซิลเวอร์ ไมน์  แต่ทำไมปมต่างๆมันเยอะมากก =[]=!
PS.  ##เรื่องบางเรื่องไม่รับรู้จะดีกว่า....:##เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน...เวลาไปเที่ยวที่ไหนไม่เคยคิดจะชวนกันเลย T T'##ฉันมันเป็นส่วนเกินของพวกเธอใช่มั้ย :)?##อย่ามาทำเป็นดีกับฉัน :'(
Name : **Jang-Sinyuan** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **Jang-Sinyuan** [ IP : 182.53.172.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 19:30
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1507
อย่าว่าแต่เพลงรักเลย รีดเดอร์คนนี้ก็ชักจะตามอีตาพระเอกของเราคนนี้ไม่ทันแล้วค่ะไรท์เตอร์ โอ๊ะ มึน
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.1.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 19:21
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1470
พูดไม่ออก 5555555
เรื่องมันซับซ้อนมาก เดาไม่เคยถูก -0-
Name : fern23522 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fern23522 [ IP : 171.99.235.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 00:22
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1410
พี่ตาณเก่งงงงงงงงงง
เเต่งเรื่องออกมาได้ปมเยอะขนาดนี้ ถามหน่อยทำได้ไง 555555
โอ้ยยยย เมย์ปรับอารมณ์ไม่ถูกจริงๆนะตอนนี้T^T

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 02:04
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1378
เอาเข้าไป แม่งโยงหมดเลย เฮียแคนจะไปเอาบัคกี้ให้มาเป็นเจัากรรมนายเวรทำไม เมเจอร์เเกต้องกวนกว่านี้นะ
Name : minny-nana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minny-nana [ IP : 101.108.193.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 19:15
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1305
เหนือฟ้า... ย่อมมีฟ้า!
=_= ขิมกำลังรู้สึกว่าตัวเองเป็นค ว า ย 5555555555555555
เป็นกระบือที่โดนหน้าใสๆ ท่าทางซื่อๆของเมเจอร์หลอกอะ - - สรุปคือกุโดนหลอกมาตลอดทั้งเรื่อง
ดราม่ามากมาย T^T ไม่รู้เป็นอะไร แต่ขิมเกือบร้อง
ความจริงมันเป็นอะไรที่สมควรเงิบมากกว่านะตอนนี้ แต่ทำไมขิมถึงรู้สึกว่ามันดราม่า - -
ช่างมัน(กรรม)
เป็นอะไรที่เงิบจริงๆแหละพี่ จะว่าไปแล้ว =_=;
เรานี่ก็ไม่คิดแหละ ว่าเมเจอร์จะเป็นตัวการทั้งหมดตั้งแต่แรก
อืม แหลเก่งกว่าเจคจริงอะไรจริง - -+ ไม่น่าเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
แสดงว่าที่ขิมทายมาตั้งแต่เนิ่นๆตอนโน้นก็เกือบถูกสินะ -_- ที่มีลางสังหรณ์ว่าไมน์กับนังเจคจะต้องเกี่ยวอะไรกันสักอย่าง
แต่ไม่นึกว่ามันจะควบสาม =_= มางี้ขิมก็เงิบนะ
จะว่าไปแล้ว พูดถึงนังไมน์ เจ๊แกก็มา ตายยากว่ะเฮ่ย 5555555
คือความสนใจของขิมมันเทไปอยู่ที่ไมน์คนเดียวเลยไง หลังจากที่ว่ามันไปทำตัวจิตๆ เผาคลับวอดวาย
ย้ายหมวดไปอยู่จิตวิทยาดีมั้ยพี่ =_=; เห็นหน้าบทความใสๆงี้ ในเรื่องมีอะไรอยู่ตามที่บอกจริงๆ
หักมุมได้โหดจริงอะไรจริง จากคนที่ใสๆ กลายเป็นเจ้าของไร่สตอเบอรี่รุ่นบุกเบิกซะงั้น -_______-

PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 04:49
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1233
กลับมาอ่านอีกรอบ
ประโยคสุดท้ายนี่...นะ
อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
T^T ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ สักคำให้ลึกซึ้ง
5555555555555555555555555555




(ขออภัยที่หายไปนานค๊าบ แงๆ อย่าโกรธกันน้าๆๆ tt)
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.187.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2555 / 16:06
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1213
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
พี่ตาณ T T
สองคนนี้เถียงกันเจ็บมาก
แง้




แต่มาสะดุดคำพุดของยัยเพลงจนได้
55555555555555555555555
'จะเป็นแฟนฉันรึไง'
โหยยยยยยยยยยยยยยยยยย โคตรเมพ
ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาๆ






เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยย
อะไรนะ ! TOT
ไม่เชื่อๆๆๆ กับหูตัวเองงงง
เมนี่นะทำ? โยนไปโยนมาให้เขานี่น่ะหรอ?
โอ๊ยยย ลมจับค่ะ 55555







ปะปะ...ป๊าดดดดดดดดดดดดดด พี่ตาณขา
ตอนนี้ซับซ้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
หลากหลายอารมณ์อย่างว่าจริงๆ ค่ะ
เปรัยบเทียบกับสังคมสมัยนี้เลย คนส่วนใหญ่มักจะใส่หน้ากากเข้าหากัน
ไม่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงสักที เฮ้อ...อยู่ยาก
5555555555555555555555555555555555






เม...ทำเจ็บแสบจริงๆ
ยังมีเฉลยตอนหน้าอีกหรอคะ
ตอนนี้แทบทำเอาเป็นลม ตอนหน้าคงแบบ...ไม่เหลือ
(เตรียมยาดมรอ 5555555555555555555)
สั้นๆ ง่ายๆ ให้ตอนนี้เลยนะค๊าบพี่ตาณ
ลึกซึ้ง...
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.181.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 16:05
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1202
ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะอยู่ในโหมดไหนดี ? เศร้า เจ็บ ซึ้ง มึน สับสน 
รวนไปหมดในหัว! เมเจอร์ทำไมถึงร้ายขนาดนี้ 

สุดท้ายคนที่เราเห้นว่า น่าสงสารที่สุดก้คือคนที่ร้ายสุด หึ! 
เหมือนโดนตบหน้า หน้าชาสุดๆ (ขอปรบมือให้ไรท์)>_____<
PS.  ' # YONGHWA.MBLA+Q.KHUNDONG2PM ,,❤❤
Name : 【` Fanziful* 】 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 【` Fanziful* 】 [ IP : 115.87.206.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 20:48
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1166
นี่มันซีนอารมณ์ชัดๆ มีหลากอารมณ์จริงๆ 
อีเมเจอร์ ตกลงยังไง แกจะเอายังไง๊!!! 
เรื่องนี้มันคือเกมส์ชัดๆ แรกๆใสๆ แหมหลังๆ นี่หลากหลายจริงๆ 
เกมส์นี้เมเจอร์มันเริ่มที่แก( ฉันจะโทษแกอ่ะ จะทำไม) 
แกต้องแก้มันเอง 
พี่ไมน์ เรากลับมากิ๊ก กันเถอะ >< 
PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.202.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2555 / 20:47
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1086
แหง่ะแหง่ะแหง่ะ
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 22:50
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1056
มันส์!!!!
สนุกมากตอนนี้
อ่านแบบจับประโยคไม่ได้อ่ะ
รู้แต่ว่าเรื่องนี้ อินังเม ร้ายยยยยยย!!!!


มันช่างน่ากลัวจริงๆนะ โดนแฉกลางงายยังงั้นอ่ะ555555+
แถมเอาหมอนวิ่งไล่ตีกันอีก
แต่ยังมีแอบหื่น- -*

แล้วที่เมเจอร์บอกว่าตรงข้ามยังไงล่ะ(?)
แล้วพบกันครั้งแรกตอนไหน(?)
คงไมใช่อนนี้ไปบอกหรอกนะว่าเป็นแฟนคลับหรือเปล่า
เพราะว่าตอนนั้นดูยังไงก็ไม่น่าหลงรักเลยจริงๆ- -

PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 125.25.25.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 12:28
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1007
no comment!!!

PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2555 / 01:58
# 18 : ความคิดเห็นที่ 960
อ๊ากกกกกกกกกกกก ตกลงคนที่วางแผนทุกอย่างคือเมเจอร์เหรอเนี่ยร้ายลึกจริงๆ
Name : BellHyeong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BellHyeong [ IP : 125.24.56.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2555 / 08:02
# 17 : ความคิดเห็นที่ 892
ช็อกกกกกกกกกกกกกกกกก
คิดว่านิยายเรื่องนี้น่าจะมีคนที่ไม่มีพิษภัยสักคนแหละน่า
ไปๆมาๆมันเหมือนเกมส์อะไรก็ไม่รู้
แต่ละคนช่างมีความลับกันดีจัง
แต่หลายสิ่งหลายอย่างดูเหมือนจะมาลงที่เพลงรักคนเดียวเลยอ่ะ
ตอนที่แล้วยังคิดว่าเพลงรักร้ายเหมือนกัน
มาตอนนี้ชักจะสงสารเธอละค่ะ
เหมือนไม่มีใครรักเธอสักคน
แต่ละคนที่เข้ามามีแผนทั้งนั้น
ไล่ตั้งแต่ไมน์ที่คิดว่าน่าจะเป็นของเธอได้ แต่สุดท้ายก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่า จะเป็นเพื่อนที่ดีของเธอจริงๆรึป่าว
ต้องดูกันต่อไป
ซิลเวอร์ที่ดูรักและห่วงใยเพลงรักจริงๆแต่สุดท้ายที่เขาทำมาทุกอย่างเพื่อแก้แค้นแทนแฟนเก่าของตัวเอง
เมเอจอร์อีกคนที่แก้แค้นเช่นเดียวกับซิลเวอร์
ตกลงมีใครรักเพลงรักจากใจจริงไหมเนี่ย
แต่ละคนที่เข้ามามีแผนการด้วยกันทั้งนั้น
ถ้าเป็นเราเจอแบบนี้
ขอไปหลงไหลหนุ่มที่มันมันขี้เหร่ดีกว่านะ
หล่อแล้สร้ายอันนี้ไม่ไหวจริงๆ


ตอนนี้สงสารเพลงรัก
ไรเตอร์น่าจะไปเขียนนิยายสืบสวน
ท่าจะรุ่ง
พี่นุชชอบอ่านนิยายแนวสืบสวนเหมือนนะจ๊ะ 
ยิ่งเรื่อง โคนัน นะ ยิ่งชอบ

สืบไปสืบมาคนที่ไม่น่าจะเป็นมาตกรดันเป็นซะอย่างนั้น



PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 125.25.163.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 14:06
# 16 : ความคิดเห็นที่ 837
เฮ้ยยยยยยย
อุตส่าห์คิดว่าเมเจอร์คือคนดีสุดแล้วนะ TOT
เซ็งงงงงงงงงง แต่หักมุมเยอะมากอ่ะ
ช็อคไปหลายอึก 5555555555

PS.  わたし を わすれないで ください。
Name : PanDonG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PanDonG [ IP : 14.207.207.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 / 18:21
# 15 : ความคิดเห็นที่ 819
 มันจะซับซ้อนไปไหนนนนนน !! 

ผมมึนไปหมดแล้วววว


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 มิถุนายน 2555 / 13:01
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.249.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 23:32
# 14 : ความคิดเห็นที่ 816
ช็อครอบที่สาม O[ ]O!!!
แบบไม่เคยคิดว่าเมเจอร์จะมีส่วนกับเขา
หรืออาจจะมีนิดนึง คิดแค่นี้
แต่นี้มันใหญ่และมันอลังการซับซ้อนมว้ากกก TT'

เพลงรัก กับ เมเจอร์
ต่างคนต่างหลอก
ดูเหมือนจะสมน้ำสมเนื้อ
แต่มันน่าสงสารนะ เพราะต้องเจ็บทั้งคู่ T-T

แถมตอนสุดท้ายเมเจอร์ยังชอบเพลงรักตั้งแต่ต้นอีก
สู้ๆนะค้าบบบ T^Tv
Name : PorPam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PorPam [ IP : 1.1.204.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 22:08
# 13 : ความคิดเห็นที่ 749
ปรับอารมณ์ไม่ทันจริงๆอะ ตอนนี้
โผล่มาแบบงงๆ แต่จบด้วยการบอกรัก O_o
โดยเฉพาะคุณเมเจอร์ ข้าน้อยเริ่มจะไม่อยากเชื่อใจคุณแล้ว แรงจริงคนนี้
เพลงรักก็นะ เป็นสาย S&M ก็ไม่บอกนะ ชอบถูกกระทำ 5555
ชอบ+รักผลงานของท่าน zepia จริงๆ สู้นะ ^_^
Name : kritthee U. [ IP : 101.109.175.252 ]

วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 00:14
# 12 : ความคิดเห็นที่ 748
ซับซ้อนมากค่ะพี่ตาณ

PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 58.11.4.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 16:01
# 11 : ความคิดเห็นที่ 747
เมเจอร์แรงไปน่ะบางที= =
PS.  หวาดดีจ๋า แวะมาคุยกันได้เน้อ
Name : MC'B Tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MC'B Tong [ IP : 182.52.183.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 12:52
# 10 : ความคิดเห็นที่ 736

ถึงบางตอนมันจะดราม่า แต่รู้สึกเพลงรักนี่ก็ยังหยอดได้ตลอดอ่ะ

เห้อๆๆ เหนื่อยกะผู้หญิงคนนี้ที่สุดในสามโลก

ปล.แอบบช๊อกเหมือนกันนะ
นิยายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แม่แต่ผู้ชายน่ารักก็ไว้ใจไม่ได้ 5555


PS.  ไม่ชอบก๊อปใคร ก็ไม่ใช่เกรียน!!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 180.183.185.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 21:29
# 9 : ความคิดเห็นที่ 731
 โอ๊ะ...ดราม่าอยู่ดีๆกลายเป็นอะไรไปซะยังงั้น ==
PS.  ยิ้ม ยิ้ม ;))))
Name : Bєŋź < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bєŋź [ IP : 125.26.89.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 21:16
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android