คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 36 : White Marshmallow OO Chapter 31 : Little Boy, What’s Your Plan?


     อัพเดท 30 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 36 : White Marshmallow OO Chapter 31 : Little Boy, What’s Your Plan? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1931 , โพส : 20 , Rating : 93% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 
31
Little Boy, What’s Your Plan?
 
 
      ไมน์คือเพื่อนสนิทคนใหม่เมื่อผมเข้ามหา’ลัย
            แต่ผมกลับไม่รู้สึกว่ามันเป็น ‘ของรักของหวง’ เท่าที่ควร คงเพราะไมน์กับผมยังคบกันแบบไม่ค่อยสนิทใจเท่าไร ผมไม่ค่อยรู้เรื่องที่เกี่ยวกับมันเลย
            เพราะผมเข้านิเทศศาสตร์ ยูโอวี โดยที่ไม่มีเพื่อนสนิทสมัยมัธยมติดตัวมาด้วย ผมเลยต้องหาเพื่อนใหม่
            คุณอาจจะคิดว่าผมเป็นคนดัง คงหาเพื่อนได้ง่ายๆ
            แต่ผมไม่ต้องการคนพวกนั้น…พวกที่เข้าหาผมเพราะชื่อเสียง
            ผมต้องการคนที่ผมไว้ใจ เชื่อใจ และสามารถรับฟังผมได้ทุกเรื่อง
            ในกิจกรรมรับน้องของทางคณะ ผมได้อยู่กลุ่มเดียวกับไมน์ แถมเกมที่ต้องจับคู่ ผมก็โดนจับคู่กับไมน์อีก
            มันเป็นคนนิ่งๆ เงียบๆ แต่บุคลิกแบบนั้นกลับท้าทายผม ผมเลยเข้าหาไมน์ พยายามตีสนิทด้วย พยายามทำให้ไมน์เปิดใจ
            เมื่อคบเป็นเพื่อนกันได้สักพัก มันก็เป็นไปตามที่ผมคาด เพราะมันรับฟังผมทุกเรื่องจริงๆ
            รับฟังอย่างเดียวน่ะนะ…แต่แทบไม่เคยปริปากให้คำแนะนำเล้ย!
            ทว่านั่นไม่ใช่ปัญหา เรายังไม่สนิทกันมากพอ ผมเชื่อว่ากาลเวลาจะทำให้ไมน์เปิดใจยอมรับผมเป็นเพื่อนได้
            ถึงแม้ว่าผมจะไม่เห็นมันเป็นของรักของหวงก็ตาม
            มีอยู่วันหนึ่ง ผมทนสงสัยไม่ไหวว่าทำไมไมน์ถึงชอบกลับบ้านเร็วๆ จึงแอบสะกดรอยตามหลังเลิกเรียน
            ผมแอบอยู่หลังเสาตรงหัวมุมเมื่อเห็นไมน์หยุดยืนหน้าอาคารหลังใหญ่ ดูไปดูมาเหมือนยังตกแต่งไม่เสร็จ ที่นี่คือที่ไหนกันเนี่ย คล้ายๆ ไนท์คลับเลยแฮะ
            ไมน์เดินเข้าไปในอาคารหลังนั้นด้วยใบหน้านิ่งเฉย
       …สวนทางกับผู้หญิงวัยกลางคนที่เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มซึ่งผมคุ้นตา
            ซิลเวอร์นั่นเอง!
            ผมเบิกตาโตเพ่งมองใบหน้าหล่อได้รูปนั่นให้แน่ใจว่าใช่ซิลเวอร์จริงๆ ไหงซิลเวอร์กับไมน์ถึงมาอยูในที่เดียวกันได้!
            ‘งานที่ ABSolute เป็นยังไงบ้างล่ะ ได้ข้อมูลอะไรอย่าลืมมาบอกแม่นะ
       ‘ยังเลยครับ ยังไม่มีอะไรเลย แต่แม่ครับ…ผมไม่ชอบการหลอกลวงเลย ผมหยุดได้ไหม
       ‘โถ…มาร์คลูกแม่ ทำเพื่อแม่หน่อยเถอะนะ มาร์คก็รู้ว่าเจ้าไมน์มันไม่มีทางช่วยแม่แน่นอน มีแต่มาร์คคนเดียวเท่านั้นนะ
       ‘ทั้งๆ ที่ผมไม่ใช่ลูกแท้ๆ…แต่แม่ก็ยังไว้วางใจผมมากกว่าลูกแท้ๆ ของแม่เอง...
       ‘ก็เพราะมาร์คมาก่อนยังไงล่ะจ๊ะ ไมน์น่ะเป็นแค่…ของแถม
            ของแถม?
            ผมฟังบทสนทนาอย่างใจจดใจจ่อ ประมวลข้อมูลใหม่ๆ ที่ได้รับรู้อย่างตื่นเต้น
            ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของไมน์ ส่วนไอ้คนที่ผมนึกว่าเป็นซิลเวอร์ดันมีชื่อว่ามาร์คซะงั้น โธ่…จำคนผิดเหรอเนี่ยเรา แต่เขาหน้าเหมือนซิลเวอร์จริงๆ นะ!
       ‘แม่ได้ข่าวว่ามาร์คเปลี่ยนเบอร์ใหม่เหรอ’
       ‘ครับ ตอนนี้ผมใช้สองเบอร์ เบอร์ใหม่คือเบอร์ในคราบของซิลเวอร์ครับ’
             อ้อ… ผมแสยะยิ้มเบาๆ ที่แท้ไอ้นี่ก็คือซิลเวอร์ที่ผมเจอเมื่อวันก่อนจริงๆ ด้วย
       ‘งั้นแม่ขอไว้เผื่อฉุกเฉินติดต่อเบอร์เก่าลูกไม่ได้แล้วกันนะ อ๊ะ…แม่ลืมโทรศัพท์ไว้ในบ้าน ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่จดในกระดาษนี่แทน
แม่ของไมน์หยิบปากกาและสมุดโน้ตจากในกระเป๋าถือออกมา
‘เบอร์มาร์คเบอร์อะไรจ๊ะ’
       ‘ศูนย์ แปด เจ็ด...’
            ผมเงี่ยหูฟังอย่างจดจ่อพลางล้วงไอโฟนออกมาบันทึกเบอร์ของซิลเวอร์ไว้ด้วย
            เมื่อสองแม่ลูกปลอมๆ ผละจากกัน ผมก็หันไปมองซิลเวอร์ส่งท้าย ก่อนจะเดินจากไป
            ผมพยักหน้าให้ตัวเองเมื่อประมวลข้อมูลทุกอย่างจนได้ความเข้าใจใหม่
            หึๆ ข้อมูลเจ๋งๆ เพียบเลยแฮะ น่าสนุกชะมัดงานนี้!!
 
OOO
 
 
            ซิลเวอร์ทำงานอยู่ที่ ABSolute ที่ซึ่งยัยฆาตกรนั่นมีส่วนเป็นเจ้าของ
            เมื่อได้ข้อมูลส่วนนี้ ผมก็ค้นหาที่อยู่ของ ABSolute และไปคอยสอดส่องคลับแห่งนี้ในทุกๆ เย็น ตามหาคนที่ผมคิดว่า ‘น่าจะใช่' ยัยนั่นมากที่สุด
       ‘เพลงรัก ออกไปข้างนอกก็ดูป้ายดูทางอะไรให้ดีๆ ล่ะ เพิ่งกลับมาเดี๋ยวจะหลง’
            ‘น้าพิณ! เพลงไม่ใช่เด็กแล้วนะ
            ผมที่แอบอยู่หลังเสา (อีกแล้ว) ชะโงกหน้าไปมองต้นเสียง เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากคลับพลางชักสีหน้าใส่ผู้ที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นน้า เธอไว้ผมสั้นซอยสไลด์เท่ๆ ดูเผินๆ เหมือนทอม แต่ใบหน้ากลับแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีจาง
            ผมมองเธอหัวจรดเท้า
การแต่งตัวเซอร์ๆ สบายๆ อย่างเสื้อยืดกางเกงยีนอย่างนี้ ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นคงดูโทรมไม่น้อย แต่พอเป็นเธอ…กลับดูเข้ากันอย่างน่าประหลาด
...และน่าสนใจด้วย
            เพลงรัก… ผมคุ้นชื่อนี้
            ...ยัยเพลงรักนั่นน่ะ อิจฉาฉันสุดๆ เลยที่ฉันป๊อปปูลาร์ท่ามกลางหนุ่มๆ ฮิๆๆ
            ...แหม ใครจะสวยเท่าเธอล่ะอลิซ สาวๆ ก็ต้องอิจฉาเป็นธรรมดา
            ...แต่ฉันไม่ชอบไง เธอชอบมาจับผิดฉันอยู่เรื่อยเลย
            บทสนทนาในสไกบ์ของผมกับอลิซผุดวาบขึ้นมาในหัว
            เพลงรัก…นี่มันชื่อเพื่อนจอมอิจฉาของอลิซนี่นา ไม่ผิดแน่ๆ
            ต้องเป็นยัยนี่แน่ๆ ที่ฆ่าอลิซ!!
            ผมถูมือทั้งสองข้างของตัวเองอย่างเตรียมพร้อม ก่อนจะตัดสินใจสะกดรอยตามเธอไป
            แล้วเราก็จะได้ปะทะกันซึ่งๆ หน้าสักที เพลงรัก!
       ~~~
            แต่จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น ผมจิ๊ปากอย่างขัดใจพลางหยิบไอโฟนออกมาจากกางเกง แล้วก็ยิ่งเซ็งหนักเข้าไปใหญ่ เมื่อหน้าจอขึ้นชื่อว่า
            ‘In-D’
            เจ๊อิน! โทรมาขัดภารกิจลับของผมทำม้ายยย!
            ‘ฮัลโหล’ ผมตวัดเสียงตอบอย่างรำคาญ
            (กล้าใช้เสียงนี้กับฉันเหรอไอ้เม!)
       ‘เจ๊มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะคร้าบบบ ผมรีบ!’
            (ทำมาเป็นรีบ! นี่...เห็นหนังสือพิมพ์วันนี้หรือยังจ๊ะ) เจ๊อินหยอดเสียงหวานที่โคตรจะเสแสร้ง
            ‘ยังเลย เมื่อเช้าลืมหยิบติดมือไป’
            (ฮิๆๆ ไปดูซะนะจ๊ะ แล้วมาเจอฉันที่ Café in house ตอนสี่โมงครึ่งน้า)
            เจ๊อินตัดสายไป ทิ้งให้ผมงงกับสิ่งที่เธอค้างเอาไว้
            หนังสือพิมพ์วันนี้เหรอ
            ผมเกาหัวอย่างุนงง พลางมองรอบด้าน แล้วก็ค้นพบว่า…
            ยัยเพลงรักหายไปแล้ว!!
            โธ่เว้ย! เสียดายชะมัด เพราะมัวแต่คุยไร้สาระกับเจ๊อิน ตามไม่ทันเลย
            ช่างเหอะ ไว้ค่อยตามล่ายัยนั่นวันหลังละกัน ตอนนี้ผมเองก็อยากรู้ว่าหนังสือพิมพ์วันนี้ลงข่าวอะไรไป
            ผมเดินไปที่แผงขายหนังสือใกล้ๆ Café in House แล้วหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งขึ้นมาดู พลิกไปที่คอลัมน์ซุบซิบดารา แล้วผมก็ได้พบภาพเจ๊อินกำลังยิ้มแฉ่งชูนิ้วโป้ง ใกล้ๆ กันนั้นมีภาพสุดวาบหวิวของผมซึ่งถ่ายให้นิตยสารเล่มหนึ่ง ภาพนั้นเล็กกว่าภาพของหล่อนและถูกยัดให้อยู่ในกรอบเล็กๆ เหมือนเป็นภาพประกอบข่าว
            เมื่อผมได้อ่านหัวเรื่องเท่านั้นแหละ ผมก็แทบอยากจะกระชากหนังหัวแฝดสาวมากระแทกกำแพงเสียให้รู้แล้วรู้รอด!
 
‘‘อินดี้’ คอนเฟิร์ม
‘เมเจอร์’ เลิกสลัดผ้าแล้ว!'
 
            ผมอ่านบทสัมภาษณ์ด้วยความกรุ่นโกรธ เจ๊อินบอกนักข่าวว่าผมจะไม่ถ่ายแบบเซ็กซี่อีกแล้ว เป็นไปไม่ได้! ยัยผู้จัดการบ้ามันแกล้งผมชัดๆ อะ แค่เธอปฏิเสธงานถ่ายแบบของผมอย่างไร้มารยาท ผมก็เกินจะทนแล้ว นี่เธอเล่นประกาศโต้งๆ ไม่ไว้หน้าผม ไม่ปรึกษาผมเลยงั้นเหรอ...
            มันมากไปแล้ว!!
            “โอ๊ะๆ โอ๋ หนูเมเจอร์จะไม่ถ่ายโป๊แล้วเหรอ ป๋าผิดหวังจังเลย”
            เสียงแหลมคุ้นหูดังขึ้นข้างๆ ผมหันไปมองหล่อนตาขวางในทันที เจ๊อินฉีกยิ้มล้อเลียนพลางหัวเราะคิกๆ ยิ่งได้เห็นเธอทำท่าทางแบบนี้ผมยิ่งโมโห!
            “งี่เง่า!”
            ผมตวัดหนังสือพิมพ์ฟาดหน้าเจ๊อินอย่างแรงจนหน้าเธอหันไปอีกทาง เจ๊อินกุมแก้มพลางมองหน้าผมอย่างเหวอๆ ในขณะที่ผมโยนหนังสือพิมพ์ลงพื้นแล้วก้าวฉับๆ มุ่งไปยัง Café in house
            “ไอ้เม! หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ขอโทษนะคะลุง"
            เจ๊อินตะโกนไล่หลังผมก่อนจะหันไปไหว้คุณลุงเจ้าของแผงที่ชักสีหน้าไม่พอใจ เธอหยิบหนังสือพิมพ์ที่อยู่บนพื้นขึ้นมาวางไว้บนชั้นแล้ววิ่งตามผมมา
            เราไล่กันมาจนถึง Café in house
            ผมกับเจ๊อินเถียงกันตลอดทาง เข้าร้านกาแฟมาก็ยังเถียงกันจนลูกค้าคนอื่นหันมามอง
            คำพูดยียวนของเจ๊อินทำผมฉุนชะมัด!
            ถ้าเธอเป็นผู้ชายนะ ผมไม่ลังเลเลยที่จะซัดหมัดหนักๆ ใส่หน้าเธอซักที!
 
OOO
 
            และแล้วผมก็เจอเธอ…
            ไม่น่าเชื่อว่าเพลงรักจะมาที่ร้านกาแฟนี้เหมือนผม บังเอิญจริงๆ เลย!
            ผมเหลือบเห็นเธอตอนนั่งเถียงกับเจ๊อินเรื่องแฟนคลับผมนั่นแหละ ถ้าคุณยังพอจำได้ ยัยเจ๊บ้ามันสบประมาทผมว่าผมไม่มีแฟนคลับ!
ล้อกันเล่นเหอะ งั้นใครที่ไหนมันทำให้นิตยสารที่ผมถ่ายแบบขายหมดเกลี้ยงภายในสองวันกันเล่า!
            ผมได้ไอเดียเมื่อเหลือบเห็นเพลงรัก
‘เจ๊คอยดูผมนะ ผมจะแสดงให้เห็นว่าแฟนๆ ของผมน่ะ...มีอยู่ทั่วประเทศไทย!’
จบประโยคนั้น ผมก็ลุกขึ้นแล้วก้าวเดินไปทางโต๊ะของเพลงรัก
ผมมั่นใจว่ายัยคนข้างๆ เพลงรักน่ะรู้จักผมแน่ แต่สำหรับเพลงรักผมก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่าเธอจะรู้จักผม เพราะเธอเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ
แต่ไม่รู้จักแหละดีแล้ว ผมจะได้เล่นงานเธอได้ง่ายๆ หน่อย
เมื่อผมมาถึงที่โต๊ะ ผมก็ถอดแว่นกันแดดออกเพื่อมองหน้าเธอให้ชัดๆ
พอได้มองใกล้ๆ… ความรู้สึกประหลาดก็ถาโถมเข้ามา
ทำไมเธอน่ารักอย่างนี้!
ดวงตากลมดูน่ารักใสซื่อ ผิวหน้าเนียนละเอียดน่าสัมผัส จมูกโด่งได้รูป ริมฝีปากบางเฉียบสีชมพูอ่อน โครงหน้าถูกล้อมกรอบด้วยผมซอยสั้นสีน้ำตาลเข้ม อย่างที่บอก…ดูเผินๆ เธอเหมือนทอม แต่ผมก็สังเกตเห็นความอ่อนหวานแบบผู้หญิงบนใบหน้าของเธอได้
แวบนึงผมนึกสงสัย…ยัยนี่จะอิจฉาอลิซเรื่องอะไรนะ เพราะแค่ผู้ชายเห็นรูปร่างหน้าตาเธอ ต่างก็ต้องยอมเอาอกเอาใจเธอแล้ว
ผมดึงสติกลับมาทักทายคนทั้งสอง เธอมองผมด้วยสายตาสนอกสนใจ และนั่นก็ยิ่งทำให้ผมชอบ ผมชอบเวลามีคนให้ความสนใจผม
ผมจัดการทำงานของตนให้เรียบร้อย ถามเรตติ้งของผมกับทั้งสองคน ผมอึ้งน้อยๆ เมื่อเพลงรักตอบคำถามผมด้วยวาจาละลาบละล้วง แต่พฤติกรรมนั้นกลับยิ่งทำให้ผมสนใจในตัวเธอมากขึ้น
ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าเข้าไป ‘ป่วน’ อะไรอย่างนี้
ผมลาจากเด็กสาวทั้งสองมาด้วยความรู้สึกเต็มตื้นในอก ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าผมกำลังคิดอะไร
ผมถูกใจเธอนะ เธอน่ารักดี แต่คุณเคยรู้สึกถึงอารมณ์แปลกๆ แบบนี้ไหม? ที่ว่าพอได้รู้ว่าคนที่เราแอบ ‘ถูกใจ' เคยทำเรื่องไม่ดีมาก่อน แล้วเราก็อยากจะเข้าไป 'สั่งสอน' ให้สาสมกับสิ่งที่เธอเคยทำเอาไว้
บางทีผมอาจจะเริ่มเป็นพวกซาดิสต์แล้วก็ได้ เฮ้อ
ไม่หรอก ทฤษฎี ‘แกล้งคนที่ชอบ’ มีให้เห็นบ่อยจะตาย
และนี่ก็ไม่ใช่การแกล้งด้วย…ในกรณีของผมน่ะนะ ในเมื่อผมตั้งใจจะมอบบทเรียนให้กับเธอ ผมก็ต้องทำมันให้สำเร็จ
อีกอย่าง…การได้ใกล้ชิดเธอมันก็น่าสนุกจริงๆ
ไม่นานนักผมก็ได้พบเธออีกครั้งที่ร้านกาแฟแห่งเดิม คราวนี้ผมรุกเข้าหาเธอโดยไม่รอให้เสียเวลา คาดว่าเธอก็คงจะงงๆ กับการปรากฎตัวของผมอยู่เหมือนกัน แต่เธอก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรแถมยังขอช่องทางการติดต่อผมอีก
หมูสิงานนี้
หลังจากนั้นเราก็ติดต่อกันเรื่อยมา ไม่ว่าจะทางโทรศัพท์ อีเมล์ เฟซบุ๊ค ราวกับว่าเราเป็นคนรู้จักกันยังไงยังงั้น และการที่เธอมอบความสนิทให้ผมโดยเร็วอย่างนี้ มันก็ยิ่งทำให้ผม ‘เหนือ’ กว่าใครบางคนแล้ว
            ‘ร่วมมือกับฉันเถอะน่า นายไม่โกรธคนที่ฆ่าอลิซเลยหรือไง’
            ผมกระหน่ำโทรตามตื๊อให้ซิลเวอร์ร่วมแผนการสั่งสอนเพลงรัก แต่ไม่ว่าจะโน้มน้าวเท่าไร ดูเหมือนซิลเวอร์จะไม่ใจอ่อนเลย
            ไอ้บ้านี่! พ่อพระมาเกิดหรือไงวะ
       (นี่คุณ ผมขอเตือนไว้ก่อนนะ ถ้าคุณทำอะไรเจ้านายผม ผมไม่เอาคุณไว้แน่)
            อ้อเหรอ… ผมหัวเราะเบาๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ผมอยู่เหนือมัน!
       ‘แต่ถ้าคุณไม่ทำตามคำสั่งผม เจ้านายคุณไม่เอาคุณไว้แน่’
            (หมายความว่าไง...)
            ผมจัดการร่ายความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเพลงรักให้ซิลเวอร์ฟัง บอกว่าเราสนิทสนมกันขนาดไหน และ ‘เพื่อน' ของเพลงรักอย่างผมน่ะ ไม่ว่าจะพูดอะไร เพลงรักย่อมฟังอยู่แล้ว
      
ถ้าบอกความลับของซิลเวอร์ ที่ว่ามันแฝงตัวมาทำงานกับ ABSolute แน่นอนว่ายังไงเพลงรักก็ต้องคลางแคลงใจ ซักถามซิลเวอร์ แล้วสุดท้ายก็ต้องค้นพบความจริง เมื่อนั้นแหละไอ้ซิลเวอร์ก็จะถูกเด้งออกจากงาน!
            ดูจากน้ำเสียงกังวลของซิลเวอร์ ผมมั่นใจเลยว่ามันยังไม่อยากตกงาน
       ‘ช่วยผมนิดๆ หน่อยๆ เองน่า หรือคุณอยากให้เรื่องที่ว่าคุณเป็นคนจาก Z-DUCT หลุดลอดเข้าหูทาง ABSolute ล่ะ สนุกแน่เลยว่าไหม
            (…ต้องการให้ผมทำอะไร ว่ามา)
       ‘ไม่ต้องทำอะไรมากหรอก ก็แค่...’ ผมเว้นจังหวะไว้ อมยิ้มเล็กน้อยอย่างสนุกสนาน ‘ช่วยดูลาดเลาให้ฉัน แล้วก็คอยเล่นละครกลบเกลื่อนไว้แล้วกัน'
            นอกจากนี้ ซิลเวอร์ยังมีประโยชน์กับผมเรื่องแคมเปญอีกด้วย เพราะหลังจากที่เพลงรักเกริ่นๆ ถามว่าผมสนใจงานอื่นไหม ผมจึงเริ่มสงสัยเลยลองถามซิลเวอร์ดู
            ก็ต้องขู่เอาอีกละนะ เพราะมันไม่ยอมบอกง่ายๆ เลย
ซิลเวอร์เคยแอบซ่อนมือถือเปิดโปรแกรมอัดเสียงไว้ในห้องของคุณพิณทิพย์ ในวันที่เพลงรักบอกเรื่องแคมเปญกับน้าพอดี
เมื่อผมได้รู้ว่าแคมเปญของ ABSolute คืออะไร ผมก็เหนือกว่าเพลงรักแล้วละ เธอต้องง้อผมให้ไปทำงานนี่!
            ผมต้องทำใจเย็น คอยลุ้นให้เพลงรักเอ่ยปากขอผมเป็นโฮสต์สักที
เมื่อเธอทำท่าจะบอกแคมเปญให้ผมฟัง ผมก็ให้ไมน์อยู่ฟังด้วย จะได้มีหลักฐานว่าไอ้ไมน์ก็ได้ยินแคมเปญไงล่ะ
หลังจากได้ยินแคมเปญจากเพลงรักเต็มๆ ผมก็เอาไปบอกแม่ของไมน์ในทันที
            และนี่ก็คือการ ‘พรากของรักของหวง’ ของเพลงรักครั้งแรก
ผมย้ำว่ามาร์คซึ่งเป็นลูกชายเป็นคนฝากมาให้ และขอว่าหากมีใครถาม ให้ตอบว่ามาร์คเป็นคนนำแคมเปญมา ความดีความชอบจะได้ตกไปอยู่ที่มาร์ค
            เมื่อแม่ไมน์ถามว่าทำไมผมถึงรู้เรื่อง ผมก็ได้แต่บอกว่า
‘ผมเป็นเพื่อนมาร์คครับ’
จากนั้นก็แค่ตระเตรียมให้ซิลเวอร์พูดตามบทของผม ปฏิเสธว่าตนไม่ได้ทำตอนที่ไมน์กล่าวหา พอได้โอกาส ผมก็จัดการต้อนไมน์ให้จนมุม
ต้องขอบคุณความอยากเป็นฮีโร่ของมัน ที่ไม่ยอมปล่อยให้เรื่อง ‘ใครขโมยแคมเปญ’ ลอยหายไป ยังอุตส่าห์ขุดกลับมา หึ! ผมเลยได้แพะรับบาปมาอย่างสบายๆ
โอเค ทุกคนคงกำลังสงสัยว่าทำไมผมถึงทำตัวไร้สาระอย่างนี้ ผมยอมรับครับ! ผมมันเด็กและใช้แต่อารมณ์ ผมอยากเอาชนะเพลงรัก ตอนแรกๆ ก็อยากแก้เผ็ดที่เธอฆ่าอลิซอยู่หรอก แต่ช่วงหลังๆ ผมกลับค้นพบความรู้สึกที่แตกต่างออกไป...
หลังจากที่เราได้จูบกันครั้งแรก ผมก็รู้สึกเหมือนจิตใจผมถูกผูกติดกับเธอ ผมไม่อยากให้เธอไปยุ่งกับใครเลยให้ตายเหอะ! มันเริ่มออกนอกขอบเขตของการ ‘เข้าไปกลั่นแกล้ง' แล้วนะผมว่า
ตอนแรกผมต้องการกลบความรู้สึกนั้น เลยดำเนินแผนการของตัวเองเต็มที่ ขโมยแคมเปญ และผลักให้ไมน์ผิดได้สำเร็จ
ถึงอย่างนั้นความรู้สึกประหลาดก็ไม่ยอมหยุด มันยากจะอธิบาย แต่ผมรู้สึกเหมือนกับว่ายิ่งเวลาผ่านไป ผมกลับค่อยๆ ลืมเป้าหมายที่แท้จริงของตัวเอง ผมเริ่มลืมว่าผมจะต้องคอยพรากของรักของหวงเธอ และสุดท้ายผมจะทำให้ตัวผมกลายเป็น ‘ของรักของหวง’ ของเธอซะเอง ก่อนจะจัดการแยกตัวออกมาอย่างสะใจ
แต่ผมแพ้ราบคาบ
เพราะเธอดันกลายเป็น ‘ของรักของหวง’ ของผม ยิ่งได้ใกล้ชิดเธอ ความรู้สึกหวั่นไหวก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนคุมไม่อยู่ ผมใช้ข้ออ้างที่ว่าอยากจะแก้เผ็ดเธอเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดเธอต่อไป ในขณะเดียวกันก็อยากกลั่นแกล้งให้เธอวุ่นวายเล่นๆ
โรคจิตเนอะว่าไหม
อารมณ์มันเหมือนการได้แกล้งคนน่ารักสักคน เราจะรู้สึกสนุกไปกับอาการกระวนกระวายและร้อนรนของเขา นั่นแหละคือสิ่งที่ผมรู้สึก
จนเมื่อผมถูกเสี่ยลวงไปปล้ำแล้วได้เพลงรักมาช่วย ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอก็ยิ่งลึกล้ำขึ้น ผมรักเธอ ผมดีใจที่เธอมาช่วย และผมก็คิดถึงเธอทุกวันในช่วงที่เราไม่ได้พบหน้ากัน
ผมคิดอยากจะเบี้ยวงานที่ ABSolute เพื่อให้สมกับแผนการพรากของรักของหวง ถ้าผมทำอย่างนั้น รับรองว่า ABSolute เสียชื่อเสียงแน่ๆ ไหนจะเพลงรักที่เสียใจเพราะผมไม่มาอีก
แต่ผมก็ไม่ได้ทำ เพราะผมทนขัดต่อความต้องการของตัวเองไม่ไหว ผมอยากเจอเพลงรัก และผมก็ไม่อยากผิดสัญญาที่เคยให้ไว้กับเพลงรักเพราะอารมณ์ชั่ววูบด้วย
ผมตัดสินใจจะสารภาพรักจริงๆ จังๆ กับเพลงรักตอนไประยอง
แต่ผมกลับต้องช็อก เมื่อเห็นไอ้ซิลเวอร์สนิทสนมกับเพลงรักเกินเหตุ และยิ่งตกใจไปใหญ่เมื่อได้รู้ว่าสองคนนั้นคบกัน!
ผมรู้สึกเจ็บแปลบ...ผมช้าไปสินะ ถึงแม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าซิลเวอร์กับเพลงรักสนิทกัน แต่ตอนไประยองน่ะ พวกเขาใกล้ชิดกันมากเกินไปนะ!
แล้วซิลเวอร์... ผมเริ่มกังวล การที่มันได้อยู่ใกล้เพลงรักอย่างนี้ มันมีแผนอะไรตลบหลังผมหรือเปล่า
เมื่อผมได้ยินจากเจคว่าซิลเวอร์ตั้งใจโปรยเสน่ห์ใส่เพลงรัก ผมโกรธมาก! เพราะตอนนี้ผมมั่นใจเลยว่าผมรักเพลงรักจริงๆ
ณ ตอนนั้นผมเข้าใจแล้วว่าทำไมซิลเวอร์ถึงเข้าประชิดเพลงรัก
เพื่อกันให้ผมออกไปจากเพลงรักนั่นเอง... หมอนั่นไม่ไว้ใจผมสินะ
แต่ผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมตอนสุดท้ายมันถึงบอกว่าจะฆ่าเพลงรักถ้าผมยังไม่เลิกยุ่งกับหล่อน หรือบอกแผนโปรยเสน่ห์ของมันกับหล่อน ก็ถ้าผมตีความไม่ผิด มันต้องการปกป้องเพลงรักนี่นา แล้วทำไม...
ทุกอย่างในใจผมกับซิลเวอร์ระเบิดออกมาเมื่อเราสองคนเผชิญหน้ากันในสวน
            ซิลเวอร์เหนื่อยกับการหลอกลวงเพลงรัก เขาเองก็ไม่ได้อยากจะคบกับหล่อนเลย แต่ที่ทำไปก็เพื่อกันผมไม่ให้เข้าใกล้เพลงรัก เพราะมันกลัวว่าผมจะทำร้ายเธอไปมากกว่านี้
            ส่วนผม...มั่นใจแล้วว่ารักเพลงรักจริง ผมเองก็อยากให้แผนบ้าบอนี่จบสักที ผมอยากคบกับเพลงรักอย่างเปิดเผย ใช้ชีวิตคู่รักแบบใครอื่นเขาบ้าง
            พวกเราตัดสินใจจบเกมในคืนวันนั้น...คืนฉลองวันเกิดของอลิซ
            ซิลเวอร์จัดการสารภาพกับเพลงรัก ว่าเขารู้มาตลอดว่าหล่อนอยู่เบื้องหลังการตายของอลิซ ส่วนผมก็หลบอยู่หลังผ้าม่านแถวนั้นเพื่อคอยสังเกตการณ์
            ผมก็ตั้งใจจะออกไปสารภาพดีๆ เหมือนกัน แต่การที่เพลงรักสารภาพออกมาเต็มปากเต็มคำว่าเธอเป็นคนบงการให้เพื่อนฆ่าอลิซ...กลับปลุกความคิดเก่าของผมให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง...ความคิดที่มาพร้อมอารมณ์รุนแรง!
            ผมเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเธอฆ่าอลิซ ผมเคยแย็บๆ ถามเรื่องอลิซกับเธอบ่อยครั้ง แต่เธอก็ไม่มีทีท่าจะปริปากบอกอะไรผมเลย หลายครั้งผมนึกเข้าข้างตัวเองด้วยซ้ำว่าเธออาจจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง
            แต่การที่เธออยู่เบื้องหลังและไม่เคยบอกผมเลย นั่นทำให้ผมรู้สึกน้อยใจและโกรธที่เธอไม่ยอมเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง โดยที่ผมเองก็ลืมไปว่ากำลังเก็บงำความลับสุดยอดที่ไม่ได้บอกเพลงรักไว้เช่นกัน
            และแล้วเพลงรักก็ทำผมช็อก เมื่อเธอสารภาพว่ารู้จากไมน์แล้วว่าผมตั้งใจจะทำอะไร...
            ตอนนั้นผมทั้งเสียฟอร์ม ทั้งอับอาย แต่สุดท้ายผมก็สารภาพกับเธอไปว่าผมน่ะชอบเธอมาตั้งแต่แรกแล้ว
โอยให้ตาย...ตอนนั้นผมโคตรเขิน!! บวกกับความหน้าแตกที่สะสมเอาไว้ ทำให้ผมหลบฉากเดินหนีไปดื้อๆ
            แล้ววันต่อมาผมก็รีบแจ้นกลับกรุงเทพฯ ไปพร้อมกับทีมงานของนิตยสารเลย แต่ก็ไม่ลืมทิ้งโน้ตแผ่นนึงเอาไว้ เป็นสัญญาณบอกว่าผมยังไม่ยอมจบความสัมพันธ์กับเธอหรอกนะ แค่ขอเวลาเคลียร์ใจตัวเองก่อน
            ผมไม่ได้เจอเธออีกเลย และตอนนี้ผมก็ทำตัวเหมือนพวกอกหัก ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้อกหักเลยนะ!
            ไม่รู้สิ ผมไม่กล้าสู้หน้าเธออะ ทำเรื่องงี่เง่าไว้ลับหลังเธอตั้งมาก ขอผมทำใจสักพักเถอะ เพลงรักเองก็อาจจะยังไม่อยากเจอผม...ผมเดาอะนะ
            เอาเถอะ...ผมขอเวลาอีกสักนิดนะครับ ยังไงก็เถอะ ผมเชื่อว่าผมกับเพลงรักต้องได้เจอกันอีกแน่นอน ยัยนั่นจะเข้ายูโอวีนี่ ผมเอาหัวเป็นประกันเลยว่ายังไงเธอก็ต้องเข้าได้
ถึงเวลานั้นไม่ว่าจะหนีหน้ากันยังไง ก็ต้องเจอเข้าสักวัน!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
_________________________________
29/06/2012
เป็นการอัพที่ลำบากพอสมควร แบบว่า...
เด็กดีเปลี่ยนโฉม! แถบข้อความเปลี่ยนใหม่หมดเลย
แลดูเหมือนหน้าอัพเดตนิยายจะเปลี่ยนด้วย
ตอนเอานิยายมาลงนี่ ขนาดตัวอักษรเละมาก ใหญ่บ้างเล็กบ้าง ฟ้อนท์ก็คละมั่ว
ต้องมาแก้ส่วนที่ไม่ใช่ cordia new 18 ใหม่
บางประโยคอาจจะดูเบี้ยวๆ ไปนะ ตอนเอาเนื้อเรื่องมาลงนี่เบี้ยวมาก
ขอให้เด็กดีกลับมาเป็นปกติด้วยเถิด อาเมน...
 
ว่ากันถึงบทนี้ เมเจอร์สารภาพความในใจออกมาแล้ว!
สุดท้ายเมเจอร์ก็ไม่ได้ทำตามแผนมากนัก เพราะปิ๊งเพลงรักเข้าซะก่อน เหอๆ
ที่เหลือก็ลุ้นกันว่า เมเจอร์จะยอมโผล่มาปะทะหน้าเพลงรักเมื่อไร
ใกล้จบแล้วละ
ขอบคุณสำหรับทุกการติดตามค่ะ ♥
 
 
 
Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 36 : White Marshmallow OO Chapter 31 : Little Boy, What’s Your Plan? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1931 , โพส : 20 , Rating : 93% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1415
เม้นไม่ติดอีกเเล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 02:44
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1414
-0-
ความจริงทุกอย่างเผยมาจนหมดเเล้ว
รู้สึกโล่งแฮะ!
เอาล่ะ ทีนี้ก็เหลือเรื่องของนายกับเพลงรักนะ -..-

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 02:44
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1363
เอ่อม...พี่ตาณ
สนุกมากกกกกกกกกกกก
อ่านเพลินอ่ะ
ลืมเม้นท์ ลืมไปหมดแล้วเนี่ย
จะเม้นท์ยังไงดี
555555555555555555


เอาเป็นว่าเมเนี่ยเป็นคนที่ซับซ้อนมากๆ
แผนซ้อนแผนและซ้อนแผนซ้อนๆๆๆ
5555555555555555555555
ไม่รู้จะพูดยังไง แต่ซับซ้อนจริงๆ
ก็หลงเข้าใจผิดเป็นคนนู้นคนนี้ตั้งนาน
เมนะเม เห็นแบบนี้ก็เจ้าคิดเจ้าแค้นใช่ย่อย



ไม่เป็นไรให้อภัยเพราะ
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
♥ ♥
55555555 >///<
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.194.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2556 / 10:58
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1328
อ่านแล้วแอบมึนๆ 
เมเจอร์ช่างเป็นผู้ชายที่คิดอะไรได้ซับซ้อนมาก
ซับซ้อนกว่าแพมซะอีก -.,-
สรุปคือนายสินะ ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด
ถึงจะดูบอบบาง แต่สมองนายนี่สุดยอด 555 
แต่รู้อะไรไหมเมเจอร์ถึงนายจะฉลาด สุดท้ายนายก็ยังแพ้ใจตัวเอง 
ติดกับเพลงรักเข้าไปจังเลยอะดิ ฮิ้วว 
Name : PorPam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PorPam [ IP : 1.1.204.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 13:57
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1311
ซึ้งง่ะ T^T
(แต่ขิมซึ้งคนเดียวไง ไม่ใช่อะไรหรอก -_-)
สรุปคือเมเจอร์ก็เป็นคนร้ายสินะ ขิมหน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยอะพี่ บอกตรงๆ =_=
อยากลองเป็นหนึ่งใน 'ของรักของหวง' ของเมเจอร์จัง 555555555555555555555555555555
(โรคจิตแบ๊ะ - -)
ชอบที่พี่ตาณเอาพล๊อตมาทำงี้อะ มันเหมือนเอาหลายๆพล๊อตมารวมกัน
อาทิพล๊อตประมาณว่าตัวละครหลักตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ ตัวละครหลักกลายเป็นผู้ร้าย(ในกรณีที่นิยายหักมุม)
พล๊อตสืบสวนสอบสวนพ่วงมาอีกที แล้วก็ฉากน่ารักๆใสๆเหมือนนิยายวัยรุ่น
ชอบอะ (- -)b นี่แหละนิยายที่ขิมหามานาน
(ขิมเป็นคนที่ชอบนิยายหักมุมฮับ จึงไม่แปลกที่เรื่องนี้จะได้ใจขิมไปเต็มร้อย!)

PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2556 / 08:24
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1235
โห เด็กน้อยเมเจอร์ แผนอะไรขอแกวะเนี่ย 
จะแก้แค้นเขาแต่สุดท้ายรักเข่เต็มเปาเลย 
อ่านๆไปแล้ว คิดว่าอีเมมันโรคจิต ซาดิสม์ จิตวิปริต ขั้นสูง 
อีเมมันเหมือนคนสองบุคลิกไปแล้วกับการที่มันมี
ทั้งแองเจิลและเดวิลในตัวเดียวกัน 
สงสัยเด็กๆเมเจอร์มันชอบเล่นกับเสาไฟฟ้าแน่เลย(?) 
ถึงได้ชอบแอบหลังเสานัก ไม่มีเพื่อนล่ะซี่! 
เออ แล้วตกลงจะเอาไงต่อเมเจอร์ จะสู้หรือจะถอย 
แต่ถ้าถอยฉันต่อยนายจริงๆนะเว้ย (อ้าว) 
PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.206.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2555 / 12:51
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1090
อั๊ยยย น่ารักกก .<
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 23:23
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1060

คำสารภาพของเด็กน้อย เมเจอร์- -*

แล้วนี้แกจะบ้าหรอ? แอบหนีมาอย่างงี้แล้วนางเอกเขาจะทำยังไงฟระ?



แล้วนี้ที่เจอครั้งแรก(และรักเลยเนี่ยะ)

มันเป็นตอนที่ ฉันกัวลจริงๆใช่มั้ย?

พูดจาจาบจ้วงล่วงละเมิดทางเพศเนี่ยะ

(ถ้าอิเมท้องไปจะทำยังง้ายยยยยย)



- * -

แล้วนั้นนางเมจะทำตัวเแป็นของรักของหวงหรอ?

พลาดอย่างแรง555555+

ดูซิ กล้านะคิดว่าตัวเองดีขนาดนั้นเลยหรอ?

คำตอบ::ใช่♥


PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 125.25.25.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 16:21
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1009
นี่มันโคนันชัดๆ !! O_O!!!
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2555 / 02:43
# 11 : ความคิดเห็นที่ 928
เมเจอร์ช่างเป็นคนที่คิดอะไรสลับซับซ้อนจัง
วางแผนการณ์เอาไว้ทุอย่างเลยอ่า
ไม่มีหมากตัวไหนหล่นหายไปสักตัว
ยังจำได้ดีตอนที่เมเจอร์เจอกับเพลงรักวันแรก
เล่นเอาเราคิดว่า " เมเจอร์ต้องเป็นโรคจิตแน่ "
ก็เล่นมาถามอย่างนี้ก่อนนีนา
ตอบให้ก็ได้เมนายมันโรคจิตแล้วล่ะ
แต่ก็พอจะแก้ได้อยู่หรอก
รึป่าวยังไม่แน่ใจ
อยากจะแกล้งเขากลับตกหลุมรักเขาซะเอง
ยัยอลิซนั่นก็เหมือนกันดูแล้วก็น่าจะร้ายไม่เบา
อ้าวว เราไปพาดพิงคนตายอีกเว้ย
ไม่รู้สิ ไรเตอร์ตาณพี่นุชรู้สึกแบบนี้นะจ๊ะ
จากคำสนทนาของอลิซแค่นิดเดียวดูเหมือนเธอจะร้ายใช่ย่อยนะ
แต่ก็น่าสงสารอลิซแหละที่การเล่นเลยเถิดของเพื่อนๆทำให้เธอต้องมาตายแบบนี้
ไรเตอร์ตาณน่าจะเขียนนิยายแนว สยองๆหน่อยนะ
น่าจะสนุกแหละ แบบประมาณหนังเรื่อง I know what you did last summmer
คือ มันเป็นปมว่าใครฆ่าใครกันแน่ไง นักศึกษาไปทัศนศึกษากันแล้วมีคนตาย
ต่อมาเหล่านักศึกษากลุ่มนี้ก็ถูกฆ่าตายทีละคน
แนะนำเรื่องสยอง ๆ หวีดๆ
ให้กับไรเตอร์ตาณไหมเนี่ย
อย่ากลุ้มน้าจ้า ไม่ถนัดแนวหวีดๆ ก็ไม่เป็นไร

เจ็บจนจุกเลยกับคำพูดของคุณแม่ไมน์
เฮ้อ....ตกลงใครเป็นลูกในใส้ของเธอกันแน่ห๊าาาา
ยัยป้าคนนี้นี่
ท่าจะเพี้ยนไม่รักลุกตัวเอง
พี่นุชชักจะอินมากไปแล้ว
เอิม....แบบว่าเป็นคนที่รักครอบครัวมากๆไง
เห็นแม่เป็นแบบนี้แล้วไม่ปลื้มอ่ะ
คนทั้งคนจะมาเรียกว่า " ของแถม " ได้ยังไง
เป็นเอามากล่ะ  พี่นุช
อารมณ์เดือดแล้ว

ได้ยินความในใจของเมเจอร์แบบนี้แล้วก็เอาใจช่วยในความรักของนายนะจ๊ะ
อยากเห็นคนรักกัน
อิอิิ

ว่าแต่ว่า ไมน์หายไปเลยเนาะ
คิดถึงนะเนี่ย




PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 110.49.224.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 สิงหาคม 2555 / 00:28
# 10 : ความคิดเห็นที่ 857
เมเจอร์นี้อยู่้เบื้องหลังตลอดๆ

หน้าแตกตอนใกล้จบ

และสารภาพรักตอนจบ

อ๊ากกก !! จิตฮ่ะๆ..


ผมคล้ายๆเมเจอร์เลยอ้ะ...
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.242.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2555 / 18:31
# 9 : ความคิดเห็นที่ 842
ฉลาดกันจริงพวกนี้ -0- 555

PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 58.9.18.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 / 21:33
# 8 : ความคิดเห็นที่ 840
ตอนแก้ฟอนต์นี่นรกของแท้เลยล่ะ 5555555555
เมเจอร์แบบ...โกรธก็โกรธไม่ลง
T_T แถมเราก็ชอบซิลเวอร์ด้วยอ่ะ 555555555
มีกันไม่ให้เมเจอร์ทำร้ายไมากกว่านี้ แต่ก็ทำให้หนุ่มน้อยเข้าใจตัวเองสักที
สู้ตายเมเจอร์ T^T
ปล. อลิซตอแหลจัง มันมีอะไรดี? ได้หนุ่มไปสองคนแน่ะ =O=

PS.  わたし を わすれないで ください。
Name : PanDonG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PanDonG [ IP : 14.207.207.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 / 19:00
# 7 : ความคิดเห็นที่ 834
เจ้าเมเอ๋ย ช่างล้ำลึกยิ่งนัก ข้าละชอบสติปัญญาเจ้าจริงๆ 555555
แต่เริ่มอยากเชียร์นายแล้วหว่ะ สู้ๆละกัน xD
ต่อเร็วๆนะ writer
Name : kritthee u. [ IP : 125.24.235.124 ]

วันที่: 2 กรกฎาคม 2555 / 22:18
# 6 : ความคิดเห็นที่ 832
มาเป็นกำลังใจให้นะคะ ลุ้นๆ อยู่ว่าจะจบยังไง เรื่องมาไกลพอสมควรแล้วนะเนี่ย อะไรๆ ก็คลายออกมาเยอะแล้ว:P
Name : namtarn [ IP : 58.8.76.107 ]

วันที่: 2 กรกฎาคม 2555 / 18:39
# 5 : ความคิดเห็นที่ 831
ช่ายๆ เด็กดีเปลี่ยนไปจริงๆด้วย โอเค เข้าเรื่อง แหมเจ้าเม ! ความลับเยอะจริงๆนะยะ (-w-) แึต่ยังไงก็ช่างเถอะรอบทต่อไปอยู่นะค้า(^O^)

PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2555 / 03:43
# 4 : ความคิดเห็นที่ 830
เก่งไปล่ะเมเจอร์ = =
ลับลึกยิ่งนักนะเเก
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 171.7.165.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2555 / 21:17
# 3 : ความคิดเห็นที่ 829
เมเจอร์ไปแสดงละครเหอะ
ไม่ต้องถ่ายแบบละเนียนโคตร

PS.  ชีวิตมีไว้พุ่งชน ชนมันเลย
Name : !!! ~fon~ !!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ !!! ~fon~ !!! [ IP : 118.172.175.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2555 / 13:40
# 2 : ความคิดเห็นที่ 828
โอ๊วววว
 
ในที่สุดเมเจอร์ก็เผยมันออกมา
 
เค้ารู้อยู่แล้ววว ว่าเมเจอร์อ่ะร้ายยย
5555
 
 
โตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ยยยย
(เลอะเทอะมากกก)

PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 110.77.248.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2555 / 13:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 826
มันส์มากค่ะ^O^

PS.  หวาดดีจ๋า แวะมาคุยกันได้เน้อ
Name : MC'B Tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MC'B Tong [ IP : 180.180.86.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2555 / 09:25
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android