คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 38 : White Marshmallow OO Epilogue + The End


     อัพเดท 29 ก.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 38 : White Marshmallow OO Epilogue + The End , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2984 , โพส : 21 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

Epilogue

 

(Pleng-Ruk’s POV)

และในตอนนี้ เมเจอร์ เมธาวุฒิก็ได้สละตำแหน่งผู้ชายอันดับหนึ่งให้กับเจค จิรวัฒน์ คาดว่าสาเหตุมาจากคลิปหลุดที่นายแบบหนุ่มทำร้ายเพื่อนสาวของตน…’

“เหมาะเจาะจริงๆ เลย”

ฉันเปรยอย่างขำๆ ขึ้นมาขณะนั่งดูทีวีในคอนโดของตัวเองโดยมีเมเจอร์ทำหน้าบูดอยู่ข้างๆ

“คลิปตอนที่นายตบหน้าฉัน ปาหมอนใส่ฉันที่รีสอร์ตหลุดออกมาพอดี พวกนักข่าวเลยเข้าใจว่านายต้องการจะชดใช้ความผิดด้วยการสละตำแหน่ง”

“รู้มะ ช่วงนี้นักข่าวโคตรตามติดฉันอะ ถามเรื่องเธอนั่นแหละ ฉันก็ไม่รู้จะตอบยังไง ทะเลาะกันขนาดนั้นแต่ให้บอกว่าตอนนี้ดีกันแล้ว พวกเขาคงแบบ” เมเจอร์บ่นเซ็งๆ พลางหยิบหมอนหนุนมากอดไว้ด้วย

ใช่แล้วค่ะ ตอนนี้ฉันกับเมเจอร์กลับมาปรับความเข้าใจกันแล้วเรียบร้อย หลังจากเมเจอร์โทรไปสละตำแหน่งกับสำนักข่าว เจคก็ยอมปล่อยฉันให้ลุกออกจากเตียงนอนอย่างง่ายดาย ไมน์เองก็ปลดกุญแจให้เมเจอร์ จากนั้นเราสองคนก็โผเข้ากอดกันเหมือนฉากในหนังรักน้ำเน่าๆ สักเรื่อง

ก็ตอนนั้นอารมณ์โหยหามันพาไปนี่

แต่ฉันก็ไม่ได้บอกเมเจอร์หรอกนะว่าทั้งหมดเป็นแค่การแสดง บอกไปเพื่ออะไรล่ะ? เรื่องบางเรื่องปล่อยให้มันเป็นความลับไว้ก็ได้ ไมน์กับเจคก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้

เจคได้รับอันดับหนึ่งสมใจ เหมาะเจาะกับเวลานี้ที่เขารับแสดงภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่พอดี ส่วนไมน์ก็ไม่มายุ่งกับเมเจอร์อีก เขากำลังวุ่นกับการสอบเข้าคณะวิศวะฯ ดูเหมือนจะตั้งใจเอาทุนด้วยละ

ฉันเองก็เพิ่งเสร็จจากการทวนหนังสือไปเมื่อตะกี้นี้เอง ก็คงจะได้ทวนต่ออยู่หรอกนะถ้าเมเจอร์ไม่เข้ามาหาถึงในคอนโดซะก่อน

เขาเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฉันฟัง เบื้องหลังทุกๆ อย่างที่ฉันไม่เคยคาดคิดเมื่อก่อน แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรเขาหรอก ในเมื่อตอนนี้เขาก็สำนึกผิดแล้ว เราสองคนต่างก็รู้ใจตัวเองแล้วด้วย

“ฉันขอโทษนะเพลงรัก ฉันขโมยแคมเปญอะ ฉันมันทรยศ ฮือๆ”

“อือๆ ไม่เป็นไร”

“ขอโทษนะที่เข้ามาหาเธอเพราะจะหลอกใช้ หมอดูไม่เคยทำนายเรื่องคนที่จะมาเยียวยาแผลใจของฉันหรอก ฮือๆ”

“เออๆ ฉันยกโทษ”

“ขอโทษนะที่ตอนนั้นแกล้งสั่งไอศกรีมเมนูที่มีเยลลี่สีเหลืองให้เธอเกิดอาการแพ้ ฮือๆ”

“ช่างมันเหอะน่า! แต่นายรู้ว่าฉันแพ้เยลลี่สีเหลืองได้ยังไงอะ”

“อลิซเคยบอกน่ะ” เมเจอร์เบะปากเหมือนเด็ก “ฉันน่าจะรู้! ว่ายัยอลิซนั่นมันนางมารร้าย ถึงว่าล่ะซิลเวอร์ดูไม่ค่อยเฮิร์ตเท่าไร ไม่แค้นอะไร ไม่หึงตอนที่รู้ว่าฉันชอบอลิซด้วย”

“เพราะเขาเป็นผู้ใหญ่พอน่ะสิ” ฉันแกล้งกัดเมเจอร์เบาๆ “ขนาดนายโทรไปขู่นู่นขู่นี่เขาตั้งเยอะ เขายังไม่อัดเสียงเอาไปแฉเลยว่าพ่อคนดังของเราก็มีมุมมืดเหมือนกัน”

“ฉันเคยถามมันแล้วละ มันบอกว่าขี้เกียจทำให้เรื่องราวใหญ่โต ก็นะ...ซิลเวอร์เป็นคนอย่างนี้อยู่แล้วนี่” เมเจอร์ยักไหล่สบายๆ “ขนาดแฟนตายยังไม่ค่อยจะรู้สึกรู้สาเลย”

“แต่ซิลเวอร์เขาก็รักอลิซนะ ดูเหมือนจะรักมากๆ ด้วย”

“เลิกรักไม่ได้ต่างหาก ไอ้นั่นคงหลงรักตัวตนนางฟ้าจอมปลอมของอลิซ แล้วค่อยมารู้ทีหลังว่าหล่อนทำตัวยังไงกับเพื่อนๆ โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ครั้นจะเลิกรักก็เลิกไม่ได้เพราะยัยอลิซรั้งไว้”

“แหม ทำเป็นด่าอลิซ” ฉันแซวเมเจอร์เสียงสูงพลางใช้ไหล่กระแซะตัวเขา “เมื่อก่อนนี่เห็นอลิซๆๆ ตลอดเลยนี่”

“ก็นั่นมันเมื่อก่อนนี่! ตอนนี้ฉันมีแต่เพลงรักๆๆ เท่านั้นนะ”

โอ๊ะ! เวลาจะทำให้ใจกระตุกก็เล่นแรงใช่ย่อยเลยนะเนี่ยฉันหัวเราะเบาๆ ให้กับท่าทางน่ารักๆ ของเมเจอร์

“หืม? ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ ไม่ใช่ว่านายตั้งใจจะหลอกอะไรฉันอีกนะ”

“ม่ายยย!!” เมเจอร์สะดุ้งสุดตัวพลางยกมือขึ้นชูสามนิ้ว “ฉันสาบานเลย ว่าถ้าฉันกำลังคิดหลอกอะไรเธออยู่ ขอให้ไม่มีใครจ้างงานฉันอีก!

“จ้าๆๆ เชื่อแล้ว”

ฉันพิงหัวบนไหล่กว้างของเมเจอร์ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วทำให้ฉันรู้สึกดีชะมัด

“ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้หลอกอะไรนายเหมือนกัน”

“ให้มันแน่นะ” เมเจอร์แกล้งถามเสียงซีเรียส

“ก็ไม่ได้หลอกไง ฉันกำลังจะบอกตรงๆ นี่แหละว่าตอนนี้ฉันกำลังกิ๊กกับหนุ่มน้อยน่ารักสองคน ตี๋ๆ ขาวๆ หุ่นล่ำๆ ทั้งคู่เหวอออ”

ฉันเสียหลักเมื่อเมเจอร์ลุกขึ้นแล้วหยิบหมอนมากดฉันไว้! เมเจอร์หัวเราะหึๆ ก่อนจะหยิบทั้งหมอนข้าง หมอนอิง หมอนหนุน มากลบร่างฉันและนั่งทับอยู่บนหมอนนั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มน่าหมั่นไส้

แงไม่น่าไปแกล้งเขาเลยยย!
 

OOO

 

หลังจากนั้นฉันกับเมเจอร์ก็เริ่มคบเป็นแฟนกันจริงๆ จังๆ เมเจอร์ประกาศบอกนักข่าวถึงความสัมพันธ์ของเราเรียบร้อย พวกเขาดูไม่แปลกใจเท่าไร ก็นะ...ตอนที่เราบอกนักข่าวว่าเราเป็นเพื่อนกัน พวกเขาก็พยายามเชียร์ให้เราทั้งคู่เป็นแฟนกันอยู่แล้ว เหอๆ

บางครั้งฉันกับเมเจอร์ก็หยิบเรื่องราวในอดีตมาคุยมาล้อกันบ้าง มันตลกดีนะพอย้อนกลับไปมองว่าเมื่อก่อนเมเจอร์คิดจะทำอะไรบ้าง แลดูบ้าบิ่นมากมายอะ

ชีวิตช่วงนี้เรียบง่าย ไป ABSolute เพื่อช่วยงานบ้าง ไปเยี่ยมแม่ที่ The CUPCAKE บ้าง ไม่ก็อ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ายูโอวี นัดเจอเมเจอร์ ไมน์ พริบตา แล้วแต่เวลาจะเอื้ออำนวย พอผ่านเรื่องราววุ่นวายมาได้แล้วฉันเหมือนจะได้เวลาพักผ่อนกลับคืนมาเลย

เจคได้เป็นอันดับหนึ่งสมใจ ครองตำแหน่งได้พักนึงเขาก็ถูกแย่งตำแหน่งโดยนักร้องหน้าใหม่ แต่เจคก็ไม่ได้ออกอาการวีนแตกเหมือนแต่ก่อน เขาบอกฉันว่าเขาพอใจแล้วที่ในที่สุดชีวิตนี้ก็ได้อันดับหนึ่งสักที ถึงแม้ว่าจะได้มาแบบไม่บริสุทธิ์ก็เหอะ

ซิลเวอร์รายนี้หายเงียบไปเลย ฉันรู้สึกเหมือนเขาไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วยังไงยังงั้น แต่เจคก็มาเล่าให้ฟังว่าเขาได้ติดต่อกับซิลเวอร์แล้ว หมอนั่นไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลวงศ์เทวาเสถียรอีกต่อไป เขาหนีไปอยู่ต่างจังหวัดและเปิดร้านไวน์ร่วมกับเพื่อน ฉันก็อยากจะไปอุดหนุนเขาอยู่เหมือนกัน แต่ติดที่ว่าเขาไม่ได้บอกที่อยู่ที่แน่ชัดให้ใครรู้เลยแม้กระทั่งเพื่อนสนิทของเขาอย่างเจค

ทางด้านไมน์ เขากำลังวางแผนเตรียมตัวซิ่วเข้าวิศวะฯ อย่างจริงจัง ไมน์ไม่ค่อยได้เจอกับเมเจอร์แล้ว แต่เวลาพบกันทั้งคู่ก็ยังทักกันเป็นปกติ เมเจอร์เองก็ขอโทษไมน์ไปเรียบร้อยแล้ว ไมน์เองก็ขอโทษเรื่องคุณภิรมย์และเรื่องเจคที่จะปล้ำฉัน (หลอกๆ) เหมือนกัน

ตอนปลายปีมีเรื่องชวนช็อกเกิดขึ้นด้วยละ เมเจอร์มีผลงานปฏิทิน (เกือบ) นู้ดให้กับยี่ห้อเหล้าของผู้หญิง! ปฏิทินชุดนี้เป็นชุดพิเศษที่ทำขึ้นเพื่อแจกแขกในรายชื่อวีไอพีเท่านั้น แต่ถ้าคนธรรมดาอยากได้ ก็ต้องไปประมูลแย่งชิงกันในอีเบย์ซึ่งมีอยู่แค่สองชุด ราคาเลยสูงเว่อร์

เมเจอร์ถ่ายแบบร่วมกับนายแบบที่ไม่ดังเท่าเขาอีกสองคน (ขายอยู่คนเดียวชัดๆ) ฉันเห็นภาพตัวอย่างจากหนังสือพิมพ์ แล้วฉันก็โล่งอกเป็นอย่างมากที่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เปล่าเปลือยทั้งตัวแต่ยังมีสิ่งของมาปิดบังอยู่บ้าง

ที่น่าโมโหคือ...เมเจอร์ไม่ยอมเอาปฏิทินมาให้ฉัน!

เขาบอกว่าจะให้เป็นรางวัลถ้าฉันสอบติดยูโอวี เชอะ

หลังจากปฏิทินชุดนั้นถูกเผยแพร่ เมเจอร์ก็กลับมาครองอันดับหนึ่งได้ประมาณหนึ่งเดือน เป็นเหตุการณ์ที่ชวนจดจำมาก เพราะไม่เคยมีผู้ชายคนไหนที่ตกอันดับแล้วสามารถยึดตำแหน่งเดิมคืนได้

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ หนึ่งเดือนผ่านไปเมเจอร์ก็ตกอันดับ ถูกแทนที่ด้วยนักแสดงหนุ่มไฟแรง ชื่อแทนๆ อะไรสักอย่าง

ดูเหมือนเมเจอร์จะไม่ค่อยพอใจด้วยแหละ เพราะสองคนนี้มีเรื่องบาดหมางกันเล็กน้อย เฮ้อ...อย่าบอกนะว่าเมเจอร์กำลังจะเป็นเจคสองน่ะ

เอาเถอะ ปล่อยเรื่องในวงการบันเทิงอันวุ่นวายไป ให้มันเคลียร์กันเอง ตอนนี้ฉันต้องตั้งใจเตรียมสอบ! มีไมน์เป็นเพื่อนด้วย (แต่เขาสอบเยอะกว่าฉันเพราะคณะโหดกว่า ฮี่ๆ)

ไว้เจอกันนะ ยูโอวี!

...อ้อ แล้วก็ปฏิทินสุดเซ็กซี่ด้วย

 

--------------------------------------------------

           

            หลายเดือนต่อมา #พฤษภาคม

            งานรับน้องของยูโอวีมีสามวัน แต่ฉันขอโดดวันสุดท้าย

ก็มันเหนื่อยนี่!

โอเค ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ที่ฉันรำคาญคือมีผู้หญิงหลายคนชอบส่งสายตาไม่พอใจเวลาเห็นฉันอยู่ใกล้เมเจอร์ ทั้งที่พวกหล่อนก็รู้ว่าเราเป็นแฟนกัน

อะนะ ก็เมเจอร์เป็นรุ่นพี่ที่ดูแลกลุ่มพวกฉันนี่ ฉันยอมรับว่าเราเผลอทำตัวประเจิดประเจ้อบ้างเล็กน้อย...เล็กน้อยจริงๆ นะ

แค่ฉันโดนเขาหอมแก้มต่อหน้าทุกคนตอนเล่นเกมแพ้ ก็แค่นั้นเอง!

            (เฮ้! ทำไมเธอไม่มารับน้องเนี่ย)

            ว่าแล้วไง สนิทกับพี่กลุ่มมีผลเสียอย่างนี้นี่เอง

เมเจอร์ตามโทรจิกฉันที่นั่งเล่นอยู่ในร้านกาแฟเจ้าประจำ ยังไงก็ไม่ไปหรอก รับน้องวันสุดท้ายเสร็จตอนเที่ยง นี่ก็สิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว จะไปทำไมล่ะ ฮิๆ

            “ก็ฉันอยากพักบ้างนี่ เมื่อวานพวกนายก็ใช้งานรุ่นน้องอย่างฉันจนปวดตัวไปหมดแล้ว”

            เมื่อวานพี่ๆ พารุ่นน้องไปเก็บขยะแหละ ก็รู้อยู่หรอกนะว่าพวกเราต้องเก็บชั่วโมงจิตอาสา แต่ทำไมต้องเป็นเก็บขยะด้วยล่ะ ฮือๆ

            (วันนี้วันสุดท้ายแล้ว น่าจะมาหน่อย เชอะ) ปลายสายสะบัดเสียงงอนๆ ก่อนจะกล่าวต่อ (งั้นเดี๋ยวฉันไปหาเธอช่วงบ่ายๆ ละกัน ขออยู่ช่วยงานทางนี้แป๊บ ตอนนี้อยู่ไหนเนี่ย)

            “ก็ Café’ In House ที่เดิมแหละ มาไวๆ นะ เค้าคิดถึง”

ฉันแกล้งกรอกเสียงหวานหยดย้อยลงไป แกล้งหมอนี่สนุกที่สุดแล้วละ ฮ่าๆๆ

            “หยึย ขนลุก จะไม่ไปเพราะเธอทำเสียงนี้แหละ”

            “เฮ้ย! ไม่มาแกตาย”

            ไม่ชอบเสียงหวานๆ งั้นใช้เสียงขู่แบบฆาตกรก็ได้จ้ะ

            “คร้าบๆ รับทราบ เดี๋ยวประมาณบ่ายสองไปหา มีของจะให้ด้วย รับรองถูกใจ”

            เมเจอร์วางสายไปแล้ว ส่วนฉันก็ได้แต่ยิ้มให้กับโทรศัพท์มือถือเหมือนคนบ้า

ทำไมฉันทำตัวเหมือนเด็ก ม.ต้น มีความรักเนี่ย เราไม่ได้เพิ่งคบกันสักหน่อยยย!
 

OOO

 

            2:13 p.m.

            “มาแล้วคร้าบบบ”

            เสียงทักทายที่มาพร้อมการหอบแฮกเบาๆ ทำให้ฉันหันไปมองเมเจอร์ที่วิ่งมาหาฉันแล้วกระชากเก้าอี้ตรงข้ามมานั่ง

            “รีบร้อนอะไรนักหนาเนี่ย”

            “แอบหนีออกมาก่อน พอดีพวกนั้นกะจะไปร้องเกะกันต่อ”

เมเจอร์ปาดเหงื่อแล้วถอดแว่นกันแดดสีชาออก เขาดึงกระเป๋าสะพายขึ้นมาจากข้างลำตัวแล้วจ้วงมือลงไปหยิบบางอย่างขึ้นมา

“อะนี่ ค้างไว้ไม่ได้ให้สักที ถึงนี่จะกลางปีแล้วก็เหอะ แต่เธอคงไม่ได้ใช้งานส่วนปฏิทินหรอกมั้ง ฉันว่านะ ใช้งานส่วนอื่นมากกว่า”

            ฉันเบิกตากว้างและยิ้มอย่างพอใจเมื่อพบว่าสิ่งที่เขายื่นให้ฉันคือปฏิทินสุดวาบหวิวนั่น!

อ๊ากกก ฉันอยากจะกรีดร้อง ดีใจค่ะ ในที่สุดก็ได้แล้ว! เห็นของแบบนี้ทีไรรู้สึกดีที่ได้มีชีวิตทุกที แถมนี่ยังเป็นปฏิทินฉบับพิเศษจำนวนจำกัดด้วยนะ!

ขอบคุณยูโอวีที่รับฉันเข้าเป็นนักศึกษา ฮิๆๆ

            สองมือฉันรับปฏิทินมาถือพลางสำรวจหน้าปกปฏิทินไปด้วย มีชายหนุ่มหน้าตาดีสองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในขณะที่อีกคนหนึ่งยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลางพวกเขาทั้งสอง (รู้ใช่ไหมว่าใคร) แต่ละคนปั้นหน้านิ่งใส่กล้องซึ่งนั่นยิ่งทำให้พวกเขาดูมีเสน่ห์ และปฏิทินนี้จะขายไม่ออกเลยถ้าผู้ชายทั้งสามไม่ได้เปลือยเปล่า มีเพียงแค่ผ้าสีส้มทองยาวๆ ผืนเดียวที่แต่ละคนช่วยกันถือเพื่อปกปิดส่วนนั้นเอาไว้

            อยากจะกรี๊ดดด! แต่กรี๊ดไม่ได้ เสียภาพลักษณ์เพลงรักหมด อย่างเราต้องว้าววว!

            “เอ้า เอ้า ตาโต ตาโตใหญ่เลยยย”

เมเจอร์เอื้อมมือมาจิ้มหน้าผากฉันจนหน้าฉันเซหงายหลังไป ฉันได้แต่เบะปากมองเขาเหมือนเด็กโดนขัดใจ

“หาของให้ถูกใจเธอนี่มันง่ายจริงๆ”

            “ขอบคุณนะ”

ฉันกล่าวยิ้มๆ อย่างถูกใจพลางพลิกเปิดปฏิทินดูแต่ละหน้าอย่างเพลิดเพลิน แต่ถึงกระนั้นความรู้สึกแปลกๆ ก็โผล่แวบเข้ามาในใจอย่างน่าประหลาด

เฮ้ ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนเลยนะ

“แต่ฉันว่ามันโป๊ไปหรือเปล่าเนี่ย”

            ก็ดูบางภาพสิ หมอนี่นั่งบนแท่นโดยที่ขาข้างนึงพาดบนแท่นและอีกข้างปล่อยลงมาไกวเล่น ทั้งเนื้อทั้งตัวไม่สวมอะไรเลย ถือแค่หมวกใบเดียวปิดไอ้ตรงนั้นไว้

พระเจ้า! ถึงเมเจอร์จะถ่ายแบบแนวนี้เยอะแต่เขาก็ไม่เคยเปลือยสักครั้งนะ

            “หา?” เมเจอร์ปั้นหน้าไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ฉันถามเขา “ฉันหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย นึกว่าเธอชอบแบบนี้ซะอีก ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ”

            “ก็

นั่นสิ ทำไมฉันถามเขาอย่างนั้น ฉันต้องชมสิว่าเขาช่างเซ็กซี่หุ่นดี เร้าใจฉันเหลือเกินสิ

...แต่พอเห็นใบหน้าที่ฉันคุ้นเคยและแลเห็นถึงความสัมพันธ์ของเรา ฉันก็เริ่มจะเข้าใจความรู้สึกของอินดี้แล้วละ

            “อย่าเงียบไปสิ คอมเม้นท์อะไรหน่อย” เมเจอร์เซ้าซี้

            “ตอนอินดี้เห็นปฏิทินเธอว่าไงบ้างเนี่ย” ฉันไม่ตอบคำถามเขาแต่กลับถามอย่างอื่นแทน

            “เหอะๆ ตะโกนด่าฉันลั่นเลยละ ฉันก็บอกแล้วนะว่าตอนถ่ายไม่ได้เปลือยหมด ยังสวมกางเกงในเอาไว้ แล้วทีมงานค่อยมาตัดต่อทีหลัง แต่เจ๊ไม่แคร์ระหว่างทางเลย สนแต่ผลลัพธ์อย่างเดียว เห็นฉันเป็นนายแบบนู้ดไปเลยเนี่ย ส่วนพ่อกับเฮียแคนตอนที่เห็นนี่ก็ช็อกไปเหมือนกัน แต่สองคนนี้ไม่บ่นอะไรมากหรอก”

            “แหม มันก็น่าให้บ่นอยู่หรอก คนใกล้ชิดไปถ่ายแบบอย่างนั้นน่ะ” ฉันเปรยขึ้นมาอย่างเห็นด้วย “ไม่ใช่แค่ครอบครัวนายหรอก ฉันสารภาพนะว่าตอนที่เห็นภาพนายครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ จะว่าชอบใจก็จริง แต่มันก็อดหวงไม่ได้แฮะ”

            “ฮะๆๆ ที่แท้ก็หวงนี่เอง” อีกฝ่ายหัวเราะล้อพลางยิ้มแป้นแล้น “งั้นเธอคงต้องหวงบ่อยๆ เลยละ เพราะยังไงฉันก็ไม่เลิกทำงานนี้หรอก”

            “เชิญสิ! ฉันไม่ห้ามนายหรอกน่า ชอบที่จะเห็นด้วยซ้ำ แต่อย่ามากไปละกัน”

            “หนอย ทีกับผู้ชายคนอื่นนะเชียร์ให้เปิดเอาๆ ทีกับฉันละทำเป็นห้าม เบื่อกันแล้วหรือไง”

เมเจอร์ทอดเสียงกระเง้ากระงอดพลางกอดอกเบะปากอย่างงอนๆ

โอ๊ย! เห็นท่าทางอย่างนี้แล้วมันขัดกับสิ่งที่เห็นในปฏิทินจริงๆ เลย!

            “เบื่ออะไรเล่า ก็บอกอยู่ๆ ว่าหวง”

            “เธอนี่พูดตรงดีจริงๆ เลย”

เมเจอร์ระบายยิ้มอ่อนหวานบนใบหน้าน่ารักของเขา ยิ่งเห็นฉันก็ยิ่งหลงใหลผู้ชายคนนี้มากขึ้นไปอีก เฮ้อที่ฉันชอบเขาคงเป็นเพราะอย่างนี้ละมั้ง มีเสน่ห์ร้อนแรงหากแต่ซ่อนไว้ด้วยความใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนเด็กๆ อยู่ด้วยเท่าไรก็ไม่เบื่อ

“อ้อ! เกือบลืมไปเลย ฉันเอาไอ้นี่มาให้ด้วย จากกลุ่มรับน้องน่ะ”

เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งมีช่องว่างให้กรอกมากมาย ฉันรับมาเพ่งมองก็พบว่ามันเป็นใบสมัครเข้าค่ายที่ทางกลุ่มรับน้องจัดขึ้น จะไปหรือไม่ไปก็ได้ แต่ในกรณีของฉัน ดูท่าว่าตัวเลือกอันที่สองจะเป็นหมันไปซะแล้วละมั้ง

“เธอต้องไปนะๆๆ”

เพราะฉันดันโชคร้ายสนิทกับพี่กลุ่มน่ะสิ

“ไปสิ! ไปอยู่แล้ว ถ้านายไปด้วย”

แต่ถ้าพี่กลุ่มเป็นถึงสุดที่รักขนาดนี้ ไปเข้าค่ายที่สนามรบไหนเพลงรักก็พร้อมไปค่ะ!

ฉันหยิบปากกาออกมาแล้วกรอกรายละเอียดลงไปตามหัวข้อต่างๆ จนในที่สุดฉันก็มาเจอกับหัวข้อนี้

 

อาหารที่แพ้?

 

“เยลลี่สีเหลืองใช่ไหม ฮ่าๆๆ”

เมเจอร์ชะโงกหน้ามามองแผ่นกระดาษแล้วหัวเราะเยาะเย้ย และด้วยความที่เสียงหัวเราะเขามันช่างกวนประสาทเหลือเกิน ฉันเลยอดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปประกบริมฝีปากนั่นเบาๆ

“โห อะไรอะ! เล่นทีเผลอเหรอ”

คนถูกจูบแตะปากตัวเองแล้วมองฉันอย่างคาดโทษ แต่ฉันไม่ได้สนใจเขาสักนิด เพราะกำลังสนุกกับการจรดปากกาตอบคำถามนี้อยู่น่ะสิ

ฮ่าๆ คำตอบนี้แหละ แจ๋วสุดแล้ว!

“ไม่ใช่แค่เยลลี่สีเหลืองสักหน่อย”

ฉันยื่นกระดาษให้เขาเอาไปอ่านเอง

“...แต่เป็น มาร์ชแมลโลว์สีขาวสอดไส้เยลลี่สีเหลืองต่างหาก”

รอยยิ้มบางเฉียบผุดขึ้นมาอย่างชอบใจ รอยยิ้มของเขาฉันอยากจะเก็บภาพนี้ไว้ตราบนานเท่านั้น รอยยิ้มที่สว่างไสว เอาชนะความมืดทั้งปวง
 

OOO

 

เมเจอร์บอกฉันว่าตอนเย็นจะพาฉันไปดินเนอร์ในร้านหรูๆ แห่งหนึ่งที่เขาชื่นชอบ ฉันเลยขอตัวกลับคอนโดเพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย เขาเองก็ขอตามมาแต่งเนื้อแต่งตัวที่นี่เหมือนกัน

เมื่อฉันกลับมาถึงคอนโดฉันก็จัดการแขวนปฏิทินสุดวาบหวิวเข้ากับฝาผนังในขณะที่เมเจอร์กำลังอาบน้ำอยู่

อืม ห้องนี้ดูน่าอยู่ขึ้นมาเยอะเลย

ฉันจ้องผู้ชายที่ปรากฏตัวอยู่บนแผ่นกระดาษนั้นพร้อมด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ฉันมีนายแบบสุดเซ็กซี่ไว้ดูเล่นเป็นของตัวเองแล้วนะ ของฉันแค่คนเดียวด้วย...

ฉันเหลือบไปเห็นชุดที่ถูกแผ่อยู่บนเตียงเสื้อเชิ้ตสีเทา กางเกงสแล็คสีดำ เข็มขัดยี่ห้อหรู เสื้อสูทสีดำดูเป็นทางการ ไหนจะกางเกงชั้นในสีขาวนั่นอีก

โอ๊ะโอการที่เขาวางเสื้อผ้าไว้ข้างนอกนี่ ก็หมายความว่า

แล้วฉันก็เดาไม่ผิดเลย

ไม่นานนักเมเจอร์ก็อาบน้ำเสร็จ เขาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวคลุมท่อนล่างเอาไว้ อวดโชว์ร่างกายที่ถูกปกคลุมด้วยผิวขาวราวหิมะและกล้ามเนื้อที่ไม่มากไม่น้อยเกิน เขาเดินไปที่เตียงพลางหันมาส่งยิ้มยั่วเย้าให้ฉันเสียวซ่านเล่น

 เดี๋ยวเหอะ! ตอนนี้นายอยู่ในห้องฉันนะ ยั่วฉันมากๆ ระวังจะไม่ได้ไปดินเนอร์ล่ะ ฮึ่ม!

ฉันถอนสายตาจากภาพสวยงามตรงหน้าแล้วขยี้หัวเบาๆ พลางก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะได้อาบน้ำชำระล้างร่างกายบ้าง

ทำไมมันเหนียวตัวแปลกๆ นะ วันนี้อากาศก็ไม่ได้ร้อนมากสักหน่อย

            สายน้ำเยียบเย็นปะทะเข้ากับร่างของฉันเรียกความสดชื่นให้กลับคืนมา เมื่อเสร็จจากการอาบน้ำแล้ว ฉันก็เช็ดตัวก่อนจะหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะเดินไปทางกระจกซึ่งมีเครื่องเป่าผมวางข้างๆ

ฉันเป่าผมไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผมแห้งเข้าทรงพอสมควร

            และในวินาทีที่นิ้วมือกดปิดสวิตช์เครื่องเป่าผม

            “ดูเธอมีความสุขจังเลยนะ”

            เสียงนี้มัน

            ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินน้ำเสียงเยียบเย็นที่ดังก้องอยู่ข้างหู

เสียงนี้ไม่ได้ยินมาตั้งนาน ล่าสุดก็เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

            “เธอมาทำไม”

ฉันวางเครื่องเป่าผมลง เหลือบตามองผู้พูด อารมณ์หวาดหวั่นเริ่มแทรกเข้ามาในจิตใจ

“ต้องการอะไรจากฉันอีก ครั้งก่อนที่ทำไปไม่พอหรือไง”

            “คิดในแง่ร้ายจังเลยน้า เพลงรัก” ริมฝีปากเรียวผุดรอยยิ้มบิดเบี้ยวคล้ายจะเย้ยหยัน “ฉันแค่จะมาเตือนสติ”

            “เรื่องอะไร!

            “ก็เรื่องพ่อมาร์ชแมลโลว์สุดรักสุดหวงไง

รอยยิ้มน่าขนลุกยังคงไม่เลือนหาย บรรยากาศน่าอึดอัดแผ่คลุมไปทั่วห้องน้ำที่ยังคงมีความชื้นลอยละล่องอยู่ในอากาศ

“เธอแน่ใจเหรอว่าจะคบกับเขาได้ยืนยาว”

            “มหมายความว่าไง!

            “ดูตัวเธอสิ”

สายตาคมกริบกวาดทั่วตั้งแต่หัวจรดเท้าของฉัน ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

“ก็รู้อยู่ว่าเธอมันโลเลแค่ไหน ฉันว่าไม่สิพนันได้เลยว่าภายในหนึ่งปีนี้เดี๋ยวเธอก็ต้องเบื่อเขา แจ้นไปหาผู้ชายคนใหม่ เหมือนครั้งก่อนๆ ไง”

            “เอาอะไรมาพูด อย่ามาทำเป็นรู้ดีนะ”

            “เชื่อได้เลยว่าถ้าเธอเจอซิลเวอร์นัมเบอร์ทู พ่อนายแบบไร้น้ำยานั่นโดนเธอเขี่ยทิ้งแน่”

เสียงหัวเราะอย่างผู้ชนะดังขึ้นจนฉันกลัว...

“ลืมอุดมการณ์ของตัวเองไปแล้วหรือไง... ผู้ชายก็แค่เครื่องระบายตัณหา แค่ขนมหวานที่เธอไม่มีทางหยุดหาของใหม่ๆ มาทานได้ มาร์ชแมลโลว์ชิ้นนั้นก็อยู่ได้ไม่นานหรอก...”

            “ฉันไม่ฟังเธอแล้ว!” ฉันยกมือสองข้างปิดหูตัวเองอย่างสุดจะทน แต่สายตาที่ราวกับมองทะลุจิตใจฉันนั้นยังคงไม่หยุดจิกกัด “เธอมันตัวซวย! ทำชีวิตฉันล่มจม ออกไปจากชีวิตฉันซะ!

            “ไล่ฉันไปไหนไม่ได้หรอกเพลงรัก”

ร่างตรงหน้าเยื้องย่างเข้ามาใกล้ฉันเธอยกมือขึ้นสัมผัสผิวหน้าฉันอย่างแผ่วเบา

“เราจะต้องอยู่ด้วยกันไปจนวันตาย”

            …!

            “ฉันแค่จะมาเตือนเธอในฐานะเพื่อนร่วมชีวิต อย่าหลงระเริงคิดว่าความสุขนี้จะยืนยาว เพราะเธอก็รู้ว่าคนอย่างเธอ เก็บความสุขอย่างเมเจอร์ไว้ได้ไม่นานหรอก”

            “ก็คอยดูละกัน”

ฉันเงยหน้าสบตาอีกฝ่ายด้วยแววตาแข็งกร้าว ความมั่นใจมากมายผลุบโผล่ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“จับตาดูให้ดีแล้วกันว่าเธอหรือฉัน ใครจะเป็นฝ่ายชนะ”

           

            “ณ วันนี้ เมเจอร์คือคนที่ฉันรัก และฉันจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด ฉันจะไม่ยอมให้ตัวเองพลั้งพลาดเหมือนในอดีตเพราะเธอหรอก”

            จบคำพูดที่กล่าวด้วยความเด็ดเดี่ยว ฉันก็ก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ เส้นผมเปียกชื้นไหลลู่ลงแนบกับแก้มทั้งสองข้าง ฉันใช้ผ้าเช็ดตัวที่คลุมหัวอยู่เช็ดมันอย่างแผ่วเบา

“ทำอะไรน่ะ นานเชียว” เมเจอร์ถามยิ้มๆ เมื่อหันมามองฉัน “ปกติเธออาบน้ำนานขนาดนี้เลยเหรอ”

“เปล่าหรอก” ฉันตอบเรียบๆ “คิดอะไรเพลินๆ น่ะ”

“อ๋อ”

เมเจอร์พยักหน้ารับรู้ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนจากเตียงแล้วใช้สายตากวาดไปทั่วร่างฉัน

“วันนี้เธอแต่งตัวสวยจัง ดูแปลกตาดี”

ฉันหัวเราะเบาๆ เพราะวันนี้ฉันเลือกสวมเดรสสีน้ำเงินยาวถึงเข่าที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ก็เขาจะพาไปดินเนอร์หรูๆ นี่นา

“ขอบใจนะ นายเองก็หล่อมาก”

ฉันส่งยิ้มให้เมเจอร์ที่สวมสูทดำดูแปลกตาเช่นกัน ก่อนจะเดินเข้าไปประชิดร่างเขาแล้วแกล้งเอามือไกล่เกลี่ยแผงอกเขาเล่น

“แต่ฉันชอบแบบตอนที่นายเดินออกมาจากห้องน้ำเมื่อกี้มากกว่า”

“ทะลึ่ง!

เมเจอร์ผลักฉันออกพลางเขกหัวฉันเบาๆ หนึ่งที รอยยิ้มขวยเขินฉายชัดบนใบหน้า ฉันว่าเขาน่าจะชินกับพฤติกรรมฉันได้แล้วนะ!

“ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะสายเอา” เขากล่าวพลางรวบมือฉันไปกุมไว้

เราสองคนเดินไปที่ประตู รอยยิ้มเล็กๆ ฉาบบนใบหน้า

มือของฉันและเมเจอร์ประสานเข้าหากัน เป็นสัญญาณบอกว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันไปเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าอนาคตจะเป็นเรื่องที่คาดเดาได้ยากก็ตาม ฉันกับเขาเราจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด อนาคตจะเป็นอย่างไรก็ปล่อยมันไปเถอะ

คนอย่างเธอ เก็บความสุขอย่างเมเจอร์ไว้ได้ไม่นานหรอก

สายตาฉันไม่เหลียวหลังกลับไปยังห้องน้ำนั่นอีก

หรือถ้าจะพูดให้ถูกละก็...กระจกบานนั้น

ณ ตอนนี้ มีแค่ฉันกับเมเจอร์ สองเราเท่านั้นแหละ

            ไม่ว่าจะเป็นคนหรือกระจก ถ้าฉันกับเมเจอร์จะรักกันซะอย่าง อะไรๆ ก็ขัดขวางเราไม่ได้หรอก!



 

           

(The End)

 

09/12/2011

4:30 p.m.

____________________________________________

13/07/2012
และแล้วในที่สุดเรื่องราวก็จบ! (รึเปล่า)
ทิ้งท้ายเหมือนมีอะไรให้คิดต่อเนอะ
อ่านไปอ่านมาบทนี้ก็มีหวานเยอะกว่าที่คิดนะ ช่วงต้นๆ กลางๆ
ยังไงก็หวังว่าจะถูกใจกันน้า ไม่หวานแฮปปี้เกินไป
แต่เราก็รู้แหละว่าชีวิตรักของทั้งคู่แฮปปี้ดี
ไม่เชื่อลองกลับไปอ่านบทวาเลนไทน์สิ ฮ่าๆๆ
เอาเป็นว่าถ้าใครอยากรู้รายละเอียด คลิกบทต่อไปได้เลยนะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมานะคะ


ปล. ยังไม่จบ! ใครอยากรู้เรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังนิยายเรื่องนี้
คลิกตรงนี้เลย!
ขอยกยอดขอบคุณไปบทหน้าด้วยค่า อย่าลืมเข้าไปอ่านกันนะ
มีอะไรอยากจะบอกเยอะแยะเลย


Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 38 : White Marshmallow OO Epilogue + The End , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2984 , โพส : 21 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1561
มาอีกแล้วแนวจิตแบบนี้ แต่ก็โออยู่ ไรเตอร์สู้ๆ
Name : somitis [ IP : 182.52.106.225 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:54
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1521
จบแบบแฮปปี้ซะที TT_TT สนุกมากเลยค่ะ
PS.  ##เรื่องบางเรื่องไม่รับรู้จะดีกว่า....:##เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน...เวลาไปเที่ยวที่ไหนไม่เคยคิดจะชวนกันเลย T T'##ฉันมันเป็นส่วนเกินของพวกเธอใช่มั้ย :)?##อย่ามาทำเป็นดีกับฉัน :'(
Name : **Jang-Sinyuan** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **Jang-Sinyuan** [ IP : 182.53.172.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 19:43
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1512
เมื่อก่อนเพลงรักคุยกับกระจกหรือคะO_O
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.1.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 22:45
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1417
กรี๊ดดดดดดดดด
จบเเล้วเหรอ TOT
ยัยนั่นตามมาหลอกหลอนทำไมกัน -0-

สนุกมาหเลยครับพี่ตาณ
เมย์ไม่เคยอ่านนิยายในเด็กดีเรื่องไหนสองคืนจบเหมือนเรื่องนี้นะ พูดจริงๆ 55555
กระทืบไลท์พันทีเลย ><

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 223.206.149.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2556 / 03:10
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1365
'เมื่อก่อนเห็นแต่อลิซๆๆๆ'
'แต่ตอนนี้มีแต่เพลงรักๆๆๆ เท่านั้น'
ประโยคนี้ทำเอาฟินนนนนนนนนนน
55555555555555555555
อรั๊ยย >///< น่ารักเกินไปปป




ขอปฏิทินฉบับนั้นได้ไหมครับแหม่
5555555555555555555555
อยากได้อะะะ! ><
จบซะที สวยงาม
ไม่ผิดหวังเลยค่าาาาาาา
สนุกฝุกๆ ตามอ่านต่อออ
♥ ฮี่ๆ
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.194.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2556 / 11:28
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1313
ขิมอยากได้ปฏิทิณ T^T
ช่างประเด็นนั้นไปก่อน
เพลงรัก... คงความจิตไม่เปลี่ยนจริงๆ อยู่กันไปจนวันตาย นี่เธอไม่เบื่อแย่เลยเรอะ 555555
(ยังจะมีกะจิตกะใจมาเล่น - -;)
สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยพี่ตาณ!
ถ้าว่างๆขิมจะไปเคลียร์เฮียแคนให้นะฮับ XD เห็นผลงานเรื่องนี้ของพี่ตาณแล้วขิมพอใจมว๊าก!
คือคุ้มอะ ไม่เสียแรงและเวลาที่ใช้นั่งอ่าน เวลาที่ขิมสมควรจะเอาไปทำโปรเจ็คที่มิสสั่งมาและการบ้าน =_=
นี่ขิมจะมาลงความเครียดเรื่องเรียนกับพี่ตาณในนิยายตรงนี้เพื่ออะไร 5555555555555555555555
ตอนพิเศษเอาไว้วันหลังน้า เดี๋ยวขิมมาตามเคลียร์อีกรอบ

จะว่าไปแล้ว อยากให้พี่ตาณส่งเรื่องนี้ให้สำนักพิมพ์ง่ะ
ที่ไหนก็ได้ หรือว่าจะเป็นหนังสือทำมือ ขิมว่าก็โอเคอยู่นะ
เพราะนิยายเรื่องนี้ เป็นอะไรที่ขิมโคตรอยากเก็บแบบเป็นเล่มมาสะสมไว้โคตรๆ =..= นี่แหละ นิยายในตำนานที่ขิมตามหา!
ผลิตผลงานมีคุณภาพแบบนี้ออกมาเรื่อยๆนะพี่ตาณ ขิมเป็นกำลังใจให้ค่ะ =D จะติดตามเรื่องเท็ดดี้น่อ

PS.  Dont' ask me who am I, because I don't even know who I am LOL
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2556 / 09:02
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1237
โอ้วไม่ บทจะจบยังไม่ลืมทิ้งท้าย 'ความจิต'
ตัวเธอในมุมมืดน่ากลัวจริงๆ
จะว่าไปก็ทุกคนอ่ะแหละที่น่ากลัวในมุมมืด
มันแล้วแต่ใครจะเผยออกมามากกว่ากัน
เอ้อๆ ใกล้ปีใหม่แล้ว ฉันไม่มีปฏิทินของปีหน้าเลย 
ขอสักเล่มสิเพลงรัก ซิลเวอร์ 
ฉันว่าวันทั้งวันคงได้แต่นั่งมอง...ไม่ต้องทำอะไร
อ๊าย กิ๊ฟท์หื่น!! 
PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.206.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2555 / 13:12
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1148
จบแล้วจบเร็วจังไม่อยากให้จบเลยT^T เอิ่มคือไม่ค่อยได้เม้นให้เท่าไรเพราะไม่ค่อยมีเวลาค้า 
แต่ก้จะติดตามทุกเรื่องนะค้า>O< สู้ๆนะค้า มีคุยกับตัวเองในกระจกด้วยอ่า -___-;; 
แต่ก้ชอบนะค้าในตอนจบ สนุกด้วย
PS.  มันเป็นไปได้อย่างไรโอ้ววววว
Name : esyta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ esyta [ IP : 124.120.126.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 / 18:47
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1096

가지 마세요
.(อย่าไป)



แง้งงงงงงงงงง
จบแล้วอ๋อ!!!!!!
ไม่นะ ยังไม่อยากให้จบเลย 
(เตรียมความมันส์แบบใหม่กับ อินดี้ )

ฮ่าๆ เรื่องนี้แบบว่านางเอกโรคจิตมากๆอ่ะ
อ๋องว่าคนในห้องน้ำ ต้อวเป็นนางเอกในอดีต(ใช่มั้ยล้า!!!!)
แอบซึ้ง เล็กๆและ555+

แล้วนั้นในที่สุด ปฏินนั้นก็โพล่ขึ้นมาลั้ลล้าบนจอคอม-.,-
อยากเห็นอ่ะ มีรูปม่ะ555

ไม่มีก็ได้ แค่นี้ทำหวงนะยะ ยัยเพลงรัก วันหลังฉันมีแฟนนะ
ไม่ต้องมาขอดูเลย(วันไหนล่ะนั้นTUT)

โอเคนี้ก็เป็นตอนสุดท้ายแล้ว(เก็บไว้ฟินนาเล่^^555)
แต่งเยอะซะจนเครื่องช้า- -*
อ๋องมีจดหมายสำหรับตัวละครทุกตัวด้วยนะ 

อินังเม!!!!
นายเป็นผู้ชายที่หล่อลากเลือดนะฉันยองรับ
แต่ตั้งแต่อ่านมา นายมันเด็กโคตรๆ
ไม่ว่าจะเรื่อง
"เสื้อของจอมทัพ"
"ฉันจะไม่คุยกับเธออีก"

ยึดติดกับสิ่งของนอกกาย
และพูดตรงๆ,เหวี่ยง

โอ๊ยยยยมากมายอะนายอะ แต่ก็น่ารักดีนะ♥

ข้อดีของนายก็ตรงที่พูดตรงๆและยอมรับในความรู้สึกของตัวเองเนี่ยแหละ
นายเป็นนางเอกที่ดี(?) อย่าคิดว่าฉันเขียนผิด ฉันเข้าใจว่านายเป็นนางเอกมาตลอดแหละ5555
(ผวะ//ก่อนไปขอถีบรีดเดอร์นี้สักทีเถอะ :: เมเจอร์)
(ม้ายยยยยยยยยยย ฉันเป็นคนอืานที่ดีตลอด พูดความจริงผิดเรอะ //อ๋อง)


นางเอก(เพลงรัก)

เธอเป็นผู้หญิงต้นแบบที่นางเอกหลายเรื่องต้องยอมสยบ
ไม่ว่าจะเป็นพฤติกรรมหื่นไม่เลือกที่
โดน ของรักของซิลเวอร์(อันนี้ฉันโกดมาก)
หรือ
จูบกับใครก็ได้เป็นว่าเล่น!!!!!
นั้นไม่ใช่นิสัยผู้หญิงเท่าไร(?)
แต่มันเป็น
ด้านมืดของผู้หญิงต่างหาก555+

และความหื่นที่จำไม่ได้อีกนับสิบ- -*
แต่รู้มั้ยมันทำให้พระเอกตกหลุมรักเธออะ(อันนี้อย่างง- -*)

ข้อดีของเธอก็คือ การที่เธอยอมรับว่าตัวเธอเป็นอย่างไรและไม่ปิดบังตัวตนที่แท้จริง
ถึงแม้ว่าตัวเธอเองจะมีปมปัญหาต้องขบคิดตลอดเวลา(ในอดีต)
แต่เธอก็
ไม่เคยที่จะทบให้มีผลกระทบกับเวลาในปัจจุบัน
ซึ่งฉันคิดว่าในเรื่องนี้เธอ แมนที่สุด บางทีแมนกว่าพระเอกอีก- -*

PS**ขี้เกียจเขียนต่อแล้วอ่ะ อยากเขียนซิเวอร์กับไมน์ต่อนะ แต่ว่าเมื่อย555555แค่นี้ก็ยาวแล้ว
เอาเป็นว่า ขี้เกียจจบแค่นี้♥

 

PS.  เม้นยาวๆอย่างจริงใจ ต้องอ๋องจ้า
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 101.108.107.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2555 / 08:22
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1092
จบแล้ว ลัลลาาา
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 23:55
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1011
เสร็จสิ้นแล้ววววววว *[]*
สนุกจนหยดสุดท้ายเลย ><
ขอบคุณไรต์เตอร์นะคะทีแต่งนิยายสนุกๆ ไว้ให้เราอ่าน ^-^
และจะติดตามผลงานไปเรื่อยนะคะ
เจอกันเรื่องหน้าจ้า... :)
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2555 / 03:24
# 10 : ความคิดเห็นที่ 931
เข้าใจเพลงรักในตอนนี้ค้ะ
ผู้หญิงส่วนมากที่สมหวังในความรักมักจะเป็นแบบเพลงรักนี่แหละ
เมื่อมีความรักเาก็ชักจะกลัวว่ามันจะไม่ยั่งยืน
เดี๋ยวมันก็หลุดลอยไปจากเรา
ถึงแม้ว่าวันข้างหน้าจะเลิกรากันไป ความผูกพันที่เรามีให้กันมันไม่ได้จบไปง่ายๆเหมือนความรักหรอก
ก้ยังเป็นเพื่อนกันได้นีนา
อาจจะเป็นเพราะว่าเพลงรักมาจากครอบครัวที่แตกแยกละมั๊งเธอเลยหลัวว่าความรักจะไม่ยั่งยืน
เพลงรักอย่าคิดมากนะ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
มีความสึขกับวันนี้ก็พอแล้ว
ตัวจิตใต้สำนึกเนี่ย ก้าวข้ามมันไปเลย
อย่าปล่อยให้มันมาทำลายความรักของเธอกับเมเจอร์นะ
พูดยังกับผู้เชี่ยวชาญด้านความรักเว้ยพี่นุชเนี่ย

เข้าใจอารมณ์ของเจ็อินแล้วล่ะสิ
เมื่อก่อนแค่คบกันเล่นๆก็ไม่ค่อยหวงละซี้
แต่ตอนนี้ประกาศมาเป็นแฟนกันแล้วเพลงรักของเราชักจะหวงของ
อย่างนี้เรามิต้องอดเห็นหุ่นขาวๆของเมเจอร์เหรอเนี่ย
อิอ
อยากได้ปฏิทินอ่ะ
เฮ้อ....อยากเห็นหุ่นเกือบเปลื่อยของเม

ซื้อหวยให้มันได้แบบนี้สิ
ตอนที่แล้วยังพูดอยู่เลยว่า
ตำแหน่งที่นายเจคได้มาอ่ะมันจะอยู่กับเขาสักกีวัน
เพราะมันเป็นตำแหน่งที่ไม่ได้มาจากความสามรถของเราอ่ะ
สักวันมันก็ต้องจากเราไป เฮ้อ...
มาถึงตอนนี้ร้องจ๊ากก เลย
ไหงเราทายแม่นขนาดนี้
แต่ชอบนะที่เจคปลงได้
คนเราถ้าปลงได้นะ อะไรๆมันก็ไม่แย่
เหมือนมองเห็นสัจธรรมยังไงก้ไม่รู้
ชอบสิ่งที่เจคคิดได้ค่ะ ถึงแม้จะเป็นนาทีสุดท้าย
แต่คนเราคิดได้ ทุกคนย่อมให้อภัย
เจคทำให้เราตกหลุมรัักในนาทีสุดท้ายเลยนะเนี่ย
คนร้ายๆก็คิดได้
เรายอมยกโทษให้กับความผิดที่ผ่านมาละกัน
ทีหนึ่งแค่นาทีเดียวก็ยังได้ชื่อว่าเป็นที่หนึ่งแหละ
พี่เจคอย่าคิดมานะคะ
เจคสู้ว้อยยยย

จบได้น่ารักดีค่ะ
หวานเล็กน้อยถึงปานกลาง
หวานมากไปกว่านี้พี่นุชตาร้อนผ่าวๆแน่ๆ

ก่อนจะจากกันไป
ขอโค้งงามๆ

ให้กับไรเตอร์ตาณ ค่ะ
ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆ
ให้เราได้อ่านกันนะคะ
สัญญาว่า จะติดตามกันต่อไปค่่ะ

ไฟท์ติ้งงงงงงง



PS.  
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 125.25.172.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 สิงหาคม 2555 / 20:09
# 9 : ความคิดเห็นที่ 884
หลอนตอนท้ายเฉย T_T
กลายเป็นว่าเจ้าหล่อนเป็ฯคนสองบุคลิกหรือโดนของ?
แต่หวานดีชอบชอบ ขอบคุณสำหรับนิยายดีดีอีกเรื่องนะ zepia คุง
จะติดตามผลงานเธอตลอดไป
Name : kritthee U. [ IP : 125.25.138.136 ]

วันที่: 20 กรกฎาคม 2555 / 00:22
# 8 : ความคิดเห็นที่ 878
ผมจะตกใจก็ต่อเมื่อผมลืมไปว่าเพลงรักน่ะมีสองตัวตน !!

หลอน..~
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.225.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 / 12:41
# 7 : ความคิดเห็นที่ 872
หลอนคนในกระจก -0-
Name : inna < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ inna [ IP : 223.205.129.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 / 22:38
# 6 : ความคิดเห็นที่ 871
สนุก
PS.  หวาดดีจ๋า แวะมาคุยกันได้เน้อ
Name : MC'B Tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MC'B Tong [ IP : 101.51.20.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 / 23:30
# 5 : ความคิดเห็นที่ 869
เพลงรักคุยกับตัวเอง!
ต้องเป็นอะไรบางอย่างแน่ๆ เช่นจิตใต้สำนึก? 5555555
เมเจอร์ร้ายกาจอ่ะ แกล้งเพลงรักเยอะมาก
จนรักเลยสมน้ำหน้า! เลพงรักก็หื่นจริง ปฏิทินนั่นอ่ะ 555
แต่ดีละ รู้จักหวงซะบ้างชิชะเชอะ
ขอให้รักกันนานๆ น้าาาาา อยู่กับปัจจุบัน ม้วฟๆ

PS.  わたし を わすれないで ください。
Name : PanDonG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PanDonG [ IP : 14.207.169.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 / 22:03
# 4 : ความคิดเห็นที่ 868
อร๊ายยย

นึกว่าจะได้อ่านฉากนั้น
น่าจะให้เพลงรักปล้ำๆเมเจอร์ไปซะเลย 555
จะได้หายโลเลไง // โดนโบก

สนุกมากกกกกกก
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 110.77.248.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 13:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 865
คุยกับตัวเองหรอ?? 5555
PS.  I'm BoIcE Bana Melody & Pinkpanda =D
Name : NayeongLine < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NayeongLine [ IP : 203.113.31.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 13:38
# 2 : ความคิดเห็นที่ 863
คุยกับตัวเอง (อีกคนนึง) ในกระจกสินะ อื้มๆ (-_-) ยังไงก็ขอบคุณมากสำหรับตอนสุดท้ายนะคะ สนุกมากมายเลย ไว้จะติดตามผลงานชิ้นต่อๆไปด้วยนะคะ ไฟท์โตะ (>_<)/!
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 04:44
# 1 : ความคิดเห็นที่ 862
จบแล้วรือ
เร็วจังเลยอ่ะ
หวานๆกันในตอนจบ
PS.  ชีวิตมีไว้พุ่งชน ชนมันเลย
Name : !!! ~fon~ !!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ !!! ~fon~ !!! [ IP : 49.49.18.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 / 22:12
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android