ไม่ได้มาโผล่นานเลย เกิดเรื่องเย๊อะะะะแย๊ะะะะ
มันขี้เกียจมาเล่นอ่ะ หนูไม่ค่อยได้เล่นโซเชียลไรมากมายละเดี๋ยวนี้
มากสุดก็ไลน์ ซึ่งก็น้อยอยู่ดี 555555 แต่อ่านวายนี่เพียบ -.,-
เรื่องเพื่อนในห้องตอนนี้รู้สึกแปลกๆว่ะ... คิดว่าตอนแรกเพื่อนๆจะปรองดองกันดี
ไปๆมาๆ ที่ไหนได้มันแอบมีเรื่องอย่างลับๆเว้ย แต่หนูอ่ะไม่ค่อยรู้
กลุ่มหนูตอนนี้มีเพื่อนชื่อ ส้มมาเพิ่มเพราะถูกอีกกลุ่มเฟดออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ
แล้วกลุ่มนั้นบางทีก็รู้สึกแปลกๆด้วยไงไม่รู้ เหมือนกลุ่มนั้นมันเขม่นแปลกๆ
แต่ก็ช่างเหอะ ชิลไปก่อน ตอนนี้ก็รู้สึกจะเป็นเหมือนเดิมแล้วมั้ง -0-
อีกเรื่อง เรื่องของอิบอสด๋อย ที่ไปอยู่ลพบุรีอ่ะะ
อยู่ๆมันก็ทวิตหาเพื่อนทุกคน แบบเมนชั่นอ่ะ คนที่เล่นทวิตก็รู้ชิมิ -...-
มาถามว่า ถ้ากูกลับไปตอนนี้ดีไหม? เราก็คิดว่ามันจะมาเยี่ยมมาเที่ยวเล่นไรงี้
พอถามไปมา มันก็บอกว่ามันย้ายกลับมาเรียนที่นี่ดีไหม อยากกลับมาตายบ้าน
คือแบบ...หนูเริ่มคิดละ เกิดเรื่องไรกะมันอีกวะ ก็เลยทักไลน์มันถามว่าเป็นไร
ตอนแรกๆก็ดีๆอยู่เว้ย ไปเรื่อยๆมันก็บอกประมาณว่า กูไม่ไหวแล้วว่ะ กูอยู่ไม่ได้แล้ว
ถ้ากูตาย ก็ไปหามึงได้ไหม... คือหนูสะตั๊นอ่ะ เห้ย!! มันเครียดอะไรวะ คือมันดูเครียดมากอ่ะ
หนูก็เครียดตามไปสุดๆ พยายามกล่อมมันว่ามันมีพวกเราอยู่เยอะแยะ
มันก็บอกประมาณว่าคนที่นู้นหาว่ามันโกหกที่มันเพื่อน คนอย่างมันไม่เพื่อนหรอกไรงี้
มันบอกว่าคนที่นู้นมีแต่คนอยากให้มันตาย หนูนี่เครียดอ่ะ เชี่ยเอ้ย! อิพวกนั้นมันรู้จักเพื่อนหนูดีนักหรอ
หนูก็ทวงสัญญามัน ที่มันเคยบอกว่าตอนโตจะพาไปเที่ยวไปดริ้งอะไรนั่นน่ะ
มันก็บอกว่ากูไม่ไหวแล้วว่ะ ขอโทษที่ไม่ได้ทำตามสัญญานะ ตอนนั้นหนูนี่น้ำตาไหลอ่ะ
มันเป็นคนคิดมากไง ใครฉุดก็เหมือนจะไม่อยู่อ่ะ มีอีกคำของมันที่จี๊ดมาก ไปงานศพกูด้วยนะ
หนูแบบ เฮ้ย! อย่าคิดงี้ดิวะ แกต้องไม่เป็นไรดิ กล่อมไปเรื่อยๆ มันก็หายไป
เช้าวันต่อมามันก็บอกเพื่อนๆว่า มันจะย้ายมาหาพวกหนูตอนมอหก มันเลิกคิดแบบนั้นแล้ว
หนูก็โล่งใจ ดีแล้วที่มันคิดได้ อยู่ไกลบ้านก็งี้แหละ เหมือนไม่มีใครเข้าใจ
ขนาดหนูมาอยู่กะป้ายังรู้สึกโดดเดี่ยวมากเลยบางทีอ่ะ
นั้นแหละ หนูอยู่กะป้าใช่ป่ะ การอยู่ด้วยกันก็ต้องมีทะเลาะกันใช่มะ
ป้าเป็นคนที่เจ้าระเบียบและพอโกรธจะน่ากลัวมาก หนูก็พยายามทำไม่ให้โกรธไรงี้
ถึงหงุดหงิดก็พยายามยิ้ม เพราะพอหน้าบึ้งปุ๊ปจะโดนด่า -0- หนูก็ไม่ค่อยกล้าทำอะไรเท่าไหร่ด้วย
วันนึงป้ากะลุงไปนอนที่อื่นไรงี้ หนูอยู่คนเดียว แล้วป้ากะลุงอ่ะลืมของไว้หน้าบ้าน
หนูก็มองไม่ชัด ไม่เห็นว่าเป็นไร ก็เลยไม่ได้สนใจ แล้วก็คิดไปว่าถ้าไปยุ่งเดี๋ยวป้าจะว่าเอา
พอป้ากลับมาเท่านั้นแหละ โดนด่าเละเลยฮ่ะ อิที่หนูทิ้งไว้น่ะมันเป็นขนม ผลไม้ไง มันก็เสีย
ป้าขี้งกไง ป้าก็ด่าหนูว่าทำไมไม่เอาไปเก็บ ไม่ใส่ใจเลยใช่ไหม คิดว่าไม่ใช่เรื่องของกูใช่ไหม
ป้าพูดแบบนี้เลย ด่าหนูสารพัด โยงไปทั่วมากอ่ะ บอกว่าไม่มีจิตสำนึก ไม่มีน้ำใจ ไม่คิดช่วยเหลือใคร
คราวนี้มีออพชั่นเสริม ตีหนู ตบหัวหนู เอาไม้มาฟาด หยิก คือเยอะอ่ะ โมโหสุดๆอ่ะ
หนูก็ไม่เข้าใจนะว่าจะโมโหขนาดนั้นทำไม หนูก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะที่ป้าพูดมามันไม่จริง
อยากตีก็ตีไปเถอะ แค่นี้เอง หนูเฉยๆอ่ะ ก็หนูไม่รู้นี่ พอบอกว่าขอโทษ หรือบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ไม่รู้
ก็ไม่เชื่อ บอกให้เงียบไปซะ พอหนูมองหน้า ก็หาว่ามองจิก ...คือตาหนูมันคมอยู่แล้วป่ะ แม่งเอ้ย
แล้วที่หนูไม่ชอบมากๆ คือโทรไปด่าแม่หนู ด่าแม่หนูว่าสอนลูกยังไง บอกว่าผิดหวังที่มีแม่เป็นน้อง
คือหนูยอมไม่ได้อ่ะ ว่าหนูก็ว่าไปดิ มาว่าอะไรแม่วะ! คิดตอนนี้หนูยังจำความรู้สึกได้อยู่เลย
แล้วแม่หนูเป็นคนอ่อนไหวอ่ะ ชอบคิดมาก แล้วแม่หนูกำลังเครียดๆด้วยช่วงนั้นอ่ะ ไม่มีเงินใช้
เป็นหนี้เยอะเลยแหละ หนูโคตรรู้สึกแย่ทำให้แม่ต้องทุกข์เข้าไปอีก แต่มันก็เพราะความไม่รู้นี่...
ป้าด่าเกินจริงมากนะ - -' คิดไปเองมากอ่ะ อย่างกะหนูเป็นคนชั่วคนเลวมาก มองโลกในแง่ร้ายสุดๆ
ไม่เคยเชื่อหนูอ่ะ ทั้งที่หนูก็แทบไม่เคยโกหกอะไรเลย (ต้องใช้ว่าแทบ -.,-)
ตอนนี้ก็ปลงละ เออ ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อ กูจะไม่พูดไรแล้วสาสสสสสส
บางทีก็จะจิกกัดกู คือหนูไปแข่งแล้วดข้ารอบต่อไปได้ เป็นแบบแข่งคู่ ปเาก็พูดว่า คงเพราะอีกคนที่ทำให้ผ่านมาได้และ ไม่ได้ทำอะไรเลยละสิ หนูฟังแล้วปรี๊ดอ่ะ มันเป็นตอบคำถามภาษาอังกฤษ หนูให้เพื่อนแปลให้ฟัง เพราะเพื่อนฟังได้ดีกว่า แล้วหนูตอบคำถามให้เกือบหมดอ่ะ พอได้ยินแล้วแม่งอยากถอนตัวแม่งเลย ไม่คิดว่ากูดีเลยใช่ไหมวะ โคตรนอยด์อ่ะตอนนั้น แต่ก็หายไป แล้วก็คิดไว้ว่า อย่าไปแคร์! - -
แต่บางทีจะดีก็ดีแหละ แต่มันคนละเรื่องกันไง เรื่องร้ายๆ หนูก็ยังจำได้ดีเสมอ โดยเฉพาะที่ว่าแม่หนู
แล้วมันใครละวะ ที่ทำให้แม่หนูได้เรียนสิ่งที่ไม่ชอบอ่ะ ป้าหนูนี่แหละบังคับ ไม่เชื่อความสามารถใคร
หนูรู้สึกแค้นเล็กๆ แม่งแล้วยังว่าว่าแม่ว่าผิดหวังที่มีน้องแบบนี้ คอยดูเหอะ จะทำให้เงิบสักวัน
พอได้แก้แค้นเล็กๆแล้วค่อยแทนพระคุณ เพราะป้าก็มีบุญคุณเหมือนกัน -...- มโนไว้ละ 555555
เม้าส์ซะเยอะเลยครานี้ อยากระบายนานละเรื่องนี้อ่ะ โคตรอัดอั้นเหอะ
ต่อไปความรัก... ก็มีมาละมั้ง? อยู่เกาหลีอ่ะ 555555 ไม่ใช่นักร้องนะเหวย
ไปเจอในแอพนึงที่คนเขาไม่ค่อยเล่นกัน แล้วก็คุยเล่นๆ น่ารักดี ปกติหนูไม่ชอบคนเกา แอนตี้เลยแหละ
แต่อินี่มันน่ารักดี ดูอบอุ่นอ่ะ ไม่ค่อยเฟค เปิดเผยดี ขี้แกล้งด้วย -0- แกล้งจนหนูเกือบร้องไห้อ่ะ
แค่พิมพ์กัน แต่หนูเกือบร้องไห้อ่ะ 55555 มันแกล้งแรงมากนะเว้ย แต่พอเห็นหนูเริ่มเงียบ
มันก็จะส่งซอรี่มารัวๆ -/- หรือไม่ก็ตอนที่หนูหายไปก็ส่งหน้าร้องไห้มา น่าสงสารมาก
หนูก็เลยคุยกะมันทุกวันเยยย ฮี่ๆๆๆ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่อ่ะ หนูยุ่งๆ ขี้เกียจคุยด้วย -.,- เลวเนอะ
เอ้อ หนูเคยเล่าป่ะว่ามีคนเคยเอาขนมมาไว้บนโต๊ะหนูอ่ะ หนูก็หาไม่เจอว่าใครให้
แล้วเมื่อไม่นานมานี้ก็มีคนมาให้ช็อกโกแลตไว้ที่โต๊ะแบบปริศนาอีกแล้ว อยากให้ก็ให้ไป ดีๆ 5555
วันเกิดหนูก็ 14 เดือนนี้ใช่ป่ะ หนูก็ไม่ได้บอกใครไว้หรอก หนูไม่ค่อยชอบให้ใครเซอร์ไพร์นะ
มันเขินอ่ะ -/- ไม่อยากให้ใครมาให้ความสนใจเกินไป กลัวจะเหลิง กลัวจะดีใจไป เพราะถ้าไม่มี หนูคงจะรู้สึกแย่ เพราะฉะนั้นหนูเลยไม่อยากจะหวังอะไรมากนัก
แต่เพื่อนก็น่ารักก เพื่อนในห้องอ่ะ ซื้อหนังสือเรียนแอบมาใส่กระเป๋าให้หนู 55555 นะระจุง
แล้วอิเพื่อนที่ชอบหนูอ่ะ มันก็เอาตุ๊กตาหมาให้ วางไว้ให้พร้อมโน้ตไรงี้
ช็อกโกแลตตอนแรกหนูก็คิดว่าอินี่ให้แหละ แต่ปกติอินี่จะให้มันให้กับมือ ถ้าไม่ให้กะมือก็มีโน้ต
ในโน้ตมันก็บอกว่าขอโทษที่ไม่ได้ให้กับมือ แสดงว่าที่ให้ช็อกโกแลตคงเป็นอีกคนที่ไม่ออกสื่อ -0-
แลดูเนื้อหอม (?) แต่ก็ไม่หรอก หนูโดดเดี่ยวกว่าที่คิดเยอะะะ ...มั้งนะ? บ่รู้วววว
จบไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน 555555 ยาวมว้ากกกกก
ตอนแรกมาเขียนไว้วันที่ 3 แล้วต้องรีบกลับเลยพึ่งมาเขียนอีกวันวันที่ 18 นี่แหละ
แต่มันไม่เปลี่ยนวันที่ที่หัวเรื่องให้ ฮิฮิ ช่างมันนน
รู้สึกเดือนนี้มีความสุขอยู่น้าาา หนูชอบอารมณ์ของเดือนนี้อ่ะ วันหยุดเยอะดีด้วย
เผลอๆ ก็ใกล้จะปีใหม่แล้วสินะะ ขอให้มีความสุขกันนะแุจุ๊ะะะ <3
บะบุ่ยยยยยย แล้วเจอกันโอกาสหน้า ที่มีโอกาสอีกนะะะะ
- เจอกันคราวหน้าาาา >< -
ความคิดเห็น