ปรมาจารย์มนตรา

ตอนที่ 6 : เวทย์มนต์ของปรมาจารย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    11 เม.ย. 61

     เมื่อแองเจล่ารู้ตัว แทนที่จะโมโหมิคาเอลที่ขโมยจูบแรกของเธอไปกลับโผลเข้ากอดมิคาเอลอย่างแนบแน่นพร้อมทั้งหลั่งน้ำตาออกมามากมาย "ศิษย์พี่ ทะ..ท่านยังไม่ตาย ข้านึกแล้วว่าท่านต้องมาช่วยข้า ฮือๆ" แองเจล่าคร่ำรวญทั้งน้ำตา เสียงของเธอล้วนปิติยินดี

     "เรามาช่วยเจ้าแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ" มิคาเอลพยายามปลอบโยนแองเจล่า แต่แองเจล่ายังคงสะอึกสะอื้นอยู่ "ทะ..ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของข้าเอง" และแล้วแองเจล่าก็นึกคำพูดของมิคาเอลขึ้นได้ที่บอกว่า"เรามาช่วยเจ้าแล้ว" เมื่อแองเจล่าหันหน้าไปมองรอบๆก็เจอเบนจามิน

     "อะ แฮ่ม ขอโทษนะที่ขัดเวลาสวีวี้วีนะ แต่พวกเราจำเป็นต้องหนีออกไปแล้ว เพราะเดียวพวกก็อบลินก็จะมากันแล้ว" เบนจามินกระแอมกระไอหนึ่งครั้งก่อนเลยปากขึ้น ขณะที่แองเจล่าพยักหน้าขึ้นก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากมุมห้องด้านขวา "พวกท่านได้โปรด พาข้าไปด้วยใด้ไหม" เมื่อมิคาเอลและเบนจามินหันหน้าไปก็เจอผู้หญิงเปลืองผ้า เนื้อตัวสกปรกมอมแมม ผมเผ้ารุงรัง

     "ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะยังไม่สิ้นสติไปเหมือนคนอื่น"เบนจามินเอ่ยปากขึ้น ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน "ได้โปรดพาข้าออกไปด้วย ข้าอยากกลับไปเจอหน้าพ่อแม่ ฮือๆ" หญิงสาวผมเผ้ารุงรังคนนั้นร่ำไห้ออกมา เมื่อก่อนนางเป็นสาวงามที่ชายหลายคนหมายปองมาก่อน แต่ในยามนี้แทบไม่เหลือความงดงามอยู่เลยแม้แต่น้อย

     แองเจล่ามองที่ผู้หญิงที่ถูกพวกก็อบลินรุมข่มขืนมาอย่างหนัก เมื่อสายตามองไปที่ท้องของผู้หญิงคนนี้ก็ตกใจขึ้น ท้องของนางใหญ่โต คาดว่าตั้งครรถ์กับเหล่าก็อบลิน เมื่อผู้หญิงที่เป็นมนุษย์ตั้งครรถ์กับก็อบลินจะต้องตกตายหลังจากหลังคลอดลูกก็อบลินนับสิบออกมาในคราเดียว

     เบนจามินชักกระบี่ออกมาจากฝักแล้วพูดขึ้นว่า "นั้นเกรงว่าจะไม่ได้ แต่ข้าส่งเจ้าไปสบายได้" มิคาเอลพลันตกใจเมื่อรู้ในสิ่งที่เบนจามินกำลังจะทำ 

     "เคร้งง!!" เสียงดาบและกระบี่กระทบกัน ที่แท้มิคาเอลเอาดาบมาต้านรับกระบี่ของเบนจามินเอาไว้นั้นเอง

     "เจ้าจะทำบ้าอะไร" มิคาเอลร้องขึ้น เบนจามินมองมาทางมิคาเอลด้วยสายตาเย็นชาแล้วพูดว่า "ศิษย์พี่ก็รู้ นางท้องกับก็อบลิน เราช่วยนางไม่ได้แล้ว"

     "ฮ่าๆๆ " มิคาดจู่ผู้หญิงคนนี้ก็หัวเราะขึ้น "พวกเจ้าจะทิ้งข้าให้ตายอย่างน่าสมเพศในถ้ำโสโคกแห่งนี้ ก็ดีข้าจะทำให้ให้เจ้าทั้งหมดต้องตายเป็นเพื่อนข้า" เมื่อผู้หญิงท้องแก่ร่างกายเปลือยเปล่าคนนี้พูดจบก็กรีดร้องเสียงดัง "มีคนลอบเข้ามา มีผู้บุกรุก!!"

     เบนจามินตวัดกระบี่ใส่ลำคอของผู้หญิงคนนี้ทันที ในขณะที่มิคาเอลมัวแต่ยืนตกใจ ที่แท้ผู้หญิงคนนี้เสียสติจนเป็นบ้าไปแล้ว ศรีษะของผู้หญิงบ้ากระเด็นออกไปไกลถึงหนึ่งเมตร แม้ว่าเบนจามินจะลงมือได้อย่างรวดเร็วแต่ก็สายไปเสียแล้ว ประตูถ้ำถูกเปิดออกมา ก็อบลินนับสิบตัวกู่กันเข้ามา "กี๊ๆๆ" เสียงก๊อบลินตระโกนขึ้นเป็นภาษาของเผ่าพันธ์มันเมื่อเห็นผู้บุกรุกพร้อมทั้งชี้นิ้วมาทางพวกเบนจามิน

     "วิ่ง!! วิ่งสุดชีวิต" เบนจามินตะโกนร้อง มิคาเอลไม่รอช้าคว้ามือแองเจล่าวิ่งไปที่ผนังถ้ำที่ถูกขุดอย่างรวดเร็ว

     เหล่าก็อบลินพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว มิคาเอลร่ายเวทย์ต้นไม้ขัดขวางเอาไว้ เมื่อมิคาเอล เบนจามินและแองเจล่าออกมาทางผนังที่ถูกขุดได้แล้ว เบนจามินก็ร่ายเวทย์กำแพงดินปิดไว้ทันที เบนจามินรู้ว่านี่ถ่วงเวลาไว้ได้ไม่นาน ทั้งสามวิ่งฝ่าก็อบลินเฝ้าประสามตัวออกไปได้ แองเจล่านั้นตั้งแต่ถูกจับตัวมายังไม่ได้ฟื้นฟูมานาเลยแม้แต่น้อย ส่วนมานาของเบนจามินและมิคาเอลกำลังจะหมดเต็มที ทั้งสามก็วิ่งไปจนเกือบถึงปากทางออกของถ้ำก็อบลินแล้ว

     เมื่อทั้งสามวิ่งออกจากปากถ้ำของก็อบลินได้ แทนที่ทั้งสามจะดีใจแต่กลับหน้าซีดเผือกทันที ฝูงก็อบลินนับร้อยเฝ้าอยู่หน้าปากถ้ำ เหล่าก็อบลินมองมาทางมิคาเอลและเบนจามินอย่างโกรธแค้น

     แองเจล่าเข่าทรุดลงกับพื้นและเริ่มร้องไห้อย่างหวาดกลัว กลัวตนจะกลายเป็นแบบผู้หญิงที่เจอในถ้ำ ทางด้านมิคาเอลนั้นฝ่ามือเย็นเฉียบ แม้มิคาเอลจะเตรียมใจสำหรับเรื่องนี้แล้วก็ตาม แต่ความตายนี่มันน่ากลัวกว่าที่คิดเยอะเลย

     จู่ๆเบนจามินก็เดินเอาตัวออกมาบังคนทั้งสองเอาไว้ "รู้ไหม มีคนหลายคนนึกเสียใจในสิ่งที่ตนเองกระทำลงไป" เบนจามินกล่าวขึ้น ทางด้านมิคาเอลและแองเจล่าก็สงสัย ทำไมจู่ๆเบนจามินก็พูดเรื่องเรื่องปรัชญาขึ้นมา

     "แต่ข้านั้นนะ เสียใจที่ทำไมวันนั้นข้าถึงไม่ยอมทำอะไรบางอย่างลงไป" น้ำเสียงของเบนจามินฟังดูเศร้าสร้อยจนทุกคนสัมผัสได้ น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยความเหงาหลายพันปี"จากนี้ ไม่ว่าข้าจะทำสิ่งใดลงไป ข้าจะไม่เสียเสียที่หลังต่อไปแล้ว!!" จู่ๆเบนจามินก็ตะเบ่งเสียงดังออกมา พร้อมกับประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน พลังเวทย์ของเบนจามินนั้นหมดไม่เหลือแม้แต่ขีดเดียว เบนจามินรู้ดีว่าตนเองกำลังจะทำเรื่องบ้าอะไร เป็นสิ่งที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตนถึงทำสิ่งนี้ลงไป หากเป็นตัวตนของเบนจามินในอดีตจะไม่ยอมทำสิ่งนี้เด็ดขาด แต่เบนจามินจะไม่มานั่งเสียใจทีหลังอีกแล้ว เวทย์มนต์ที่แห้งเหือดของเบนจามินพลันพุ่งออกมาอีกครั้งราวสายน้ำของท่อประปาที่แตกออก

     จู่ๆแผ่นดินพลันสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง ก็อบลินเกือบร้อยที่อยู่ด้านหน้าถ้ำพลันรู้สึกบังเกิดความหวาดกลัวเกิดขึ้น ร่างกายของพวกมันล้วนสั่นอย่างรุนแรงจนควบคุมไม่ได้ สัญชาตญานของเหล่าก็อบลินสั่งอย่างรุนแรงว่าให้รีบหนีไปซะ ว่าสิ่งที่พบเจอคือความอันตรายอันใหญ่หลวง เหล่าก็อบลินที่ไล่มาจากด้านในถ้ำเริ่มหยุดฝีเท้าลงและเคลื่อนเท้ากลับด้วยความหวาดกลัว

     "จงขานรับเสียงของข้า ลำนำเพลิงเทพสุริยา มนตราระดับมหาเทพขั้นที่สี่ เพลิงสุริยาดับดวงดารา จงแผดเผาเหล่าศัตรูของข้าซะ!!" เบนจามินตะโกนดังลั่น พลังเวทย์มนต์อันยิ่งใหญ่ระเบิดออกมาเป็นเพลิงไฟที่ร้อนระอุอย่างรุนแรงระเบิดออกมารอบตัวเบนจามิน ไฟสีแดงเหล่านี้ลุกโชนพุ่งขึ้นสูงเหนือกว่าเบนจามินประมาณห้าเมตรเห็นจะได้ จะแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว

     ทั้งมิคาเอลและแองเจล่าเหงื่อเย็นเฉียบ ทั้งสองไม่เคยเจอมนตราที่ทรงพลังขนาดนี้มาก่อนในชีวิต นี่คือมนตราระดับมหาเทพที่มีแต่จอมเวทย์ชั้นสูงเท่านั้นที่จะใช้ได้ แม้แต่เหล่าอาจารย์ในมหาลัยยังไม่อาจใช้ออกได้สักคนเดียว

     เพลิงสุริยะระเบิดแผดเผาเหล่าก็อบลินนับร้อยจนแหลกสลาย เสียงกรีดร้องดังแค่เพียงเสี้ยววิ แม้แต่ถ้ำก็อบลินยังถูกเผาไปด้วย ก็อบลินที่อยู่ในถ้ำกรีดร้องอย่างทรมาน เหมือนกับปลาที่อยู่ในหม้อน้ำเดือด แต่มิคาเอลและแองเจล่าไม่รู้สึกถึงความร้อนเลยแม้แต่น้อย ถึงอย่างไรทั้งสองก็สัมผัสได้ว่า เปลวไฟของเบนจามินนั้นรุนแรงแค่ไหน แม้แต่ก้อนหินยังละลายจนไม่เหลือซาก !!



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

605 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 มกราคม 2561 / 17:57
    เห็นคอมเม้นแล้วขัดใจเลยขอเม้นบ้างสักหน่อย คุณคะ ลองวิเคราะห์นิยายเรื่องนี้ด้วยจิตสำนึกของมนุษย์นะคะ ถ้าเป็นคุณ ตอนอายุเท่ากับเพื่อน 2 คนของเบนจามิน คุณจะยอมให้ผู้หญิงท้องถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาทั้งๆที่คุณอาจจะช่วยได้ไหม? คุณยอมจริงๆเหรอ? ทั้ง 2 คนไม่ได้โลกสวยค่ะ นั่นเป็นจิตสำนึกความเป็นมนุษย์ที่เราเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนก็คิดอย่างนั้นนะ ส่วนเรื่องของเบนจามิน จริงอยู่ที่เจ้าตัวอายุ 3,000 แล้ว แต่ทั้ง 2 คนเป็นเพื่อนที่เขาทิ้งไป ทิ้งไปจนทั้ง 2 คนต้องตายตัวเองรอดคนเดียว ลองเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานะการณ์นั้นนะคะแล้วจะรู้ว่ามันแค้นตัวเองขนาดไหน มันเป็นอดีตที่ทำให้เบนรู้สึกผิดมากๆไม่แปลกหรอกค่ะถ้าเขาจะช่วยเมื่อมีโอกาสย้อนเวลากลับมาแก้ไข เขาก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด
    #346
    4
    • #346-2 luzydevil (@davildamon) (จากตอนที่ 6)
      20 มกราคม 2561 / 15:46
      ตอนนี้พออ่านมาถึงบทร่ายเวทย์เพลิงสุริยันอะ ขนลุกเลย
      #346-2
    • #346-4 จันทร์สีโลหิต (@chaolun) (จากตอนที่ 6)
      16 มิถุนายน 2561 / 17:55
      เอาไปเลย3ไลท์ 3แชร์
      #346-4
  2. #251 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 19:30
    พวกท่านทั้งสองยังไม่เคยมีประสบการณ์ไงล่ะ เฮียเบนอายุตั้งเท่าไหร่ผ่านมามากขนาดไหน ประสบการณ์ต้องใช้เวลาตอนนี้ยังโลกสวยอยู่ไม่เป็นไร
    #251
    0
  3. #164 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 11:37
    เอาจริงๆนะ อยากปล่อยให้2คนโลกสวยนี่ถูกฆ่าตาย แล้วเบนจามินออกไปผจญภัยดีกว่า นี่ตั้งแต่ช่วยมา ขอบคุณเบนจามินสักคำยังไม่มี
    #164
    0
  4. #141 KIZUkinada (@Haruhi13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 00:45
    กุจะยอมทนอ่านซักพักเผื่อหลังๆจะดีขึ้น
    #141
    1
    • #141-1 Rera-Rey (@zakod7777) (จากตอนที่ 6)
      28 พฤศจิกายน 2560 / 18:29
      โหหหหห นี่มันคำพูดของคนประเภทหล่อเลือกได้หรอคะ? ฮะๆๆ
      #141-1
  5. #72 เงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 13:16
    ไม่เข้าใจมันเลยจะช่วยพวกโง่ๆไปทำไม ถ้ามันปล่อยให้พระเอกฆ่าผู้หญิงแต่แรกก็กลับสบายและ ตอนนี้กลับไม่สบายแถทพระเอกต้องมาเสียงตายอีก
    #72
    1
  6. #61 peespirit (@peespirit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:51
    ผมว่า คำที่สือความหมาวว่า' ระดับ ' ไม่น่าจะมาอยู่ใน บทร่ายนะคะบ +-+
    #61
    0
  7. #33 Somjasit (@Somjasit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 12:13
    เอ้ย มันส์อ่าาาา แล้วพระเอกจะรอดไหมนั่น ใช้พลังซะหมดเลย(???????)
    #33
    0