[YAOI] The Chemist: ถอดรหัสไล่ล่าฆาตกรอำมหิต (สนพ. XINGBOOKS)

ตอนที่ 17 : SPECIAL SECTION #1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 มี.ค. 60

สวัสดีค่ะ TEAR-z ค่ะ วันนี้เปลี่ยนบรรยากาศกันนิดนึงดีกว่านะคะ

 

ถ้าใครติดตาม The Chemist มาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ก็คงจะทราบว่าเราเคยสัญญาเอาไว้ว่าถ้ามีโอกาสจะมาเล่าให้ฟังว่ากว่าจะออกมาเป็นนิยายเรื่องนี้ได้ เรามีขั้นตอนอะไรบ้าง ขอออกตัวก่อนว่าที่ทำแบบนี้ไม่ได้เป็นเพราะเราอยากจะอวดหรือโชว์ว่าตัวเองเก่งหรืออะไรนะคะ เราเพียงเห็นว่าเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่าน รวมถึงกดติดตามนิยายเรื่องนี้หลายคนก็เป็นนักเขียน (ทั้งมือใหม่และมือเก่า) เราเลยอยากจะให้ตอนนี้เป็นพื้นที่ที่ทุกคนจะได้มาแลกเปลี่ยนกันว่างานเขียนของตัวเองมีการวางแผนและกว่าจะเป็นนิยายเรื่องนึงได้นั้นเป็นยังไงบ้าง เพราะงั้นถ้าใครที่เป็นนักเขียนแล้วอยากจะแชร์เรื่องราวของตัวเองในที่นี้ก็ยินดีนะคะ เราเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเพื่อนๆ มีวิธีการยังไงกันบ้าง :D

 

ก่อนอื่นที่จะไปลงรายละเอียดกัน มาคุยกันเรื่องทั่วไปก่อนเลยละกันค่ะ นิยายเรื่อง The Chemist นี้เราเริ่มเขียนครั้งแรกน่าจะราวๆ เดือนมิถุนายน 2013 เราจำรายละเอียดไม่ได้แน่นักค่ะ แต่ตั้งใจให้เป็นนิยายที่เน้นวายมากกว่าสืบสวน เนื่องจากตอนนั้นแค่อยากเขียนอะไรที่เกี่ยวกับตำรวจ วางโครงเรื่องคร่าวๆ และเขียนลงสมุดไปประมาณ 2 - 3 ตอนแต่ก็สมุดเล่มนั้นก็ร่อนลงถังขยะไปหลังจากเริ่มได้ประมาณเดือนนึง เพราะว่าไม่พอใจ เขียนแล้วฉีก เขียนแล้วฉีก ทำแบบนี้อยู่นานมากเพราะว่าโครงเรื่องไม่สมเหตุสมผลเท่าไร เขียนเลยไม่ได้เรื่องซักที

 

หลังจากนั้นเราก็ทิ้งแผนที่จะเขียนไปหลายเดือนเพราะหมดแรงบันดาลใจ หันไปเรียน+ทำการบ้าน อย่างบ้าคลั่งแทน (เราเป็นเด็กเนิร์ดมากๆ เลยนะคะ ขอบอก) แต่แล้วประมาณเดือนกันยายนหรือตุลาคม 2013 ระหว่างที่นั่งเรียนวิชากีฏวิทยา (แมลง) ก็มีหัวข้อหนึ่งที่เตะต่อมจินตนาการเราเต็มแรงค่ะ ไม่ใช่เรื่องอะไรนอกจากเรื่องการใช้แมลงเพื่องานทางนิติวิทยาศาสตร์นั่นเอง ถึงแม้มันจะเป็นแค่เนื้อหา 3 ชั่วโมงแต่เราลืมมันไม่ได้เลยค่ะ เราเป็นคนชอบเรื่องทางนิติวิทยาศาสตร์มากๆ เลย และด้วยคาบนั้นเองทำให้เราได้ไอเดียซึ่งถ้าใครได้อ่านเรื่องเรามาจะรู้ว่าเรากำลังพูดถึงไอเดียที่เราใช้กับเหยื่อรายที่สาม นานาโกะ ชิราโตะนั่นเองค่ะ หลังจากที่ได้ไอเดียเล็กๆ นี้มา หัวเราก็เริ่มแล่นและเราก็เลยเริ่มเขียนอีกครั้ง ปรับโครงเรื่องเก่า จนกลายเป็น The Chemist ได้ในที่สุดค่ะ ปัจจุบันนิยายเรื่องนี้เขียนลงสมุดจนจบเรียบร้อย และรูปต่อไปนี้ก็คือสมุดทั้งหมดที่เราใช้ไปกับการเขียนด้วยมือค่ะ

 



จากรูปข้างบน ทุกคนจะเห็นว่าเราใช้สมุดเยอะมากเลย ซึ่งขอยอมรับตรงๆ เลยว่าข้าน้อยนี่แหละตัวการโลกร้อน อย่างที่บอกไปเมื่อกี้ล่ะค่ะว่าเขียนแล้วฉีกไปนับไม่ถ้วน และนอกจากนี้ก็คือเราชอบติดสติกเกอร์ตรงมุมเล่มค่ะ มันน่ารักดี แล้วก็ทำให้เราแฮปปี้ทุกครั้งที่ได้ขึ้นเล่มใหม่ มันเป็นเหมือนความภาคภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้เราเขียนต่อไป แต่ที่เห็นนี่ก็คือหลุดไปหลายเล่มแล้ว กาวไม่ค่อยจะดีซักเท่าไร

 

ขอวกกลับไปเรื่องการวางโครงเรื่องนะคะ รูปด้านล่างนี้เป็นภาพจากสมุดเล่มเล็กที่เราใช้ในการวางโครงเรื่องค่ะ เราชอบใช้สมุดไม่มีเส้นเพราะเราจะได้ลากโยงหรือขีดเขียนได้โดยไม่มีอะไรมาบังคับกรอบเอาไว้ เราแบ่งส่วนของสมุดเป็น 3 ส่วนค่ะ ส่วนแรกเราจะทำการวางรายละเอียดคร่าวๆ เกี่ยวกับตัวละครหลักในเรื่อง เรามักจะคิดแค่ว่าชื่ออะไร อายุเท่าไร ส่วนสูง น้ำหนัก สีผม และสีตาเป็นอย่างไร แล้วเราก็ชอบจะวาดรูปเล่นลงไปข้างๆ น่ะค่ะ อย่างสกอตตี้เป็นคนเป๊ะใส่แว่น เป็นต้นค่ะ แต่หลายคนคงจะสังเกตเห็นนะคะว่าลักษณะตัวละครที่เราให้ไว้ไม่ตรงกับเรื่องจริงๆ ซึ่งเราก็ยอมรับค่ะว่าหลายๆ อย่างถูกเปลี่ยนไประหว่างเขียน อย่างเช่น ลินดา เดิมเราให้นามสกุลเธอเป็น “ฮาเนมูระ” แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็น “เฉิน” แทนค่ะ หรืออย่างสีตาสีผมของสองพี่น้องวิลเลียมส์ก็เหมือนกันค่ะ

 



ส่วนที่ 2 ของสมุดเล่มเล็กจะเป็นส่วนที่เราเขียนโครงเรื่องว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เราชอบเขียนเป็นไทม์ไลน์ เริ่มจากวินาทีแรกที่เรื่องนี้เกิดขึ้น อย่างรูปที่เห็นนี้เราเขียนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าเนื้อเรื่องที่เป็นต้นเหตุของนิยายเรื่องนี้ทั้งหมด (แต่ขออนุญาตเซนเซอร์เอาไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวหมดสนุก) แล้วอีกอย่างนึงทีลืมบอกไป จะเห็นว่าเราเขียนเทียบเป็นวันที่จริงเพราะงั้นเราก็จะมีปฏิทินในปีนั้นๆ ด้วย แต่ตอนนี้เขียนจบแล้ว ปฏิทินนั้นก็เลยร่อนลงหีบไปเรียบร้อยค่ะ (55555)

 


 

และส่วนที่ 3 จะเป็นส่วนที่เราแบ่งไว้เพื่อเขียนรายละเอียดสำคัญที่จะต้องใช้ในเรื่อง โดยเฉพาะเนื้อเรื่องส่วนที่มีลำดับเกิดก่อนหลังที่ใกล้เคียงกันมากๆ จนต้องไล่ลำดับให้ดีๆ อย่างเช่น ส่วนที่เซลีน แอล. กริฟฟิน ให้ปากคำกับตำรวจ (เนื้อเรื่องที่อัพยังไปไม่ถึงค่ะ) ซึ่งมันจะสับสนมากๆ เราก็จะนั่งเขียนว่าอะไรเกิดก่อน เซลีนพูดว่าอะไร ระหว่างที่โดนสอบปากคำ แลปชันสูตรได้ข้อมูลว่าอะไร แล้วตรงไม่ตรงกับที่เธอพูด เกิดอะไรต่อเมื่อนิคกี้เอาข้อมูลไปบอกเธออีกรอบ ประมาณนั้นน่ะค่ะ อย่างรูปข้างล่างนี้ก็อยู่ในส่วนนี้เหมือนกัน มันเป็นแผนผังอาคารที่จะปรากฏในเนื้อเรื่องช่วงหลังๆ เราก็มานั่งวาดแผนผังในสมุดเล่มเล็ก จะได้ไม่หลงลืมอะไรไปค่ะ

 



โอเค คุยเรื่องวางโครงเรื่องเสร็จแล้วก็ไปเรื่องเขียนลงสมุดต่อเลยละกันเนอะ! อย่างที่บอกค่ะว่าเราเขียนลงสมุดซึ่งคงจะแตกต่างจากนักเขียนหลายๆ คนมากๆ เลย คือเราเป็นคนที่ถ้าไม่ได้เขียนลงในสมุดแล้วมันจะเขียนไม่ได้น่ะค่ะ เคยลองวางโครงเรื่องแล้วพิมพ์ในเวิร์ดเอาเลย ปรากฏว่าไม่จบ แถมยังออกทะเลอีกต่างหาก ทำไมเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้!! ถ้ามีใครพอรู้วิธีแก้ไข แชร์ให้เป็นบุญเราหน่อยก็ดีนะคะ

 

ก็นั่นแหละค่ะ เขียน เขียน แล้วก็เขียนเข้าไป ไม่พอใจก็ฉีกซะ ความเร็วในการเขียนก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์และเวลาว่าง เฉลี่ยจะอยู่ที่วันละประมาณ 4 - 8 หน้า หรือก็คือประมาณ 1 ใน 2 ของตอนจนถึง 1 ตอน ยกเว้นแต่ว่าช่วงไหนอินกับเรื่องจัดก็มากกว่านั้น วันละ 2 ตอนเลยก็มี เขียนจนกว่ามือจะเขียนไม่ไหวเลยน่ะค่ะ เอาเป็นว่าเขียนก็ไม่ได้มีอะไร แต่ปัญหามันมาอยู่ที่เวลาเขียนเสร็จแล้วต่างหาก 3 รูปข้างล่างจะเป็นตัวอย่างที่ให้เห็นว่าพอเขียนเสร็จแล้วก็จะเข้าสู่กระบวนการรีไรท์รอบแรก ส่วนใหญ่จะไม่ได้เขียนใหม่หมดเลย ทำแค่แก้ที่ไม่พอใจเท่านั้น เราชอบใช้ปากกาสีสดๆ อย่างพวกปากกาแดง ส้ม หรือชมพู ทั้งขีดเน้น ขีดทิ้ง วงส่วนที่ต้องแก้ แก้ที่ตัวเองเขียนผิด เขียนพลาดทั้งหมดเลย หลังจากทำแบบนี้กับทุกตอนจนจบก็จะกลับมาเริ่มต้นตอนที่ 1 ใหม่อีกครั้ง คราวนี้ได้อ่านทั้งเรื่องรวดเดียวมาแล้วก็จะเริ่มมาร์คแก้เป็นจุดๆ ไป

 




ถ้าใครนั่งอ่านจากภาพก็คงจะเห็น สิ่งที่เราเอาอัพลงเด็กดีกับที่อยู่ในสมุดเองก็ต่างกัน นั่นเป็นเพราะว่าเราทำการปรับเปลี่ยนรอบสุดท้ายก่อนเอาลงเว็บเด็กดีในเวิร์ด เอาเป็นว่าเป็นการทำงานที่ซ้ำซากแต่ก็ทำให้เรารู้สึกภาคภูมิใจมากเลยที่สามารถทำได้ขนาดนี้ :D

 

นอกจากนี้เราก็ชอบวาดรูปเล่นค่ะ เอาตัวละครมาวาดเล่นๆ ในกระดาษ (ใช้คอมวาดไม่เป็น 555) แต่ต้องเขียนจนจบก่อนแล้วค่อยมาวาดนะคะ คือเราเหมือนมีคำสาปติดตัวอยู่ว่าห้ามวาดก่อนที่จะเขียนเสร็จ พอวาดก่อนเขียนจบทีไร เรื่องนั้นจะล่มไปซะทุกที (ไหงงั้นก็ไม่รู้ ให้ตายสิ!) อย่างรูปที่เอามาให้ดูก็เป็นรูปของนิโคลัสค่ะ วาดไม่เก่งเท่าไรแต่ก็ชอบวาด ส่วนใหญ่เราจะวาดฝ่ายเคะซะมากกว่า (เพราะวาดผู้ชายหล่อไม่เป็น กล้ามก็วาดไม่ได้ 55555555555)

 


 

โอเคค่ะ ก็ขอจบเรื่องตัวเองเขียน The Chemist ยังไง หวังว่าทุกคนคงจะได้เห็นว่าเรารักนิยายเรื่องนี้ขนาดไหน แล้วก็หวังว่าทุกท่านจะรักนิยายเรื่องนี้ของเราด้วยเช่นกัน จากนี้ไปก็ขอรบกวนฝากเนื้อฝากตัวอย่างเป็นทางการนะคะ ส่วนวันนี้ขอลาไปก่อนละกันค่ะ พบกันใหม่สัปดาห์หน้านะคะ ขอให้ทุกท่านมีความสุขค่ะ

 

TEAR-z

:D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

464 ความคิดเห็น

  1. #412 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 09:14
    นี่ว่าไรท์เก่งตั้งแต่ตอนแรกๆแล้ว วางดีมาก แต่งดีด้วย โหหห ไรท์เขียนเป็นเล่มๆได้ขนาดนี้ เก่งมากค่ะ ทำเป็นทามไลน์ไรงี้วาดรูป ไรท์มีมานะจริงๆ เจ๋งมากกก *ปาหัวใจ
    #412
    1
    • #412-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      6 มกราคม 2561 / 13:55
      ขอบคุณนะคะ ขอปาใจกลับให้ด้วยนะคะ อุตส่าห์แวะเข้ามาอ่านนิยายเราด้วย 55555
      #412-1
  2. #194 JEE ( G ) (@money_jee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 03:52
    สุดยอดมากเลยค่ะ น่านับถือมากๆ อ่านดูแล้วนึกว่าอายุเยอะกว่านี้ซะอีก

    เขียนได้เทพมาก ลายละเอียดแน่น แต่พอรู้ว่า...

    2013 ยังเรียนอยู่ นี่แสดงว่าอายุยังไม่เท่าไร (ไม่น่าเกิน 25 ถ้าเข้าใจผิด ขอโทษด้วยค่ะ)

    แต่คิดว่าพี่น่าจะแก่กว่าไปไกลลิบ ขอแทนตัวเองว่าพี่เลยก็แล้วกันเนอะ เนียนไปเลย

    ปี 2004 พี่จบป.โท อายุไปไกลมาก แอ๊บเด็กมาเล่นเด็กดี ไร้สาระไปเรื่อย

    พอมาเจอเราแต่งปุ๊บแอบอาย สุดยอดค่ะ
    ตบมืิอให้รัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #194
    1
    • #194-1 JEE ( G ) (@money_jee) (จากตอนที่ 17)
      7 สิงหาคม 2560 / 04:41
      ตอนเมื่อกี้่ที่ไปอ่านมา เหมือนว่าจะทำวิทยานิพนธ์อยู่

      ขอโทษนะคะ ปกติพี่ไม่ค่อยอ่าน Talk นานๆ อ่าน ไม่รู้ว่ามีแนะนำตัวเองไปหรือเปล่า

      ถ้านิยายสนุกพี่ชอบยิ่งยาวไปเลย แต่เขียนได้ดีมาก

      พี่เลยต้องแวะคอมเมนต์ให้กำลังใจค่ะ

      ถ้าเข้าใจผิดเรื่องอายุ ก็ขอโทษด้วยค่ะ ^^
      #194-1
  3. #43 twin sheep (@misu-minmu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 09:01
    ไรต์อย่างสุดยอดอ่ะ!!(::0::) ทุ่มเทจริงจรังมากเลย(ปรบมือให้) จะติดตามต่อไปนะคะ:)
    #43
    1
    • #43-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      18 มีนาคม 2560 / 17:15
      ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ :)
      #43-1
  4. #39 hyun_park22 (@hyun_park22) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:45
    คอมเม้นดุเดือดจากตอนที่แล้วก็มาตอนนี้บ้างค่ะ55 ไรท์ทำเราอึ้งอีกแล้วคือมีการเขียนเป็นเล่มๆเลยแสดงความใส่ใจมากๆ เพราะปกติส่วนใหญ่คงจะบันทึกในโน้ตบุ้คแต่ไรท์ใส่ใจสุดๆ ชอบตอนที่วาดแผนผังมันดูสุดยอดมาก รักเรื่องนี้แล้วค่ะ สู้ๆนะคะ แล้วอยากจะถามไรท์ว่าถ้าจบเรื่องนี้แล้วรวมเล่มมั้ยคะ อยากได้มากก ไว้เราจะเป็นแฟนอาร์ตให้ค่ะแต่ตอนนี้ยังวาดไม่เก่ง55 ขอบคุณค่ะ
    #39
    1
    • #39-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      16 มีนาคม 2560 / 09:16
      ขอบคุณค่ะ ที่จริงอยากจะพิมพ์ลงคอมเลยเหมือนกัน แต่ก็อย่างที่บอกล่ะค่ะว่าเหมือนมีอาถรรพ์ พิมพ์ในคอมทีไรออกทะเลออกมหาสมุทรไปเรื่อย แต่พอเขียนด้วยมือมันจะใช้สมองเยอะและความเร็วที่ขยับมือเขียนก็ช้ากว่าพิมพ์เยอะ มีเวลาให้สมองได้เรียบเรียงข้อมูลมากกว่า มันก็เลยเวิร์คสำหรับเรา

      จบเรื่องแล้วรวมเล่มไหมเหรอคะ? อันนี้ไม่แน่ใจน่ะค่ะ ที่จริงก็กำลังมองหาที่ที่จะส่งไปให้เขาพิจารณาตีพิมพ์เหมือนกัน มีพี่นักเขียนคนนึงมาชวนส่งไปประกวดด้วยแต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเอาที่เขียนไว้ทั้งหมดขึ้นเวิร์ดได้ทันกำหนดส่งหรือเปล่า เราใช้คอมนานไม่ได้น่ะค่ะ ถ้านานเกินแล้วโลกเบลอไปหมดเลย 555 ถ้ายังไง ถ้ามีโอกาสได้ตีพิมพ์จริงๆ ก็จะแจ้งให้ทราบนะคะ

      เรื่องรูปวาดที่เราเอามาให้ดูเราก็วาดเล่นๆ เวลาเบื่อๆ เท่านั้นเอง พอพูดถึงเกี่ยวกับเรื่องการเขียนของเราก็เลยอดจะเอามาใส่ไว้ด้วยไม่ได้ ฝีมือเรายังไม่เข้าขั้นต้องปรับปรุงอีกเยอะ แต่ถ้าอยากจะวาดแฟนอาร์ตให้นี่ก็ยินดีนะคะ ดีใจมากๆ ด้วย เพราะเราเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าในมุมมองคนอ่านเขาเห็นตัวละครในเรื่องของเราเป็นยังไงน่ะค่ะ :D
      #39-1
  5. #38 Luknameiei (@Luknameiei) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 19:30
    รออัพนะค่ะไรเตอมาต่อไวๆนะ^^
    #38
    1
    • #38-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      15 มีนาคม 2560 / 19:54
      รับทราบค่าา! มาต่อวันศุกร์นี้แน่นอนค่ะ
      #38-1
  6. #37 Luknameiei (@Luknameiei) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:32
    ^___________^
    #37
    1
    • #37-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      14 มีนาคม 2560 / 11:14
      HI! :D
      #37-1
  7. #36 หลิงเหม่ย (@24680112) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 09:48
    ฮะๆ ลายมือไรท์น่ารักดีนะ แตกต่างจากลายมือเราไปหลายโล.
    เป็นเรานะเขียนตวัดจนจะไปถึงตาวพลูโตอยู่แล้ว มีครั้งหนึ่งที่คุณครูส่งเราไปแข่งคัดลายลายมือ ผลปรากฏว่าแพ้ราบคาบ สาเหตุอันเนื้องมาจาก เขาให้เขียนตัวอักษรแบบกระทรวงศึกษาธิการ เราก็ไม่สนไง เขียนตวัดๆไปให้แต่เสร็จ
    ครูเลยส่ายหัวแล้วจับเราไปแข่งอะไรที่ใช้สมองมากกว่าศิลปะ
          
    แต่เราชอบไรท์ตรงที่มีการวางแผนก่อนเขียน อันนี้ขอชม มันเป็นแนวทางสำหรับปูทางไปในอนาคตสำหรับนักเขียนที่ดี

    สู้ๆ
    #36
    1
    • #36-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      11 มีนาคม 2560 / 13:01
      ขอบคุณค่ะ ที่จริงเรามีลายมือ 3 แบบนะคะ อันนี้คือแบบบรรจงเพราะตั้งใจเขียน ส่วนอีกสองแบบคือลายมือจดเลคเชอร์กับลายมือรึเปล่าเนี่ย 555555

      แต่เอ..... แบบนี้คุณหลิงเหม่ยต้องเรียนเก่งแน่เลย ไม่งั้นอาจารย์คงไม่ส่งไปแข่งหรอก
      #36-1
  8. #35 Niixx (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:47
    สนุก ชอบ ขอบคุณที่เขียนให้อ่านนะคะ #ลายมือสวย เป็นระเบียบมากๆค่ะd







    #35
    1
    • #35-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      10 มีนาคม 2560 / 20:11
      ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ลายมือแบบนี้เลยเขียนช้าไม่ค่อยทันสมองเท่าไร กว่าจะเขียนเสร็จครบลงเว็บได้เลยนานน่ะค่ะ :p
      #35-1
  9. #34 faeng silver (@faengpierrot) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 15:24
    ไรท์!!! เราก็รักนิยายเรื่องนี้มากเหมือนกัน เราขออนุญาตเล่าประสบการณ์การอ่านนิยายสืบสวนของเราหน่อยนะ เราเป็นคนนึงที่ชอบเรื่องตำรวจ สืบสวน สอบสวน ฆาตกรรม ดาร์กๆไรงี้มากๆ และเราชอบเรื่องนี้มาก เราขอบอกเลยว่าเราเป็นหนักมากอ่านแล้วอินไปกับเนื้อเรื่องสุด และเรามีนิสัยอย่างนึงที่อาจจะไม่แปลกอะไรแต่เราชอบนิสัยของเราข้อนี้มากเลย ก็คือเมื่อเราอ่านนิยายแล้วอินไปกับเนื้อเรื่องมากๆคือในหัวเราจะสามารถจินตนาการออกมาได้เป็นฉากๆแบบในหนังเลยล่ะ ซึ่งนิยายของไรท์ทำให้เราอินตามได้ทุกตอนเลยล่ะ ทั้งๆที่ปกติเราเป็นคนที่ค่อนข้างเลือกอ่านมากๆเลยล่ะ โดยเฉพาะนิยายแนวนี้ เราหานิยายแนวนี้ที่เรารู้สึกสนใจไม่ค่อยได้เลย จนได้มาเจอนิยายเรื่องนี้ของไรท์ เราขอบอกตามตรงเลยนะว่ามันสนุกมากๆๆๆๆๆๆ เลย^^
    หลังจากที่พล่ามอะไรไม่รู้มาตั้งนาน ก็อยากจะบอกไรท์ว่าเรายังรักและติดรามเรื่องอยู่เสมอนะ อย่าลืมนะว่ายังมีนักอ่านคนนี้ยังรักและชอบเรื่องนี้อยู่ สู้ต่อไปนะคะไรท์ ไรท์เก่งมากเลย นิยายเรื่องนี้ต้องดังแน่ๆถ้าได้ตีพิมพ์ แต่นี่เป็นเพียงความเห็นของนักอ่านคนนึงเท่านั้น ไรท์ไม่ต้องเชื่อเราก็ได้ แต่เราอยากให้ไรท์เขียนนิยายที่ดีเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดนะ เพราะมันเป็นนิยายที่ดคมากเรื่องนึงเลยล่ะ ^^ สุดท้ายสู้ๆนะคะไรท์ ไฟท์ติ้ง!!
    #34
    2
    • #34-1 Tearzsz (@tear-z) (จากตอนที่ 17)
      10 มีนาคม 2560 / 17:22
      ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ แล้วก็ดีใจมากๆ ด้วยที่บอกว่าอินขนาดนึกภาพตามเป็นหนังได้ ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะสามารถทำให้คนอ่านมีอารมณ์ร่วมได้มากขนาดนี้ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ซึ้งสุดๆ เลย แล้วก็เราไฟท์แน่นอนค่ะ ไม่ทิ้งเด็ดขาดเลย

      ปล. นิยายเรื่องนี้เหมือนลูกเราเลยล่ะค่ะ เข้าใจอารมณ์คนเป็นแม่เลย 55555 ตามเช็คตามดูตลอดว่าลูกน้อยเรามีพูดถึงว่ายังไง พอคนชมทีนี่หน้าบานเป็นกระทะไปหลายวันเลย ตลกดีเหมือนกันเนอะ
      #34-1