คุณแม่กะทันหัน

ตอนที่ 12 : 11 เตาะแตะในสวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 418 ครั้ง
    5 ก.ย. 62



11 เตาะแตะในสวน

อศิราขอให้ชุดาพาน้องแก้มอิ่มไปปูเสื่อทานขนมกันที่สนามหญ้า แสงแดดยามเช้าไม่แรงมากทั้งยังมีลมพัดเย็นสบาย กลิ่นดอกปีปที่ร่วงพราวอยู่บนพื้นหญ้าหอมกรุ่นอวลไปทั่ว หนูน้อยพอเห็นดอกปีป ก็วิ่งปรู๊ดไปเที่ยวเก็บมาเต็มอุ้งมือจิ๋ว แล้วก็วิ่งจี๋เข้ามาหาอศิรา ส่งดอกไม้ในมือให้หญิงสาว แล้วก็ยิ้มแป้นตาหยี ตั้งใจรอรับคำชื่นชมจาก “แม่จ๋า”

“ให้น้าอศิเหรอจ๊ะ ขอบใจมากเลยนะ น้องแก้มอิ่มน่ารักมากเลยลูก” อศิรารับดอกไม้มาจากหนูน้อย ใช้อีกมือลูบศีรษะเล็กๆของเด็กหญิงด้วยความเอื้อเอ็นดู

“ฮิๆ” เด็กหญิงหัวเราะคิกคัก ยิ้มแฉ่ง หันไปเก็บดอกไม้อีกแล้ว ต้องการให้คุณแม่ชื่นชมเจ้าตัวอีกเยอะๆนั่นเอง

“สงสัยอยากให้น้องอศิดีใจค่ะ ช่างเอาใจจริงๆ โถ...” ชุดาหัวเราะ เตรียมขนมให้น้องแก้มอิ่มอย่างมีความสุข เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่ชุดาพาแม่หนูออกมาเดินเล่นในสวน เธอลืมไปเลยว่าเด็กๆนั้นเหมาะกับการวิ่งเล่นสัมผัสธรรมชาติ ต้นไม้ใบหญ้า หนูน้อยดูเพลิดเพลินมีความสุข แน่นอนว่า นั่นเป็นเพราะว่าตรงนี้มีอศิราอยู่ด้วย

พี่เลี้ยงสาวใหญ่อมยิ้ม เอ็นดูทั้งน้องแก้มอิ่ม อศิราและอิรวัฒน์ วันนี้เป็นวันอาทิตย์ เขาได้หยุดงานพอดี ดังนั้นอีกฝ่ายจึงออกมาหยุดยืนมองดูลูกสาวตัวจิ๋ว ท่าทางอยากจะเข้ามาร่วมวงด้วย แต่ก็ติดที่เจ้าตัวยังประดักประเดิดขัดเขิน

ก็ไม่ค่อยได้มีเวลาให้ลูกสาวเลย ทำให้น้องแก้มอิ่มไม่สนิทกับคุณพ่อนัก เมื่อครู่ที่แม่หนูเรียกบิดาตามที่อศิราสอน ชุดายังอดทึ่งไม่ได้ น้องแก้มอิ่มต้องการเอาใจคุณแม่ขั้นสุด ถึงขนาดพยายามเรียกพ่อเป็นครั้งแรก

ท่าทางอิรวัฒน์จะดีใจมาก เธอไม่เคยเห็นนายยิ้มกว้าง หน้าบานแฉ่งอย่างนี้มาก่อน ทีนี้ก็เลยจ้องมองมาที่หนูน้อยไม่วางตา ท่าทางจะอยากเข้ามาร่วมวงปิกนิกด้วย แต่ก็ยังไว้เชิงอยู่

“คุณ ยืนทำอะไรอยู่ วันนี้ไม่ได้ไปทำงานใช่มะ มานี่เร็ว” อศิรากวักมือเรียกเขาหน้าตาเฉย ก็เห็นยืนเก๊กอยู่ตั้งนานสองนาน คงอยากเข้ามาร่วมวงจะแย่ แต่ก็ทำเชิดน่าดู

“เธอเรียกฉัน?” เขาย้อนถาม ยังไม่ยอมเดินเข้ามา

“ใช่ วันนี้คุณไม่ได้ไปทำงานไม่ใช่เหรอ ถ้างั้น คุณก็มาช่วยกันเลี้ยงน้องแก้มอิ่มสิ ไปยืนอยู่ตั้งไกล...เผื่อน้องแก้มอิ่มเรียก คุณก็ไม่ได้ยินน่ะสิ” ร้องบอกเขาไปยิ้มๆ นึกขำหน้าคมเข้มของอีกฝ่าย ดูอิหลักอิเหลื่อตลกชะมัด

พออ้างแม่หนูขึ้นมาเท่านั้น คนตัวโตก็แทบจะวิ่งแจ้นเข้ามานั่งเบียดกันเลยทีเดียว

อศิราสะดุ้ง เสื่อก็ออกผืนใหญ่ แต่อีตาอิรวัฒน์แทบจะเกยขึ้นมาบนตักเธอ หญิงสาวต้องถอยร่นออกห่างเสียเอง ท่าทางของเธอทำเอาหนูน้อยหัวเราะคิก

“แก้มอิ่ม ขำอะไรครับลูก?” ชายหนุ่มหันไปถามแม่หนู เป็นรอยยิ้มแป้นแล้น แก้มแดงปากแดงไปหมดของลูกสาวตัวจิ๋ว อิรวัฒน์ก็รู้สึกอ่อนโยน ใจเขาเต้นแรงชอบกล...

“ฮิๆ” แม่หนูถือคุกกี้ในมือ ทานไปได้หน่อยเดียวก็ไม่ค่อยสนใจแล้ว รีบเดินเตาะแตะเข้าไปหาบิดา แล้วนั่งลงไป ตรงกลางระหว่างอิรวัฒน์กับอศิรา แหงนคอมองบิดาที มองพี่เลี้ยงสาวที ทำเสียงอืออา ชอบอกชอบใจมีความสุข

“น้องแก้มลูก...หนูพูดอะไรครับ คุณพ่อไม่เข้าใจเลย...” อิรวัฒน์งง แต่เขาก็ดีใจที่เห็นลูกสาวร่าเริงเหลือเกิน

“แกคงดีใจที่ได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่พร้อมหน้ากันน่ะค่ะ” ชุดาเอ่ยยิ้มๆ ก่อนสะดุ้ง ยกมือแตะปากตัวเอง หน้าเจื่อนไปเมื่อนึกได้

จริงด้วย อศิราไม่ใช่คุณแม่ตัวจริงของน้องแก้มอิ่ม...

“เอ่อ ขอโทษด้วยค่ะ ชุปากไม่ดีเลย...ขนมจะหมดแล้ว ชุขอตัวไปเอาขนมกับน้ำหวานมาเพิ่มก่อนนะคะ”

ชุดาก้มหน้า ขอตัวแยกไปก่อนอย่างนอบน้อม เหลือแต่สองหนุ่มสาวและหนึ่งหนูน้อยตัวจิ๋วหลิวที่นั่งด้วยกันตามลำพัง

“แม่จ๋า...อ้ำๆ”

น้องแก้มอิ่มยื่นคุกกี้ในมือให้อศิรา ก่อนจะหันไปยื่นอีกชิ้นหนึ่งให้บิดาด้วย หนูน้อยยิ้มแป้น ก่อนร้องบอกบิดา “อ้ำๆ หม่ำๆ”

“จ้ะ พ่อกินแล้ว อร่อยจังเลย น้องแก้มก็กินด้วยนะ” อิรวัฒน์รับคุกกี้จากมือป้อมๆของแม่หนู ส่งเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย และไม่ลืมจะป้อนให้เด็กหญิงทานด้วยกัน

ยัยตัวเล็กหัวเราะร่า มีความสุขอยู่ท่ามกลางบิดาและมารดา(ตัวปลอม) ทว่าครู่เดียว พอเห็นผีเสื้อสีขาวกระพือปีกบินเข้ามาใกล้ เจ้าตัวก็ลุกขึ้น เดินเตาะแตะตามไปไล่จับเจ้าผีเสื้อตัวน้อย ท่าทางตื่นตาตื่นใจเป็นอันมาก

หนูน้อยวิ่งไล่จับผีเสื้อ แต่จับไม่ถูก ได้ดอกหญ้าเล็กๆมาแทน พอเห็นอะไรแปลกตาก็จะหยิบเอามาส่งให้อศิรา เอาใจคุณแม่...หารู้ไม่ว่า นี่ทำให้คุณแม่ตัวปลอมหลงแม่หนู “หนักมาก”

“พอแล้วๆ ไม่ต้องเอามาให้น้าแล้วลูก มานั่งเถอะ หนูวิ่งไปมาจนน้าเวียนหัวแล้วค่ะ” อศิราบอกอีกฝ่ายพร้อมเสียงกลั้วหัวเราะ เอ็นดูความน่ารักของเด็กหญิงตัวจิ๋ว

แกวิ่งเตาะแตะกลับมานั่งจุ้มปุ๊กต่อหน้าเธออย่างพร้อมรับคำสั่ง ช่างน่าเอ็นดูจับใจ

“เล่นมาตั้งนานแล้ว มอมแมมไปหมดเลย มาค่ะ น้าอศิจะเช็ดให้นะ” อศิราอุ้มหนูน้อยมานั่งบนตัก แล้วจัดการช่วยเช็ดใบหน้าและแขนขาให้ด้วยทิชชู่เปียกที่เตรียมเอาไว้ แม่หนูหัวเราะคิกคักจั๊กจี้ เดี๋ยวก็ซุกเข้าเกาะอกคุณแม่ออดอ้อนออเซาะ เหมือนลูกแมวตัวน้อย ทำเอาอิรวัฒน์ถึงกับมองตาปรอย อยากให้ลูกสาวเข้ามาคลอเคลียเขาบ้าง!

“มองอะไรอยู่ได้ เอาน้ำมาให้ลูกดื่มสิคะ” อศิราหันมาสั่ง ไม่ทันได้คิดอะไร แค่อยากให้เขาได้ทำความใกล้ชิดกับลูกสาวให้มากๆ แต่คำพูดของเธอทำเอาอิรวัฒน์ชะงัก หน้าเคร่งขึ้นมาทันที

อศิราคิดว่าตัวเองเป็นแม่ของลูกสาวเขาขึ้นมาจริงๆหรือไง...อย่าบอกว่าลืมไปแล้วนะ ว่าเขาจ้างให้เธอมาเป็นแค่พี่เลี้ยงเด็ก!

“เอาตัวแกมานี่เลยดีกว่า ฉันจะป้อนน้ำให้แกเอง” เขาแย่งอุ้มน้องแก้มอิ่มมาวางบนตักตัวเอง จัดแจงให้ลูกสาวตัวจิ๋วดื่มน้ำหวานในแก้วอย่างเก้ๆกังๆ

อศิรางงไปเหมือนกัน หน้าตาผ่อนคลายเมื่อครู่ของอิรวัฒน์จู่ๆก็กลับมาตึงเครียดน่ากลัวอีกแล้ว เขาไม่มองเธอเลย ทำราวกับกำลังโกรธกัน แต่อศิราไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดตรงไหน

จนชายหนุ่มให้น้องแก้มอิ่มดื่มน้ำมากเกินไป แม่หนูสำลักน้ำไอแค่ก เขาถึงกับตกใจ

“ทำอะไรของคุณ! ส่งตัวน้องมานี่!!

อศิราร้องขึ้น เผลอตวาดอิรวัฒน์ออกไปแล้วรีบคว้าร่างจิ๋วเข้ามาวางบนตักตัวเอง ช่วยลูบแผ่นหลังเล็กๆให้หนูน้อย พร้อมกันนั้นก็เช็ดปากให้แกอย่างอ่อนโยน

“โอ๋ ไม่เป็นไรนะคนเก่ง หายแล้วนะคะ เพี้ยง!

“แค่กๆ...อื้มๆ” น้องแก้มอิ่มยังไออยู่ แต่ลดลงแล้ว แม่หนูแหงนเงยหน้าอิ่ม แก้มยุ้ยของตัวเองให้คุณแม่เช็ดปากให้อย่างเต็มใจ

อิรวัฒน์จ้องมองภาพนั้นด้วยอาการที่ยังอึ้งๆ งงไม่หาย ทว่าอศิราไม่สนใจหน้าเหวอๆของนายจ้างหนุ่ม เธอเหลือบมองเขาอย่างตำหนิติติง ไม่พอใจ

“อย่าเหม่อสิคุณ เด็กยังเล็กมาก นิดหน่อยก็เจ็บป่วยไม่สบายแล้ว แกไม่ได้แข็งแรงเหมือนผู้ใหญ่อย่างเรานะ...ฉันว่าคุณไม่พร้อมก็อย่ามายุ่งเลยดีกว่า” อศิราหงุดหงิด เลยไล่คุณพ่อซะ!

“ฉันพร้อมสิ ฉันก็อยากดูแลลูกด้วยตัวเองเหมือนกัน” เขาเถียง รู้สึกผิดเช่นกัน แก้มอิ่มเกาะอศิราแจ ไม่ยอมเข้าหาเขาอีกแล้ว...

“ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ แค่คุณให้เวลากับแกให้มากขึ้น อยู่กับแกให้มากขึ้น ฉันว่า เท่านี้น้องแก้มอิ่มก็มีความสุขแล้ว ต่อไปแกจะเรียกคุณได้ชัดขึ้น ไม่ต้องรีบร้อน ที่สำคัญ คุณจะต้องไม่ประมาท ต้องคิดอยู่เสมอว่าน้องยังเล็กมากๆ จะทำเหมือนกับว่าแกเป็นเด็กโตแล้วไม่ได้ คุณต้องค่อยๆ ใจเย็นๆ ...” อศิราทำให้เขาดูเป็นตัวอย่าง เธอค่อยๆลูบแผ่นหลัง ลูบศีรษะเล็กๆของหนูน้อยอย่างบรรจง เชื่องช้าแต่ว่าอบอุ่น...

น้องแก้มอิ่มซุกหน้าเข้ามา เกาะแน่นอยู่กับอกอุ่นของเธอ งึมงำเบาๆ

“แม่จ๋า...แม่...ฮิๆ”

อิรวัฒน์มองภาพตรงหน้าแล้วก็อยากเขกกะโหลกตัวเอง

เมื่อกี้เขาเอาแต่คิดไม่ดีกับอศิรา น่าละอายชะมัด เธอไม่ได้สนใจเขาเลยด้วยซ้ำ อศิราเหมือนเป็นแม่แท้ๆของน้องแก้มอิ่มอย่างไรอย่างนั้น

เขามันบ้าที่ดันไปอคติกับเธอ...

ชายหนุ่มถอนใจยาว ขณะนั้นเอง ชาคริตก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

“นายครับ คุณแยมมาแล้วครับ”

“หะ แยมมาแล้วเหรอ!

อิรวัฒน์มีท่าทีตื่นเต้น เขาหันไปมองรถยนต์หรูที่แล่นผ่านหน้าประตูรั้วอัลลอยด์เข้ามา นั่นเพราะยลดาหรือแยม บอกเขาเอาไว้แล้ว ว่าวันนี้จะมาหา

อิรวัฒน์ลืมไปเลยเพราะมัวแต่เพลิน เล่นกับน้องแก้มอิ่ม...

อศิรามองตามสายตาของนายจ้างหนุ่มรูปหล่อไป แลเห็นหญิงสาวร่างระหง หน้าสวยเก๋ได้รูปดูมีสง่าราศี เด่นจนเธอแอบคิดในใจ

หรือว่าจะเป็นว่าที่คุณแม่ใหม่ของน้องแก้มอิ่ม?

อศิราหลุบตาลงมองใบหน้าไร้เดียงสาของหนูน้อยแก้มอิ่ม รู้สึกขัดๆในช่องอก ไม่สบายใจ

เธออดเป็นห่วงน้องแก้มอิ่มไม่ได้...แต่ก็นั่นละนะ มันเรื่องของครอบครัวเขา เธอห่วงไปก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี...

“บ้าจริง ลืมไปเลยว่าแยมจะมา...ไม่มีเวลาเตรียมตัวแล้ว เธอพร้อมนะอศิรา”

“หือ...พร้อมอะไรเหรอคะ?”

คนถูกถามโดยไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับงง ไม่เข้าใจที่นายจ้างเอ่ยมานัก สีหน้าของเขายิ่งดูหงุดหงิดกว่าเมื่อกี้นี้เสียอีก!

“ยังจะทำงงอีก ก็ที่เราตกลงกันเมื่อวานนี้ไง เธอตกลงแล้วว่าจะเล่นละครเป็นแฟนฉัน”

“หะ!?”

อศิราตาโต เธอลืมไปเลย

หมายความว่า เขาจะให้เธอเล่นละครเป็นแฟนของเขา เพื่อจะหลอกผู้หญิงสาวสวยออร่าแรงที่ชื่อแยมคนนี้เองเหรอ

เฮ้! แต่เธอไม่ได้แต่งหน้าเลย แถมยังสวมเสื้อยืดกับกางเกงยีนขาดๆอยู่ด้วยเนี่ยนะ!?



*****************************************

*****ตัวร้ายมาอีกแล้วววว นางจะมาอาละวาดอะไรบ้างนะ แต่ว่า หนูอศิไม่ได้เตรียมตัวเลย ...แต่ ไม่เป็นไรค่ะ เพราะอศิมียัยหนูเป็นตัวช่วยอยู่ น้องแก้มอิ่มไม่ให้ใครมายุ่งกับแม่จ๋าแน่ๆเลยค่ะ อิอิ

ปล....นอกเรื่อง งือออออ ไรท์ไม่สบายใาหลายวันแล้ว ยังไม่หายเลยค่า ตอบคอมเมนต์ช้า ต้องขออภัยด้วยนะคะ T^T T^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 418 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #95 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 14:56

    ส่วนเกินนะ หล่อนๆๆ

    #95
    1
    • #95-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 12)
      23 กันยายน 2562 / 11:02
      ช่ายเลยค่า ฮ่าๆๆ
      #95-1
  2. #53 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:57
    หายเร็วๆคร้า
    #53
    1
    • #53-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 12)
      7 กันยายน 2562 / 16:17
      ขอบคุณค่าาา ^____^
      #53-1
  3. #52 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 21:49
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #52
    1
    • #52-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 12)
      7 กันยายน 2562 / 16:17
      มาแล้วนะคะ อิอิ ^^
      #52-1