คุณแม่กะทันหัน

ตอนที่ 9 : 8 เงื่อนไขเพิ่มเติม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 478 ครั้ง
    1 ก.ย. 62




8 เงื่อนไขเพิ่มเติม

เด็กน้อยตัวจิ๋วเดียวที่อาบน้ำประแป้งหอมฟุ้ง สวมชุดนอนลายลูกหมีสีเหลืองน่าเอ็นดูราวกับตุ๊กตาตัวจิ๋วๆ ตอนนี้น้องแก้มอิ่มหลับอยู่กับอกอุ่นของอศิราอย่างมีความสุข หญิงสาวเล่านิทานให้หนูน้อยฟัง กล่อมจนอีกฝ่ายเข้าสู่ห้วงนิทราล้ำลึกอย่างง่ายดาย ชุดาเห็นภาพนั้นถึงกับยืนซึม แอบซับน้ำตาด้วยความดีใจ

ถ้าลองมีอศิราอยู่ด้วยแบบนี้ น้องแก้มอิ่มก็คงสามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างสวยงาม สมกับที่แกควรจะเป็นได้แน่...

ชุดาเอ็นดูหนูน้อยตัวจิ๋วมาก เป็นห่วงมาโดยตลอด นับตั้งแต่อีกฝ่ายต้องสูญเสียคุณแม่ไป แม้จะรับรู้ได้ว่าคุณรินรดานั้นมีปัญหากับอิรวัฒน์บางอย่าง และดูไม่มีความสุขน แต่ก็ต้องยอมรับว่า คุณรินรดารักลูกสาวคนนี้มาก เลี้ยงดูด้วยตัวเอง ชุดาแค่ทำหน้าที่เป็นลูกมือของคุณรินรดาเท่านั้น

เรื่องของเจ้านาย เธอไม่อาจคาดเดาได้ หากจะให้ฟันธง ชุดาก็รู้สึกว่าคุณรินไม่ได้รักเจ้านายของเธอนัก ตรงกันข้าม คุณรินกลับดูสนิทสนมกับคุณอิทธิคม พี่ชายของนายมากกว่าเสียอีก

หากไม่บอกว่าเจ้านายเป็นพ่อของยัยหนูตัวจิ๋วแล้ว ไม่ว่าชุดาหรือใครๆก็คงคิดว่า พ่อตัวจริงของหนูน้อยน่าจะเป็นคุณอิทธิคม ที่สนิทสนมกับคุณรินรดามากกว่าสามีตัวจริงอย่างเจ้านายของชุดา

แต่สำหรับหนูน้อยน่ารัก ตาโตใสแป๋วและไร้เดียงสาคนนี้...ชุดาอยากเห็นแกมีรอยยิ้มสดใสร่าเริงเหมือนกับเด็กทั่วไป...อยากเห็นแกมีความสุขเสมอ เหมือนเช่นในเวลานี้...

“หลับแล้วค่ะ น้องอศิเมื่อยแย่เลย มาค่ะ พี่ชุจะพาคุณหนูเข้านอนเอง” ชุดาเอ่ยกับอศิราอย่างอ่อนโยน เสียงแผ่วเบาเพราะกลัวว่าหนูน้อยจะตื่น

น้องแก้มอิ่มคงกำลังฝันดี ยิ้มหวานออกมาทีเดียว...เด็กน้อย...เวลานอนหลับปุ๋ยอย่างนี้ ราวกับเจ้าหญิงตัวจิ๋ว ช่างน่ารักน่าเอ็นดูและขณะเดียวกันก็น่าสงสาร...

“แกคงเข้าใจว่าน้องอศิเป็นคุณแม่น่ะค่ะ...ตั้งแต่ที่คุณรินเสียไป น้องแก้มอิ่มก็ดื้อมากๆ เอาแต่ร้องหาคุณแม่ ปลอบยังไงก็ไม่ฟัง ทุกวันก็จะร้องไห้จนหลับไป ถ้าคืนไหนนายกลับมาทัน เข้ามากล่อมนอนก็จะดีหน่อย แต่ถ้าไม่มีคุณพ่ออยู่ด้วย แกจะร้องไห้ตลอดเลย...พี่ชุเห็นแล้วก็สงสาร แกยังเล็กมากเลย คำเดียวที่พูดได้ตอนนี้...ก็ยังมาพูดได้หลังจากที่เสียคุณแม่ไปแล้ว...” ชุดาเล่าเรื่องของเด็กหญิงให้อศิรารับฟัง

“หมายความว่า...ที่น้องแก้มอิ่ม พูดคำว่าแม่ได้นี่ก็...”

“ค่ะ น้องอศิเป็นคนแรกเลยนะคะที่แกเรียกว่าแม่” ชุดาพยักหน้า และย้ำให้อศิราเข้าใจแจ่มชัด

หนูน้อยแก้มอิ่มไม่มีโอกาสได้เรียกแม่แท้ๆของแก พอเห็นเธอก็เข้าใจว่าเป็นคุณแม่ เลยเรียกคำนั้นออกมา

โถ...หนูน้อยคงต้องการให้แม่ดีใจ อศิราจำได้แม่น แม่หนูร้องเรียกเสียงดัง ฟังออกชัดเจน

คำอื่นของแกนั้นฟังไม่เป็นคำเลย มีคำเดียวเท่านั้นที่ชัดเจน เหมือนว่าแกได้พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะเรียกเธอ...

อศิรากะพริบตาถี่ๆไล่หยดน้ำที่วาวรื้นขึ้นมาเต็มกรอบตา เธอสงสารน้องแก้มอิ่มเหลือเกิน...

หากแม่ของหนูน้อยยังอยู่ คงปลาบปลื้มดีใจมากมาย ขนาดเธอเป็นคนอื่นแท้ๆ ยังอดดีใจไม่ได้เลย

“ยังไงอศิขอฝากตัวกับพี่ชุด้วยนะคะ ความจริงแล้ว ถ้าอศิหน้าตาไม่เหมือนคุณแม่ของน้องแก้มอิ่ม เจ้านายก็คงไม่จ้างอศิมาหรอกค่ะ ดังนั้น...ยังมีเรื่องที่อศิต้องเรียนรู้อีกเยอะมากเลย...อศิจะพยายาม จะเป็นผู้ช่วยที่ดีของพี่ชุนะคะ”

อศิราบอกกับอีกฝ่ายอย่างเป็นมิตร รู้สึกถูกชะตาเพราะชุดานั้นเป็นคนอ่อนโยน มีเหตุผล ไม่ได้อคติต่อเธอเหมือนอย่างเรณู หรือแม้แต่อิรวัฒน์

“อย่าพูดอย่างนั้นเลยค่ะน้องอศิ พวกเรามาช่วยกัน ทำให้น้องแก้มอิ่มเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กที่แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจเถอะค่ะ...ถ้าเราช่วยกัน ถึงแกจะขาดคุณแม่ไป แต่น้องแก้มอิ่มจะต้องเป็นเด็กที่มีความสุขได้แน่ๆค่ะ”

อศิราพยักหน้า เธอเห็นด้วยกับอีกฝ่าย ตัดสินใจไม่ผิดเลยที่ยอมตามอิรวัฒน์มา

“นี่ก็มืดแล้ว อศิขอตัวกลับก่อนนะคะ แล้วพรุ่งนี้อศิจะรีบมาค่ะ”

อศิราเห็นว่าเกือบสองทุ่มครึ่งแล้ว เธอควรจะได้กลับบ้านสักที ป่านนี้พี่นุคงรับตัวพ่อกลับถึงบ้านแล้ว

เธอไหว้ลาชุดาแล้วเดินออกจากห้องเด็ก ทว่าแค่เหลือบมองตรงไปที่หน้าประตู ก็ต้องชะงัก เพราะคุณพ่อของเด็กมายืนกอดอกจ้องมองเขม็งตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

อศิราสบตาคมเข้มของอีกฝ่าย ไม่รู้ว่าเขาจะเอาอย่างไร ทำไมต้องจ้องเธอเอาเป็นเอาตายขนาดนั้นด้วย

“น้องแก้มอิ่มหลับแล้ว...นี่ก็มืดแล้ว ฉันต้องกลับบ้านก่อน...แล้วพรุ่งนี้จะมาใหม่นะคะ เอ๊ะ!

อศิราสะดุ้ง จู่ๆอีกฝ่ายก็ดึงมือเธอไปแล้วจับยัดกระดาษแผ่นเล็กๆลงมา ให้เธอกำเอาไว้แน่น

“นี่เป็นค่าแรงเธอตามที่ตกลงกันเอาไว้...” อิรวัฒน์ชะงัก เพิ่งนึกได้ ว่าเธอยังไม่ได้รับปากกับเขาเลยนี่นา...แต่ช่างเถอะ มาตั้งขนาดนี้แล้ว เขาไม่ยอมให้เธอปฏิเสธหรอก “รับไปซะ ฉันจ่ายล่วงหน้าให้เลย”

สั่งเสียงห้วนตามมาอย่างวางอำนาจ แต่ยังไม่ยอมปล่อยมือเธอ จนอศิราออกแรงดึงมือตัวเอง หลุดออกมาจากอุ้งมือหนาได้

ก็แค่จะให้เช็ค ทำไมต้องกำมือเธอไว้ซะแน่นด้วย!

หญิงสาวมองค้อนอีกฝ่ายอย่างลืมตัว รู้สึกร้อนๆที่หน้าชอบกล ก็อิรวัฒน์ยังจ้องเธออยู่

ไม่รู้จะมองอะไรนักหนา...ก็เข้าใจหรอกนะว่าหน้าเธอสวย แต่เล่นจ้องกันเขม็งอย่างนี้...ไม่เสียมารยาทไปหน่อยหรือไง!?

“ขอบคุณค่ะ ความจริงไม่ต้องรีบจ่ายก็ได้นะ สัญญาอะไรก็ยังไม่ได้เซ็น ค่าแรงเอาไว้ฉันทำงานครบเดือนก่อนแล้วค่อยจ่ายก็ได้” เธอบอกหลังจากที่ยกมือไหว้เขาและเก็บเช็คแผ่นนั้นใส่กระเป๋ากางเกงยีนของตัวเอง โดยไม่ได้หยิบขึ้นมาคลี่ดูจำนวนเงินแม้แต่น้อย

“จะไม่ดูหน่อยเหรอ ว่าฉันเซ็นเช็คให้เธอไปเท่าไหร่” อิรวัฒน์พยักพเยิดไปยังกระเป๋ากางเกง ข้างที่หญิงสาวยัดกระดาษลงไป

“ก็ตามที่ตกลงกันไง...ทำไมเหรอ?” อศิรางง เลยหยิบเช็คใบนั้นขึ้นมาคลี่ดู พลันนั้นหญิงสาวก็ตาโตแป๋ว

สี่หมื่น!!

“ทำไมถึงเพิ่มขึ้นล่ะคะ เราตกลงกันที่สามหมื่นเองนี่?” ร้องถามเขาอย่างงงๆ เธอยังไม่ทันทำงานเลย ทำไมได้โบนัสด้วย?

“มานี่ก่อนเถอะ เธอมาโวยวายเสียงดังหน้าห้องลูกฉันได้ยังไง เดี๋ยวยัยแก้มตื่น เธอจะไม่ได้กลับบ้านนะ”

“อะไรอ่ะ!” อศิราบ่น ไม่เข้าใจเลย เขาจับมือเธอดึงให้เดินตามเข้าไปในห้องข้างๆกัน อศิราเห็นเป็นห้องรโหฐานก็ขืนตัวจะไม่ยอมเข้า แต่สู้แรงมากกว่าของเขาไม่ไหว

“อะไรของคุณ ต้องฉุดกระชากกันด้วยเหรอ มีอะไรคุยกันข้างนอกก็ได้ ทำไมต้องเข้ามาในห้องด้วยล่ะ” เธอต่อว่าไม่พอใจมาก เขาเล่นดึงเธอเข้าในห้องตามลำพังสองต่อสองอย่างนี้ ถ้าเกิดพี่ชุดาหรือใครมาเห็นเข้า เธอก็เสียหายน่ะสิ

“ก็จะคุยเรื่องสำคัญ จะให้ไปยืนโพนทะนาหน้าห้องให้ชาวบ้านเขารู้กันทั่วหรือไง” อิรวัฒน์ย้อนถามกลับมา ทำเอาอศิราสะอึก

เออ...จริงของเขาแฮะ

“คุณจะคุยเรื่องสำคัญอะไร?” เธอสนใจธุระของเขา ตั้งใจฟังมากกว่าปกติเพราะคิดว่าจะต้องเกี่ยวข้องกับน้องแก้มอิ่ม ทว่ากลับผิดคาด

“พรุ่งนี้...นอกจากเธอจะต้องรับหน้าที่ดูแลลูกสาวฉันแล้ว ฉันจะให้เธอทำหน้าที่เพิ่มอีกอย่างหนึ่งด้วย ค่าตอบแทนก็คือเงินหนึ่งหมื่นที่จ่ายเพิ่มไปในเช็คให้แล้ว”

“หะ! อะไรของคุณ จะใช้งานนอกเหนือจากที่ตกลง ก็ต้องถามก่อนสิว่าฉันโอเคมั้ย ไม่ใช่มาจับมัดมือชกกันอย่างนี้! เงินมันไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่างหรอกนะ เอาเช็คของคุณไปเขียนมาใหม่เลย!

อศิราโวยวาย ไม่พอใจแน่นอน เขาจะใช้งานอะไรเธอ ทำไมต้องจ่ายให้ตั้งหนึ่งหมื่น มันไม่ธรรมดา ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ เธอยื่นเช็คคืนไปต่อหน้าเขา ทว่าอิรวัฒน์ไม่ยอมรับ เขามองเฉย แววตาคมเย็นยะเยือก

“เธอยังไม่ทันฟังที่ฉันจะพูดต่อเลยก็ปฏิเสธซะแล้ว...ช่างสมเป็นคนที่มีอุดมการณ์ เงินซื้อไม่ได้จริงๆ

“คุณอย่ามาดูถูกกัน ฉันรับงานของคุณก็เพราะชอบน้องแก้มอิ่ม อยากช่วยแกเท่าที่ช่วยได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าแค่คุณเปย์มาแล้วฉันจะต้องรับทุกเรื่อง มันก็ต้องดูกันเป็นกรณีๆไป ถ้าไม่สบายใจ ต่อให้คุณเอาเงินมากองเท่าไหร่ ฉันก็ไม่เอาหรอก!

เธอตอบโต้เสียงแข็ง เชิดหน้าเมินไปทางอื่น เขาจะได้เลิกจ้องหน้ากันซะที!

“ไม่ต้องห่วง...เรื่องที่ฉันจะขอให้เธอทำ เป็นเรื่องที่ง่ายมาก ไม่มีอะไรยุ่งยากเลย แล้วก็เกี่ยวข้องกับยัยแก้มอิ่มด้วย” อิรวัฒน์ยิ้มนิดๆที่มุมปากได้รูป แววตาคมกริบทอดมองอศิรานั้น ลุ่มลึกแฝงความเจ้าเล่ห์และมาดหมายชัยชนะเอาไว้

“งานอะไรของคุณ”

แค่อ้างชื่อลูกสาวของเขา อศิราก็ตกหลุมโครมเบ้อเร่อ!

“ช่วยเล่นละครเป็นแฟนฉันวันนึง”

“เฮ้ คุณ!!” อศิราร้องอุทาน กำลังขยับปากจะพูดต่อ แต่เขาชิงเอ่ยแทรกมาก่อน 

“งานนี้ถ้าเธอไม่ช่วย ยัยแก้มอิ่มอาจจะได้คุณแม่คนใหม่ แล้วแกก็อาจจะร้องไห้ไม่หยุดเลยอย่างที่เธอเห็น เพราะงั้น ห้ามพูดออกมาเชียว ว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับงานพี่เลี้ยงของเธอ”

“เอ่อ...”

อศิรางง นั่นสิ...ตกลงเกี่ยวใช่มั้ย?

จะว่าไม่เกี่ยวโดยตรง แต่ก็เกี่ยวโดยอ้อม แต่ว่า กะแค่เรื่องปฏิเสธผู้หญิง เขาไม่มีปัญญาเหรอ!?

“จะบ้าเหรอคุณ คุณไม่ชอบก็บอกเขาไปสิ ไม่เห็นจะต้องทำให้เรื่องมันยุ่งยากเลย” อศิราร้องบอกไป งงและไม่เข้าใจพวกคนรวยเลย ทำไมต้องทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากด้วย

ก็แค่บอกไปตรงๆ ง่ายกว่าจะลากเธอเข้าไปยุ่งด้วยตั้งเยอะ

“มันไม่ง่ายอย่างที่เธอคิดน่ะสิ แยมเขาเคยเจ็บเพราะฉันมาก่อน ฉันไม่อยากให้เขามีความหวังใหม่อีก แต่ก็ไม่อยากปฏิเสธรุนแรง เพราะยังไงก็เคยเป็นเพื่อนกัน...เพราะงั้น ถ้าฉันมีคนรักมาแสดงตัว มันก็ง่ายกว่า ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่เห็นเธอ แยมเขาก็คงเข้าใจแล้วละ เขาเป็นคนเข้าใจอะไรง่าย”

“เข้าใจง่าย...?”

อศิราทวนคำของอีกฝ่ายแล้วก็งง...

ถ้าคุณแยมอะไรนี่ของอิรวัฒน์เป็นคนเข้าใจอะไรง่ายๆ อย่างนั้นเขาจะต้องมาทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปเพื่อ...?

เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะเป็นอย่างที่เขาพูด

“ใช่ เขาเป็นคนฉลาด ทั้งสวยทั้งเก่ง ถ้าเขารู้ว่าฉันมีเธอแล้ว ก็คงเลิกคิดมาก...อย่างนี้ละ ดีที่สุด” อิรวัฒน์พูดเองเออเองอีกแล้ว อศิราถึงกับหน้าเหวอ รีบส่ายหน้าไปมาทันที

“ไม่เอา ฉันไม่อยากยุ่ง” เธอปฏิเสธ เงินหนึ่งหมื่นที่เพิ่มมา ซื้อเธอไม่ได้หรอกย่ะ!

“อ๋อ หนึ่งหมื่นคงน้อยไป งั้นฉันจะเพิ่มให้อีก เป็นสองหมื่นเลย” อิรวัฒน์ไม่เชื่อ ว่าเงินของเขาจะซื้อเธอไม่ได้

พวกผู้หญิง ร้อยทั้งร้อยก็เหมือนกันหมด!

“คุณอย่ามาดูถูกกันดิ ฉันบอกแล้วไงว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้” อศิราเริ่มโมโห

“งั้นสามหมื่น จ่ายสดทันทีที่เลิกงานเลย แค่ปลอมเป็นแฟนฉันวันเดียว ได้สามหมื่น ถ้าเธอไม่เอาอีกละก็...”

“ฉันไม่...”

แน่นอน เงินแค่ไหนก็ซื้อคนชื่ออศิราไม่ได้!!

“ห้าหมื่น!!

“แค่กๆ!

กรี๊ด!!!!!!! คุณพระคุณเจ้า!!!!!

อศิราสำลักน้ำลายตัวเอง แค่ปลอมเป็นแฟนหลอกๆให้เขา ได้เงินห้าหมื่นเลยเหรอ โอย...ตายแล้ว ศักดิ์ศรีของอศิรากำลังถูกเงินห้าหมื่นถล่มทับ!!

หญิงสาวยิ้มแห้ง จืดสนิท เสียงปฏิเสธของเธอมันปลิวหายไปกับเงินห้าหมื่นที่อิรวัฒน์เอามาล่อ

“เอ่อ...เป็นแฟนหลอกๆ...แค่วันเดียวใช่มั้ย...มันก็...พอได้อยู่นะ...ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่แตะต้องฉัน...” เธอยอมรับเสียงอ่อย แต่จะยอมรับธรรมดาก็ดูลนลานเกินไป เลยต้องมีข้อแม้สักหน่อย

“อ๋อ เธอคงกลัวฉันจะทำอะไรเธอให้คุ้มกับเงินสินะ ไม่ต้องห่วง เห็นอย่างนี้ ฉันก็เลือกเหมือนกันนะ ไม่ใช่จะงาบไปหมดทุกอย่าง” อิรวัฒน์ยิ้มเยาะที่มุมปาก หัวเราะเบาๆอย่างหลงตัวเอง และลำพองในชัยชนะ

ก็เท่านี้ สุดท้ายแล้ว เงินของเขาก็เอาชนะได้ทุกอย่าง ผู้หญิงอย่างอศิรา เอาเงินเข้าล่อก็ยอมทำตามอย่างง่ายดาย นึกว่าจะทำหยิ่งได้สักแค่ไหน...

ไม่มีใครเหมือนรินรดา ตั้งแต่เด็กๆตอนที่เจอกันครั้งแรก จนได้มาพบกันอีกครั้งเมื่อเขาและเธอต่างเติบโตขึ้นมา

เธอเป็นคนที่มั่นคงต่อความรู้สึกตัวเองจนเขาทึ่ง ไม่ว่ามีอุปสรรคมากมายเพียงใด แต่ก็ยังคงยึดมั่นต่อความรู้สึกของตัวเอง ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจเธอได้

รินรดาตอนโต อาจจะต่างจากตอนเด็กๆไปบ้าง แต่ก็ยังคงน่าชื่นชมเสมอในความรู้สึกของเขา...


********************************************

***** หนูอศินางเอกเราไม่ค่อยจะงกเลยค่ะ ฮ่าๆ คุณโอมก็ขยันใช้งานหนูอศิจังเลย เรื่องราวยังเพิ่งเริ่มเท่านั้นเองค่ะ ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ ^_____<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 478 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #112 Jennie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 13:02

    โอ้ยยยยย อยากเป็นอศิ ณ บัดนาวเลย 5555

    #112
    1
    • #112-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 9)
      24 กันยายน 2562 / 20:44
      ฮ่าๆ ตรงจะได้ค่าจ้างเยอะมากกกกใช่มั้ยคะ อิอิ ^^
      #112-1
  2. #93 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 14:14

    อิๆๆฉันมั่นมากๆๆๆว่าสวย55555

    #93
    1
    • #93-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 9)
      23 กันยายน 2562 / 11:03
      อิอิ ^/////^
      #93-1
  3. #45 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:26
    รอนะคะ
    #45
    1
    • #45-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 9)
      1 กันยายน 2562 / 15:10
      มาต่อแล้วค่าา
      #45-1
  4. #43 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:13

    ไม่ต้องห่วงคะ งานเข้ามาเรื่อยๆ แน่คะ ถ้าทุกงานได้ค่าจ้าง ต้องรวยๆๆๆๆๆๆๆ แน่เลย

    #43
    1
    • #43-1 (@teemaa) (จากตอนที่ 9)
      1 กันยายน 2562 / 15:11
      รายได้ดีมากเลยค่ะ คุณโอมสายเปย์ค่ะ ฮ่าาา
      #43-1