[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,633 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,330 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    537

    Overall
    244,633

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 องค์ชายน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 231 ครั้ง
    17 เม.ย. 59

第九章




ในขณะที่ฮ่องเต้หนุ่มนั้นเข้าสู่ห้องทรงอักษร ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว

 

 

มีบุคคลผู้หนึ่งรอพระองค์อยู่ในห้องนั้นก่อนแล้ว

 

 

ทรงนั่งลงบนเบาะเก้าอี้ ก่อนตรัสขึ้นว่า “สิ่งที่ข้าให้เจ้าไปสืบหา ได้เรื่องอย่างไรบ้าง?”

 

 

“ทูลฝ่าบาท พระบัญชาที่ทรงให้นำภาพของพระสนมไปที่ศาลาไผ่เพื่อพิจารณานั้น ผู้ดูแลร้านอาหารศาลาไผ่ยืนยันว่าคุ้นเคยกับรูปลักษณ์ของพระสนมนัก เขายังกล่าวอีกว่าอาภรณ์และการวางตัวนั้นแตกต่างจากชาวบ้านทั่วไป โชคร้ายที่เขาจำไม่ได้ว่ามาจากตระกูลใด”

 

 

องค์จักรพรรดิพึมพำกับตนเอง “นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่เขามิได้ไปที่ศาลาไผ่?”

 

 

“ทูลฝ่าบาท ผู้ดูแลบอกว่าราวเจ็ดปีที่ไม่ได้พบพระสนมพะยะค่ะ”

 

 

ดวงเนตรคมหลับลง ก่อนโบกมือ บุคคลนั้นโค้งลงก่อนจะจากไป

 

 

...

 

 

“...ท่านมองไม่เห็นตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนหรือ?”

 

 

“ข้าคาดว่าก่อนหน้านั้น ราวเจ็ดปีก่อน”

 

 

...

 

“ผู้ดูแลกล่าวว่า ราวเจ็ดปีเห็นจะได้ที่เขาไม่พบพระสนม”

 

 

เจ็ดปีก่อน เจ็ดปีก่อน…

 

 

ความคิดของพระองค์นั้นตบตีกันจนวุ่น พลันลืมพระเนตรขึ้น

 

 

พระสนมตาบอดเข้าวังมาเมื่อเจ็ดปีก่อน ไม่ถึงหนึ่งปีก็สูญเสียการมองเห็น

 

 

ประการหนึ่ง สำหรับผู้ที่ต้องโทษให้พำนักในตำหนักเย็นนั้นย่อมไม่มีผู้ใดให้ความสนใจ แต่เขาจะตาบอดโดยไร้เหตุผลไม่ได้ ดวงตาของพระสนมนั้นมืดบอดก่อนย้ายไปตำหนักเย็น

 

 

หมอกควันแห่งปริศนานั้นค่อยๆจางหายไป ทุกอย่างเริ่มจะชัดเจนขึ้น

 

 

เจ็ดปีก่อนหน้า หนุ่มน้อยคนนั้นเข้ามาสู่รั้วมังกรทอง ไม่นานนักดวงตาทั้งสองข้างก็ต้องบอด เป็นเหตุให้ต้องการจองจำในตำหนักเย็น

 

 

อย่างไรก็ดี เหตุใดถึงเกิดเรื่องเช่นนั้นได้ เหตุใดพระสนมจึงตาบอด

 

 

อีกเรื่องหนึ่งที่แปลกเสียยิ่งกว่านั้น พระสนมกล่าวว่าเคยพบกับพระองค์มาก่อน แต่เหตุใดพระองค์แม้แต่เรื่องเกี่ยวกับชายตาบอดก็มิเคยได้สัมผัสรับรู้

 

 

เมื่อเจ็ดปีก่อน เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่…

 

 

เจ็ดปีก่อน…

 

 

“ท่านพี่!”

 

 

เสียงใสกังวานแบบเด็กดังขึ้นที่ประตูทางเข้า

 

 

รูปร่างอ้วนกลมจ้ำม่ำพุ่งตรงเข้ามายังที่ประทับในทันใด ก่อนสองมือนั้นจะยื่นออกมาเพื่อโอบกอด

 

 

จักรพรรดิหนุ่มยังคงไม่ขยับพระวรกาย คิ้วคู่นั้นเลิกขึึ้นก่อนตรัสขึ้น “วันนี้เจ้าได้ไปหาท่านอาจารย์หรือไม่?”

 

 

เด็กคนนั้นยืดเอวและหลังขึ้นตรง ก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงใสเป็นเสียงดัง “เรียบร้อยพะยะค่ะ”

 

 

เสียงของเขานั้นยังคงเหมือนเด็กน้อย

 

 

ฮ่องเต้อ้าแขนกว้่างก่อนจะจับเด็กคนนั้นเข้าสู่อ้อมอกองค์ราชา ก่อนจะจัดให้นั่งบนตัก

 

 

เขาฉวยเอาผ้าผูกเอวขององค์ฮ่องเต้ไว้ ทำให้ผ้าไหมสีเหลืองสว่างม้วนไปมาเป็นรอยยับ “ท่านพี่ หมู่นี้ท่านไม่อยู่ในห้องทรงอักษร หลังท่านว่าความแล้วก็มิเห็นแม้แต่เงา มิใช่ว่าท่านพี่กำลังเล่นสนุกในวังหรอกหรือ?”

 

 

องค์จักรพรรดิสรวลออกมาพลัน “มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่เที่ยวเล่น”

 

 

ผู้เป็นน้องใบหน้าบูดบึ้งราวเด็กเอาแต่ใจ “ท่านพี่เสด็จไปที่ใด? ลู่เจ๋ออยากไปกับท่าน!”

 

 

“ข้าจักไปที่ใดได้กัน? เพียงเดินเล่นในราชวังเท่านั้น”

 

 

“ท่านพี่โกหก” ใบหน้านั้นฉายชัดว่าไม่เชื่อในคำพูด ก่อนส่งเสียงดังขึ้น “ท่านพี่ต้องเสด็จไปที่สนุกๆเป็นแน่ ลู่เจ๋ออยากไปด้วย ท่านพี่ต้องพาลู่เจ๋อไปด้วย!”

 

 

ฮ่องเต้สัมผัสเบาๆที่ปลายจมูก “ยังไม่รีบกลับไปเรียนอีกหรือ พรุ่งนี้หลังจากเจ้าโดนท่านอาจารย์ตีสักหน่อยคงจะเป็นเด็กดีขึ้นบ้าง”

 

 

เด็กชายตัวน้อยยู่ริมฝีปาก ดูแล้วราวกับสามารถแขวนกาน้ำได้ ดวงตาสีดำเป็นประกายนั้นมองไปมาไม่หยุดนิ่ง เขาปีนลงจากองค์ฮ่องเต้ ปัดเสื้อผ้าของตนไปมา “หากท่านพี่ไม่อยากบอกข้า เพียงพูดมาว่าท่านไม่อยากบอกข้า ข้าจะต้องรู้ให้ได้”

 

 

เด็กน้อยส่งเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะยืดอกเดินมือไพล่หลังจากไป





.....


...

 

 

พระสนมตาบอดนั่งอยู่ในสวนเล็กๆของตำหนักเย็น ดวงจันทร์ลอยขึ้นสูงมาได้สักพักหนึ่งแล้ว

 

 

อากาศวันนี้นับว่าร้อนขึ้น สายลมอ่อนโยนในยามวิกาลนั้นนับได้ว่าแผ่วเบา

 

 

เสี่ยวเป่าแขวนลูกแตงโมที่เปียกแฉะไว้ที่ชายคา

 

 

พระสนมพูดขึ้น “อย่าทำตัวให้ยุ่งนักเลย มานั่งนี่เสีย”

 

 

เสี่ยวเป่าตอบตกลง ก่อนหยิบเอาม้านั่งมานั่งลงข้างพระสนม

 

 

พระสนมตาบอดโบกพัดในมือช้าๆ แผ่วเบาพลางพึมพำ “ดูเหมือนพวกยุงจะมากันแล้ว”

 

 

เสี่ยวเป่านั้นเงี่ยหูฟังอยู่นั่นจึงถามขึ้น “จริงหรือขอรับ?”

 

 

“อื้ม ข้าได้ยินเสียงพวกมัน”

 

 

“วันพรุ่งนี้ ข้าน้อยจะหาไม้อ้ายฉ่าว*มาเผาไล่พวกมันไป”

 

 

พระสนมตาบอกพยักหน้า “ระวังด้วย พืชพันธุ์ในวังหลวงนั้นหนาแน่น แมลงและงูก็มีมากมาย”

 

 

“ขอรับ” เสี่ยวเป่าตอบ

 

 

แม้ภายในใจก็พลางคิดว่า องค์ฮ่องเต้ทรงรับสั่งให้บรรดาข้ารับใช้มาตัดเล็มออกไปเสียจนหมดแล้ว

 

 

พระสนมตาบอดพูดกับเสี่ยวเป่า “ใช้กระถางในห้องนอนเสีย ใบกระเบื้องเคลือบ รูปทรงกระต่าย หากใช้แล้วคงสนุกน่าดู”

 

 

เสี่ยวเป่าพยักหน้ารับ “เช่นนั้นแม้แต่พระสนมก็ยังมีกระถางธูป”

 

 

เขาพยายามนึกหาคำตอบ “ข้าสงสัยนัก ว่าองค์จักรพรรดิใช้กระถางธูปแบบใดกัน?”

 

 

พระสนมตาบอดลูบไล้ขนอันอ่อนนุ่มของอวี้หลีแผ่วเบา “องค์จักรพรรดิ... ใช้เตาเคลือบลวดลายวิจิตร พาดด้วยมังกรสามตัว การตกแต่งนั้นงดงาม เป็นความงดงามอย่างน่าประทับใจ”

 

 

“เป็นเช่นนั้นเอง” เสี่ยวเป่าหยักหน้าเมื่อมีแสงสว่างนำทาง

 

 

วันต่อมา ก่อนเที่ยงวันเสียด้วยซ้ำที่องค์ฮ่องเต้เสด็จมาหาพระสนม ณ สวนเล็กๆของตำหนักเย็น

 

 

พระสนมถามด้วยน้ำเสียงของความสงสัยใคร่รู้ “เหตุใดวันนี้จึงมาเร็วนัก?”

 

 

จักรพรรดิหนุ่มตรัสกลับไปว่า “วันนี้ข้ามีกิจมากมาย จึงหยิบฉวยเอาเวลาพักผ่อนของข้านำสิ่งของมาให้ท่าน ข้าจะไปโดยไว”

 

 

พระสนมถามขึ้น “สิ่งใดกัน?”

 

 

อวี้หลียืนส่งเสียงร้อง ใบหูของแมวขยับไปมา

 

 

ฮ่องเต้นั้นหยิบเอาบางอย่างออกมาจากข้างหลัง สิ่งของนั้นคล้ายทำด้วนกระดาษ ก่อนจะวางของนั้นลงบนมือของพระสนม

 

 

ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสกับของนั้นก็รับรู้ได้ในทันทีว่าคือสิ่งใด พระสนมหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้

 

 

“สิ่งนี้คือว่าว”

 

 

องค์จักรพรรดิส่งเสียงตอบรับ “อืม... บนว่าวตัวประดับด้วย

 

 

“ขอบคุณ”

 

 

ก่อนฮ่องเต้หนุ่มจะเอ่ยเตือนขึ้น “หากท่านเล่นก็ขอให้ระวังด้วย อย่าได้ไปสะดุดที่ใด”

 

 

พระสนมพยักหน้ารับก่อนแขกประจำจะจากไป

 

 

ไม่นานนักในเวลาต่อมา ในสวนเล็กๆแห่งนี้ก็ปรากฏเป็นศีรษะที่ฟูฟ่องยุ่งเหยิง

 

 

ศีรษะเล็กๆนั้นลอบมองเข้ามา ดวงตากวาดมองไปรอบๆ เปี่ยมล้นไปด้วยพลังงานราวกับสุนัขพันธุ์ปักกิ่ง หลังจากเดินเล่นอยู่หน้าทางเข้าได้ครู่ใหญ่ ท้ายที่สุดก็ค่อยๆย่างเท้าเข้ามาสู่ภายใน ย่างก้าวดูระมัดระวัง

 

 

ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะก้าวเท้าอีกข้างเพื่อเข้ามาอีกด้านของประตู

 

 

พระสนมนั้นมองไม่เห็น และไม่สามารถได้ยินเสียงเดินที่แสนแผ่วเบาได้

 

 

แต่เสี่ยวเป่านั้นเหลือบไปเห็น ก่อนจะพลั้งปากไป “เอ๊ะ!” อุทานออกมา “เด็กนั่นคือบุตรผู้ใดกัน?”

 

 

เด็กชายตัวน้อยสะดุ้งไปกับคำพูดนั้น ก่อนจะหันตัวกลับหมายจะวิ่งหนีออกให้ไกล

 

 

เด็กชายตัวน้อยหยุดอยู่บนทางเดิน ส่งพลังงานอันล้นเหลือไปสู่สายตาที่ทอดมองปลายเท้าของตน ใบหน้านั้นแต้มด้วยสีแดง

 

 

พระสนมตาบอดเอ่ยปากตำหนิเสี่ยวเป่า “เจ้าไม่ควรทำให้บุตรธิดาของผู้ใดตื่นกลัว”

 

 

พระสนมเข้าใกล้เด็กชายตัวน้อย ย่อกายลงแล้วเอ่ยถามอย่างสุภาพ “เจ้าเป็นบุตรของผู้ใด?”

 

 

เด็กชายตัวน้อยยังคงเงียบงันในขณะที่ใบหน้าเจือด้วยสีแดงไปหมด สองมือที่ประกอบด้วยความกังวลเอื้อมไปจับเอาชายเสื้อของตน

 

 

พระสนมหันพักตร์งามไปยังทิศที่เสี่ยวเป่ายืนอยู่ “เห็นหรือไม่ เจ้าทำให้เด็กคนนี้หวาดกลัว”

 

 

เสี่ยวเป่าจ้องมอง “เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเด็กนี่มิได้มีความกลัวแม้แต่น้อย”

 

 

พระสนมตาบอดไล้ไปตามศีรษะที่ฟูฟ่องนั้นอย่างอ่อนโยน แล้วถามขึ้น “เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”

 

 

“ข้า... ข้าตามหลังท่านพี่มา...”

 

 

พระสนมส่งเสียง “อา” ออกมา “บุรุษเมื่อครู่นี้หรอกหรือ ท่านพี่ของเจ้า?”

 

 

“อื้ม!” เด็กชายพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ข้าอยากให้ท่านพี่พาข้ามาเล่นที่นี่ แต่ท่านพี่ปฏิเสธ ดังนั้นข้าเลยแอบติดตามมา...”

 

 

“เช่นนั้นหรือ...” พระสนมกล่าว “เช่นนั้นให้ข้าเล่นกับเจ้าเถิด”

 

 

เด็กชายพลันยกศีรษะขึ้นมอง “จริงหรือ!?”

 

 

“แน่สิ!”

 

 

“ยอดไปเลย!” เด็กชายกระโดดไปมาอย่างมีความสุข เส้นผมนุ่มบนหน้าผากปลิวไสวไปมา “คนในวังหลวงล้วนแล้วแต่มิมีผู้ใดยอมเล่นกับข้า!”

 

 

ในตอนนี้ เสี่ยวเป่าเป็นฝ่ายประหลาดใจ “เจ้าช่างเป็นเด็กที่โชคร้ายที่แม้แต่เล่นสนุกก็สามารถทำได้ไม่”

 

 

เด็กชายตัวน้อยงึมงำ ดวงตาแปรเป็นเศร้าสร้อยและศีรษะตกลงอย่างเหี่ยวเฉา “ข้าอยากปีนต้นไม้ เหล่าสาวใช้ก็คุกเข่าอ้อนวอนมิให้ข้าปีน ข้าเพียงแค่อยากเล่นมวยปล้ำ ในตอนท้ายแล้วพวกเขาก็ราวกับท่อนไม้ ไม่เคลื่อนไหว ไม่ขยับ ข้าตะโกนจนลำคอข้านั่นเจ็บ อีกทั้งเสียงข้าก็แแหบแห้ง แต่ก็มิมีผู้ใดเข้ามาจับข้าขึ้นโยน...”

 

 

ใครบอกให้เจ้ามีองค์จักรพรรดิเป็นพระเชษฐากันเล่า เป็นข้า ข้าก็มิกล้าหรอก เสี่ยวเป่าคิด

 

 

พระสนมหัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะจับจูงมือของเด็กชาย “ภายหน้า หากเจ้าอยากจะเล่นสนุก มาหาข้าได้ที่นี่ ข้าจะเล่นกับเจ้า”

 

 

“อืม” เด็กชายผงกหัวขึ้นลงไปมา

 

 

เด็กชายข้อนอกเพื่อเป็นเครื่องยืนยัน “จากนี้ไป หากผู้ใดหมายจะกลั่นแกล้งท่าน เพียงแค่บอกข้า ข้าจะปกป้องท่าน!”

 

 

ดวงตาสวยคู่นั้นหรี่ลงเพราะรอยยิ้ม “ตกลง”

 

 

ก่อนจะเสริมว่า “เจ้ายังมิได้เอ่ย นามของเจ้ามีว่าอย่างไร?”

 

 

เด็กชายไพล่มือไว้ที่เอว ยืดหลังขึ้นก่อนลำพองอกเล็กน้อย ตอบกลับด้วยเสียงอันดังกังวาน “ข้ามีนามว่าลู่เจ๋อ ข้าเป็นองค์ชาย!”

 

 

พระสนมตาบอดแสดงใบหน้าขบขันอยู่ไม่น้อย คุกเข่าลงกับพื้น เสียงทุ้มนุ่มอ่อนโยนพูดขึ้น “ถวายพระพรองค์ชายน้อย”

 

 

องค์ชายน้อยปฏิบัติองค์ตามระเบียบ “ลุกขึ้นได้”

 

 

เด็กเอย! ช่างดูเหมือนอะไรเช่นนี้ เสี่ยวเป่าคิดในใจ

 

 

พระสนมหยิบเอาว่าวที่ฮ่องเต้พระราชทานให้มอบแก่องค์ชายน้อยก่อนพูดกับลู่เจ๋อ “ไปข้างนอก แล้วเล่นว่าวกันเถอะ”

 

 

องค์ชายน้อยตอบตกลงในทันที สายลมที่ปลิดปลิวไปมานั้น ว่าวตัวน้อยกำลังทะยานไป

 

 

เสี่ยวนั้นกำลังง่วนอยู่กับการให้อาหารสองนกเซียงซือก็ร้องออกไปว่า “ระวังด้วยขอรับ!”

 

 

เสี่ยวเป่าย่ำเท้าอย่างไม่สบายใจ “ข้าไม่ได้กังวลเกี่ยวกับองค์ชายเลย! ปล่อยเขาเล่น ข้าน้อยเพียงอยากให้ท่านระวัง อย่าไปสะดุดเอาเพียงเพราะเจ้าเด็กบ๊ะจ่าง พระสนมทำตัวเองแล้ว!”

 

 

พระสนมตาบอดหัวเราะอย่างขบขัน “ข้ารู้”

 

 

ใบหน้านั้นส่องสว่างไปด้วยรอยยิ้ม พระสนมกล่าวว่า “อย่างไรเสียเขาก็เป็นองค์ชาย เจ้าอย่าได้เสียมารยาทนักเลย”

 

 

เสี่ยวเป่านั้นแทบจะร่ำไห้ออกมาแต่น้ำตานั้นเหือดแห้ง ก่อนหน้านี้ก็องค์จักรพรรดิ ยามนี้ก็เป็นองค์ชายน้อย ไม่ต้องพูดถึงชีวิตที่ไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ตามใจอย่างเจ้านายของเขา เหตุใดพวกคนเหล่านั้นจึงไม่ปล่อยพวกเขาให้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเสียบ้าง

 

 

ตัวพระสนมเองนั้นมั่นใจได้อย่างแน่นอนว่าไม่สามารถมองเห็นได้ ย่อมดีใจเป็นอย่างมากหากมีเด็กมาเล่นด้วย ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มยามฝ่ามือถือเอาสายป่านปล่อยให้ว่าวตัวนั้นโบกพลิ้วไปตามสายลม

 

 

 

 

 

...

*ไม้อ้ายฉ่าว หรือไม้วอร์มวูดเป็นพืชพื้นเมืองพบได้บริเวณยุโรป แอฟริกาเหนือและเอเชียตะวันตก บ้างนำมาทำน้ำมันหอมระเหย




สวัสดีค่ะ เจอกันในตอนที่เก้าแล้วว อิอิ

 

 

 

ในตอนนี้ีเจ้าชายตัวน้อยเข้ามาป่วนตำหนักเย็นเสียได้ แล้วก็ดูเหมือนจะมีปัญหากับเสี่ยวเป่าอีกแล้วแฮะ ฮ่าๆๆ เป่าเป่าน้อย โถๆ น่าเอ็นดูจริงๆ XD

 

 

ตอนหน้ามีอะไรให้ติดตามบ้างน้อ ปิดสงกรานต์กันไปอย่าลืมพระสนมกันนะคะ ซิกๆ TT *กอดขาพระสนมน้ำตานอง*

 

 

พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ผ่านแท็ก #นิยายพระสนม และ

 

#ทีมฮ่องเต้

#ทีมพระสนม

#ทีมเสี่ยวเป่า

#ทีมอวี้หลี

 

 

แอบเปิดในทวิตเตอร์ดู มีนักอ่านบางคนติดแท็กในทวิตด้วย ดีใจจัง เราจะไปอ่านอีกเรื่อยๆนะคะ :3

 

 

ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ จุ้บๆ

 

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 231 ครั้ง

143 ความคิดเห็น

  1. #4997 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 23:35
    เปลี่ยนชื่อเป็นชีวิตน้อยๆ ของเสี่ยวเปาดีกว่า 555
    #4997
    0
  2. #4949 ออเฟียส (@ofious) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 18:51
    ชีวิตรันทดของเสี่ยงเป่า
    #4949
    0
  3. #4779 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 13:59
    สงสารเสี่ยวเป่าอ่ะ ต้องระวังฮ่องเต้แล้ว ยังต้องมาระวังองค์ชายน้อยอีก 555
    #4779
    0
  4. #4747 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:13
    เสี่ยสเป่าไม่เกรงกลัวผู้ใดเลยนะ 555+
    #4747
    0
  5. #4733 PINKFOAM (@bonjour0301) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 14:46
    เสี่ยวเป่าผู้ไม่ถูกกับสัตว์และเด็ก5555
    #4733
    0
  6. #4723 Natha-MONSTER (@bangluvpang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 13:20
    มีความสุขมาก ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ
    #4723
    0
  7. #4207 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 15:05
    ทั้งเรื่องเสี่ยวเปาน่าสงสารสุดละ 55555555555
    #4207
    0
  8. #3998 zeen devilgirl (@quincyzeen97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 09:11
    #ทีมลู่เจ๋อ
    #3998
    0
  9. #3624 skyofbee6y (@skyofbee6y) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 01:03
    มีความพี่สะใภ้ คึคึคึคึคึคึคึ
    #3624
    0
  10. #3315 *[*][]อั๋นเดวววว๋[][*]* (@babyll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 04:21
    โถๆ องค์ชายน้อยคงจะเหงา
    #3315
    0
  11. #3265 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:04
    รักองค์ชายน้อย
    #3265
    0
  12. #2958 Aeem*Bepths (@aeem-juthamas) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 15:59
    เสี่ยวเป่าถูกกับใครบ้าง ในเรื่องเนี่ย555555555555
    #2958
    1
    • #2958-1 skyofbee6y (@skyofbee6y) (จากตอนที่ 10)
      31 พฤษภาคม 2559 / 01:04
      ชอบความเห็นนี้มากเลยอ่ะ 555555555555 ขำดังมาก เป่าเป่าผู้เกรี้ยวกราด
      #2958-1
  13. #2804 มั ง ก ร ข า ว (@Hakuryuu-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:27
    โอกาสความแตกเรื่องฮ่องเต้มีสูงนะเนี่ย ฮ่าๆๆ เสี่ยวเปาปวดหัวแย่เลย
    #2804
    0
  14. #2577 ToeyZ Sapphire (@raoangna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 00:02
    #ทีมเสี่ยวเป่า ผู้มีปัญหากับทุกอย่างยกเว้นพระสนม 55555
    #2577
    0
  15. #2571 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 20:31

    เอาความลับเมื่อ7ปีก่อนออกมา
    นี่อยากรู้มากว่าใครทำอะไรพระสนม
    แล้วพระสนมกับฮ่องเต่เคยเจอกันอีก
    แล้วทำไมพระสนมดูไม่ชอบหน้าฮ่องเต้
    โอ้ย ปริศนาเต็มไปหมดเลย
    นี่แอบดีใจที่มีองค์ชายน้อยมาเล่นเป็นเพื่อนพระสนมแล้วอีกคน
    แต่ที่น่าสงสารที่สุดคงเป็นเสี่ยวเป่า 55555
    ติดตามน้าค้าาา มาต่อน้าา

    #2571
    0
  16. #2502 Kyumingming (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 18:47
    เสี่ยวเป่ามีความระอาขั้นสุด
    #2502
    0
  17. #2428 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 19:37
    สัมผัสได้ถึงความเอือมของเสี่ยวเป่า55555555555
    #2428
    0
  18. #2179 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 14:08
    ชอบพระสนมอ่ะ น่ารักๆ เสี่ยวเป่าน่ารักมาก
    #2179
    0
  19. #2173 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 12:42
    55555 องค์ชายน้อยน่ารักกก
    #2173
    0
  20. #2151 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 08:20
    องค์ชายตามมาเล่นด่วยแล้วพระสนมคงมีความสุขน่าดู สงสารเสี่ยวเปาอ่ะ นางดูเป็นห่วงพระสนมแต่ก็ทำไรมากไม่ได้ อีกคนองค์ชายอีกคนฮ่องเต้ 5555555555
    #2151
    0
  21. #2092 pastelcron (@pastelcron) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 21:25
    พระสนมน่าทะนุถนอมเหลือเกินเพคะ ช่างอ่อนโยนราวดอกไม้แรกแย้ม อยากจะได้มาครอบครองสักคนเลยค่ะ
    #2092
    0
  22. #1947 Lollipop _sweet (@jungkook_pim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 11:21
    พระสนมมมมม เป็นครายยยย ยาวไปไหน5555
    #1947
    0
  23. #1946 hyuknok (@hyuknok) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 10:56
    เกิดอะไรขึ้นเมื่อเจ็ดปีก่อน ~~
    #1946
    0
  24. #1944 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 01:38
    เสี่ยวเป่า ดูเศร้าที่สุดนะ ปัญหามาเต็ม 5555
    #1944
    0
  25. #1943 Khaoniao (@khaoniao) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 00:06
    โอ้ยยย พระสนมเสน่แรงงง
    #1943
    0