[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,705 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,329 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    609

    Overall
    244,705

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 คำขอของพระอนุชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 224 ครั้ง
    1 ม.ค. 61

第十章

 

 

ในยามที่ท้องฟ้านั้นแปรเป็นแสงสุดท้าย พระสนมกุมมืออยู่กับองค์ชายน้อยเดินคู่กันไปที่สวนเล็กของตำหนัก

 

 

เสี่ยวเป่าให้อาหารอวี้หลีด้วยอาหารแมว ก่อนจะพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาแม้แต่น้อย “กลับมาสายเช่นนี้ พวกท่านไปโลดโผนมาที่ใดกัน”

 

 

ดวงตาสีดำขององค์ชายน้อยเบิกกว้างขึ้นจนแลดูกลมโต “เจ้ากล้าทำกิิริยาพูดจาเช่นเดียวกับท่านพี่ของข้างั้นหรือ!”

 

 

เสี่ยวเป่าเพียงเหลือบมองไปที่องค์ชาย “องค์ชายน้อย อย่าเปรียบเทียบข้าน้อยกับท่านผู้สูงศักดิ์เลย”

 

 

พระสนมเอ่ยด้วยใบหน้าที่พรั่งไปด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวเป่า นี่ก็ค่ำแล้ว ให้เขาอยู่ที่นี่เถิดแล้วเราจะร่วมโต๊ะกัน”

 

 

เสี่ยวเป่าปฏิเสธความคิดนี้อย่างสิ้นเชิง “ข้าน้อยมิมีเวลามากพอที่จะรอองค์ชายน้อยองค์นี้หรอกขอรับ”

 

 

พระสนมมิมีโอกาอันใดได้พูดแม้แต่น้อย องค์ชายน้อยร้องตะโกนด้วยเสียงอันดัง “เจ้ากล้าดีอย่างไร! บังอาจปฏิเสธพระสนมได้ถึงเพียงนี้!”

 

 

พระสนมได้ยินดังนั้นจึงเข้ามาร่วมสมานรอยร้าว “เอาล่ะ เอาล่ะ ท้องข้านั้นเริ่มหิวแล้ว หลังจากพวกเราทานข้าวกันเสร็จ เราจะคุยเรื่องนี้กันอีกครั้ง ตกลงไหม?”

 

 

องค์ชายน้อยบรรจงไพล่มือเนียนละเอียดทั้งสองข้างไว้ด้านหลัง ก่อนส่งเสียง “ฮึ่ม!” แล้วเอ่ยว่า “ในฐานะที่ข้าเป็นองค์ชาย ข้าไม่มีเหตุอันใดให้ทะเลาะกับเจ้า ตั้งโต๊ะได้!”

 

 

ดวงตาของเสี่ยวเป่านั้นราวกับจะโตขึ้น คิดในใจว่า องค์ชายตัวน้อยองค์นี้นั้นวางท่าโอ่อ่ามากเสียยิ่งกวก่าองค์จักรพรรดิเสียอีก

 

 

เพราะเห็นแก่พระสนม เสี่ยวเป่าจึงตั้งโต๊ะแต่โดยดี

 

 

ไม่นานหลังจากนั้น เสี่ยวเป่ากลับมาพร้อมเนื้อหมูอบกับข้าวห่อด้วยใบบัวและมะเขือตุ๋นกับซอสถั่วเหลือง ก่อนจะยกขึ้นไว้บนโต๊ะ

 

 

องค์ชายน้อยถามขึ้น “มีอาหารเพียงสองจานเท่านั้นหรือ?”

 

 

เสี่ยวเป่าตอบ “ไม่ขอรับ เพียงแค่หนึ่ง”

 

 

ก่อนเสริมขึ้นอีกว่า “เนื้อหมูอบนั้นเป็นของพระสนม ของท่านมีเพียงมะเขือเท่านั้น”

 

 

พระสนมอดไม่ได้ที่จะยกมือเรียวนั้นขึ้นมาบดบังริมฝีปากที่ลอบเผยรอยยิ้มออกมา “เสี่ยวเป่า อย่าทะเลาะกับเด็กเลย”

 

 

พระสนมตักชิ้นเนื้อหมูอบที่สดใหม่วางลงบนชามข้าวขององค์ชายน้อย “ค่อยๆทานเข้าล่ะ ระวังลวกปากเอา”

 

 

องค์ชายนั้นกลอกตามองเสี่ยวเป่า ก่อนหันหน้าไปหาพลางทำสีหน้าล้อเลียน มือเล็กๆนั้นยกตะเกียบขึ้นก่อนเริ่มทานข้าว

 

 

พระสนมอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “เด็กคนนี้อยู่ด้วยแล้วช่างบันเทิงเสียเหลือเกิน”

 

 

พระสนมไม่ได้แม้แต่ขยับตะเกียบของตน แต่กลับระวังช้อนที่ตักน้ำแกงใส่สาหร่ายในมือให้มาตรงหน้าก่อนจะทำให้เย็นลงด้วยการเป่าเบาๆ จากนั้นจึงเลื่อนไปทางองค์ชายน้อย

 

 

องค์ชายน้อยก้มลงดื่มน้ำแกง ก่อนจะปล่อยไหลผ่านลำคอ ราวกับสัตว์ตัวน้อย ใบหน้านั้นช่างน่าเอ็นดูระคนน่ารัก

 

 

หลังจากดื่มน้ำแกงแล้วก็เลียริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะสัมผัสที่หน้าท้อง “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ร่วมโต๊ะกับผู้อื่น”

 

 

“เช่นนั้นหรือ?” พระสนมถาม

 

 

“อื้ม!” องค์ชายน้อยพยักหน้า “แม้กระทั่งท่านพี่ ข้าก็มิเคยได้ร่วมโต๊ะด้วยเลย”

 

 

เสี่ยวเป่าขัดขึ้น “เช่นนั้นมารดาของท่านเล่า? แน่นอนว่าท่านคงได้ร่วมโต๊ะเป็นแน่”

 

 

“ข้าหามีโอกาสไม่” องค์ชายน้อยตอบ “ข้ามิเคยพบมารดาของข้า ข้ามิเคยรู้ว่ามารดาของข้าคือผู้ใด”

 

 

เสี่ยวเป่าพูดไม่ออก

 

 

หลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง องค์ชายน้อยก็พูดขึ้นว่า “ท่านพี่ห้ามมิให้สาวใช้ป้อนอาหารข้า ไม่เว้นแม้กระทั่งแม่นม ข้าต้องนั่งลงบนโต๊ะเพียงผู้เดียว ทานเพียงคนเดียว มิเคยมีผู้ใดป้อนน้ำแกงข้า”

 

 

ฝ่ามือบางที่จับช้อนอยู่นั้นหยุดชะงัก ครู่หนึ่งจังพูดขึ้น “จากนี้ไป เจ้ามาที่นี่ได้ตามต้องการ เราจะร่วมโต๊ะกัน”

 

 

“ข้าตกลง!”

 

 

องค์ชายน้อยเสริมขึ้นด้วยใจปิติ “ข้าสามารถสั่งให้สาวใช้นำอาหารชั้นยอดมาที่นี่ได้ มีอาหารมากมายหลากหลายทั้งคาวหวาน ไม่ว่าสิ่งใดที่ท่านประสงค์ ห้องต้นหลวงจะปรุงให้โดยเร็วที่สุด”

 

 

พระสนมหัวเราะ “เพียงเจ้ามาที่นี่ ข้าก็มีความสุขมากแล้ว”

 

 

หลังจากท้องนภาสีแปรเปลี่ยนบ่งบอกเวลาใกล้ลับฟ้าของดวงสุริยัน ทั้งสามก็เสร็จสิ้นกิจบนโต๊ะอาหาร พระสนมช่วยเช็ดทำความสะอาดรอบโอษฐ์จิ้มลิ้มขององค์ชายน้อย กุมมือน้อยนั่นไปจนถึงหน้าประตู

 

 

เสี่ยวเป่ามีตะเกียงส่องสว่างอยู่ในมือ เตรียมพร้อมที่จะพาองค์ชายน้อยกลับตำหนัก

 

 

พระสนมเป็นกังวล และได้แต่เตือนอีกครั้ง และอีกครั้ง “พวกเจ้าต้องระวังให้มากๆ พาเขากลับบ้านอย่างปลอดภัย”

 

 

เสี่ยวเป่าโค้งก่อนจะตอบพระสนม “ข้าน้อยรับคำสั่งพระสนม”

 

 

ฝ่ามือกุมมือองค์ชายมั่น ก่อนก้าวเท้าออกจากสวนไป

 

 

พระสนมกลับเข้าสู่ห้องนอน อวี้หลีนั้นอยู่ในอ้อมแขน ฝ่ามือค่อยๆบรรจงลูบไล้เส้นขนนุ่มลื่นของมัน ก่อนจะจมดิ่งลงในภวังค์

 

 

หลังจากเวลาอันสั้นเพียงจิบหนึ่งถ้วยชา เสี่ยวเป่าก็กลับมาพร้อมตะเกียงในมือ

 

 

เมื่อโสทสดับรับรู้ถึงเสียงฝีเท้า พระสนมพลันเงยหน้าขึ้น “กลับมาแล้วหรือ?”

 

 

เสี่ยวเป่าตอบ “อื้ม!”

 

 

พระสนมถามกลับว่า “เหล่าสาวใช้วิตกมากหรือไม่?”

 

 

เสี่ยวเป่าหัวเราะขณะตอบคำถามพระสนม “ดีแล้วที่พวกนางเป็นกังวล ให้เจ้าเด็กบ๊ะจ่างนั่นโดนหวดด้วยไม้เรียวหรือกิ่งไผ่เสียบ้าง”

 

 

พระสนมอดหัวเราะไม่ได้ “เหตุใดวันนี้เจ้าถึงได้ทำตัวเด็กนัก?”

 

 

เสี่ยวเป่าขมวดคิ้ว “ข้าน้อยทำตัวเด็กเสียเมื่อใด?”

 

 

พระสนมกล่าวต่อ “ยามที่เจ้าวิวาทและถกเถียงกับองค์ชายน้อยยังไงเล่า”

 

 

และเสริมขึ้น “ข้ามาคิดดูแล้ว เสี่ยวเป่านั้นโดยปกติมักจริงจังและสำรวมกิริยาเสมอ ไม่พูดให้มากความ เหตุใดได้พบองค์ชายน้อยวันนี้ถึงได้เป็นเช่นนั้น?”

 

 

เสี่ยวเป่าเบิกตากว้าง น้ำเสียงเองนั้นก็สูงขึ้น “แน่นอนว่าเพราะบ๊ะจ่างนั้นถือเป็นโชคร้าย”

 

 

พระสนมปรบมือและหัวเราะออกมาเสียงดัง “เห็นไหม นั่นปะไร”

 

 

หยุดครู่หนึ่งจึงพูดต่อ “ข้าเพิ่งได้รู้ว่าเสี่ยวเป่าเองก็เป็นปฏิปักษ์ได้เช่นกัน และสามารถถือโทษโกรธเอาเด็กได้”

 

 

เสี่ยวเป่าเงยหน้าขึ้น “มิได้หรือไรพระสนม?”

 

 

พระสนมยุแหย่เสี่ยวเป่าด้วยรอยยิ้มที่ปรากฎบนใบหน้า “เสี่ยวเป่าคงชอบองค์ชายน้อยมาก จริงไหม?”

 

 

เสี่ยวเป่าเบิกตาโพลงดูราวกับระฆังใบเล็ก “ข้าน้อยจะไปชอบเจ้าเด็กบ๊ะจ่างนั่นได้อย่างไรขอรับ”

 

 

“เห็นได้ชัดว่าเจ้าชอบเขา”

 

 

“ข้าน้อยไม่!”

 

 

“เสี่ยวเป่าแม้จะมีฝีปากที่คมกล้าแต่ดวงใจนั้นอ่อนโยนเหลือเกิน”

 

 

“เป็นไปไม่ได้”

 

 

“หากไม่ เหตุใดเจ้าถึงได้ปรุงเนื้อหมูอบรสดีถึงเพียงนั้น?”

 

 

“ข้าน้อยปรุงให้พระสนม!”

 

 

“เช่นนั้น... เหตุใดเจ้าต้องทำถึงจัดเป็นรูปกระต่าย? เจ้าก็รู้ว่าข้ามองไม่เห็น”

 

 

“.........”

 

 

“เจ้าอยากให้องค์ชายน้อยพึงใจ ใช่หรือไม่?”

 

 

“.........”

 

 

พระสนมยังคงไว้ซึ่งใบหน้าขบขัน พูดต่อว่า “แท้จริงแล้วเจ้าชอบใจในองค์ชายน้อยอยู่ใช่หรือไม่?”

 

 

เสี่ยวเป่าครานี้มิอาจทานทน ร้องขึ้นด้วยเสียงอันดัง “มิ-ใช่-ขอรับ!!!”

 

 

..........

 

ยามที่องค์ชายน้อยเสด็จกลับ ณ พระตำหนักแล้ว องค์ฮ่องเต้เองก็ได้รออยู่เป็นเวลานาน

 

 

“เหตุใดเจ้าจึงไปที่ตำหนักเย็นโดยไม่บอกกล่าวสิ่งใดเลยเช่นนี้?”

 

 

“คือ...” องค์ชายน้อยขบริมฝีปากของตนแน่น “เพราะท่านพี่ไม่พาข้าไปด้วย”

 

 

“เจ้าก็เลยแอบตามข้าไป และคิดว่าข้าจะไม่รู้เช่นนั้หรือ?”

 

 

“คือ...” ศีรษะอันฟูฟ่องนั้นก้มลงต่ำ ดวงตากลิ้งเหลือบไปมาไม่มีจุดเฉพาะ

 

 

“ไม่ต้องมอง มิมีผู้ใดจะขออภัยโทษแทนเจ้าหรอกนะ”

 

 

องค์ชายน้อยสำรวมกิริยาและดึงสายตากลับมา มองตรงไปที่ปลายเท้าของตน สร้างภาพลักษณ์ที่ดูน่าเห็นใจนัก

 

 

จักรพรรดิหนุ่มขยับโอษฐ์โดยไม่ตรัสสิ่งใด

 

 

ลู่เจ๋อแท้จริงแล้วเป็นบุตรของพระสนมชู โชคร้ายที่พระสนมชูจากไปเสียก่อนที่ลู่เจ๋อจะอายุได้หนึ่งเดือนเสียด้วยซ้ำ ฮ่องเต้องค์ก่อนนั้นสงสารเขา จึงชุบเลี้ยงขึ้นในวังแห่งนี้ ความซุกซนขององค์ชายน้อยนั้นไม่เป็นสองรองผู้ใด ซุกซนมากแต่ก็เป็นที่รักที่เอ็นดู เป็นเหตุให้มิมีผู้ใดกล้าจะตวัดปลายไม้เรียวเข้าหา หรือแม้กระทั่งดุว่าก็ตาม

 

 

องค์ชายน้อยมองพระเชษฐาที่นิ่งเงียบมิเอ่ยแม้เพียงหนึ่งคำ เงยหน้าขึ้นแล้วเอ่ย “ข้ามีประสงค์อยากให้พระสนมตาบอดอาศัยในเรือนใกล้กับข้า”

 

 

“เจ้าว่าอย่างไรนะ!?”

 

 

ฮ่องเต้นั้นคิดว่าตนหูฝาดไปเสียแล้ว

 

 

“ตำหนักที่พระสนมพำนักในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก ท่านพี่เองก็คงจะรู้ บนแขนของพระสนมมีจุดแดงมากมายนับไม่ถ้วน เหตุเพราะเหล่าแมลงทั้งหลาย”

 

 

องค์ฮ่องเต้ขยับโอษฐ์อีกครั้ง ไม่ตอบกลับสิ่งใด

 

 

“อากาศนั้นอุ่นขึ้นทุกวัน ตำหนักเย็นไม่มีแม้นก้อนน้ำแข็งเพื่อบรรเทาความร้อนของคิมหันต์ฤดู...”

 

 

องค์ชายน้อยกุมชายเสื้อไว้แน่น เหน็ดเหนื่อยยิ่งยามใช้พลังงานรวมรวบความกล้า เอ่ยวาจาเช่นนี้ “หากท่านพี่มิสามารถให้พระสนมย้ายออกจากตำหนักได้ เช่นนั้นขะ ข้าจะให้พระสนมมาเป็นสนมของข้า และอนุญาตให้พระสนมอาศัยในตำหนักของข้า!”

 

 

“!”

 

 

ครานี้มังกรหนุ่มนั้นตกตะลึงและลมหายใจสะดุด ส่งเสียงไอด้วยลมหายใจติดขัดอยู่หลายที

 

 

“เป็นไปไม่ได้!”

 

 

องค์ชายน้อยหลุบตาลงด้วยความผิดหวัง “มิได้หรือ? พระสนมนั้นใจดีกับข้ามาก เล่นว่าวกับข้าซ้ำยังป้อนน้ำแกงให้ข้าดื่ม อีกทั้งอนุญาตให้ข้าไปร่วมโต๊ะได้บ่อยๆ... ราวกับครอบครัว”

 

 

องค์จักรพรรดิหรี่พระเนตรมอง ก่อนพินิจถึงเรื่องนี้ “ให้เขาย้ายออกมานั้นคงจะดีไม่น้อย”

 

 

ดวงตาขององค์ชายน้อยส่องประกายในทันใด สุรเสียงนั้นเต็มเปี่ยมด้วยความคาดหวัง “ท่านพี่เห็นด้วยหรือ?”

 

 

ฮ่องเต้ขมวดซึ่งพระขนง “อย่างไรก็ดี เขาไม่สามารถพำนักในตำหนักของเจ้าได้ หากเวลานั้นมาถึง ข้าจะจัดการที่พำนักให้พระสนมที่เรือนรับใช้”

 

 

“ท่านพี่ ทรงมีพระเมตตา!” องค์ชายน้อยส่งยิ้มแสนสว่าง วางมือน้อยๆลงบนเข่าขององค์กษัตริย์และปีนป่ายขึ้นไป สองมือโอบรอบพระศอของพระเชษฐา “ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านพี่ต้องเห็นด้วยกับข้า!”

 

 

“เรื่องนี้ค่อยว่ากันวันหลัง เจ้าไปเที่ยวเล่นเสียทั้งวัน ยังไม่รีบกลับตำหนักแล้วท่องบทกลอนอีก”

 

 

องค์ชายน้อยยังคงหัวเราะอย่างเป็นสุข ทำเอาฉลองพระองค์ชั้นนอกนั้นเปรอะไปด้วยน้ำลาย

 

 

และยังคงพูดต่อเรื่อยๆ  “หลังจากพระสนมย้ายออกมาแล้ว เราคงจะได้พบในทุกๆวัน”

 

 

“พระสนมจะต้องยินดีนัก”

 

 

“ข้ายังไม่ทราบนามของเขาเลย” องค์ชายน้อยขมวดคิ้วแน่น “ข้าว่าพระสนมจะต้องมีคำเรียกที่งดงามเป็นแน่”

 

 

เสียงนั้นเต็มไปด้วยความแน่ใจ

 

 

ฮ่องเต้หนุ่มเลิกคิ้วอย่างขบขัน “เหตุใดจึงคิดเช่นนั้น?”

 

 

องค์ชายน้อยเงยหน้าขึ้นสบพระพักตร์ซึ่งพระเชษฐา “เพราะพระสนมนั้นเป็นผู้ที่อ่อนโยน สำหรับผู้ที่อ่อนโยนและจิตใจงดงามเช่นพระสนมแล้ว ย่อมมีคำเรียกเอ่ยนามที่งดงามราวกับหยกเป็นแน่”

 

 

 

 

.........

 

 

สวัสดีค่ะ ตอนที่สิบแล้วเย่ ยังไม่ครึ่งเรื่องเลย ฮ่าๆๆ

 

 

ตอนนี้ได้เจอองค์ชายน้อยลู่เจ๋อเต็มๆเลย เป็นยังไงกันบ้างคะ? ความซุกซนน่ารักขององค์ชายน้อย อิอิ ตอนนี้ก็ได้เห็นความรักและเอ็นดูเด็กของพระสนมแล้วใช่ไหมคะ มีความนางงามอยู่มากทีเดียว-.-

 

 

ส่วนเสี่ยวเป่าผู้มีปัญหากับแมวและนก ในตอนนี้ก็ยังคงมีปัญหากับเด็กเช่นกันค่ะ ฮ่าๆ สงสัยจะเป็นคนปากแข็งนะเนี่ย

 

 

ตอนนี้ฮ่องเต้ออกโรงน้อยค่ะ ใครแฟนคลับ #ทีมฮ่องเต้ ก็รอกันต่อไปเน้อ

 

พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ผ่าน hashtag ได้ทั้งในเฟสบุ้ค ทวิตเตอร์ และคอมเม้นท์ด้านล่างนะคะ

 

#นิยายพระสนม และ #ทีมฮ่องเต้

#ทีมพระสนม

#ทีมเสี่ยวเป่า

#ทีมอวี้หลี (บทนี้เป็นตัวประกอบไม่เด่นค่ะ ฮ่าๆ)

และแถมพิเศษสำหรับคนรักเด็กนะคะ อิอิ  #ทีมองค์ชาย

 

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ เจอกันตอนหน้านะคะ! :3

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 224 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #4780 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 14:08
    แหม ชอบทั้งพี่ทั้งน้องเลยนะ เสี่ยวเป่าก็น่ารัก เอ็นดูเด็กก็ทำเป็นเฉไฉ ว่าแต่พระสนมอยู่ตำหนักเย็นมาตั้งนาน จะให้ย้ายออกมาจะไม่เป็นไรหรอ
    #4780
    0
  2. #4734 PINKFOAM (@bonjour0301) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 15:00
    ลู่เจ๋อเอ้ยย น่าเอ็นดูอะไรเบอร์นี้ ทำอะไรก็น่ารักไปหมด แต่หนูจะให้สนมมาเป็นสนมหนูไม่ได้นะ5555555555555
    #4734
    0
  3. #4724 Natha-MONSTER (@bangluvpang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 13:32
    มีความสุขมาก เราชอบแนวนี้ด้วยมั้งรู้สึกดีสุดๆเลย! เสี่ยวเป่าแอบซึนนะเนี่ย พระสนมก็ฉลาดมากเลย
    #4724
    0
  4. #4208 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 15:10
    อ้าวๆ ศึกชิงนายจะปะทุไหมเนี่ย 5555
    #4208
    0
  5. #4138 +tO Dr3aM,To f Ly+ (@milmilmil) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 04:41
    สงสัยค่ะ คือองค์ชายเป็นลูกของพระสนมอีกคน พระสนมชูเป็นสนมของฮ่องเต้องค์ก่อนหรือคะ หรือว่าเป็นสนมของฮ่องเต้องค์นี้ ถ้าเป็นอย่างหลังองค์ชายเป็นลูกของฮ่องเต้ใช่ไหมคะ?
    #4138
    1
  6. #3829 yaku33 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:26
    องค์ชายน้อยน่ารักกกกจังค่า พระสนมก็อ่อนโยนละเกิน

    #3829
    0
  7. #3827 JRabbit94 (@jrabbit94) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 15:02
    นี่ว่าเสี่ยวเป่ากับลู่เจ๋อนี่มีซัมติงนะ55555555
    #3827
    0
  8. #3626 skyofbee6y (@skyofbee6y) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 10:56
    คือตอนนี้คิดไปแล้วว่าเป่าเป่าจะได้กับองค์ชายน้อย 55555555555555555 เริ่มคิดอันตรายไปทุกวัน ๆ
    #3626
    0
  9. #3316 *[*][]อั๋นเดวววว๋[][*]* (@babyll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 04:30
    ลู่เจ๋อน่าร๊ากกกก ซุกซนจริงเชียว 5555555
    #3316
    0
  10. #3268 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:18
    น่ารักกกกกชอบลู่เจ๋อ โอ้ยยยหลงแล้วง่าาา ><?
    #3268
    0
  11. #3190 Rarestrose (@Rarestrose) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 15:27
    สนุกดี ตอนนี้ไม่เครียด ^^
    #3190
    0
  12. #3120 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 02:08
    #ทีมองค์ชายน้อย นางน่ารักมากกกกกกกก ปล.อยู่หลายทีมเหลือเกินนน 5555
    #3120
    0
  13. #2849 Mini_uptome (@uptome5823080027) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 08:12
    ชั้นอยากจะติดแท่กองค์ชายน้อยซะแล้ว555
    #2849
    0
  14. #2805 มั ง ก ร ข า ว (@Hakuryuu-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:34
    อยากรู้ชื่อของพระสนมแล้ว บอกว่างดงามเหมือนหยก จะมีคำว่าหยกในนั้นมั้ยหนอ..
    #2805
    0
  15. #2572 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 20:42

    องค์ชายน้อยนี่อายุเท่าไหร่เนี่ย
    ตีกันกับเสี่ยวเป่าแล้วดูน่ารักมุ้งมิ้ง
    นี่อยากจะจิ้นแต่ก็ดูเด็กไปไหม
    แต่องค์ชายน่ารักมากจริงๆน้า น่าสงสารด้วยคงเหงาน่าดู
    แต่มาเล่นกับพระสนมก็คงไม่เหงาแล้ว
    แอบขำตอนที่องค์ชายบอกว่าจะให้พระสนมมาเป็นสนมตัวเอง
    ฮ่องเต้ไม่ยอมนะคะองค์ชาย 5555555
    สงสัยงานนี้จะมีศึกชิงพระสนม น่ารักจริงๆ
     
    #2572
    0
  16. #2503 Kyumingming (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 18:56
    เสี่ยวเปาแอบปากแข็ง
    #2503
    0
  17. #2485 winter-j (@krishan-kaihun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 01:29
    อ่าวฮ่องเต้เตรียมตัวเตรียมใจให้ดีมีคู่แข่งเป็นถึงพระอนุชา(เห้อมมมม) 555555555 องค์ชายน้อยจะรักพระสนมแบบคนรักไม่ได้ พระสนมเป็นของพระเชษฐา 5555555 โอ้ยยย เด็กอะไรน่าเอ็นดู ขำเสี่ยวเป่ามากให้แค่มะเขือ โอ้ยยย นี่จิ้นไปแล้วนะ 55555555555
    #2485
    0
  18. #2458 Mixstar (@yoshigo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 00:25
    ตกใจตอนองค์ชายน้อยบอกจะใกห้พระสนมมาเป็นพระสนมของข้า ไม่ใช่แค่ห้องเต้  เราก็ตกใจ  
    ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะ สู้ๆนะคะ 😀😀
    #2458
    0
  19. #2431 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 19:44
    ฮื่ออออออ ชอบมากกกสนุกมากกกก เสี่ยวเป่ากะองค์ชายก็น่าร้ากกก ฮ่องเต้นี่ถึงกะสะดุ้ง นั่นสนมข้า! 55555555 พระสนมน่าร้าก
    #2431
    0
  20. วันที่ 24 เมษายน 2559 / 20:02
    เสี่ยวเป่าคู่กับองค์ชายน้อยรึเปล่า ชอบเวลาสองคนนี้ทะเลาะกัน #ทีมเสี่ยวเป่า
    #2216
    0
  21. #2180 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 14:18
    องค์ชายน้อย พระสนมเป็นของฮ่องเต้ ไม่ได้นะๆๆ
    #2180
    0
  22. #2175 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 12:55
    องค์ชายน้อยน่าอุ้มกลับบ้านมากกก 5555
    #2175
    0
  23. #2167 nattha22 (@nattha22) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 11:18
    ชอบค่ะชอบ มาต่อเร็วๆนะ
    ชอบพระสนมเป็นคนฉลาดและช่างสังเกต
    #2167
    0
  24. #2153 zongpei (@zongpei) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 08:32
    เราขำเสี่ยวเป่ามากจริงๆ มีเรื่องกับทุกคนยกเว้นพระสนมอ่ะ5555555555555 องค์ชายน้อยน่ารักกกกกก พระสนมของพี่ชายองค์ชายนะเพคะะะ 5555555
    #2153
    0
  25. #2142 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 04:39
    นี่ถ้าได้อยู่ด้วยกันจะให้ฟีลพ่อแม่ลูกหรือเปล่านะ? อิอิอิ
    #2142
    0