[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,820 Views

  • 5,029 Comments

  • 9,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    724

    Overall
    244,820

ตอนที่ 19 : บทที่ 18 สหายเก่าของท่านแม่ทัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    19 พ.ค. 59

第十

 

ฉีเฉิงได้ยินเช่นนั้นแล้วก็เงยหน้าขึ้นแล้วหัวเราะ “ไม่เจอกันนานนัก มาเพื่อพบเจอและพูดคุย”

 

 

คนผู้นั้นประเมินสายตามองหนุ่มน้อยบนหลังฉีเฉิงก่อนพูด “ข้าสงสัยนักว่าเป็นการพูดคุยธรรมดาหรืออย่างไร หากเจ้าไม่พบปัญหา จะจำข้าที่อาศัยอยู่ในส่วนลึกของป่าดิบได้งั้นหรือ?”

 

 

ฉีเฉิงได้ยินคำพูดทำร้ายกันชัดเจน เขาเลือกใช้คำอย่างระวัง “แน่นอน ข้าไม่ได้มาพบเจ้านาน หากเจ้าต้องการจะตีหรือลงโทษข้าก็สุดแล้วแต่”

 

 

คนผู้นั้นส่งเสียง ‘ฮึ่ม!’ ออกมาดังจากจมูก เพิกเฉยต่อฉีเฉิงและหันกายสู่สวนกว้างแทน ฉีเฉิงรีบร้อนตามไปและเข้าไปในสวนเช่นกัน

 

 

พระสนมหัวเราะอย่างหยอกล้อ “ท่านแม่ทัพคงถึงเวลาที่ต้องรู้จักแพ้เสียแล้ว”

 

 

ฉีเฉิงปาดเหงื่อออก “ศิษย์น้องร่วมสำนักข้านี้มีนิสัยที่แปลกประหลาดนักเชียว ไม่แน่นอนเอาเสียเลย ก่อนหน้านี้เมื่อตอนฝึกวิชายุทธด้วยกันก็มักจะทำให้ผู้อื่นเป็นกังวลอยู่เสมอ  แต่ท่านอาจารย์โปรดปรานเขาที่สุด จึงมักตามใจอยู่เรื่อย ทำให้เขาหยิ่งยโสและดื้อรั้นถึงเพียงนี้”

 

 

พระสนมปีนลงจากหลังฉีเฉิงพร้อมกล่าวว่า “ไปเถิด ไปตามหาเขา”

 

 

ทั้งสองก้าวเข้ามาในสวน ดอกหลี่ชู่ล่องลอยอยู่ในสายลม โชยกลิ่นหอมอ่อนหวานอยู่ตลอดเวลา ตรงหน้ามีหินภูเขาหลายก้อน สายน้ำไหลและป่าไผ่ที่รายล้อมสวนแห่งนี้จากภายนอก ปลาตัวน้อยมากมายอยู่ในบ่อน้ำซึ่งก่อขึ้นด้วยก้อนหินวางไว้โดยรอบ สายลมพัดกลีบดอกปลิดปลิวและเปียกด้วยตกลงน้ำ ซึ่งแม้จะเปียกแต่ยังคงแผ่กลิ่นหอมแม้กระทั่งในน้ำ

 

 

พระสนมถึงกับตกตะลึงไปกับความงามนี้ “งามเช่นแดนสวรรค์เสียจริง”

 

 

ลูกศิษย์ตัวน้อยคนหนึ่งพาเข้ามาที่ปีกด้านหนึ่งเพื่อดื่มชา

 

 

ชามีรสเยี่ยมมาก พวกเขาใช้น้ำค้างที่อยู่บนยอดยามเช้าบนกลีบดอกหลี่ชู่นำมาต้มชา รสชาตินั้นเปี่ยมด้วยกลิ่นชวนหลงใหล

 

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้แยกจากเสี่ยวเป่าเป็นเวลานานเช่นนี้ ไม่มีแม้แต่คำกล่าวลาเสียด้วยซ้ำ เสี่ยวเป่าคงจะห่วงเขาเสียจนแทบบ้าเป็นแน่

 

 

ลู่เจ๋อเองก็ชักชวนให้ไปตำหนักเคียงน้ำด้วยกัน ตอนนี้ก็มิสามารถไปได้อีกต่อไป นึกสงสัยว่าลู่เจ๋อจะถือโทษโกรธหรือไม่

 

 

ฮ่องเต้เอง จะเป็นกังวลหรือไม่ จะคิดถึงเขาบ้างหรือเปล่า จากมาเช่นนี้โดยมิได้กล่าวลา บางทีแล้วอาจจะบันดาลโทสะและพิโรธอยู่เป็นแน่

 

 

พระสนมนึกย้อนถึงยามที่พระองค์ตรัสว่าจะเคียงข้างกันไปชั่วชีวิตแล้ว หัวใจพลันเจ็บปวด

 

 

...

 

 

ฉีเฉิงไล่ตามคนผู้นั้นและเข้ามาในปีกอีกด้านหนึ่งของสวน ท่านแม่ทัพตามติดและไล่คว้ามาโดยตลอดทาง คนผู้นั้นไม่แม้แต่จะใส่ใจหรือกล่าวคำน่าฟังแม้แต่น้อย แม้กระทั่งหันมาหาสักเล็กน้อยก็หามีไม่ ฉีเฉิงก้าวรุดไปข้างหน้าและคว้าเอวคนผู้นั้นเข้ามาในอ้อมแขน บังคับให้หันหน้ามาทางตน

 

 

คนผู้นั้นเป็นเจ้าของดวงตาเรียวคม หางตาคล้ายไม่ธรรมดา คิ้วสองข้างเชิดขึ้นยาวจนเกือบขมับ ใบหน้ายโสและโอหัง ริมฝีปากแดงช้ำนั้นสวยงามและหวานหอม บนใบหน้ายังคงมีร่องรอยของโทสะ

 

 

“เจ้ายังจำได้อีกหรือว่าต้องมาที่นี่?”

 

 

ฉีเฉิงยอมรับว่าเป็นฝ่ายผิด เขามิอาจทำสิ่งใดได้จึงข่มอารมณ์และมีท่าทีสงบเสงี่ยม หากภาพนี้ปรากฏแก่เหล่าพี่น้องที่เคียงข้างกันยามศึกแล้วล่ะก็ เกรงว่าคงได้มีสายตาล้อเลียนและเย้ยหยันเป็นแน่

 

 

คนผู้นั้นปัดมือเขาออก หัวเราะออกด้วยน้ำเสียงเย็นแล้วพูดขึ้น “ครานั้นเจ้าบอกว่าแม้ตัวเจ้าจะเข้ารับราชการแล้ว ก็จะแวะเวียนมาหาข้าบ่อยๆ ท้ายที่สุดเจ้าก็ออกไปทำศึกที่ชายแดนอยู่หลายปี มาตอนนี้ทำทีราวกับว่าไม่ได้พบกันเพียงไม่กี่เดือน ฝังร่างของเจ้าไว้ใต้กำแพงเถิด เจ้าละทิ้งความต้องการของข้า!”

 

 

ฉีเฉิงทำตัวไร้ยางอายยามเข้าใกล้ โดยมิได้กังวลว่าชายหนุ่มรูปโฉมงามผู้นี้อาจจะปะทุโทสะใส่เขาได้ทุกเมื่อ “เป็นข้าที่ปล่อยให้เจ้ากังวล ยามนี้ข้ามีเวลาจึงรีบรุดมาหาเจ้า หากต้องการลงโทษข้า จงทำ ให้ข้าดื่ม หรือจะตีข้าด้วยไม้ หากเจ้ามีความสุข ข้าจะรับไว้เอง”

 

 

โฉมงามขมวดคิ้วมุ่นอย่างรังเกียจ “ผู้ใดจะตีเจ้าด้วยไม้กัน ไม่เพียงเปล่าประโยชน์แล้ว มือข้าจะเจ็บเสียอีก”

 

 

ฉีเฉิงเขยิบเข้าไปใกล้ใบหูของคนผู้นั้น ก่อนจะไล้เลียแผ่วเบา หัวเราะด้วยเสียงทุ้มแฝงความนัย “หากเจ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็นอนลงเสีย ให้กายเจ้าได้นอนพักกับข้า มั่นใจได้เลยว่าข้าจะทำให้เจ้ารู้สึกแสนสบาย”

 

 

ทันใดนั้น โฉมงามก็มีใบหน้าแปรเป็นสีแดง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความโกรธ “พูดจาสกปรกเช่นนี้ เกรงว่าเจ้าคงคลุกคลีกับตาแก่ในกองทัพนานไปสินะ ถึงได้เสียมารยาททำตนหยาบคายต่อหน้าข้าเช่นนี้!”

 

 

ฉีเฉิงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ใช้ท่อนแขนแข็งแรงทั้งสองยกตัวคนงามแล้วดึงเข้าสู่อ้อมกอดซบลงกับอกตน ย่างก้าวยาวมุ่งตรงเข้าไปในห้องของตัวบ้าน ทั่วทั้งใบหน้างามเรื่อสีจัด กำปั้นถูกทุบตีรัวราวสายฝนโดยไม่เป็นจังหวะหรือมีเหตุผลใด ปากก็ขยับก่นด่าและสบถ ตะโกนออกมาไม่หยุดหย่อน

 

 

ฉีเฉิงยังคงความสงบของใบหน้าไว้ในขณะที่ปิดประตู ก่อนจะโยนโฉมงามลงบนเตียง ในคราแรกก็มีเสียงดังเอะอะออกมาจากห้อง ทั้งเสียงปึงปังและของหล่น เสียงกระแทกมากมายได้ยินอยู่พักใหญ่ราวกับข้าวของถูกกวาดลงบนพื้น มีคำสบถลอดออกมาบ้างอยู่คำหรือสองคำ หลังจากนั้นเสียงที่ดังก็เบาลงแทนที่ด้วยเสียงหอบและหายใจ เสียงนี้ดังออกจากกรอบประตูและลอยลอดออกมายังภายนอก เสียงนี้ปะปนด้วยเสียงครวญคราง เสียงที่ก่อนหน้าโน้มน้าวด้วยความเจ้าเล่ห์บัดนี้ได้จบลงแล้ว

 

 

เป็นเพราะไม่ได้พบกันนาน ฉีเฉิงจึงขยับหาและรุกเข้า คนผู้นี้ไร้ซึ่งการบังหน้าใดๆแล้ว ปล่อยตัวไปตามอารมณ์และแรงปลุกปั่น ริมฝีปากผ่อนลมหายใจเข้าออกไม่หยุด

 

 

แม้จริงแล้วคนผู้นี้มีความสัมพันธ์แสนหวานกับฉีเฉิงมาหลายวันหลายคืนแล้ว เหตุใดเจ้าบ้านี่ถึงไม่กลับมา? พบกันในวันนี้มิใช่เรื่องง่าย แน่นอนว่าเขายกสองขาขึ้นเกาะเกี่ยวไว้แน่น ขยับสะโพกอย่างต้องการมากขึ้น มากขึ้น

 

 

ทั้งสองยังคงขยับกายหากัน เป็นผลลัพธ์ให้ได้เหงื่อกันทั้งคู่ และไม่หยุดจนสวรรค์มืดโลกมืด

 

 

ค่ำคืนล่วงไปยามดึก

 

 

สายน้ำในสวนลูกท้อกำลังกระซิบ พระสนมยังคงนั่งอยู่ที่เดิมอย่างเงียบเชียบ ไม่กล่าวแม้คำหนึ่ง น้ำชาก็เย็นแล้ว

 

 

ฉีเฉิงและโฉมงามผู้นั้นเข้าห้องมาจากอีกด้านหนึ่งของสวน

 

 

ฉีเฉิงกล่าวแก่พระสนม “นี่คือศิษย์น้องของข้า มีนามว่าเจวี่ยอวี้ จากนี้ไปท่านจะอาศัยอยู่ที่นี่ เขาจะคอยดูแลท่าน โปรดวางใจได้” พูดพลางกุมมือของเจวี่ยอี้

 

 

เจวี่ยอวี้ตีลงบนฝ่ามือนั้นเสียงดัง ก่อนก้าวมาข้างหน้าแล้วกล่าวกับพระสนม “ฉีเฉิงและข้าเป็นสหายกันมานาน เขาพาคนมาให้ข้าดูแล แน่นอนว่าข้าจะดูแลท่าน บนภูเขานี้เงียบและสงบสุข เหมาะแก่การอยู่อาศัยที่สุด”

 

 

พระสนมตอบพวกเขา “ขอโทษด้วยสำหรับปัญหา เป็นเพราะข้าถึงลำบากพวกเจ้าแล้ว”

 

 

...

 

 

ฉีเฉิงพักอยู่บนเขาคืนหนึ่ง วันต่อมาก็ตื่นแต่เช้ารีบร้อนกลับเมืองหลวงเพื่อรายงานผลการทำภารกิจ

 

 

ไม่นานหลังจากดวงอาทิตย์ส่องแสงฉาย กลุ่มหมอกยังไม่จางหายไป ที่ขอบฟ้าปรากฏเป็นสีส้มเรือนรางของดวงตะวัน แม้ยามนี้จะเข้าคิมหันตฤดูแล้ว โดยรอบภูเขานี้อากาศยังคงสดชื่นและคงความเย็นไว้

 

 

เจวี่ยอวี้เดินไปด้วยจนถึงประตูเข้าสวน ใบหน้าที่มักจะเย่อหยิ่งและยโสยามนี้กลับอ่อนโยนและละมุนละไม

 

 

ฉีเฉิงหันกลับมาและกล่าว “น้ำค้างยามเช้าลงจัดนัก เจ้ากลับเสียเถอะ”

 

 

เจวี่ยอวี้ตอกกลับอย่างกรุ่นโกรธ “เจ้าอยู่ในเมืองหลวงนานเสียจนปัญญาช้าและโง่เง่า ข้ามิได้อ่อนแอเปราะบางเหมือนองค์ชาย ข้าอยู่ที่ทั้งวันเสียจนรู้สึกร้อน จะให้ข้ารู้สึกหนาวเย็นได้อย่างไร?”

 

 

ใบหน้าของฉีเฉิงติดอารมณ์ขัน นิ้วมือสัมผัสแผ่วเบาที่แขนเสื้อของเจวี่ยอวี้ และลูบไล้แผ่วเบาบนสัมผัสลื่นของผ้าไหม

 

 

เจวี่ยอวี้ไม่ได้มีท่าทีใดต่อกิริยารักใคร่เช่นนั้น พูดขึ้นว่า “ไปเสียเร็วๆ! เจ้าอย่าได้กลับมา เจ้ามานี่ก็มีแต่ปวดหัว”

 

 

ฉีเฉิงยังคงหัวเราะเช่นเดิม ก่อนจะคว้าตัวเจวี่ยอี้ไว้ก่อนจะแทะเล็มริมฝีปากนั้น กลีบปากทั้งสองถูกดูดดึงก่อนจะถูกผละออก แล้วจึงเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ข้าไปแล้วนะ เจ้าดูแลตัวเองด้วย”

 

 

เจวี่ยอวี้หัวเราะเย็นชา “ชดเชยการมาเยือนแสนสั้นของเจ้าด้วยคำพูดหวานหู เพียงเหลือบมองหน้าของเจ้าก็ทำให้ข้าโกรธแล้ว”

 

 

ฉีเฉิงทำสีหน้าประหลาด “หืม? เมื่อคืนเจ้ามิได้เอ่ยเช่นนี้นี่ เจ้ารัดข้าเสียแน่นและขอร้องให้ข้าเล่นกับเจ้าสองสามครั้ง”

 

 

ใบหน้าเจวี่ยอวี้พลันขึ้นสีแดง ดวงตาโชติช่วงด้วยเดือดดาล สบถออกมาเป็นการส่งท่านแม่ทัพ “ฉีเฉิง!! เจ้าเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่?? หากไม่ไปตอนนี้ ข้าจะเตะเจ้าลงจากเขาให้กลายเป็นอาหารสุนัขไปเสีย!!”

 

 

...

 

 

ดังนั้นแล้ว พระสนมจึงอาศัยอยู่ในสวนดอกไม้บนเขา

 

 

ใช้ชีวิตทุกวันอย่างธรรมดาและเรียบง่าย ดื่มข้าวต้มใบบัวดมกลิ่นหอมของดอกไม้ ฟังเสียงน้ำตกและสายน้ำไหล กอดอวี้หลีไปไหนมาไหนด้วย พระสนมเดินจนทั่วทั้งสวน

 

 

เจวี่ยอวี้จะสอนวิชาป้องกันตัวในทุกเช้าให้กับลูกศิษย์บริเวณสวนจวบจยตะวันคล้อยไปทิศจะวันตก

 

 

พระสนมตบอดนั่งลงที่ม้านั่งท่ามกลางสวนดอกไม้ ฟังเสียงร้องของเหล่าลูกศิษย์ ทุกท่าทีออกมาส่งเสียงเสียดเข้ากับลม

 

 

วันแล้ววันเล่าผ่านพ้นไปอย่างสงบสุขและน่ารื่นรมย์ ซ้ำยังมีอวี้หลีที่คอยอยู่เคียงข้าง

 

 

ทุกเรื่องเกี่ยวกับวังหลวงคล้ายจะเป็นความฝันในอดีตอันยาวนาน

 

 

พระสนมรู้สึกว่าตอนนี้และที่นี่ หากจะทำให้สามารถลืมเรื่องราวทุกสิ่งไปได้ ที่แห่งนี้ สวนดอกไม้นี้ สามารถใช้เวลาตราบชั่วชีวิตได้อย่างสงบสุข คงจะดีไม่น้อย

 

 

เจวี่ยอวี้เองก็ช่วยเหลือบรรดาศิษย์ พวกเขาล้วนอาศัยอยู่อีกด้านหนึ่งของสวน ยามเช้าก็ตักน้ำมาชำระกาย ทั้งวันจนค่ำจะส่งเสียงดังไม่หยุด ทั้งพูดคุยยามทานอาหารหรือวิ่งเล่น ทำให้สวนนี้มีชีวิตชีวาขึ้นมาก

 

 

เมื่อใดก็ตามที่พระสนมได้ยินเสียงเด็กๆพูดคุยกัน ก็อดจะคิดถึงเสี่ยวเป่าไม่ได้ รวมถึงองค์ชายน้อยเช่นกัน

 

 

เหล่าศิษย์ตัวน้อยต่างรู้ว่าพระสนมนั้นมาจากเมืองหลวง พวกเขามักรายล้อมและถามคำถามนู่นนี่ เมื่อใดที่ปากได้เปิดออกแล้วก็จะไม่มีวันหยุด!! เมืองหลวงเป็นอย่างไร? วังหลวงเป็นอย่างไร? ฮ่องเต้เป็นอย่าไร?

 

 

ทุกคราที่พวกเขาถามคำถามเหล่านี้ พระสนมทำเพียงแสร้งยกยิ้มขณะตอบ เมืองหลวง? แน่นอนว่าจอแจวุ่นวายทุกวัน วังหลวง? แน่นอนว่าใหญ่โตกว้างขวาง...

 

 

ลูกศิษย์ตัวน้อยผู้หนึ่งถามขึ้นอย่างลังเล “ฮ่องเต้เป็นอย่างไร?”

 

 

“ฮ่องเต้หรือ?” พระสนมตาบอดชะงักและหยุดไปครู่หนึ่ง “ข้าไม่เคยพบฮ่องเต้หรอก”

 

 

ลูกศิษย์ตัวน้อยพยักหน้า “ฮ่องเต้นั้นแน่นอนว่าคงมิใช่บุคคลที่ผู้ใดก็เข้าพบได้”

 

 

พระสนมลูบเส้นขนนุ่มบนหลังอวี้หลีอย่างระมัดระวัง หัวเราะออกมาเล็กน้อยและตอบ “ใช่แล้ว...”

 

 

บางครั้งพระสนมจะนั่งลงข้างบ่อน้ำและพูดคุยกับเจวี่ยอวี้

 

 

อวี้หลีมักนอนแผ่ท้องนาบอยู่บนก้อนหิน ดวงตาระยิบระยับขณะมองปลาในบ่อว่ายวนไปมา

 

 

พระสนมถามอย่างช้าๆ “ท่านและท่านแม่ทัพไม่สามารถพบเจอกันบ่อยนัก คิดถึงเขาหรือไม่?”

 

 

เจวี่ยอวี้เลิกคิ้วขึ้น “ข้าไม่มีวันคิดถึง”

 

 

พระสนมตาบอดกลั้นหัวเราะ “ปากท่านก็ว่าอย่างหนึ่ง แต่หัวใจหมายความอีกอย่างหนึ่ง”

 

 

เจวี่ยอวี้ไม่ตอบสิ่งใด ใบหน้าคงไว้ซึ่งความยโสโอหัง

 

 

พระสนมถามอีกครา “ยามท่านคิดถึงเขาอย่างสุดซึ้ง ท่านทำตนเช่นไร?”

 

 

เจวี่ยอวี้จึงกล่าวแก่พระสนม “ข้าจะไปทำเช่นไรได้? เพียงได้แต่รอคอยเขาเท่านั้น”

 

 

พระสนมกล่าว “แม่ทัพฉีนั้นจริงใจและรักถนอมท่านมาก การรอคอยของท่านคุ้มค่านัก”

 

 

กาลเวลาในหุบเขาพัดผ่านราวกลีบดอกไม้ร่วง วันเวลาผันเปลี่ยนลอยล่องไปกับสายลม

 

 

พระสนมตาบอดอาศัยอยู่ในที่สันโดษ ปลีกแยกออกมาจากโลกภายนอก อยู่ภายในสวนดอกไม้ได้เป็นช่วงเวลาหนึ่งแล้ว นานเสียจนไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงแห่งเวลา ไม่ได้รับรู้ว่าดวงตะวันตกดินหรือค่ำดึกอย่างไร

 

 

จนกระทั่งวันหนึ่งยามเช้าตรู่ ศิษย์ตัวน้อยวิ่งอย่างรีบเร่งเข้ามาในปีกห้อง ตะโกนไปพลางวิ่งไปว่า “ท่านอาจารย์ ข่าวร้ายขอรับ!! หน้าประตูสวนมีผู้คนมามากมาย พวกเขากล่าวว่ามาจากวังหลวง มาเพื่อจับกุมคนผู้หนึ่ง!!!”

 

 

 

 

.....

 

 

สวัสดีค่ะ พบกันอีกครั้งในตอนที่18แล้ว อิอิ อยู่ด้วยกันต่ออีกสักหน่อย อีกสิบตอนก็จบแล้วนะคะ ฮือๆ

 

 

ในตอนนี้ใครที่ภาวนาขอฮาเร็มพระสนมก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ หรือคนที่ #ทีมท่านแม่ทัพ ก็เช่นกันฮ่าๆๆ โอ๋ๆ ไปเชียร์ #ทีมฮ่องเต้ ดีกว่าเนอะๆ เค้ามาตามแล้วนี่ไง งุ้ยๆ :3

ส่วนท่านแม่ทัพนี่ก็แซ่บลืมค่ะ มือไวใจเร็วพอกัน แต่มีเจ้าของแล้วนะคะ อย่าเพิ่งกรีดร้อง

 

แอบไปส่อง #นิยายพระสนม ในทวิตเตอร์มาเจอคนกรีดร้องมากมายก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง (ประหนึ่งสายM)

และเจอสหายท่านหนึ่งกล่าวไว้ว่า ฮ่องเต้มิหวีดวังแตกเลยรึถ้ารู้ว่าหัวใจตัวเองหายไป ฮือ โดนใจเป็นอย่างยิ่งค่ะ รู้สึกเช่นเดียวกันเลย อิอิ

ป.ล.ยังไม่ได้ตรวจคำผิด อ่านอย่างระวังนะคะๆ

 

 

แสดงความคิดเห็นกันได้ผ่าน #นิยายพระสนม นะคะ

 

 

ขอบคุณค่ะ J

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

107 ความคิดเห็น

  1. #4808 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:53
    #ทีมแม่ทัพ ต้องโบกธงขาวซะแล้ว5555 ส่วนฮ่องเต้ ถ้ามานำพระสนมกลับไป แล้วทำให้นางต้องบอบช้ำอีก จะไม่ไว้หน้าท่านจริงๆด้วย!
    #4808
    0
  2. #4789 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 16:57
    แหม ท่านแม่ทัพมาซุกเมียไว้ที่นี่นี่เอง 555 แอบสงสารเสวี่ยอวี้แฮะ นานๆได้พบกันที ว่าแต่คนจากวังหลวงมาจับพระสนมหรอ?
    #4789
    0
  3. #4751 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:41
    อ้าว ท่านแม่ทัพมีคนรักอยู่แล้วหรอกหรอ 555+
    คนจากในวังหลวงมาเป็นคนของฮ่องเต้หรือไทเฮาอ่ะ
    #4751
    0
  4. #4694 เพลงรักตัวเล็ก (@kayaa225) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 05:58
    โถวววว โดนท่านแม่ทัพหลอกให้ติดแฮชแท็ก 55555 ไม่เป็นไร #ทีมแม่ทัพกับศิษย์น้อง ก็ได้ ฟินด้วย กร๊ากกกก
    #4694
    0
  5. #4215 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 15:57
    แม่ทัพแซ่บมากค่าาาาา โอ๊ย เสียใจ พระสนมอดฮาเร็มเลย 5555
    #4215
    0
  6. #3801 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 09:17
    อิอิ มาเอาตัวพระสมนคือได้แล้ว อิอิ
    #3801
    0
  7. #3791 [][หม่าม๊า][] (@babyll) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 01:48
    ถถถถถ ฮ่องเต้โดนคู่ท่านแม่ทัพแย่งซีนเลยเนี่ย ทำไรสักอย่างได้แล้วนะ
    #3791
    0
  8. #3731 skyofbee6y (@skyofbee6y) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 23:15
    เนี่ย! ฮ่องเต้ดูแม่ทัพเป็นตัวอย่างนะ คู่เค้ามาตอนเดียวแซ่บลืมม ฟินจนหมอนขาด คู่ท่านนี่อ่านไปปาดน้ำตาไป
    #3731
    0
  9. #3584 peach_snw (@peachsnw) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:59
    เจอฉ็อตโอบเอวเท่านั้นแหละ หงายเงิบกันทั้งทีมเลยค่ะ ???? #ทีมแม่ทัพ
    #3584
    0
  10. #3569 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:03

    โอ้ยยยย ตายแล้ว เขินมาก
    คู่แม่ทัพคือเขินแรง กรี๊ดดด
    มือไวใจเร็วอะไรแบบนี้ล่ะคะ
    แต่แอบปวดใจเบาๆ เจวี่ยอวี้รอนานแค่ไหน
    ได้เจอกันแค่แปปเดียวเอง ฮือออ
    แต่พระสนมอยู่ที่นี่ดูมีความสุขดีจังเลยเน้อออ
    แต่กลับไปอยู่กับฮ่องเต้จะดีที่สุด ><

    #3569
    0
  11. #3434 love yaoi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 23:44
    ชอบท่านแม่ทัพอ่ะ 5555



    แอบสงสารพระสนมมากมาย
    #3434
    0
  12. #3298 ปลานึ่งตากแห้ง (@soonmee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 23:47
    คู่แม่ทักน่ารักก งือออ อยากมีฟิน ๆ แบบนี้ให้ใจสั่นเล่น
    #3298
    0
  13. #3297 ปลานึ่งตากแห้ง (@soonmee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 23:46
    เสี่ยวเป่า กับ ลู่เจ๋อ เหงาแย่เลย
    #3297
    0
  14. #3260 spsygk (@spsygk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 22:27
    ฮ่องเต้มาาา
    #3260
    0
  15. #3218 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 18:01
    ไม่น่ะ  อย่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเลย ทั้งที่ตอนนี้ก็ได้อยู่อย่างสงบแล้ว
    #3218
    0
  16. #3133 Summer_Sunny (@waferpeter) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 04:54
    คู่แม่ทัพโครตมุ้งมิ้งอ่ะ ฟิน
    #3133
    0
  17. #3131 #2311# (@sai-sasina) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 00:39
    หลงคู่แม่ทัพ 5555 ฮ่องเต้มาตามแล้ววววว
    #3131
    0
  18. #3130 hyuknok (@hyuknok) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 23:45
    คู่ท่านแม่ทัพน่ารักมาก
    #3130
    0
  19. #3129 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 22:07
    ท่านแม่มัพกับคนรักนี่ไม่เบานะเนี่ยยยย แต่มีคนจากวังหลวงมามาตามพระสนมกลับหรือป่าว ฮ่องเต้รู้เรื่องแล้วใช่มั้ย หรือว่าจะเป็นคนของไทเฮามาจับพระสนมไปอีก
    #3129
    0
  20. #3126 ninknutcha1995 (@ninknutcha1995) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 14:38
    มารอนะคะ จุ๊บๆๆๆ
    #3126
    0
  21. #3125 Finallove (@finallove) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 14:00
    ฮือออ อยากอ่านต่อเร็วๆเลยย
    #3125
    0
  22. #3124 งุงิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 11:50
    อร้ายแม่ทัพแซ่บนะยะ
    #3124
    0
  23. #3123 pafe_love (@pafe_love) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 06:19
    ตัวจริงท่านแม่ทัพน่ารักนะ อารายยยย มาจับกุมอารายยย ม่ายยยยยย ฮื่ออออพระสนมไม่ผิดน้าาาา ตอนหน้ามาม่าแน่เลย ต้นน้ำก่อนนะคะ ขอบคุณค่าาา
    #3123
    0
  24. #3122 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 02:46
    โอ้ ม่ายยยย ท่านแม่ทัพมีเมียแล้ว แค่ก...โดนตบ
    #3122
    0
  25. #3118 It’s playboy (@playboy9090) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 23:55
    โอ้ท่านแม่ทัพ นี่คือตัวจริงของท่านซินะ 55555 ท่านแม่ทัพน่ารัก ฟิน-..- /จักรพรรดิแน่ๆ อ๊ายย มาพานางกลับไปเดี๋ยวนี้ ยิ่งอ่านยิ่งหน่วงขึ้น ทำร้ายจิตใจกันไปไหนน
    #3118
    0