[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,704 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,329 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    608

    Overall
    244,704

ตอนที่ 21 : บทที่ 20 ผู้ใดเล่าแสนเจ็บช้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    29 พ.ค. 59

第二十章

 

 

ร่างกายพระสนมในยามนี้คล้ายกับเศษผ้าเข้าไปเต็มที นอนราบกับพื้นไปอย่างไม่รู้สึกอันใด ริมฝีปากหอบหายใจเข้าออกไม่หยุด

 

 

เสี่ยวเป่ามองดูอยู่ ยากเย็นเหลือเกินกว่าที่พระสนมจะเปิดปากขึ้น จึงเขยิบใบหูเข้าชิดใกล้กับริมฝีปากนั้น เสียงอันแผ่วเบาส่งออกมาให้ได้ยิน ยิ่งฟังยิ่งกลัว ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างเสียจนเป็นทรงกลม

 

 

ผ่านไปครู่ใหญ่ ใบหน้าก็แปรเป็นโศกเศร้า ริมฝีปากพึมพำ “พระสนม…”

 

 

เสียงนั้นเจือจางหายไปพร้อมกับเสียงเสียดสีอย่างรุนแรงของโซ่ตรวน

 

 

เสี่ยวเป่าสะดุ้ง เขาเงยหน้าขึ้นมองหาต้นกำเนิดของเสียง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ประตูในคุกถูกเปิดออก โซ่เส้นยาวถูกปาลงพื้น ผู้คุมราวสองถึงสามคนแบกเอาถังไม้มาอันหนึ่ง

 

 

เขากำชายเสื้อแน่น ยืนขึ้นเต็มความสูง “พวกเจ้าต้องการสิ่งใด?”

 

 

หวหน้าผู้คุมถ่มน้ำลายใส่เสี่ยวเป่า “ไม่ใช่ธุระของเจ้า!! ไสหัวไป!”

 

 

เสี่ยวเป่ายืนตรงนิ่งบังประตูห้องขังเอาไว้ “ฝ่าบาทมิได้มีรับสั่ง เจ้าจะทำอันใดกันแน่?”

 

 

ผู้คุมยกขาข้างหนึ่งขึ้น เตะเข้าที่หน้าท้องของเสี่ยวเป่าเต็มแรง เสี่ยวเป่าส่งเสียง ‘ฮึ่ม’ ออกมาก่อนจะกลิ้งไปกับพื้น ก่อนจะทรุดลงเมื่อกระแทกกับกำแพงหินปูนอยู่สองสามครา

 

 

หลังทำร้ายเสี่ยวเป่าแล้ว เหล่าผู้คุมก็ก้าวเข้าห้องขัง ใช้กำลังกายของตนยกถังไม้ขึ้นแล้วเทน้ำออกมา ให้รินรดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของพระสนม

 

 

เสี่ยวเป่าที่นอนคว่ำอยู่กับพื้น ตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “หยุด!!”

 

 

ริมฝีปากพระสนมหลายเป็นสีม่วงแกมเขียว เขามิสามารถขยับหายได้อีกแล้ว ราวกับตุ๊กตาผ้าผุพัง ถูกบิดงอแล้วทิ้งลงกับพื้น เสี่ยวเป่าพยายามทรงตัวขึ้น คลานไปที่ประตูห้องขังอย่างทุลักทุเล ขอร้องออกมาด้วยน้ำเสียงแสนโศกา “พระสนมเคยหมดซึ่งสติเพราะความชื้นที่ป่าไผ่ หมอหลวงกล่าวเตือนว่ามิควรให้ตัวเปียกอีก มิเช่นนั้นหากพระสนมอาการทรุดเพราะอาการเช่นเดิมอีก อาจสิ้นชีวิตได้!”

 

 

เหล่าผู้คุมทำทีราวกับไม่ได้ยินสิ่งใด น้ำเย็นถังแล้วถังเล่าถูกสาดลงบนใบหน้าแลพลำตัวของพระสนม เสี่ยวเป่ากัดฟันแน่นคลานเข้าสู่ห้องขัง ร่างกายผอมและอ่อนแอของเขาป้องกันสายน้ำเย็นที่สาดซัด ทั้งตัวสั่นไหวด้วยความกลัว ปกป้องพระสนมไว้ในอ้อมแขน

 

 

ผู้คุมเลิกคิ้วก่อนจะเตะเสี่ยวเป่าออกอีกครั้ง เสี่ยวเป่าหลับตาแน่นทนรับความเจ็บปวดที่แผ่นหลัง ยอมรับความทรมานครั้งแล้วครั้งเล่า ทำได้เพียงกัดริมฝีปากแน่นแล้วกอดพระสนมให้แน่นขึ้น

 

 

...

 

 

ในห้องทรงอักษร

 

 

เชื้อพระวงศ์ผู้เยาว์วัยประทับอยู่บนเก้าอี้ลายมังกร ใบหน้าเย็นชาและเฉยเมย

 

 

เขาก้าวผ่านช่วงเวลาที่ฉุนเฉียวอย่างรุนแรงมาแล้ว ตอนนี้อารมณ์คล้ายจะเป็นปกติ ไม่ฉุนเฉียวและสงบนิ่ง เหลือเพียงประกายความเศร้าโศกที่ปรากฏในดวงเนตรเท่านั้น

 

 

ข้ารับใช้ผู้หนึ่งบอกแก่เขาด้วยเสียงเบา “ฝ่าบาท องค์ชายน้อยเสด็จพะยะค่ะ”

 

 

ลู่เจ๋อก้าวเข้าห้องมาด้วยใบหน้ายับย่น เขากำชายเสื้อแน่น ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีอ่อนนุ่ม “ท่านพี่”

 

 

จักรพรรดิหนุ่มทอดพระเนตรมองดูกระดาษราชกิจในพระหัตถ์ ไม่แม้แต่จะเหลือขึ้นมอง

 

 

“ลู่เจ๋อรู้ว่าสิ่งที่ข้ากำลังจะกล่าวอาจไม่เป็นที่พอพระทัย แต่ว่าข้ารู้สึกว่ามิอาจปล่อยไว้เช่นนี้ พระสนมตาบอดถูกจับกุมอยู่ในห้องขัง ท่านพี่คงรู้สึกไม่ดีเป็นแน่ หากเขากระทำสิ่งใดผิดไป เพียงตำหนิมากหน่อยก็เพียงพอแล้ว เหตุใดท่านต้องทำให้เป็นเรื่องเป็นราวเช่นนี้? ท้ายที่สุด ผู้ที่ปวดใจก็เป็นท่านมิใช่หรือ ท่านพี่? ท่านพี่กลัวว่าพระสนมจะจากไป มาตอนนี้เพียงกักเก็บไว้ให้มองดู หากไม่สำเร็จแล้วเช่นนั้นท่านก็สามารถล่ามตรวนเขาได้ ทำให้เขามิสามารถจากไปไหนอีกตลอดชีวิต”

 

 

ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “เจ้าเป็นเพียงเด็กน้อย พูดเรื่องไร้สาระอันใดกัน?”

 

 

องค์ชายน้อยก้มศีรษะลงต่ำอย่างรู้สึกผิด “ข้าเพียงแต่พูดในสิ่งที่อยู่ในใจ ลู่เจ๋อมิอาจรู้ได้ว่าที่พูดไปท่านพี่รับฟังหรือไม่ แต่ทุกคำที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริง”

 

 

พระทัยขององค์ฮ่องเต้ปั่นป่วนอยู่ครู่หนึ่ง ทรงกำกระดาษในหัตถ์นั้นแน่น แน่นเสียจนรอยหมึกปรากฏขึ้นบนนิ้ว “ปัญหาเช่นนี้มิใช่เรื่องที่เจ้าต้องใส่ใจ เจ้าเพียงตั้งใจศึกษากับอาจารย์ อย่างไรปัญหานี้อาจมีหรือไม่มีก็เป็นได้”

 

 

ลู่เจ๋อพลันเงยพัตร์ขึ้น วงหน้าเล็กนั้นมีร่องรอยน้ำตาที่สองข้างแก้ม “ร่างกายของพระสนมไม่แข็งแรง มิอาจทนอากาศหนาวเย็นในคุกได้ ท่านพี่ ยามนี้ท่านโกรธ แน่นอนว่าไม่อาจสนใจ แต่หากมีอันใดเกิดขึ้นข้าอยากจะรู้นักว่าท่านพี่จะทำเช่นไร!!”

 

 

หลังตรัสออกไปเช่นนี้แล้ว วรกายเล็กก็หมุนกลับแล้ววิ่งออกจากห้องไป รู้สึกผิดและขมขื่นในเวลาเดียวกัน

 

 

ราชกิจในพระหัตถ์ถูกขว้างทิ้งอย่างไม่ไยดี พระองค์เดินวนไปมาอยู่ในห้องทรงอักษร สองคิ้วขมวดขึง

 

 

ข้ารับใช้สนองโอษฐ์พูดพลางยกยิ้ม “ฝ่าบาท อย่าได้ทรงกริ้ว สิ่งที่องค์ชายน้อยพูดนั้นแท้จริงมีส่วนถูก ข้าน้อยแม้นมิเคยพูดคุยกับพระสนมตาบอด แต่ได้เห็นสีพระพัตร์ยามได้อยู่กับพระสนมแล้ว ฝ่าบาททรงถนอมพระสนมอย่างจริงใจ สายพระเนตรเช่นนั้นมิอาจเสแสร้งได้”

 

 

ฮ่องเต้สูดลมหายใจเข้า และตรัสออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าโศก “เตรียมเกี้ยว”

 

 

 

 

 

 

ภายในห้องขังนั้นหม่นหมองและหนาวสั่นด้วยความเย็น ตลอดปีมิเคยต้องแสงอาทิตย์ ทั่วพื้นที่ปกคลุมด้วยกลิ่บอับชื้น

 

 

ผู้คุมพลันโค้งกายลง กล่าวด้วยความระมัดระวัง “ฝ่าบาททรงสูงส่ง ไม่คู่ควรนักหากเสด็จเข้าไป”

 

 

สีพระพัตร์พลันเคร่งขรึม เอ่ยออกไปด้วยเสียงทุ้มต่ำ “นำทางไป!”

 

 

หนึ่งในผู้คุมถือคบเพลิงไว้ เดินนำฮ่องเต้เข้าสู่ที่คุมขัง เดินลงมาตามขั้นบันไดที่ชื้นและลื่นมาจนถึงประตูห้องขัง

 

 

ภายในนั้นเปียกชื้นและสกปรก กลิ่นอับชื้นไม่น่าอภิรมย์ปะทะผู้คนชวนคลื่นเหียน พวกเขาเดินลงไปตามทางเดินแคบเล็ก หลังเลี้ยวที่โค้งสุดท้ายก็มองเห็นสองร่างนอนคว่ำอยู่กับพื้น

 

 

จักรพรรดิหนุ่มขมวดคิ้วแน่น “เกิดอะไรขึ้น?”

 

 

ได้ยินเสียงเช่นนี้ เสี่ยวเป่าตะเกียกตะกายยันร่างตนเองขึ้นจากพื้น ทั้งร่างเปียกปอน หยดน้ำไหลลงตามจังหวะการเคลื่อนไหว ยามที่ได้เห็นว่าผู้ที่มาคือฮ่องเต้แล้วก็มิอาจอดกลั้นครวญด้วยกระวนกระวายใจ “ฝ่าบาท พระสนมหมดสติอีกแล้วพะยะค่ะ!!!”

 

 

พระทัยเต้นไม่เป็นจังหวะ “เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?”

 

 

เสี่ยวเป่าอธิบายด้วยน้ำเสียงแตกพร่า “พระสนมถูกลงโทษ ตอนนี้ลำบากนัก ยามคนล้มแล้วเหยียบซ้ำเช่นนี้ ทุกคนต่างผลักไส เหล่าผู้คุมหวังได้รับความชอบ จึงสาดน้ำเย็นใส่พระสนม แม้นสิบถังก็ไม่เพียงพอ พระสนมจะทานทนได้เช่นไร!!”

 

 

ได้ยินดังนี้ ฮ่องเต้ก็ทรงกริ้วอย่างหนัก “ข้ามิได้สั่งให้ผู้คุมทำสิ่งใด ผู้ใดบังอาจทำการลงโทษเช่นนี้?!”

 

 

เหล่าผู้คุมโดยรอบพลันคุกเข่าลงกับพื้น ตะโกนร้องขอพระเมตตาและอภัยโทษ

 

 

ฮ่องเต้ก้าวเข้าสู่ห้องขัง โอบอุ้มพระสนมขึ้นจากเสื่อฟางเข้าสู่อ้อมแขน

 

 

ดวงตาทั้งสองปิดแน่น ริมฝีปากเป็นสีม่วง เนื้อตัวเปียกโชกทั่วทั้งกายราวกับถูกฉุุดขึ้นจากแม่น้ำ จักรพรรดิยิ่นแขนออกเพื่อตรวจดูอาการ สองแก้มเย็นเยียบราวก้อนน้ำแข็ง ลมหายใจหยุดชะงัก

 

 

คำพูดของลู่เจ๋อพลันปรากฏขึ้นในหัว “…หากมีอันใดเกิดขึ้นข้าอยากจะรู้นักว่าท่านพี่จะทำเช่นไร!!” ตรงไปตรงมาและแสนคมราวกับมีดที่ตัดและฉีกใบหู

 

 

พระทัยแกร่งเต็มไปด้วยความกลัว ก่อนจะออกแรงเขย่าพระสนม “เร็ว! ตามหมอหลวง!!”

 

 

เสียงนั้นสั่นเครืออย่างรู้ได้ชัด

 

 

พระสนมถูกพากลับมายังเรือนรับใช้ ในอ้อมกอดขององค์ราชา เหล่าข้ารับใช้รีบวิ่งตระเตรียมสิ่งของให้วุ่น ต้มน้ำ จัดเตียงและผ้าห่ม เมื่อตามหมอหลวงได้แล้ว ต่างก็รีบเร่งจนวุ่นวายไปหมด

 

 

พระสนมนอนไร้เรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรง ไม่ขยับ ร่างกายเย็นจัด เสี่ยวเป่าเอ่ยขึ้นอย่างกระวนกระวาย “หากเป็นเช่นนี้ แม้จะอาบน้ำล้างตัวก็มิสามารถ อยากจะให้พระสนมแช่ลงในอ่างน้ำอุ่น แต่ข้าเกรงว่าพระสนมอาจจะสิ้นชีพ!”

 

 

ฮ่องเต้มีพระบัญชา “ไปให้ไวแล้วนำผ้าเช็ดตัวมาให้ข้า ยิ่งมากยิ่งดี”

 

 

ในทันทีทันใด เหล่าข้ารับใช้ก็ถือเอาถาดที่เต็มไปด้วยผ้าเช็ดตัวเข้ามาในห้องเรียงเป็นแถว เสี่ยวเป่าจับผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่น บิดให้หมาดก่อนจะส่งต่อให้องค์จักรพรรดิ ฮ่องเต้หนุ่มถอดชุดพระสนมออก ใช้ผ้าเช็ดตัวอุ่นๆเช็ดทำความสะอาดร่างกายอ่อนแรงนั้นทั้งตัว ผ้าถูกเปลี่ยนทีละผืน ทีละผืน หลังผ่านไปครู่ใหญ่ ร่างกายเย็นเยียบนี้ก็ค่อยๆกลับมาสู่อุณหภูมิปกติ

 

 

เมื่อตะวันตกดิน ฮ่องเต้หนุ่มรีบรุดไปยังเรือนรับใช้จากพระราชวังส่วนหน้าหลังจากเสร็จสิ้นการหารือกับเหล่าขุนนางเรื่องราชกิจ

 

 

เพียงหนึ่งก้าวเข้ามาในเรือนก็ทอดพระเนตรเห็นเสี่ยวเป่ายกถือชามกระเบื้องออกมาจากห้อง สีพระพัตร์แปรเป็นวิตก

 

 

ก้าวขึ้นข้างหน้า เอ่ยถามขณะสบสายตาจ้องมอง “เกิดอะไรขึ้น?”

 

 

เสี่ยวเป่าตอบกลับ “พระสนมคืนสติอย่างช้าๆ ดังนั้นข้าน้อยจึงป้อนข้าวต้มชามเล็กให้ พระสนมอาเจียนออกมาทั้งหมด ข้าน้อยป้อนอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็อาเจียนออกมาอีก แม้แต่หนึ่งคำก็มิสามารถทานได้”

 

 

ฮ่องเต้ยกม่านขึ้นแล้วก้าวสู่ห้องนอน พระสนมพิงอยู่กับหัวเตียง ใบหน้าแดงก่ำเพราะการไอ แผ่นหลังนั้นสั่นไหวอย่างแรง ราวกับเรือลำเล็กที่ลอยขึ้นและจมลงในพายุ พระสนมไอหนักเสียจนเหมือนกับไอเอาหัวใจและปอดออกมา

 

 

ดวงตาคมกวาดมองเหล่าข้ารับใช้ที่ยืนอยู่โดยรอบราวกับจะทะลุลงไป ก่อนตรัสถามด้วยน้ำเสียงดุดัน “เป็นหนักเช่นนี้ได้อย่างไร? หมอหลวงมิได้จ่ายยาหรอกหรือ?!”

 

 

ข้ารับใช้พากันทรุดเข่าลงกับพื้นและตัวสั่นด้วยความกลัว “ตอบฝ่าบาท พระสนมในตอนนี้จะอาเจียนออกทุกอย่างที่ป้อนให้ แม้แต่ยาเองก็ตาม หมอหลวงอยู่ในระหว่างการต้มยาถ้วยใหม่...”

 

 

กล้ามเนื้อบนใบหน้าคมนั้นกระตุกทันใด “พวกเจ้ามันไร้ประโยชน์!! ออกไป!!”

 

 

พวกเขาล้วนตัวสั่นเทา ก่อนจะคุกเข่าลงคำนับกับพื้นแล้วพากันออกไป

 

 

จักรพรรดิหนุ่มถอนหายใจ ก่อนพลิกตัวกลับเข้าใกล้เตียง

 

 

ทั้งกายของพระสนมสั่นเทาอย่างรุนแรง ฟันขบเข้าหากันแน่น มักจะเกร็งกระตุกและสั่นอยู่บ่อยครั้ง ฮ่องเต้ยื่นพระหัตถ์เอื้อมออกสัมผัสที่หน้าผาก แต่ก็ราวกับสัมผัสเหล็กหลอม ร้อนจนถึงที่สุด

 

 

คนสนิทของพระองค์รีบยกม่านขึ้นแล้วก้าวเข้าห้องมา และรายงานด้วยเสียงเบา “หน้าพระราชวังนั้นมีบุคคลหนึ่งมาขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทพะยะค่ะ ข้าน้อยรู้ว่ามิควรมารายงาน แต่ว่าคนผู้นั้นมีสิ่งของของฮ่องเต้องค์ก่อนพะยะค่ะ” เขาพูดพลางลอบพิจารณาป้ายหยกอันมีทรงของเมฆขาว

 

 

ฮ่องเต้รับป้ายหยกนั้นมา ก่อนจะถอนหายใจ “ผู้นั้นคือเจวี่ยอวี้”

 

 

ฝีมือการแพทย์ของเจวี่ยอวี้นั้นเป็นเลิศ ชื่อเสียงในฐานะแพทย์นั้นเลื่องลือ หลายปีก่อนหน้าเมื่อยามที่เขายังท่องไปในเจียงหู ก็เป็นที่รู้จักในฐานะแพทย์อายุน้อยที่มีฝีมืออันน่าอัศจรรย์

 

 

ฮ่องเต้ตัดสินใจ และไม่รีรอเอ่ยพระบัญชา “รีบพาเขาเข้ามา!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.....

 

สวัสดีค่ะ พบกันอีกครั้งในตอนที่ 21 หลังจากมีคนสครีมเรื่องความใจร้ายของไท่โฮ่วมากมาย ก็เลยอยากให้สหายรักใจเย็นๆกันหน่อยนะคะ อิอิ สูดยาดมกันฟืดๆเร็ว

 

 

สู้ไปด้วยกันค่ะ! อีกไม่กี่ตอนเท่านั้น ส่วนตอนนี้ก็เปิดบทมาด้วยความน่าสงสารของพระสนมอีกแล้ว ฮือ แต่ท้ายที่สุดเจิ้นก็ไปช่วยออกมาได้ค่ะ ถึงจะความรู้สึกช้าจนดูโง่เง่าไปหน่อยก็ตาม (เอ๊ะยังไง ฮ่าๆ)

 

 

#นิยายพระสนม

#ทีมฮ่องเต้  (ยังเหลือไหมคะ?)     #ทีมพระสนม   #ทีมเสี่ยวเป่า   #ทีมองค์ชายน้อย

 

 

ในส่วนของเรื่อง Counterfeit Bride หรือเรื่องของอี้เอ๋อร์และเทียนหยางที่เราแปลอยู่อีกเรื่องนั้น มีการติดต่อเข้ามาจากทางสนพ.ว่าจะได้มีการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยแล้วเย่! ดังนั้นรอติดตามข่าวกันด้วยนะคะ

 

 

 

 

แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ :3

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

216 ความคิดเห็น

  1. #5019 fairy (@game_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:27

    ฮือออออออ
    #5019
    0
  2. #4810 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:04
    ตบหัวแล้วลูบหลัง ฮ่องเต้ใจร้าย
    #4810
    0
  3. #4791 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 17:20
    เหอะ ที่งี๊มาทำเป็นห่วง ไม่รอให้ตายก่อนล่ะ
    #4791
    1
  4. #4753 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:01
    กน่วงมากเราร้องไห้เฃยสงสารพระสนมกับเสี่ยวเป่า ฮ่องเต้ก้อหูหนวกตายอดนัก
    #4753
    0
  5. #4660 สาววาย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 21:53
    เกลียดฮ้องเต้ เกลียดไทเฮา สงสารพระสนมที่สุด ชีวิตพระสนมทำไมถึงมีแต่ความเศร้าเเบบนี้หล่ะคะ ร้องไห้กับพระสนมจนเราตาบวมหมดแล้ว ไม่มีใครคู่ควรกับคนอย่างพระสนมจริงๆ ทำไมชีวิตของคนดีๆต้องเป็นแบบนี้ด้วย รักพระสนมมากค่ะ
    #4660
    0
  6. #4352 เนเน่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 00:12
    คิดถึงตอนที่พระสนมอยู่ตำหนักเย็น อยู่กันสามคนถึงลำบากแต่ก็มีความสุขสงบ นี่ฮ่องเต้เข้ามาได้ไม่เท่าไหร่พระสนมก็เจ็บตัวไปหลายรอบล่ะแถมยังเกือบตายอีก เข้าใจความรู้สึกของเสี่ยงเป่านะ ทั้งรักทั้งดูแลอย่างดีมาตั้งกี่ปี ยิ่งตอนเสี่ยวเป่าคลานเข้าไปปกป้องพระสนมแบบใจนี่เจ็บมากน้ำตาเป็นสายเลย ดูไว้ซะฮ่องเต้ว่าคนที่รักพระสนมจริงๆเขาเป็นยังไง ไม่ใช่เอาแต่อารมณ์ตัวเอง ควายเผือกเอ๊ย (ขออภัยในความไม่สุภาพ)
    #4352
    0
  7. #4217 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:06
    โอ๊ย ฮ่องเต้ กว่าจะไปนะ แงงงง
    #4217
    0
  8. #4016 p-oneil (@ozenji-05) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 00:42
    โอ๊ยย ยิ่งอ่านยิ่งเจ็บหัวใจ รู้สึกเหมือนใจจะขาด
    #4016
    0
  9. #4007 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 22:16
    อยากให้เสี่ยวเป่าบอกความจริงทั้งหมดกับฮ่องเต้
    #4007
    0
  10. #3893 yaku33 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 23:29
    ปวดใจมากค่ะ ฮ่อวเต้ไม่น่าทพพระสนมแบบนี้ ตอนแรกก็ออกจะอ่อนโยนแท้ๆ จะสำนึกผิดไหม T^T พระสนมไม่ผิดเลยย สงสารพระสนมมม
    #3893
    0
  11. #3831 JRabbit94 (@jrabbit94) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:39
    คิดถึงตอนที่พระสนมอยู่ที่ตำหนักเย็น มีแค่เสี่ยวเป่ากับอวี้หลี ถึงจะลำบากไปนิดแต่พระสนมก็ยิ้มอยู่ตลอด มีแต่ความสุข พอองค์ชายเข้ามาทุกอย่างก็พังหมด ;-;
    #3831
    0
  12. #3810 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:26
    รีบช่วยพระสนมเลยนะ ฮ่องเต้ใจร้าย!!
    #3810
    0
  13. #3793 [][หม่าม๊า][] (@babyll) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 02:08
    ฮือออ น้ำตาไหลเลยเอาจริงๆ สงสารพระสนมมาก สงสารเสี่ยวเป่าด้วย เสี่ยวเป่าคือดีมาก ทรงรักพระสนมมากเลย ;-; ฮ่องเต้นะฮ่องเต้ ต้องให้พระสนมเป็นอะไรไปก่อนหรือไงถึงจะสำนึกได้
    #3793
    0
  14. #3765 อำพร (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 13:32
    น่าสงสาอวี้หลีจัง
    #3765
    0
  15. #3719 pafe_love (@pafe_love) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 22:37
    ไทเฮา!!!!!!ใจร้ายยยยเกลียดแล้ววววว ทำพระสนมทำมายยยยยย
    #3719
    0
  16. #3625 ลอร์ดโวลเดอมอร์ (@edwerd) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 10:30
    สงสารพระสนม ร้องไห้เลยตอนนี้ เป็นไงล่ะฮ่องเต้ถ้าพระสนมเป็นอะไรมากกว่านี้นะ ฮึ่มม
    #3625
    0
  17. #3612 Jolokia (@sungminoppa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 22:09
    ถ้สไม่ใช่เพราะฮ่องเต้พระสนมจะเป็นขนาดนี้มั้ยถามใจดู???

    สงสารพระสนมมากกกกถึงมากที่สุด ??
    #3612
    0
  18. #3578 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:32

    มีตอนไหนที่จะไม่โกรธฮ่องเต้มั่งมั้ยเนี่ย
    โกรธแรงมากถึงมากที่สุด เพราะใครล่ะทำพระสนมเป็นแบบนี้
    นี่ถ้าองค์ชายน้อยไม่เตือนสติ ฮ่องเต้ไปช้าคงไม่ทันการณ์ 
    ตอนอ่านว่าพระสนมหมดสติ เรานี่อึดอัดมาก สงสารพระสนมสุดๆ
    เมื่อไหร่ฮ่องเต้จะหายบื้อเนี่ย เพราะใครล่ะ เพราะไทเฮาไง ตาสว่างดิ๊
    ปล. เจวี่ยอวี้มาแล้ววว จะมีฉากกับแม่ทัพอีกมั้ยน้าา 
    #3578
    0
  19. #3567 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:02
    พระสนมอาการหนักมากจะตายมึ้ยเนี่ยต้แงช่วยให้ได้นะใครก็ได้
    #3567
    0
  20. #3545 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 20:11
    คำคิดเด็กนั้นไม่ต้องซับซ้อนคิดอย่างไรก้อพูดออกมาแบบนั้นเลย ดีที่ฮ่องเต้คิดได้ ถ้าไม่ลงป่านนี้พระสนมคงจะสิ้นแล้วแหง
    #3545
    0
  21. #3531 Vision Yaoi S (@visionyaoi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 16:51
    ทีมพระสนมคนเดียว แงๆๆๆ
    #3531
    0
  22. #3530 'M';A!t*H (@kururaiten) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 08:23
    ตอนนี้ทีมเสี่ยวเป่ากับลู่เจ๋อค่ะ รักสองคนนี้ พระสนมน่าสงสารมากเลย
    #3530
    0
  23. #3529 Look_So (@arisa0018) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 01:26
    ดีใจด้วยค๊าาาาา เย้ๆๆๆๆ
    #3529
    0
  24. #3528 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 01:17
    รออ่านน้าาาา สู้ๆค่าาา ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านน้าาาา
    #3528
    0
  25. #3527 DsnoopyD (@linmin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 20:17
    ลู่เจ๋อทำดีมากค่ะลูก อ่านละน้ำตาไหล ทำไมไทเฮาทำอย่างนี้อะ สงสารพระสนมอะ เสี่ยวเป่าดูแลขอเค้ามาดีๆ ฮ่องเต้เข้ามาทีทำให้ะระสสมทรุดได้ขนาดนี้ :(
    #3527
    0