[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,692 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,327 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    596

    Overall
    244,692

ตอนที่ 22 : บทที่ 21 ตัวตนของเจวี่ยอวี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    29 พ.ค. 59

第二十一章

 

*ตั้งแต่เมื่อครั้งอยู่ที่สวน ฮ่องเต้ก็ใช้สรรพนามแทนตนเองด้วยราชาศัพท์จนตลอดเรื่องค่ะ*

 

 

ข้ารับใช้นำทางเจวี่ยอวี้มาด้วยท่าทางนบนอบ ก่อนพาเข้าสู้เรือนพำนัก

 

 

ใบหน้าของเขายังคงงดงามเช่นเคย ผิวเนื้อและผิวกายขาวผ่องดั่งหิมะ ใบหน้าที่มักหยิ่งผยองและยโสไม่มีแม้แต่น้อยที่ฉายความกังวล ราวกับมิได้ถูกพาเข้าราชวังมาเพื่อพบเหล่าราชวงศ์

 

 

ฮ่องเต้ตรัสกับเขา “พระสนมไม่สบายหนัก เจ้าได้โปรดดูอาการของเขาได้หรือไม่?”

 

 

เจวี่ยอวี้มีสีหน้าเยาะเย้ย “เจวี่ยอวี้ผู้นี้มีความชมชอบและฝีมือเท่าใดเล่า? ข้าจะกล้าให้องค์ฮ่องเต้มาร้องขอได้อย่างไร?”

 

 

ฮ่องเต้หนุ่มเหลือบมองพระสนมที่นอนขดบนเจียงยาวและแคบ ตรัสอีกครั้ง “หากข้าต้องขอร้องเจ้า เช่นนั้นข้าก็จะทำ”

 

 

เจวี่ยอวี้ขมวดคิ้ว “ฝ่าบาทตรัสเช่นนี้ เจวี่ยอวี้ต้องอายุสั้นแล้ว ฝ่าบาทครอบครองโลก ทำลายสวนเล็กๆของข้านั้นง่ายเพียงพลิกฝ่ามือ แต่เพราะฝ่าบาททรงระลึกถึงฮ่องเต้องค์ก่อนซึ่งมีเมตตาต่อข้า คำขอร้องเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างไรเจวี่ยอวี้ก็มิกล้ารับ”

 

 

ฮ่องเต้รู้ดีว่าทรงใช้ความรุนแรงบุกรุกเข้าสวนดอกไม้เมื่อหลายวันก่อน ในใจยังนึกขุ่นข้องแต่พระองค์ก็มีท่าทีอ่อนลง “วันนั้นเป็นความผิดข้าเองที่บุกรุกโดยรุนแรง หากมิใช่เรื่องของพระสนมข้าคงไม่โกรธเช่นนั้น คงไม่เป็นจนเช่นนี้”

 

 

น้ำเสียงพระองค์นั้นแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ เจวี่ยอวี้มิได้รู้สึกดีแม้แต่น้อย เขาเพียงมองนิ้วมือของตนช้าๆ

 

 

จักรพรรดิไม่สุขนัก แต่ท้ายที่สุดก็ก้าวถอย “อย่าได้ลังเลจะพูดสิ่งที่เจ้าประสงค์ หากข้ามอบให้เจ้าได้ ข้าจะทำ”

 

 

เจวี่ยอวี้เหลือบหางตาขึ้น “สิ่งของในท้องพระคลังเช่นทองและเงิน ไข่มุกและเพชรพลอย ผืนที่ดิน สิ่งเหล่านี้ล้วนมิใช่ความต้องการของข้า”

 

 

ฮ่องเต้จึงถาม “เช่นนั้นแล้ว เจ้าประสงค์สิ่งใด?”

 

 

“คน”

 

 

“เจ้าอยากได้คนของข้างั้นหรือ?”

 

 

ดวงตาของเจวี่ยอวี้เป็นประกาย “ใช่แล้ว!”

 

 

ก่อนเสริมขึ้นว่า “ข้าคิดว่าฝ่าบาทคงทราบแล้วว่าคนผู้ซึ่งเจวี่ยอวี้ต้องการนั้นคือผู้ใดโดยมิต้องเอ่ยนามเลย”

 

 

พระองค์หรี่ตา “แน่นอน”

 

 

ริมฝีปากของเจวี่ยอวี้แย้มรอยยิ้ม “เช่นนั้น ขอฝ่าบาทโปรดลงพระราชกฤษฎีกาอนุญาตข้อตกลงของข้า”

 

 

“เจ้าต้องการให้ข้าอนุญาตให้เขาออกจากราชการแล้วกลับบ้านงั้นหรือ?”

 

 

เจวี่ยอวี้เลิกคิ้วขึ้นสูง “ผู้ใดต้องการให้เขาออกกัน? จะคงไว้หรือออกนั้นเป็นเรื่องของเขา ข้าไม่สนหรอก”

 

 

“โอ้?” ฮ่องเต้สับสนเล็กน้อย “เช่นนั้น เจ้าต้องการทำข้อตกลงอันใด?”

 

 

เจวี่ยอวี้พลันดวงตาเป็นประกาย “ขายเขาให้กับข้าในฐานะทาส  สัญญาทาส”

 

 

ฮ่องเต้หยุดคิด ก่อนตอบกลับ “ตกลง!”

 

 

เจวี่ยอวี้นำยาเม็ดเล็กสีฟ้าแกมเขียวออกมาจากแขนเสื้อ และป้อนแก่พระสนม ไม่ถึงครึ่งชั่วยามดีและเป็นดังคาด อาการไอและอาเจียนก็หยุดลง ไม่นานจากนั้นก็ตรวจดูชีพจรพระสนม ก่อนหยิบเข็มออกมา

 

 

เสี่ยวเป่ายืนอยู่เคียงข้าง รู้สึกว่าฝีมือการฝังเข็มของคนผู้นี้คล้ายไม่ธรรมดา เปรียบกับหมอหลวงแล้วดูจะแตกต่างกันมาก โดยเฉพาะการขยับและหมุนไปมาของเข็ม รวมถึงการยกเข็มขึ้นลง เขามิเคยพบเห็นวิธีการเช่นนี้มาก่อน

 

 

เสี่ยวเป่ารอจนกระทั่งการฝังเข็มเสร็จสิ้น ก่อนจะก้าวขึ้นหาแล้วถาม “ท่านต้องการให้ข้านำยามาให้หรือไม่? ข้าจะไปนำมาโดยเร็ว”

 

 

เจวี่ยอวี้กล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก “ไม่จำเป็น”

 

 

เสี่ยวเป่างงงัน “ยาไม่จำเป็นหรือขอรับ?”

 

 

เจวี่ยอวี้ชี้ไปบนเตียง “เจ้าคิดว่าร่างกายเช่นนี้จะรับยาประเภทนั้นได้งั้นหรือ?”

 

 

 

เสี่ยวเป่าเงียบลงและพูดไม่ออก

 

 

“ไม่แปลกหากจะอาเจียนออกทุกสิ่งที่ทานลง หากไม่อาเจียนออกมาก็น่าแปลกแล้ว” เจวี่ยอวี้นำกล่องไม้จันทน์สีแดงออกมาจากแขนเสื้อและมอบแก่เสี่ยวเป่า “จากนี้ไป ป้อนทุกเช้าและทุกค่ำ เครื่องดื่มและอาหารต้องเป็นอาหารอ่อน ในตอนนี้เขาเคี้ยวและกลืนได้ลำบาก ทานได้เพียงข้าวต้ม ผักและอาหารเส้น จงบดอาหารเหล่านั้นก่อนให้เขาทาน”

 

 

เสี่ยวเป่ารีบตอบ “ข้าจะจำไว้”

 

 

ภายใต้การดูแลเช่นนี้ อาการพระสนมก็ดีขึ้นมาก กลับดีขึ้นและฟื้นได้สติอีกทั้งสามารถเปิดปากพูดได้แล้ว

 

 

แน่นอนว่าเสี่ยวเป่าปิติเป็นอย่างยิ่ง แต่มิอาจกลั้นความขมขื่นในอกทุกครั้งที่นึกถึงอาการป่วยหนักเช่นนั้น “พระสนม ท่านต้องทนอาการป่วยแล้ว แม้แต่เส้นผมของท่านก็ยังแตกแห้ง”

 

 

พระสนมปลอบใจเสี่ยวเป่าด้วยน้ำเสียงนุ่มๆนั้น “เจ้ารอจนข้าหายดีเถิด ข้าจะหายเป็นปกติ”

 

 

เจวี่ยอวี้ยกม่านขึ้นแล้วก้าวเข้าห้องมา “หากเจ้ารักษาชีวิตได้ นี่ ข้ามีตำรับยามากมายเพื่อบำรุงผมของท่าน” ในขณะเดียวกัน เขาก็ปล่อยผมลง ไหลลู่ลงราวสายน้ำยาวจรดข้อศอก ตัดกับอาภรณ์สีแดงและผิวกายที่ขาวราวหิมะ งดงามเป็นที่สุด

 

 

พระสนมเอ่ยอย่างอ่อนโยน “เช่นนั้นคงดีไม่น้อย” ด้วยเสียงแหบพร่า

 

 

เจวี่ยอวี้กล่าวต่อ “ร่างกายท่านเดิมทีก็มีปัญหา แต่กลับมีปัญหาเพิ่มมากขึ้นให้ยิ่งทุกข์ รอดูเถิดว่าเจ้าจะอยู่ได้ถึงวันนั้น”

 

 

เสี่ยวเป่ากล่าวอย่างโมโห “พระสนมจะต้องทำได้ พระสนมจะอายุยืนเป็นร้อยๆปี”

 

 

พระสนมหัวเราะอย่างเศร้าสร้อย “เด็กโง่” ดวงตาของเขาเปียกชื้นและมีประกายเศร้าโศก

 

 

เจวี่ยอวี้กล่าวแก่พระสนม “อย่างไรก็ดี นี่เป็นร่างกายของเจ้า ดูแลตนเองให้ดี”

 

 

พระสนมพยักหน้าเบาๆ ก่อนถาม “เจ้ามาที่นี่ทำไมหรือ?”

 

 

เจวี่ยอวี้หัวเราะ “เดิมทีข้ามิได้มาหาเจ้า แต่ผู้ใดจะไปคิดว่าข้าจะได้รับการว่าจ้างด้วยค่าตอบแทนเล็กน้อย ข้าได้แม้กระทั่งสัญญาทาส การเดินทางนี้มิเสียเปล่าเลย”

 

 

พระสนมเอ่ยถามด้วยความสงสัย “โอ้? จงบอกข้า ข้าอยากฟัง”

 

 

เจวี่ยอวี้จิบชา “ข้าได้ยินข่าว่าฉีเฉิงถูกองค์ฮ่องเต้ลงทัณฑ์ ทนรับโทษโบยอยู่สิบครา ล้มป่วยจนต้องพักฟื้น ดังนั้นข้าจึงรีบเร่งมาเพื่อหัวเราะเยาะเสียหน่อย เกิดโชคเข้าข้างให้ข้าพบกับฝ่าบาทและทรงมีพระบัญชาให้ข้ารักษาอาการป่วยของเจ้า ใจของข้านั้นรู้ว่าต้องสามารถทำเรื่องนี้ได้โดยง่ายจึงขอให้ฝ่าบาทออกพระราชกฤษฎีกาเพื่อให้ข้าได้รับสัญญาทาสของฉีเฉิง จากนี้ไปข้าเป็นนายและเจ้านั่นเป็นบ่าว หากข้าอยากให้เขาไปตะวันออก เขาก็มิกล้าไปตะวันตก”

 

 

ดวงตาของเสี่ยวเป่าเบิกกว้างและมองดูคล้ายระฆัง “เจ้าขอเรื่องเช่นนั้นได้หรือ?”

 

 

“แน่นอน ทำไมจะมิได้กัน!” เจวี่ยอวี้เลิกคิ้วอย่างอารมณ์ดี “ข้าไปเยี่ยมฉีเฉิงที่จวนแม่ทัพ มองดูเขานอนคว่ำหัวลู่หัวตกอย่างน่าสลด ข้าก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขอยู่ในใจ ก่อนจะแสดงสัญญาทาสที่มีตราหยกหลวงประทับ แล้วพูดว่า ‘เจ้าถูกฝ่าบาทโบยเป็นการลงโทษ มิใช่เพียงหลุดจากตำแหน่งที่โปรดปรานของพระองค์เท่านั้น ตอนนี้ท่านถูกฝ่าบาทขายให้ข้า หากข้าไม่ต้องการเจ้า ผู้ใดจะต้องการกัน?’ “

 

 

เมื่อพูดจบก็หัวเราะออกมาเสียงดัง ทำให้ชาในมือกระฉอกออกมา

 

 

เจวี่ยอวี้นั่งและพูดคุยกับพวกเขาในเรือนอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะบอกให้พระสนมพักผ่อนและขอตัวจากมา

 

 

เสี่ยวเป่าเดินไปส่งก่อนจะกลับมาหาพระสนมที่ข้างเตียง

 

 

“นี่แหละเจวี่ยอวี้ คาดเดาสิ่งใดมิได้เลย”

 

 

พระสนมกระพริบตา ก่อนค่อยๆพูดว่า “เป็นดังคาดต่างหาก”

 

 

เห็นได้ชัดว่าเจวี่ยอวี้รู้ข่าวที่ท่านแม่ทัพบาดเจ็บ และรีบควบม้าโดยมิได้หยุดเพื่อมายังเมืองหลวง

 

 

เห็นได้ชัดว่าเป็นกังวลเพียงใด แต่ก็ยังิยอมรับราวกับเรื่องนี้มิได้กระทบกับเขาแต่อย่างใด

 

 

เห็นได้ชัดว่าเจ็บปวดเพราะคนรักที่เขาโหยหา แต่ก็ไม่ยอมให้คนผู้นั้นรู้ เมื่อพบหน้าก็พูดจายั่วยุคล้ายมิได้สนใจไยดี

 

 

เห็นได้ชัดว่าหัวใจเขาเจ็บปวด แต่ยังคงไว้ซึ่งท่าทีหยิ่งผยอง มิก้มศีรษะให้ผู้ใด

 

 

ความดื้อดึงเช่นนี้ ความโดดเดี่ยวเช่นนี้ ไม่ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีที่แสนรัก

 

 

อาจจะนำพาความเจ็บปวดมาแก่เขา

 

 

พระสนมขดตัวหากัน สายตาว่างเปล่า และพึมพำกับตน “นี่คือเจวี่ยอวี้ ผู้ที่กล่าวอย่างหนึ่งแต่หมายความอีกอย่างหนึ่ง...”

 

 

 

 

 

 

 

 

.....

 

สวัสดีค่ะ พบกันในตอนที่21 แล้วเย้! นิยายเรื่องนี้มีทั้งหมด28ตอนนะคะ ดังนั้นเจอกันอีกเจ็ดตอนเน้ออ

 

 

ตอนนี้ได้รู้จักเจวี่ยอวี้มากขึ้นแล้ว เรียกได้ว่าเป็นคนที่ซึนมากถึงมากที่สุด รักบอกว่าเกลียด ห่วงบอกว่าสมน้ำหน้า เฮ้อ นี่แหละน้าคนงามของท่านแม่ทัพ แถมแสบเสียขนาดนั้น!

 

 

ตอนนี้พระสนมก็ค่อยๆดีขึ้นแล้วนะคะ สหายรักทั้งหลายอย่าเพิ่งเกลียดฮ่องเต้เลยน้าา

 

 

พูดคุยเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้ผ่านแท็กบนทวิตเตอร์และคอมเมนท์ได้ที่

 

 

#นิยายพระสนม

#ทีมฮ่องเต้   #ทีมพระสนม   #ทีมเสี่ยวเป่า   #ทีมเจวี่ยอวี้

 

 

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ ^^

 

 

ป.ล.ยังไม่ได้ตรวจทานคำผิด อ่านอย่างระวังนะคะ อิอิ

ป.ล.ช่วงนี้อาจจะอัพช้าหน่อยนะคะมีปัญหาสุขภาพเล็กน้อย อย่าเพิ่งรุมทึ้งนะคะ *ยกกระทะบัง*

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #4827 pqrst (@wonn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 16:42
    แหมไทเฮา ทำเป็นคนดี ที่แท้อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
    #4827
    0
  2. #4792 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 17:28
    เจวี่ยอวี้นี่จริงๆเลย จะยอมรับว่าห่วงสุดใจก็ไม่ได้
    #4792
    0
  3. #4218 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:10
    สมน้ำหน้าแม่ทัพแปบ 5555
    #4218
    0
  4. #3811 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:34
    เจวี่ยอวี้นี่น่ารัก ><
    #3811
    0
  5. #3794 [][หม่าม๊า][] (@babyll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 02:14
    ฮืออ ดีใจจัง พระสนมดีขึ้นแล้ว ;-; เจวี่ยอี้คซึนปากแข็ง 5555
    #3794
    0
  6. #3627 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 15:03
    เจวี่ยอวี้นี่เคะราชินีชัดๆ แถมซึนสุดๆไปเลย แต่ก็น่ารักอ่ะ

    ดีใจจัง พระสนมปลอดภัยแล้ว ฮือออออ T-T
    #3627
    0
  7. #3614 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 22:16
    ท่านแม่ทัพ จัดเจวี่ยอี้หนักๆเลย5555555 ขอให้พระสนมหายไวๆ ใกล้จบแล้ว ;-; สู้ๆนะคะ
    #3614
    0
  8. #3613 Jolokia (@sungminoppa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    พระสนมรีบหายดีนะ ??
    นี่ก็ไม่รู้ว่าพอพระสนมหายดีองไทเฮาจะออกโรงอีกรึเปล่า
    แต่อยากบอกว่า อย่ามาเลย ??
    #3613
    0
  9. #3611 jan_0330 (@jan_0330) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 21:34
    งื้ออออ มันไมน่าเศร้านะ แต่ทำไมเราเศ้ราละ พระสนมมมมม
    #3611
    0
  10. #3610 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 21:17
    ใกล้จบแล้วรึนี่
    #3610
    0
  11. #3609 ์Natty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 20:57
    เจี่ยอวี้ ร้ายจริง ๆ 555
    #3609
    0
  12. วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 20:18
    ซึนสินะครับ~ พระสนมอาการดีขึ้นเเล้วเย้ๆๆ
    #3608
    0
  13. #3607 #2311# (@sai-sasina) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 18:39
    สู้ๆนะไรท์ รออ่านน้าา
    #3607
    0
  14. #3602 ลุง' ชา (@kitiicha1996) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 17:32
    แมวล่ะ ?
    #3602
    0
  15. #3601 สาวใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 14:31
    ขอย้ายมาทีมเจวี่ยหวี่แทนนะ..
    #3601
    0
  16. #3600 bastin (@passawee-17) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 14:08
    เจวี่ยอวี้ผู้มีความซึนเดเระระดับmax
    #3600
    0
  17. #3599 jasuree (@jasuree) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 13:50
    ขอบคุณค่ะ ที่มาต่อให้อ่านกัน
    #3599
    0
  18. #3598 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 13:01
    ดูแลสุขภาพด้วยนะไรต์จังอากาศเปลี่ยนบ่อยมาก ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆที่แปลมาให้อ่านน้าา
    #3598
    0
  19. #3597 lovemelikeyoudo (@mooknilaumpond) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 12:57
    ซึนเดเระ
    #3597
    0
  20. #3596 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 11:10
    อ๋อออออ ซึนเดเระ ภาษาจีนเรียกว่าเจวี่ยอวี้นี่เอง 55555+ / ร่างกายอ่อนแอขนาดนี้ พระสนมของเราจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนกันนะ~~
    #3596
    0
  21. #3595 KLMplanet (@KLMplanet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 10:19
    ขอบคุณมากๆเลยค่ะไรต์T T ฮืออออออชอบ
    #3595
    0
  22. #3594 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 10:14
    อยากอ่านฉากหวานๆของฮ่องเต้กะพระสนมแล้ววว รอๆๆตอนหน้า
    #3594
    0
  23. #3593 urnurn (@annika1234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 08:27
    ดีจัง พระสนมปลอดภัยแล้ว
    #3593
    0
  24. #3592 FoonYippee (@FoonYippee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 08:14
    เย่เย่ พระสนมอาการดีขึ้นแล้ววว
    #3592
    0
  25. #3591 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 05:35
    รออ่านน้าาา สู้ๆค่าาา ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านน้าาาาาาา
    #3591
    0