[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,593 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,330 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    497

    Overall
    244,593

ตอนที่ 25 : บทที่ 24 เรื่องเล่าของเจวี่ยอวี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    8 มิ.ย. 59

第二十四章

 

 

ฮ่องเต้หนุ่มวางราชกิจในมือลง แล้วเอนกายพิงกับเก้าอี้ ภายนอกลมพัดแรง ทอดพระเนตรมองใบไม้ที่ปลิวไสวไปตามลมด้วยสายตาว่างเปล่า หวนนึกถึงครั้งที่เจอพระสนมในคราแรก

 

 

ในยามนั้น อากาศไม่ได้อบอ้าวเช่นวันนี้ ดวงอาทิตย์นั้นอบอุ่นและอ่อนโยน ทางหินแคบที่ทอดยาวไปยังตำหนักเย็นถูกปกคลุมด้วยพืชสีเขียวซึ่งเติบโตตลอดแนว และโตไปเรื่อยๆจวบจนบรรจบกับประตูสวนเล็กๆ สายลมพัดผ่านไป พัดพาหมู่มาลาหลากสีให้ลอยล่อง พระองค์ยกชายแขนเสื้อขึ้นปิดหน้าทันใด ท่ามกลางกลีบดอกนานาอันปลิดปลิว ก็ทอดพระเนตรเห็นร่างบุคคลหนึ่งในสวน

 

 

อาภรณ์สามัญแต่สะอาดเรียบร้อย เส้นผมสีดำสนิท เผยรอยยิ้มออกมากลางหมู่ดอกไม้

 

 

ฮ่องเต้หลับตาลง เหตุการณ์ในวันนั้นเลือนรางในสายตา

 

 

มีภาพของพระสนมปรากฏขึ้นเมื่อครั้งมีพายุ ที่ป่าไผ่นั้น พระสนมเปรอะเปื้อนด้วยโคลนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สองผิวแก้มซีดขาว ไม่ขยับกายแม้แต่น้อย

 

 

พระองค์รู้ว่าพระสนมเป็นผู้มีใจอ่อนโยน พูดจาอ่อนนุ่มและยิ้มแย้มยามพบผู้คน แต่พระองค์กลับรู้สึกว่าพระสนมเย็นชายามปฏิบัติต่อตน คำพูดมิได้ออกมาจากหัวใจ ไม่ทันได้กระจ่างในเหตุผล พระสนมก็ถือโทษโกรธแล้ว

 

 

ถามว่าเพราะเหตุใด พระสนมก็ไม่ตอบกลับ ดวงตาคู่โตทอดมองสายตาว่างเปล่าเพียงลำพัง ไม่กล่าวแม้คำหนึ่ง

 

 

ราวกับไม่มีผู้ใดก้าวล้ำเข้าไปได้

 

 

แต่กระนั้นพระสนมก็รักอวี้หลีมากเหลือเกิน

 

 

ดูเหมือนจะมีเพียงองค์จักรพรรดิเท่านั้นที่พระสนมมีท่าทีเช่นนั้นด้วย

 

 

พระขนงขมวดเข้ม ทันใดนั้นกองกระดาษและงานราชกิจที่อยู่บนโต๊ะก็ถูกกวาดลงไปอยู่บนพื้นอย่างรวดเร็ว

 

 

เจวี่ยอวี้ผลักบานประตูเพื่อเข้าห้องมา ไม่คาดคิดว่าจะได้พบเจอโทสะของผู้เป็นราชาเช่นนี้ เจวี่ยอวี้จึงอดหลุดเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้ “เป็นอะไรไป?”

 

 

เจวี่ยอวี้นั้นไม่มียศศักดิ์ใดหรือแม้กระทั่งตราสัญลักษณ์ใด แต่กระนั้นก็ยังสามารถไปมาได้อย่างอิสระในวังหลวงราวกับเป็นเดินชมสวนดอกไม้ องครักษ์หลวงมิอาจป้องกันได้ อาจเพราะไม่ทันได้สังเกตถึงการมีตัวตนของเขา

 

 

พระพักตร์คมเข้มเงยขึ้นสบ ก่อนตอบกลับไม่ตรงคำถาม “ข้าจำได้ว่า นานมาแล้ว วรยุทธวิชาตัวเบาของเจ้านั้นยอดเยี่ยมกว่าศิษย์พี่น้องคนใดในสำนัก”

 

 

เจวี่ยอวี้หรี่ตาลง ไม่ตอบกลับต่อคำกล่าวนั้น

 

 

เขาไม่เคยคิดจริงจังกับเชื้อราชวงศ์พระองค์ใด ทั้งเรื่องเบาะแว้งภายในหรือการช่วงชิงอำนาจในวังหลวงนั้น ไม่เคยอยู่ในความสนใจแม้แต่น้อย เขาเพียงแต่มองหาอิสรภาพและวันแห่งการปลดปล่อย วันที่ได้ทำตัวง่ายๆตามสบาย สามารถเดินเรื่อยเฉื่อยชมธรรมชาติ ฟ้าครามและภูเขาเขียว

 

 

วัยเด็กของเขาถูกเติมเต็มด้วยอาการเจ็บไข้ แต่กระนั้นก็ยังติดตามผู้เป็นบิดาไปฝึกฝนวิชายุทธ ในตอนนั้นฉีเฉิงก็ได้มาเป็นศิษย์ของบิดาเขาแล้ว เรียกได้ว่าเป็นศิษย์พี่ที่เรียนรู้วิชาจากอาจารย์ท่านเดียวกัน จากนั้น วันหนึ่ง ก็มีชายพาเด็กคนหนึ่งซึ่งอายุไล่เลี่ยกับเขามาที่ภูเขา บุรุษผู้นั้นต้องการให้บิดาของเขาเป็นอาจารย์ให้เด็กคนนั้น

 

 

บิดาเขาตอบรับและยินยอมจะเป็นอาจารย์ให้

 

 

ในตอนนั้นเจวี่ยอวี้มิได้เอะใจในพื้นเพของเด็กคนนั้น รู้แต่เพียงว่าเด็กคนนั้นมีชื่อว่าลวี่เซวียน

 

 

หลังจากนั้นจึงได้ทราบจากบิดาว่า ลวี่เซวียนเป็นองค์ชาย บุรุษผู้พาเขามาที่หุบเขาแห่งนี้แท้จริงแล้วคือองค์จักรพรรดิ

 

 

หลังการเสด็จสู่สวรรคาลัยขององค์ฮ่องเต้ ลวี่เซวียนก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์และครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่

 

 

สองปีก่อนมีเหตุอุบัติขึ้นที่ชายแดน ลวี่เซวียนแต่งตั้งฉีเฉิงขึ้นเป็นแม่ทัพ นำทัพไปยังสนามรบ และฉีเฉิงก็ตกลง

 

 

ในวันที่ฉีเฉิงต้องลงจากเขา เจวี่ยอวี้มีปากเสียงครั้งใหญ่กับศิษย์พี่ของเขา ยืนบนทางแคบบนเขาท่ามกลางสายฝน อาภรณ์เปียกโชก ดวงตาเป็นสีแดงไปหมด น้ำเสียงเกรี้ยวกราด “หากท่านไป ข้าจะไม่นับถือท่านเป็นศิษย์พี่อีก!!!”

 

ท้ายที่สุด ก็ไม่สามารถรั้งให้อยู่ไว้ได้ ไม่อาจห้ามก้าวเดินมิให้ก้าวลงจากหุบเขาแห่งนี้

 

 

แต่นั้นเป็นต้นมา สภาใส่ชื่อผู้นำทัพนำเหล่าทหารไปเขย่าขวัญเหล่าศัตรู ผู้นั้นคือแม่ทัพฉีนั่นเอง ในสวนดอกไม้ไม่มีร่างกำยำที่คุ้นเคยอีกต่อไป

 

 

ชั่วพริบตาเดียว กาลเวลาก็ผันแปรไปหลายปี

 

 

เจวี่ยอวี้หายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนถอนหายใจออกมาเป็นลมหนัก

 

 

เขาไม่เคยมีความรู้สึกดีๆต่อราชวงศ์เลยแม้แต่น้อย มองดูพระสนมแล้วราวกับเห็นเงาสะท้อนของตนเอง

 

 

ดวงตาที่ไร้ซึ่งความหวัง ไร้ชีวิต ไร้ความสดใสเช่นนั้น ครั้งหนึ่งก็ปรากฏกับเขา

 

 

เจวี่ยอวี้เดินออกจากห้องทรงอักษรโดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ก่อนจะก้าวไปในทิศของเรือนรับใช้ภายใต้แสงสลัวยามค่ำคืน

 

 

ฝีเท้าของเขานั้นแผ่วเบา เดินก้าวเข้าไปในสวนโดยไร้เสียงใด

 

 

เสี่ยวเป่าอยู่ในสวน รดน้ำต้นไม้รอบๆ ทันใดนั้นก็มีร่างอุ่นๆเข้ามาใกล้จากด้านหลัง เสี่ยวเป่าตกใจกลัวและอ้าปากเตรียมจะร้องตะโกน แต่ก็ถูกมือหนึ่งปิดปากไว้แน่น

 

 

เจวี่ยอวี้กระซิบใกล้เพียงหนึ่งนิ้วจากใบหู “ข้าเอง” ก่อนนิ้วชี้จะแนบไปกับปากแสดงท่าทีให้เงียบเสียงลง

 

 

เสี่ยวเป่าตามเขาไปนอกสวน และหยุดหลังจากมาได้ไกลแล้ว

 

 

ดวงจันทร์สาดส่องแสงสีเงินยวงลงกระทบกับพื้น เจวี่ยอวี้ยืนนิ่งภายใต้จันทราสีขาวสะอาด รูปร่างสูงเพรียว เส้นผมสีดำปลิวไสว เกิดเป็นภาพงดงามดั่งจิตกรบรรจงที่ราวกับใช้จิตวิญญาณแห่งผืนโลกสรรสร้าง

 

 

เสี่ยวเป่ามองค้างไปชั่วขณะ

 

 

เจวี่ยอวี้ช้อนตาขึ้นมองแล้วยิ้ม “เจ้ารู้เรื่องนี้ ใช่หรือไม่?”

 

 

เสี่ยวเป่าตกใจ “เรื่องอะไรขอรับ?”

 

 

“เรื่องพระสนม ว่าเหตุใดองค์ไทเฮาถึงได้ประสงค์จะทำร้ายเขาครั้งแล้วครั้งเล่า”

 

 

เสี่ยวเป่าก้มหัวลงต่ำ หายใจอย่างยากลำบาก “เหตุใดนายน้อยเจวี่ยอวี้ถึงคิดว่าข้ารู้ล่ะ?”

 

 

เจวี่ยอวี้มองเสี่ยวเป่าที่ก้มหน้าลงด้วยสายตาประเมิน “วันนั้นที่เรือน ในยามที่ข้าตั้งข้อสังเกตว่าผู้ที่ใส่ยาพิษลงไปคือองค์ไทเฮา ข้าเห็นใบหน้าของเจ้าคล้ายไม่ปกติ ข้าจึงเข้าใจว่าพระสนมคงบอกเล่าเรื่องราวนี้แก่เจ้าก่อนแล้ว”

 

 

เสี่ยวเป่ายังคงก้มหน้า และพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อน “นายน้อยเจวี่ยอวี้ฉลาดนัก”

 

 

เจวี่ยอวี้มองอีกฝ่ายใกล้ขึ้น ดวงตาของเขาเฉียบคมและแวววาว “เจ็ดปีก่อน เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่? เพราะเหตุพระสนมจึงตาบอด?”

 

 

เสี่ยวเป่ารีบส่ายหัว “ข้า…ข้าพูดไม่ได้”

 

 

เจวี่ยอวี้จีงบอก “เจ้าจะมองดูเจ้านายของเจ้าแบกรับความทุกข์นี้โดยไม่ช่วยอะไรงั้นหรือ?”

 

 

เสี่ยวเป่าส่ายหน้าแรงๆ “พระสนมนั้นไม่ยินยอมให้ข้าพูด”

 

 

เจวี่ยอวี้กล่าว “หากเจ้าบอกข้า ข้าอาจสามารถหาวิธีการช่วยเหลือได้ หากเจ้าไม่พูดอันใด แล้ววันใดมีผู้ประสงค์ปองร้ายเขาอีก พวกเราจะทำได้เพียงมองดูเขาตายไปโดยช่วยอะไรไม่ได้เลย”

 

 

เสี่ยวเป่าหลับตาลง น้ำเสียงสั่นเครือ “พระสนมบอกข้าว่า เมื่อเจ็ดปีก่อน ได้บังเอิญพบเห็นบางอย่างที่มิควร และเพราะเหตุนี้ดวงตาของพระสนมจึงมืดบอดและถูกย้ายไปยังตำหนักเย็น”

 

 

เจวี่ยอวี้ค่อยๆขมวดคิ้ว “เรื่องนี้ จะเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของฮ่องเต้องค์ก่อนและการขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้องค์ใหม่หรือไม่?”

 

 

เสี่ยวเป่าชะงัก กัดฟันแน่นแล้วพักหน้า

 

 

เจวี่ยอวี้ถามขึ้น “พระสนมได้บอกเจ้าหรือไม่ ว่าสิ่งที่ไม่ควรพบเห็นนั้นเป็นเรื่องประเภทใด?”

 

 

เสี่ยวเป่าส่ายหน้า “พระสนมมิได้บอกข้า บางทีเป็นเพราะเรื่องนี้ใหญ่หลวง ไม่สมควรให้ข้ารู้ บางทีเป็นเพราะกลัวว่าข้าจะพัวพันและเป็นอันตรายได้ จึงไม่ได้บอกเรื่องนี้แก่ข้า”

 

 

เจวี่ยอวี้พยักหน้า ดวงตาทั้งสองเป็นประกายภายใต้แสงจันทร์ “วันนั้น ผู้ที่เหยียบย่ำดวงตาและทำให้เขาตาบอด เป็นผู้ใดกันแน่?”

 

 

“นี่…” เสี่ยวเป่าก้าวถอยหลัง เสมองไปทิศอื่น “ข้า…”

 

 

เจวี่ยอวี้ลอบดูท่าทีอย่างชิดใกล้ ผ่านไปครู่หนึ่งค่อยพูดขึ้น “ไม่เป็นไร เจ้าไปได้”

 

 

ก่อนจะเอ่ยเตือน “อย่าได้พูดสิ่งใดต่อเจ้านายของเจ้า”

 

 

เจวี่ยอวี้หันร่างกลับ ไปสู่ตำหนักส่วนในไปยังที่ที่เอกสารถูกเก็บไว้ ภายใต้เงาสลัวของยามค่ำคืน เขากระโดดขึ้นหลังคาด้วยฝีเท้าแผ่วเบา แล้วก้าวเข้าเรือนเก็บของไป เอกสารกระดาษถูกแบ่งแยกตามช่วงเวลา กองแล้วกองเล่า เขายังคงค้นหาท่ามกลางของมากมายบนชั้นวาง ยื่นแขนขึ้นเพื่อควานหาตามที่ต่างๆ ตามหาท่ามกลางแสงจันทร์อันน้อยนิด

 

 

ผ่านไปครู่ใหญ่ ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มพึงใจ

 

 

ในตอนนั้นเป็นยามดึกสงัด

 

 

...

 

 

ฮ่องเต้ประทับอยู่ในห้องทรงอักษรโดยลำพัง จมอยู่กับความคิดของตน เสียงลั่นของประตูดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ก้าวมาในห้อง

 

 

พระองค์ตรัสขึ้นโดยไม่ลืมตามอง “เรื่องนี้เจ้าต้องระวังและคิดให้มาก ไปๆมาๆเช่นนี้”

 

 

เจวี่ยอวี้ขบริมฝีปาก “ข้าทำด้วยความพอใจของข้า”

 

 

ฮ่องเต้ชะงักไปขณะหนึ่ง “เจ้าเจอผลลัพธ์ใดที่ดีบ้างหรือไม่?”

 

 

เจวี่ยอวี้พูดอย่างช้าๆ “เรื่องนี้เป็นเพียงหนึ่งในเรื่องคับข้องใจของวังหลวงเท่านั้น ถูกปิดผนึกไว้แสนนาน หากฮ่องเต้ไม่ทรงทราบ ก็คงดีกว่าที่จะไม่รู้ อย่างไรผู้ที่ทรมานมีเพียงหนึ่งเดียวคือพระสนม สำหรับจักรพรรดิแล้วไม่มีความสำคัญอันใด เช่นนี้แล้วฝ่าบาทยังอยากรู้อีกหรือไม่?”

 

 

ฮ่องเต้ลืมพระเนตรขึ้นมอง ดวงตาฉายแววแปลบปลาบ “ข้าอยากรู้”

 

 

เจวี่ยอวี้ดึงเก้าอี้มาตรงหน้าแล้วนั่งลง “เช่นนั้น ฝ่าบาทโปรดรับฟังเรื่องของเจวี่ยอวี้”

 





 

 

 

 

.....

 

สวัสดีค่ะ พบกันในตอนที่24 แล้วว


มีใครเอือมกับความก๊งของฮ่องเต้บ้างคะ? เรานี่รู้สึกว่าไม่ได้ดั่งใจเลย :(

ขอให้สมองผ่องใสนะคะๆ อิอิ


พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ผ่านแท็ก #นิยายพระสนม บนทวิตเตอร์



และประกาศข่าวแก่นักอ่านคือ ตอนนี้เราเปิดนิยายแปลเรื่องใหม่ค่ะ เนื่องจากพระสนมก็ใกล้จบแล้วแต่คนแปลยังไม่อยากจากไปไหน อิอิ 



Are you Addicted?    #นิยายไห่ลั่วอิน



กดเข้าไปดูได้เลยค่ะ :D


ป.ล.ต่อจากนี้สองอาทิตย์จะอัพช้านิดหน่อยนะคะ เพราะว่าเดินทางไปต่างประเทศ ถ้ามีโอกาสจะลงให้นะคะ ไม่งอนนะสหายรัก โอ๋ๆ *ส่งจูบ*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

77 ความคิดเห็น

  1. #4795 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 18:08
    พระสนมไปเห็นการตายของฮ่องเต้คนก่อนหรือป่าวแล้วมันมีไทเฮาอยู่ด้วย ไทเฮาเลยทำให้พระสนมตาบอด แต่อาจจะให้ฮ่องเต้ทำ //เดามั่วเลย
    #4795
    0
  2. #4755 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:33
    เจวี่ยอสี้ทำไมบทเด่นกว่าพระเอก 55+
    #4755
    0
  3. #4221 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:22
    คือแบบ ฮ่องเต้ ฉลาดหน่อยเหอะะะะะะ
    #4221
    0
  4. #4027 jee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 10:33
    ตอนต่อไปเปนไงอ่าา คิดเหมือนกับคห#4003เบย อยากจิฆ่านางไทเฮาจิงๆเบย พระสนมองค์จักพรรดิไม่ผิดซะหน่อยหายงอลนางเถอะะะ
    #4027
    0
  5. #4026 หัวสมองตีบตัน (@teeptan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 09:11
    ติดตามอยู่น้า 
    #4026
    0
  6. #4025 love yaoi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 01:16
    รอๆๆๆ สงสารพระสนมสุดๆๆเลย
    #4025
    0
  7. #4024 Natakkorn Rung (@36363654) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 22:18
    อืมมมมมม ขอบคุณ ที่แปลให้อ่านนะครับ สงสารพระสนมจัง
    #4024
    0
  8. #4023 gearrkanya (@sungminoppa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 18:31
    เหยยยย จะแปลกู้ไห่กับลั่วอินหรอคะ รอๆๆๆๆจะติดตามน้าาา ><
    #4023
    0
  9. #4020 Rarestrose (@Rarestrose) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 21:28
    ตัดแบบนี้ฆ่ากันเถอะ -   -
    #4020
    0
  10. #4018 nice_nnp (@6nice9) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 16:53
    ชอบเฮโลอีนมากเลย รีบๆมาแปลน้าาา
    #4018
    0
  11. #4017 Blue Min (@bb2mimberry) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 15:34
    ในที่ซู้ดดดด!!!! ความจริงก็เปิดเผยยยย ฮ่วยยยย ลุ้นมานานนนว่าเมื่อไหร่ฮ่องเต้จึงจะฉลาด อุ้ป!/เอามือปิดปาก มองซ้ายขวา โอเค! ไม่มีใครได้ยิน(?)
    #4017
    0
  12. #4015 Nokgapoo (@nokgapoo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 22:36
    ความลับกำลังจะถูกเปิดเผย สงสารพระสนมมากอ่ะ
    #4015
    0
  13. #4014 Midnknight (@rarola-14) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 18:49
    ฮืออออ จะได้รู้ความลับแล้ววววว
    #4014
    0
  14. #4013 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 16:55
    อยากรู้แล้วว สู้ๆนะคะไรท์ เดินทางปลอดภัยนะคะ
    #4013
    0
  15. #4011 himsentiny (@iloveboyband) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 23:58
    รู้สึกหมั่นไส้ฮ่องเต้ยังไงก็ไม่รู้
    #4011
    0
  16. #4010 spsygk (@spsygk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 23:12
    ความลับกำลังถูกเปิดเผย!
    #4010
    0
  17. #4009 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 22:55
    เห็นด้วยกับคห. ที่ 4003. แต่ถ้ารู้ความจริง   ฮ่องเต้จะทำยังไง   ในเมื่อไทเฮาคือแม่     และความรักของฮ่องเต้และพระสนมจะสมหวังรึเปล่า   ในเมื่อไทเฮาไม่มีทางปล่อยพระสนมแน่ๆ    และทั้งไทเฮาและพระสนมมีความแค้นกันขนาดนั้น.    อยากให้จบแบบ    happy   มากๆ
    #4009
    0
  18. #4003 เอพิเพิล (@apapplee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 17:57
    หรือว่าพระสนมไปได้ยินที่ไทเฮาวางแผนจะฆ่าฝ่าบาทองค์ก่อนป่ะ น่อววววว ตอนหน้าเฉลยแล้วๆๆๆ ฮิ้วววววว


    ปล. ไปเที่ยวอย่าลืมของฝากมาฝากรีดเดอร์นะ555555 ><



    เดี๋ยวตามไปส่องเรื่องใหม่แปรบบบ ชอบมากนิยายแปลเนี่ยๆๆ
    #4003
    0
  19. #3992 sugarmale (@sugarmale) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 01:15
    ในที่สุดจะได้รู้แล้วช่ายม้ายยยย อยากรู้มากมาย
    #3992
    0
  20. #3991 R_rainnie (@jw_rainnie) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 20:38
    เหมือนถูกทิ้งไว้กลางทาง55 ค้างสุดๆ รีบๆกลับมาจุ๊บๆ #ทีมพระสนม
    #3991
    0
  21. #3990 Yuna2003 (@phoenixnan13) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 20:01
    ค้างงงงงงงงง ขอบคุณค่า
    #3990
    0
  22. #3989 Gureto Josei (@kanchisaboonta) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 19:59
    ค้างงงงค่ะค้างงงงง
    #3989
    0
  23. #3988 Butterfly DN. (@babyll) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 19:24
    ฮืออออ อยากรู้แล้วอ่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่ //กรี๊ดดดดด ไรท์แปลเรื่องไห่ลั่วอินด้วยอ่ะ ดีจายยย เคยแต่ดูหนัง เสียใจมากที่เค้าไม่ทำภาคสองต่อ ค้างมากมาย
    #3988
    0
  24. #3987 #2311# (@sai-sasina) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 19:01
    โอ้ยยยยย อยากรู้แล้ววววววว
    #3987
    0
  25. วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 17:48
    ค้างงงครับ เรื่องใกล้กระจ่างเเล้วว!!! ตอนนี้หลงรักเจวี่ยอวี้ไปอีกคนเเล้ว
    #3986
    0