[นิยายแปล] 瞎娘娘 The Blind Concubine [ตรวจคำแปลสิ้นเดือน]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244,588 Views

  • 5,027 Comments

  • 9,330 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    492

    Overall
    244,588

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 ออกจากวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 317 ครั้ง
    15 เม.ย. 59

第五章

 

องค์จักรพรรดิหนุ่มประทับอยู่บนพระเก้าอี้ในขณะที่ดวงเนตรคมกวาดมองผู้คนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น

 

 

“แม้แต่เรื่องเพียงเท่านี้พวกเจ้าก็ทำมิได้หรือ?”

 

 

เสนาบดีใหญ่หวาดกลัว “ทูลฮ่องเต้ ข้ารับใช้ที่ต่ำต้อยของท่าน ได้ทำการค้นหาประวัติของพระราชวังแห่งนี้แต่ก็มิพบเนื้อความใดเกี่ยวกับพระสนมตาบอด มิมีสิ่งใดที่กล่าวถึงช่วงเวลาที่พระสนมเข้าวังหรือเหตุใดพระสนมจึงถูกย้ายไปตำหนักเย็น”

 

 

จักรพรรดิมีสีพระพักตร์เคร่งขรึม “เจ้าบริหารบ้านเมืองได้อย่างไร ในเมื่อคนที่อยู่ในรั้ววังหลวงแห่งนี้มาโดยตลอด แม้แต่ชื่อเจ้าก็มิทราบได้?”

 

 

เสนาบดีมิอาจเงยศีรษะขึ้นมาด้วยอาการสั่นอย่างตกประหม่า “ขอองค์ฮ่องเต้ทรงเย็นพระทัย ถึงแม้นข้าน้อยจะมิอาจพบข้อมูลตามพระประสงค์ หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้”

 

 

“มะ ไม่มีแม้นผู้ตาบอดคนใดได้เข้ามาในวังหลวงในช่วงเวลาหลายสิบปีนี้ แม้กระทั่งทาสที่ต่ำต้อยที่สุด”

 

 

ฮ่องเต้ขมวดซึ่งพระขนง

 

 

เสนาบดียังคงกล่าวต่อ “ดังนั้นแล้วดวงตาของพระสนม จักต้องมือบอดภายหลังเข้ามาในวังหลวงแห่งนี้เป็นแน่”

 

 

 

พระหัตถ์พลันคว้าด้ามพัดอย่างเงียบๆ ปลายหัตถ์ไล้มันอย่างแผ่วเบา เสนาบดีใหญ่ยังคงไว้ซึ่งความนอน้อมบนพื้น มิกล้าแม้กระทั่งผ่อนลมหายใจเสียงดัง บรรยากาศราวกับว่าถูกแช่แข็ง

 

 

องค์จักรพรรดิคลึงนิ้วบริเวณหว่างคิ้วก่อนจะเอนกายพิงพนักเพื่อรวบรวมความคิด

 

 

ปรากฏภาพของบุคคลผู้ซึ่งอาศัยอย่างโดดเดี่ยวในตำหนักเย็นโดยตลอดมา และสองมือนั้นที่สั่นไหวด้วยอาการฝืนของเจ้าของ

 

 

หลังจากความเงียบครู่ใหญ่ ทรงมีบัญชา “ถ่ายทอดคำสั่งไป”

 

 

..

 

 

เสี่ยวเป่ากำลังอาบน้ำให้อวี้หลีอยู่ในสวน

 

 

อวี้หลีตะเกียกตะกายในขณะที่ร้องเสียงโหยเมื่ออุ้งเท้าทั้งสี่เหยียบโดนน้ำ มันทำราวกับว่าจะสิ้นชีพ ทำเอาเสี่ยวเป่าเปียกไปหมด

 

 

ด้วยความโกรธ เสี่ยวเป่านึกอยากจะตีเจ้าแมวเสีย “เจ้าปีศาจร้าย! ข้าจะอาบน้ำให้เจ้าแต่เจ้าก็ไม่อยู่นิ่งเสียที!”

 

 

พระสนมเข้าปกป้องอวี้หลีในทันที “อย่านะ ห้ามตีอวี้หลี ข้าจะอุ้มมันให้เจ้าแล้วกัน”

 

 

เสียงร้องของอวี้หลีนั้นฟังดูแล้วโศกเศร้า พระสนมมิอาจทนได้ที่ต้องทำร้ายมันจนมีหลายคราที่เกือบจะปล่อยให้มันหนีออกจากอ่างน้ำ

 

 

เสี่ยวเป่าที่โกรธาราวไฟสุมก็เอ่ยขึ้น “เช่นนั้นก็จงสกปรกไปเถิด เจ้าสัตว์ซกมก ดูเสียว่าไม่มีผู้ใดต้องการเจ้าอีกแล้ว”

 

 

พระสนมตอบอย่างร้อนใจ “ผู้ใดกันไม่ต้องการอวี้หลี? ข้าต้องการมัน!”

 

 

เสี่ยวเป่าพูดอย่างเหนื่อยหน่าย “พระสนม ข้าน้อยแค่ต้องการข่มขู่มันเท่านั้น”

 

 

พระสนมนั้นไม่สุขใจเท่าไหร่นัก “เจ้าจะทำให้มันกลัวไม่ได้ แมวมันขี้กลัวนะ”

 

 

เสี่ยวเป่ากลอกตาก่อนโยนผ้าเช็ดตัวลงพื้น “ข้าน้อยมิมีสิ่งใดจะพูด”

 

 

“เสี่ยวเป่า...” พระสนมน้ำเสียงเว้าวอน บนพักตร์งามนั้นฉายแววเศร้าโศกเสียยิ่งกว่าอวี้หลี

 

 

เสียงฝีเท้าดังขึ้นที่ทางเข้าสวน เสียงของใครบางคนประกาศขึ้นด้วยเสียงดังแหลม

 

 

“พระสนม ข้าน้อยนำข้อความจากท่านเสบนาบดีหลี่มาให้ท่าน”

 

 

พระสนมยืนขึ้นอย่างประหลาดใจ “หืม เรื่องใดกัน?”

 

 

ชายคนนั้นกล่าว “สิบวันภายหน้า องค์จักรพรรดิจักมีงานเฉลิมฉลอง ณ พระตำหนักส่วนพระองค์ สิ่งของชั้นเลิศนั้นจำเป็นต้องซื้อหาแต่ด้วยว่าข้าบริวารอื่นนั้นล้วนวุ่นวายกับงาน เสนาบดีหลี่จึงมีกิจให้ท่านช่วย.. พระสนม หากว่าท่านสามารถออกไปข้างนอกและกลับมาก่อนพลบค่ำ”

 

 

เสี่ยวเป่าวิ่งมาภายหน้าพระสนมก่อนจะประคองเอวพระสนมไว้ “พวกท่านไม่มีขากันหรือไร? ไม่ว่าท่านจะพูดอย่างไร พระสนมก็ยังตำแหน่งสูงกว่าท่าน จักมาเอ่ยคำสั่งเช่นนี้ได้อย่างไร?”

 

 

“เดี๋ยว...”  พระสนมดันเสี่ยวเป่าไปข้างหลัง ใบหน้ามีความลังเล “ท่านพูดว่าอย่างไรนะ?”

 

 

ชายคนนั้นพูดว่า “เสนาบดีหลี่ได้มอบรายการให้แก่ข้าน้อย หากว่าพระสนมสามารถจับจ่ายซื้อของเหล่านี้และกลับมายังพระตำหนักก่อนพลบค่ำ นี่คือเงินและป้ายหยกเพื่อออกจากพระราชวัง โปรดรักษามันให้ดีอย่าได้หล่นหาย”

 

 

ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกด้วยไม่นึกฝัน “ท่าน ท่านว่าข้าออกไปข้างนอกได้อย่างนั้นหรือ?”

 

 

“ขอรับ” เขากล่าว “พระสนมควรจะเตรียมตัวให้พร้อมโดยไว แม้ในฤดูร้อนพลบค่ำนั้นมาได้ช้าแต่นี่ก็คือคำสั่งขององค์จักรพรรดิ ไม่ควรละเลย”

 

 

พระสนมตอบโดยพลัน “ท่านพูดถูก ข้าจักไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้”

 

 

พระสนมฉวยเอาใบรายการอย่างเร่งรีบ ฝ่ามือสั่นเทาอย่างรุนแรง ปลายนิ้วนั้นกลายเป็นสีแดง

 

 

แสงอาทิตย์ยามฤดูร้อนทำให้ใครหลายๆคนเวียนหัว ดังนั้นจึงต้องใช้เวลาพักหนึ่งพระสนมจึงกลับมาได้สติเต็มที่ ปลาบปลื้มเสียจนแทบร้องตะโกน

 

 

“เสี่ยวเป่า เราออกไปข้างนอกได้!”

 

 

เขายื่นกระดาษรายการให้ “ช่วยข้าดูว่ามีสิ่งใดเขียนไว้”

 

 

เสี่ยวเป่าก้มตัวลงมองกระดาษเปล่า ไม่มีสิ่งใดเขียนไว้บนแผ่นบางๆนั้นแม้แต่น้อย เสี่ยวเป่าจึงเริ่มเข้าใจสถานการณ์แล้วพูดว่า “เรามีของไม่น้อยที่ต้องซื้อ ข้าน้อยว่าเราคงต้องอยู่ข้างนอกพักใหญ่”

 

 

พระสนมตอบกลับอย่างจริงจัง “ดี” ก่อนจะจับเอากระดาษไว้ในฝ่ามือให้แน่นขึ้น

 

 

“นานแล้วที่พระสนมมิได้ออกไปภายนอก ให้ข้าน้อยช่วยท่านเปลี่ยนอาภรณ์เถิด”

 

 

พระสนมพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “เสี่ยวเป่าเจ้ามองทะลุปรุโปร่งดี ข้ามีอาภรณ์สีเขียวปักด้ายทองอยู่ในตู้”

 

 

เสี่ยวเป่าตอบกลับ “พระสนมโปรดรอข้าน้อยไปนำมันมาให้ท่าน”

 

 

พระสนมบรรจงพับกระดาษแผ่นนั้นและสัมผัสมันอีกครั้ง และอีกครั้ง หัวใจดวงนี้เปี่ยมล้นด้วยความสุข เสี่ยวเป่านำเครื่องแต่งกายมามอบแก่เจ้านายและช่วยผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้ แล้วผูกป้ายหยกไว้ยังเอวเพื่อสามารถเข้าออกพระราชวัง

 

 

พระสนมสัมผัสกับป้ายหยก ราวกับนี่มิใช่เรื่องเกิดขึ้นจริง ตลอดทางออกจากตำหนักเย็น ก็ถามซ้ำแต่เพียงว่า “นี่เรากำลังออกจากวังหลวงแท้แน่หรือ?”

 

 

เสี่ยวเป่าหันมาตอบ “ขอรับ เรากำลังจะออกจากวังหลวง”

 

 

พระสนมก้มศีรษะลงอย่างเขินอายแล้วยิ้มออกมา

 

 

ขณะที่พวกเขาเข้าใกล้ประตูพระราชวัง พระสนมยิ่งทวีความวิตก ก้าวเดินนั้นสั้นและรีบร้อน “เสี่ยวเป่า เราออกไปได้แน่หรือ?”

 

 

เสี่ยวเป่าปลอบ “พระสนมอย่าได้กังวล นี่เป็นเรื่องจริง”

 

 

ใบหน้างามนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆ ฝ่ามือชุ่มด้วยเม็ดเหงื่อ

 

 

ทั้งสองก้าวถึงประตูแล้ว ขณะทหารรักษาการณ์เรียกขอดูป้ายประจำตัว ฝีเท้าก็ขยับใกล้เข้ามาพร้อมเสียงที่ดังขึ้น

 

 

“ได้เจอท่านที่นี่ ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้”

 

 

หากดวงตาทั้งสองไม่สามารถมองเห็น แต่เสียงที่ได้ยินนั้นกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดี

 

 

“ท่านนั่นเอง”

 

 

เสียงนั้นพูดขึ้น “ท่านกำลังจะออกจากวังหลวงงั้นหรือ?”

 

 

พระสนมส่งเสียงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเอียงอาย

 

 

“เช่นนั้นก็บังเอิญแล้ว ข้ากำลังจะออกจากวังหลวงเพื่อไปจัดการธุระเสียพอดี”

 

 

“อย่างนั้นหรือ?” พระสนมกล่าวอย่างปิติ “เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถิด”

 

 

ชายคนนั้นสะบัดพัดกระดาษให้เข้าที่ ก่อนจะกล่าวตกลงอย่างเป็นมิตร

 

 

ทั้งสามออกจากพระราชวังพร้อมกัน พระสนมจับมือเสี่ยวเป่า ฝีเท้านั้นแผ่วเบาและรวดเร็ว อันทำเอาเสี่ยวเป่าโอดครวญ

 

 

“พระสนม ท่านอย่าได้ก้าวไวนัก หาไม่ท่านอาจจะล้ม”

 

 

พระสนมส่งยิ้มให้ “ข้าไม่ล้มหรอก ข้าคุ้นชินกับทางเดินภายนอกวังมากเสียยิ่งกว่า”

 

 

เสี่ยวเป่าเลิกคิ้วขึ้น “ไม่ว่าท่านจะคุ้นเคยเพียงใด ท่านก็มิได้ออกมาข้างนอกนับหลายปี”

 

 

ชายหนุ่มที่เคียงข้างทั้งสองเอ่ยขึ้นแทรก “พระสนมจะไม่ล้ม ข้าจะช่วยอยู่นี่”

 

 

พระสนมเอ่ยถามเขา “ท่านมีธุระอันใดภายนอกรั้ววังหลวงเช่นนี้?”

 

 

ชายคนนั้นตอบกลับมาว่า “กล่าวตามจริงแล้วคือ หามิธุระอันใดไม่”

 

 

“พูดก็พูดเถอะ ท่านเป็นถึงองครักษ์ส่วนพระองค์ ท่านมีเวลาว่างได้อย่างไร?” พระสนมถามอย่างประหลาดใจ

 

 

องค์จักรพรรดิโบกสะบัดพัดไปมาอย่างพึงใจ “ข้าเป็นเพียงองครักษ์ที่มิมีสิ่งใดต้องกังวล”

 

 

พะสนมกล่าวด้วยใบหน้าจริงจังว่า “พวกเราออกมาข้างนอกนี่ด้วยพระบัญชาองค์ฮ่องเต้”

 

 

ฮ่องเต้ส่งเสียงแกมหยอกเย้า “ค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย ธุระอันใดที่พวกท่านได้รับมอบหมายหรือ?”

 

 

พระสนมค่อยบรรจงหยิบกระดาษออกมาจากแขนเสื้ออย่างเบามือ แล้วคลี่มันออกอย่างช้าๆ “เพื่อซื้อสิ่งของตามนี้ทั้งหมดก่อนเวลาพลบค่ำ”

 

 

ฮ่องเต้หนุ่มฉวยเอากระดาษแผ่นนั้นก่อนเอ่ย “เช่นนั้นข้าจะไปซื้อกับท่านด้วย”

 

 

“ย่อมได้ แล้วมีสิ่งใดเขียนไว้บ้างเล่า?”

 

 

“อืม..” จักรพรรดิแสร้งทำทีจริงใจ ทอดพระเนตรมองข้อความล่องหนบนกระดาษ

 

 

“ท่านต้องซื้อของสามัญและขนมพื้นบ้านบางอย่าง ขนมใบบัว* ขนมดอกท้อ** และอีกหลายอย่าง พวกเราไปดูในตลาดด้วยกันเถิด”

 

 

พระสนมอดไม่ได้ที่จะสงสัย “เหตุใดองค์ฮ่องเต้ถึงมีพระประสงค์อยากได้ของแบบนี้ในวันฉลองของพระองค์กันเล่า?”

 

 

องค์ฮ่องเต้โบกพัดในพระหัตถ์ไปมาก่อนจะแสร้งใช้ความคิด “มิมีทางรู้ได้หากเป็นพระประสงค์ของจักรพรรดิ”

 

 

ข้างๆกันนั้น เสี่ยวเป่ายืนกลอกตาอยู่นั่นเอง

 

 

พระสนมพนักหน้าอย่างเอาจริงเอาจังด้วยเชื่อสนิทใจ “เช่นนั้นก็ไปตลาดกันเถิด”

 

 

ช่างหลอกง่ายอะไรเช่นนี้

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะ มาเจอกันในตอนนี้ ตอนที่ห้าแล้วฮูเร่!

 

 

พระสนมได้ออกนอกวังแล้วนะคะ ฮือ รู้สึกปลื้มปริ่มเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ยังแอบรู้สึกได้ถึงความเศร้า เพราะเรารู้สึกอึดอัดกับบทนี้เล็กน้อย ให้ฟีลสุขแต่ก็สุขไม่สุด

 

แต่ถ้าอยากสุดมากกว่านี้ ใครยังไม่ได้ไปประเดิมนิยายแปลเรื่องใหม่ของเรา สามารถดูได้ ที่นี่ รับรองแฮปปี้แน่ๆค่ะ นอนอมยิ้มกันแน่นอนเลย!


ป.ล. วันนี้ไปงานด้าน SE มาด้วยแหละค่ะ ชอบจังเลย ใครสนใจด้านนี้แชร์กันได้นะคะ ฮ่าๆๆๆ

 

 



ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ ขอให้มีความสุขวันสุดสัปดาห์นะคะ J

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 317 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #4979 bam27 (@bam27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 11:43
    ไม่รู้จะว่าพระสนมซื่อหรือฮ่องเต้ทอแลเก่งดี
    #4979
    0
  2. #4957 mbgt (@fai-27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:09
    กลับมาอ่านอีกรอบชอบมากๆฮับ
    #4957
    0
  3. #4944 ออเฟียส (@ofious) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 18:24
    ยิ้มตลอด เอ็นดูนาง ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ
    #4944
    0
  4. #4852 punch tar (@punch668) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    ซื่อจริงเลยพระสนม
    #4852
    0
  5. #4823 pqrst (@wonn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 14:33
    นางน่ารัก สุขไม่สุดจริงแหละ แลดูแล้วมีอุปสรรคอีกเยอะ เห้อ~~~
    #4823
    0
  6. #4775 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 13:10
    พระสนมดูมีความสุขมากเลยอ่ะ ตลกเสี่ยวเป่า 555 คงจะเอือมหน่อยๆ
    #4775
    0
  7. #4767 [ May! Nie! Mo! ] (@mayniemo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 22:40
    น่ารักมาก
    #4767
    0
  8. #4760 Auiiza Zikzin (@skullauiiza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:56
    ฟินแบบกน่วงๆ 5555 เสี่ยวเป่าน่ารักกกกก
    #4760
    0
  9. #4703 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 20:24
    รุสึกฟินเบาๆ
    #4703
    0
  10. #4681 foamnipax_ (@foamnipax_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 23:18
    ฮ่องเต้นอกจากจะเปย์เก่งแล้วก็เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลย เสี่ยวเป่ายังน่ารักเหมือนเดิมแต่ไม่กลอกตานะไม่เอาค่ะลูก 55555
    #4681
    0
  11. #4204 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 14:48
    พระสนมช่างหลอกง่ายเสียจริง 55555
    #4204
    0
  12. #4137 +tO Dr3aM,To f Ly+ (@milmilmil) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 04:03
    เสี่ยวเปาก็ต้องเล่นตามน้ำไป
    #4137
    0
  13. #3995 zeen devilgirl (@quincyzeen97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 08:24
    พระสนมน่าเอ็นดูววว ฮ่องเต้ก็หลอกนางได้ลงคอ
    #3995
    0
  14. #3900 <mamiaw> (@pattarawdee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 00:47
    พระสนมซื่อมากอะ
    #3900
    0
  15. #3892 VIP&BJ/Supine (@jimmyza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 23:27
    เสี่ยวเป่าไม่กลอกตานะคะลูก 5555 ขำในความเชื่อคนง่ายและก็กระตือรือร้นของพระสนมที่จะได้ออกจากวังน่าเอ็นดูมาก
    #3892
    0
  16. #3778 ซอ ไอริน (@hylin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 19:54
    เดี๋ยวๆๆๆๆ อวี้หลีล่ะ ทุกคนลืมเหมียวแล้วอ่อ ฮือออออ
    #3778
    0
  17. #3620 skyofbee6y (@skyofbee6y) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:33
    โอ้ยยยยยยย พระสนมน่ารักอ้าาา! แต่ก็ยังทีมเป่าเป่านะ 55555 ชอบ นางกลอกตาบ่อยดี
    #3620
    0
  18. #3606 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 18:38
    เจ้าเล่ห์ 55555555555
    #3606
    0
  19. #3323 นาวายาว (@0867672917) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 10:11
    โง้ยหลอกสนมตลอด สนมก็หลอกง่ายจิง????????
    #3323
    0
  20. #3311 *[*][]อั๋นเดวววว๋[][*]* (@babyll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 02:57
    แหม่ ฮ่องเต้นี่แถลื่นไหลมากเพคะ -.-
    #3311
    0
  21. #3247 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 21:18
    ฮ่องเต้เจ้าเล่ห์ได้อีก น่ารักกก
    #3247
    0
  22. #3159 Rarestrose (@Rarestrose) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 14:02
    อ่านแล้วยิ้มตลอด 
    #3159
    0
  23. #2795 Bana Bill (@banabill) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 03:06
    อะไรจะหลอกง่ายปานนั้น????????????
    #2795
    0
  24. #2772 Jumzz (@Jumzz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 17:45
    น่าสงสารพระสนมกลอกง่ายจริงๆขำเสี่ยวเปา
    #2772
    0
  25. #2658 Infazaxin (@infazaxin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 18:15
    ขำเสี่ยวเป่ากรอกตา5555555555 ฮ่องเต้สายเนียนมาก ล่อลวงพระสนมคนซื่อ
    #2658
    0