NewWorld! อย่ามายุ่งกับตัวประกอบอย่างผมเลยครับ!

ตอนที่ 1 : [INTRO] ผมคือโม่จินเฟิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 627 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61

[INTRODUCTION] ผมคือโม่จินเฟิ่ง

"คุณโม่ เชิญทางนี้ค่ะ"

"ครับ"

     ร่างของชายหนุ่มผมดำยาวสะดุ้งเล็กน้อยยามได้ยินเสียงชื่อตนในขณะที่กำลังนั่งเหม่อ หลังจากการรอคอยอันยาวนานที่จะได้พบผู้ว่าจ้างเพื่อรับค่าตอบแทนในการทำงาน

"ขอบคุณมากนะคะคุณโม่ ที่ตามหาคุณเมลดี้ที่รักของดิฉันจนเจอ"

     โม่จินเฟิ่งนั่งมองภาพหญิงวัยกลางคนร่างอวบที่ทั้งตัวมีแสงวิงวับของเครื่องเพชรตามตัวผู้ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างของเขา ในการตามหา 'คุณเมลดี้' ที่น่ารักของเธอ ผู้หญิงตรงหน้ากำลังกอดจูบลูบคล้ำร่างขาวนวลของคุณเมลดี้และมองมายังเขาด้วยแววตาซาบซึ้งและตื้นตัน

"ส่วนนี่คือค่าตอบแทนค่ะ คุณเมลดี้ขอบคุณคุณโม่หน่อยสิจ๊ะ"

"เมี้ยว~"

'อา ใช่ครับ คุณเมลดี้ที่ว่าคือแมวสีขาวขนปุกปุยนั้นเอง'

     แต่ถึงอย่างนั้นค่าตอบแทนที่ได้รับจากงานครั้งนี้ค่อนข้างเป็นที่น่าพอใจ เนื่องจากความกระเป๋าหนักของผู้ว่าจ้างรายนี้ สังเกตได้จากเพชรหลายกะรัตที่ประดับบนปลอกคอของคุณเมลดี้ 

     ทั้งที่เจ้าตัวน้อยก็เป็นแค่แมวตัวหนึ่งเท่านั้น โอเค ยอมรับก็ได้ว่ามันเป็นแมวที่น่ารักมาก อ๊ะ! เขาไม่ใช่สาวกคนทาสแมวจริงๆนะ

'เชื่อสิ!'

"ขอบคุณมากครับ"

     พอเสร็จธุระร่างสูงโปร่งของโม่จินเฟิ่งก็ลุกขึ้นออกจากตึกใหญ่ซึ่งเป็นบริษัทของผู้ว่าจ้างเพื่อเดินทางไปรับงานต่อไป โดยเขานัดผู้ว่าจ้างรายใหม่ไว้ที่คาเฟ่หนึ่งหน้าโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง

กริ๊ง~

     โม่จินเฟิ่งเปิดประตูคาเฟ่ ร่างกายปะทะเข้ากับความเย็นของแอร์ที่เปิดภายในร้าน อุณหภูมิช่างต่างจากข้างนอกลิบลับ เขาพาร่างกายตัวเองไปนั่งยังโต๊ะๆหนึ่งที่สามารถมองเห็นด้านนอกร้านและผู้คนได้อย่างชัดเจน 

     ทันทีที่ย่นสะโพกบนเก้าอี้นวมอย่างดี ความนุ่มสบายนี้ทำเอาเขาอยากจะไถลไปนอนฟุบกองบนโต๊ะอย่างเกียจคร้านแต่ยังคงต้องรักษามารยาทเล็กน้อยเมื่อเขาไม่ได้อยู่ในร้านเพียงคนเดียวจึงทำเพียงเอามือเท้าคางและมองออกไปนอกร้าน เขาสั่งเครปเค้กและชามะลิมาทานเล่นในระหว่างรอผู้ว่าจ้างคนใหม่

     โม่จินเฟิ่งคือชายหนุ่มอายุยี่สิบปี เขาเรียนจบมหาวิทยาลัยชั้นนำจากต่างประเทศตั้งแต่อายุได้สิบแปดปีเพราะไอคิวที่สูงมากกว่าอัจฉริยะคนอื่นจนถูกเรียกว่าจักรพรรดิอัจฉริยะ 

     แม้จะมีใบประกอบวิชาชีพและใบอนุญาตพิเศษแต่เขาคิดว่ามันอาจจะน่าเบื่อไปหน่อยหากเริ่มทำงานในสายที่จบมาทั้งที่ตอนนั้นเขาพึ่งอายุสิบแปด สายงานที่ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาส่วนตัวและอาจรวมไปถึงเวลานอน เขาจึงคิดจะเรียนต่อมหาลัยอีกครั้งในสายวิชาอื่นและทำธุรกิจบางอย่าง

'ร้านรับจ้างสารพัดสิ่ง' นั้นคือสิ่งที่เขาทำและสร้างขึ้นมาด้วยตนเอง

     ร้านที่จะทำทุกอย่างให้ตามชื่อของร้านตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ แต่ก็ยังมีกฎข้อห้ามและเงื่อนไขในการรับงานจากตัวเขาเอง ง่ายๆเขาเป็นคนตัดสินว่าจะรับทำงานนั้นหรือไม่ เขาเปิดร้านนี้เพื่อบรรเทาอาการเบื่อหน่ายในชีวิตและเพื่อหารายได้พิเศษในการท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ

'และที่สำคัญกว่าคือเพื่อซื้อของกินอร่อยๆ'


"คุณใช่คุณโม่รึเปล่าครับ"

     นัยต์ตาสีม่วงเข้มเป็นประกายปรือขึ้นมองหน้าคนที่เอ่ยทักอย่างง่วงงุน มือยกขึ้นเสยผมสีดำยาวถึงบั้นเอวที่ถูกมัดอย่างลวกๆที่หลุดลงมาปรกหน้าปรกตาจนน่ารำคาญ 

"ใช่ครับ เชิญนั่งได้เลย" โม่จินเฟิ่งผ่ายมือเชิญอีกฝ่าย

"สวัสดีครับผม 'โม่จินเฟิ่ง' ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ" 

     โม่จินเฟิ่งกล่าวด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ยกมือข้างหนึ่งจับทักทายอีกฝ่ายตามมารยาทก่อนดึงมือกลับมาประสานกันบนโต๊ะ

"สวัสดีผม 'เซี่ยหมิงหยาง' ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน"

     โม่จินเฟิ่งมองชายร่างสูงกำยำในชุดสูทตรงหน้า หน้าตาหล่อเหลา ทรงผมที่ถูกเซตอย่างดี เมื่อรวมกับบุคลิกนิ่งๆดูผู้ดีเรียกได้ว่าเป็นหนุ่มหล่อที่หญิงสาวใฝ่ฝันหากันเลยทีเดียว

"คุณต้องการว่าจ้างอะไรครับ" 

"ผมต้องการให้คุณช่วยดูแลน้องชายของผม" อีกฝ่ายยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

"....." เขาเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย

"ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณมาไม่น้อย เลยอยากให้คุณดูแลและพูดคุยเป็นเพื่อนน้องชายของผมที่รักษาตัวในโรงพยาบาลฝั่งตรงข้าม เขาประสบอุบัติเหตุต้องพักรักษาตัวและทำกายภาพบำบัด" 

     หืม เขามีชื่อเสียงขนาดนั้นเลยหรือ เขาเป็นเพียงเจ้าของร้านเล็กๆธรรมดาๆเท่านั้น แค่ทำงานที่ได้รับมาจนสำเร็จลุล่วงเอง งานเสร็จเงินเข้ากระเป๋าก็แค่นั้น

"ถ้าเรื่องนั้นให้พยาบาลดูแลก็ได้นี่ครับ นอกจากจะมีปัญหาอื่น? คุณจึงต้องการจ้างผมแทน"

"นิสัยของเขาค่อนข้างเป็นปัญหา เขามีโลกส่วนตัวสูงและค่อนข้างดื้อเล็กน้อย ผมจึงต้องการจ้างคุณเพื่อเป็นเพื่อนเขาและกล่อมให้เขายอมทำกายภาพบำบัด" 

"ระยะเวลา?" เขายกชามะลิขึ้นจิบเล็กน้อยสูดดมกลิ่นหอมหวานของชาอย่างผ่อนคลาย

"สามเดือนหรืออาจจะมากกว่านั้น"

"นานไป มะ..." ไม่รับ ใช่เขากำลังจะพูดแบบนั้นถ้าไม่มีอีกประโยคที่อีกฝ่ายพูดขัดดังขึ้นมาเสียก่อน

"งบไม่อั้น"

"....." เขาเริ่มจะลังเลนิดหน่อย แต่เวลามันนานไปนี่สิ เขากลัวจะเบื่อซะก่อน

"อาหารชั้นเลิศสามมื้อในทุกวัน"

"....." อืม ก็ได้อยู่ แต่เวลามันก็นานไปนะตั้งสามเดือน เขาคง...

"ขนมจากร้านชื่อดัง ตามความต้องการ" 

"ตกลง..." ใช่ เขาคงต้องตกลงซะแล้วล่ะ

     แม้ใบหน้าของโม่จินเฟิ่งจะเรียบนิ่งแต่คงปกปิดแววตาที่เป็นประกายของเนตรสีม่วงอเมทิสต์ไว้ไม่ได้ อาหารฟรีใครบ้างไม่ชอบ

'ดูท่าผู้ว่าจ้างคนใหม่ของผมจะสืบข้อมูลมาดีแฮะ'



Special Talk

เซี่ยหมิงหยาง : แค่นี้น่ะยังอ่อนหัดนะ (ชายในชุดสูทได้กล่าวไว้)

โม่จินเฟิ่ง : งั้นผมไม่รับงานแล้ว เดี๋ยวผมซื้อกินเองก็ได้

เซี่ยหมิงหยาง : เนื้อวากิวเอห้า เนื้อโกเบ ไข่ปลาคาเวียร์อัลมาร์ ปลา...

โม่จินเฟิ่ง : เราจะไปหาน้องชายคุณกันตอนไหน?

เฟยเฟิ่ง : .... (น้ำลายแอบไหลแล้วนะจินน้อย)

Talk: โธ่ ตาหนูเอ้ย! ความคูลของหนูหายไปไหนหมด หนูไม่คิดจะปฏิเสธเลยใช่ไหมถ้าเป็นเรื่องกินเนี่ย! 
(-_-'') 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 627 ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 กันยายน 2562 / 12:09
    โอ้ยยย

    หลอกง่ายมากกก
    #248
    0
  2. #222 มิลุนซัง (@otaku73220) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 09:02
    รักของกินเท่าชีวิต55555
    #222
    0
  3. #204 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:23
    ของกินต้องมาก่อน!!!
    #204
    0
  4. #193 pronatchaleerach (@pronatchaleerach) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 00:24
    ฟู้ดไฟเต้อ
    #193
    0
  5. #177 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:18
    หืม ความตะกละนี้55
    #177
    0
  6. #76 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:00
    ฮาเร็มป่ะเราไม่ใช่สายนี้อ่ะ
    #76
    0
  7. #19 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 08:06
    ความตะกละของนางนี้5566
    #19
    0
  8. วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 13:04
    ชอบบบบ อิมเมจแบบเราชอบเลยตาสีม่วงง คือดีย์มาก ใครพระเอกน่อวว น้องนางหรือนางชุดสูท ขอบคุณค่าา.
    #5
    0
  9. #4 pinwamakhan (@pinwamakhan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 07:28
    รออ่านอยู่นะคะ
    #4
    0