NewWorld! อย่ามายุ่งกับตัวประกอบอย่างผมเลยครับ!

ตอนที่ 3 : [NewW 1.1] สวัสดีครับคุณพี่ชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 600 ครั้ง
    27 มิ.ย. 61

[NewW 1.1] สวัสดีครับคุณพี่ชาย

[สวัสดีครับโฮสต์ ระบบขอรายงานตัว!]

"What!" นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขากันเนี่ย

     ตอนนี้โม่จินเฟิ่งกำลังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองเป็นอย่างมาก เพราะเขาตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกประหลาด รอบด้านเป็นห้วงอากาศสีดำม่วงมีแสงประกายระยิบระยัยคล้ายแสงดาว ถ้าให้มองโดยรวมราวกับเขาหลุดออกมานอกชั้นบรรยากาศของโลก

[โฮสต์อย่าเงียบไปสิครับ ระบบใจคอไม่ดีเลยนะ]

"นายเป็นใคร ทำไมฉันมองไม่เห็นตัวนายกัน" เขาถามออกไปเมื่อได้ยินเสียงงุ้งงิ้งที่ข้างหูอีกครั้งแต่มองไม่เห็นตัวคนพูด

[ระบบไม่มีรูปร่างหรอกครับเป็นเพียงก้อนพลังงานหนึ่งเท่านั้น ตอนนี้ระบบอยู่ในจี้สร้อยข้อมือที่โฮสต์สวมอยู่]

     โม่จินเฟิ่งก้มลงมองที่ข้อมือซ้ายของตนเองที่มีสร้อยข้อมือมีจี้รูปหนังสือลวดลายโบราณดูมีมนต์ขลังสวมอยู่ เขาได้มันและเงินจำนวนหนึ่งเป็นค่าตอบแทนมาจากเจ้าของร้านขายของเก่าและโบราณวัตถุที่เคยเป็นผู้ว่าจ้างครั้งหนึ่งในอดีต 

"เกิดอะไรขึ้นแล้วทำไมฉันมาอยู่ที่นี่ ที่นี่ที่ไหนกัน?"

[ที่นี่คือมิติส่วนตัวของโฮสต์ครับ เจ้าหน้าที่แต่ละคนจะได้รับเมื่อทำการเชื่อมต่อกับระบบ ลักษณะสถานที่เป็นภาพจำลองของจุดรวมแกนกลางมิติ]

"จุดรวมแกนกลางมิติ?"

[ผลึกคริสตัลตรงกลางที่โฮสต์เห็นนั่นแหละครับ มันถูกเรียกว่าเทอร์มินัล แต่ก็เป็นของจำลองเท่านั้นนะของจริงน่ะใหญ่กว่านี้หลายเท่าเลยล่ะ! ถึงระบบจะยังไม่เคยเห็นของจริงก็เถอะ~]

"หึหึ" เขาอดหัวเราะกับเสียงที่ดังอยู่ข้างหูเสียไม่ได้ ตอนแรกเสียงดูตื่นเต้นมากแต่ตอนหลังกลับหงอยลงซะงั้น เปลี่ยนอารมณ์ไวดีจริงๆ

     โม่จินเฟิ่งมองผลึกคริสตัลที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเขานัก ผลึกที่เห็นมีขนาดใหญ่มาก มีสีฟ้าเป็นประกายสวยงาม แสงที่ส่องออกมาทำให้รอบด้านสว่างไสวแต่ไม่ทำให้แสบหรือเคืองตา มีเส้นสายหลากสีจากจอแสงนับไม่ถ้วนเชื่อมต่อเข้าที่ปลายแหลมของผลึกทั้งส่วนล่างและบน

[จอแสงพวกนั้นคือเรื่องราวในแต่ละโลกหรือมิติที่โฮสต์ต้องเข้าไปทำภารกิจต่างๆให้สำเร็จ ส่วนในเรื่องที่ทำไมมาอยู่ที่นี่นั้นเพราะเลือดของโฮสต์ไหลมาโดนจี้ทำให้ระบบตื่นขึ้นและทำการเชื่อมต่อ ส่วนเกิดอะไรขึ้นกับโฮสต์ระบบไม่สามารถบอกได้ครับ]

'เลือดงั้นเหรอ'

     เขารู้สึกแปลกใจที่ว่าทำไมตัวเองถึงจำเรื่องที่เกิดขึ้นและเป็นสาเหตุให้เขาโผล่มาที่นี่ไม่ได้เลย เหมือนว่าความทรงจำส่วนนั้นถูกฉีกขาดจนเสียหาย เขาที่พยายามนึกย้อนไปแต่ก็จำได้เพียงตอนที่ตกปากรับคำกับเซี่ยเหวินเยวี๋ยนว่าจะทานอาหารด้วยกันเท่านั้น

แปล็บ!

"อึก!" 

     เมื่อพยายามนึกให้ออกผลสุดท้ายที่ได้รับคือความปวดแปล็บที่ศีรษะจนต้องกุมขมับไว้พร้อมภาพใบหน้าของเซี่ยเหวินเยวี๋ยนและภาพที่เลือดเปราะเปื้อนเต็มมือของเขาที่แล่นวาบเข้ามา นอกนั้นก็นึกอะไรไม่ออกอีกเลย

"มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ" เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่จำอะไรอีกไม่ได้ โม่จินเฟิ่งเป็นคนไม่ชอบเรื่องอะไรที่ค้างคา โดยเฉพราะเรื่องของเขาเอง

[ฮึก! ฮะ โฮสต์อย่าโกรธระบบเลยนะ ระบบผิดเอง ระบบมันไร้ประโยชน์ ระบบมันใช้ไม่ได้ เพราะระบบมันอ่อนแอมีพลังงานไม่เพียงพอเลยดึงข้อมูลมาให้โฮสต์ไม่ได้ ฮือ แงงง]

"เฮ้อ ช่างเถอะ ไม่ใช่ความผิดของนาย" เขากล่าวราวกับไม่ใส่ใจเมื่อเสียงเล็กข้างหูเริ่มร้องไห้ฟูมฟาย

[จริงนะ ฮึก ถ้างั้นระบบสัญญาเมื่อมีพลังงานเพียงพอ ระบบจะพยายามดึงข้อมูลของโฮสต์มาให้นะครับ!]

"ขอบใจ" อย่างน้อยก็มีประโยชน์นี่ ถึงจะไม่ใช่ในตอนนี้ก็เถอะ...

[ถ้าอย่างนั้นมาเข้าเรื่องงานกันดีกว่าครับโฮสต์] 

'เปลี่ยนอารมณ์ไวไปไหม เมื่อกี้ยังได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นโอดครวญอยู่เลยนะ'

"ฉันปฏิเสธงานได้ไหม"

[ไม่สามารถทำได้ครับ ไม่อย่างนั้นโฮสต์จะถูกลบออกไปหรือเรียกง่ายๆคือถูกทำลายจิตวิญญาณโดยเทอร์มินัลที่เปรียบเหมือนพระเจ้าในโลกของโฮสต์และเป็นระบบปฐมของระบบย่อยอย่างพวกเรา ระบบทุกระบบจะเรียกเทอร์มินัลว่าระบบ G ที่มาจาก God ครับ]

"ปฏิเสธไม่ได้สินะ"

[ใช่ครับ! แต่โฮสต์ควรดีใจนะเพราะคนที่จะสามารถเชื่อมต่อมาเป็นเจ้าหน้าที่ได้ต้องมีความเหมาะสมจริงๆ ต่อให้กรีดเลือดสังเวยถ้าไม่เหมาะสมก็ไม่อาจทำให้ระบบตื่นขึ้นได้]

'เขาควรจะดีใจใช่ไหม แต่ก็ดีเขาอยากรู้เหมือนกันว่าอาหารในต่างโลกจะอร่อยไหม'

     โม่จินเฟิ่งรู้สึกเหนื่อยและง่วงจัดหลังจากที่ได้รับข้อมูลมากมายจากระบบ เขาต้องกลายเป็นเจ้าหน้าที่ในการเข้าไปทำภารกิจในแต่ละโลกที่ปรากฏบนจอแสงที่รายล้อมรอบตัวเขานับไม่ถ้วนเพื่อเก็บสะสมพลังงานเมื่อทำภารกิจสำเร็จ และเพื่อทำการเลื่อนขั้นของเจ้าหน้าที่ หากสามารถเลื่อนไปอยู่ในระดับสูงได้จะสามารถเข้าไปในมิติของระบบจีเพื่อพบปะกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆได้

[กรุณาตั้งโค้ดเนมในการเรียกใช้งานระบบ]

"หมิงหมิง" ที่เขาตั้งแบบนี้คงเพราะเสียงเล็กๆข้างหูนี้นี่ล่ะ เป็นเสียงที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นดี

ติ้ง!

คำแนะนำและคำเตือนจากระบบ

 ทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ

 หากทำภารกิจไม่สำเร็จจงเตรียมใจรับบทลงโทษ

 จงเตรียมตัวและเตรียมใจรับความเปลี่ยนแปลงจากการกระทำของตัวเอง

 จงผลักดันให้ตัวเองเป็นตัวเอกซะถ้าจำเป็น!

[ในแต่ละโลกโฮสต์จะอยู่ในฐานะของตัวประกอบครับ ขึ้นอยู่กับว่าจะเป็นตัวประกอบฝ่ายไหน ร้ายหรือดีและที่สำคัญคือมีหลายบทบาท ฉะนั้นเตรียมใจให้พร้อมนะครับ]

     ทันทีที่โม่จินเฟิ่งเอ่ยตั้งชื่อให้แก่ระบบ จอแสงสีฟ้าก็ปรากฏตรงหน้าเขา เสียงของหมิงหมิงก็อธิบายต่ออย่างรวดเร็ว เขาต้องเข้าไปเป็นตัวประกอบในโลกต่างๆและทำภารกิจให้สำเร็จ แต่เขากลับไปสะดุดตากับคำว่า ตัวเอก ซะก่อน

'เดี๋ยวนะ! หน้าที่ตัวประกอบที่ดีคือการทำตัวให้จืดจางและชงให้พระนางได้กันไม่ใช่เหรอ?'

"ฉันไม่อยากไปแย่งบทใครเขาหรอกนะ"

[ระบบจะทำการส่งโฮสต์ไปยังนิวเวิลด์ ขอให้โชคดีครับโฮสต์!]

"อ๊ะ! อย่าพะ..."

แวบ!


ปัง! โครม!

"โอ๊ย! จะ เจ็บ"

     เพียงแค่โม่จินเฟิ่งรู้สึกตัวอีกครั้งเขาก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดจากการถูกกระแทกบริเวณใบหน้า ทั้งเจ็บทั้งชา นอกจากนี้ยังรู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่นร้อนในโพรงจมูกที่กำลังไหลออกมา กลิ่นคล้ายสนิมทำให้รู้ได้ว่าตัวเขาคงเลือดกำเดาไหลแน่

'ไหลออกมาซะนึกว่าเขื่อนแตก'

"เหอะ ซุ่มซ่าม!"

'หมอนี่! ใครว่ะ?'

"คุณเป็นใคร?"

     โม่จินเฟิ่งมองเด็กหนุ่มตรงหน้า เขามีผิวสีแทน ผมตัดซอยสั้นสีน้ำเงินเข้มเช่นเดียวกับนัยต์ตา ร่างกายสูงใหญ่ดูมีกล้ามเนื้อไม่มากหรือน้อยเกินไป และอยู่ในชุดเครื่องแบบสีดำคล้ายเครื่องแบบของโรงเรียนผสมเครื่องแบบตำรวจ ใส่รองเท้าบูทหนังสีดำเป็นเงา อีกฝ่ายปรายตามองโม่จินเฟิ่งที่ยังนั่งกุมจมูกอยู่กับพื้นอย่างเย้ยหยัน

"ถูกประตูกระแทกหน้าจนสมองกลับรึไง" ชายผิวแทนพูดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด

[โฮสต์ครับ นั่นพี่ชายคุณในโลกนี้นะ!]  

'อ๋อ~ ที่แท้ก็เป็นพี่ชายนี่เอง ทักทายหน่อยดีกว่า'

"สวัสดีครับคุณพี่ชาย" อาจเพราะยังมึนงงอยู่จากแรงกระแทกจึงเผลอพูดสิ่งที่คิดไว้ในทันที

"ห๊ะ!" ชายผิวแทนตรงหน้าขมวดคิ้ว หน้าตาชวนหาเรื่อง 

'อ่า ดูเหมือนเขาคงสมองกลับไปแล้วจริงๆ'



Special Talk

โม่จินเฟิ่ง: อะไรคือการมาถึงปุ๊บก็ได้เลือดกัน

เฟยเฟิ่ง: แค่นี้น่ะจิ๊บๆนะจินน้อย นายยังต้องเจออะไรอีกเยอะ~

ชายผิวแทน: ซุ่มซ่ามไม่พอยังเอ๋ออีกเหรอ

โม่จริงเฟิ่ง: โทษประตูสิ อีกอย่างผมพึ่งมาถึงเองนะ! 

เฟยเฟิ่ง: .....(ไหงไปโทษประตูซะล่ะ)

Talk: น่าสงสารตาหนูจินจริงๆ ใครมีพลาสเตอร์บริจาคให้บ้าง ถุงน้ำแข็งประคบก็ดีนะ 555 (^+++^) 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 600 ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. #206 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 09:48
    มันจะมีแบบโดนแตะเข้ามาแล้วอยู่ในฉาก.....ไม่ดีกว่า เดะหาว่าฉันหมกมุ่น
    #206
    0
  2. #179 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:26
    แหงะ เริ่มมาก็เลือดตกยางออกเลย
    #179
    0
  3. #103 ☪пʏx (@yohime-sama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:48

    ง่ะแล้วเซี่ยล่ะ?

    #103
    1
  4. #21 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 08:13
    ชอบบบบบบ
    #21
    0
  5. วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 07:32
    ระบบเหมือนเป็นตัวตลกเลย 5555
    #13
    0
  6. #12 Navy...Blue (@bluelobster) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 20:46

    ชอบนี้ยายแนวนี้มากแต่หาอ่านไม่ค่อยได้ พอเจอเรื่องใหม่ก็กดเฟบทันที 5555 รอตอนต่อไปค่ะ

    #12
    0
  7. #11 Miinkym (@Miinkym) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 13:25
    น่ารักกกกกกกก
    #11
    0
  8. วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 07:50
    ความเริ่มมาก็ได้เลือด5555 ระบบน่ารักกกก อยากอ่านเนื้อเรื่องของโลกเน้
    #10
    0