NewWorld! อย่ามายุ่งกับตัวประกอบอย่างผมเลยครับ!

ตอนที่ 9 : [NewW 1.7] พี่ชายของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 558 ครั้ง
    15 ก.ค. 61

[NewW 1.7] พี่ชายของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก

"ชักช้า!" อย่าขึ้นเสียงแบบนี้ได้ไหม น้องชายใจไม่ดีนะครับ

     สุดท้ายฝีเท้าของโม่จินเฟิ่งคงจะไม่ทันใจอีกฝ่ายนักถึงได้คว้ามือเขาไปจับพร้อมกระชากลากถูเขาอย่างไม่ออมแรงเลยสักนิด ถ้าไม่มีคนเขาเชื่อว่าเจริอัสคงแบกเขาพาดบ่าแทนไปแล้ว โม่จินเฟิ่งได้แต่น้ำตาตกในพลางภาวนาในใจว่าอย่าให้แขนเขาหลุดออกจากตัวไปเสียก่อน 

'นี่ขาเขาสั้นหรือขาเจริอัสยาวเกินไป'

ปัง! 

"....."

"....."

     เจริอัสลากเขามาถึงห้องเรียนห้องหนึ่งที่ไม่มีคนพร้อมล็อครหัสห้องไว้แม้จะเป็นช่วงพักทานอาหารกลางวันที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปมาบริเวณตึกเรียนเท่าไร ต่างคนต่างจ้องหน้ากันโดยที่ยังนิ่งเงียบ อะไรคือการลากมาบอกจะคุยธุระแล้วเอาแต่จ้องเขากัน

"พี่มีอะไรก็พูดมาเถอะครับ เดี๋ยวจะหมดเวลาพักซะก่อน"

"ฉันยังไม่คิดนับญาติกับคนอย่างนาย" ใบหน้าหล่อเหลือร้ายนั้นเหยียดยิ้มมุมปาก

"ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอโทษคุณด้วย ถ้าจะคุยก็รีบพูดแต่ถ้าไม่ผมจะได้ไป"

กึด

"อึก!" 

     พอพูดจบโม่จินเฟิ่งก็รู้สึกได้ถึงแรงบีบรัดที่ข้อมือจนเขาต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บ แรงจากคนผิวแทนนั้นไม่ใช่น้อยๆเลย เมื่อเงยหน้าขึ้นเขาก็ต้องสะดุ้งเมื่อเห็นนัยต์ตาคมกริบสีน้ำเงินเข้มราวห้วงทะเลลึกที่จ้องลงมาราวกับจะใช้มันแทนใบมีดเชือดเฉือนเขาให้เลือดไหลซิบๆได้ 

'คนหล่อเวลาโกรธทำไมโครตน่ากลัวไปซะทุกคนเลยนะ'

"คนขี้ขลาดอย่างนายปากดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร"

     เจริอัสใช้มืออีกข้างคว้าคางเฟเรียสที่ก้มหน้าหลบเขาทันทีที่สบตากันให้เงยขึ้นอย่างแรง เขามองนัยต์ตาสีม่วงอเมทิสต์คู่สวยที่กำลังสั่นไหวของอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ เพราะอะไรเขาต้องเผลอใจอ่อนทุกครั้งที่สบตามองดวงตาคู่นี้

"ผมไม่ได้ขี้ขลาดนะ!"

"หึ ไม่ขี้ขลาดแล้วทำไมนายถึงได้เอาแต่หลบหน้าฉัน" 

"ผม ผมก็แค่..." ไม่อยากโดนเกลียดไปมากกว่านี้

     ความรู้สึกที่อยู่ๆก็ผุดขึ้นมากลางใจ โม่จินเฟิ่งไม่กล้าที่จะพูดออกไปได้แต่มองคนตรงหน้าอย่างอึดอัด รอยยิ้มเหยียดหยันบนใบหน้าของเจริอัสทำให้เขารู้สึกจุกแน่นในอก

"อืม นั่นสินะถึงนายจะมีสายเลือดครึ่งหนึ่งเป็นของคุณพ่อแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้... ว่าเลือดอีกครึ่งของนายเป็นของผู้หญิงสารเลวคนหนึ่งที่ทำลายครอบครัวของฉัน!" 

"ไม่ใช่! อย่ามาว่าแม่ของผมนะ!"

     โม่จินเฟิ่งพยายามแยกตัวเองออกจากการเขย่าตัวเขาอย่างบ้าคลั่งของเจริอัส เขาทุบตีและตะโกนใส่คนที่กล่าวหาผู้หญิงที่แสนใจดีและอบอุ่นผู้ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของเขาในโลกนี้ ภาพความทรงจำที่แสนสำคัญที่ได้อาศัยอยู่กับเธอ ผู้หญิงที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเขาอย่างดีแม้ว่าตัวเองจะลำบากแค่ไหนหรือกำลังเจ็บป่วยอยู่ ความรักและความผูกพันของเฟเรียสที่มีต่อเธอ เธอเป็น...

'ผู้หญิงที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา!'

"ยอมรับความจริงไม่ได้รึไง ห๊ะ!"

"ปะ ปล่อยผม ฮึก ปล่อยผมสิ!"

     โม่จินเฟิ่งได้แต่กลั้นเสียงสะอื้นอย่างเจ็บใจที่สู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ เจ็บใจจนหลั่งน้ำตาเป็นแบบนี้นี่เองได้รู้ซึ้งก็คราวนี้ ตอนนี้เขาอยากจะชกคนปากเสียตรงหน้าที่ว่าแม่ แม่ของใครใครก็รัก

พลั่ก

     โม่จินเฟิ่งดิ้นอย่างแรงเพื่อที่จะได้หลุดจากการเกาะกุมของเจริอัส แต่เขากลับเสียหลักจนล้มลงกระแทกกับพื้นโดยมีเจริอัสที่ล้มตามลงมาคร่อมอยู่บนตัวเขา เจริอัสใช้มือบีบคางล็อคใบหน้าของเฟเรียสให้ประสานสายตากับตัวเอง มองหยาดน้ำสีใสที่เอ่อคลอเบ้าตาของอีกฝ่าย

"อย่าคิดว่าบีบน้ำตาแล้วฉันจะใจอ่อน ฉันจะทำให้นายเจ็บปวดเหมือนที่แม่ของฉันได้รับ!"

"จะทำอะไ... อืออออ!" โม่จินเฟิ่งเบิกตาโตกับการกระทำของร่างสูงบนตัวเขา

     เจริอัสเอนตัวลงไปใกล้เฟเรียสกดทับอีกฝ่ายลงกับพื้น ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากสีแดงเรื่อนั้นอย่างแรง สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวตวัดพัวพันลิ้นเล็กของอีกฝ่ายที่พยายามหลบหนี ขบเม้มดูดดึงจนเกิดเสียงน่าอาย กดกระแทกย้ำๆเพื่อระบายความโกรธที่มี เขาสะใจ! สะใจที่ได้เห็นน้ำตาและความเจ็บปวดของคนตรงหน้า 

'คนที่เขาเกลียด!'

     เฟเรียสเป็นคนที่ทำลายครอบครัวของเขา แย่งความรักจากพ่อของเขาไป ไม่สิ พ่อไม่เคยรักเขาไม่เคยรักแม่ของเขาเลยสักนิด! ทั้งที่เขาพยายามมาตลอด พยายามทำทุกอย่างให้เป็นที่หนึ่งเพื่อให้พ่อภูมิใจ แต่ไม่เลย... 

     พ่อไม่เคยเหลียวแลหรือยินดีกับสิ่งที่เขาทำแต่กลับดีใจและมีความสุขเพียงแค่เฟเรียสกลับมา ลูกชายที่เกิดจากผู้หญิงที่พ่อรักจริงๆ ไม่ใช่แม่ของเขา

     นอกจากเป็นคนน่ารังเกียจที่ทำลายครอบครัวของเขา เฟเรียสยังไปใกล้ชิดกับ 'คารอส' เพื่อนที่อาจเรียกว่าคู่แข่งคู่กัดของเขาจะถูกต้องกว่า เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่พอใจที่เฟเรียสเข้าไปสนิทสนมและยอมให้เจ้านั้นแตะเนื้อต้องตัวมากขนาดนี้ ไม่พอยังมีเจ้าเด็กหน้าหวานที่เป็นหมาป่าหุ้มหนังแกะคอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆอีก 

'น่าหงุดหงิด!'

"ฮึก อะ อือออ ยะ หยุด อือ แฮ่กๆๆ"

     เจริอัสกัดมุมปากของเฟเรียสอีกครั้งจนได้เลือดก่อนผละริมฝีปากออกจากคนใต้ร่างที่ทิ้งตัวนอนหอบอยู่กับพื้น มองใบหน้าแดงเรื่อเปื้อนคราบน้ำตา เผยอปากแดงช้ำจากฝีมือ(ปาก)ของเขากอบโกยอากาศจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว 

     แม้จะสะใจแต่ลึกๆทำไมใจของเขาถึงต้องรู้สึกเจ็บแปล็บเหมือนโดนกระแสไฟฟ้าช็อตเมื่อเห็นแววตาที่แสดงออกถึงความกลัวของเฟเรียสเพียงเสี้ยวนาทีนั้นกัน

"นี่เป็นบทลงโทษที่นายกล้าปากดีกับฉัน และอย่าได้ทำพฤติกรรมน่ารังเกียจกับคนอื่นอีก ไม่อย่างนั้นนายจะเจ็บตัวมากกว่านี้!" เขาพูดจริงทำจริงเสมอหากเฟเรียสยังดื้อด้าน

     พอเอ่ยคำเตือนที่ไม่ใช่แค่คำขู่เสร็จ เจริอัสก็ลุกขึ้นออกจากตัวเฟเรียสก่อนกระชากอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นตามแล้วจึงรีบเดินออกจากห้องนั้นไปก่อนที่ท่าทางของเฟเรียสที่เขาเห็นก่อนหน้านี้จะปลุกสัตว์ร้ายในตัวเขาให้ตื่น ไม่อย่างนั้นเฟเรียสคงถูกขย้ำจนเหลือแต่ซากเป็นแน่

"บ้าไปแล้ว หมอนั่นบ้าไปแล้ว อึก!" โม่จินเฟิ่งยกมือขึ้นถูปากตัวเองก่อนทิ้งตัวนั่งอย่างหมดแรง

     โม่จินเฟิ่งไม่สามารถอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ออกมาได้ชัดเจนนัก เขารู้สึกเศร้าจนอยากร้องไห้ ความเจ็บปวดและความรู้สึกกลัวที่เกิดในใจ เขาไม่แน่ใจว่าความกลัวที่เกิดขึ้นเป็นเพราะอะไรกันแน่ เป็นเพราะการกระทำหยาบคายหรือสายตาราวสัตว์ร้ายที่พร้อมฉีกกระชากเหยื่อของเจริอัสหรือไม่ 

     ความทรงจำ ความรู้สึกของเฟเรียสตั้งแต่ในอดีตที่เชื่อมต่อกับตัวเขาในตอนนี้ ความรู้สึกที่หลอมรวมนั้นหยั่งลึกเสียดแทงภายในใจ ราวกับพวกเขาเป็นคนๆเดียวกัน

'เพราะอะไร...'

[เพราะโฮสต์ก็คือเฟเรียสจริงๆไงล่ะครับ!]

'หมายความว่ายังไงหมิงหมิง' เขาเอ่ยถามเสียงเล็กที่โพล่งขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ

[เพราะในแต่ละโลกที่โฮสต์ต้องเข้าไปทำภารกิจ ระบบจะทำการแยกเสี้ยววิญญาณของโฮสต์ในห้วงมิติส่วนตัวที่เวลาถูกหยุดนิ่งนี้เพื่อนำไปเป็นแกนกลางในการสร้างร่างมนุษย์ในแต่ละโลกที่เวลาเดินอย่างปกติก่อน ซึ่งก็เหมือนกับโฮสต์ได้ไปเกิดยังโลกนั้นจริงๆ]

'ทำไมถึงไม่ยืมร่างคนอื่น ต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากด้วยล่ะ'

[การยืมร่างใครในโลกนั้นถือเป็นการแทรกแซงทางวิญญาณที่ผิดกฏ เพื่อที่โฮสต์จะสามารถทำการเชื่อมต่อได้สมบูรณ์จึงได้แยกเสี้ยววิญญาณของโฮสต์เพื่อไปเกิดใหม่ในฐานะตัวประกอบ]

'ถ้าอย่างนั้นฉันก็คือเฟเรียสจริงๆน่ะสิ'

[ใช่ครับ เพราะฉะนั้นอดีต ความทรงจำและความรู้สึกนั้นก็เป็นของจริง โฮสต์รู้สึกได้ใช่ไหมล่ะครับ]

'อืม มันเจ็บมากเลยล่ะ'

"ฮึก แม่ครับ ผมขอโทษ..." 

     ตอนนี้เขาเจ็บแค่ไหนทำไมจะไม่รู้ ความรู้สึกของการสูญเสีย ก่อนที่เขาจะมาที่นี่เขาเองก็สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก การที่ถูกทิ้งไว้คนเดียวโดยไม่มีใครต้องการ ต้องอดทนและปกป้องตัวเองจากบรรดาคนที่ต้องการมรดกจากพ่อแม่และผลประโยชน์ต่างๆจากเขา โม่จินเฟิ่งต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวเสมอ ใครบอกว่าเขาเฉื่อยชาและไร้หัวใจ 

'เขาก็แค่เจ็บจนชินชาแล้วแค่นั้นเอง'

     แต่ตอนนี้ความรู้สึกที่ตกตะกอนนั้นกำลังถูกกวนให้ขุ่น รอยแผลเป็นในหัวใจถูกกรีดซ้ำอีกครั้งจากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชาย การถูกเกลียดและไม่ถูกยอมรับจากคนในครอบครัวเขาพึ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก เขายอมรับว่าตอนนี้กำลังอ่อนแอ 

"ฮึก เจ็บแค่นี้ไม่ถึงตายหรอกน่าเฟเรียส" เขาไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย

[โลกนี้โฮสต์ยังมีคุณพ่ออยู่นะ แถมยังมีระบบอยู่ด้วยนะครับ]

"ฮือออ อึก ฮึก!" 

     เสียงร้องไห้แผ่วเบาอย่างพยายามที่จะอดกลั้นฟังดูทรมานและเจ็บปวดนั้นทำให้ระบบอย่างหมิงหมิงสงสารโฮสต์ของตนจับใจ หมิงหมิงมองโฮสต์ที่นั่งกอดเข่าซบหน้าลงกับแขนตัวเอง มันมองหยาดน้ำสีใสที่หยดไหลลงตามแขนนั้นอย่างเศร้าใจ

[ฮะ โฮสต์ครับ อย่าร้องไห้สิอย่าร้องเลยนะ ฮึก ถะ ถ้าโฮสต์ร้องล่ะก็...]

'.....'

[ฮึก ระบบจะร้องไห้ตามแล้วนะ! ฮือ แงงงงง~] 

     เขารู้สึกอุ่นวาบบริเวณข้อมือที่มีสร้อยข้อมือห้อยจี้หนังสืออยู่ มันติดมากับเขาด้วยตอนมายังโลกนี้ เสียงเล็กของหมิงหมิงที่พยายามเอ่ยปลอบเขาดังขึ้นทั้งที่ตัวเองก็กำลังกลั้นเสียงสะอื้นอยู่เช่นกัน แต่สุดท้ายก็ปล่อยโฮร้องฟูมฟายเหมือนเด็กและนั่นทำให้เขาเผลอยิ้มและหลุดหัวเราะออกมา

      นั่นสิ ในโลกนี้เขายังมีพ่อที่รักและอยากดูแลเขาอยู่ แม้ว่าตอนที่ย้ายเข้ามาแรกๆเขาจะตั้งกำแพงน้ำแข็งในใจและเว้นระยะห่างจากเกียร์ริคเพราะคิดว่าพ่อทอดทิ้งเขาและแม่ ทำให้แม่ของเขาต้องตาย แต่ที่จริงเป็นแม่ของเขาที่หนีเกียร์ริคไปเองเพราะไม่อยากทำร้ายความรู้สึกแม่ของเจริอัส

'ตัวเขาในอดีตช่างงี่เง่าซะจริง'

     ถ้าอยากคืนดีกับเจริอัสเขาคงต้องทำให้คำว่าครอบครัวกลับมาก่อน ต้องเปิดใจตัวเองจึงจะเปิดใจของคนอื่นได้ แม้จะยากเพราะอีกฝ่ายคือเจริอัส ฉะนั้นเขาคงต้องทุ่มสุดตัว!

[ฮะ โฮสต์หยุดร้องไห้แล้ว]

"อือ ขอบใจนะหมิงหมิง" 



Special Talk

เฟยเฟิ่ง: นายทำรุนแรงกับน้องแบบนี้ไม่ได้นะเจริอัส!

เจริอัส: แล้วจะทำไม? จูบแรกของหมอนี่ต้องเป็นของฉันเท่านั้น

เมริลิน: พรูด (เลือดไหลหมดตัว ตายอย่างสงบศพสีชมพู)

โม่จินเฟิ่ง: เมริลินอย่าพึ่งตาย เธอเป็นนางเอกนะ!

Talk: กรี๊ดดดดด! น้องเสียจูบแรกไปแล้ว ถ้าต้องเจ็บตัวแบบนี้เป็นเฟยก็ยอมนะ (^///^) ใครทีมคุณพี่ชายบ้างยกมือ \(^o^)/ อ๊ะ! ตอนนี้เฟยรู้สึกได้ถึงรังสีอาฆาตแค้นจากพ่อหนุ่มผมเงินซะแล้วล่ะ ของเผ่นก่อนน้า~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 558 ครั้ง

254 ความคิดเห็น

  1. #229 จางลี่_หลิน (@beamswb333) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:03
    เรือพี่ชายแรงมาก
    #229
    0
  2. #212 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:47
    เราๆๆ เราทีมพี่ชายยยย รุงแรงแต่ดีย์ 555 เพราะนายคือน้องชาย นายเป็นของๆฉัน! พี่ชายที่ต้องได้ทุกอย่างจากน้องเป็นคนแรก
    #212
    0
  3. #196 wiwawow (@wiwawow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:28
    ฮาเร็มหรอแต่พี่มาแรงแซงทางโค้งเลยนะ555
    #196
    0
  4. #185 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:54
    เห้อมมมม

    ขอฟินได้ไหมตอนนี้
    #185
    0
  5. #111 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:13
    ฮาเร็มหรือเปล่าคะ?
    #111
    1
  6. #67 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:06
    เออนะ...สุดท้ายก็เป็นผู้ชายอ่อนแอ่นคนหนึ่งที่ให้เขาเป็นฝ่ายกระทำสินะ พูดไปก็เท่านั้นแหละ ดูท่าจะสำเร็จยากอยู่ ความรู้สึกบอกว่า......ไม่มีปัญญาทำให้สำเร็จหรอก
    #67
    1
  7. #59 Krataituaglom (@Krataituaglom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:44
    อ่อนโยนหน่อยยยยยยย
    #59
    0
  8. #57 อาริน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 13:46

    โดดหนีจากเรือคุณพี่ไปเรือคารอสกับน้องหมา(ป่าหุ้มหนังแกะ)....ถนอมน้องหน่อยยยยย เฮียจะเป็นสายs แค่ร้องเฮีย(ยัง)ไม่ใช่สาย m น้าาาาาาา //น้องจ๋าอย่าร้องงงงงง

    #57
    1
  9. #56 S.S.A. (@4349) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:51
    อยู่ทุกเรือเบย เรือลำไหนจะวินนะ แต่ถ้าวินหมดก็ดี
    #56
    1
  10. วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 18:21
    นางเอก เราพวกเดียวกัน!!!!!!!
    #55
    1
  11. #54 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 18:02
    ไม่!!! เราไม่ยุทีมอีพี่ เรายุทีมคารอส คึคึคึ
    #54
    1
  12. วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 10:35

    เอ้..อ.อ....อ. เรื่องนี้มีนางเอกด้วยเหรอ เราเห็นแต่สาววายหนึ่งคน

    #52
    1
  13. วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 09:49
    เกร่ดดดดด ฉันว่าแล้วมันต้องหักมุม ถถถถถถ
    #51
    1
  14. #50 masterFOX01 (@masterFOX01) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 08:42
    อย่าโหดร้ายกับน้องซี่ เดี๋ยวช้ำหมด :)
    #50
    1
  15. #49 _DARKGHOST_ (@Kate2549) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 08:30
    เลือดพุ่ง!!!
    #49
    1