คัดลอกลิงก์เเล้ว

เรื่องย่อของละตอนในเรื่องเฟท จอมเวทย์จิ้งจอกฝึกหัดแบบคร่าวๆ

โดย mizato

ใครที่ไม่ชอบอ่านในเรื่องในที่ยาวอย่างสุดๆลองมาอ่านเรื่องย่อๆของแต่ล่ะตอนดูนะค่า เรื่อง เฟท จอมเวทย์จิ้งจอก (ฝึกหัด) ตอนโรงเรียนจิ้งจอกฟอร์ซิน ลองเข้ามาดูแล้วคุณจะได้ลุ่นไปกับเรื่อง (หายอีกแล้วววว)

ยอดวิวรวม

4,422

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


4,422

ความคิดเห็น


28

คนติดตาม


8
เรทติ้ง : 74 % จำนวนโหวต : 7
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 เม.ย. 50 / 14:36 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
......

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 1 เม.ย. 50 / 14:36

บันทึกเป็น Favorite


เรื่องย่อ ของและตอนแบบมันส์ๆ

ตอนที่1 หนังสือปริศนา...

วันหนึ่งเมื่อก่อนวันการเตรียมสอบเพียงวันเดียว ในขณะทีเด็กชายนามเฟทกำลังเดินนำหนังสือไปเก็บอยู่นั้น เขาก็ได้เจอหนังสือเล่มหนึ่ง และน่าแปลก ที่เมื่อเขาอ่าน มันก็มีตัวอักษรเรืองแสงขึ้นมา ราวกับมันพยายามจะสื่อบางอย่าง และที่ปรากฏขึ้นมาเขียนว่า

...เฟท นั่นคือนายใช่ไหม...

ตอนที่2 สอบข้อเขียน...

วันนี้เมื่อเขาฟื้นขึ้นมา และที่อยู่ในมือขวาคือดินสอแท่งเดียว และที่มือซ้ายทับกระดาษ เปลือกตาที่ซ่อนดวงตาสีน้ำตาลค่อยๆปรือขึ้นอย่างช้าๆ เขาเมื่อหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดูนี่มันก็คือ...ข้อสอบ

[เอาล่ะคะ นี่คือข้อสอบเรายังมีเวลาให้พวกคุณทำเพียงสิบนาทีเท่านั้นโชคดีนะคะ]

ตอนที่3 ล่าแหวนทองคำ...

เลือดสีแดงสดที่ไหลพรากออกมาจากศีรษะของเขา ดวงตาสีน้ำตาลที่ปิดลงท่ามกลางความตกใจของสหาย ดวงตาสีเหลืองทองของไคน์ที่ฉายแววกราดเกรี้ยว ก่อนที่จะเกิดเสียงคำรามดั่งสนั่น เมื่อหมาป่าที่มีเรือนร่างสง่างามและขนกายสีเงินต้องแสงจันทร์มองมาเบื้องหน้าและพร้อมที่จะสังหารคนเบื้องหน้าที่ทำร้ายสหายแต่ ไม่รู้ว่าสิ่งใดเกิดขึ้น หัวของฝ่านศัตรูกลับกลายเป็นว่าไปอยู่ในมือของชายคนที่น่าจะนอนหมดสติอยู่ ดวงตาสีแดงสดที่มองแล้วน่ากลัวกับรอยยิ้มที่สุดแสนจะน่ากลัว ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เห็นจากใบหน้าของคนที่ไม่รู้จักการฆ่า...

ตอนที่4 หอพิคิวเลีย

 กลางห้องประชุมที่สวยงามการประดับตกแต่งที่เลิศหรูอย่างที่ยากที่จะหาคำเปรียบเปรย หอที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เพื่อรอรับน้องใหม่ ดวงตาทั้งยี่สิบคู่ทีคอยจับจ้องมาที่คนที่เข้ามาใหม่ จากหอทางริมที่ดูแสนที่จะน่ากลัว ร่างของแมวสีดำสนิทที่ยืนอยู่กลางเวที และเธอคือผู้ที่ทำหน้าที่คัดเลือกว่าใครจะได้เป็นนักเรียนของหอใด

"หอพิคิวเลีย!!"

ตอนที่5 เพื่อนร่วมห้องอีกคน...

หลังจากที่ทุกคนแยกหอกันเสร็จแล้วพวกเขาก็เดินตามรุ่นพี่ที่มีนามว่า 'อาสเซล'มาเรื่อยๆ จนถึงที่หอซึ่งก็ได้พบกับสาวสวยที่มีนามว่า 'มิซาร์ท' ผู้มีตำแหน่งหัวหน้าหอ และเธอก็เดินนำมาเรื่อยๆจนถึงเวทีและกล่าวกฎทั้งหมด ที่มีทั้งเก้ากฎ และหลังจากนั้นก็เป็นการแยกห้อง

"เอาล่ะ เอากุญแจนี่ไปที่ชั้น8 ห้องแรกได้แก่ เฟท ฟาร์กอซ, ฟรีนฟ็อกซาร์, ไคน์ เนโร ไปที่ห้อง381"

ตอนที่6 รับชื่อฉายา...กระจกมนต์ดำควบคุม

ในห้องมีแสงส่องเข้ามาจากหน้าต่าง เด็กสาวผมสีดำและดวงตาสีแดงนั่งไขว่ห้างท้าวคางพร้อมกับคาบปลายดินสอ หูสีดำกระดิกขึ้นดูท่าทางกำลังรับฟังเสียงอยู่ หางสีดำฟาดลงเบาะเป็นเสียงดังปุๆ ท่าทางเหมือนกับว่าเธอกำลังใช้ความคิดอยู่ เธอเป็นคนๆเดียวกับแมวสีดำที่แยกหอตอนที่อยู่ในห้องประชุม เธอมองมาทางผู้มาเยือนคือ  เฟทและไคน์ ก่อนที่จะเอ่ยขึ้น

"ไคน์ นายมีเรื่องกับเพื่อนพวกพ้องในนี้อย่างมากระวังพวกชาโดว์ละไม่งั้นนายจะได้ฆ่าเพื่อนตัวเองแน่ๆ และส่วนนายเฟท...อืม...แทบทุกอย่างฉันบอกนายไม่ได้ไม่งั้นนายหญิงฆ่าชั้นตายแน่ๆ...เอาเป็นว่านายจะสามารถเป็นได้ทั้งขาวและดำ...เป็นได้ทั้งมารและเทพ...นายมีโอกาสที่จะได้เป็นดำมากกว่าขาว...แต่ไม่ว่าทางไหนนายจะได้เป็นใหญ่ในทางๆนั้น"

ตอนที่7 แบล็กแค็ท และ วูลฟ์...ครูสอนพิเศษ

แบล็กแค็ทไม่พูดต่อเธอพุ่งเข้าจู่โจมเฟททันที เฟทยกดาบขึ้นกันอย่างว่องไว ดวงตาสีน้ำตาลเริ่มส่อประกายเล็กน้อย ก่อนทีจะผลักดาบของแบล็กแค็ทออกไป หางสีน้ำตาลค่อยๆปรากฏขึ้นหางแรกปรากฏขึ้นมาทั้งหาง เฟทพุ่งเข้าหาได้เร็วกว่าเดิมเล็กน้อยแต่มันก็เป็นเรื่องๆง่ายๆในการที่แบล็กแค็ทจะต้านดาบของเฟทออกไป เฟทโดนผลักดาบกระเด็ดเขากระโดดหมุนตัวแล้วเองเท้าลงพื้นได้อย่างสวยงาม หางอันที่สองเริ่มปรากฏ

"เฟท นายจะใช้คุณสมบัติพลังกายของจิ้งจอกไม่ได้ ใช้คุณสมบัติพลังกายของมนุษย์เท่านั้นเพราะว่านายน่ะ อย่าลืมว่านายร่างของมนุษย์อยู่นะ"แบล็กแค็ทเอ่ยขึ้นพร้อมกับพุ่งเข้าหา หางสีน้ำตาลของเขาหายไปจนหมด

ตอนที่8 การเรียนครั้งแรก...ประลองฝีมือ

"ครูมาจากหอไนท์"คำตอบที่ทำให้หลายคนกระตุกยิ้มที่มุมปาก "เอาล่ะคนแรกเลย...อืม...ครูได้มานี่คงเป็นฉายาซินะ เอาคนที่เข้ามาด้วยคะแนนสูงสุดก่อนดีกว่า"อาจารย์ดาร์กเอลฟ์มองไล่ขึ้นมาด้านบนกระดาษ "กระจกดำมนต์ดำควบคุม หือเจ้าหนูนี่คงเป็นธาตุมืดแหง่มๆ"เพนเทียร์ประกาศเรียกเฟท เฟทหัวเราะแห้งๆก่อนที่จะเดินออกมา "เอาคนที่น่าจะเป็นธาตุแสงดีกว่าอืม..."เพนเทียร์กวาดสายตาไล่หาอีกครั้งหนึ่ง "ปีกสลายเวทย์"เขาตะโกนเรียกอีกครั้ง เด็กผู้หญิง ทีมีผมสีเหลือง และดวงตาสีส้มอ่อนๆหน้าตามุ้ยๆก็เดินออกมา เพนเทียร์มองไปทางเด็กสาวก่อนที่จะไปมองทางเฟท "อ้าวเจ้าหนูกระจก เป็นสายศักดิ์สิทธิ์หรอ แล้วทำไมไปได้ชื่อฉายามนต์ดำล่ะ"เพนเทียร์พูดอย่างตกใจ แทบนึกว่าตัวเองอ่านชื่อผิด

ตอนที่9ชาโดว์...เริ่มต้นการไล่ล่าแห่งเงา

มือ...มือสีดำ ราวกับเงาโผล่ขึ้นมาจากเงา มันไม่ได้มีแค่หนึ่ง แต่มันมีเป็นสิบ มันจับขาของเฟทไว้แน่น ไม่ว่าเฟทจะทำอะไรก็ไม่หลุด แถมเขายังไม่มีเสียงอะไรอีกต่างหาก

เงาของต้นไม้ลุกขึ้นกลายเป็นหมาป่าสีดำสนิท ตัวมันเกือบเมตรหกสิบ ท่าทางที่ดูนอบน้อม เคารพ แต่ก็องอาจกล้าหาญ และน่ากลัว

...นายท่านไปเถอะ ไปกับข้า ไปกับพวกเรา ไปด้วยกัน เพราะท่านคือผู้นำของพวกเรา...

ตอนที่10เวอรีเซ่น...จ้าวป่าดิสฟอลซ์

สถานที่ที่ได้พบคู่หูที่สามารถที่จะไว้ใจได้ชั่วชีวิตและไร้ทางที่คู่หูคนนี้จะทรยศ และคู่หูคนนี้อยู่ในป่าแห่งนี้ป่าแห่งภูตดิสฟอลซ์ และเมื่อเดินไปในมาในป่า จู่ๆ ไคน์ก็ปรากฏออกมาจากพุ่มไม้! พร้อมกับชี้หน้าไคน์ที่เดินมาด้วยกันครั้งแรก ด้วยท่าทางที่โมโหอย่างสุดๆ และเขาจะเชื่อใครในป่าดิสฟอลซ์ ที่มีอีกนามว่าป่าแห่งการหักหลังที่สามารถเชื่อใจได้เพียงคู่หูของตัวเองเท่านั้น

"เฟทอย่าไปเชื่อมัน นั่นมันตัวปลอม!!"

ตอนที่11หัวหน้าแห่งเงา...ดีโกเดรส

หนังสือที่อยู่ในห้องเก็บของที่เขียนเอาไว้ว่า 'จิ้งจอกทอง' มันมีอะไรมากกว่าที่เขาคิดเยอะและเมื่อเขาเปิดไปที่หน้าท้ายๆเขาก็ได้พบกับรูปของคนที่เขาดูแล้วคุ้นเคยอย่างประหลาด ทั้งจิ้งจอกทองทั้งสามคนที่คนหนึ่งเป็นผู้หญิง และสองคนเป็นผู้ชายที่หน้าตาเหมือนกัน แต่มีบรรยากาศที่ไม่เหมือนกัน ชายที่มีเรือนผมสีเงินยาว กับชายผมเขียวแห่งเผ่ามังกร และสองชาย-หญิงผู้มีปีกอยู่กลางหลัง พวกนี้เป็นใครกันนะ

ตอนที่12แมวเทพ...ชายชนเผ่าเสือขาว

"ลักษณะของแมวป่าหรือว่าแมวเทพ ก็เหมือนกับแมวธรรมดา คือมีหน้าตาและร่างกายเหมือนกับแมวธรรมดาทั่วๆไป เพียงแต่ว่ามีดวงตาสีแดงราวกับเลือดสดๆเท่านั้นเอง และก็มีปีกสีขาวนวลราวเทพธิดากลางหลัง และความว่องไวปานสายฟ้าเท่านั้น คงไม่ยากที่จะแยกแยะออกจากแมวธรรมดา"

มันช่างเหมือนกับชายผมสีขาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่พร้อมกับอาวุธในมือ และที่สำคัญเขาคนนั้นเป็นคนช่วยเขาออกมาจากเหล่าเงาที่เข้ามารุมล้อมเพื่อเอาตัวเขาไป  แต่ชายคนนั้นก็ลากเขาหนีไปในอากาศพร้อมกับปีกสีขาวนวลคู่สวยคู่นั้น...

ตอนที่13 นายคือใคร...ภาพมายา

มีเพียงร่างของชายที่ถือมีด เสื้อผ้าสีขาวเลอะไปด้วยเลือดสีแดงสดๆ และร่างที่ไร้วิญญาณกองอยู่ เฟทมองเห็นตัวเองถือมีดอยู่เขาก้มลงมองมือที่เปื้อนเลือดแล้วมองไปที่ร่างไร้วิญญาณของไคน์และฟรีน ตัวเขาสั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้ มือของเขาขยับเองอีกครั้ง คราวนี้ปาดร่างของน้าของเขาตายทันที เลือดสดๆสาดกระจาย! พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่พยายามที่จะเปล่งออกมาเมื่อเขาก้มลงมองมือของตัวเอง

ตอนที่14 ฟูนค์...ฝ่ายเทพจอมปลอม

เฟทและไคน์เจอกับจิ้งจอกน้อยและช่วยมันตามหาตามหาคนที่มีนามว่า เฟราท กับไคน่า  แต่ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหนที่ไหนก็ไม่มีใครรู้จักพวกเขาที่มีชื่อนี้เลย และเมื่อทั้งคู่เดินกลับหอมาก็ต้องเจอะกับสาวสวยเจ้าของตำแหน่งหัวหน้าหอ และเธอก็โผล่ขึ้นมาพร้อมกับชิงจิ้งจอกน้อยมาแล้วฟาดมันลงพื้นอย่างไม่ใยดี

"กลับไปซะฟูนค์! เจ้าหัวหน้าเทพคุ้มครอง! ฉันไม่ให้นายมาพาคนในเครือของฉันไปแม้แต่คนเดียว!!!"

ตอนที่15 บุกหอ...เขี้ยวเงาหมาป่าทมิฬ

เมื่อเหล่าชาโดว์ลงทุนบุกมาที่หอพิคิวเลียพร้อมกับทำลายกำแพงโดยให้กำแพงพังไปเป็นแทบกว้าง และความสามารถที่เพิ่มขึ้นของพวกมันกว่าเดิมมาก... หนึ่งร่างที่นอนจมกองเลือด! โดยที่มีบาดแผลฉกรรจ์อยู่ที่กลางท้อง! อีกสองร่างที่นอนอย่างไร้สิ้นซึ่งสติ! และอีกสามร่างที่นอนอย่างใต้ซากกองปรักหักพัง! และจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสองผู้ดูแลหอและสี่ผู้คุมกฎ ทั้งหกคนเสร็จพวกชาโดว์ได้อย่างรวดเร็ว!!

"เราจะมาขอนำตัวหนึ่งในคนของหอนี้ไปและขอเลือดของคนอีกคนหนึ่งแต่ถ้าพวกนายไม่ให้เราจะขอสังหารพวกนายแล้วเข้าไปเอาเอง!!"

ตอนที่16ประชุมระดมกำลัง...พิทักษ์เจ้าของจันทราทั้งสอง

"ส่วนธาตุพิเศษคือธาตุที่แปลกประหลาด ไม่สังกัดฝ่ายใด แต่กลับมาความสามรถของฝ่ายนั้นอยู่ในระดับสูงมากๆอย่างเผ่าหมาป่าเงิน ว่ากันว่าคนของเผ่านี้จะเป็นธาตุดวงดาว แต่ก็ไม่ใช่ทุกคน อาจจะเป็นหนึ่งในสิบเท่านั้นเอง หรือหนึ่งในร้อย หายากมากๆ คนที่มีธาตุพิเศษธาตุที่พวกนายเป็นคือธาตุดวงดาว หนึ่งในสามธาตุที่หาได้ยากมากส่วนธาตุที่นายมีน่ะ แพ้ทางของพวกธาตุดวงจันทร์และธาตุอาทิตย์ ซึ่งก็เป็นหนึ่งในสามธาตุพิเศษเหมือนกัน ธาตุดวงจันทร์มีหนึ่งในล้าน ส่วนธาตุอาทิตย์ ว่ากันว่าหายสาบสูญไปนานแล้ว พร้อมกับเผ่าแมวเทพฉันจะให้พวกนายไปคุ้มครองคนสองคน จงให้ไปคุ้มครอง เฟท ฟาร์กอซ และฟรีน ฟ็อกซาร์"

ตอนที่17 ความจริง...ทางเลือกระหว่างพวกพ้องกับครอบครัว

ความจริงและเรื่องราวทั้งหมดที่จะถูกเปิดเผยในวันวันนี้ วันที่ดวงจันทร์ยังคงจรัสแสงแรงกล้า เลือดสีแดงสดที่ไหลอาบที่ข้างแก้มและผู้เป็นเจ้าของปีกสีขาวนวลราวเทพธิดานามมิซาร์ทและอาสเซล ผู้ที่จะเฉลยเรื่องทั้งหมดให้เขา เด็กชายนาม 'เฟท ฟาร์กอซ' ได้รับฟัง

"ในภาษาของพวกมนุษย์ นายน่าจะถูกเรียกว่า...องค์รัชทายาทล่ะมั้ง"

ตอนที่18 หินจันทรา...ศิลาเรืองแสง

ลมพักกรรโชกอย่างรุนแรง ไอเวทย์มนต์มหาศาลเคลื่อนที่อย่างฉับไว ราวกับมีบางคนที่ต้องการให้เป็นอย่างนั้น พายุหมุนวนกลับกันทันที มันสร้างแรงพัดมหาศาลอีกครั้งแต่คราวนี้มันไม่ได้ดูดพวกเขาทั้งสี่เข้าไปแต่มันกลับดีดพวกเขาลอยตัวขึ้นสูง อย่างเร็วและแรงมาก ผมสีน้ำตาลสีเดียกับเฟทของฟรีนสยายยาวออกไม่ได้รวบเอาไว้เนื่องจากว่าลมเมื่อครู่นี้ทำให้ยางรัดผมของฟรีนขาด จะไม่ขาดได้ยังไงก็ในเมื่อยางนั่นเป็นเวทย์มนต์ ส่วนลมเมื่อกี้นี่ก็เวทย์ลมสลายมนตรา ฟรีนรวบผมก่อนที่จะกลับมามองด้วยสายตาดุๆ

"ก็แค่มองจิ้งจอกแถวๆนี้เท่านั้นเองแหละ จิ้งจอกสีน้ำตาลซะด้วย"

ตอนที่19 มิเซน่าหรือว่ามิซาร์ท...แมวดำมหาโหด

ลวดลายสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางหน้าผากอย่างชัดเจนก่อนที่มันจะค่อยๆหายไป เฟทมองตัวเองอย่างไม่เข้าใจเพราะว่ายังไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่อย่างเดียว แต่จู่ๆเล็บทั้งสองมือของเขาก็ยาวขึ้น รู้สึกเหมือนกับว่าเขี้ยวในปากยาวและแหลมขึ้นด้วย หูที่ดูเหมือนกับว่าสามารถรับฟังเสียงต่างๆได้ชัดเจนยิ่งขึ้น รู้สึกถึงบางอย่างที่สามารถควบคุมได้อย่างดายที่อยู่ที่หลัง หางฟูฟ่องสีน้ำตาลทั้งเก้าที่สะบัดไปมา

ตอนที่20 วันหยุดสุดวิ่น1...งานบ้านวุ่นๆ

หลังจากที่เอาผ้ามาซักตากแล้วก็รีดเสร็จ มิซาร์ทยังอุตส่าห์เอาธงคุณภาพเกรดเยี่ยมอย่างที่บรรยายได้เลยว่า ผ้าขี้ริ้วยังสวกว่าเลย มาให้เย็บซ่อมให้ และแน่นอนว่าคงไม่เสร็จแน่ๆถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจาก เหล่าภูตตัวน้อยที่น่ารักและสหายทั้งสอง และเฟทก็ชวนฟรีนลงไปที่ตลาด เพื่อซื้อของเมื่อเขาไม่รู้จักร้ายก็ต้องถามคนข้างๆแต่ที่ได้กลับมาคือ

"นายจะเอาปลอกคอและเชือกไปทำอะไร"

ตอนที่21 วันหยุดสุดวิ่น2...หมาป่าคะนองจันทร์

ความเปลี่ยนแปลงบนฟากฟ้าสีดำ และดวงดาวที่เหมือนเดิมเพียงแค่...แสงสีทองที่กระจ่างอยู่กลางฟ้าเท่านั้นดวงจันทร์ที่ค่อยๆแยกออกเป็นสอง เหมือนกับว่าภาพมันเบลอๆ จนมีดวงจันทร์ถึงสองดวงด้วยกัน ทั้งสองดวงอยู่ห่างกันมาก ตามด้วยดาวดวงหนึ่งเคลื่อนที่เข้ามาหาดวงจันทร์ทางด้วยซ้ายมืออย่างช้าๆ มันวนรอบๆดวงจันทร์ ดูเหมือนกับว่าพยายามที่จะทำร้ายดวงจันทร์โดยการประชันแสงที่น้อยนิดเข้าสู้ ที่ไม่มีวันทีจะสู้แสงของดวงจันทร์

ตูมมมมม!

เปรี้ยงง!! เปรี้ยงง!! เปรี้ยงง!! เปรี้ยงง!!

ตึงงงงงงงงงงงงง! ตึงงงงงงงงงงงงง! ตึงงงงงงงงงงงงง! ตึงงงงงงงงงงงงง!

แซ่ก!! แซ่ก!! แซ่ก!! แซ่ก!!

กรรรรรรรรรร!!!

ตอนที่22 ดนตรีมนตรา...มหาวิชาสังหาร

เขาหยิบขลุ่ยที่มีวางจำนวนมากอยู่แถวๆนั้นขึ้นมาแล้วเป่ามันด้วยเพลงที่ฟังดุเย็นๆและโหดเหี้ยมน่ากลัวกว่าที่โรสเป่ามาก หนูขาวที่ฟังเสียงบรรเลงมันเปลี่ยนแปลงอย่างมากดงตาสีดำสนิทของหนูขาวกลายเป็นสีขาวซีดราวกับหิมะ ตัวมันสั่นระริกด้วยเหตุบางอย่าง มันเอาปากกัดลงบนแขนขวา แถมยังลึกมาก แขนขวาของมันกรีดร่างของมันเอง ส่วนแขนซ้ายพยายามที่จะชีกกระชากร่างคอของมันที่แผลเดิมของมัน

ตอนที่23 ไลเนอร์...จ้าววงแหวนเวทย์

"ใครเป็นคนจับใส่ล่ะ"ฟารัสถามต่อราวกับต้องการที่จะรู้ ทั้งๆที่เขาน่าจะรู้เพราะว่ามีลูกแก้วสีดำสนิทที่สามารถล่วงรู้ได้หลายๆอย่างเกี่ยวกับที่นี่แต่ทำไมเขากลับไม่รู้

 "จากที่ลูกแก้วบอกน่าจะเป็นคนใกล้ตัวนายนะ"เฟทสะดุ้งเล็กน้อย แต่โชคดีที่ฟารัสสังเกตไม่เห็น"แล้วรู้สึกว่าจะเป็นคนๆเดียวกับที่จะมาจับฉันด้วย เพราะว่าฉันโดนทำนายว่า ผู้ที่จะจำฉันไปเป็นข้ารับใช้จะเป็นผู้เดียวกับคนที่จับหมาป่าเงิน และเขาจะมาตามคำท้าของมังกร"เฟทไม่เข้าใจอย่างสูงสำหรับคำทำนายนี้ เพราะว่ามันหมายถึงตัวเอง

ตอนที่24 เหตุซวยๆ...ฟีนิกซ์กับกริฟฟิน

มือทั้งสองของเขาแทงลงหลังของทั้งคู่ไปเล็กน้อยแต่เลือดสีแดงก็สาดลงบนพื้นให้ลุซมองไปอย่างไม่เชื่อสายตาเพราะว่ามือของมนุษย์ไม่น่าเจาะร่างของคนได้ แต่ก็ยังคงมีเวทย์แต่ตัวเองก็ไม่สันทัดเรื่องเวทย์ ส่วนสาลิเซอร์ก็คิดว่าคงเป็นอาวุธลับมากกว่าเวทย์ ซักพักผลจากการแทงด้วยพิษจากบาดแผลก็ช่วยส่งผลให้ทั้งคู่ลงไปกองกับพื้นทันที เฟทสะบัดเลือดในมือทิ้ง ก่อนที่จะนั่งคุกเข่าลงไปรักษาทั้งคู่อย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เฉยมาก เฉยจนราวกับหุ่น เฉยมากกว่าฟรีนสาลิเซอร์หรือกรีดาลมาก จนไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร

ตอนที่25คำสาปรุซเบริด(Ruzberid)...วิซอร์ดครูสอนอีกคน

"ได้ข่าวว่าท่านมาเรียกข้า ให้มาที่นี่ มีอะไรหรือ"

ชายผมสีเงินสยายโผล่มาพร้อมกับสายลมที่เหมือนกับม้วนตัวเป็นวงกลม เขานั่งคุกเข่าลงอย่างน้อบน้อม เสื้อผ้าสีขาว ผ้าคลุมสีขาวยาวแนบพื้นเมื่อเขานั่งลงคุกเข่าอย่างนี้ กางเกงสีขาวเป็นเครื่องแบบที่ดูสง่างาม ถ้าเกิดว่ามีเครื่องยศและและเดินอยู่ในพระราชวังนะ คงนึกว่าเป็นเชื่อพระวงศ์คงไหนแน่ๆเลย แต่เขาก็มีระดับแค่เป็นเพียงคนรับใช้หัวหน้าเผ่าจิ้งจอกเท่านั้น เฟทเพ่งที่หน้าของเขาเพราะว่าเขารู้สึกเหมือนกับว่าหน้าตาเขาคุ้นๆเหมือนกับเคยเห็น

ตอนที่26 ดาวดวงรอบจันทรา...คำทำนายแห่งดวงจันทร์

เฟทมองดวงจันทร์ทางซ้ายที่มีดาวที่โดดเด่นกว่าดาวดวงไหนๆ มันอยู่รอบดวงจันทร์ราวกับบริวาร และเมื่อเขาหันไปมองดวงจันทร์ทางขวา ดาวที่มีลักษณ์คล้ายๆกันแต่ส่องแสงสีแดงสด ปรากฏขึ้นมารอบดวงจันทร์แบบเดียวกับดวงจันทร์ทางซ้าย

"ฮิ ฮิ"

"อืม...เพื่อนนายเสร็จเจ้าชาโดว์ไปคนหนึ่งแล้วล่ะ เฟท ไนท์ พรีเวล เจ้านั่นเสร็จชาโดว์ไปเรียบร้อย พยายามอย่าไปเข้าใกล้เจ้านั่นอีกล่ะ"

ตอนที่27 ห้องแสงเทียน...การประชุมที่ห้องลับ

มันเป็นแสงสีดำ ดำสนิท เฟทเริ่มรู้สึกร้อน ร้อนมากราวกับถูกน้ำร้อนลวก ขาและแขนเหมือนกับถูกเอาเหล็กเผาไฟมาจี้ ที่หนักที่สุดเห็นว่าจะเป็นที่หน้าผากที่ร้อน ร้อนมาก ยังกับเจอเพลิงที่สามารถที่หลอมโลหะได้

เหมือนว่ามิติแห่งนี้มันจะไม่เป็นมิตรและไม่ยอมรับเฟทซะด้วยซิ!

เฟทพยายามเดินกลับออกมา แต่มันดูเหมือนกับว่าทางบางๆนั้นยาวออกไป ยาวออกไปราวกับไม่มีที่สิ้นสุด มิติสีม่วงๆดำๆที่ล้อมอยู่รอบด้าน และความรู้สึกเหมือนกับว่าโดนเอาเพลิงรน และท่าทางว่ามันจะหนักมากขึ้นเรื่อยๆ

"ให้ตายซิ นายน่ะมักจะวางใจอะไรง่ายๆประจำเลยซิน่า"

ตอนที่28ชายผู้ที่อยู่เบื้องล่างของจิตใจ ผู้ที่ถูกผนึกให้เป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ถูกลืม...เฟท...

ผมสีน้ำตาลแบบเดียวกับเฟทที่ยาวถึงกลางหลัง ดวงตาสีแดงสดที่ฉายแววระริกอย่างน่ากลัวและถ้าเกิดไม่นับท่าทางของเขาแล้ว แววตาของเนตรสีโลหิตคู่นั้นสุดแสนที่จะน่ากลัวและโหดเหี้ยมเกินกว่าคนในวัยเดียวกันกับเฟท และดูเหมือนกับเจอเรื่องที่น่าเศร้าที่สุดของชีวิตด้วย และทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมา ถ้าไม่นับดวงตาคู่นั้นไม่ต่างอะไรไปจากเฟทเลย หูทั้งสองข้างมีเพียงหางทั้งเก้าที่อยู่ด้านหลังและกำลังสะบัดไปมาอย่างอารมณ์ดี

...ไม่คิดเลยนะว่าเธอจะเรียกฉันมาแบล็กแค็ท...

ตอนที่29 ระอุศึกชิงตำแหน่งหัวหน้าหอ! ...หมาป่าเทวะ

ปีกสีขาวนวลที่กระพือช้าๆ ขนนกสีขาวที่ร่วงโรยราวกับการมาของเทพยาดาจากสรวงสวรรค์ ดวงตาสีแดงสดที่ราวกับหยาดโลหิต เขี้ยวที่แหลมคมที่เรียงรายอยู่เต็มปาก ขนกายสีขาวนวลเช่นเดียวกับขนปีกที่กำลังสะท้อนแสงสีทองของสายฟ้าที่ผ่าลงมาอยู่เนื่องๆ กรงเล็บสีดำสนิทที่ยื่นออกมาอย่างไม่มีการซ่อนไว้แต่อย่างใดและดูจากความแหลมคมของมันแล้ว โลหะ...ก็กล้วยๆที่จะทำลาย

ร่างกายที่สง่างามและท่าทางที่ราวกับเทพยาดา ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวที่ส่างงามอย่างไม่มีที่ติเลยแม้แต่น้อย มันบินลงมาจากน่านฟ้าลงพื้นสนามได้อย่างงสง่างามท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกสายตาที่จับจ้องอยู่ที่สนาม

"นามของข้าคือหมาป่าเทวะ"

ตอนที่30 ความทรงจำหนึ่งวันที่สูญหาย...รอยปริแตกแห่งผนึก

เมื่อมองไปรอบๆได้กลิ่นเพียงสมุนไพรทีคิดว่าน่าจะเคยได้กลิ่น น่าจะเป็นสมุนไพรที่ใช้รักษา เตียงสีขาวบริสุทธิ์ และผ้าห่มสีขาว เมื่อมองไปรอบๆที่นี่ไม่ใช่ห้องของเขา และดูจากเสียง น่าจะมีคนอยู่สองถึงสามคน ทันทีที่สัมผัสเสียงครางลอดออกมาทันที ก็แน่ล่ะเอามือไปจับบาดแผลที่ยังปิดไม่สนิทอย่างนั้น ดวงตาสีน้ำตาลมองมาที่มือ ก่อนที่จะตวัดขึ้นมามองไคน์ เล็ท และไลท์ อย่างสงสัยว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

"ก็เมื่อวานไง เฟท น้องจำไม่ได้หรอ"

ตอนที่31นิทราด้วยคำสาป...เจ้าหญิง(จิ้งจอก)สโนไวท์

ใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวโก่งสวย เปลือกตาที่ปิดสนิท เสียงการหายใจเบาๆของคนที่นอนหลับอยู่ มือและร่างที่บางมากเสียจนชุดที่ใส่อยู่หลวมไปในทันที สร้อยคอที่เฟททำไว้ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะอยู่มาถึงตอนนี้อีก และนี่ก็คือเหตุผมว่าทำไมเฟทถึงทำสร้อยให้ฟรีนเป็นเหตุผลที่สอง เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่ใช่อย่างที่ตาเห็น และทุกอย่างไม่ใช่สิ่งที่คิด และอย่างน้อยๆ ก็มีข้างหน้าเขาคนหนึ่งแล้วล่ะ

ร่างบาง ใบหน้าหวาน ผมสีน้ำตาลยาวสยายสวย ร่างที่มีส่วนโค้งเว้า นิ้วเรียวยาวบอบบางและนุ่มนวลไม่กระด้างเหมือนดั่งผู้ชาย แขนเล็กๆที่ไม่น่าจะมีแรงมากมาย แต่อย่าตัดสินจากดวงตาเพียงอย่างเดียวเพราะแขนเล็กๆอย่างนี้ก็เคยทุ่มหินมาแล้ว หูสีน้ำตาลที่อยู่เหนือหัว หางทั้งเก้าที่นิ่งสนิท แต่ดูรก

คนที่นอนอยู่คือ...

ตอนที่32World of Mirror …Marmeen Castle

ปราสาทที่มีทุ่งดอกไม้สีอ่อนอยู่ด้านหลัง สวยจนตัดกับปราสาทที่สุดแสนจะน่ากลัว ทะเลสาปใสสีหม่น แต่กลับสามารถมองเห็นด้านล่างของก้นบึ้งทะเลทราบได้อย่างชัดเจน ส่วนอีกด้านก็เป็น ป่ากว้างที่มีผาหินสูงชันเสียดฟ้าราวกับจะเทียบเคียงดวงจันทรา ปราสาทสีดำที่ปรากฏขึ้นอยู่ตรงกลางทุกสิ่งทุกอย่างในที่นี้ทั้งหมดก็คือ...ปราสาทมาร์มีน...ปราสาทรัตติกาล ปราสาทสีดำสนิทที่สูงซักเก้าชั้น บรรยากาศที่น่ากลัวอึมครึม ดูเป็นเหมือนกับปราสาทธรรมดาทั่วๆไปแต่เพียง มันเป็นสีดำสนิทเท่านั้น แถมยังสวยงามอย่างที่หาปราสาทเก่าๆสวยๆเทียบได้ยากฉากหลัง เป็นสิ่งที่เรียกว่าความมืดที่มีแผ่กระจายอยู่ที่ทุกถิ่นทุกที่ในกระจกที่พวกเขาและเธอเดินเข้ามา ดวงจันทร์สีแดงสดที่ฉายแสงอยู่ท่ามกลางยามที่นภาเป็นสีดำ แต่คราวนี้ไม่ได้มีสหายสีเงินที่คอยอยู่เคียงข้างกัน ดวงดาวไม่ได้มีอยู่ที่กลางท้องฟ้าเคียงข้างดวงจันทร์สีโลหิต ความมืดที่มีอยู่มากแต่ก็สามารถที่จะมองเห็นได้เล็กน้อย...

ตอนที่33 ความเดียวดายและความเศร้าแห่งปราสาทมาร์มีน...อดีตที่ข่มขื่นของผู้คนในปราสาท

ฉึก!

กรงเล็บแทงลงไปบนร่างของจิ้งจอกทะลุร่างของเธอไป และก็กระชากกลับ เด็กชายก้มลงมองบางอย่างที่มีลักษณะเป็นดวงกลมๆสีเหลืองทองที่อยู่ในมือ เด็กชายยิ้มเล็กน้อยอย่างดีอกดีใจก่อนที่จะจับมันเบาๆพร้อมกับจุ่มมันลงไปบนกระจกมนต์ดำมาร์มีน ร่างของสาวสวยที่ทรุดลงกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ก็ในเมื่อดวงจิตของเธอได้ถูกดึงออกไป ผมสีเหลืองทองยาวแนบพื้น และร่างของเธอที่กองกับพื้นเหมือนอย่างเช่นคนที่ได้ตายไปแล้ว แต่ที่อยู่ในมือก็คือกระดาษที่เธอเขียนถึงคนที่เธอรักที่สุดเอาไว้ และรอยยิ้มที่แย้มบานอยู่บนใบหน้าอย่างที่ไม่มีท่าทีว่าจะเลือนหาย เด็กชายตัวน้อยหันกลับมามองอย่างอาลัยครั้งหนึ่งก่อนที่จะเดินจากไปพร้อมกับกระจกมนต์ดำมาร์มีนที่เป็นดั่งของที่เขารักมากที่สุดอย่างหนึ่ง และคนที่รักคนหนึ่งก็ได้ไปกับเขาแล้วคนหนึ่ง พร้อมกับ 'สหาย'เงาที่พร้อมที่จะติดตามเขาไปทุกเมื่อ ลมที่พัดมาราวกับปลอบโยนร่างที่อยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ นกตัวน้อยที่มองลงมาบนร่างของเธออย่างโศกเศร้า ดอกไม่สดที่ปลิวออกจากต้นอย่าง่ายดาย และเศษใบไม้ที่ปลิวไปพร้อมกันราวกับช่อดอกไม้งามๆที่ถูกจัดเก็บมาอย่างละเอียดอ่อน ที่ปลิวไปพร้อมกับสายลมแผ่วเบาบาง ที่จะพัดในทุ่งหญ้านี้ตลอดไป ชั่วนิรันดร์...

ตอนที่34 เติมต่อการประลองเดิมที่ยังไม่รู้ผล...สาวผู้ที่ละทิ้งความแค้นแต่มิละทิ้งความคลางแคลงใจ

"ในนามของข้า จงฟังบัญชาแห่งผู้เป็นนาย ไคน์ เนโร!"

ไคน์ชะงักพร้อมกับปลอกคอที่รัดแน่นขึ้นเรื่อยๆอย่างที่พยายามเรียกสติของผู้สวมใส่มันกลับมา

"จงฟังคำสั่งของข้า จงสู้ต่อและอย่าสนใจเพลงที่ฟรีนบรรเลงอีก"

เฟทที่สั่งไคน์และดวงตาสีเหลืองทองของไคน์ที่กลับมามองรอบข้างพร้อมกับหูสีเงินที่กดลงอย่างที่ไม่พยายามรับฟังเสียงใดๆของเฟราส

ดวงตาสีแดงที่เบือนมาทางเฟทอย่างตกใจของฟารัสก่อนที่จะหันกลับไปสนใจคู่ต่อสู้และตัดสินใจลงมืออย่างเต็มฝีมือ

"นายคือ...ผู้เป็นเจ้าของหมาป่าเงิน ไคน์ เนโรใช่หรือเปล่า"ฟารัสที่เดินมาทางเฟทพร้อมกับเอ่ยขึ้น"ถ้าใช่ เราก็คงไม่ใช่เพื่อนกัน"

ตอนที่35 สองหนังสือมนตรา (Golden Fox's Memory Magic Book)...บันทึกแห่งอนาคต (Diary of Future)

แสงสว่างวาบขึ้นมาและด้วยสังหรณ์อันว่องไวของเขาทำให้เขาดีดตัวออกห่างทันที ดาบสีเงินที่แทงโผล่ออกมาจากหนังสือ ดูทีเดียวก็รู้ว่านั่นคือดาบรัตติกาลเงินของเขาที่เขาใช้อยู่ และหูสีเหลืองทองและเรือนผมสีทองสั้นกุดกับดวงตาสีแดงฉานที่สมกับเผ่าจิ้งจอกทองไม่ใช่สีน้ำตาลอย่างที่เฟทมีอยู่

"ฉันมา...จากอนาคต โดยผ่านตัวกลางที่เรียกว่าหนังสือที่ข้ามกาลเวลามาถึงร้อยปี ด้วยฝีมือของท่านมิเซน่าน่ะ"

ตอนที่36 ศาสตราเงาจิ้งจอกสวรรค์...คถาจิ้งจอกทอง...เยี่ยมเยียนดราเมอร์...กระต่ายสวรรค์และม้าแห่งนภาที่หลบซ่อนภายใต้มิติแห่งเทคโนโลยี

 มิ้ง! พับ!

ผีสื้อที่มีหลายร้อยตัวที่บินมารวมตัวกันอย่างมากมายมหาศาลอย่างยากที่จะนับได้หมดทุกๆตัว มันมีปีกสีม่วงเข้มและปีกของมันในตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีฟ้าน้ำเงินเรื่อยๆและเจ้าไปกระจุกอยุ่ที่เดียวกัน ทุกครั้งที่มันกระพือปีกก็จะมีละอองสีฟ้าร่วงลงมามันเป็นภาพที่สวยงามท่ามกลางป่ามืดอย่างป่ามีวาสนี้จริงๆ มันรวมตัวกันที่ดอกไม้ที่มีหน้าตาคล้ายผีเสื้อตัวนี้มาก แต่ว่ามันไม่มีเกสรอย่างที่ดอกไม้ควรจะมี ไม่มีกิ่ง และดูเหมือนว่าดอกไม้อันนี้จะเป็นที่หมายปองของเหล่าผีเสื้อพวกนี้อย่างมาก และเมื่อเธอดึงออกมาผีเสื้อทั้งหมดก็แตกออกเป็นวงกระจายตัวกันไปและคอยดูลาดเลาอยู่ภายนอกอย่างใจเย็น แต่ละอองที่โปรายปรายออกมายังคงไม่หยุดลงและท่าทางจะมากขึ้นเรื่อยๆด้วย พร้อมกับปีกที่เปลี่ยนสีเป็นสีฟ้าน้ำเงินมากขึ้นจนเกือบหมดทั้งปีก

มิซาร์ทปล่อยดอกไม้นี้ออกอีกครั้ง หนึ่งพร้อมกับกระโดดถอยห่างออกมาในทันที และเป็นวินาทีที่เสื้อทั้งหมดกรูกันเข้าไปหาดอกไม้นั่น พร้อมกันทุกๆตัว

แสงสว่างวาบสีน้ำเงินเข้มสว่างขึ้นพร้อมกับผีเสื้อทั้งหมดที่กลายเป็นประตูมิติสีม่วงเข้มและฟ้าน้ำเงินปนเปกันไปแต่ก็ดูสวยงาม

ตอนที่37 'โรงพยาบาลเฟอริก โรงพยาบาลปิศาจแห่งดินแดนมนุษย์'

โรงพยาบาลที่เป็นตึกสีขาวขนาดสามชั้น กว้างไม่มากเท่าไหร่แต่ดูจากประตูแล้วน่าจะมีความไฮเทคมากพอๆกับโรงพยาบาลชั้นนำของประเทศเลยทีเดียว ประตูที่เป็นกระจกแบบเลื่อนอัตโนมัติโดยใช่พลังเวทย์ไม่ได้ใช้ไฟฟ้า ภายในมีน้ำแข็งประดับให้ความเย็นแทนแอร์ เพื่อเป็นการประหยัดพลังงาน ส่วนแสงสวางใช้โคมไฟที่สร้างมาจากพลังเวทย์แบบเดิม เพื่อให้ไม่เป็นการเปลืองไฟฟ้าและไม่ทำลายธรรมชาติ และที่นี่ก็ไม่มีไฟฟ้าเข้าเพราะฉะนั้นไฟฟ้าก็ต้องมาจาก...ฟ้าผ่าโดยการใช้เวทย์เรียกสายฟ้า

"มาถึงเสียที 'โรงพยาบาลเฟอริก โรงพยาบาลปิศาจแห่งดินแดนมนุษย์'ว่าแต่ที่นี่ยังคงสงบสุขเหมือนเดิม"

ตอนที่38 จิ้งจอกแห่งจันทรากับสองสหายสัตว์สวรรค์

"แล้วหมาจิ้งจอกนั่นเพื่อนใหม่นายหรอไง"เคลฟาหันไปหาจิ้งจอกตัวเมตรกว่าๆซึ่งใหญ่กว่าจิ้งจอกปกติมาก

(เพื่อนนายนั่นแหละ จำไม่ได้หรือไงไอ้เคลฟา)

เสียงพึมพำอุบอิบรำคาญของจิ้งจอกน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆ ท่าทางเบื่อๆเซ็งๆ เจอเรื่องอะไรร้ายๆก็ร้ายไม่เท่าเรื่องนี้หรอก ตาบอดไปข้างแถมต้องมาอยู่ในร่างจิ้งจอกในดินแดนมนุษย์แถมต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนๆอีกด้วยนะ

จิ้งจอกน้ำตาลเดินหนีทันที ท่าทางเดินหนีอย่างเซ็งๆของหมาจิ้งจอกมันดูเหมือนรำคาญบวกหยิ่งมากกว่าที่จะดูเบื่อหน่าย และมันก็เรียกอารมณ์หงุดหงิดของเคลฟาได้ในทันที

ตอนที่39 กลับการ์เดส...เฟร็ซผีเสื้อแดงสัตว์ยักษ์ผู้กินโลหิตเป็นอาหาร

ปีกสีแดงสดหรือจะเรียกว่าปีกสีใสที่มีเลือดสีแดงสดไหลเวียนอยู่จนเป็นสีแดงก็ว่าได้ เพราะพวกมันมักที่จะเก็บเลือดที่ตัวเองสามารถที่จะหามาได้เอาไว้ในปีกของตัวเองแถมปีกทั้งสองข้างยาวรวมกันร่วมสองเมตร ซึ่งใหญ่มากเสียจนน่ากลัวหนวดที่ไม่ได้มีเอาไว้ดูดน้ำหวานแต่มีไว้เพื่อที่จะดูดเลือดสดๆต่างหาก ผีเสื้อตัวหนึ่งมันบินไปที่กระต่ายเคราะห์ร้ายพร้อมกับจิ้มงวงของมันลงไปที่ตัวกระต่ายพร้อมกับดูดของเหลวข้นๆสีแดงสดขึ้นมา ซักพักเดียวเท่านั้นกระต่ายตัวเดิมก็ซูบลงไปในทันที ซึ่งมันก็เป็นเหตุการณ์ผวาขวัญสำหรับพวกเฟทเป็นอย่างมาก แต่คนที่ไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยก็คือมิซาร์ทที่มีท่าทางเฉยๆ แต่การโต้ตอบกับเจ้าพวกนี้ที่เธอไม่ได้เฉยไปด้วย

"สมกับที่เป็นผีเสื้อที่ขนาดมหาจักรพรรดินียังไม่อยากที่จะยุ่ง"ไลท์เอ่ยขึ้นด้วยความตกใจและตื่นตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

ตอนที่40 ศึกวันจันทร์สีเลือด1...พิชิตมังกรพฤกษา

ลูกเพลิงสีแดงสุกสว่างโรจน์ที่พุ่งเข้าโจมตีเฟทอย่างที่ไคน์ดูแล้วมีท่าทีเป็นห่วงเจ้านายของขึ้นมาเป็นกองในทันที และทันทีที่เพลิงนั้นสงบลงในชั่วพริบตา ร่างของเฟทก็ร่วงลงมาอย่าง่ายๆพร้อมกับเสื้อผ้าที่ไหม้ไฟ

แต่จู่ๆดวงตาสีเหลืองทองของหมาป่าเงินนามไคน์ก็ตวัดมาทางมังกรนามฟารัสด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดอย่างสุดๆ ดวงตาที่ดูเหมือนจะอาฆาตแค้น และพร้อมที่จะขย้ำผู้ที่ทำร้ายผู้ที่เป็นทั้งนายและเพื่อได้ในทันที หมาป่าขู่คำรามพร้อมกับร่างของมันที่หายไปและมาปรากฏอีกทีที่ด้านหลังของมังกรพฤกษานามฟารัส คมเขี้ยวที่ปรากฏขึ้นพร้อมกับกรงเล็บที่ฟาดลงบนใบหน้าของมังกรหนุ่มก่อนที่มันจะอ้าปากแล้วฝังเขี้ยวลงบนคอของมังกรพร้อมกับยกขึ้นฟาดลงพื้นอย่างง่ายดายเสียงการกระแทกที่ดังลั่นสนั่นฟ้าพร้อมกับเสียงครวญครางของมังกรหนุ่มที่กู่ร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด นี่มันไม่ต่างอะไรไปจากการต่อสู้ของสองสัตว์ร้ายเลยชัดๆ ไคน์ยกคอของมังกรหนุ่มขึ้นก่อนที่จะเหวี่ยงร่างของมังกรหนุ่มไปไกลนับหลายต่อหลายเมตร ซึ่งมังกรหนุ่มก็ไถลไปตามแรงเหวี่ยงอย่างที่ต้านได้ไม่มากเท่าไหร่ รวมทั้งต้อนไม้ที่ล้มระเนระนาดไปเป็นแทบๆมังกรหนุ่มยันตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็วพรอมกับปากที่อ้าหมายที่จะกัดต่อ แต่ร่างของหมาป่าเงินก็หายวับไปอีกครั้งหนึ่งในระยะทางไกล และทันทีที่ฟารัสหันไปเห็นเพียงชั่วครู่เท่านั้น ร่างของหมาป่าเงินก็ไม่ได้อยู่ที่เดิมเสียแล้วแต่อยู่หน้าเขาต่างหากล่ะ หมาป่าเงินฝากรอยกรงเล็บเอาไว้บนใบหน้าของมังกรหนุ่มพร้อมกับเหยียบหัวของมังกรแล้วกระโดดขึ้นสูง

ตอนที่41 ศึกวันจันทร์สีเลือด2...เริ่มต้นค่ำคืนแห่งความพินาศ

'ดวงจันทราสีแดงกระจ่างฟ้า...ท้องนภาไร้เดือนดาวสว่างไสว...กาลเวลาเภาวนาจงผ่านไป...สู่วันใหม่สิ้นราตรีที่ยาวนาน'

ยามราตรีกาลสีดำสนิท

สีดำหรือสีที่เป็นดั่งความหวาดกลัวหวาดหวั่นครั่นเครง สีที่สร้างความไม่ไว้วางใจในยามราตรีและมีหลายๆคนที่หวาดเกรงกลัวต่อมันและพยายามที่จะให้มันผ่านไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้

และคืนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น...

คืนที่เฝ้าเภาวนาให้กาลเวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว...

คืนที่จันทราไม่มีดาวเดือนเคียงคู่ คืนที่จันทราเป็นสีแดงสดดุจดั่งหยาดโลหิต...

คืนแห่งความวินาศ...ที่มาเยือน

คืนที่มีสิ่งที่คาดการณ์เอาไว้อย่างถูกต้องเกิดขึ้น...

คืนแห่งศึกหนักและความพินาศ...

คืนที่เรียกว่า...

'คืนวันจันทร์สีเลือด'

เปรี้ยง!

เสียงของดาบที่พังหอพิคิวเลียลงให้พินาศอย่างรวดเร็ว เศษอิฐที่ร่วงกระจายว่อน เศษกระเบื่องที่แตกกระจายออกอย่างที่ดูไม่ได้ สภาพความเสียหายที่หนักกว่าการบุกโจมตีคราวก่อนหลายต่อหลายเท่านัก

การที่พวกมันเลือกวันนี้...แล้วที่สำคัญมันเลือกวันนี้เพราะอะไร...เพราะการป้องกันอ่อนลงอย่างมากเพราะ...หัวหน้าหอและรองไม่อยู่...แล้ว...พวกมัน...รู้ได้อย่างไรว่าวันนี้หัวหน้าหอและรองไม่อยู่ยังไงยังงั้น...

ตอนที่42 ศึกวันจันทร์สีเลือด3...รับข้อเสนอแห่งสามขุนพลเงา ซาซูริก เรส และโรเนอร์

หมาป่าสีดำสนิทนามเดมนอร์ที่ค่อยๆใช้ปากหมาๆของมันคาบคอเสื้อของชายหนุ่มทั้งสองคนที่เมื่อเฟทเห็นแล้วต้องหน้าซีดทันที มันค่อยๆลากมาจนเฟทสามารถที่จะเห็นทั้งสองคนนี้ได้และรู้ว่าเขาทั้งสองคือใครกันบ้างผมสีเหลืองทองอร่ามและดวงตาที่อยู่ภายใต้เปลือกตาที่ปิดอยู่ เสื้อผ้าที่บ่งบอกว่าเป็นคนของหอพิคิวเลีย และโบว์สีเขียวลายดำ ที่หมายความว่าเขาอยู่ปีสี่ห้องที่หนึ่ง ปีกค้างคาวที่อยู่กลางหลังและรอยสีแดงที่แขน เลือดที่ไหลออกมาจากหัวแสดงถึงว่าเขาไม่ได้จู่ๆโดนจับมา แต่สู้อย่างสุดกำลังแล้วแพ้ต่างหาก รุ่นพี่เล็ท เดรกเกอร์ ผมสีน้ำเงินเข้มและดวงตาสีม่วงอย่างที่สมกับที่เป็นเผ่าเอลฟ์ที่น่าจะมีทรงผมไปในทางแสงสว่างมากกว่าสีดำ แต่ก็ยังคงความสง่างามสมเผ่าเอลฟ์เอาไว้อย่างเต็มร้อย รอยขีดข่วนที่มีอยุ่ทั่วร่างและเลือดที่ไหลนองออกมาอย่างมหาศาล อาการหายใจรวยรินและดูเหมือนว่จะมีการบาดเจ็บสาหัสที่บางแห่ง เสื้อสีดำอย่างที้เป็นเครื่องแบบของหอพิคิวเลีย โบว์สีน้ำตาลดำซึ่งดูกลมกลืนไปกับเสื้อผ้า รุ่นพี่ ไลท์ พรีเวล

"ถ้านายท่านไม่ตกลงรับข้อเสนอเจ้าพวกนี้จะเป็นอย่างไรบ้างน้า"

ว่า ดินแดนแห่ง'รัตนาอัญมณีแห่งตำนาน'

ตอนที่43 ศึกวันจันทร์สีเลือด4...ดาวแดงดวงที่สอง

"อยู่นิ่งๆอย่าขยับ"เสียงที่เอ่ยขึ้นด้านหลังของไลท์ ซึ่งมันเป็นเสียงที่คล้ายของไลท์มากและมันก็คือเสียงของคนที่ถือดาบที่จ่อคอของไลท์อยู่นั่นเอง "นายเป็นใคร"ไลท์ที่ไม่สามารถที่จะขยับตัวได้แม้แต่น้อยเพราะชายคนข้างหลังเขาเพิ่มแรงกันล็อคที่คอของเขาจะแน่นอย่างที่ยากที่จะขยับตัวไปไหนมาไหน และที่สำคัญเขาอย่างที่จะได้คำยืนยันจากคนข้างหลัง

"อะไรกัน พี่ชาย จำน้องชายบังเกิดเกล้าไม่ได้แล้วหรือไง"บุรุษด้านหลังไลท์เอ่ยขึ้นซึ่งมันก็ทำให้คนที่ขยับไม่ไหวอย่างไลท์สามารถที่จะหันกลับไปดูได้ในทันที

"ไนท์..."ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "นายจริงๆหรอนี่...ฉันไม่คิดว่านายจะ...ย้ายไปหาพวกชาโดว์จริงๆ"

"ถ้าไม่ใช่ผมแล้วคนที่อยุ่ด้านหลังพี่นี่ใครกันเล่า ผมเบื่อที่จะมานั่งพูดนะ"ไนท์ถอนหายใจอีกครั้งอย่างเซ็งๆ "ถ้าไม่นับว่าภาพเบื้องหน้ามันทำให้ผมสนุกแล้วผมอยากที่จะดูต่อ...ผมคงฆ่าพี่ทิ้งไปแล้วล่ะ"คำพูดต่อมาที่ทำให้ไลท์สามารถที่จะช็อคได้ในทันที

ตอนที่44 ศึกวันจันทร์สีเลือด5...สิ้นสุดศึกแห่งรัตติกาลสีแดงที่ยาวนาน...คำสาปส่งท้ายแห่งค่ำคืนแห่งความวินาศ

"ก็ตะกี้ ผมเชื่อมแหล่งพลังเวทย์ไว้ด้วยกัน"ซาซูริกยิ้มหน้าระรื่น "เพราะท่านยังควบคุมพลังเวทย์ขนาดมหาศาลขนาดนั้นไม่ค่อยคล่องจริงไหมครับ"เขาพูดหน้าตาเฉย พร้อมกับรอยยิ้มสนุกสนานที่พรายอยู่บนใบหน้า

"และผมคงไม่คิดหรอกนะว่า ถ้าคนที่เพิ่งฝึกพลังเวทย์ระดับต่ำๆน้อยๆมาได้ไม่ถึงเดือน มาเจอกับการควบคุมพลังเวทย์ระดับมหาศาล จะเป็นอย่างไรน้า~"ซาซูริกเอ่ยขึ้นาอย่างไม่มีท่าทีเป็นกังวลเลยแม้แต่น้อย "สำหรับคนที่โดนล้างความจำ มันก็ไม่ต่างจากการนับเริ่ม3จนไปถึง10เท่าไหร่นักหรอก"

ตูมมมม!

เสียงการระเบิดที่ดังขึ้นทันทีที่เฟทตวัดมือไปเบาๆเท่านั้น

มือข้างขวาเริ่มมีพลังเวทย์ปรากฏขึ้นมาคลุมให้เห็นอย่างชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างที่ยากต่อการควบคุม มือซ้ายยกขึ้นมาจับข้อมือข้างขวาอย่างรวดเร็วเพราะต้องการที่จะควบคุมพลังเวทย์ที่ระเบิดขึ้น

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

พื้นดินแตกร้าวออกอย่างรวดเร็ว พลังเวทย์ที่แทรกลงพื้นดินลงไปทำให้พื้นดินแยกขึ้น และยังส่งผลให้ต้อนไม้และสิ่งที่เหลือถูกทำลายไปหมด ยกเว้นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่ก็ต้องมีสีหน้าแย่ตามๆกันไป

แรงกดดันจากพลังเวทย์มหาศาลขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นของเด็กหนุ่มที่มีอายุเพียงแค่15ปีเท่านั้น...

"นี่แค่หนึ่งในสิบเท่านั้นเองนะครับ"ซาซูริกเอ่ยขึ้นแขนข้างขวาที่ยกขึ้นมาเพื่อที่จะบังป้องกันฝุ่นละอองปลิวเข้าตาตามลักษณินสัยของสิ่งมีชีวิตเวลาที่เกิดลมกรรโชกอย่างรุนแรง "แค่หนึ่งในสิบ ทุกคนในที่นี้ก็เอาไม่อยู่แล้วล่ะครับ"

ตอนที่45 ลูกแก้ววารีศักดิ์สิทธิ์...รัตนาอัญมณีแห่งเดรอสนครสายธารนิรันดร

ครึ่ก!

เสียงของของบางสิ่งที่ถูกกระแทงด้วยแรงเล็กน้อยๆแต่กระเด็นไปร่วมเมตรกว่าๆ

มันมีสีขาว...มีสีดำกับตะไคร่เกาะอยู่นิดหน่อย มีรอยฟันของสัตว์ที่กัดลงไปอยู่สองสามรอย กลวง มีขนาดใหญ่ มีหลายชิ้น ต่อกันเป็นรูปร่างได้...มีมันลอยอยู่กลางอากาศโดยที่มีดาบสีเงินมันวาวปักอยู่ มันคือ...

กระดูก(Bone)...ไม่ต้องบอกคงต่อเลยว่าที่ไลท์เตะไปเมื่อครู่นี้คือกระดูกขา...เตะไปได้ไงก็ไม่รู้ ทั้งๆที่เป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดในร่างกาย...

"ผู้มาเยือนเอ๋ย จงดึงดาบไอโรนีอ้อนออก จงสยบผู้เฝ้าประตูแห่งธารวารี แล้วจงปักดาบไอโรนีอ้อนลงบนพื้นพร้อมกับร่ายเวทย์ตามที่ผู้เฝ้าประตูบอกมาแล้วเจ้าจะได้เข้าไปที่ประตูมิติแห่งธารวารี..."

ตอนที่46 หอสีขาวที่พังพินาศ...การประชุม (ด่า) ของคนในหอกับกิจกรรมพิเศษหลังเลิกเรียน

"พวกนายถอยไป!"เสียงคุ้นๆที่ตวาดกร้าวพร้อมกับคิ้วที่ขมวดอย่างอารมณ์เสียสุดๆ "มีผู้บุรุกเข้ามาทำร้าย 'ลูกน้อง' ของฉันอยู่ในนี้!"เธอเอ่ยอีกครั้งก่อนที่จะเดินข้ามไปพร้อมกับยื่นมือเข้าไปในต้นไม้ ซึ่งมือของเธอก็จุ่มลงไปในต้นไม้ราวกับเอามือจุ่มลงน้ำ "แกกล้ามากที่มาทำร้าย 'คนในเครือ' ของฉัน!"มิซาร์ทตวาดเสียงกร้าวพร้อมกับบีบของของชายหนุ่มจนขึ้นห้อขาว แต่คอก็ยังไม่หักอย่างน่าประหลาด ชายหนุ่มครางในลำคอเบาๆพร้อมกับเอามือพยายามที่จะแกะมือเรียวบางอันนั้นออกแต่มันก็ไม่สะดุ้งสะเทือนหรือขยับเลยแม้แต่น้อยไม่ว่าเขาจะอย่างไร "โทษฐานนี้ฉันจะมอบการลงโทษอย่างสาสมกับสิ่งที่แกทำให้!"มิซาร์ทคำรามก้องจนเฟทและไคน์ต้องผวาไปตามๆกัน

"แก ต้อง ตาย!!"

ตอนที่47 ด่านการทดสอบมณะแห่งหอพิคิวเลีย1...เปิดฉาการไล่ล่ามิติสีดำกลางน่านนภา

'

การทดสอบกลางภาคของหอพิคิวเลีย

สวัสดี นายคือ เฟท ฟาร์กอซ นักเรียนปีหนึ่งห้องหนึ่งซินะ คู่ของนายก็คือ ฟรีน ฟ็อกซาร์ที่อยู่ห้องเดียวกันนั่นแหละ

การสอบคือการวิ่งไล่ตามและกระโดดเข้าไปในหลุมดำและทำตามที่ 'ผู้ที่อาศัยในมิติ' บอกมาทุกๆอย่างอย่าให้ขาดตกบกพร่องเลย

ส่วนแหวนนี้คือสัญลักษณ์ของของที่ต้องเอาไป ถ้าเกิดว่าแหวนนี้หายก็จะสอบตกไปโดยบริยาย และสามารถที่จะแย่งแหวนกันเองเพื่อเอามาเป็นของตัวเองได้ด้วย แล้วการาสอบนี้ถ้านายขึ้นไปบนหลุมสีดำได้ก่อนเวลาพระอาทิตย์ใน 'นั้น' ตก นายก็จะสอบผ่าน แต่ถ้านายไม่สามารถที่จะขึ้นไปได้ในเวลานั้น นายก็จะตก

เอาเป็นว่าสรุปง่ายๆขอแค่นายและคู่สามารถที่จะขึ้นไปบนหลุมมิติสีดำได้ก่อนอาทิตย์ตกดิน นายก็สอบผ่านแค่นั้นเอง

สวมแหวนแล้วการสอบจะเริ่มต้นขึ้น

ปล.ใครเป็นคนที่มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าหอพิคิวเลีย ผู้คุมกฏ และคนดูแลหอมาหาฉันที่ห้องด้วย

                                                                      ลงลายเซ็น

                                                                                     มิซาร์ท เอนเจล

ตำแหน่งหัวหน้าหอพิคิวเลีย

'

ตอนที่48 ด่านการทดสอบมรณะแห่งหอพิคิวเลีย2...ฝ่าฟันสี่ด่านขึ้นสู่ยอดของหอแห่งนภา

ฟรีนที่จ้องมองไปที่คนทรงอาชาสีขาวอย่างสนใจ ม้าที่กำยำและทรงพลังสง่างามราวกับม้าศักดิ์สิทธิ์ และอัศวินที่มีชุดเกราะเป็นน้ำแข็งทึบอย่างที่ไม่สามารถที่จะมองลงไปเห็นภายในได้ หน้ากากปิดหน้าแบบเกราะเดียวกับในเทพนิยายโบราณ เสื้อคลุมที่ยาวสยายถ้าไม่ติดว่ามันเป็นน้ำแข็งมันคงกำลังโบกสะบัดอยู่อย่างแน่นอน แต่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นน้ำแข็งมันก็ราวกับว่ามีชีวิตอยู่จริงๆเพราะดวงตาที่มีแววตาของความมีชีวิต

"ฟรีน ฉันว่าเธอออกมาห่างๆมันดีกว่า"เฟทเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปหา โดยที่รองเท้าที่กระทบพื้นกระจกเสียงดังแกร๊กๆท่าทางว่ามันจะทำให้โชคร้ายมาเยือน "มันอาจจะเป็นตุ๊กตาต้องสาปก็ได้นะ"

วิ้งง!

ดวงตาสีฟ้าของตุ๊กตาอัศวินน้ำแข็งสว่างวาบขึ้นพร้อมกับหอกน้ำแข็งที่เลื่อนขึ้นมาอย่างช้าๆหอกของมันยกขึ้นสูงสะท้อนแสงสว่างในห้อง ก่อนที่จะฟาดลงผ่าอากาศอย่างรวดเร็วชนิดที่ขนาดฟรีนหลบยังลำบาก

ตูมมมมม!

ตอนที่49 ด่านทดสอบมรณะแห่งหอพิคิวเลีย3...เทพจันทรา ณ หอคอยแห่งนภา 'เวียร่า ฟูลมูน

"ยินดีต้อนรับทั้งสอง ข้าคือ 'เทพจันทรา' 'เวียร่า ฟูลมูน' เจ้าของหอคอยแห่งนภาแห่งนี้"เสียงที่ดังขึ้นมาจากปากของหญิงสาวสวยผมสีทองที่ถูกรวบขึ้นไปเป็นมวยผม ดวงตาสีแดงสดจ้องมองไปยังผู้มาเยือนอย่างสนใจ เสื้อผ้าสีเหลืออร่าวสวยงามและท่านั่งราวกับนางพญา ท่าไขว่ห้างตามสบายของเธอ

"นี่คือ 'รัตนาแห่งจันทรา' มันคือ 'การ์เนต' อัญมณีที่มีสามสี""ธรรมดามันจะมีสีเหลืองทองเหมือนกับจันทรา แต่ในยามคืนเดือนมืดมันจะมีสีดำสนิทและไร้ซึ่งพลัง รวมทั้งเวลาที่หมาป่ากลืนจันทรา...แต่มันไม่มีพลังเลยเพราะพลังของอัญมณี คือแสงของจันทราเพราะอัญมณีชนิดนี้อาบแสงจันทรามานานกว่าสี่หมื่นปี แต่ในยามที่จันทราเป็นสีแดง อัญมณีนี้จะทรงอนุภาพมากที่สุด มันจะมีสีแดงสดดั่งเลือดสีแดงฉาน และจะส่องสว่างอยู่ตลอดเวลา"

ตอนที่50 ด่านทดสอบมรณะแห่งหอพิคิวเลีย4...ด่านทดสอบแห่งสุดท้ายบนมิติสีดำที่มืดมน

ร่างของเสือขาวหายไปพร้อมกับกรงเล็บที่หวดลงบนร่างของชายหนุ่มอย่างเบากริบ ไม่มีแม้เสียงเลือดที่สาดลงพื้นหรือว่าเสียงของกรงเล็บที่ฉีกเนื้อออก หรือเสียงการขยับร่างกายของเสือชาว ราวกับว่ามันคือวิญญาณอย่าไงอย่างงั้น

อ้ากกกกก!

เสียงโหยหวนที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายหนุ่มล้มลงกองแนบพื้น เลือดสีแดงที่สาดกระจายไปทั่วบริเวณและดวงตาสีน้ำตาลข้างเดียวที่มองมาอย่างเลือดเย็นรวมทั้งยังดูสนุกสนานสะใจเหมือนกับว่าไม่ใช่เฟทคนเดิม

ตึ่ก! ตึ่ก!

เท้าทั้งสองของเสือขาวเหยียบลงบนแขนทั้งสองข้าง พร้อมกับปากที่อ้าแล้วคำรามก้องอย่างน่ากลัว เขี้ยวสีขาวขุ่นที่ยาวออกมานอกปากและดวงตาที่มองมาอย่างน่ากลัวกรงเล็บทั้งสิบนิ้วที่กางออกอย่างที่พร้อมที่จะตวัดทีเดียวแล้วแขนของชายหนุ่มขาดได้เลย คมเขี้ยวสีขาวที่น่ากลัวของเสือขาวที่ปรากฏขึ้นพร้อมกับปากที่อ้าออกอย่างเตรียมพร้อมที่จะขย้ำชายหนุ่มทันที

กรรรรร!

เสียงคำรามดังลั่นพร้อมกับเขี้ยวสีขาวขุ่นที่สะท้อนในดวงตีสดำสนิทของชายหนุ่มก่อนที่เสือขาวจะฝังเขี้ยวลงไปบนคอของชายหนุ่มผมดำอย่างไม่ใยดี

ฉัวะ!

เสือขาวยกคอขึ้นพร้อมกับปากของมันที่มีคอของชายหนุ่มอยู่! เลือดสีแดงสดสาดกระจายทั่วบริเวณ! ท่ามกลางความตื่นตระหนกตกใจของทุกๆคนที่อยู่ในที่นี้! เว้นเพียงเฟทที่ยิ้มเยาะอย่างสนุกสนานเพียงคนเดียวเท่านั้น

ตอนที่51 งานเลี้ยงแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน1...เริ่มต้นการจัดงานอลวล การฝึกซ้อมก่อนเทศกาลสุดอลเวง

"งั้นของให้ทุกๆคนช่วยรับฟังกันดีๆนะคะ จะอธิบายเพียงครั้งเดียวเท่านั้นนะคะ เราจะแบ่งคนของเราตามระดับสายชั้นนะคะเพื่อไปทำงานตามรูปแบบต่างๆดังนี้นะคะสายชั้นปีหนึ่งเราจะเอาพวกเขามาแสดงละคร ในปีสองนั่น เราจะให้ไปเล่นอยู่ในคณะบรรเลงเพลง ปีสามเราจะให้อยู่ในคณะร่ายรำปีสี่ เราคงต้องเอาหน้าที่อันทรงเกียรติ์ให้พวกคุณนะคะ คือว่าพวกคุณต้อง...ช่วยไปล้างจาน ล้างถ้วย ล้างช้อน ส้อม ส่วนปีห้านะคะ เราก็คงต้องมอบหน้าที่ทีทรงเกียรติ์ไม่แพ้ปีสี่นะคะ คือต้องไปเป็นพนักงานเสริฟ์อาหารส่วนทางปีหก มีหน้าที่จัดตกแต่งงาน ส่วนทางปีเจ็ดต้องคอยรักษาความปลอดภัยของงาน

ตอนที่52 งานเลี้ยงแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน2..การเดินทางสู่โรงเรียนจิ้งจอกของหัวหน้าเผ่าจิ้งจอก...เดินเล่นที่เป็นไปไม่ได้ (อีกแล้ว)

"คนที่ไม่ถูกกับพวกชาโดว์น่ะคือพวกกบฎที่มีคนเดียวในเผ่าจิ้งจอก และเป็นคนเดียวที่ผลักดันให้คนอื่นๆพลอยเกลียดพวกเราชาโดว์ไปด้วย เพราะมันเป็นกบฎที่พวกเราชาโดว์ไล่ล่า มันก็เลยเกลียดพวกเราและพยายามที่จะชักจูงคนอื่นให้เกลียดตาม ตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่ากบฎตัวนั้นคือใคร"เสียงของซาซูริกที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเขาที่ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนทั้งๆที่เดิมเขาปรากฏขึ้นอย่างเจือจางจนแทบมองไม่เห็น

"งั้นหรอ งั้นพวกนายสงสัยใครงั้นหรอ"ฟูนค์เอ่ยขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้ว นี่ก็เป็นเรื่องตลกพอควรเช่นกัน หัวหน้าเทพคุ้มครองที่ทั้งคณะเป็นอริกับพวกชาโดว์มาคุยกับหัวหน้ารักษาการณ์แทนของพวกชาโดว์ เป็นเรื่องที่ไม่เรียกว่าแปลกก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้ว

"สงสัยใครกันน้า เอ๋ ฟรี้ดมั้ง"

ตอนที่53 งานเลี้ยงแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน3...เริ่มต้นงานเลี้ยงศูนย์รวมพลหัวหน้าเผ่าทุกเผ่าในการ์เดส!

หัวหน้าเผ่าจิ้งจอกเกือบทั้งหมดมุงอยู่พร้อมกับร่างของคนที่ฟูนค์คุ้นเคยเพราะคนเหล่านั้นก็คือพวกชาโดว์!

"เอาล่ะหยุดๆ หยุ๊ดดดดด หยุดเดี๋ยวนี้เลยนี้เลยนะพวกนายทั้งสองฝั่ง"ฟูนค์เข้ามาขัดกลางงานทะเลาะกันเหมือนกับเด็กๆ ซึ่งดวงตาหลายๆคู่ที่มหลากสีก็มองมาอย่างเอาเรื่องเว้นเพียงเนตรสีโลหิตของพวกชาโดว์เท่านั้นที่เบือนออกไปอย่างไม่ใส่ใจและแทบที่จะไม่นับเป็นเรื่องของตัวเองด้วยซ้ำไป

ตอนที่54งานเลี้ยงแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน4...การแสดงชุดสุดท้ายตำนานแห่งจิ้งจอกตัวสุดท้าย

"ข้าจักรพรรดินีแห่งโลกโซเรล่าได้มาเยือนดินแดนของมหาองค์จักรพรรดินีมิเซน่า ข้าจึงได้นำ 'ของ' สิ่งหนึ่งมาด้วย ข้าหวังว่ามันคงถูกใจทุกๆคนในที่นี้ ข้าไม่ชอบราชาศัพท์ที่น่ารำคาญเท่าไหร่นัก เพราะฉะนั้นพวกเจ้าทั้งหลายจงเอ่ยขึ้นมาตามปกติ เอาล่ะขาขอเชิญเข้ามาได้ วิญญาณ แห่งจิ้งจอกดารา มาที่นี่ด้วย"

ผมสีสั้นกุดเงินมันวาราวกับแสงจันทร์ที่เปื้อนไปด้วยเลือดเล็กน้อยแต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ ดวงตาสีเหลืองทองสุกสว่างที่มองไปมองมาโดยรอบอย่างอ่อนโยนสมกับที่เป็นหัวหน้าจิ้งจอกที่ใจดีเป็นอันดับหนึ่ง เสื้อผ้าเครื่องแบบรวมทั้งยศที่เป็นของเผ่าจิ้งจอกระดับหัวหน้าอย่างแน่นอน แต่ที่น่าแปลกก็คือเครื่องแบบนี้มันเปื้อนไปเลือดสีแดงสดที่สาดนองไปหมด รวมทั้งที่ใบหน้าที่มีคราบเลือดเปรอะอยู่เล็กน้อยแสดงถึงตอนตายได้เป็นอย่างดี

กระดิ่งสีเหลืองทองอมเทาที่เป็นกำไลสวมอยู่ที่ข้อเท้าส่งเสียงดังเบาๆซึ่งมันคือสิ่งที่สามารถที่จะใช้เพื่อเอาวิญญาณออกมาจากโซเรล่า นามของชายคนนี้ที่เป็นหัวหน้าจิ้งจอกดาราที่สูญหายไปนานแล้วคือ 'วีสซ์ เสตาลไทน์'

ตอนที่55งานเลี้ยงแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน5...สิ้นสุดงานเลี้ยงการแสดง และเปิดฉากการสงบศึกสงครามระหว่างเผ่า

"แต่พวกเจ้าทั้งสี่คนคงจะได้เป็นเพียงแค่ 'เครื่องมือ' เท่านั้น ไม่มีทางที่จะหลุดออกมาจากการเป็นเครื่องมือได้หรอก ตั้งแต่ตอนที่พวกนายปฎิเสธฉัน" จักรพรรดินีเอ่ยขึ้น "ตอนสุดท้ายแห่งสงครามจะเหลือความภาคภูมิแห่งประวัติศาสตร์หรือจะเหลือเพียงความสูญเสียกันนะ"

"ความจริงที่ฉันเชิญจักรพรรดินีแห่งโซเรล่า โซริเลียมาที่นี่ก็เพราะต้องการที่จะเชิญดวงวิญญาณที่ถูกฆ่าไปมาที่นี่เท่านั้นเอง เพื่อที่จะมาอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้พวกเธอฟัง"โซริเลียโบกมือเล็กน้อยก่อนที่ร่างของคนๆหนึ่งเป็นเป็นเผ่าเมอร์เมดปรากฏตัวขึ้น ร่างของเขาที่ชุ่มไปด้วยเลือด และรอยกรงเล็บของเผ่าที่น่าจะเป็นตระกูลของสุนัขทั้งหลาย

ตอนที่56 การแข่งขันแห่งหอพิคิวเลีย1...ใบประกาศรับสมัคร

'

สวัสดี เฟท ฟาร์กอซ

ในวันพรุ่งนี้จะมีการแข่งขันของหอพิคิวเลีย ซึ่งการแข่งขันจะเป็นแบบคู่ คือทุกๆคนจะมีคู่เป็นของตัวเองโดยที่จะจับคู่กับใครก็ได้ และเลือกใครแล้วให้ยื่นใบสมัครในวันนี้เท่านั้น โดยที่ยื่นใบสมัครเดียวต่อหนึ่งคู่เท่านั้น และการแข่งถ้าเกิดว่าคู่ของตัวเองหมดสติ หรือตาย การแข่งก็จะเป็นอันจบลงทันที

ส่วนทางด้านเงินรางวัล

ถ้าสามารถเข้ารอบ 32 คู่สุดท้ายได้ จะได้เงินรางวัลเท่ากับ 10,000

ถ้าสามารถเข้ารอบ 16 คู่สุดท้ายได้ จะได้เงินรางวัลเท่ากับ 50,000

ถ้าสามารถเข้ารอบ 8 คู่สุดท้ายได้ จะได้เงินรางวัลเท่ากับ 100,000

ถ้าสามารถเข้ารอบ รองชนะเลิศได้ จะได้เงินรางวัลเท่ากับ 500,000

ถ้าสามารถเข้ารอบชนะเลิศจะได้จะได้เงินรางวัลเท่ากับ1,000,000 และไม่ต้องสอบปลายปี

และถ้าสามารถที่จะชนะเลิศ จะได้เงินรางวัลเท่ากับ 1,500,000 และสิทธิไม่ต้องสอบปลายปี

และการแข่งเราจะผูกขาของคุณและคู่ของคุณเข้าด้วยกัน หวังว่าคุณจะเข้าแข่ง ใบสมัครอยู่ด้านหลังแล้ว

ปล.ที่สมัครคือห้องของหัวหน้าหอพิคิวเลีย วางใบสมัครแล้วก็ไปได้เลย

                                                            ลงชื่อ หัวหน้าการจัดการแข่งขัน

                                                                      มิเซน่า รูลฟาล

'

ตอนที่57 การแข่งขันแห่งหอพิคิวเลีย2...สามวันแห่งการปะทะที่ไม่มีพักในป่าศักดิ์สิทธิ์

ดวงตาสีน้ำตาลเลื่อนลงมามองที่ข้อเท้าของตัวเอง แล้วจับที่โซ่ที่ยืดหยุ่นและสามารถที่ยืดได้ยาว แถมยังสามารถที่จะล่องหนหายไปได้ด้วย

มันคงเป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเฟทมันช่างเป็นเรื่องง่ายราวกับปอกกล้วยเข้าปากอย่างไงอย่างงั้น เพราะด้วยความสามรถวิเศษ ในการสร้างอะไรขึ้นมาก็ได้โดยการเปลี่ยนจากของที่ไม่มีให้มี แล้วทำไมจะไม่สามารถที่จะเปลี่ยนคุณสมบัติที่ไม่มีให้มาขึ้นมาได้ล่ะ ในเมื่อเขาสามารถที่จะเปลี่ยนจากอากาศธาตุมาเป็นดาบงามๆสวยๆได้...

"ความสามารถวิเศษของนายยังคงน่าหลงใหลเหมือนเดิมนะ"ฟรีนเอ่ยขึ้นมอย่างชื่นชม แต่เฟทกลับขมวดคิ้ว

"แล้วความสามารวิเศษของเธอคืออะไร"เฟทถามขึ้นเพราะชื่อฉายา 'แสงสายฟ้าฟาด' มันไม่ค่อยเข้ากับฟรีนเท่าไหร่ ว่าเธอจะมีความเร็วสูงมากก็ตามที"

"ความสามารถวิเศษหรอ?"ฟรีนเอ่ยทวนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ "ก็คือความสามารถในการเปลี่ยน ทุกสิ่งทุกอย่างให้กลายเป็นสายฟ้า เหมือนกับที่ฉันมักที่จะเปลี่ยนรองเท้าตัวเองให้เปนสายฟ้าและควบคุมมันให้เคลื่อนไหวไปตามที่ตัวเองคิด"เธอเอ่ยอธิบายอย่างใจเย็น "และความสามารถในการเปลี่ยนธาตุของทุกๆอย่างได้ตามใจ ซึ่งมันก็เหนื่อยพอควร"หญิงสาวชาวจิ้งจอกเอ่ย พร้อมกับเดินนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว...

ตอนที่58 การประลองแห่งหอพิคิวเลีย3...การประลอง(คู่)บนเวทีสีขาวแห่งหอคนความสามารถพิเศษ

...สงสัยงั้นหรอ งั้นฉันบอกให้นายฟังเลยก็ได้ว่า ฉันน่ะ ฆ่าพวกมนุษย์และกบฎนั่นด้วยความแค้นแทบทุกครั้ง...

"เพราะอะไรนายถึงทำอย่างนั้น!"

...นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก อยู่อย่างสุขสงบไปนั้นแหละดี...

"บอกมาดีโกเดรส! เป็นเพราะอะไรเราถึงต้องโดนขับไล่!"

...เวลาที่นายจะรู้คงมาถึงในไม่ช้า เราคงจะได้คุยกันอย่างสะดวกกว่านี้ ไม่ใช่คุยกันผ่านกระจก หรือ ในหัว แต่จะได้ออกมาคุยกันเลย...

...ฮึๆ ในช่วงเวลาที่ยังไม่เดือดไม่ร้อน ในช่วงนี้ นายจงสนุกต่อไปเถอะ เมื่อเวลามาถึงนายต้องพบกับความทุกข์ใจอย่างมหาศาล......วันเวลาแห่งความสงบสุขของนายมันนับถอยหลังลงทุกๆที ใช้เวลาที่มีให้คุ้มเสียเถอะ...

"เฟท น้องรู้จักกับหัวหน้าของพวกเงา"ไลท์หรี่ตาลง "ทางไหน แล้วเขาเป็นอะไรกับน้อง"

"เออ..."

ตอนที่59 การประลองแห่งหอพิคิวเลีย4...อัสดรแห่งทิวากับอาชาแห่งราตรี...สิ้นสุดการแข่งขัน

"บัญชาการแห่งหัวหน้าเงา ร่างเงาหมื่นราตรี!"

ฟุ่บๆๆๆๆๆๆๆ!

เสียงของเฟทที่ดังขึ้น เงาสีดำสนิทที่ทอดลงไปสู่เบื้องล่างพร้อมกับปรากฏร่างจำนวนมากมายมหาศาลที่พุ่งออกมาจากเงาของเขา มีทั้งหมาป่า มังกร จิ้งจอกและร่างของคนคนหนึ่งที่มีหน้าตาคล้ายๆกับเฟท

เขาเหยียบอากาศขึ้นมาเรื่อยๆอย่างง่ายดาย เพราะเขาคือเงาที่ไม่มีตัวตนไม่มีน้ำหนัก ดวงตาสีแดงของทุกเงามองมาที่อาชาทั้งสองอย่างสนุกสนานสะใจ และตัวสุดท้ายที่มายืนขนาบข้างเฟท ใช่ถ้าใครไม่สังเกตดีๆก็คงคิดว่านั้นคือเงาของเฟท แต่ไม่ใช่เพราะเขาก็คือ ดีโกเดรส

"ดาบคู่เงาราตรีจันทรา รัตติกาลแห่งความพินาศ!"

วาบบบบบบ!

สิ้นเสียงของทั้งคู่รอบด้านก็ปรากฏเพียงความมืดของยาวราตรีกาลเท่านั้น แสงสว่างของดวงอาทิตย์ถูกบดบังด้วยไอแห่งมนตรามหาศาลที่แผ่ออกมา ดวงจันทราสีเหลืองทองและดวงจันทราสีเงินที่ราวกับเป็นเงาของจันทราสีเหลืองทอง

ตอนที่60 ตามล่าหาคถาสวรรค์สีแดง!1...เปิดฉากการสอบปลายสุดโหดหินแห่งหอพิคิวเลีย

"เจ้าเฟร็ซ! อีกแล้ว!!!"ไคน์อุทานเสียงดังลั่นพร้อมกับจ้องมองไปทางต้นเสียง ร่างของมันบินไปบินมาอย่างรวดเร็วจนจับตามองไม่ทันรอบๆฝูงของผีเสื้อสีเหลืองพาดดำราวกับเสื้อราวกับพยายามที่จะกัดกินมัน

"ทายถูกแต่นี่ไม่ใช่เรดเฟร็ซที่พวกนายเคยเจอ"เกรทเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนที่จะกระขึ้นแล้วตัวดกรงเล็บเข้าจับปีกของมัน "มันคือ ไวโอเล็ท เฟร็ซต่างหาก"เขาโยนปีกของมันที่ฉีกกระจายออก ปีกของมันมีสีม่วงเข้มและร่างสีดำของมันที่ถูกข่วนกระจายออกเป็นชิ้นๆ

"ปัญหาคือมันจะกินเทเกริส์ และถ้าพวกผีเสื้อเทเกริส์ไม่มารวมตัวมากในระดับหนึ่งเราก็จะเปิดประตูมิติไม่ได้!!!!"เกรทเอ่ยขึ้นด้วยเสียงดังก้อง "ตอนนี้เราต้องจัดการเข้าพวกผีเสื้อเฟร็ซนี้ให้หมด!"

"ได้!"ทั้งหมดตอบประสานเสียงแล้วใช้กรงเล็บของตัวเองฟาดลงไปบนร่างของผีเสื้อม่วงทั้งหลายอย่างรวดเร็วรุนแรง

ฉัวะๆๆๆๆๆๆๆ!

วิ้งงงง!

แสงสว่างวาบขึ้นพร้อมกับไหมสีทองสุกสว่างที่ค่อยๆทอขึ้นมาอย่างช้าๆ มันทอต่อไปเรื่อยๆจนเริ่มกลายเป็นขนกสีทองขึ้นมาจากปลายเรื่อยๆจนในที่สุดมันก็กลายเนขนนกสีทองสว่างตาราวกับแสงจันทร์ มันมีละอองสีเหลืองทองกระจายอยู่รอบๆมันที่มีขนาดร่วมเมตรกว่า!

"เกรท สะบัดเลย!"เฟทเอ่ยขึ้นพร้อมกับโยนขนนกให้เกรทซึ่งเกรทก็กระโดดรับมันมาอย่างง่ายดายแล้วสะบัดมันลง

พรึ่บ!

ตอนที่61 ตามล่าหาคถาสวรรค์สีแดง2...ป่าเทเกอริกเครดวีย์...โลหิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพมังกรสีดำ

ดวงตาสีแดงสดเปิดขึ้น นัยน์ตาสีดำสนิทหรี่เล็กลงมาอย่างสนใจสิ่งที่เกิดขึ้น เกล็ดสีดำมันวาวสะท้อนแสงแสบตา มันค่อยๆโผล่หัวขึ้นมาจากหุเหวสีดำ ร่างกายของมันราวกับงูสีดำที่มีเกล็ดมันวาว มันหน้าตาเหมือนกับมังกรเทพเจ้าที่ประเทศจีนยังไงยังงั้นหรือ มันคทิมังกรพันธุ์เวริม์คือไม่มีแขนและขา ลำตัวจะยาวไปเรื่อยๆ ดวงตาสีแดงสดของมันจ้องมองลงมาอย่างสนใจ ขนสีแดงสดของมันที่ยาวอยู่ที่หลังจากคอไล่ไปเรื่อยๆจนถึงหาง เขี้ยวสีขาวขุ่นที่ยาวงอกอกมาอย่างน่ากลัว มันค่อยๆอ้าปากขึ้นด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยเกรี้ยวกราดเสียเท่าไหร่

-สวัสดีสหายเผ่าปิศาจทั้งหลาย พวกเจ้าต้องการสิ่งใด-

"สิ่งที่พวกข้าต้องการ คือโลหิตของเจ้าไงล่ะ"

ตอนที่62 ตามล่าหาคถาสวรรค์สีแดง3...พืชกินเลือดมังกร...ห้าวิหารสู่มหาทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์

ร่างของคาริวาลของทุกคนร่อนลงเหยียบพื้นที่ดูดีที่สุดเท่าที่ทั้งหมดเดินทางมา ที่นี่เป็นผื้นหญ้าสีเขียวชะอุ่มสวยงามลมพันไปมาอย่างเย็นสบาย ดอกไม้สีสันสวยสดชูช่อสะพรั่งอย่างแลดูสวยงาม ผีเสื้อบินฉวัดเฉวียนไปมาและนกตัวน้อยร้องประสานเสียงสร้างสีสันให้กับทุ่งหญ้าแห่งนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว

"ต่อไป...ก็ต้องเปิดทางไปที่เหนือเมฆาซินะ"เกรทเอ่ยขึ้นพร้อมกับมามองทางฟารัสอย่างมีความหมายก่อนที่ดวงตาสีแดงสดจะเหลือบลงไปมองของในมือของฟารัส "เอาไปปลูกไว้ตรงกลาง"

"ต่อไป...ก็ต้องเปิดทางไปที่เหนือเมฆาซินะ"เกรทเอ่ยขึ้นพร้อมกับมามองทางฟารัสอย่างมีความหมายก่อนที่ดวงตาสีแดงสดจะเหลือบลงไปมองของในมือของฟารัส "เอาไปปลูกไว้ตรงกลาง"

"ครับ"ฟารัสตอบกลับทันทีพร้อมกับใช้เท้าตวัดดินขึ้นมาเล็กน้อยแล้วฝังต้นแตซซาลงไปอย่างรวดเร็ว และทันทีที่เขาฝังเสร็จแล้ว มังกรพฤกษาหนุ่มก็กระโดดออกห่างในทันที เพราะเขาไม่ค่อยไว้วางใจมันเท่าไหร่

ตอนที่63 ตามล่าหาคถาสวรรค์สีแดง4...สู่การสิ้นสุดการสอบพร้อมกับคถาสวยสีแดงราวโลหิต

"ในนามของเรา จิ้งจอกทอง จงเปิดออก น่านน้ำสีฟ้าแห่งทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์!!!

ในนามของเรา เงาแห่งสรรพสิ่ง จงเปิดออก ประตูมิติซ้อนสีครามทอง!!!

ในนามของเรา หัวหน้าแห่งหมาป่าและมังกร จงเปิดออก กล่องสีดำขลิบขาว!!!

ในนามของเรา ผ้เป็นนายแห่งตัวเอง จงเปิดออกจากผนึกสีฟ้าครามอันน่าสังเวช! จงทะลุผ่านออกมา ด้วยคำสั่งแห่งข้าผู้ปลดผนึก!

จงออกมาปรากฏขึ้นผ่านเวิ้งน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่สูงส่ง! ด้วยนามแห่งข้าจงปรากฏ!!!

คถาสวรรค์สีแดง!!!!"

ตอนที่64 งานเลี้ยงฉลองชัยและอำลาอาลัยรุ่นพี่...สิ้นสุดปีหนึ่งของหอพิคิวเลียแห่งโรงเรียนฟอร์ซิน

"เออ...ฟรีน"เฟทเอ่ยขึ้นซึ่งฟรีนก็หันมามองอย่างสงสัย "เธอเต้นรำเป็นซักเพลงไหม"

"พอเป็น..."ฟรีนตอบเสียงเรียบนิ่ง

"งั้นฉันขอซักเพลงจะได้ไหม"เฟทถามนิ่งๆแต่ก็ยังคงควาอายๆเอาไว้ลึกๆ โดยที่ไม่ได้สังเกตสายตาที่มองมาจากรอบด้าน (สายตาเฉือดเชือนของสมาคมแห้วทั้งหลาย)

"ด้วยความยินดี"

ฟรีนตอบรับพร้อมกับรอยยิ้มที่พรายขึ้นมาบนใบหน้า อย่างหาได้ยากยิ่งจนเฟทมองแล้วต้องเคลิ้มไปนาน

"ไปกันหรือยัง"ฟรีนเอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"อื้ม"เฟทขานรับพร้อมกับลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาให้ฟรีนจับ เธอลุกขึ้น ชุดราตรียาวสีเหลืองทองประดับลูกไม้อย่างสวยงาม แต่งตัวซะ...หามองได้ยากจนเฟทอยากจะถ่ายรูปเก็บเอาไว้เสียจริงเลย

ตอนที่65 บทส่งท้าย...จากการ์เดสกลับคืนสู่ถิ่นเดิมที่ดราเมอร์อีกคราพร้อมกับสหายติดตาม

"เฮ้ย จิ้งจอก จิ้งจอก สีน้ำตาลสวยด้วยว่ะ มาเร็ว"เสียงทุ้มๆฮ้าวๆ ของชายอายุราวๆสามสิบปลายๆดังขึ้นพร้อมกับเสียงปืน

"อะไรนะ! จิ้งจอกสีน้ำตาลงั้นหรอ ไม่ได้เจอหางมันมานานแล้วว่ะ ได้เงินเยอะแน่งานนี้"เสียงี่สองเอ่ยขึ้นท่าทางจะอายุต่างกันไม่มากเท่าไหร่ ดวงตาสีน้ำตาลข้างเดียวของเฟทกวาดมามองทางพวกมนุษย์นักล่าทั้งสองอย่างหวาดระแวงสุดชีวิต

แปล๊บ!

ความเจ็บปวดมหาศาลที่แล่นปราดเข้าหัว จนจิงจอกนามเฟห้องเอามือกุมหัวแล้วนอนคุดค็อยู่อย่างนั้น ไคน์ที่เห็นท่าไม่ค่อยดี เขาคาบหนังคอของจิ้งจอกน้ำตาลขึ้นแล้ววิ่งอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย! นั่นๆ มันโดนหมาป่าคาบไปกินแล้วเร็วๆหน่อยดิวะ"เสียงแรกเอ่ยขึ้น

"...พวก...แก...มัน...สม...ควร...ตาย...เป็น...ที่...สุด..."

เสียงพึมพำเบาเบาๆที่ลอกออกมาจากปากของจิ้งจอกหนุ่ม ฉับพลัน ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นก็เปี่ยมไปด้วยแววตาของสัตว์ป่าที่เคียดแค้นและกระหายเลือด

ฟุ่บ!

ร่างของจิ้งจอกหนุ่มหายไปจากปากของหมาป่าเงิน มันปรากฏขึ้นที่หน้าของชายคนแรกในขนาดตัวเมตรห้าสิบ และหางทั้งเก้า ดวงตาสีน้ำตาลข้างเดียวดวงนั้นเต็มไปด้วยแววตาเคียดแค้น เพราะที่คอของชายคนนั้นมีผ้าที่ได้มาจากการถลกหนังจิ้งจอกอยู่ตัวหนึ่ง

จิ้งจอกน้ำตาลยักษ์ตวัดมือตบหน้าของพรานหน่มล้มกระแทกชายคนที่สองกระเด็น มันกระโดดหมายที่ต้องการฝังเขี้ยให้จมแต่...บางอย่างกลับมาขวางเอาไว้ก่อน

"นายจะฆ่าเจ้าพวกนี้...อีกแล้วงั้นหรือ เฟท"ฟรีนเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งฉับพลันภาพต่างๆก็ซ้อนทับขึ้นมา มันเป็นภาพของเด็กสาวตัวน้อยที่โดนยิงบาดเจ็บสาหัส กับจิ้งจอกตัวหนึ่งที่ขย้ำชายคนที่หญิงเธอคนนั้นจนตาย...ในพริบตาเดียวเท่านั้น

"หยุดได้แล้วเฟท...เจ้านี่มันฆ่าเพื่อนคนแรกของนายที่ดราเมอร์ไป แต่นายจะฆ่ามัน เพื่อนนายก็ไม่ฟื้นหรอกจริงไหม"ฟรีนเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบแก้มของจิ้งจอกหนุ่มเบาๆ ร่างของเขากลับเป็นจิ้งจอกขนาดเท่าเดิมทันที

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ mizato จากทั้งหมด 22 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

28 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 ธันวาคม 2551 / 10:26

    โห พี่มิเล่นถามว่าเรื่องเฟทใครเป็นนางเอก เรมก็ไม่รู้นะคะว่าในใจพี่มิคิดไรอยู่ แต่

    เรมรู้แค่ว่าเรมเชียร์ฟรีนค่ะ แต่อีกใจเรมก็เชียร์มิซาร์ทนะเนี่ย แต่ถ้าถามในเรื่องนี้

    เรมชอบใคร เรมชอบมิซาร์ทที่สุดค่ะ น่าร้าก(อยากบอกว่าน่ารักแถมบ้าดีเดือดอีก

    ตะหากอ่า)

    #28
    0
  2. วันที่ 30 ธันวาคม 2551 / 10:26

    โห พี่มิเล่นถามว่าเรื่องเฟทใครเป็นนางเอก เรมก็ไม่รู้นะคะว่าในใจพี่มิคิดไรอยู่ แต่

    เรมรู้แค่ว่าเรมเชียร์ฟรีนค่ะ แต่อีกใจเรมก็เชียร์มิซาร์ทนะเนี่ย แต่ถ้าถามในเรื่องนี้

    เรมชอบใคร เรมชอบมิซาร์ทที่สุดค่ะ น่าร้าก(อยากบอกว่าน่ารักแถมบ้าดีเดือดอีก

    ตะหากอ่า)

    #27
    0
  3. วันที่ 30 ธันวาคม 2551 / 10:26

    โห พี่มิเล่นถามว่าเรื่องเฟทใครเป็นนางเอก เรมก็ไม่รู้นะคะว่าในใจพี่มิคิดไรอยู่ แต่

    เรมรู้แค่ว่าเรมเชียร์ฟรีนค่ะ แต่อีกใจเรมก็เชียร์มิซาร์ทนะเนี่ย แต่ถ้าถามในเรื่องนี้

    เรมชอบใคร เรมชอบมิซาร์ทที่สุดค่ะ น่าร้าก(อยากบอกว่าน่ารักแถมบ้าดีเดือดอีก

    ตะหากอ่า)

    #26
    0
  4. #25 love~france~
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2550 / 20:21
    เอ่อ



    ตกลงพี่จาเขียนกี่เล่มอ่า



    กลัวขาดตอน



    ออกเล่มไหน



    เมื่อไหร่



    ช่วยโพสบอกมาที่บอร์ดนี้ด้วยนะคะ



    ขอบพระคุณอย่างสูงค่า



    จะติดตามค่า



    ตอนนี่อ่านตอนที่1โรงเรียนจิ้งจอกฟอร์ซิน เล่ม2แล้วค่า



    ปกสวยมากเรยค่า



    อย่าลืมบอกด้วยน้าค้า ขอบคุงคร่า~~
    #25
    0
  5. #24 taw
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2550 / 12:46
    อัพเร็วๆ หน่อย จะดีกว่ามั้ยเอ่ย
    #24
    0
  6. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2550 / 20:02
    หวัดดีฮับยังจำได้รึเปล่า
    เราหายปัยนานเรยนี่เนอะ
    แต่ว่าหายปัยคราวนี้มะได้ปัยเปล่าวๆนา เรามีมายดิแว้ว (เย้) และก้อกะลังแต่งเรีองเชสด้วยแหละ เพราะนั้นฝากด้วยน่ะฮับ

    Chess : (Lycanthrophy) เรื่องยาว
    แฟนตาซี
    อัพเดท: 13 ก.พ. 50 , เข้าชม :38/51 , โพส : 16
    แฟนพันธ์แท้ : 1 , Rating :4.86957
    คำอธิบาย : สงครามที่เคยเกิดขึ้นในอดีตกาลกำลังหวนกลับมา

    อยากให้ปัยดูก้ออย่างทีบอกเราเพิ่งมาแต่ง เลยไม่คอยมีประสบการณ์ ช่วยไปให้คำแนะนำล่วยน่ะฮับ

    ปล. แต่งเร็วมากๆเรยง่า ตอนเข้ามาตาแทบถลนแนะ จะค่อยๆเก็บทีล่ะตอนน่ะฮํบ

    #23
    0
  7. #22 55กร๊ากก ๆ
    วันที่ 23 ตุลาคม 2549 / 12:12
    ยิ่งอ่านยิ่งงง แต่ยิ่งอ่านยิ่งอยากอ่าน- + -!!อ๊ะไงกันแน่เนี่ย

    นางเอกก..ฟรีน!!ป่ะ..อัพ ๆ ๆ
    #22
    0
  8. #21 Nobuta
    วันที่ 27 กันยายน 2549 / 20:56
    โอ๊ย น้ำลายหกเลย อยากอ่านต่ออ่า เรื่องนี้ถ้าเอาไปทำเป็นหนังสือ ท่าทางจะขายดีเหมือนกับเรื่องหัวขโมยแห่งบารามอสแน่ๆเลย
    #21
    0
  9. วันที่ 18 กันยายน 2549 / 14:58

    ท่านมิซาโตะ อัพเร็วๆหน่อยจิ รอนานมั่กๆแล้วนา
    ฝากนิยายให้ท่านผู้เขียนและผู้อ่านทั้งหลายมาติชมด้วย

    the loot memory(rewrite) เรื่องยาว
    แฟนตาซี
    อัพเดท: 16 ก.ย. 49 , เข้าชม :28/28 , โพสท์ :6 , Rating :5
    คำอธิบาย : ซินอน เอเทรียส ผู้มาพร้อมกับหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ที่ต้องปกป้องคริสตัลแห่งพลังจากโอเรียสจอมเวทย์ชั่วร้าย แต่แล้ว ความทรงจำของแอททิสก็ถูกขโมยไปโดยโอเรียส การผจญภัยจึงเริ่มขึ้น

    #20
    0
  10. วันที่ 17 กรกฎาคม 2549 / 17:43

    เอ่อ เดี๋ยวรอตอนที่16 ผมจัดการให้นะครับ จะลงรวดเดียวเลย รำคาญจังทายมั่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เดี๋ยวลงให้แล้ว (คนขียนเริ่มเห็นถึงความพยายาม ความจริงนะครับแค่เอามาเล่นๆเท่านั้นแหละครับ ทายได้ไม่ได้ผมก็จะลงให้ในตอนที่16และตอนที่19และ20 ทีเดียวหมดอยุ่แล้วล่ะครับ เตรียมตัวเต้นได้เลยครับ)

    #19
    0
  11. วันที่ 16 กรกฎาคม 2549 / 19:23
    หงิกๆ ชื่อฟรีนป่าเนี่ย ตั้งใจเดา อุ๊ย!!! ทายแล้วนะ-*-...
    #18
    0
  12. วันที่ 16 กรกฎาคม 2549 / 13:36
    นางเอกชื่ออะไร ใครทายได้เดี๋ยวลงเรื่องเฟทรวดเดียวหนึ่งตอนเลยเอ้า
    #17
    0
  13. #16 raft
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2549 / 08:06
    ฮ่ะ!! ลืมพิมMYDi (o[]o)

    อ่าวมาครั้งที่4แล้น ('_' ")

    ง้านราวก้อบ้ายกกำลัง4อ่ะจิ (-_-')

    หงิง หงิง (>[]<)
    #16
    0
  14. #15 raft
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2549 / 08:01
    เฮ้อม่ายด้ายมาเม้นตั้งกะนานแสนนาน (T^T)

    ส่วนเรื่งยางม่ายคิดจาทามอ่ะฮะ (^0^)

    ( ทามม่ายเปนอ่ะ ) (-_-")

    แต่ว่าข้าเจ้าข้าวมา 3 คร้างเเล้น ( '_' ")

    ง้านก้อบ้ายกกำลัง 3 อ่ะจิ (-_-')

    หงิ หงิง (^o^)
    #15
    0
  15. วันที่ 14 กรกฎาคม 2549 / 11:30
    ใครเข้ามางี้บาดใจตายเลย อัพก็น้อยแถมยังมีเรื่องมายั่วน้ำลายในแต่ละช่วงออีก (แต่ท่านก็คงเดาเรื่องได้ใช่ม้าครับ)
    #14
    0
  16. วันที่ 12 กรกฎาคม 2549 / 21:25
    ง่า...ลองเข้ามาดู....ยิ่งอ่านกยิ่งอยากอ่านง่ะ ท่านอัพไวๆเย้ย แง้ๆๆๆ ( บ้าตามกันไป...)
    #13
    0
  17. วันที่ 8 กรกฎาคม 2549 / 08:19
    ใครว่านักเขียนบ้าบ้างยกมือขึ้นมาหน่อย
    #12
    0
  18. #11 raft
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2549 / 08:04
    (T^T)แง้~ หงิง!หงิง!หงิง!ราวบ้าเหยอ?(T0T)
    #11
    0
  19. #10 raft
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2549 / 08:02
    อ่าวราวเข้ามาแล้น

    ง้านราวบ้าดิ

    ('_' ")
    #10
    0
  20. วันที่ 8 กรกฎาคม 2549 / 07:57
    ฮึๆ ใครมันจะบ้าเข้ามาอีกน้า  ขนาดคนที่อ่านเรื่องจริงยังเผลอเข้ามา แล้ว X คนที่เข้ามามันเม้นไม่เป็นหรือยังไง
    #9
    0
  21. วันที่ 7 กรกฎาคม 2549 / 21:30
         เราว่ามันก็ช่วยดึงดูดความสนใจดีนะ  เรายังเข้าดูเลยอ่ะ.....
    #8
    0
  22. วันที่ 6 กรกฎาคม 2549 / 20:33
    โอ้ๆๆๆๆๆ อย่าร้องน้า เข้ามาอีกน้าเชิญชวนๆ แล้วเป็นไงบ้างค่า คนพิมพ์บ้าดีไหมเอ่ย
    #7
    0
  23. วันที่ 6 กรกฎาคม 2549 / 20:19

    ง่ะ ด่าว่าเราบ้าไม่ได้น้า....ToT..

    #6
    0
  24. วันที่ 6 กรกฎาคม 2549 / 18:35
    ใครมันจะบ้าเข้ามาอ่าน อ่านแล้วถ้างง ต้องไปอ่านที่เรื่องนะค่า
    #5
    0
  25. วันที่ 9 กรกฎาคม 2549 / 09:18
    ครางเหมือนสุนัขเลย ฮิๆ แล้วท่านไม่มีID เป็นของตัวเองหรอคะท่าน Raft
    #4
    0