Why? ก็อยากรุกอ่ะ (yaoi) ( Only e-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 47 : ตอนพิเศษ4....เก็บไว้ข้างใน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,774
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 มิ.ย. 56






ตอนพิเศษ....เก็บไว้ข้างใน

 

 

 

            ในเมื่อนีลเดินนำไปแล้ว แน่นอนว่าผมจำเป็นต้องรีบตามมาเดินข้างๆ รู้สึกว่า พอไม่มีแว่นอยู่บนหน้าแล้วแปลกๆ มันเบาๆ โล่งๆ ยังไม่รู้ แต่คิดว่าสักพักคงจะชิน

 

            “อยากกินอะไร” ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาคนถาม คิดว่านีลพูดกับผม แต่สายตากลับมองกวาดไปรอบๆ หรือว่าหน้าตาผมประหลาดจนนีลไม่อยากหันมามอง

 

            “แล้วแต่คุณนีลเลยครับ” แอบมองเสี้ยวหน้าของคนถาม จนนีลหันมาสบตา

 

            “มึงเลือกดิ กูคิดไม่ออก” ผมหันไปมองร้านอาหารทั้งซ้ายและขวา อยากกินบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่างจัง

 

            “กินร้านนั้นได้ไหมครับ” ผมชี้ไปที่ร้านบุฟเฟต์ปิ้งย่างเกาหลีทางขวามือ มีโปรโมชั่นเปิดสาขาใหม่ลดตั้งห้าเปอร์เซ็นต์แนะ นานๆ ทีกินก็คงไม่เป็นไร

 

            “อืม ไปดิ” เดินไม่รออีกแล้วนะ แต่ก็ไม่เป็นไร เข้าใจว่าวันนี้นีลอารมณ์ไม่ค่อยดี

 

            นีลเดินไปหาพนักงานตอนรับ จากนั้นพนักงานก็เดินมาส่งที่โต๊ะ ตำแหน่งที่เรานั่งคือ ริมกระจกด้านหน้าร้าน ซึ่งผมไม่ค่อยชินกับการนั่งกินแล้วมีคนเดินผ่านไปมาแบบนี้เลย ผมว่ามันต่างจากโรงอาหารที่มหาลัยจริงๆ นะ

 

สักพักพนักงานนำน้ำมาเสิร์ฟและนำเมนูมาให้ พอเปิดเมนูดูก็มีแต่ของน่าทานทั้งนั้น เลือกไม่ถูกเลยจริงๆ

 

            “เอาชุดบุฟเฟต์…XYZ ครับ มึงเอาอะไร” ห๊ะ! ทำไมนีลเลือกเร็วแบบนี้ล่ะ

 

            “อ่า...ผมเอา...เอา...” อะไรดี หมูหรือทะเล

 

            “เอา XYZ สองแล้วกันครับ” เฮ้ย! แต่ชุดนั้นมันตั้งสี่ร้อยกว่าบาทแนะ

 

            “อะ...เอ่อ...มะ...”

 

            “ตามนี้แหละครับ” นีลหันมาส่งสายตาดุๆ ให้ ผมเลยไม่กล้าพูดอะไรออกไป เอาแต่ใจจริงๆ

 

            “แต่ชุดนั้นมันแพงมากเลยนะครับ นี่ยังไม่กลางเดือนเลยนะ” ผมพูดกับนีลที่กำลังกดโทรศัพท์ คาดว่าคงจะกำลังคุยกับใครสักคน

 

            “เออ เดี๋ยวเลี้ยง อย่าบ่นมากได้ไหม” อีกแล้ว ตั้งแต่เมื่อตอนเย็นจนตอนนี้ โดนว่าไปกี่ครั้งแล้วนะ ทำอะไรก็ดูเหมือนจะไม่ถูกใจสักอย่าง

 

            สักพักอาหารเริ่มทยอยนำมาเสิร์ฟ นีลยังนั่งกดโทรศัพท์ต่อ ผมเลยเริ่มคีบเนื้อลงย่างบนเตา มองอาหารตรงหน้า น่ากินแต่กลับไม่รู้สึกถึงความอยากเลยสักนิด

 

            “ครับ....” หันไปมองนีลที่กำลังรับโทรศัพท์  คุยกับใคร? ถึงแม้จะอยากรู้แต่ก็ทำได้แค่ก้มหน้าก้มตากับอาหารตรงหน้า

 

            “ร้านCCC ครับ ชั้นสี่ มากับเพื่อนพี่ครับ ได้สิครับ คนเยอะๆ อร่อยกว่ากินสองคนนะ ครับๆ เจอกันครับ” ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับนีล

 

            “เฮ้ยแว่น เดี๋ยวน้องอายกับเพื่อนจะมากินด้วยนะ” ผมพยักหน้ารับรู้ แล้วก้มหน้ากินต่อ ทำไมเหมือนหายใจไม่ออก  ทั้งที่นานๆ ทีจะได้มานั่งกินด้วยกันข้างนอกแท้ๆ แต่ผมมีสิทธิ์อะไรที่จะไปโต้แย้งล่ะ

 

            อาหารชั้นเลิศ แต่พอกินเข้าไปแล้วกลับไม่รู้สึกถึงความอร่อยสักนิด ทั้งที่บอกตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า นีลไม่ใช่ของผม  ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะไปหึงหวงใดๆ แต่พอเอาเข้าจริงกลับทำไม่ได้เลย  ทำไมผมถึงเห็นแก่ตัวแบบนี้ก็ไม่รู้

 

            “พี่นีล...” ผมหันไปมองผู้หญิงสองคนที่เข้ามาทักนีล น่ารักเป็นคำแรกที่บอกลักษณะของน้องเขาได้

 

            “น้องอาย มาๆ นั่งเลยครับ” นีลขยับลุกให้น้องอายเข้าไปนั่งด้านใน และแน่นอนว่าผมเองก็ต้องลุกให้เพื่อนน้องอายเข้าไปนั่งด้านในเหมือนกัน

 

            “นี่เพื่อนพี่ครับ ไอแว่น  เฮ้ยแว่นนี่น้องอายกับน้องจิ๊บ” ผมยิ้มให้น้องทั้งสองคน

 

            “น้องครับ สั่งเพิ่มด้วยครับ” นีลเรียกบริกรมารับออเดอร์จากน้องอายและน้องจิ๊บ  ก่อนจะเปิดโหมดคุยกันสามคน โดยมีผมร่วมด้วยเป็นบางครั้ง

 

.....................................................................

 

            “มึงว่าน้องอายเป็นไงบ้างวะ” ผมหันไปมองหน้าคนถาม ตั้งแต่ออกจากร้านอาหาร ผมก็รู้สึกว่านีลจะดูอารมณ์ดีขึ้นมามาก  หรืออาจจะเป็นเพราะผมไม่ค่อยได้พูด เลยทำให้นีลไม่อารมณ์เสีย

 

            “ก็น่ารักดีนะ ทำไมครับ........จะคบน้องเขาเป็นแฟนเหรอ” รู้สึกถึงความแรงของหัวใจที่กระหน่ำเต้นอยู่ที่อกด้านซ้าย  กลัวคำตอบที่จะได้ยิน กลัว...กลัวเหลือเกิน

 

            “ไม่รู้สิ ยังไม่ได้คิดว่ะ แต่น้องเขาก็น่ารักดี  อนาคตก็อาจจะพัฒนาได้” ผมหันหน้าของมองแสงไฟริมทาง  อาการบีบรัดที่หน้าอกเหมือนจะลดลง แต่กลับรู้สึกร้อนผ่าวที่กระบอกตา

 

            “หึหึ ตอบยังกับดาราเลยนะครับเนี่ย” ผมยกมือขึ้นลูบหัวตัวเอง ก่อนจะเนียนๆ เช็ดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง

 

            เมื่อกลับมาถึงนีลก็ออกไปคุยโทรศัพท์  ส่วนผมจัดการถอดคอนแทคเลนส์เพราะคิดว่าอาบน้ำเสร็จก็จะเข้านอนเลย  รู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจเพราะความเห็นแก่ตัวของตัวเอง

 

            ...แกร็ก...

 

            นีลที่นั่งกดรีโมทเปลี่ยนช่องโทรทัศน์อยู่ปลายเตียงหันมามองหน้าผม  และก็เป็นผมที่เดินเอาผ้าเช็ดตัวไปตากที่ราว  รู้สึกว่าตาจะบวมนิดหน่อย

 

            “เมื่อตอนเย็นน่ะ พี่ที่มาส่งมึง...”

 

            ……RRRRR……

 

นีลหันไปมองโทรศัพท์ตัวเองบนที่นอน ก่อนจะคว้ามากดรับสายและเดินออกไปคุยที่ระเบียง ผมหยิบไดร์เป่าผมของนีลขึ้นมาเป่าผมตัวเอง เพื่อจะได้รีบเข้านอน

 

.................

..........

ผมนอนนิ่งๆ บนเตียงพยายามบังคับให้หลับ แต่สมองกลับตื่นตัวและคอยเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวรอบตัว  ได้ยินเสียงเปิดปิดประตูระเบียง  เสียงโทรทัศน์ที่เงียบหายไป  เสียงเปิดปิดตู้เสื้อผ้า และเสียงน้ำไหล

 

ผมค่อยๆ ขยับตัวหันไปมองรอบๆ ได้ยินเสียงเตือนข้อความจากโทรศัพท์ของนีลเบาๆ ถ้าผมเกิดมาเป็นผู้หญิงก็คงดีสินะ อย่างน้อยผมก็สามารถบอกว่ารักนีลได้ ถึงแม้นีลอาจจะไม่ได้รักผมตอบกลับมาก็ตาม

 

................................................................................

 

            วันงาน Open house มาถึง ฝ่ายงานส่วนกลางจะต้องมารวมตัวกันเวลาเจ็ดโมงเช้า เพื่อพูดคุยทำความเข้าใจหน้าที่ของแต่ละฝ่ายอีกครั้ง แต่ที่น่าแปลกใจสำหรับผมคือ หัวหน้าหลักที่ดูแลงาน Open house ครั้งนี้คือ พี่สน

 

            “โอเคครับ ใครมีอะไรสงสัยหรือเปล่า.......อ่า งั้นก็แยกย้ายกันไปตามจุดต่างๆ เลยครับ” ผมกับเป้และเพื่อนภาคอื่นอีกสองสามคนเดินแยกมาที่จุดลงทะเบียนและแจกเอกสาร เตรียมเรียงเอกสาร กระดาษ ปากกา สำหรับลงทะเบียน และแน่นอนว่าจุดลงทะเบียนก็เปรียบเหมือนจุดประชาสัมพันธ์งาน เพราะเป็นจุดแรกที่ผู้เข้าร่วมงานจะต้องมาเป็นจุดแรก

 

            “เราเพิ่งรู้ว่าพี่สน เป็นหัวงานครั้งนี้” เป้เอ่ยขึ้นระหว่างเรียงเอกสาร

 

            “อืม เวลาพี่เขาพูดนี่ดูเป็นการเป็นงานดีเนอะ”

 

            “วินไม่รู้อะไรซะแล้ว  พี่สนอ่ะเรียนก็เก่ง กิจกรรมก็ไม่เคยขาด อยู่กลุ่มเดียวกับนายกสโมฯ ละ....”

 

            “อะแฮ่ม! เหมือนว่า...จะได้ยินชื่อพี่นะ” ทั้งผมและเป้รีบหันกลับไปมองต้นเสียง ชัดเจนว่าเป็นพี่สนตัวจริงเสียงจริง

 

“ฮ่าๆ เปล่าคร้าบ แค่ตกใจ เอ้ย! แปลกใจ ไม่คิดว่าพี่สนเป็นหัวหน้างานนี้” พี่สนยิ้มให้คำตอบเป้ ก่อนจะหันมามองหน้าผม

 

“เดี๋ยวนี้ไม่ใส่แว่นแล้วเหรอครับน้องวิน”

 

“ก็อยากลองเปลี่ยนดูบ้างอ่ะครับ ฮ่าๆ มันประหลาดมากเหรอครับ” ผมยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเอง  หรือจะประหลาดจริงๆ ชักจะไม่มั่นใจแล้วสิ

 

“เปล่าครับ แบบนี้น่า..ร..” พอดีกับมีเสียงเรียกจากวอที่ใช้สื่อสารกันในแต่ละจุดของงานดังขึ้นมา พี่สนจึงยกขึ้นฟัง

 

“เดี๋ยวพี่ต้องไปดูแลความเรียบร้อยจุดอื่นก่อน ตั้งใจทำงานนะครับ” ผมยิ้มให้พี่สน ก่อนที่พี่เขาจะเดินออกไปจากจุดลงทะเบียน

 

            หลังจากนั้นก็เริ่มมีน้องๆ จากโรงเรียนต่างๆ ทยอยเข้ามาลงทะเบียนมากขึ้น งานเริ่มคึกคักมากขึ้นเรื่อยๆ การทำงานทำให้ผมลืมเรื่องนีลไปสักพัก รู้สึกมีความสุขเวลาเห็นน้องๆ ให้ความสนใจกับงาน

 

            ในช่วงใกล้เที่ยงคนที่มาลงทะเบียนเบาบางมาก ทำให้พวกผมได้มีเวลานั่งพักเหนื่อยกัน จากนั้นก็มีการแจกข้าวกล่องและน้ำฟรีสำหรับคนทำงาน  พอเห็นข้าวกล่องก็ทำให้ผมนึกถึงใครอีกคน  ป่านนี้จะได้กินข้าวหรือยังนะ

 

            “มีใครยังไม่ได้ข้าวหรือเปล่า” ผมถามเพื่อนคนอื่น  และคำตอบคือความเงียบ

 

            “งั้นเราเอาไปแบ่งให้เพื่อนคนอื่นนะ” ว่าแล้วผมก็ถือถุงกล่องข้าวที่เหลืออยู่ประมาณสี่ห้ากล่องเดินไปหานีลกับเพื่อน

 

            “ฉัตร...” ผมเดินเข้าไปหากลุ่มนีลที่กำลังติดตั้งอุปกรณ์พวกกีต้าร์ เบสบนเวที  นีลบอกว่าตอนบ่ายจะมีเล่นดนตรี  แต่ผมก็ไม่รู้ว่านีลจะเล่นหรือเพื่อนนีลเล่น

 

            “ว่าไงไอแว่น เอ้ย! ไม่สิ เดี๋ยวนี้เลิกแว่นแล้วนี่หว่า หึหึ มาหาไอนีลเหรอ” ฉัตรเดินเข้ามาหาผม แต่สายตาก็พยายามมองหาใครอีกคน

 

            “อืม แต่เรามาคนเดียว เป้ไม่ได้มาหรอกนะ” ผมบอกฉัตรยิ้มๆ

 

            “หึหึ มาทำเป็นรู้ดีนะ แล้วนี่อะไร” ผมยกถุงกล่องข้าวขึ้นให้ฉัตรดู

 

            “เอาไหม ข้าวแจกฟรีนะ” ผมหยิบออกมาถือไว้หนึ่งกล่อง แล้วยื่นที่เหลือให้ฉัตร ฉัตรรับไปถือไว้

 

            “ไอนีลมันอยู่ฝั่งนู้นน่ะ มันเดินไปหยิบสายไฟมาเพิ่ม” ผมมองตามมือของฉัตร

 

            “งั้นเราไปหานีลก่อนนะ” ผมเดินแยกออกมาหานีล พอดีกับที่นีลเดินออกมาจากตึก แต่ระหว่างนั้นก็มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาหานีล พร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้ามาซับหน้าของนีล

 

            แม้จะอยากละสายตาจากภาพของนีลกับผู้หญิงคนนั้น แต่สายตาผมกลับยังคงจ้องมองภาพนั้น  เพื่อย้ำเตือนสถานะของตัวเองให้ชัดเจนมากขึ้น

 

            “มายืนทำอะไรตรงนี้ครับน้องวิน” เสียงทักทำให้ผมหลุดจากภวังค์

 

            “อ้าว พี่สน” ผมหันไปยิ้มให้

 

            “แล้วนี่กล่องข้าวใครครับ วินยังไม่ได้กินข้าวเหรอ” ผมก้มลงมองกล่องข้าวในมือตัวเอง กล่องข้าวที่ตั้งใจจะเอามาให้ใครอีกคน  แต่ตอนนี้คิดว่าไม่จำเป็นแล้ว

 

            “อ๋อ ผมกินแล้วครับ อันนี้ยังไม่มีเจ้าของครับ พี่สนล่ะกินข้าวหรือยัง”

 

            “อ่า....พอดีเลย พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย มัวแต่เดินดูความเรียบร้อยในงาน”

 

            “เอาสิครับ ผมให้ แต่ผมว่าพี่ไปนั่งกินที่จุดลงทะเบียนดีกว่าไหมครับ ที่นั่นมีเก้าอี้ว่าง” ผมยื่นกล่องข้าวให้พี่สน และขยับตัวเดินกลับมายังจุดลงทะเบียนโดยมีพี่สนเดินตามมาด้วย

 

..................................................................

 

            ผมนั่งมองน้องปีหนึ่งปรับกีต้าร์และเบสบนเวที  ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะอยู่เฝ้าจุดลงทะเบียน แต่ก็โดนเป้ลากมาฟังดนตรีตรงเวทีกลาง ซึ่งมีน้องๆ บางส่วนมานั่งรออยู่เหมือนกัน

 

            “เดี๋ยวเรามานะวิน” ผมหันไปพยักหน้าให้เป้ ก่อนจะหันมามองบนเวที ซึ่งเริ่มเล่นดนตรีแล้ว

 

            ...ฟุบ...

 

            ผมหันไปมองหน้าคนที่มานั่งข้างๆ ไม่ใช่เป้ แต่เป็นอีกคนที่ทำให้ใจผมตกใจ นีลนั่งไขว่ห้าง กอดอกมองเวที  ก่อนจะหันกลับมามองหน้าผม และแปมือมาข้างหน้าผม

 

            “อะไรครับ”

 

            “ข้าวกูล่ะ” อย่าบอกว่านีลยังไม่ได้กินข้าว เป็นไปไม่ได้แน่นอน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ถามออกไป

 

            “นีลยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเหรอครับ นี่จะบ่ายสองแล้วนะ”

 

            “เออดิ! ไอฉัตรมันบอกว่า มึงเอากล่องข้าวมาให้กู แล้วไหนข้าวกูล่ะ” อ่า...ซวยแล้วไง ในเมื่อข้าวกล่องนั้นผมดันให้พี่สนกินไปแล้วนี่นา

 

            “อะ...เอ่อ คือ ผมไม่เห็นนีล เลยยกข้าวกล่องนั้นให้คนอื่นไปแล้วครับ แหะๆ”

 

            “นี่มึงกล้าเอาข้าวกูไปให้คนอื่นเหรอ!?” ผมผิดใช่ไหมเนี่ย?

 

            “อ่า อย่าเพิ่งโกรธสิ เดี๋ยวผมไปซื้อข้าวที่เซเว่นให้แทนนะ คุณนีลอยากกินอะไรครับ” นีลยังคงกอดอกทำหน้าดุๆ

 

            “เอาฟุตลอง โบโลน่า ซาลาเปา โค้กแก้วใหญ่ ขอภายในห้านาที เพราะจบวงนี้พวกกูต้องขึ้นเวทีแล้ว” ผมพยักหน้า ก่อนจะรีบลุกวิ่งมาที่เซเว่น ซึ่งอยู่ใต้ตึกไม่ใกล้ไม่ไกลจากเวทีนัก

 

            ดีที่ช่วงนี้คนไม่ค่อยเยอะมากนัก  เลยไม่ต้องรอนานมาก  ผมรีบถือถึงวิ่งกลับมา  แต่สองเท้าต้องหยุดนิ่ง เพราะที่นั่งของผมมีคนเข้ามานั่งแทนที่แล้ว  ผมยืนมองนีลคุยหัวเราะกับคนข้างๆ สักพัก  ก่อนจะบังคับให้สองขาก้าวเข้าไป

 

            “กูนึกว่ามึงไปช่วยเขาผลิตที่โรงงานซะอีก โคตรช้าเลย” นีลรับโค้กไปดื่ม

 

            “งั้นฝ้ายกลับไปหาเพื่อนก่อนนะคะพี่นีล โทรหาด้วยนะ บ๊ายบายค่ะ” นีลยิ้มพร้อมยกมือขึ้นทำท่าโอเคให้น้อง

 

            “แล้วจะยืนบังคนอื่นอีกนานไหม นั่งลงดิ” นีลดึงแขนผมให้นั่งลง ผมแอบมองหน้านีล ก่อนจะหันหลับมามองการแสดงบนเวที

 

            จนการแสดงดนตรีชุดแรกของน้องปีหนึ่งจบไป นีลก็ลุกไปหาเพื่อนๆ ที่รออยู่ข้างเวที และเป็นจังหวะเดียวกันที่เป้เดินกลับมานั่ง

 

            แค่วงของนีลก้าวขึ้นเวทีเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นทันที แน่ล่ะ หน้าตาแต่ละคนกินกันไม่ลงจริงๆ แต่ที่กรี๊ดดังสุดคงไม่แพ้จังหวะที่ฉัตรยกมือขึ้นทำท่าตะเบ๊ะยิ้มๆ มาทางที่ผมกับเป้นั่งอยู่  ผมอดขำหน้าเป้ที่หงิกงอเหมือนจะโกรธ แต่ที่หูและแก้มกลับขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด

 

            ระหว่างการแสดงรู้สึกว่าน้องๆ ผู้หญิงจะหนาแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ระหว่างที่ผมมองบรรยากาศรอบๆ ก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้น ปรากฏว่า มีน้องผู้หญิงสองคนเอากุหลาบแดงไปยื่นให้ฉัตรสองดอก แล้วชี้ไม้ชี้มือไปที่มือกลองซึ่งก็คือนีลนั่นเอง สักพักฉัตรซึ่งเป็นนักร้องนำก็เดินนำดอกกุหลาบไปเสียบไว้กับกลองหนึ่งดอก ซึ่งก็เรียกเสียงกรี๊ดได้อีกรอบ

 

            ภาพตรงหน้ายิ่งทำให้ผมรู้สึกถึงความหากไกลระหว่างผมกับนีลมากยิ่งขึ้น ทั้งที่เราอยู่ใกล้กันเพียงเท่านี้ แต่ผมกลับไม่สามารถยืนมือเข้าไปสัมผัสกับนีลได้เลยสักนิด

 

รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน

เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี

ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน…..

 

 


.................................................................TBC

เป็นไงล่ะ อยากได้อีกสักตอน อิอิ

หน่วงหนักกว่าเดิมอีก




โอเคนะ ตามสัญญา เดี๋ยววันหลังจะเอาคู่นิรนามมาสปอย กิกิ

ปล. จากเพลงในตอนท้าย อย่าเพิ่งคิดว่าแค่นี้ วินจะหนีไปฆ่าตัวตายนะ ฮ่าๆ

ตอบคำถาม






อยากได้เม้นอ่า *ลงไปดิ้นกับพื้น*

โอม...จงเม้น จงเม้น


พบกันตอนต่อไป


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

2,816 ความคิดเห็น

  1. #2801 noonoina (@noonoina) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 16:37
    รู้สึกถึงความต่ำต้อยไม่คู่ควรจริงๆ ทำไมร฿สึกได้มากมายขนาดนี้นะ
    #2801
    0
  2. #2755 sun_sun (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 15:56
    สงสารวินอะ ที่ต้องมาคอยเห็นภาพอย่างนี้ตลอดเวลา

    #2755
    0
  3. #2610 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 20:31
    คุณหมอน่ารักได้อีกกกกกก ใหญ่เขินนะ คู่รอง แซ่บลืมมมมมม
    #2610
    0
  4. #2540 TUKKIE (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 00:28
    นีลแกกกก อย่าให้ถึงทีวินบ้างเหอะ
    #2540
    0
  5. #2168 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 08:44
    นีลอ่ะหึงเค้าแต่ตัวเองทำตัวแบบนี้อ่าา ใจร้าย พี่สนสู้ๆๆ
    #2168
    0
  6. #1986 Last'the (@ro-m-o) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 10:22
    คู่นี้มาม่า แต่ชอบอ่ะ 55
    #1986
    0
  7. #1799 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 18:16
    ชอบไม่ไหวแล้ว ชอบคู่นี้ จะเอาาาาาาาาา ความอดทนต่ำจังวะ5555
    #1799
    0
  8. #1695 Porsche ELF&SJ 4rever (@137129108) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 21:17
    ที่รักของผม ตายแปป เขินนนนนน ><
    #1695
    0
  9. #1607 enng (@enngaui) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 20:17
    เอาอีก เอาอีกกกก(ลงไปนอนดีดดิ้นกับพื้นเลย)
    #1607
    0
  10. #1571 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 22:10
    วินหันไปหาคนอื่นเลย ไม่ต้องสนใจกันแล้ว นีล เนินอะไรอ่ะ
    #1571
    0
  11. #1565 แค่คนเดินดิน (@root1412) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 18:22
    ชอบนีล วินอะ

    ไรท์ขออีก
    #1565
    0
  12. #1541 slumberous (@slumberous) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 11:33
    เหมือนจะยิ่งห่างออกไปเรื่อยๆจริงๆนะคู่นี้เนี่ยยย เฮ้อออ
    #1541
    0
  13. #1540 cimbb (@suphawadee0000) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 14:51
    นีลนี่หญิงเยอะจริง สงสารวินหน่อยเถอะ
    #1540
    0
  14. #1538 คนบนผืนดิน (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 21:12
    วิน สนใจคนอื่นเหอะ เจ็บเกินไปแล้วอ่ะ
    #1538
    0
  15. #1537 Mheehod (@chatsuchada) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 12:41
    ขอนีล-วินอีกน้าา
    #1537
    0
  16. #1536 dee dee (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 01:10
    เชียร์พี่สน !!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1536
    0
  17. #1535 ฟองคลื่น... (@muiko) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 01:05
    เบื่อนีล ไรเนี่ย หญิงเยอะเหลือเกินนนนนนน

    พี่สนมจีบวินที เอาให้นีลเเสดงออกว่าหึงเลย
    เมื่อไหร่จะสนใจวินซะทีนะนีล
    ค้างงงงงงมากกกกกกกกกก
    #1535
    0
  18. #1534 สุกี้ยากี้ (@savada-agito) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 21:46
    หวงก้างอะ   แบร่ๆๆๆๆ


    อ้ายยยยย   รักใหญ่อะ   อิอิ
    #1534
    0
  19. #1533 Mexy (@super--junior) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 21:38
    ขอโทษนะคุณใหญ๋หมอแทนแต่เค้าอยากอ่านนีลวินต่ออ่าT T
    #1533
    0
  20. #1531 thank (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 20:37
    ขอบคุนนนนนมากคะที่ลงนีล แว่น กรีดขอบคุนคะ
    #1531
    0
  21. #1530 KNIGHT (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 19:11
    รอๆๆด้วยคน ชอบคู่นี้มากกกก
    #1530
    0
  22. #1526 kim (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 15:45
    ตอนพิเศษนี่เอามาตัดความหวานของคู่หลักใช่เปล่า

    ขมขื่นมาก
    #1526
    0
  23. #1525 Yara (@J-piya) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 10:47
    มันยังไงอยู่นะ โกรธเพราะเอาข้าวไปให้คนอื่นเนี่ยะ
    #1525
    0
  24. #1523 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 09:10
    นีลจอมเจ้าชู้ งานนี้ขอเชียร์พี่สนสุดจายยยยยยยยยย เพราะสงสารวินเหลือเกินนนนนนนน
    #1523
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(