Why? ก็อยากรุกอ่ะ (yaoi) ( Only e-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 91 : แทน-ใหญ่ ตอนพิเศษ No.1 Baby Baby (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 ก.ค. 57



 

ตอนพิเศษ No.1 Baby Baby

 

 

            “แง.........” เสียงนี้...อืม...

           

            “หมอ...ไอหมอ...” เงียบ...ผมลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงลูกชายตัวน้อย

 

            “โอ๋...” ลุกจากเตียงเพื่อไปดูลุกน้อยที่บนอยู่ในเตียงเด็กข้างๆ กัน ลืมไปว่าวันนี้ไอหมอเข้าเวร

 

            “แง.......” เปิดผ้าดู...อืม เปียกกำลังดี จัดการแกะผ้าอ้อมสำเร็จรูปออก ก่อนจะยกลูกไปนอนรอบนเตียงนอน

 

            “โอ๋ๆ เด็กดีเดี๋ยวคุณพ่อเปลี่ยนผ้าอ้อมให้นะค้าบ จะได้นอนสบายตัวเนอะ” อย่าถามเลยว่าคล่องแคล่วขนาดไหนกับการเลี้ยงลูก...ตอบได้คำเดียวว่าได้ทุกอย่างยกเว้นมีนมให้ลูกกินเหมือนผู้หญิงทั่วไป จะไม่ให้เก่งก็คงไม่ได้เพราะไอหมอยื่นคำขาดว่าถ้าจะรับเลี้ยงเด็กจะต้องออกจากงานมาอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียว แล้วคิดว่าคนอย่างไอใหญ่จะยอมไหม? แน่นอนว่ายอม...

 

            “อ่า...ตัวหอมแล้วเนอะ เดี๋ยวคุณพ่อชงหมิมๆ ให้นะ รอแปร้บ...นะครับลูก” พูดจบก็ก้มลงฟัดแก้มยุ้ยของลูกก่อนจะเดินมาชงนม ช่วงนี้วัยกำลังอ้อแอ้อีกไม่กี่วันจะครบแปดเดือนแล้ว ผ่านสี่เดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

 

            “หมิมๆ มาแล้วค้าบ...” ผมเอนตัวลงนอนมองดูลูกชายกินนม นิ้วเล็กๆ กำรอบนิ้วชี้ของผม อดยกขึ้นมาหอมไม่ได้

 

            ผมก็ไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ทำไมถึงเป็นน้องเค้ก? อาจจะเพียงเพราะโชคชะตาของน้องที่เกี่ยวพันกับผมและไอหมอก็เป็นได้ เราสามคนถึงได้มาเป็นครอบครัวเดียวกัน และก็เป็นโชคดีอีกชั้นที่น้องค้กเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ผมก็ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นคำว่าเลี้ยงง่ายเป็นยังไง แต่สำหรับน้องเค้ก จะร้องก็ต่อเมื่อหิว ผ้าอ้อมเปียกเกินไป ปวดหนัก เวลากล่อมนอนก็หลับง่าย ใครมาเยี่ยมก็อุ้ม ยิ้ม หัวเราะได้กับทุกคน เรียกได้ว่าเป็นขวัญใจทั้งฝั่งบ้านไอหมอและบ้านผมเลยก็ว่าได้

 

            “คุณพ่อรักหนูนะครับ คุณพ่อสัญญาว่าจะเลี้ยงหนูให้ดีที่สุด...” พูดจบก็ยกมือป้อมขึ้นมาหอมอีกครั้งด้วยความรัก

 

            กินนมไปสักพักน้องเค้กก็หลับ ผมเลยหยิบนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา...ตีสี่ครึ่ง เลยหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวลูก จัดแจงที่นอนให้น้องเค้กนอนกับผมต่อบนเตียง กลัวอุ้มกลับไปที่ตียงแล้วจะทำลูกตื่น

 

 

 

            “แอะๆ มามา...” เสียงอ้อแอ้ดังอยู่ข้างๆ หู ทำให้ผมผมต้องรีบลืมตาขึ้นมาดู...ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะไม่สนใจ ตั้งแต่มีน้องเค้กเข้ามาก็ทำผมเปลี่ยนไป

           

            “หื้ม?...น้องเค้กว่ายังไงนะครับลูก”

 

            “มามา...มามา...” ก่อนจะยิ้มโชว์เหงือก

 

            “อ๊าก...น้องเค้กเรียกคุณพ่อว่าหม่าม้าเหรอครับ” อาจจะเป็นเพราะผมพูดเสียงดังไปหน่อย น้องเค้กเลยนั่งมองหน้าผมนิ่งเลย

 

            “อื้อ...งั้นน้องเค้กต้องเรียกปะป๊าด้วยนะครับ” เสียงงัวเงียดังเทรกขึ้นมาจากฝากหนึ่งของที่นอน

 

            “ปาปา...ปาปา...”

 

            “อา...ลูกชายปะป๊าน่ารักที่สุด” ไอหมอขยับมาอุ้มน้องเค้กชูขึ้นไปด้านบน แน่นอนว่าเด็กวัยนี้ก็ถูกใจหัวเราะกันเอิ๊กอ๊ากสองคนพ่อลูก ผมก็ได้แต่นั่งมองยิ้มๆ ...แต่น้องเค้กทำไมเรียกผมว่าหม่าม้ากันล่ะ!?

 

            “กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” ผมขยับตัวมานั่งพิงหัวเตียงมองดูไอหมอหยอกลูก

 

            “ก่อนคุณใหญ่ตื่นนิดเดียว...เอ้า จะทำได้ไหม ฮ่าๆ” ประโยคหลังนี่หันไปพูดกับลูก ซึ่งกำลังทำท่าว่ายน้ำบนที่นอน

 

            “มะๆ น้องเค้กมาหาคุณพ่อเร็ว” ผมตบมือส่งเสียงเรียก แน่นอนว่าน้องเค้กก็ทำท่าตะเกียกตะกายจะคลานมาหาให้ได้ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ขยับ

 

            “มามา...มามา...แง...” พอขยับยังไงไม่ไปสุดท้ายเลยร้องไห้ออกมา ทั้งผมทั้งไอหมอก็อดหัวเราะไม่ได้

 

            “โอ๋ๆ มะๆ หม่าม้าขยับเข้าไปหาอีกนิดหนึ่งแล้ว”

 

            “ไปเร็วๆ” ไอหมอส่งเสียงเชียร์ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนดู

 

            “เดี๋ยวกูไปเตรียมข้าวให้ลูกก่อน มึงดูไหวไหมหรือให้ลงไปนั่งเล่นข้างล่างในคอกดี” คอกที่ว่านี่เป็นเหมือนกล่องนุ่มๆ วันไหนมีคนมาช่วยเลี้ยงผมก็สบายไป วันไหนไม่มีคนมาช่วยก็ต้องใส่กล่องให้เล่นของเล่นไปก่อน ไม่ก็ต้องรีบตื่นไปเตรียมไว้แต่เช้า รู้ซึ้งเลยว่ากว่าม๊าจะเลี้ยงผมโตมาได้ขนาดนี้นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

 

            “ได้ครับ แต่รีบไปรีบมานะ...คิดถึง คิคิ” ผมหันไปเบะปากด้วยความหมั่นไส้ ขอให้ได้พูดเลี่ยนๆ เถอะนะคนเรา

 

            “เดี๋ยวหม่าม้าไปเตรียมข้าวให้หนูก่อนนะครับ อยู่กับประปาน้า...” พูดจบผมก็ก้มลงไปฟัดแก้มยุ้ยทั้งสองข้าง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง

 

            “มามา...มา...” ผมหันไปอมยิ้มเมื่อน้องเค้กยกมือยื่นมาหาหนึ่งข้าง ราวกับจะบอกว่าหนูขอไปด้วย

 

            “เล่นกับปะป๊าดีกว่าครับ มะๆ” พอโดนหยอกเข้าหน่อยก็หัวเราะคิกคักถูกใจ ผมเลยเดินมาล้างหน้าแปรงฟัน

 

           

 

            วันนี้ตั้งใจว่าจะทำซุปผักกาดขาวหมูบด ถ้าจะถามว่าสรรหาเมนูมาจากไหน...ก็เปิดในหนังสือบ้าง ดูในอินเตอร์เน็ตบ้าง ม๊าแนะนำมาบ้าง คุณแม่ไอหมอบอกบ้าง เมนูไหนน้องเค้กกินได้เยอะก็จดไว้ อันไหนกินแล้วแพ้หรือท้องเสียก็จะได้เลี่ยง พยายามปฏิบัติตามคำแนะนำ แต่เท่าที่ดู น้องเค้กไม่แพ้อะไรสักอย่าง แถมยังกินจุอีกต่างหาก

 

            “อืม...ไว้ตอนบ่ายไปซื้อของสดแล้วกัน” หลังจากเปิดตู้เย็นแล้วพบว่าวัตถุดิบสำหรับทำกับข้าวเหลือไม่กี่อย่าง และที่สำคัญวันนี้ไอหมอก็ว่าง ให้ไปช่วยอุ้มน้องเค้กระหว่างเลือกซื้อของแล้วกัน

 

            “จะเอ๋...ฮ่าๆ” ผมหันไปมองที่ประตูห้องครัว น้องเค้กในอ้อมแขนไอหมอกำลังยิ้มโชว์เหงือกสีชมพู

 

            “หิวแล้วเหรอตัวแสบ” ผมเอ่ยถามลูกระหว่างหยิบผักกาดขาว แครอทและหมูบดออกจากตู้เย็น เพื่อมาเตีรยมอาหารให้ลูก

 

            “หมอ...วันนี้อยากกินอะไร” ความจริงมีเมนูในใจแล้ว แต่ก็ถามเผื่อว่าไอหมออยากกินเมนูพิเศษ

 

            “อะไรก็ได้ครับ ฝีมือคุณใหญ่ ทำอะไรมาผมก็อยากกินหมดแหละครับ”

 

            “อือๆ พาลูกออกไปรอข้างนอกไป” ผมอยากจะรีบทำรีบเสร็จ แต่ถ้ามีสองพ่อลูกมาชวนแบบนี้ก็จะช้ากว่าเดิม เลยต้องไล่ออกไปก่อน

 

            “มามา...มามา...มามา...” ผมยกมือขึ้นบ้ายบายน้องเค้ก เมื่อไอหมออุ้มพาออกไป ก่อนจะหันมาจัดการกับวัตถุดิบตรงหน้า

 

            ผมเองก็ยังงงตัวเองเหมือนกัน จากคนที่ไม่มีปัญญาจะทำอาหารการกินอะไรได้สักอย่าง แต่กลับมาทำเองทุกอย่างแบบนี้ คิดแล้วก็อดขำตัวเองไม่ได้...ช่วงแรกไอหมอตามจีบผมด้วยการมาขอเรียนทำอาหารกับม๊าที่บ้าน ผมยังว่าเป็นผู้ชายไม่แท้ แต่ตอนนี้ผมกลับมาทำหน้าที่หุงหาอาหารเสียเอง...เชื่อแล้วว่าโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

 

            คนส่วนใหญ่มองว่ามีแฟนเป็นหมอนี่ดี เวลาเจ็บป่วยจะได้มีคนรักษา...ผมว่ามันก็จริง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะไอหมอตอนนี้เป็นศัลยแพทย์ไม่ใช่อายุรแพทย์ แอบกลัวอยู่ว่าถ้าวันหนึ่งเกิดโกรธโมโหผมขึ้นมาจะจับผมฆ่าหั่นศพไหม

 

            “มามา...มามา...ฮึก...” ผมหันไปมองหน้าลูก น้ำตาไหลสองค้างแก้มพร้อมกับอมมือตัวเอง

 

            “เป็นอะไรอ่ะ” ผมหยิบฝาหม้อมาปิดหม้อไว้ ก่อนจะรับลูกมาอุ้ม

 

            “ยกของเล่นกระแทกหัวตัวเอง” ไอหมอตอบพร้อมกับลูบหัวลุกบริเวณที่โดนกระแทก

 

            “โอ๋...คนเก่งของหม่าม้า ไหนๆ หม่าม้าเป่าให้...เพี้ยง...หาย! ไม่เจ็บแล้วเนอะ ดูสิน้ำตาเม็ดเบอเริ่มเลย” พูดโอ๋พร้อมกับใช้หลังมือเช็ดน้ำตาให้

 

            “คุณใหญ่พาลูกไปนั่งรอข้างนอกเถอะครับ เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการต่อเอง” ผมพยักหน้าให้ไอหมอก่อนจะเดินออกมาข้างนอก

 

            “เราไปฝึกว่ายน้ำบนบกดีกว่าเนอะ” ผมพาน้องเค้กไปปล่อยไว้ในคอก เพื่อให้ลองฝึกคลานระหว่างรออาหารฝีมือไอหมอ...

 

 

           

            ระหว่างที่ผมนั่งป้อนข้าวน้องเค้ก ไอหมอก็มาล้มตัวนอนอยู่บนโซฟาใกล้ๆ ไล่ให้ไปนอนดีๆ ก็ไม่ยอมไป

 

            “อ้ะๆ น้องเค้ก...” เผลอแปปเดียวเอานิ้วจุ่มข้าวไปป้ายหน้าไอหมอซะนี่ แต่คนโดนป้ายสงสัยจะหลับลึกมาก ไม่ขยับตัวใดๆ ทั้งสิ้น ผมเลยรีบอุ้มน้องเค้กขยับออกห่าง

 

            “แอ...แอ้...คิกคิก...” เห็นผมหัวเราะน้องเค้กก็พลอยหัวเราะตาม

 

            “เห...ไหนน้องเค้กหม่าม้าดูปากหน่อยสิ อ้า...เฮ้ย...เริ่มมีฟันงอกแล้ว” น้องเค้กมองหน้าผมนิ่ง คงสงสัยว่าผมยิ้มอะไร

 

            “ฟอด...เดี๋ยวปะป๊าตื่นเราค่อยอวดเนอะ ตอนนี้หมำๆ ต่อดีกว่า จะได้ไปอาบน้ำกัน

 

            หลังจากป้อนข้าวเสร็จ ผมก็พาลูกขึ้นไปอาบน้ำยนห้อง ส่วนไอหมอยังนอนนิ่งที่เดิม นี่ถ้าไม่เห็นอกกระเพื่อมจะคิดว่าตายแล้วมั้ง นอนนิ่งไม่เปลี่ยนท่าเลย แต่ก็ไม่อยากจะกวนมากเพราะผมรู้ว่างานไอหมอหนักแค่ไหน กว่าจะได้หยุดพักแต่ละที

 

            “แอ้...แอะ...” ระหว่างที่ถูสบู่ให้ น้องเค้กก็เอาเป็ดเหลืองในกะละมังมาตีน้ำเล่น เท่าที่ผมอ่านเจอ เด็กช่วงวัยแปดเดือนจะเริ่มคลาน ยืน นั่ง เล่นได้แล้ว สำหรับน้องเค้กเหลือคลานที่ยังต้องฝึกพัฒนาไปอีก

 

            “ขอปะป๊าอาบด้วยคนได้ไหมอ่ะ” เสียงดังมาจากประตูห้องน้ำ ผมก็ไม่ได้หันมามองเพราะกำลังเอาผ้าเช็ดตัวห่อลูกอยู่

 

            “น้องเค้กอาบเสร็จแล้วเนอะ ปะป๊าเทน้ำในกะละมังทิ้งให้ด้วยแล้วกัน” ผมอุ้มน้องเค้กมานอนบนเตียง โดยมีไอหมอเดินตามมานอนข้างๆ

 

            “เดี๋ยวตอนบ่ายออกไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เกตนะ อ้อ...ว่าจะแวะไปดูเสื้อให้ลูกด้วย รู้สึกว่าเสื้อผ้าเริ่มแน่นแล้ว เนอะเค้กเนอะ” ตอนท้ายหันมาพยักเพยิดกับลูกที่นอนยิ้มส่งเสียงอ้อแอ้คนเดียว ก่อนจะลงมือปะแป้งแต่งตัวให้

 

            “เจ้าหมูน้อยของปะป๊า หึหึ” น้องเค้กหัวเราะคิกคักเมื่อไอหมอก้มลงไปฟัดพุงนิ่มๆ

 

            “เออนี่...ฟันลูกเริ่มงอกแล้วนะ นี่...อยู่ข้างล่าง” พอผมบอกไอหมอเลยยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้

 

            “อ่า...จริงด้วย หมูน้อยจะมีฟันแล้ว แสดงว่าอีกสักพักต้องกัดเป็นแน่ๆ” ประโยคหลังไอหมอหันมาพูดกับผม และผมเองก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

            “แล้วมึงจะไม่นอนต่อหรือไง เดี๋ยวกูพาน้องเค้กไปนั่งเล่นในคอก แล้วเดี๋ยวจะไปทำกับข้าวต่อ” แต่ถ้าเป็นปกติของผมละก็ กินรวลทีเดียวเป็นมื้อบ่ายหลังน้องเค้กหลับ กับข้าวก็เป็นพวกอาหารง่ายๆ ไม่อยากปล่อยให้ลูกนอนคนเดียว

 

            “แค่นี้ก็พอแล้วแหละครับ เดี๋ยวผมดูลูกต่อเอง คุณใหญ่ไปทำกับข้าวเถอะ” ผมพยักหน้าก่อนจะก้าวลงจากเตียง

 

            “มามา...มามา...” เหมือนน้องเค้กจะรู้ว่าผมจะไม่อยู่ด้วย

 

            “อยู่กับปะป๊าก่อนนะครับ เดี๋ยวหม่าม้าไปทำกับข้าวก่อน” อดก้มลงไปหอมแก้มอีกครั้งไม่ได้

 

            “มามา...มามา...”

 

            “โอเคๆ ปะๆ งั้นเราลงไปช่วยหม่าม้าทำกับข้าวกันเนอะ” ไอหมออุ้มน้องเค้กเดินตามผมมาข้างล่าง ลืมบอกไปว่าตอนนี้ครอบครัวเราย้ายออกมาอยู่บ้านแล้ว เพราะคิดว่าการเลี้ยงน้องเค้กในคอนโดอาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่ และที่สำคัญเวลาลูกร้องไห้งอแงเสียงจะไปรบกวนห้องอื่น

 

            กับข้าวมื้อนี้จะเป็นแกงจืดเต้าหู้หมูสับ วัตถุดิบเดียวกันกับมื้อเช้าของน้องเค้กนั่นแหละ ระหว่างผมทำ ไอหมอก็พาลูกเดินเข้าเดินออกห้องครัวห้องนั่งเล่น แต่ส่วนใหญ่ผมจะไล่ออกไปมากกว่าเพราะในห้องครัวอากาศจะร้อนหน่อย ยิ่งสายยิ่งร้อน

 

            “เสร็จแล้วๆ พาลูกออกไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวไป ไม่ก็เอาเก้าอี้เด็กมาให้ลูกนั่ง” ผมบอกไอหมอเมื่อกับข้าวและข้าวสุกแล้วเรียบร้อย

 

            “อะนี่...หม่าม้าให้น้องเค้ก” ผมยื่นแครอทสดให้น้องเค้กไปถือไว้ จะได้ไม่รบกวนเวลาผมกับไอหมอกินข้าว

 

            “แอ้...หม่ำๆ” ได้แล้วก็ส่งเข้าปากทันที แต่พอรับรู้รสชาติแล้วก็ทำหน้าเบ้ เห็นแล้วผมกับไอหมอก็อดหัวเราะไม่ได้ แต่เจ้าตัวยังคงตั้งหน้าตั้งตากับแครอทในมือตัวเองต่อไป

 

 





.....................................................Fin
ไม่ได้อ่านทวนค่ะ ฝากดูด้วยนะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

2,816 ความคิดเห็น

  1. #2799 VVenDY (@m0912160082) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:09
    น้องเค้กน่ารักก
    #2799
    0
  2. #2720 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:23
    มีแฟนน่ารักก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดา5555555555 นีลทำโทษวินหนักๆไปเลยนะ หึหึ
    #2720
    0
  3. #2711 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 02:16
    น่าร้าก น่ารักมากเลยครอบครัวนี้ อ่านแล้วอยากมีลูกน่ารักๆแบบนี้บ้าง
    #2711
    0
  4. #2701 JuLi (@JL-BB) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 17:54
    น่ารักสุดๆๆ 
    #2701
    0
  5. #2555 Zelet Lunalight (@pikkusormi) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 17:41
    น้องเค้กน่ารักฝุดๆ
    #2555
    0
  6. #2553 maruko (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:10
    มีรูปน้องเค้กไม๊คะ
    #2553
    0
  7. #2552 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 21:34
    ครอบครัวอบอุ่น มามา ปะป๊า น้องเค้ก!!!!
    #2552
    0
  8. #2549 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 18:19
    น่ารักมากกกกกก ^^
    #2549
    0
  9. วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 18:06
    คือแบบน่ารักสุดๆอ่ะน้องเค้กน่าร้ากกกกกก >_<
    #2548
    0
  10. #2547 Napasson.PLOYLY (@happytodaylylaln) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 17:56
    ครอบครัวนี้น่ารัก :D
    #2547
    0
  11. #2545 wxzym (@choochoo-ck) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 16:51
    น่ารักดี
    #2545
    0
  12. #2543 ครอบครัวสุขสันต์ (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 12:55
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อบอุ่นที่สุดเลย ^_____________^
    #2543
    0
  13. #2542 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 08:48
    ใหญ่น่ารักขึ้นอ่ะ ออร่าคุณแม่จับ 5555
    #2542
    0
  14. #2536 @thePam;p (@AireTaki) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 22:36
    อ่านแล้ว ยิ้มม อบอุ่นแล้วก็น่ารักมาก
    #2536
    0
  15. #2531 mikey_moonlit (@moonlight-pearl) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 20:05
    น่ารัก
    #2531
    0
  16. #2524 THEBLUEDOG (@maymomomo) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 16:53
    555555 ยกของเล่นกระแทกหัวตัวเอง น่ารักอ่ะ
    #2524
    0
  17. #2521 pondzar_noritz (@pondzar_noritz) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 06:06
    น่าร๊ากอ่าาาา
    #2521
    0
  18. #2520 งอแง (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 16:07
    คิดถึงคู่นี้ >0
    #2520
    0
  19. #2518 pppp (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 08:48
    น้องเค้กน่ารัก พูดได้ก็รู้เลยว่าควรเรียกใครว่าอะไร
    #2518
    0
  20. #2517 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 20:48
    น่ารักทั้งตรอบครัวเลยทั้งป๊ะป๋า หม่าม้า แล้วก็น้องเค้ก
    #2517
    0
  21. #2513 mikey_moonlit (@moonlight-pearl) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 19:59
    น่ารัก น่ารักมาก น่ารักที่สุด
    คือชีวิตดีอ่า เพอเฟคคค
    โอ๊ยยย เขินนนแทนน
    #2513
    0
  22. #2510 โมจิ (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 18:18
    น่ารัก >< อร๊ายยยยยยยยย
    #2510
    0
  23. #2509 Nusaba Phanichsarn (@muk_muk_mook) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 18:14
    กรี้สสสสสสส ดิ้นแปดตลบ>\<
    #2509
    0
  24. #2508 Worada Ray Chaisaen (@wai69770689) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 18:07
    น่ารักทั้งครอบครัวเลย ^0^
    #2508
    0
  25. #2506 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 16:31
    น่ารักกกกกกก ^^
    #2506
    0