Why? ก็อยากรุกอ่ะ (yaoi) ( Only e-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 92 : NW ตอนพิเศษ....1 ไม่เอานะ...ไม่หึง(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ก.ค. 57





NW ตอนพิเศษ....1 ไม่เอานะ...ไม่หึง

 

 

 

            หนึ่งสัปดาห์หลังจากคุณพ่อคุณแม่ของนีลยื่นข้อตกลงให้นีลคว้าเกียรตินิยมแลกเปลี่ยนกับการที่จะคบกับผม ท่านทั้งสองก็เดินทางกลับไปประเทศอเมริกา ซึ่งทั้งผมและนีลก้ไปส่งที่สนามบิน และดูเหมือนว่าคุณแม่ของนีลจะยิ้มและคุยกับผมมากขึ้น ส่วนคุณพ่อก็คุย แต่ใบหน้านิ่งๆ ของท่านทำให้ผมไม่กล้าชวนคุยมาก

 

            แน่นอนว่าการดำเนินชีวิตของผมกับนีลก็กลับมาเป็นปกติ แต่ผมต้องคอยดูและนีลเรื่องการเรียนมากขึ้น ในเมื่อคุณพ่อคุณแม่นีลอุตส่าห์ให้โอกาสเราสองคน ผมก็อยากจะทำให้มันดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

            “รอนานไหม” ผมส่ายหน้าตอบยิ้มๆ นีลในทรงผมใหม่ทำสาวๆ หันกลับมามองกันเต็ม

 

            “นีลอ่ะหล่อขึ้นทุกวัน มีแต่ผมนี่สิ...เดินด้วยกันแล้วแปลกๆ” ก่อนหน้านี้ที่แว่นผมหัก เลยเปลี่ยนมาใส่คอนแทคเลนส์ พอแว่นซ่อมเสร็จนีลก็ไม่ให้ผมใส่คอนแทคเลนส์อีกเลย โดยให้เหตุผลว่า...ไม่อยากให้ใครมองผม ฟังไม่ขึ้นสักนิด แต่ก็ขัดใจไม่ได้เพราะนีลขู่ว่าจะลงโทษและไม่ยอมให้ผมทำงานพิเศษช่วงปิดเทอม แม้จะเป็นการปิดเทอมระยะสั้นก็ตาม

 

            “ชมพี่ขนาดนี้อยากได้อะไรจ้ะ หึหึ” ผมหันไปค้อนนีล ยังมาทำเป็นพูดตลกอีกแนะ

 

            “เอ้อ...นีลพรุ่งนี้ผมต้องเข้าไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาโปรเจคช่วงเช้านะครับ” นีลทำหน้าสงสัย

 

            “ทำไมเร็วจังอ่ะ นี่มันปีสองเทอมหนึ่งเองนะเว้ย” ผมยิ้มให้กับหน้านีลที่คิ้วขมวดจนจะผูกโบว์อยู่แล้ว

 

            “อย่าลืมสิครับผมเป็นเด็กทุน ต้องรีบหาอาจารย์ที่ปรึกษา เพราะเทอมหน้าจะต้องส่งหัวข้อโปรเจคให้คณะกรรมการทุนแล้ว” พอฟังผมอธิบายจบนีลก็พยักหน้าเข้าใจอย่างว่าง่าย น่ารักจริงๆ

 

            “แล้วที่ว่าจะทำงานพิเศษที่ร้านกาแฟหน้ามหาลัยอ่ะ”

 

            “เริ่มวันมะรืนนี้ครับ เข้างานเก้าโมงเช้า เลิกงานหกโมงเย็น” ผมอธิบายยิ้มๆ ดีใจที่นีลใส่ใจทุกเรื่องของผม

 

            “อืม...ดีแล้ว แต่ให้ทำแค่ช่วงปิดเทอมนะ เปิดเทอมต้องหยุด เข้าใจไหม”

 

            “ฮ่าๆ คร้าบ...คุณพ่อ เปิดเทอมจะตั้งใจเรียนเลยคร้าบ” นีลอมยิ้ม ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัวผมเบาๆ

 

            “ขอเป็นพ่อทูนหัวแล้วกัน หึหึ” นั่นไง...วันไหนไม่เสี่ยวแสดงว่าไม่ใช่นีลตัวจริง

 

            “แล้วไหนคุณพ่อนีลบอกว่าจะยึดรถไงครับ” ผมถามด้วยความสงสัย เพราะก่อนหน้านี้รถนีลถูกยึดกลับไปไว้ที่บ้านนีลแล้ว แต่อยู่ๆ วันนี้นีลก็ขับพาผมมาห้างสรรพสินค้า

 

            “พ่อยึดไปแล้ว แต่ขอยืมแม่มา บอกว่าจะดูแลรักษาอย่างดี” นีลพูดพร้อมยักไหล่ยิ้มๆ

 

            “ห้ะ? ให้ยืม? เอ่อ...แต่แบบนี้รถก็เสื่อมคุณภาพลงได้นะครับ”

 

            “นั่นก็หักไปกับค่าเช่าสิ”

 

            “ไม่ดีหรอก คุณพ่อนีลบอกว่าจะลดเงินเดือนนีลด้วยนี่นา เอารถไปคืนเถอะครับ จะได้ไม่เปลืองเงินนะ” ความจริงผมอยากจะให้นีลเลิกนิสัยติดสบายมากกว่า แล้วก็อยากให้หันมาสนใจเรื่องเรียนอย่างจริงจัง

 

            “เฮ้อ...มึงนี่น้า...คนอื่นเขามีแต่ชอบอะไรที่มันสบายๆ แต่มึงนี่อะไร ฮื้ม...น้องแว่นเด็กดีของพี่” พูดจบนีลยกมือขึ้นบีบแก้มผม

 

            “อื้อ...มันเจ็บนะครับ” พอปัดมือนีลออก อีกคนก็ฉวยโอกาสจับมือผมไว้ ถ้าอยู่ที่ห้องขะไม่ว่า แต่นี่มันที่ห้าง...คนผ่านไปผ่านมามองกันเป็นจุดเดียว

 

            “นีล...ปล่อยนะ ไม่งั้นโกรธนะครับ” พอโดนผมขู่กลับก็ทำหน้างอนๆ

 

            “แค่นี้ก็หวง ฮู้ว...ไปๆ หิวแล้วเนี่ย หาข้าวกินกัน” ก็ยอมปล่อยมือ แต่เปลี่ยนมาแตะที่ข้อศอกผมแทน หันไปส่งสายตาเตือนก็ทำเนียนไม่สนใจ คนเรานี่จริงๆ เชียว...

 

 

 

 

            เนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอม มหาวิทยาลัยจึงค่อนข้างเงียบ ผมเดินเข้ามาหาอาจารย์ที่ปรึกษาโปรเจคที่ตึกภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล เพื่อคุยถึงหัวข้องานของผม

 

            ...ก็อก...ก็อก...

 

            ผมเคาะประตูห้องอาจารย์ตามมารยาท สักพักประตูก็เปิดออก แต่คนที่โผล่ใบหน้าหลังประตูทำให้ผมอึ้งไปสักพัก...พี่สน

 

            “อ้าว...น้องวิน!” เสียงพี่สนทำให้ผมรีบยกมือไหว้

 

            “สวัสดีครับ”

 

            “ครับๆ มาหาอาจารย์เหมือนกันหรือครับ” ผมพยักหน้าติบกลับ ก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง และยกมือไหว้อาจารย์ที่ปรึกษา

 

            “มาพอดีเลย เดี๋ยวรอาจารย์ก่อนนะ ขอคุยงานกับพี่เขาก่อน” อาจารย์เอ่ยขึ้นยิ้มๆ

 

            “ครับ เดี๋ยวผมนั่งรอฝั่งนั้นนะครับอาจารย์” พูดจบผมก็เดินมานั่งเก้าอี้ว่างซึ่งวางอยู่ตรงมุมห้อง ตรงข้ามกับโต๊ะอาจารย์ แต่ก็ไม่ได้ไกลมาก เพราะพอจะได้ยินบทสนทนาระหว่างพี่สนกับอาจารย์ได้ หรือว่าพี่สนกำลังทำโปรเจคกับอาจารย์อยู่ เพราะตอนนี้พี่สนก็อยู่ปีสี่แล้ว

 

            ผมยิ้มให้พี่สนเล็กน้อย เมื่อพี่สนคุยกับอาจารย์เสร็จและกำลังจะเดินออกไป แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกัน เพราะเกรงใจอาจารย์ แต่เอาเข้าจริงๆ ผมก็ใช้เวลาคุยกับอาจารย์ไม่นานเพราะอาจารย์ยังไม่ลงรายละเอียดมากนัก แต่โปรเจคคล้ายกับของพี่สนที่ทำอยู่ตอนนี้...แสดงว่าชีวิตผมคงต้องได้เกี่ยวพันกับพี่สนอีกสินะ

 

            พอออกจากห้องอาจารย์มา พี่สนก็รีบลุกเดินเข้ามาหา ผมเลยยิ้มให้...พี่สนคงไม่ได้ตั้งใจรออยู่อยู่ใช่ไหม

 

            “เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าวินจะมาอยู่แล็บเดียวกับพี่ แต่กว่าจะเริ่มโปรเจคพี่คงจบพอดี” พี่สนพูดยิ้มๆ

 

            “ฮ่าๆ นั่นสิครับ แล้วนี่พี่สนเริ่มโปรเจคไปหรือยังครับ เห็นอาจารย์บอกว่าหัวข้องานผมคล้ายๆ กับของพี่สนด้วย ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” พี่ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยยิ้มๆ

 

            “ได้สิครับ พี่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันนะครับ” พอโดนชวนจากคนอายุมากกว่าผมก็ไม่กล้าเอ่ยปฏิเสธ

 

            “เดี๋ยวผมขอโทรบอกเพื่อนที่หอก่อนนะครับ” เมื่อคืนนีลบอกว่าจะไปสอนพิเศษเป็นน้องของเพื่อนช่วงบ่าย เลยต้องโทรไปเช็คหน่อยว่าตื่นแล้วหรือยัง

 

            ว่าไงครับที่รัก...คำทักทายแปลกๆ ทำให้ผมต้องดูหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้งว่าไม่ได้ต่อสายผิด

 

            “เอ่อ...นีล...” เอ่ยออกไปอด้วยความไม่มั่นใจ

 

            ฮ่าๆ เออ นีลนี่แหละ แค่นี้จำเสียงไม่ได้?ดูผู้คุณท่านตอบมาสิ มันน่านัก!

 

            “ใครจะไปรู้ ไม่เคยได้ยินรับโทรศัพท์แบบนี้สักที เอ่อ...แล้วตอนนี้ไปสอนหรือยังครับ” รีบถามเข้าเรื่องเพราะไม่อยากให้พี่สนรอนาน

 

            มาแล้ว...ตอนนี้รอเพื่อนน้องอีกหนึ่งคน มึงกินข้าวไปก่อนเลยนะ กูคงเสร็จบ่ายๆ เดี๋ยวตอนเย็นค่อไปหาไรกินกัน

 

            “ครับๆ ตั้งใจสอนนะ” หลังวางสายเสร็จ ผมก็เดินกลับมาหาพี่สน

 

            “เรียบร้อยนะครับ” ผมพยักหน้าตอบกลับไป

 

            ตอนแรกผมบอกว่าไปร้านอาหารหน้ามหาวิทยาลัยก็ได้ แต่พี่สนไม่ยอม สุดท้ายเลยไปที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ มหาวิทยาลัยแทน แน่นอนว่าพี่สนได้แต่งตั้งตัวเองเป็นเจ้ามือสำหรับมื้อนี้ไปแล้วเรียบร้อย โดยให้เหตุผลว่าเป็นการเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่

 

            “พี่ขอถ่ายรูปลงเฟซบุ๊กได้ไหมครับ” พี่สนถามเมื่ออาหารเริ่มมาเสิร์ฟ

 

            “อ๋อ...ได้ครับเอาเลย” ผมขยับตัวหลบ เพื่อให้พี่สนถ่ายภาพอาหารได้สะดวก

 

            “เอ่อ...พี่หมายถึงรูปน้องวินน่ะครับ” ผมทำหน้างงเล็กน้อย ก่อนจะยกมือชี้ตัวเอง

           

            “ผม?” พี่สนพยักหน้ายิ้มๆ ผมเลยเกิดอาการเกร็งขึ้นมาทันที ปกติก็ไม่ค่อยได้ตั้งท่าให้ใครถ่ายรูปอยู่แล้ว กับนีลนี่โดนบังคับเสียมากกว่า

 

            “ฮ่าๆ เอาแบบธรรมดาก็ได้ครับ ไม่ต้องเกร็ง” รู้อีกว่าผมเกร็ง

 

            “เอ่อ...ผมไม่ค่อยชินกับการโดนถ่ายรูปน่ะครับ เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง” ในเมื่อมันยากลำบาก ผมเลยเลือกที่จะบอกความจริงไป

 

            “งั้น...วินนั่งปกติไปก็ได้ครับ ไว้พี่เจอมุมที่ถูกใจจะกดถ่ายเอง” ผมเกาหัวเพราะรู้สึกว่ายากกว่าเดิม

 

            “เอ่อ...พี่จะไม่กินเหรอครับ” พอผมพูดจบเสียงแชะก็ดังขึ้น

 

            “ฮ่าๆ น่ารักจังเลย ดูสิ...” พี่สนหันหน้าจอมาให้ผมดู...มันน่ารักตรงไหน

 

            “โหย...หน้ามึนๆ งงๆ แบบนี่เหรอครับน่ารัก ตลกมากกว่า”

 

            “ไม่หรอก น่ารักจะตาย ว่าแต่น้องวินเล่นเฟซบุ๊กหรือเปล่าครับ พี่แอดเฟรนด์ได้ไหม” เฟซบุ๊กผมเปิดไว้เผื่อมีเพื่อนติดต่อเท่านั้น แต่ไม่ค่อยจะได้อัพเดทอะไรเท่าไหร่

 

            “ชื่อ....ครับ แต่ตอนนี้ผมคงกดรับไม่ได้เพราะโทรศัพท์ผมเล่นอินเตอร์เนตไม่ได้ แหะๆ”

 

            “ไม่เป็นไรครับ กลับหอไปค่อยรับก็ได้ พี่ไม่รีบ” ผมพยักหน้าตอบกลับยิ้มๆ

 

            ไม่รู้ว่าพี่สนลบหรือเก็บรูปนั้นไว้ แต่หลังจากนั้น เราสองคนก็ลงมือจัดการกับมื้อเที่ยงต่อ พี่สนเป็นพี่ที่ดีมาก คอยบริการตักนั่นตักนี่ให้ผมอยู่ตลอดเวลา พอกินอิ่มพี่สนต้องกลับไปทำธุระต่อ เลยแยกย้ายกันที่ห้างสรรพสินค้า

 

            ผมแวะกลับมาที่ร้านกาแฟเพื่อมาคุยกับพี่เจ้าของร้าน ที่จะมาทำงานในวันพรุ่งนี้ ความจริงร้านนี้ก็มีนักศึกษามาทำงานอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน หนึ่งในนั้นก็เป็นเพื่อนในภาคผมเอง และเป็นคนที่ชวนผมมาทำงานที่นี่ด้วย

 

             เจ้าของร้านพาผมไปแนะนำกับพนักงานคนอื่นๆ ผมเลยได้ลองไปรับออร์เดอร์ลูกค้าตั้งหนึ่งราย ที่ได้แค่รายเดียวเพราะพี่เจ้าของร้านบอกว่า ยังไม่เริ่มงานจริง ถ้าเริ่มจริงจะให้หนักกว่านี้

 

            “งั้นผมกลับแล้วนะครับพี่ทราย” ผมยกมือไหว้พี้เจ้าของร้าน ก่อนจะกลับเดินมารอนีลที่ป้ายรถเมล์ เพราะตอนนี้นีลสอนเสร็จแล้วและกำลังขับรถกลับมา

 

           

 

 

            “นีลไม่อาบน้ำเหรอครับ สามทุ่มแล้วนะ” ผมเอ่ยทักนีลที่กำลังนอนคว่ำหน้าเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่บนที่นอน

 

            “เมื่อตอนเที่ยงไปกินข้าวกับใครมา” ผมหันไปมองนีล เมื่อรู้สึกว่าเสียงนีลนิ่งกว่าปกติ

 

            “ไปกับรุ่นพี่ที่แล็บครับ”

 

            “ชื่ออะไร” ผมเดินไปนั่งลงข้างนีล เพราะก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำ ผมได้กดตอบรับคำขอเป็นเพื่อนของพี่สนไปแล้ว

 

            “พี่สนครับ”

 

            “ทำไมต้องให้ถ่ายรูปด้วยอ่ะ มึงดูดิ...คอมเม้นของเพื่อนมันสิ ดูก็รู้ว่ามันคิดกับมึงมากกว่าน้องอ่ะ” นีลเริ่มส่งเสียงโวยวาย ผมเลยขยับโน๊ตบุ๊คมาดู ก็เห็นรูปเมื่อตอนเที่ยงถูกแท็กมาจากพี่สน

 

            “อ่า...แต่ผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่เขาสักหน่อย” นีลยังคงทำหน้าไม่พอใจ

 

            “กูไม่ชอบ!

 

            “นีลอ่า...ไม่เอานะ ไม่ต้องหึงให้เสียอารมณ์นะ ในเมื่อคนที่ผมรักมีแค่นีลคนเดียว เคยได้ยินไหม...ถ้ามือเราสองคนจับกันแน่นพอ ไม่มีทางที่มือที่สามจะมาแยกเราสองคนได้แน่นอน” ผมพูดพร้อมกับขยับเข้าไปกอดเอวนีลอ้อนๆ

 

            “เฮ้อ...มึงก็เงี้ยอ่ะ แล้วใครจะไปโกรธลง” นีลพูดพร้อมกับเอียงหน้าแนบแก้มตัวเองกับแก้มผม

 

            “หน่า...เดี๋ยวหัวล้านนะ ขี้ใจน้อยบ่อยๆ อ่ะ”

 

            “ใคร? ใครใจน้อย แค่ไม่พอใจเถอะ แล้วตั้งแต่นี้ต่อไป ถ้าไอพี่คนนี้มันชวนไปไหนอีกให้โทรมาบอกก่อนนะ ห้ามตอบตกลงโดยไม่อนุญาต”

 

            “ครับผม! ฮ่าๆ”

 

            “ดีมาก แต่คืนนี้ต้องโดนทำโทษเพื่อเป็นตัวอย่างของคราวถัดไป”

 

            “เดี๋ยวๆ” พอนีลพูดจบก็พลักผมลงกับที่นอน ก่อนจะตามมาคร่อมด้านบน

 

            “ไม่เดี๋ยวแล้ว กินเลย หึหึ”

 

 

 

 

............................................................Fin

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2,816 ความคิดเห็น

  1. #2772 sun_sun (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 12:46
    เห้ยน่ารักอะ แแต่นีลก็หาข้ออ้างได้ตลอดเลย
    #2772
    0
  2. #2721 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:40
    ดราม่าอีกแล้วหรอ สงสารน้องจอมทำไมต้องเลือก พี่เท็นเจ็บนะ
    #2721
    0
  3. วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 10:05
    อิเฮียน่ารักขึ้นจมเลย เเหมทำเปนจะลงโทดนะ
    #2642
    0
  4. #2593 ml (@cocoa-sweet) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 07:27
    น่ารักกกก นีลดูน่ารักขึ้นล้านเท่าจากเมื่อก่อน 555555
    #2593
    0
  5. #2566 mikey_moonlit (@moonlight-pearl) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 23:11
    น่ารักๆๆๆ
    #2566
    0
  6. #2562 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 22:41
    น่ารักกกกกกก><
    #2562
    0
  7. #2561 M.O.D (@mod-nittaya) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 20:29
    อิจ เฮียแว่นนะเนี้ย
    #2561
    0
  8. #2560 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 19:59
    น่าร๊ากกก กรุ๊งกริ๊งๆ
    #2560
    0
  9. วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 18:37
    น่ารักมากมาย-//-
    #2559
    0
  10. #2557 FinixSky (@prayfakrungpitak) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 12:26
    น่าร้ากกกก^_^~
    #2557
    0