Why? ก็อยากรุกอ่ะ (yaoi) ( Only e-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 95 : ตัวอย่างในเล่ม นีล-วิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ต.ค. 57









            “พี่นีลคะ...” ผมชะงักเท้าตัวเองที่กำลังจะก้าวเข้าไปหานีลที่กำลังทำงานกับเพื่อนใต้ตึกคณะกันอยู่

            “อ้าวว่าไงไอ้ตัวแสบ มาๆ นั่งๆ” นีลขยับให้น้องผู้หญิงนั่งลงข้างตัวเอง เห็นแล้วก็อดใจสั่นขึ้นมาไม่ได้ เลยได้แต่ขยับตัวลงนั่งเพื่อดูความเป็นไประหว่างนีลกับน้องผู้หญิงคนนั้นแทน

            “พี่นีล...ฮือ...ช่วยน้องด้วยแคลหนึ่งไม่ไหวจริงๆ นะ น้องอยากจะเอาหัวโขกพื้นวันละหลายๆ รอบ ฮือ...” น้องผู้หญิงพูดจบก็ทิ้งตัวลงพิงไหล่นีล

            “อย่าโขกพื้นเลย เดี๋ยวพื้นถล่ม” เสียงพูดคุยโต้ตอบกันอย่างสนิทสนม ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่น้องกับนีล แต่ดูเหมือนทั้งกลุ่มจะรู้จักและสนิทกับน้องระดับหนึ่ง

            “อาจจะเป็นน้องรหัสก็ได้นะ” ผมหันไปมองต้นเสียงด้วยความตกใจ และยิ่งเห็นหน้าคนพูดยิ่งตกใจ

            “พี่สน! โหย...ผมตกใจหมดเลย ว่าแต่ไปยังไงมายังไงครับ” เหตุที่ถามเพราะว่าพี่สนเรียนจบไปแล้ว เลยสงสัยว่าทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้

            “หึหึ...พี่เข้ามาคุยกับอาจารย์เรื่องเรียนต่อโทน่ะ ยังไม่อยากทำงาน” พี่สนตอบ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามผม

            “ว้าว...ดีเลย จะได้ช่วยโปรเจคผมด้วย” พอผมพูดจบพี่สนก็หัวเราะทันที

            “เปลี่ยนใจทันไหมเนี่ย”

            “ง่ะ...อย่านะ พูดแล้วห้ามคืนคำ”

            “ว่าแต่...วินมานั่งถ้ำมองแฟนตัวเองทำไมครับ ทำไมไม่เข้าไปหาล่ะ” พี่สนเอ่ยถามยิ้มๆ

            “ผมเปล่านะแค่...” ไม่กล้าเดินเข้าไป...ได้แต่ตอบอยู่ในใจตัวเอง

            “อะแฮ่ม!” กลิ่นตัวอันคุ้นเคย พร้อมกับเจ้าตัวที่นั่งลงเบียดข้างๆ ทำให้ผมรีบเงยหน้าขึ้นมอง

            “ไม่ทราบว่าพี่มีธุระอะไรกับแฟนผมครับ” ผมมองนีลด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะนีลจะเห็นเพราะตอนแรกเจ้าตัวนั่งหันหลังให้ผมอยู่

            “หึหึ เปล๊า...พี่ก็แค่มาทักทายน้องตามประสาคนรู้จักและสนิทสนมกัน”

            “เอ่อ...” ผมกำลังจะเอ่ยขึ้น แต่ก็โดนนีลเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน

            “ไอ้แว่น แล้วทำไมมึงไปเข้าไปนั่งกับพวกกูที่โต๊ะ มานั่งทำอะไรตรงนี้” ผมหันไปมองหน้านีล แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยตอบ นีลก็พูดต่อ

            “งั้นผมก็ขอตัวพาแฟนไปนั่งที่โต๊ะก่อนนะครับ”

            “เอ่อ...คงไม่ดีหรอกครับ” ผมขืนตัวไว้เพราะโต๊ะที่นีลนั่งจำนวนคนก็เยอะพอประมาณหนึ่งแล้ว ถ้าผมเพิ่มเข้าไปอีกคงได้นั่งเบียดกันแน่ๆ

            “ทำไม” ทั้งน้ำเสียงและสีหน้านีล ที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่ากำลังไม่พอใจทำให้ผมรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

            “ผมว่าจะกลับหอแล้วครับ วิชาสุดท้ายอาจารย์เลื่อนสอน” นีลมองหน้าผมนิ่งก่อนจะเอ่ยกลับมา

            “งั้นก็กลับด้วยกันนี่แหละ” ท้ายที่สุด นีลก็ลากผมออกมาจนได้

            “ไปเถอะวิน ยังไงเราก็ต้องเจอกันอยู่แล้ว” ผมอ้าปากค้าง เพราะไม่คิดว่าพี่สนจะพูดจาสองแง่สองง่ามอย่างนี้ อีกทั้งนีลก็หยุดนิ่งและหันมามองหน้าพี่สนอย่างไม่พอใจ

            “พี่ไปแล้วนะ” พี่สนยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกไปทันที











,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,พบกันต่อในรูปเล่มจ้า

 

2,816 ความคิดเห็น

  1. #2780 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 22:09
    ทำให้อยากได้มากขึ้นอีก อยากได้
    #2780
    0