What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
10

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


24 พ.ย. 58 / 00:36   [1.46.142.250]
รริศา บอกว่า :

ชายหนุ่มแนบกายซ้อนทับทางด้านหลัง โน้มใบหน้าลงไปหาความหอม ปลายจมูกโด่งเลื่อนไล้ไปตามแก้มเนียนละเอียดอย่างอดใจไม่อยู่ ดึงผ้าห่มออกจากเรือนร่างนุ่มหอมกรุ่น และทันทีที่หลุดพ้นก็เผยเรือนร่างงดงามหมดจดผิวเนียนละเอียดต้องสายตาชวนหลง

มือหนาเลื่อนไล้ผิวลื่นผ่านสะดือและหน้าท้องเรียบเนียน จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากขบเม้มหยอกเย้าเลื่อนต่ำลงมายังซอกคอตามปลายนิ้วมือผ่านเมื่อครู่ หยุดขบเม้มปลายถันเบาๆ อย่างหยอกยั่ว ก่อนจะวกกลับไปที่ริมฝีปากอิ่มแล้วดูดเม้มราวกับต้องการสูบวิญญาณ

ปลายนิ้วเลื่อนต่ำลงไปปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกจากเรือนร่างของหญิงสาว เรียวขาคู่งามหนีบเข้าหากันทันทีตามสัญชาตญาณป้องกันภัย ทว่าลำขาแกร่งก็แทรกกลางเอาไว้ จากนั้นก็ใช้ขาเพียงข้างเดียวดันแยกออกจากกัน และลูบไล้หยอกเอินดอกกุหลาบดอกตูมอวบอูมเต็มไม้เต็มมือ

คนที่ตั้งใจนอนหลับตานิ่งรู้สึกหนาวสะท้านราวกับยืนอยู่บนลานน้ำแข็งหนาทึบ คนมากประสบการณ์ยิ่งเพิ่มความฮึกเหิมลำพองได้ใจ ส่งปลายนิ้วแกร่งกรีดไล้กึ่งกลางกลีบดอกไม้งามกลางแอ่งน้ำหวานนุ่มนวล พร้อมกับที่มังกรน้อยของเขาก็ซุกซนตรงข้างสะโพกกลมกลึงของเธอ

ความรู้สึกหวามไหวในอกทำให้หญิงสาวไม่อาจต้านทานความต้องการภายในที่เอ่อล้นขึ้นมา เผลอเกร็งตัวบีบรัดนิ้วของเขาแน่น ริมฝีปากร้อนผละออกจากโพรงปากหวาน จูบเรื่อยลงมาตามซอกคอและหยุดวนเวียนอยู่ที่ปทุมถันคู่งาม พร้อมกับปลายนิ้วแกร่งขยับช้าๆ เบาๆ จนคนใต้ร่างเผลอแอ่นตัวตอบรับความเสียวซ่านจากปลายนิ้วของเขา

“อืม...” เสียงหวานครวญครางแผ่วเบาประท้วง ไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากความรัญจวนที่ถูกป้อนให้ แม้แต่เสื้อคลุมตัวเดียวติดกายของเขาหลุดร่วงไปตอนไหนเธอก็ไม่รู้สึกตัว

นิ้วแกร่งเริ่มขยับเร็วขึ้น ทั้งปากซุกซนก็ดูดดึงยอดอกหนักขึ้น ร่างเล็กบิดไปมาอย่างต้องการจะปลดปล่อยความอัดอั้นในกาย

“ในที่สุดร่างกายของเธอก็ไม่อาจต้านทานความต้องการฉันได้”

ชายหนุ่มยิ้มพอใจเมื่อเห็นท่าทีอ่อนระทวยของหญิงสาว คนเจ้าเล่ห์พลิกตัวแนบด้านหลังเพราะไม่อาจกักขังความอัดอั้นแน่นขนัดไว้ภายในได้อีกต่อไป ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับหญิงใดสักครั้งตลอดสิบปีที่ผ่านมา

มือใหญ่ของพชรยกขาข้างหนึ่งของหญิงสาวขึ้น ขยับสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของหญิงสาวจากทางด้านหลัง จัดท่าทางให้พอเหมาะ ก่อนจะแทรกตัวตนของเขาเข้าไปในช่องแคบชื้นแฉะทีละนิด หากแต่ความคับแน่นที่โอบรอบกายแกร่งทำให้เขาเสียวซ่านไปทั้งร่างจนต้องขบเม้มติ่งหูเล็กระบายความรู้สึก ปลายลิ้นหนาตวัดเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ พร้อมกับที่มือสากปล่อยจากเรียวขาที่เกาะกุมแล้วเลื่อนมาเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มอย่างหนักหน่วง โดยใช้ต้นขาดันเรียวขาเสลาแยกออกจากกันแทน ชายหนุ่มกดสะโพกเข้าหาเธออย่างเร่าร้อน เพิ่มแรงโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้ง เพราะความสวยหมดจดส่วนอวบอัดกับสะโพกผึ่งผายยวนตาเย้าใจเสียจนชายหนุ่มแทบคลั่งเมื่อเห็นเรือนกายไร้อาภรณ์

ความคับแน่นกับอกอวบอัดกระตุ้นอารมณ์ดิบให้พวยพุ่งสูงขึ้นจนใกล้ถึงจุดหมาย อาการบีบรัดรุนแรงของอีกคนบอกให้เขารับรู้ว่าเธอเองก็ใกล้จะถึงฝั่งฝัน ชายหนุ่มเร่งการเคลื่อนกายให้เร็วขึ้นอย่างเอาใจ ในที่สุดทั้งสองร่างก็จูงมือกันผ่านสะพานสีรุ้งถึงวิมานดวงดาวที่รอคอยอย่างสุขสม

เจ้าของร่างงามใต้ร่างเหยียดเกร็งด้วยความเสียวซ่าน มือเรียวจิกที่นอนแน่นพลางหลับตา กัดริมฝีปากแน่นกลบเสียงสะอื้นเบาๆ ของตัวเองพร้อมน้ำตาที่ไหลรินออกมาอีกรอบเมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำกับหญิงสาวอีกคนเมื่อครู่ ซึ่งมันคงไม่แตกต่างกันนัก

ชายหนุ่มระบายยิ้มอ่อนโยนออกมาโดยไม่รู้ตัวทั้งที่ร่างกำยำยังแนบแผ่นหลังแน่น ยกมือปัดปอยผมที่ปิดใบหน้าขาวกระจ่างออกอย่างเบามือ ก่อนจะกดปลายจมูกจูบหัวไหล่เนียนแล้วกระชับอ้อมกอดปิดตาหลับด้วยความเหนื่อยอ่อนจากการเดินทางและเสียพลังงานเมื่อครู่

“ฉันคงไม่แตกต่างจากคนอื่น ค่าของฉันเหลือเพียงนางบำเรอบนเตียงของคุณสินะ...คุณแพทริก เรย์ดอน”


ได้รับแล้วคอมเม้นกระซิบหน้าบ้านด้วยนะคะ รักหรือไม่ชอบก็แวะหย่อนสักสองสามคำไว้ให้นักเขียนดูต่างหน้า โรสไม่ได้เข้ามาหน้านี้บ่อยๆ ขอบคุณค่า

 


29 ก.ย. 58 / 20:46   [1.47.8.51]
รริศา บอกว่า :

พชรครางออกมาเบาๆ “มากกว่านั้น...ยาหยี” เขาเชิญชวนให้เธอสัมผัสส่วนนั้นของเขามากขึ้น จนในที่สุดหญิงสาวก็จำยอมกอบกุมความเป็นบุรุษเพศของเขาเอาไว้ด้วยท่าทีเขินอายอย่างน่ารัก

 “รู้สึกถึงความต้องการของผมที่มีต่อคุณไหมยาหยี

ตะวันวาดสัมผัสถึงความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามและเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ อยู่ใต้ฝ่ามือของเธอ รวมถึงความร้อนผ่าวที่ทำเอาหญิงสาวเขินอายจนไม่กล้าขยับ ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าสบตากับเขา

ใบหน้าหล่อของชายหนุ่มบิดเบี้ยวจากรอยสัมผัสของเธอ ชายหนุ่มโอบรั้งต้นคอของหญิงสาวให้โน้มเข้าหาตัวเขา กดริมฝีปากอุ่นจูบอย่างอ่อนโยน

มือใหญ่ค่อยๆ เลื่อนลงบนผิวเนียนลื่นด้านหลัง ลูบไล้สำรวจเรือนร่างของเธออย่างอย่างนุ่มนวล ราวกับจะจดจำทุกส่วนของเธอให้ตราตรึงในรอยสัมผัส จารึกความรู้สึกและบทเรียนรักฉากนี้เอาไว้ในก้นบึ้งหัวใจ

เจ้าของเรือนร่างงามแอ่นรับความร้อนจากมือของเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ เธอรับรู้ได้ถึงความอ่อนโยนและทะนุถนอมที่เขากระทำกับเธอ ช่างแตกต่างจากบทรักคราวก่อนอย่างสิ้นเชิง

บทรักที่เต็มไปด้วยความลึกซึ้ง อ่อนหวาน ไม่เร่งเร้าเอาแต่ใจ

ผมอยากกลืนกินเนื้อนุ่มๆ ของคุณไปทั้งตัว

ชายหนุ่มกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูเลื่อนไล้ปลายจมูกลากผ่านไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ หยุดจูบซับที่ลำคอระหงก่อนที่จะเลื่อนต่ำลงมาที่เนินอกอวบอิ่ม เขามองด้วยแววตากระหาย ไม่รั้งรอที่จะโฉบริมฝีปากร้อนครอบครองยอดถันชูชัน

พีท... อย่าค่ะ หญิงสาวเปล่งเสียงห้ามออกมาอยากยากเย็น ทว่าปากร้องห้าม แต่มือกลับจิกเกร็งที่บ่าแกร่งไม่ให้เขาห่างไปไหน

ปลายเรียวลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดไปมาบนทรวงอิ่มอุ่นของเธอ กระแสเร้ารัญจวนที่ก่อตัวในกายทำให้หญิงสาวเผลอครางออกมาอย่างไม่อาย อีกข้างถูกรัดตึงครอบครอบด้วยลิ้นร้อน แต่อีกข้างก็ถูกปลายนิ้วใหญ่หยอกล้อสะกิดพร้อมกับบดขยี้ด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้

พชรปล่อยริมฝีปากออกจากยอดถันเต่งตึง ลากริมฝีปากร้อนจูบต่ำลงมาไปเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้าและอ่อนโยนจนถึงหน้าท้องแบนราบ ปลายลิ้นหนาของเขาตวัดวนที่รอบสะดือ หญิงสาวร้องพยายามบิดกายหนี ทว่าไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการแข็งแรงของเขา มือใหญ่แยกเรียวขาเสลาออกจากกัน เธอพยายามที่หุบกลับแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้ ดวงตาสีนิลคู่นั้นจับจ้องไม่วางตา

อย่ามองค่ะ ยาหยีอาย

สายตาของเขาจ้องอย่างกระหายที่ส่วนประกาศความเป็นอิสตรีของเธอ ซึ่งตอนนี้ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวานหยาดเยิ้ม จนทำให้คนมองต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น

เจ้าของใบหน้าครามเข้มก้มลงไปยังดอกไม้งามที่เบ่งบานอยู่ตรงหน้าเขา ก่อนจะใช้ลิ้นเลียมไล้ดูดดื่มน้ำหวานที่ราวกับไม่มีวันหมด มันยังคงรินหลั่งออกมาเรื่อยๆ ขณะที่เจ้าของความงามนั้นกรีดร้องด้วยความทรมานปนเสียวซ่าน

เขากำลังทำให้เธอคลั่งด้วยเรียวลิ้นและริมฝีปากที่ประทับลงบนน้องนางคนงาม ความรัญจวนก่อตัวขึ้นอีกมวลระลอก ตะวันวาดบิดเร้าไปมาอย่างทรมาน  นิ้วมือเล็กจิกไปบนผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ พร้อมกับที่นิ้วเท้าเหยียดเกร็งลดความเสียวซ่าน

พีทอย่าค่ะ พอเถอะ... พอแล้ว หญิงสาวห้ามเสียงกระเส่า

ทว่าพชรกลับเร่งเร้าดูดดื่มเกสรของเธออย่างเร่าร้อนมาก หญิงสาวยกสะโพกของตัวเองแอ่นรับอย่างหน้าไม่อาย ประสบการณ์แสนหวานที่เธอตั้งตารอบทต่อไป

พีท... ยาหยีจะไม่ไหวแล้วค่ะ หญิงสาวบอกเสียงสั่น จิกบ่าของเขาแน่นจนเป็นรอยแดง

ชายหนุ่มกระตุ้นปลายลิ้นรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวรั้งอารมณ์ไม่ไหวอีกต่อไป ร่างกายของเธอเกร็งแน่นพร้อมกระตุกถี่หลายครั้ง ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออก เลื่อนตัวขึ้นทาบทับหญิงสาว  แนบริมฝีปากกระซิบข้างหู

“คุณมีความสุขไหมยาหยี”

ค่ะ...ยาหยีมีความสุขมาก

หญิงสาวยอมรับออกมาตรงๆ ก่อนจะซุกหน้ากับหมอนด้วยความเขินอาย ทำให้ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ อีกครั้งด้วยความเอ็นดู ก่อนจะจับร่างเธอพลิกกลับมานอนหงาย

“ตอนนี้คุณรู้หรือยังว่าผู้ชายตรงหน้าคุณเป็นใคร”

หญิงสาวหลบสายตาตอบกลับอ้อมแอ้ม

“ขอบคุณที่กลับมาเป็นพีทคนเดิมของยาหยี”

“ผมต้องได้รางวัลหรือเปล่านะ” ชายหนุ่มถาม แต่เขากลับไม่รั้งรอคำตอบให้เสียเวลา

พชรขยับตัวไปที่ปลายเท้าของเธอ ก้มลงจุมพิตหลังเท้าเล็กๆด้วยอารมณ์เสน่หาอย่างสุดซึ้ง ค่อยๆลากจุมพิตส่งลมหายใจร้อนๆสัมผัสผิวเนื้อนางสู่ขาเรียว ในตำแหน่งที่สูงขึ้น ร่างบางสะท้านเลือดร้อนๆสูบฉีดไปทั่วร่าง

ปลายยอดทรวงสีทับทิมทั้งสองจนรัดตัวเขม็งอีกครั้ง มันกำลังหลอมรวมอัดแน่นบีบกระตุกระรัวแข่งกันอย่างหนักกับบริเวณกล้ามเนื้อภายในของความเป็นหญิง ความทรมานแสนหวานที่ถูกปลุกเร้าขึ้นอีกครั้งหลังผ่านความสุขสมมาไม่ถึงห้านาที ทำให้หญิงสาวสะท้านเสียวซ่านห่อตัวครางสยิวแม้ยังอยู่ในห้วงฝัน

ตะวันวาดรีบหนีบขาหนีตามสัญชาตญาณ พ่นเสียงหวานอุทานเบาๆ ใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย ที่รับรู้สภาพเปลือยเปล่าของเธอและเขา กล้ามเนื้อแกร่งสัญลักษณ์ของความเป็นชายดีดตัวโป่งพองขึ้นตามธรรมชาติ

พีท...”

ผมขอนะยาหยี...ผมอยากรักคุณใจจะขาด...ร่างกายผมทนต่อไปอีกไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว” ชายหนุ่มเว้าวอน เสียงของเขาขาดหายเป็นห้วงๆ มือแข็งแรงยกร่างของเธอให้ขยับขึ้นเกือบเป็นนั่งพิงหัวเตียง ใช้หมอนนุ่มใบเล็กหนุนหลังเธอเอาไว้ ก่อนที่จะขยับขาเรียวแยกออกจากกัน

เขากรีดปลายนิ้วมือนำทาง ความหวานยั่วยวนไหลเยิ้มหลอกล่อให้เขาเดินหน้า

พชรแทรกร่างหนาของเขาเข้าแทนที่ จับขาเรียวทั้งสองโอบรอบสะโพกแกร่ง ให้เธอชันเขาขึ้นเล็กน้อย มือข้างหนึ่งปลุกเร้าร่างกายเธอริมฝีปากเขายังฟอนเฟ้น ดูดเม้มสลับตวัดลิ้นเลียปลายยอดปทุมถันสีของเธอถี่ระรัว ยอดทรวงสีชมพูเข้มดีดตัวขึ้นแข็งไปไต ตอบโต้สัมผัสรุกเร้าของเขาอย่างไม่กลัวเกรง

ความซ่านสยิวเพิ่มพูนขึ้นมากมายจนหญิงสาวต้องแอ่นกายขึ้นรับ การเล้าโลมของเขาอย่างเต็มที่ หญิงสาวส่งเสียงครางกระเส่า ไอร้อนจากอันแสนซาบซ่านจากทรวงอกแผ่กระจายลงสู่กล้ามเนื้อภายใน เผลอไผลปล่อยตัวปล่อยใจไปกับทุกการชี้นำของเขา

ร่างกายตื่นตัวที่จะเรียนรู้ไปสู่จุดหมายปลายทางแห่งความสุขร่วมกับเขา มือเรียวข้างหนึ่งโอบรอบท้ายทอยของเขา ขณะที่มืออีกข้างโอบแผ่นหลังหนาและจิกเล็บฝังเนื้อแน่น

เมื่อคลื่นแห่งความเสียวซ่านสาดซัดเข้าหา ร่างกายของเธอเร่าร้อนเหมือนถูกไปสุม กล้ามเนื้อภายในบีบเกร็ง ตอดกระตุกอย่างหนักหน่วงรอรับการเติมเต็มจากเขา ช่องทางรักของเธอบีบหดจนรู้สึกปวดร้าว ไอร้อนชื้นไหลซึมออกมาเหมือนดอกไม้แรกแย้มปล่อยน้ำหวานหยาดรินล่อแมลง

หือ...” หญิงสาวยกสะโพกขึ้น ในจังหวะที่เขาแทรกท่อนเนื้อแกร่งเข้าสู่ตัวเธอ ส่งเสียงครางด้วยความซ่านสยิว ในขณะที่เขาเลื่อนใบหน้าขึ้นมองสบตาเธอด้วยความพอใจ

คุณสวยที่สุด” เขากระซิบเสียงห้าวโน้มใบหน้าลงจุมพิต ขยับแทรกความร้อนแกร่งเข้าหลอมรวมกล้ามเนื้อนุ่ม ขยับเร่งเร้ากระแทกกระทั้นในจังหวะหนักหน่วง กล้ามเนื้อภายในขมิบตัวต้อนรับสิ่งแปลกปลอมที่เต็มใจเชื้อเชิญ ความสุขไหววนจนร่างกายสั่นสะท้านสู่ห้วงความสุขสม เสียงครางกระเส่า และหอบ ของเธอเป็นห้วงๆ

พชร ยังแอ่นร่างอัดความเป็นชายอันร้อนแกร่งอยู่ในตัวเธออย่างแนบแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความซ่านกระสันคลายตัว เมื่อความทรมานอันซาบซ่านถูกปลดปล่อย

เขาค่อยๆเอนซบฟุบร่างบนร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวด้วยความสุขทั้งกายและใจ ขณะที่ร่างเล็กโอบกอดเขาไว้ หายใจหอบหนักหน่วงประสานกัน เมื่อลมหายใจเริ่มกลับสู่สภาพปกติ เขาก้มลงจูบซับเหงื่อที่หน้าผากให้เธอด้วยความรู้สึกลึกล้ำเป็นพิเศษ 


ได้รับข้อความแล้ว...แจ้งที่หน้าบ้านด้วยนะคะ
โรสไม่ค่อยได้เข้ามาหลังบ้านเท่าไร 

ขอบคุณค่ะ



17 ก.ค. 58 / 15:25   [1.47.103.55]
รริศา บอกว่า :

ไร้เสียงเล็ดลอดผ่านแนวกำแพงฟัน แต่หญิงสาวกลับเงยหน้ามองเขาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง สบประสานกับแววตามรกตของเขาที่มองอยู่ก่อน แววตาซ่อนกลัวระแวงภัยของเธอที่ส่งผ่านทำให้คนมองอดเอ็นดูไม่ได้ ความรู้สึกแปลกๆ ที่ก่อตัวขึ้นเพียงไม่กี่นาทีที่ได้สัมผัสด้วยตา หลงใหลอยากอ่อนโยนทะนุถนอมขึ้นมามากกว่าเดิม

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักลงบนหน้าฝาก ลากไล้เรื่อยลงมายังแนวคิ้วโก่งสีเข้ม ปิดเปลือกตานุ่มเนินนานหนักหน่วงราวกับย้ำปักกั้นอาณาเขต ขยับริมฝีปากอุ่นมาถึงสันจมูกกับสองนวลแก้มเนียนนุ่ม ตรีตราทุกอณูมาหยุดอ้อยอิ่งที่ริมฝีปากอิ่มเนิ่นนานและเลื่อนลงไปยังซอกคอระหง ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือเชยปลายคางมนของหญิงสาวขึ้นมองสบตา และโน้มริมฝีปากจรดแนบชิดลงไปอีกครั้งอย่างนุ่มนวล...

อลันเลื่อนมืออีกข้างไปเลื่อนลงไปบดคลึงสะโพกผายใต้ร่มผ้าบางพริ้ว

มือของลลินเลื่อนวางบนหลังมือของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ทุกอย่างจะล่วงเลยมากไปกว่านั้น

“ไม่นะคะ”

“นิดเดียว” มือหนาของเขายักซุกซน เลื่อนไล้ไปผนผืนผ้าบางเบาที่กางกั้นนวลเนื้อกับปลายนิ้มสาก

หัวใจดวงน้อยลอยละล่อง สัมผัสอ่อนหวานกับจุมพิตที่นุ่มนวลเต็มเปี่ยมไปด้วยความเอาใจใส่ ลลินเผลอบิดตัวตามความเรียกร้องของร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน เปิดปากตอบรับการครอบครองอันหนักหน่วงของเขา ลิ้นสากร้อนของอลันล่วงรุกเข้าไปร่ายเร้าแทบจะทันที บ่งบอกให้รับรู้ถึงความปรารถนาในกายหนุ่ม

...ได้โปรด...อย่า...เสียงหวานกระซิบแผ่วเล็ดลอดออกมา ขณะที่ปฏิกิริยาทางร่างกายตอบรับสวนทางกับคำพูด เอนกายลงนอนตามแรงโน้มนำของอีกฝ่าย

“อย่าหยุดใช่ไหม” เสียงของชายหนุ่มบอกเล็ดลอดแนวฟันที่ขบเม้ม เข้าข้างตัวเองอย่างที่สุด

ไม่มีเสียงขับขานตอบรับหรือปฏิเสธ หากแต่เขาก็ยังคิดเข้าข้างตัวเอง เธอคงรู้สึกไม่แตกต่าง เขากดตัวหญิงสาวลงบนความอ่อนนุ่มที่รองรับตัว วัตถุที่ออกแบบมาอย่างดีเยี่ยมสำหรับการนอนพักผ่อน

หากแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกอยากพักให้หลับสบายเหมือนผู้ผลิตสร้างขึ้น

“ฮือ...” เสียงครางแผ่วหวิว ตามสัมผัสพลิ้วหวานที่เขามอบให้

ความปิติเร้าระทึกเต้นระริกอยู่ในดวงตาคมเมื่อได้ยินเสียงหวาน มือหนาที่บดคลึงเลื่อนสอดลงที่ขอบกระโปรงที่รั้งขึ้นถึงโคนขาเนียน พร้อมกับเลื่อนผ้าผืนตัวบางให้ยกพ้นตัว

หากแต่กลับติดกระดุมเม็ดเล็กที่ปลายปกเสื้อด้านหลัง สองมือหนาทำงานร่วมกันเป็นทีมราวถูกฝึกปรือมาอย่างดี กระดุมเม็ดจิ๋วสีเหลืองนวลหลุดร่วงกระเด็นนลงพื้นเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เผยเนินอกสร่างปริ่มน้ำชวนมอง มืออีกข้างรั้งบั้นท้ายงามให้แนบชิดกับตัว รสจูบที่ปรนเปรอเริ่มรุนแรงลุกลามขึ้นตามไฟอารมณ์

ลำขาแกร่งดันเรียวให้แยกออกจากกัน เพื่อรองรับลำตัวของเขาที่แทรกเข้าไปกึ่งกลางเรียวขาเสลา มือใหญ่โอบรอบเอวคอดอย่างหวงแหน มืออีกข้างค่อยๆ สัมผัสแตะไล้สัมผัสผิวหญิงสาว ความนุ่มลื่น เนียนละมุนของผิวเนื้อฉ่ำ ทำให้อลันไม่รู้สึกตะขิดตะขวางใจที่จะแตะต้องสำรวจตรวจตราลึกซึ้งกว่าที่เป็นอยู่

หญิงสาวหนีบหดสองเรียวขาของตัวเองเข้าหากันตามสัญชาตญาณ ความอายที่มากกว่าความรู้สึกอื่น

“ที่รัก...ได้โปรด”

ชายหนุ่มต่อรองเสียงแหบพร่าครางงึมงำ พยายามดึงรั้งให้กาวออก เรียวฟันขาวขบเม้มริมฝีปากอิ่ม หยอกเย้าสอดลิ้นหนาสำรวจแนวกำแพงฟัน  เปิดประตูเมืองดูดกลืนน้ำหวานซ่านละมุน

ชายหนุ่มไล้มือตามร่องอกสอดลงไปใต้แผ่นหลังเนียน แตะไต่ผิวนุ่มอย่างเบามือ ย่องเบาปลดตะขอบราตัวน้อยให้เลื่อนหลุด เผยเนินอกสล้างสาวแรกรุ่นขบเผาะอวดสายตา

เรียวปากอุ่นโฉบพลิ้ว ขบเม้มดูดกลืนราวทารกหิวกระหาย  แนวเรียวขนชูชันตั้งรับเหมือนหญ้าแห้งได้รับไอฝน เลือดในกายวิ่งพล่านพร้อมพุ่งรบทำศึก

หญิงสาวใต้ร่างอารมณ์หวามไหวไปกับลีลารักของเสือหนุ่มอย่างเขา กาวงสาวอย่างเธอถูกไล่ต้อนให้จนมุม แต่เธอก็พยายามเรียกสติสุดท้ายของตัวเองคืนกลับมา เปล่งเสียงแผ่วหวิวออกมาอย่างยากเย็น

“อย่าค่ะ...คุณอลัน” เสียงห้ามหวานกังวานในโสตราวเสียงเรียกร้องให้ชายหนุ่มฮึกเหิมเพิ่มทวีคูณ วินาทีนี้ไม่มีอะไรมาหยุดความต้องการของร่างกายไว้ได้

“หืม...ผมขอนะคนดี...” เพียงคำขอสุดท้ายที่หลุดออกจากปากหยักของเขา พร้อมกับเสื้อเชิ้ตชุดลำลองสีขาวของเขา กางเกงตัวยาวเข้าชุดกันของชายหนุ่มปลิวหวือร่วงกองเคียงคู่กับชุดแซกสีมรกตของเธอ ร่วมเรียงนอนเคียงกันบนพื้นพรมสีกำมะหยี่

คุณสวยเหลือเกินอลันถามเสียงพร่า พลางโน้มกายลงมาใกล้อีกนิด หญิงสาวนิ่วหน้าบีบไล่ความรู้สึกอัดอั้นอยากที่จะอธิบายในตัว จะให้เธอหน้าด้านตอบรับเขาได้อย่างไร

“คุณรู้สึกไม่ต่างจากผมใช่ไหม คุณอยากให้ผมทำมากกว่านี้ บอกผมสิ!

หญิงสาวส่ายหน้าแทนคำตอบ

“แต่ร่างกายคุณบอกผมอย่างนั้น”

หญิงสาวปรายตามองอย่างเขินอาย เธอจะปฏิเสธได้อย่างไรในเมื่อร่างกายเธอไม่อาจต้านทานเขาได้ แต่เธอก็อายมากเกินพอที่จะเรียกร้องหรือบอกเขาไป

เพียงแค่นั้นก็เรียกรอยยิ้มที่ซ่อนไว้ในดวงตามรกต อลันเลื่อนตัวลงจูบยอดทรวงอกอิ่มสร่างเป็นรางวัล ตวัดปลายลิ้นหมุนวนหยอกเอิ้น ดูดกลืนดับความกระหายหิวของตัวเอง เนื้อนิ่มช่างหอมหวานชวนดูดดื่มราวกับว่าเขาจะไม่มีวันอิ่มเอม

ลลินสูดลมลมหายใจเข้าปอด แอ่นตัวตอบรับสัมผัสซ่านสยิวแทนคำตอบ

ชายหนุ่มก้มลงอีกครั้ง ตั้งใจลากปลายลิ้นอุ่นผ่านช่วงลำตัวนุ่มลื่นราวน้ำนม หยุดเชยชมความหอมนุ่มของนวลผิวเนื้อใต้สะดือเนิ่นนาน จนหญิงสาวเผลอครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“อืม...คุณอลัน”

อลันหยอกเย้าเนินเนื้ออูมอิ่มภายใต้กลุ่มแพรไหมนุ่มลื่นอย่างจงใจให้อีกคนร่ำร้องอ้อนวอน ชายหนุ่มฝังจุมพิตหนักหน่วง

หญิงสาวกัดฟันแน่นและยังคงส่ายหน้าทั้งที่ลมหายใจขาดเป็นห้วง ไม่อาจต้านทานความต้องการของตัวเองได้สักนิด

อลันขมวดคิ้วมุ่น มองคนตรงหน้าเป็นประกาย กิริยาเป็นธรรมชาติไร้การปั้นแต่งยามนี้ทำให้เขาเกิดอาการหวงแหนเพิ่มขึ้นไป ไม่อยากให้ผู้ชายหน้าไหนได้เห็นและได้สัมผัสลลินอย่างที่ได้เห็นและสัมผัสในตอนนี้

เจ้าของร่างสูงเลื่อนตัวลงนอนซ้อนด้านหลัง ส่งมือขวาบดคลึงสะโพกผายเลื่อนเลยไปบนเนินเนื้อด้านบน สอดขาเข้าเกี่ยวเรียวขาให้แยกออก กดนิ้วใหญ่หยอกเอินนวลเนื้อนุ่ม

มืออีกข้างสอดใต้ลำคอโอบรอบอย่างหวงแหน ก่อนที่จะไถลมือข้างที่อยู่บนหน้าอกวกกลับไปแตะต้องรอยจุมพิตของตัวเองเมื่อครู่อย่างอ่อนโยน ปลายนิ้วใหญ่ค่อยบรรจงคลี่แย้มอย่างหยอกเย้า ดวงตาคมหรี่มองดวงหน้าหวานหยาดเยิ้ม

“พอไหมที่รัก”

ลลินหลับตาพริ้มรอรับบทเรียนที่เขากำลังจะมอบให้อย่างเต็มใจ ริมฝีปากขบเม้มครางเสียงแผ่ว ขาข้างที่เป็นอิสระเหยียดเกร็ง สองมือเล็กกำแน่นจิกผืนผ้าสีขาวระบายความซ่านสยิว กายสาวบีบรัดต่อต้านการรุกรานแปลกใหม่แต่ในขณะเดียวกันก็ค่อยๆ คายน้ำหวานออกมาตามรอยสัมผัสปรนเปรอ

อลันเบียดตัวเขาหา ซุกแทรกกล้ามเนื้อที่แข็งขืนถูไถไปตามซอกขานุ่ม

อืม...อลันครางเสียงพร่าไม่สามารถบังคับกระแสเลือดวิ่งพล่านในร่างกายและรอคำเว้าวอนที่ออกจากปากหญิงสาวได้

อวบอิ่มผสานกลิ่นหอมของเนื้อสาวที่รัดแน่น ยิ่งทำให้กระแสเลือดในกายอุ่นวิ่งพล่านอยากลิ้มลอง เพราะขนาดปลายนิ้วยังรู้สึกอึดอัดมากมายขนาดนี้

“ทูนหัวของผม...ผมอยากรักคุณ” เสียงกระเส่าที่เล็ดลอดผ่านไรฟัน ทำให้คนตัวเล็กกว่าไม่อาจต้านทานแรงปรารถนาที่เรียกร้อง

ลลินผ่อนลมหายใจหนักให้กับเสียงที่เปล่งออกมาหลังจากปลายนิ้วใหญ่ถอดถอน เธอไม่ได้ตอบรับคำขอของเขา แต่ร่างกายกลับทรยศผวาเข้าหาเหมือนเป็นการตอบรับและเชื้อเชิญได้เป็นอย่างดี

ลลิน...อลันโน้มกายเข้าหาร่างอวบอิ่มอีกครั้ง กระแสเลือดร้อนฉ่าในกายสั่งให้เบียดร่างเข้าหาความเนียนละมุนของผิวเนื้อสาวทันที สองแขนรวบโอบเอวบางแนบกับลำตัว กดตัวหญิงสาวให้โค้งรับสัมผัสกับอ้อมกอดอ่อนโยนหวงแหนอย่างที่ไม่เคยโอบกอดใคร

คุณก็ต้องการผมใช่ไหมชายหนุ่มยกคอขึ้นถาม กดสะโพกเข้าหา

ลลินเบือนหน้าหนี แต่ก็ถูกมือใหญ่จับผินกลับมาสู้สายตาสีนิลอีกครั้ง

เรือนร่างบิดเป็นเลขแปด เรือนกายเขายังผูกติดทางด้านหลัง แต่ใบหน้าของเธอกลับถูกเขาเชิดให้เงยสบตา หญิงสาวไม่กล้าพอที่จะสบตาคมและเลือกที่จะปิดเปลือกตาลงหนีแววตาเหยี่ยวคู่นั้น แต่พอหลับตาเขาก็ก้มลงจูบเปลือกตาหนัก เมื่อยิ่งดิ้นรนและทำท่าจะหันหน้าหนีอีกครั้ง อลันก็ดักไว้ด้วยจุมพิตหนักหน่วงกระซิบเสียงกระเส่า

คุณไม่ต้องตอบ...ขอเพียงร่างกายคุณไม่ปฏิเสธก็เพียงพอแล้ว แต่สำหรับผม...ผมต้องการคุณ...ตอนนี้...เวลานี้...ทูนหัวชายหนุ่มถดถอยร่างกายออกจากเรียวขา

สองแขนช้อนใต้ร่างงามยกขึ้นนอนหงายเกี่ยวขาแยกออก มังกรผงาดพร้อมรบและฝังรอยความทรงจำแรกที่แสนหวานให้แม่สาวจอมยั่ว ความนุ่มหยุ่นละมุนละไมแนบชิดอกแกร่งจนแทบจะผสานเป็นเนื้อเดียว ไออุ่นจากเรือนกายไม่ร้อนรุ่มเท่ากองไฟในอารมณ์ที่สั่งสมมานานสามวันเต็ม

กรงเล็บแข็งจิกฝังลงบนแผ่นหลังหนาระบายความเจ็บปวดในร่างที่ราวกับว่ามันกำลังแหลกสลายไปตอนนี้ วินาทีนี้ ใบหน้าเหยเกของเธอบ่งบอกถึงความรู้สึกของเธอได้ดี แม้จะเคย แต่ความสดของเวลาที่ผ่าน ความเจ็บปวดก็ยังทิ้งร่องรอยหลงเหลือเต็มเปี่ยม

ริมฝีปากอุ่นของอลันแนบลงบนริมฝีปากเนียนนุ่มอีกครั้ง จูบปลอบโยนของเขาสามารถลบรอยปวดร้าวได้อย่างสิ้นเชิง ความเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความซ่านซ่านอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เจ้าของร่างโปร่งในวงแขนชายหนุ่มไหวสะท้าน ลุ่มหลงอยู่ในวังวนแห่งสัมผัสหวามไหวจนดิ้นไม่หลุด คล้อยตามบทพิศวาสแสนหวานที่เขามอบให้อย่างล่องลอย

ลีลารักพลิ้วสะบัดเสียงลมหายใจหอบถี่ดั่งเสียงพิณขับกล่อม เม็ดเหงื่อผุดออกตามไรขนทุกอณู แม้เครื่องปรับอากาศยังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม ชายหนุ่มโอบกระชับอ้อมกอดรั้งร่างภรรยาเข้ามาแนบชิด กดจมูกโด่งบนแผ่นหลังเนียนอย่างหวงแหน ตราประทับที่เขาตีจองทุกอณูเนื้อ

วินาทีแห่งรสพิศวาสที่ห้วงสุขสมอย่างที่เธอรอคอย เขาเร่งเร้ากระชันถี่ แต่เพียงเสี้ยวนาทีที่เธอจะแตะต้องผ่านพ้นเส้นทางสีรุ้ง

“อือ...คุณอลัน

เท่านี้พอมั๊ยทูนหัวอลันครางเสียงพร่าทั้งอิ่มเอม สุขสมเคล้าความภาคภูมิ กดริมฝีปากแนบริมฝีปากอุ่นเก็บกลืนเสียงร้องของหญิงสาว แล้วค่อยไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับแก้มเนียนกัดฟันกระซิบ คำถามมาพร้อมกับแรงกระแทกเป็นจังหวะ คนใต้ร่างตอบได้เพียงเสียงครางเรียกชื่อเขาเท่านั้น

อืม...คุณ... หญิงสาวร้องเสียงแผ่วสุขสม ครั้งแรกที่เธอยอมอายหลุดปาก แต่ความสุขที่เขาปรนเปรอก็มีมากกว่า ปล่อยมือที่โอบรัดต้นคอให้ตกลงข้างลำตัวหลังจากเธอเกี่ยวก้อยสายรุ้งมาครอบครองอย่างสมใจ

 

ได้รับแล้ว แจ้งกลับหน้าวอลด้วยนะคะ


 

ฝากอีกเรื่องค่ะ
ผัวเงินผ่อน

ชายหนุ่มหันหน้ามามองคนหลับยิ้มๆ  เพิ่งรู้ว่าผู้หญิงข้างๆ กลัวการนั่งเครื่องบินถึงขนาดต้องพึ่งยานอนหลับอ่อนๆ แม้ว่าเวลาบินจากกรุงเทพไปภูเก็ตจะสั้นแค่คืบ ถ้าเขาไม่ตามมาก็ไม่รู้ว่าหล่อนบอบบางเพียงใด ภายใต้ภาพภายนอกของหญิงแกร่ง แต่เธอก็ต้องการการปกป้องจากใครซักคน

คอของเธอขยับไปตามจังหวะของเครื่องบินตกหลุมอากาศ ชายหนุ่มใช้มือรั้งศีรษะเธอมาซบที่หัวไหล่ตัวเอง สอดแขนไพล่หลังเธอเหมือนกำลังโอบเอาไว้ ยกมืออีกข้างปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอออก

 เก็จมณีขยับกายด้วยความเมื่อยขบ ทว่าไออุ่นจากร่างหนา อ้อมแขนแข็งแรงยังกกกอดรัดร่างเธอกระชับชิดเหมือนกลัวจะหนีหายไปจากเขา หญิงสาวกอดท่อนแขนที่วางพาดทับลำตัวเธอเอาไว้ โดยที่ไม่รู้ตัวสักนิดว่าเจ้าของแขนนั่งมองเธออยู่ ถามตัวเองว่าเธอเป็นผู้หญิงประเภทไหนถึงได้รู้สึกดีกับผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่สามี แต่ถึงตอนนี้เธอยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ จนกระทั่งเครื่องแลนดิ้งลงจอด

“คุณเก็จมณี” ชายหนุ่มเขย่าตัวปลุกหญิงสาว

“ถึงแล้วหรือคะ ขอนอนต่อได้มั๊ย” หญิงสาวงัวเงียตอบ ทั้งที่ตายังไม่เปิดขึ้นมอง

“งั้นไปเช่าโรงแรมนอนกันเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเย้า แต่อีกคนกลับคิดไปอีกอย่าง

“อร๊าย...หื่นไม่เลือกเวลา ไม่เลือกสถานที่”

“ผมเห็นคุณง่วงนอน ก็แนะนำให้ไปเปิดโรงแรมนอนแค่นั้น คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย ผมไม่อยากเป็นชู้กับเมียชาวบ้านหรอกนะ”

คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าคนฟังหม่นลง เธอแกะมือเขาออกแล้วขยับตัวลุกนั่งในท่าที่สบาย ขณะที่ล้อของเครื่องบินยังคงเลื่อนไปตามรันเวย์ไปเรื่อยๆ ไฟสัญญาณเตือนยังไม่ดับ เพราะฉะนั้นผู้โดยสารจึงลุกออกจากที่นั่งไม่ได้

“ผมขอโทษ”

“คุณพูดถูกค่ะ คุณไม่ควรจะยุ่งเกี่ยวกับเมียชาวบ้าน แยกกันที่สนามบินเลยนะคะ แล้วฉันจะจ่ายค่าตั๋วกับค่าเสียเวลาคืนให้”

จังหวะไฟสัญญาณเตือนดับลง ล้อเครื่องบินหยุดชะงัก พนักงานด้านนอกที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในลานกำลังลากเลื่อนบันไดมารอรับที่ประตูทางออก

ชายหนุ่มหันกลับมามองหน้าหญิงสาวอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ครั้งที่สองที่เขาดูถูกน้ำใจด้วยเงิน

“นี่คุณประเมินค่าของคนที่ลางานหลายวัน ตามคุณมาด้วยความเป็นห่วงด้วยเศษเงินของคุณหรือ ถ้าคุณคิดอย่างนั้นผมก็ขอโทษที่บางอย่างในตัวผมจะสื่อให้คุณเข้าใจว่า...ตัวของผม ใจของผมแลกได้ด้วยเงิน ขอให้คุณโชคดีนะ” พูดจบชายหนุ่มก็ลุกออกไปทันที

“คุณพายุ” หญิงสาวร้องตาม แต่เขาไม่มีทีท่าจะหันกลับมาสักนิด เธอเห็นเขาเดินลงบันได และก้าวยาวๆ อย่างเร็วตรงไปยังอาคารผู้โดยสารที่อยู่ไม่ไกล

เก็จมณีถือกระเป๋าถือของตัวเองวิ่งตาม แต่พอถึงอาคารเธอก็ไม่เห็นเขาแล้ว

เก็จมณีเดินไปย่อตัวลงนั่งบนที่นั่งตรงร้านกาแฟในสนามบิน เธอสั่งกาแฟแล้วหยิบโทรศัพท์มาเปิดหาโลเคชั่นตำแหน่งของโรงแรมที่จะไป สลับกับปิดปากหาวฤทธิ์ของยานอนหลับคงยังไม่หมด เปลือกตาของเธอถึงได้ดึงให้โน้มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกเรื่อยๆ แบบนี้

ยังไม่ทันที่กาแฟซึ่งสั่งไปไม่นานจะมาเสิร์ฟ มือที่ถือโทรศัพท์อยู่ก็ตกลู่ลงข้างตัว พร้อมกับศีรษะของเธอพับลง ยังดีตรงที่เธอนั่งเป็นโซฟาสูง สามารถบังตัวคนนอนเหมือนนั่งได้ไม่น่าเกลียด

พนักงานประคองถาดกาแฟมาเสิร์ฟ แต่คนสั่งกลับนั่งคอพับอยู่ตรงนั้น หญิงสาววางถาดลงบนโต๊ะแล้วจะเดินอ้อมมาปลุก แต่มือใหญ่ของใครบางคนก็แตะไหล่เอาไว้เสียก่อน

“ภรรยาผมเองครับ พอดีเธอเหนื่อยจากการเดินทาง ผมดูแลเอง” พายุปดพนักงานคำโต แม้หล่อนจะว่าต่อเขาอย่างไร กลับรู้สึกห่วงอยู่ดี

“ค่ะ” พนักงานสาวรับคำ เชื่อตามที่ชายหนุ่มบอก หล่อนวางแก้วกาแฟเย็นไว้บนโต๊ะ ก่อนที่จะเดินออกไป

“อ่อ...น้อง” พายุเรียกเอาไว้

“ค่ะ”

“ขออเมริกาโนเย็นให้พี่แก้วหนึ่งครับ แล้วก็น้ำมะนาวปั่นอีกแก้ว”

“ได้ค่ะ” พนักงานสาวโค้งรับและเดินจากไป

ชายหนุ่มย่อตัวลงข้างๆ คนหลับ แล้วช้อนใต้ลำคอของเธอมาซบที่หัวไหล่หนาของตัวเอง  ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างกดโทรศัพท์เพื่อค้นหาที่พักไปด้วย

เกือบหนึ่งชั่วโมงที่หญิงสาวหลับเต็มตา เธอปรือตาขึ้นมองอีกครั้งอย่างงงๆ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้หลับได้ลึกขนาดนี้ แต่สิ่งที่เธอแปลกใจหนักกว่าเดิมคือกลิ่นกายที่คุ้นเคย ซึ่งคงไม่ใช่ใคร

“คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง” เธอเอ่ยถาม

เขาไม่ตอบแต่ยื่นแก้วน้ำมะนาวปั่น ที่น้ำแข็งละลายไปหมดแล้วให้เธอ ยังดีที่ยังคงความเย็นเอาไว้

“อะไร”

“ดื่มก่อนจะได้สดชื่น”

เก็จมณีรับแก้วมาดื่มอย่างว่าง่าย ดื่มได้เพียงครึ่งแก้วเธอก็วางลง ชายหนุ่มฉวยมือเธอดึงขึ้นให้เดินตามออกไป เขาไม่ลืมแวะยื่นธนบัตรให้พนักงานขาย ไม่รอรับแม้แต่เงินทอนเขาก็เดินลากเธอลิ่วๆ ออกไป

“คุณจะพาฉันไปไหน” หญิงสาวรั้งตัวเอาไว้ไม่ให้เดินตามแรงฉุด แต่ร่างกายที่เล็กอ้อนแอ้นกว่าก็แพ้ทางผู้ชายร่างใหญ่อย่างเขา

“สภาพอย่างนี้ มาตามสามี สามีก็คงไม่กลับหรอก ผมจองโรงแรม...ไว้แล้ว ไปอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ อย่างน้อยก็ให้มันดูดีพอที่จะแย่งของกลับมาหน่อย” ชายหนุ่มบอกชื่อโรงแรมดัง ในขณะที่ขาก้าวมือก็ดึงแขนเธอออกมาด้วย

“นั่นมันก็เรื่องของฉัน”

“ผมถือว่าเป็นงานของผมด้วย ในเมื่อผมรับคุณเป็นลูกค้า และกำลังจะขายของได้” ชายหนุ่มบอกออกไป ไม่รู้สักนิดว่าคนฟังจะรู้สึกอย่างไรกับคำพูดของเขา

“แต่มันเป็นเรื่องของฉัน”

“ผมก็บอกไปแล้วว่ามันเป็นเรื่องของผมด้วย”

“คุณกลับไปได้แล้ว”

“ไม่ละ” ชายหนุ่มบอกหน้าตาย ลากผู้หญิงตัวเล็กติดมือ ก้าวขายาวๆ จนเธอต้องวิ่งตาม

“ไปไหน”

“ผมจองรถเช่าเอาไว้ ประจวบเหมาะมีลูกค้าเอามาส่งพอดี เวลาอย่างนี้กะทันหันอย่างนี้คงเลือกเยอะไม่ได้ ที่สำคัญไม่ต้องรอนาน” ชายหนุ่มพาหญิงสาวเดินไปที่สำนักงานรถเช่าใกล้ๆ สนามบิน

“ใครบอกว่าฉันจะไปกับคุณ”

“ผมก็บอกอยู่นี่ไง...ยังไงคุณก็ไปไหนไม่รอดพายุไม่รั้งรอที่จะพาเธอเดินฝ่าเปลวแดดแรงๆ ของเมืองไทยไปอย่างรวดเร็ว แต่พอทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ เก็จมณีก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยชัดเจนขึ้น

“เป็นใครไปไม่ได้...แอนกับเสี่ยนำชัยเธอรำพึงติดปลายริมฝีปาก จากที่เมื่อครู่เธอถูกเขาดึงมา ตอนนี้เธอกลับเดินนำชายหนุ่ม

เก็จมณีเดินแกมวิ่งจนพายุเริ่มสงสัย “อะไรเนี่ยคุณ รีบไปไหน”

“อย่าถามมาก เร็วๆ” หญิงสาวเร่ง

“เป็นเขาจริงๆ” เธอหยุดมองเจ้าของเสียงทั้งสองคนที่กำลังยืนถกเถียงกันหน้าดำหน้าแดง พวกเขากำลังมาคืนรถเช่า เสี่ยนำชัยกำลังโมโหหนักที่แอนแอบส่งภาพสัมพันธ์สวาทให้ภรรยาสาว  แต่หญิงสาวข้างกายกลับกำลังร่ำร้องจะอยู่ต่อและให้เขาพาข้ามไปเกิ๋นติ้ง

“ไม่ได้นะเสี่ย เสี่ยสัญญากับแอนแล้ว”

“แล้วเธอเคยรักษาสัญญากับฉันไหม ฉันบอกแล้วไงว่าต้องหลอกเอาเงินเก็จมณีก่อน ขืนเลิกกับมันตอนนี้โรงงานก็ถูกพ่อของมันริบที่ดินคืน” เสี่ยหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย

“เสี่ยก็มีเงินเป็นร้อยล้าน” แอนเป็นหนึ่งในคนที่เคยเห็นบัญชีของเสี่ยนำชัยกับเก็จมณี เพราะอย่างนี้เธอถึงอยากถีบตัวขึ้นมาเป็นเมีย หวังจะได้สบาย พอเขาตบปากรับคำว่าจะเลี้ยงดูอย่างดีไม่ให้เก็จมณีรู้ เธอก็ยอมอย่างง่ายดาย

เสี่ยนำชัยให้ความหวัง เมื่อไหร่ที่กอบโกยได้มากๆ เขาจะเลิกกับยัยจืดชืดไร้รสชาติ มาครองรักกับสาวร้อนแรงอย่างหล่อน

“โง่เอ๊ย ถ้าเป็นเงินฉันคนเดียว ฉันเลิกกับนังนั่นไปนานแล้ว คนอะไรนอนแข็งยังกับท่อนไม้”

“ถ้าอย่างนั้นก็เลิกกันตั้งแต่วันนี้เลย ฉันติดต่อทนายให้จัดการเรื่องเอกสารไว้หมดแล้ว รวมทั้งรูปที่เมียน้อยไม่รู้จักบุญคุณคนส่งมาให้ฉันด้วย” เธอบอกสามีก่อนที่จะหันมาบอกอดีตเลขาตัวเอง

“ขอบคุณที่หล่อนทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นนะแอน”

“หมายความว่าอย่างไร” เสี่ยนำชัยมองหน้าภรรยา

“ฉันจะฟ้องหย่า” เธอบอกเสียงเข้ม จ้องหน้าสามีนิ่ง “คุณคงรู้ว่าครอบครัวของฉันทำธุรกิจอะไร แล้วหลักฐานที่ฉันมีก็มากพอที่ฉันจะชนะร้อยเปอร์เซ็นต์ ถึงตอนนั้นคุณจะไม่ได้อะไรทั้งสิ้น”


30 มิ.ย. 58 / 00:41   [1.47.195.131]
รริศา บอกว่า :

ริมฝีปากได้รูปปิดประทับลงกับเรียวปากสั่นระริก ทั้งรอยค่อยระคนอยากหลีกหนี ความรู้สึกราวกับเปลวไฟลามเลียทั้งริมฝีปาก ลุกลามไปทั้งร่างกายกระตุกไปถึงหัวใจ เรียวขาแทบหยัดยืนไม่อยู่ เมื่อเขาใช้ปลายลิ้นร้อนระอุเปิดกลีบปากที่แย้มเผย่อเผลอไผลไปกับรสสัมผัสจากเขา แล้วแทรกปลายลิ้นผ่านช่องปากที่หอมหวานดุจไซรัปเลิศรส ลิ้นเล็กถดถอยหนีจากการไล่ต้อนอันชำนาญของคนตัวใหญ่ ไม่นานนักเธอก็จนหนทางในการหนี จึงยอมพันเกี่ยวกับปลายลิ้นร้อนด้วยอาการไม่ประสาในเกมสวาทที่เขาเป็นผู้ปลุกปั่นทั้งกายและใจของเธอไปพร้อมๆ กัน

มือร้อนเลื่อนสอดลงไปใต้แผ่นหลังเนียนปลดตะขอบราเซียร์ตัวเล็กที่รองรับทรวงอิ่มขนาดล้นมือ ปลดปล่อยพันธนาการให้อกอวบเต่งตึงได้เป็นอิสระ แต่กลับถูกตรีตรายึดตรึงด้วยอุ้งมือร้อนของเขาแทน ปลายนิ้วใหญ่หยอกยั่วเม็ดตุ่มไตที่ตั้งชูรับสัมผัสร้อนของเขา

มืออีกข้างรีบปลดเข็มขัดหนังมันปราบและเลื่อนกางเกงของตัวเองด้วยขาสองข้าง ปลดแอกมังกรร้ายที่ซ่อนอยู่ในตัวให้ออกมารับไอความเย็นด้านนอก

 ร่างบางอ่อนระทดระทวยกับการปลุกเร้า ไม่อาจทรงตัวอยู่ได้อีกต่อไปเมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นเขาก็รู้เกมว่าควรจะกระทำการเช่นไร นิ้วแข็งแกร่งเกี่ยวอันเดอร์แวร์ตัวบางให้เลื่อนลง พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเท้าหนีบดึงมันให้เลื่อนหลุดไปกองที่ปลายเท้า ลำแขนแกร่งช้อนเรียวขาดั่งลำเทียนขึ้นพาดเอวสอบ ลูบไล้ต้นขาเรียวอย่างเริงรื่นและหวังไว้มากกว่าแค่ลูบ พร้อมกดเอวสอบเข้าหา

มืออีกข้างกดยึดตรึงสะโพกกลมกลึงไว้แน่น และเลื่อนมันต่ำลงมาที่กลีบกุหลาบดอกงาม น้ำค้างกลางยอดหญ้าทำให้ชายหนุ่มฮึกเหิมลำพอง กับปลายลิ้นอุ่นผละออกมาจากริมฝีปากอิ่มวนเวียนจูบเม้นซอกคอ ขบเม้มติ้งหูขาวสะอาดเบาๆ

“เรียกร้องสิยาหยี บอกว่าเธอต้องการฉัน” ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่า เมื่อสำรวจแตะต้องทุกอณูสัมผัสก็รู้ว่าเธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา

หญิงสาวส่ายหน้าสลัดผมปลิวสยาย หากไม่ใช่คำปฏิเสธ แต่เธอกำลังจะจมลงไปกับห้วงพิศวาสที่เขาหยิบยื่นให้ ไม่มีคำตอบจากเรียวปากอิ่ม

หากแต่เธอแอ่นกายบดเบียดเข้าหาตัวเขา ไม่รั้งรอที่ชายหนุ่มจะปล่อยความอัดอั้นในกายเอาไว้ได้อีก มือหนาเลื่อนไปรองรับแผ่นหลังเนียนไม่ให้สัมผัสกำแพง มืออีกข้างยกเรียวขาของเธอเพื่อเตรียมพร้อมให้รองรับสัมผัสของเขาและกดกายเข้าหาทันที

“อืม...ยาหยี” เสียงครางกระเส่าพร้อมกันจังหวะขยับของร่างกาย พอกับร่างที่แนบชิดกำแพง เหงื่อเม็ดโตผุดออกมาจากไรผม โดยที่เครื่องปรับอากาศในห้องไม่สามารถลดความร้อนแรงลงได้เลย

เรียวแขนเสลาโอบรัดรอบเองสอบเอวเพื่อทรงตัวเอาไว้ กรงเล็บยาวจิกตรึงบนแผนหลังหนาระบายความร้อนรุ่มที่เขาปรนเปรอให้ กับจังหวะกะตุกและจิกเกรงปลายท้าวของเธอและเขาที่เกิดขึ้นพร้อมกันอีกครา

แพทริกปล่อยเรียวขาของเธอให้เป็นอิสระ ริมปากร้อนกดโฉบเม้มดูดกลืนความวานจากโพรงปากอิ่มอีกครั้ง ทั้งที่ยังไม่ทอดถอนตัวออกไป พร้อมกับขยับตัวหยอกเย้ากุหลาบดอกงาม มองมือยกขึ้นตะกองสองเต้าเอาไว้อย่างหวงแหน

“ต้องการฉันอีกไหม” เสียงกระซิบที่เล็ดลอดไรฟันออกมาทำเอาอีกคนขวยพูดไม่ออก สิ่งที่หยอกล้อกลีบกุหลาบของเธอเริ่มตึงดุนเนื้อนางของเธออีกครั้ง

แพทริกยกร่างของหญิงสาว รั้งตัวเธอยกขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงทั้งที่ไม่ยอมถอนริมฝากออกห่างจากปากอิ่ม เขาวางเธอลงบนเตียงเบามือพร้อมกับทาบทับตัวตามลงไปด้วยอาการรีบร้อน ส่งสายตาหื่นกระหายไปยังเธอ เพื่อตอกย้ำให้เธอทำงานในหน้าที่ของเธอให้ลุล่วงอีกครา

แววตาที่มองเขาตื่นหนกราวกับลูกกวางน้อยกลัวภัย หากแต่ไม่สามารถยั้งไฟสวาทที่ก่อตัวขึ้นอีกได้ ชายหนุ่มโหมกระชั้นเพื่อปลดปล่อย จนกระทั่งจูงมือหญิงสาวผ่านวิมานสายรุ้งครั้งแล้วครั้งเล่า

ร่างร้อนชุ่มเหงื่อพลิกตัวลงจากร่างนุ่มหอมละมุน ผละตัวออกห่างจากหญิงสาวพร้อมกับลุกออกจากเตียง เดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมลวกๆ ไม่มีคำพูดปลอบโยน ไม่มีถ้อยคำหวานอย่างคนรักเหมือนอย่างทุกครั้งที่เขาปฏิบัติกับเธอ 

หญิงสาวค่อยๆ หยัดตัวลุกไปหยิบชุดนอนของตัวเองมาสวมทับ และเดินไปหยิบอันเดอร์แวร์ของตัวเองที่มุมห้องติดมือเตรียมจะออกจากห้อง

ได้รับข้อความแล้ว...เม้นบอกเค้าที่หน้านิยายด้วยนะคะ


30 มิ.ย. 58 / 00:36   [1.47.195.131]
รริศา บอกว่า :

ริมฝีปากได้รูปปิดประทับลงกับเรียวปากสั่นระริก ทั้งรอยค่อยระคนอยากหลีกหนี ความรู้สึกราวกับเปลวไฟลามเลียทั้งริมฝีปาก ลุกลามไปทั้งร่างกายกระตุกไปถึงหัวใจ เรียวขาแทบหยัดยืนไม่อยู่ เมื่อเขาใช้ปลายลิ้นร้อนระอุเปิดกลีบปากที่แย้มเผย่อเผลอไผลไปกับรสสัมผัสจากเขา แล้วแทรกปลายลิ้นผ่านช่องปากที่หอมหวานดุจไซรัปเลิศรส ลิ้นเล็กถดถอยหนีจากการไล่ต้อนอันชำนาญของคนตัวใหญ่ ไม่นานนักเธอก็จนหนทางในการหนี จึงยอมพันเกี่ยวกับปลายลิ้นร้อนด้วยอาการไม่ประสาในเกมสวาทที่เขาเป็นผู้ปลุกปั่นทั้งกายและใจของเธอไปพร้อมๆ กัน

มือร้อนเลื่อนสอดลงไปใต้แผ่นหลังเนียนปลดตะขอบราเซียร์ตัวเล็กที่รองรับทรวงอิ่มขนาดล้นมือ ปลดปล่อยพันธนาการให้อกอวบเต่งตึงได้เป็นอิสระ แต่กลับถูกตรีตรายึดตรึงด้วยอุ้งมือร้อนของเขาแทน ปลายนิ้วใหญ่หยอกยั่วเม็ดตุ่มไตที่ตั้งชูรับสัมผัสร้อนของเขา

มืออีกข้างรีบปลดเข็มขัดหนังมันปราบและเลื่อนกางเกงของตัวเองด้วยขาสองข้าง ปลดแอกมังกรร้ายที่ซ่อนอยู่ในตัวให้ออกมารับไอความเย็นด้านนอก

 ร่างบางอ่อนระทดระทวยกับการปลุกเร้า ไม่อาจทรงตัวอยู่ได้อีกต่อไปเมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นเขาก็รู้เกมว่าควรจะกระทำการเช่นไร นิ้วแข็งแกร่งเกี่ยวอันเดอร์แวร์ตัวบางให้เลื่อนลง พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเท้าหนีบดึงมันให้เลื่อนหลุดไปกองที่ปลายเท้า ลำแขนแกร่งช้อนเรียวขาดั่งลำเทียนขึ้นพาดเอวสอบ ลูบไล้ต้นขาเรียวอย่างเริงรื่นและหวังไว้มากกว่าแค่ลูบ พร้อมกดเอวสอบเข้าหา

มืออีกข้างกดยึดตรึงสะโพกกลมกลึงไว้แน่น และเลื่อนมันต่ำลงมาที่กลีบกุหลาบดอกงาม น้ำค้างกลางยอดหญ้าทำให้ชายหนุ่มฮึกเหิมลำพอง กับปลายลิ้นอุ่นผละออกมาจากริมฝีปากอิ่มวนเวียนจูบเม้นซอกคอ ขบเม้มติ้งหูขาวสะอาดเบาๆ

“เรียกร้องสิยาหยี บอกว่าเธอต้องการฉัน” ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่า เมื่อสำรวจแตะต้องทุกอณูสัมผัสก็รู้ว่าเธอต้องการปลดปล่อยไม่ต่างจากเขา

หญิงสาวส่ายหน้าสลัดผมปลิวสยาย หากไม่ใช่คำปฏิเสธ แต่เธอกำลังจะจมลงไปกับห้วงพิศวาสที่เขาหยิบยื่นให้ ไม่มีคำตอบจากเรียวปากอิ่ม

หากแต่เธอแอ่นกายบดเบียดเข้าหาตัวเขา ไม่รั้งรอที่ชายหนุ่มจะปล่อยความอัดอั้นในกายเอาไว้ได้อีก มือหนาเลื่อนไปรองรับแผ่นหลังเนียนไม่ให้สัมผัสกำแพง มืออีกข้างยกเรียวขาของเธอเพื่อเตรียมพร้อมให้รองรับสัมผัสของเขาและกดกายเข้าหาทันที

“อืม...ยาหยี” เสียงครางกระเส่าพร้อมกันจังหวะขยับของร่างกาย พอกับร่างที่แนบชิดกำแพง เหงื่อเม็ดโตผุดออกมาจากไรผม โดยที่เครื่องปรับอากาศในห้องไม่สามารถลดความร้อนแรงลงได้เลย

เรียวแขนเสลาโอบรัดรอบเองสอบเอวเพื่อทรงตัวเอาไว้ กรงเล็บยาวจิกตรึงบนแผนหลังหนาระบายความร้อนรุ่มที่เขาปรนเปรอให้ กับจังหวะกะตุกและจิกเกรงปลายท้าวของเธอและเขาที่เกิดขึ้นพร้อมกันอีกครา

แพทริกปล่อยเรียวขาของเธอให้เป็นอิสระ ริมปากร้อนกดโฉบเม้มดูดกลืนความวานจากโพรงปากอิ่มอีกครั้ง ทั้งที่ยังไม่ทอดถอนตัวออกไป พร้อมกับขยับตัวหยอกเย้ากุหลาบดอกงาม มองมือยกขึ้นตะกองสองเต้าเอาไว้อย่างหวงแหน

“ต้องการฉันอีกไหม” เสียงกระซิบที่เล็ดลอดไรฟันออกมาทำเอาอีกคนขวยพูดไม่ออก สิ่งที่หยอกล้อกลีบกุหลาบของเธอเริ่มตึงดุนเนื้อนางของเธออีกครั้ง

แพทริกยกร่างของหญิงสาว รั้งตัวเธอยกขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงทั้งที่ไม่ยอมถอนริมฝากออกห่างจากปากอิ่ม เขาวางเธอลงบนเตียงเบามือพร้อมกับทาบทับตัวตามลงไปด้วยอาการรีบร้อน ส่งสายตาหื่นกระหายไปยังเธอ เพื่อตอกย้ำให้เธอทำงานในหน้าที่ของเธอให้ลุล่วงอีกครา

แววตาที่มองเขาตื่นหนกราวกับลูกกวางน้อยกลัวภัย หากแต่ไม่สามารถยั้งไฟสวาทที่ก่อตัวขึ้นอีกได้ ชายหนุ่มโหมกระชั้นเพื่อปลดปล่อย จนกระทั่งจูงมือหญิงสาวผ่านวิมานสายรุ้งครั้งแล้วครั้งเล่า

ร่างร้อนชุ่มเหงื่อพลิกตัวลงจากร่างนุ่มหอมละมุน ผละตัวออกห่างจากหญิงสาวพร้อมกับลุกออกจากเตียง เดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมลวกๆ ไม่มีคำพูดปลอบโยน ไม่มีถ้อยคำหวานอย่างคนรักเหมือนอย่างทุกครั้งที่เขาปฏิบัติกับเธอ 

หญิงสาวค่อยๆ หยัดตัวลุกไปหยิบชุดนอนของตัวเองมาสวมทับ และเดินไปหยิบอันเดอร์แวร์ของตัวเองที่มุมห้องติดมือเตรียมจะออกจากห้อง

ได้รับข้อความแล้ว...เม้นบอกเค้าที่หน้านิยายด้วยนะคะ




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน

Ice Breaker ละลายใจรัก
เขาและเธอ... หากเปรียบไปก็คงเหมือนกับแม่เหล็กขั้วเดียวกัน ที่ไม่สามารถถูกดึงให้มาใกล้กันได้  ช่างหัวแม่เหล็กเถ่อะ คนอย่าง พีค ภากร หากจะทำซะอย่าง ใดๆในโลก ล้วนเป็นจริงได้เสมอ
Upd : 6 ส.ค. 62 / 20:55
Rating
0%
View : 11
Post : 0
Fanclub : 0



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ tigandnow
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก