คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Harry Potter and Everything has changed] OCx?

นิสัยชอบช่วยคนอื่นมักทำเธอเดือดร้อน และเธอจะไม่ขอช่วยใครอีก แต่โชคชะตา(หรือดัมเบิลดอร์)จะแกล้ง ทำให้ต้องมาพัวพันกับชะตาแฮร์รี่ แถมด้วยเดรโกจอมปากเสียอีก ขอเป็นตัวประกอบสงบๆไม่ได้หรือไง

ยอดวิวรวม

92,279

ยอดวิวเดือนนี้

1,480

ยอดวิวรวม


92,279

ความคิดเห็น


2,376

คนติดตาม


2,426
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 72 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  26 ก.ค. 62 / 21:03 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



ขอบคุณข้อมูลจาก

https://www.muggle-v.com/

http://harrypotter.wikia.com/wiki/Main_Page




Intro



“เธอชอบตัวละครตัวไหนเฟริน่า”   อันนาเพื่อนสนิทของเธอถามอย่างอยากรู้  ดวงตากลมโตสีฟ้าละจากวรรณกรรมแฮร์รี่  พอตเตอร์มาที่เด็กกำพร้าผมสีน้ำตาลสว่าง 

“ขอคิดดูก่อนนะ”   เฟริน่าขมวดคิ้ว  จากที่เธออ่านมาเจ็ดเล่ม  เด็กกำพร้าอย่างเธอด้วยนิสิยชอบช่วยคนอื่นก็ตอบอย่างไม่ลังเล  “แฮร์รี่  พอตเตอร์”  คำตอบของเธอเรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากอันนา  “มีอะไรน่าขำอันนา”

“ฉันว่าอยู่แล้วเชียว  แต่ฉันไม่ชอบเขาเลย  หลังๆแฮร์รี่ดูงี่เง่าและเจ้าอารมณ์  สู้เดรโก  มัลฟอยก็ไม่ได้”  คำตอบของอันนาเด็กสาวผมดำทำให้เฟริน่าเพื่อนที่คบกันมาเจ็ดปีเต็มต้องขมวดคิ้ว

“เฮ้!  ได้ยังไง  ใครกันตอนแปดขวบแนะนำให้ฉันรู้จักหนังสือแฮร์รี่  พอตเตอร์  แถมยังพูดชมเจ้าเด็กหัวแผลเป็นให้ฉันฟังไม่ขาด”  เฟริน่าถาม

“ไม่รู้สิ  ถึงเดรโกจะปากเสีย  แต่ฉันว่าเขาก็น่ารักดีนะ”  อันนาพลิกหนังสือเล่มหนา  เธอจ้องมองตัวหนังสืออย่างหลงใหล   คำพูดของเพื่อนรักทำให้เฟริน่าหัวเราะคิกคัก 



..แต่โชคชะตาเหมือนจะแกล้งเสียอย่างนั้น..  เมื่อเธอถูกเพื่อนรักฆ่าตาย.. 



ฟื้นขึ้นมาอีกทีเธอก็ติดอยู่ในร่างแปดขวบอีกครั้ง  ในบ้านมีกลิ่นกะหล่ำปลีคละคลุ้ง  และหญิงที่ใส่รองเท้าขนสัตว์  แถมเลี้ยงแมวไว้อีกหลายตัว  แต่ยังไม่ทันที่จะได้หายงุนงง  เสียงแหบชราแต่ทรงอำนาจและใจดีก็ทำให้เธอต้องปวดหัวและคิดว่าตัวเองคงฝันไปแน่ๆ

ดัมเบิลดอร์..

ใช่  ดัมเบิลดอร์  พ่อมดที่ยิ่งใหญ่จากวรรณกรรมเรื่องโปรดกำลังนั่งจิบชาอยู่ที่เก้าอี้ไม้ตัวเล็กตรงมุมห้อง

“สายัณห์สวัสดิ์หนูน้อย”  เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบาย  มุมปากยกยิ้มที่ดูใจดี

“คุณ  เอ่อ  คุณมาที่นี่ได้ยังไง”  เฟริน่าถาม  เธอละสายตาจากมือและแขนที่กลับมาเล็กของเด็กแปดขวบไปที่ชายชราอย่างสงสัย

“ฉันคิดว่า  ฉันควรถามเธอมากกว่านะ  ว่าเธอมาจากไหน”  ดัมเบิลดอร์ถาม  แววตาสีฟ้าใสที่มักฉายประกายหยั่งรู้เสมอ  แต่ในยามนี้กลับมองเธอด้วยความอยากรู้ระคนสนใจ  “การเดินทางด้วยเวทมนต์โบราณ..   เธอทำได้ยังไง”

“หนูเปล่าทำนะคะ”   เธอตอบเขา  เริ่มไม่แน่ใจว่าเธอฝันไปหรือนี่คือเรื่องจริง  ดัมเบิลดอร์จิบชาอีกสักเล็กน้อย  ก่อนจะเอ่ยอย่างเบิกบาน  ราวกับคำตอบของเธอที่ไม่ช่วยให้กระจ่างนั้น  ทำให้เขาได้คำตอบแล้วเสียอย่างนั้น

“งั้นช่วยเล่าช่วงเวลาก่อนที่เธอจะตื่นขึ้น  บางทีฉันอาจช่วยเธอได้  ไม่ๆ  ไม่ต้องลุกจากเตียง”  เขารีบยกมือห้ามเธอ  “ถ้าเธอหิว  บางทีฉันอาจจะบอกมิสซิสฟิกช่วยหาอะไรให้เธอกินก่อนเธอจะเล่าเรื่องทั้งหมด”

 


_________________________________




“ไม่ค่ะ!  หนูไม่ขอเกี่ยวข้องอะไรทั้งนั้น  ศาสตราจารย์   ในเมื่อคุณรู้เนื้อเรื่องทั้งหมดแล้ว  หนูขออยู่ห่างๆ”  เฟริน่าค้านเสียงดัง  เมื่อดัมเบิลดอร์เสนอให้เธอช่วยเหลือแฮร์รี่  ใช่  แฮร์รี่  พอตเตอร์  ตัวละครตัวโปรดของเธอ  แต่เธอไม่ขอช่วยใครอีก  ไม่อีกแล้ว..  ถ้าช่วยใครแล้วทำให้ใครหรือตัวเองเดือดร้อน  แถมเธอยังต้องตาย  เพราะการกระทำเหล่านั้น  เธอไม่ขอใจดีช่วยใครอีกตลอดชีวิต  

ดัมเบิลดอร์หัวเราะเสียงค่อย  เหมือนเขาเพิ่งฟังเรื่องขำขันเล็กๆยามบ่าย 

“ก็ได้  ฉันจะไม่บังคับ”  ชายชรายกยิ้ม  ดวงตาสีฟ้าใสฉายประกายบางอย่างที่ทำให้เฟริน่ารู้สึกไม่ไว้วางใจ  เหมือนพ่อมดตรงหน้าจะมีแผนการบางอย่างกับเธอ  เด็กกำพร้าที่อยู่ในร่างแปดขวบหรี่ตามองศาสตราจารย์เคราสีเงิน

“คุณสัญญาแล้วนะคะศาสตราจารย์  ว่าคุณจะไม่บังคับให้หนูเข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับแฮร์รี่ทั้งนั้น  ไม่เกี่ยวเลยสักนิดเดียว”  เธอย้ำถามให้แน่ใจ  ดัมเบิลดอร์หยิบคุกกี้ในจานขึ้นมาพินิจ  ก่อนจะใส่ปาก  ชายชราไม่ตอบ  เขาหลับตาลงทำสีหน้าดื่มด่ำกับคุกกี้ที่กำลังละลายอยู่ในปากอย่างสบายใจ   มีเสียงฮึมฮัมเป็นเพลงเบาๆรอดออกมา  และเมื่อเขาลืมตาขึ้น  เขาก็เลื่อนจานคุกกี้ให้เธอ

“เธอน่าจะลองกินดูสักชิ้นนะเฟริน่า  ฉันกล้ายืนยันได้เลยว่าคุกกี้ของมิสซิสฟิกคราวนี้รสชาติกลมกล่อมเข้ากันได้ดีกับชายามบ่ายจริงๆ”  ดวงตาสีฟ้าใสฉายประกายอารมณ์ดีอย่างปิดไม่มิด 

“คุณจะสัญญากับหนูใช่มั้ยคะ  ศาตราจารย์อัสบัส  เพอร์ซิวาล  วูลฟริก  ไบรอัน  ดัมเบิลดอร์”  เด็กหญิงผมสีน้ำตาลสว่างย้ำถามอีกครั้ง  เธอหยิบคุกกี้ขึ้นมาแต่ยังไม่กล้ากินมันเข้า   เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเสกอะไรให้เธอกิน  ดัมเบิลดอร์หัวเราะเบาๆ

“ก็ได้  ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่บังคับเธอ”  เขายอมตอบตกลงแต่โดยดี  เฟริน่าผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก  ตอนนี้เธอได้หลักประกันแล้ว   หลักประกันที่ว่าชีวิตที่สองของเธอ   ถึงมันจะบ้ามากที่หลงเข้ามาอยู่ในวรรณกรรมเรื่องโปรด-  จะปลอดภัยจนเธอมีงานทำ  ใช้ชีวิตมักเกิ้ลอย่างสบายๆ   และได้อยู่ห่างจากแฮร์รี่ที่จะทำให้ชีวิตตัวประกอบอย่างเธอเสี่ยงต่อการถูกปลิดทิ้งอย่างง่ายดายให้มากที่สุด 

“เรายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องตกลงกันอีกเรื่อง”  ดัมเบิลดอร์เอ่ยเป็นงานเป็นการมากขึ้น  เฟริน่าขมวดคิ้ว  เธอเห็นชายชรากระดกไม้กายสิทธิ์  เอกสารสองถึงสามแผ่นก็ร่อนเบาๆลงบนโต๊ะ

“มันคืออะไรคะ”   เธอถามอย่างอยากรู้  และเมื่อเธออ่านข้อความบนนั้น  ดวงตาสีฟ้าอมเขียวก็ตวัดขึ้นมามองชายชราตรงหน้า 

“เธอบอกฉันว่าเธออยากใช้ชีวิตมักเกิ้ล  ปกติพวกมักเกิ้ลก็ต้องเรียนเหมือนกัน  พอเรียนจบก็ได้ทำงานในอาชีพที่เธอต้องการ  ฉันแน่ใจว่าเธอคงต้องเริ่มเข้าเรียนเสียตั้งแต่ตอนนี้”  ดัมเบิลดอร์พูด  “ฉันยินดีที่จะอุปการะเธอ  ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ให้ในสิ่งที่ฉันขอก็ตาม”  เขาพูดอย่างใจดีที่ทำให้เฟริน่ารู้สึกละอาย  แต่ในเมื่อเธอเลือกแล้ว  เธอจะไม่ยอมเปลี่ยนใจ

“ขอบคุณค่ะศาสตราจารย์  แต่หนูไม่เปลี่ยนใจหรอกนะคะ”   เธอย้ำอีกครั้งในตอนท้าย  ดัมเบิลดอร์ไม่ตอบอะไร  ดวงตาสีฟ้าใสฉายประกายระยิบระยับบางอย่างระหว่างที่มองเด็กหญิงจดจ่อกับเอกสารการสมัครเข้าเรียนโรงเรียนมักเกิ้ลแห่งหนึ่ง

 



ฉันน่าจะรู้ว่ามันเป็นกับดัก!  เฟริน่าคิดอย่างหงุดหงิด  สายตาของเธอละจากดวงตาสีเขียวใสที่นั่งอยู่หลังห้องเรียน ไปมองทางอื่น

“คุณโพสัน  ที่นั่งข้างคุณพอตเตอร์ยังว่างอยู่  ตรงนั้นจะเป็นที่ประจำของคุณ”  คุณครูแอนเดอสันพูดกับเธออย่างใจดี  เฟริน่าจำใจต้องเดินไปทิ้งตัวลงนั่งโต๊ะตัวนั้น   ตรงที่ที่ใกล้กับเด็กชายผมยุ่งสีดำสวมแว่นกลมซึ่งกำลังมองเธออย่างอยากรู้

“สวัสดี”  เสียงเด็กชายข้างๆเธอทักเสียงค่อย  แต่เมื่อเขาเห็นว่าเธอไม่ตอบและไม่ได้หันมามอง  เขาจึงไม่กล้าคุยกับเธออีก

 




แฮร์รี่ไม่เข้าใจเด็กผู้หญิงประหลาดที่เพิ่งย้ายมาใหม่เลย  เธอทำราวกับรังเกียจเขา   เธอแสดงออกชัดเจนมากว่าเธอไม่อยากรู้จัก  และแฮร์รี่ก็เรียนรู้ที่จะอยู่เงียบๆ   เขาชินเสียแล้วกับการที่ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อน  สาเหตุหลักๆไม่ใช่เพราะเขาสวมแว่นแตกๆหักๆที่มีสล๊อตเทปแปะไปทั่ว   แต่สาเหตุที่แท้จริงมาจากดัดลีย์  เดอร์สลีย์  ญาติลูกพี่ลูกน้องของเขาต่างหาก  ใครๆก็กลัวดัดลีย์และแก๊งเด็กเกเรของเขา  ไม่มีเด็กคนไหนอยากมีปัญหา  ทุกคนจึงเลือกที่จะเลี่ยงแฮร์รี่  พอตเตอร์  เด็กชายที่มักเป็นกระสอบทรายและลูกไล่ของดัดลีย์ 

แต่..  เด็กผู้หญิงคนนั้น  คนที่มีผมสีน้ำตาลสว่าง  กับดวงตาสีฟ้าอมเขียว  เธอจะน่ารักกว่านี้มาก  ถ้าเธอไม่ทำสีหน้าเฉยเมยใส่เขา  หรือทำราวกับเขาเป็นธาตุอากาศ  แต่เธอกลับให้เขายืมใช้สีช๊อกในชั่วโมงศิลปะ 

“นายยังคิดว่าตัวเองจะใช้เศษผงพวกนั้นทำงานศิลปะได้หรือไง”  เธอเลื่อนสายตามองกลุ่มเศษสีช๊อกหลายสีป่นรวมกันที่แฮร์รี่หยิบออกมาจากถุง  แน่ล่ะ  ตอนแรกสีช๊อกมันไม่เละแบบนี้  แต่คนที่ทำให้มันกลายเป็นแบบนี้คือดัดลีย์  ลูกพี่ลูกน้องเขาพยายามทำให้พ่อแม่ภูมิใจให้มากที่สุดด้วยการทำให้แฮร์รี่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก  และทันทีที่รู้ว่าวันนี้ในคาบเรียนศิลปะแฮร์รี่ต้องใช้สีช๊อก  ดัดลีย์ก็ไม่ลืมที่จะทำให้มันเป็นผุยผง  เพื่อให้แฮร์รี่ไม่มีงานส่งครู 

เด็กชายผมยุ่งมองเด็กหญิงที่ปกติไม่เคยคุยกับเขาเลยอย่างประหลาดใจ  เขามองสีช๊อกใหม่เอี่ยมที่อีกฝ่ายเลื่อนมาวางบนโต๊ะให้อย่างลังเลใจ  และชำเลืองมองไปที่กระดาษที่เธอยังระบายสีไม่เสร็จ

“เธอไม่ต้องใช้มันหรือไง”  แฮร์รี่ถามอย่างไม่แน่ใจระคนประหม่า  รู้สึกอับอายที่เพื่อนร่วมชั้นมาเห็นสภาพอันย่อยยับของสีช๊อก

“เราแบ่งกันใช้ได้  และคราวหน้าคราวหลัง  หัดเก็บสีช๊อกให้พ้นมืออ้วนๆของเจ้าหมูดัดลีย์ซะ  ถ้านายไม่อยากให้มันอยู่ในสภาพนี้อีก”   คำพูดของเธอทำให้เด็กชายหัวแผลเป็นเบิกตาโต

“เธอรู้ด้วยหรือว่าเป็นเพราะดัดลีย์”  แฮร์รี่แน่ใจว่าเขาไม่ได้บอกใคร  แต่ทำไมเด็กหญิงคนนี้ถึงรู้   เธอไม่ตอบอะไร  แต่หันไประบายสีต่อ  แฮร์รี่กล่าวขอบคุณเบาๆ  และเลิกถามเธอ  ถ้าเขายังอยากมีงานศิลปะส่งครู..

 



ฉันบอกกับตัวเองว่าจะไม่สนใจ  จะไม่มีวันสนใจแฮร์รี่  พอตเตอร์อีก!  ไม่มีวัน!  เธอคิดอย่างรำคาญตัวเอง   แต่เมื่อเห็นเด็กชายร่างผอมที่กำลังถูกดัดลีย์เจ้าเด็กเกเรและผองเพื่อนกำลังรุมอัด  ทำราวกับแฮร์รี่เป็นกระสอบทราย   จากที่คิดว่าจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นและเดินผ่านเลยไป  ในที่สุดสองเท้าเล็กๆของเธอก็ต้องเดินย้อนกลับมาจนได้

“ครูมา!  แย่แล้ว!  ครูกำลังมาทางนี้!”   เสียงตะโกนแหลมเล็กๆของเธอช่วยให้แก๊งเด็กงี่เง่าสมองกลวงรีบพากันหนี  ปล่อยทิ้งร่างผอมแห้งของเด็กชายผมยุ่งสีดำที่ตอนนี้เลือดกำเดาไหลเปรอะหน้ากองอยู่ที่พื้นสนาม  แฮร์รี่พยายามใช้แขนเสื้อเช็ดเลือดกำเดาที่ยังไหลไม่หยุด  เฟริน่ายัดผ้าเช็ดหน้าใส่มือของเขา  ดวงตาสีเชียวจ้องมองเธออย่างประหลาดใจระคนประหม่า  “นายควรไปห้องพยาบาล”

“แต่-“  แฮร์รี่อึกอัก   เขากำลังจะปฏิเสธ

“ไปกับฉัน  เดี๋ยวนี้!”  เธอดึงข้อมือเขาให้ตามเธอมา

“ไม่ต้องหรอก  ฉันไม่เป็นอะไร”   เขาพยายามรั้งตัวไว้

“ตอนนี้ครูห้องพยาบาลไม่อยู่  นายสบายใจได้  ครูจะไม่รู้เรื่องนี้”  เธอบอกเขา  แฮร์รี่มองเธออย่างประหลาดใจอีกครั้ง  ระหว่างนั้นเขาใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเลือดกำเดาที่ยังคงไหลไม่หยุดไปตลอดทาง   และเมื่อเข้าไปในห้องพยาบาล  เฟริน่าก็ปีนขึ้นไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลทันที  

“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉัน   ว่าฉัน-“  แฮร์รี่เริ่มอักอัก   เขายอมปล่อยให้เธอห้ามเลือดกำเดาทันที  เมื่อเห็นสายตาโกรธเกรี้ยวของเธอ

“ฉันรู้ได้ไงว่านายไม่อยากให้พวกครูรู้น่ะหรอ  เฮอะ”   เธอทำเสียงดูถูก  “พวกครูรู้  แต่นายก็ยังเป็นกระสอบทรายมาจนบัดนี้   แค่นี้ฉันก็เดาได้ไม่ยากว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากที่พวกครูรู้”   เธอพูด  แฮร์รี่มองเธอราวกับเขาไม่เคยเห็นสิ่งอัศจรรย์มาก่อน    “พวกนั้นก็กลับมาเล่นงานนายใหม่  แถมเล่นงานหนักกว่าเดิมด้วย  ฉันพูดถูกรึเปล่า  พวกเด็กเกเรมันก็มีอยู่แค่นี้แหละ”  

“ขอบใจนะ”   แฮร์รี่จับจมูกตัวเองที่เลือดกำเดาหยุดไหลแล้ว  เขามองตามเด็กหญิงที่ปีนเก้าอี้เก็บกล่องปฐมพยาบาล  เฟริน่าไม่ได้สนใจที่จะตอบเขา   เธออยากรีบไปให้พ้นๆ   ก่อนที่นิสัยชอบช่วยเหลือคนจะทำให้เธอใจอ่อนกับแฮร์รี่อีก   แต่เมื่อมือเล็กๆของเธอแตะลูกบิด  เสียงโพล่งของเด็กชายก็ดังขึ้น   “เรามาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย!”  

เฟริน่าหยุดมือที่กำลังหมุนลูกบิด   เธอหันมามองหน้าเด็กชายแว่นกลมที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มเป็นสีชมพู  เขามองเธออย่างประหม่า  

“ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอ   เราเป็นเพื่อนกันได้มั้ย” 

“ทำไมนายถึงอยากเป็นเพื่อนกับฉันล่ะ”   เธอถาม  เฟริน่าอยากรู้จริงๆ  บางทีเธออาจเอาเหตุผลของแฮร์รี่มาชั่งน้ำหนักว่าเธอควรตอบรับมิตรภาพนี้หรือเปล่า  

“ก็เธอใจดี  ถึงเธอจะทำเหมือนว่าเธอไม่ชอบฉัน  แต่จริงๆแล้วเธอใจดี  แล้วฉันก็อยากเป็นเพื่อนกับเธอ”   คำตอบอันใสซื่อกับดวงตาสีเขียวที่รอฟังคำตอบของเธออย่างคาดหวัง   ทำให้หัวใจเฟริน่าอ่อนยวบลงอย่างช้าๆ   เธอยังคงเงียบไม่ตอบ  ใจในกำลังคิดพิจารณาอย่างหนัก

ดัมเบิลดอร์ไม่ได้บังคับเธอเลย  เด็กหญิงคิด    เธอรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่าที่กำลังกลืนน้ำลายตัวเอง   เธอสาบานว่าจะไม่ยอมเกี่ยวข้องกับแฮร์รี่  แต่ทุกครั้งเธอก็พาตัวเองมาช่วยเขาจากสถานการณ์แย่ๆเอง   นิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่น  นิสัยที่แก้ไม่หายต่อให้ได้ชีวิตที่สอง   แต่ลึกๆแล้วเธอไม่ยอมรับว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเธอ   ส่วนหนึ่ง  เป็นเพราะดัมเบิลดอร์สร้างสถานการณ์ให้เธอต้องมาพัวพันต่างหาก   เฟริน่ามั่นใจว่านี่เป็นแผนการของพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่และแสนฉลาด   เขาตั้งใจให้เธอมาเรียนที่เดียวกัน  ห้องเดียวกัน  และนั่งข้างแฮร์รี่ชัดๆ   เพื่อให้เธอกลืนน้ำลายตัวเองโดยที่เขาไม่ได้ผิดสัญญาอะไรเลย  

“ก็ได้”   เธอตอบในที่สุด   แฮร์รี่ยิ้มกว้าง   มันเป็นรอยยิ้มของเด็กชายหัวแผลเป็นที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนนับแต่วันแรกที่เธอเข้ามาเรียนที่นี่   เธอคิดว่าเธอทำถูกแล้ว   ทุกอย่างที่เกิดขึ้น  มันก็แค่มิตรภาพในฐานะมักเกิ้ลคนหนึ่ง   เธอไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอันตรายไปกับแฮร์รี่ที่ต้องทำลายโวลเดอมอร์  เธอจะไม่ต้องตายเพราะโวลเดอมอร์หรือผู้เสพความตาย  เธอจะมีความสุขที่เรียบง่ายในฐานะเพื่อนมักเกิ้ลคนหนึ่งของแฮร์รี่เท่านั้น  และเธอแน่ใจว่าดัมเบิลดอร์ไม่มีทางที่จะทำให้ชีวิตมักเกิ้ลของเธอต้องพัวพันไปกับแฮร์รี่มากกว่านี้อย่างแน่นอน   


_________________________________________________________________________________________________________


**เรื่องนี้เป็นฟิคที่แต่งขึ้นเพื่อความสุขและความสนุกสนานส่วนตัวเท่านั้น  ไม่ได้ทำเพื่อการค้าแต่อย่างใด  ตัวละครทั้งหมดเป็นของเจเค โรว์ลิ่งแต่เพียงผู้เดียว  นอกจากตัวละคร  OC  บางตัวที่ผู้เขียนสร้างขึ้นมาเอง**   ขอให้ผู้อ่านมีความสุขค่ะ


สวัสดีค่ะผู้อ่านที่น่ารักทุกคน  เปิดอินโทรมาให้อ่าน   เป็นอินโทรที่พยายามให้สั้นที่สุดแล้วนะ  ใครถามหาเดรโก  มัลฟอยนี่ต้องรออ่านในตอนค่ะ  5555   ไม่สามารถเอาเดรโกมาใส่ในอินโทรได้จริงๆ   เขาค่าตัวแพง   ไม่ใช่ละ  ไม่งั้นเนื้อเรื่องมันจะเดาได้ง่าย   บอกไว้ก่อนว่าเนื้อจะตรงตามหนังสือบ้างไม่ตรงบ้างนะคะ   อาศัยจากจินตนาการเพื่อความสุขของคนอ่านค่ะ   ส่วนคาแรกเตอร์ตัวละคร  ไรท์ขอละไม่ใส่รูปภาพประกอบใดๆทั้งสิ้นนะคะ   ตัวละคร  OC  ของไรท์   ขออนุญาตใช้บรรยาย   เพื่อไม่จำกัดขอบเขตการจินตนาการของผู้อ่านทุกคนค่ะ  ส่วนตัวละครเดิมหลักๆ   ทุกคนก็คงเห็นหน้าค่าตากันอยู่แล้ว   เลยไม่รู้จะใส่ทำไมอีก   เอาเป็นว่าจะพยายามขยันอัพบ่อยๆเมื่อมีโอกาสนะคะ   ถ้าไม่ติดงานหรือธุระอะไรซะก่อน   อาจมีดราม่าเล็กๆ  ฟินๆ  หยอดๆแทรกอยู่ในเรื่องแน่นอนค่ะ   แต่คงพัฒนาไปตามอายุของตัวละครแบบค่อยเป็นค่อยไป  ไม่หวือหวาหรือมีฉากติดเรท   อยากให้มันคงเดิมๆไว้   จะพยายามรักษาสำนวนภาษาแบบที่อ่านในอินโทรนะคะ   เพื่อไม่ให้เสียอรรถรสในการอ่าน  ฝากเม้นและกดติดตามกันด้วยนะคะ   อยากรู้ว่าอ่านอินโทรแล้วเป็นยังไงกันบ้าง   ตอนที่ 1  และตอนต่อๆไปจะตามมาในไม่ช้า                                                           

 

b
e
r
l
i
n
?

สารบัญ อัพเดท 26 ก.ค. 62 / 21:03

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ StarCat, ลำนำ จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

1

เป็นเรื่องที่เยี่ยมเกินความคาดหมาย

เดิมเราก็ไม่ได้อ่านนิยายมากเท่าไหร่ ไม่มีแนวชัดเจนและอ่านไปเรื่อยเปื่อย บางครั้งก็ชอบแนวรัก บางครั้งก็ชอบแนวแฟนตาซี บางครั้งก็ชอบแนวย้อนเวลาย้อนยุคหรือเกิดใหม่ เปลี่ยนแนวไปเรื่อยไม่ชัดเจน ฟิคชั่นก็เคยอ่านบ้างแต่ส่วนใหญ่จะเป็นฟิคการ์ตูนอนิเมะที่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะ...เอิ่ม ลงตัว ส่วนน้อยมากที่เนื้อหาจะยังคงความเป๊ะและหลักการของเรื่องเดิมไว้ ตอนแรกที่เห็นเรื่องนี้ เราเห็นในหน้าแนะนำเลยแอบคิดว่า เอ่อเนอะ เรื่องนี้อาจจะดีก็ได้ ทั้งทั้งที่เราไม่เคยดูเรื่องแฮรี่พอตเตอร์เลย 5555 เคยดูแค่สองฉาก ย้ำสองฉาก คือฉากแฮรี่มาที่สถานีรถไฟในภาคแรกกับตอนที่แฮรี่มาส่งลูกตัวเองที่สถานีรถไฟในตอนจบภาคสุดท้าย ซึ่งตอนแรกแอบคิดว่า...เราจะเข้าใจไหมเนี่ย ซึ่งเนื้อเรื่องเปิดมาค่อนข้างที่จะนิ่งๆ เราในตอนนั้นคิดเลยว่า เอาล่ะ...เด็กนี่จะตายแบบไหนหรือจะถูกพระเจ้าส่งไปโลกโน้นยังไง 555 เพราะเรื่องฟิคส่วนใหญ่แนวข้ามโลกก็มีประมาณนี้ ช่วงแรกเราแอบรู้สึกว่าตอนเริ่มเรื่องค่อนข้างน่าเบื่อ เหมือนกับแนวชีวิตประจำวัน(ซึ่งก็เข้าใจว่ากำลังเกริ่นเรื่อง) พอเห็นฉากที่นางเอกช่วยชีวิตคนไว้ก็รู้สึกเลยว่า ไอ้เรื่องนี้มันต้องออกแนวโลกสวยทุ่งลาเวนเดอร์ นางเอกแมรี่ซูเก่งเวอร์ที่สุดแน่เลย แต่...พออ่านถึงตอนโดนเพื่อนฆ่าก็เลยรู้สึกสนใจ และอ่านต่อ ซึ่ง...จนถึงตอนล่าสุดบอกเลยว่า ไม่เคยผิดหวังที่กดเข้ามาอ่านเรื่องนี้เลย

ถึงเราจะไม่ได้ดูเรื่องแฮรี่พอตเตอร์แต่ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของนิยายฝรั่ง(คงเพราะเป็นฟิคแฮรี่พอตเตอร์ล่ะมั้ง) เราค่อนข้างชอบการอ่านนิยายจีนแปลที่ใช้คำสวยๆ นิยายฝรั่งก็พอเห็นบ้างแต่ไม่มากเท่าไหร่ เรื่องนี้ค่อนข้างใช้คำที่เข้าใจได้ง่ายแต่เห็นฉากและท่าทางตัวละครชัดเจน ใช้คำไม่ฟุ่มเฟือยหรือซ้ำกัน อ่านได้ลื่นไหล เหมือนอ่านจากฉากไปฉาก จากอีกมุมไปอีกมุม อธิบายได้ดีมาก เห็นภาพชัดเจนเลยค่ะ //โดยเฉพาะฉากจูบกับแบล็ค โอ้โหววววววว มันแจ่มมาก

ตัวละคร..ถึงแม้เราจะไม่ได้ดูเรื่องแฮรี่พอตเตอร์หรือรู้ตัวละครมากนัก แต่ความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องแฮรี่พอตเตอร์ของเฟริน่าทำให้เข้าใจได้ง่ายดีค่ะว่าใครเป็นคนยังไงหรือทำอะไร ตัวละครทุกตัวมีนิสัยเหมือนกับในเรื่องมากกกกกก และชอบมากที่ไรท์เลือกที่จะหยิบตัวละครเซดริกมาใช้ด้วย ซึ่งส่วนใหญ่จะหลักๆหลายๆเรื่องจะเอามาแค่เดรโกกับแฮรี่//ความคิดเห็นส่วนตัว// มุกที่ใช้ในเรื่องก็สนุกดีนะคะ เรื่องดำเนินไปแบบเรื่อยๆ มีอะไรตลกๆหรือหวานๆแฝงไว้ในการกระทำซะส่วนใหญ่ จากประสบการณ์ที่อ่านนิยายมา เรามักจะตลกกับคำพูดของตัวละคร แต่เรื่องนี้บรรยายดีมากซะจนเราเห็นการกระทำตัวละครชัดเจน เห็นชัดเจนขำเลยค่ะ 5555 โดยเฉพาะฉากที่บรรยายเกี่ยวกับเพื่อนเซดริก แสดงให้เห็นถึงความน่ารักของแก๊งค์มาก จนแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นแก๊งค์นี้มามีบทอีก

เนื้อเรื่อง.. ค่อนข้างดีเลยค่ะ เดิมเราก็ชอบแนวรักๆแต่ไม่ใช่รักแบบหวานจ๋าอะไรขนาดนั้นและเรื่องนี้ค่อนข้างตรงโจทย์เลยค่ะ เรื่องไม่ได้เน้นแค่ความรักอย่างเดียว มีหลายรสชาติ ทั้งต่อสู้ มิตรภาพระหว่างเพื่อนกับคนรอบตัว ความสัมพันธ์ของแต่ละตัวละคร เรื่องลึกลับ ปริศนา และปมที่น่าสนใจเกี่ยวกับ 'เจ้าตัวตะกละ' หรือเกี่ยบกับตัวตนที่แท้จริงของเฟริน่า.. และใครกันแน่ที่จะได้คู่กับเธอ

อีกเรื่องที่ลืมไม่ได้คือ...ลงบ่อยโคตรรร ลงแทบทุกวัน ตอนตอนหนึ่งก็ยาวมากกกก ยาวจุใจ ยาวแบบอ่านเพลินๆ สไลด์นิ้วลื่นปื๊ดๆ แถวยังมีตอนพิเศษบ่อยๆเป็นเซอร์วิสให้ ที่แต่ละตอนพิเศษทำเราจิกหมอนไปหลายใบ บอกไว้เลยว่า ไม่ว่าตอนแรกจะเล็งเรือใครมา อ่านไปเรื่อยๆก็ยิ่งลังเลและอยากเก็บไว้ทุกเรือเลยค่ะ 5555 ซึ่งเราค่อนข้างชอบจุดนี้ของเรื่องนะคะ เราชอบอะไรที่คาดเดาไม่ได้ค่ะเพราะหลายๆเรื่องที่เคยอ่าน ไม่ว่าจะฟิคหรือไม่ฟิค ส่วนใหญ่เนื้อหาจะค่อนข้างเดาทางง่ายเลยไม่สนุก แต่เรื่องนี้เราเดาไม่ได้เลยค่ะ(ควรดีใจหรือเสียใจดี 55) เดาผิดทุกอย่างเลย 555 แต่ก็สนุกดีนะคะอย่างนี้

และสุดท้าย...ไรเตอร์เรื่องนี้นิสัยน่ารักมากกกกก มีวินัยในการลงและตอบเม้นทุกเม้น ใส่ใจความคิดเห็นทุกคน(ชมขนาดนี้ ตัวลอยรึยังคะ 55) ขนาดเราเขียนคอมเม้นตอนห้าทุ่มเที่ยงคืนยังตอบทันทีเลยค่ะ 55 รักไรท์น๊าาาา จุ๊บๆ

>>อ่านต่อ
ดูทั้งหมด(1)

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2,376 ความคิดเห็น

  1. #2376 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 03:46
    รับทราบ!!! (.=^・ェ・^=)
    ปล. เราว่าตอนแรกกะประชดเพราะหึงละมั้ง... ไปๆมาๆกลายเป็นฝืน เพราะพ่อตัวเองมาและกลายเป็นคุณโพสั่นที่โดน แถมน่าจะหนักด้วย (ไม่แน่ใจคงต้องไปทบทวน แตาถ้าไรท์ทวนให้ก็ดีนะ อะหางานให้ไรท์อีกแล้ว ไม่ต้องก็ได้นะ)
    ปล.2 เฟไปหาเรื่องเขารึเปล่าาา หรือเพราะหนูเซดกันนะ แต่ต้นเหตุต้องเป็นหนูเฟแน่ คนที่เริ่มก่อนคงเป็นหนูเดรตามเคย เฮ้อ~ เหนื่อยใจกับคุณชายคนนี้จริงๆ ทั้งพ่อทั้งลูก
    ปล.3 เดาไม่ยาก โตโต้กัดเสื้อป๋าเนปขาดกลางชั้นเรียน!!! *พูดอย่างมั่นใจ แต่เหตุเกิดเพราะป๋าเนปรึเปล่าน้า ป๋าไปว่าแฮรี่อะป่าว หรือไปแกล้งโพสั่น แต่ก็ไม่ควรไปเเหย่เขา(หมา)นะ
    ปล.4 ในส่วนของน้องดอบบี้ไว้ลงครบแล้วจะไปอ่านะคะ (ได้ตาแฉะแน่ๆ 555) ได้ยินว่าตอนนี้จะได้เห็นพ่อของคุณชายในตอนเด็ก แถมมีหนูฟูด้วย มันน่านัก คิดถึงเช่นรัก....รอเสมอไม่ต้องห่วง อย่าหักโหมละ *โบกมือโชคดี
    #2376
    1
    • #2376-1 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 72)
      15 สิงหาคม 2562 / 03:56
      +ปล.2 ไม่ก็เดรไปเรียกพ่อตามเคย เรื่องนี้ต้องถึงหูพ่อฉัน ยังคงติดตา
      +ปล.3 อนาจ!! พ่อมดหนุ่น(หรือแก่ดี)เสื้อผ้าขาดต่อหน้าเด็นทั้งชั้นเรียน ข่าวเด่นดังใน(จำชืาอไม่ได้) หยอกๆไม่โกรธนะ แต่จะขาดตรงทางเดินระหว่างเปลี่ยนชั้นเรียนเราก็ไม่ถือนะ นานๆจะได้แกล้งป๋าทั้งที ถึงคนที่โดนลงโทษจะเป็นคุณโพสั่น พวงไปด้วยน้องโตโต้ ถือว่ายิงทีเดียวได้นกสามตัวเลย *ชอบแกล้งคน(แบบพอดี)
      #2376-1
  2. #2375 sakila (@sakila) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 13:05
    ง่ายๆในส่วนเนื้อเรื่อง เราตะไม่อ่านต่อแล้ว ลบออกจากfavorite เถอะ ทนหงุดหงิดกับตัวละครอย่างรอน แฮรี่ เฮอไมโอนี่ แล้วก็ตัวเอก ไม่ไหวแล้วจริงๆ
    #2375
    2
    • #2375-1 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 15)
      15 สิงหาคม 2562 / 03:04
      ลองอดทนจนถึงประมาณตอนที่ 20 21 ได้ไหมอะ เริ่มเข้าเนื้อเรื่องจริงๆคงประมาณนั้น เราก็จำไม่ค่อยได้ว่าช่วงไหน แต่ที่แน่ๆเริ่มต่างตอนเล่มสอง(มั้ง) เชื่อฉันสิถ้าคุณมีความอดทน คูณจะรักเรื่องนี้เหมือนฉัน เดี๋ยวไรท์เขาคงมาตอบอีกที(ว่าเริ่มเข้าเนื้อเรื่องแบบเจ้มจ้นตอนไหน) แต่ถ้าไม่ชอบก็ไม่บังคับ โชคดีหวังว่าคุณอาจเป็นหนึ่งในพวกเราที่ชอบนิยายเรื่องนี้

      (`∀´)
      #2375-1
    • #2375-2 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 15)
      15 สิงหาคม 2562 / 03:13
      +แบบนี้รึเปล่า ที่เรียกว่าอินจัด
      #2375-2
  3. #2374 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 11:34
    ร้านขนมปังนั้นมัน....*หน้าตกใจและเอามือปิดปาก อืมมมมมมอืมอืมอืมอืมมมมม*ดีใจไร้เสียง จริงๆภาคต่อของสัตว์วิเศษยังไม่ได้ดูเลย *หัวเรอะทั้งน้ำตา

    ทำไมไรท์พูดแบบนั้นโอ้ยยยยใจสั่นหวั่นไหวแล้วววว กลัว(ตัวเอง)ไม่ได้(เลือก)แฝด อ๊ากกกกก

    99% ใช่ค่ะตาแฉะเลย โต้รุ่งเลยทีเดียว กว่าจะหาเวลามาอ่านได้ยากจริงๆค่ะ(ยังไม่รวมว่ากว่าจะมีอารมณ์)

    98% เออคุณโพสั่นยังอยู่ในช่วงเยาวชนอยู่ใช่ไหม? พี่เอ้ยคุณทอม พี่ทำแบบนั้นกับเด็กไม่ได้!!

    85% จริงคุณทอมหึงสะใจเรามากกว่า อีกใจก็สงสารน้องนะ แต่แบบฉันอยากเห็นน้องโดนย้ำๆซ้ำๆ...ปู้ยี่ปู้ยำอะละ เออคำมันดูซอบกว่านี้ไหม 555 ในอีกใจก็ อืม..เออ..อืมมัน เอมแบบ อ่านะ คือน้องยังเด็กแต่แบบ ...แบบเด็กมันก็ดี *กัดฟันพูดพร้อมทำหน้าเสียดาย ห่วงน้องกว่าแต่ถ้าได้มันก็ดี ขัดแข้งเป็นบ้าเลย!

    อันนี้คืออ่านแล้วเราพิมลงๆไว้ ไม่รู้เรื่องขออภัยด้วย>>>>>>
    เมื่อความอดทนได้หมดลง หมาป่าได้กระโจนเข้าใส่เหยื่ออย่างไม่ปรานี และย่ำยีทุกส่วนของร่างกาย จบบริบูรณ์~ ล้อเล่นนนนน 5555 โอ้ยยยย คุณทอมถ้าจะขนาดนี้นะ ก็ว่ามันเหม่งๆ นี้คือโดนปู่ดัมแกล้งปะเนี้ย เกลียดสายตา(เป็นประกาย)ของปู่ดัมอ่าาา เขาทำเราขำ 5555 แถมตอนสภาพซะเราเห็นเป็นเด็กเลย(หวั่นไหวค่ะ) แต่ตอนเขาลุกนี้แบบอืมหืม พอๆ ชอบความที่คุณทอมยอมบอกนะ คุณโพสั่นทำหน้าที่(ภรรยา)ได้ดี~

    นี้เป็นตอนคุณทอมแท้ๆ แต่แค่มีชื่อแฝดเท่านั้นละ ใจเรานี้หวิวไปช่วงนึงเลย (แฝดละ!! เรานี้มันไม่ได้เรื่องเลยหลายใจเกินไปแล้ว) แต่สุดท้ายคุณทอมก็แซงทางโค้งเจ้าค่ะ พนันกับฉันไหมว่าตอนกินไอติม ทอมต้องคิดอยู่ว่า "ทำไมแฟนฉันถึงได้น่ารักขนาดนี้กันน้า" แน่นอนนน คุณทอมเนี้ยก็รักแฟนมากจริงๆละน้า แบบหัวปักหัวปำเลย 'เกือบหนึ่งสัปดาห์ฉันแทบบ้า' ใจเย็นๆไว้นะคะ(ตัวเราเอง)

    เมื่ออยู่ๆฉันก็...----> *ฉากจูบ* .... *ฉากจูบ* ..... *และฉากจูบและอื่นๆตามๆมา* ....หืมมมม *ตอนสุดท้ายคุณทอมโดนขัดโดยคุณตำรวจ* ขำก๊ากสิรออะไร 55555 สะใจเฉยเลยเรา ตอนแรกก็เขินละ มียิ้มดีใจด้วย แบบพวกเขาน่ารัก อายบ้างนิดหน่อย แต่อยู่ๆก็หมั่นไส้คุณทอมเฉย พี่จะมีแฟนที่น่ารักเกินไปแล้ววววว!!! อิจโว้ย ทำไมถึงได้แฟนน่ารีบไปรับแบบนี้!!! คุณโพสั่นนนน!! เดาไม่ออกเลยว่าใครแจ้งงง *มองเจ้าของร้านไอติม* พี่เอยพี่รู้ไหมพี่ทำให้เขาแยกกัน อีกใจก็ดีใจนะอีกใจก็เสียดาย คุณทอมจะทำเขาทุกครั้งที่อยากไม่ไง แต่มันก็ดีต่อใจเราที่เขาทำแบบนั้นง่าาาา (บอกนิดๆ ตรงที่บอกว่าหนูมอฟอยสูงกว่าเราแอบกรี้ดเล็กๆ)

    ส่วนในฉากที่น้องวิ่งไปหาพร้อมเข่าที่แตกแบบ....นะ ความกลัวนั้นอีก ความไม่ปลอดภัย ความไม่แน่นอน ห่วง... สั่นเลยค่ะ แต่มาตายตรงนี้เฉย 'ประตูไม่เปิดออก' *น้ำตาคลอ(แต่แปปเดียวไม่ต้องห่วง 3 วิได้) แบบปู่!!! แบบอยู่ในนั้นนนนนแต่ปู่ไม่เปิด!!! เราว่าในตอนนั้นปู่คงไม่ต่างกันมาก แอบหวั่นใจหน่อยๆ แต่ที่ปู่เขาทำไปเขามีเหตุผลอยู่นะ ก็เขายังไม่อยากให้น้องโดนกินก่อนแต่งงานง่ะ จริงๆเราว่าปู่น่าจะหวงและห่วงหนูเฟพอตัวเลยละ นี้ยังไม่รวมความห่วงใยจากป๋าเนปอีกนะ คุณทอมเนี้ยเล่นของสูงจริงจริ๊ง~

    จริงๆตอนจะโดนลงโทษอะ ป๋าเนปน่าจะได้ละ แต่น่าเสียดายนี้รูทของพี่ทอมเขาค่ะ!!! ป๋าเนปรอให้ถึงคิวก่อนนะคะ ถึงจะทำโทษในหนูเฟ(อยู่ในห้องด้วยกัน)ได้ 5555

    ปล.ขอบคุณนะคะสนุกมากเลย อ่านจนเช้าเลยค่ะ เริ่มอ่านแล้ววางลงไม่ได้จริงๆ เพราะเดี๋ยวจะลืม ในตอนต่อๆไปเดี๋ยวเราไปอ่านนะคะ เพราะอ่านถึงนี้ยังไม่ได้นอนเลยค่าาาา พักก่อนเนอะไรท์ก็พักบ้างนะ พักนานๆก็ได้เราไม่ซี(ถึงจะหายไปช่วงนึงแล้วก็เถอะ อุอิ ฮิฮิ แต่ขอให้แจ้งก่อนเนอะให้เราทำใจ จะได้ทำตัวยุ่งๆ) แต่ถ้ามีตัดละค้าง รีดคนอื่นเขาลงแดงเราไม่รู้ด้วยน้าาา รักน้า~ *กดส่งใจ

    ปล2.นับถือการหาข้อมูลช่วงสงครามโลกนี้ ปวดหัวยิ่งกว่าเรียนประวัติศาสตร์ ดูหนัง ถ้าจะเอาให้ตรงตามจริงคงต้องไปนั่งไล่อ่าน ไรท์สู้ๆนะ มีบิดเบือนได้ ถ้าไม่แน่ใจอย่างพี่เซดงี้เราจำไม่ได้ มารู้ที่หลังแต่ก็แก้อะไรไม่ได้ แต่เรายอมรับเลยนะ ชอบความที่มันมีเหตุผลมารองรับ ตรงตามความจริงเงี้ย คาแร็กเตอร์คือใช่ บอกเลยยอมๆๆๆๆใจจริงๆ ตั้งแต่บรรยากาศคุกอัตคาบันละ เฮ้อ~ ชอบ ไม่รู้จะชอบยังไงละ
    #2374
    2
    • #2374-1 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 69)
      14 สิงหาคม 2562 / 17:57
      ขอเติมอะไรนิสนุง 'หึง' คำเดียวจบเนอะคุณทอม เราน่าจะเพิ่มในส่วนของปู่ดัมว่า 'ปู่ไม่ยอมมมม' จะดูน่ารักน่าเอ็นดู กลัวรอเจคอปกับควีนนี่ไม่ไว้อะ พอเริ่มคิดว่าคู่นี้น่ารักแล้วมัน.(เริ่มมโนถึงพวกเขา ออกมาแต่ตอนท้ายเราก็ยิ้มแล้ว)...ทำไมเราชอบแต่อะไรแบบนี้นะ หนูเนกับหนูจินก็ทีละ แต่เขาน่ารักจริงอะ ส่วนคุณนิวเนี้ย ค่าตัวแพงจริงๆเมื่อไรพี่ท่านจะออกเนี้ย ฉันรู้ละว่าสัตว์วิเศษมีความสำคัญกับพี่มาก แต่ออกมาหน่อยเถอะ!!! ทั้งในตอนพิเศษและตอนหลักอะละ จะเมื่อไรก็ได้ แต่พี่มาเถอะ แบบตัวเป็นๆ!! *วิงวอน เห็นว่าคุณโพสั่นตัวเล็กเตี้ยน่ารักแล้ว อยากหิ้วกลับบ้านเลยอะ แต่คง...*มองเหล่าแฟนๆคุณโพสั่นทั้งหลาย ขอบคุณค่ะ พอดีฉันยังอยากมีชีวิตอยู่ งั้นบรรนะคุณโพสั่น โชคดี~ *โบกมือพร้อมแสร้งยิ้ม กับน้ำตาที่ไหลในใจ (อยากดัยอะ น่ารัก)
      #2374-1
    • #2374-2 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 69)
      14 สิงหาคม 2562 / 18:01
      +หรือไม่ตอนกินไอติมนั้นคงคิดแบบ..ประมาณว่า 'น่ากิน' หมายถึงโพสั่นอะนะ มิใช่ไอติมแน่นอน
      #2374-2
  4. #2373 sakila (@sakila) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 02:55
    กรรม ป๋าเนปกูโดนอีกแล้ว
    #2373
    0
  5. วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 20:51
    รอเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ ฮึ้บๆ. เค้ารอเก่งน้าาาา
    #2372
    0
  6. #2371 Nita Lam (@47084708) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 19:25
    ไรต์คะ มีรีดคนนึงกำลังจะลงแดงค่ะ...(。-∀-)
    #2371
    0
  7. #2370 Nita Lam (@47084708) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 19:24
    ระหว่างรอเราขอกลับไปทบทวนตั้งแต่ตอนแรกแป้ปป 55555+
    #2370
    0
  8. #2369 กระโดดถีบเป็ด (@0611375488) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 09:29

    รอค่ะ สู้ๆ
    #2369
    0
  9. #2368 Sunday _ ღ (@25435315) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 05:12

    สู้ๆค่ะ ไรท์
    หนูรอได้ค่ะ
    #2368
    0
  10. #2367 sopitnapa1789 (@sopitnapa1789) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 04:11
    ตอนที่ไปพาผชไปรพ.น่าจะรู้ประวัติอาชญากรรม นะ
    #2367
    0
  11. #2366 Bean_pasuta (@Bean_pasuta) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:59
    สู้ๆนะคะไรท์

    รีดรอได้ค่ะะะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 กรกฎาคม 2562 / 00:23
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 27 กรกฎาคม 2562 / 00:23
    #2366
    0
  12. #2365 omurice (@omurice) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:37
    คิดถึงป๋าเนป รอไรท์ส่งตัวป๋าออกมา :-))
    #2365
    0
  13. #2364 rearea (@kokori) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:17
    คิดถึงไรท์นะคะะะ รักป๋าเนปเหมือนเดิมค่า คอยอ่านอยู่เสมอนะคะะ
    #2364
    0
  14. #2363 Liana-milky (@Liana-milky) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 22:11
    เสนปปปปป ไรท์อย่าทำเสนป

    ปล.​ คนอื่นบอกไรท์อย่าทิ้ง​ หนูห่วงแต่ไรท์แกล้งเสนป555

    ปล.2​ คิดถึงไรท์มากๆนะคะ​ รักที่สุดเลยยย
    #2363
    0
  15. #2362 ฺBabyshark (@pprewwp) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:43
    เค้ารอไรท์ได้สำเหมอออ ขอแค่ไรท์ไม่ทิ้ง เค้าก็ดีใจแล้วว ไรท์สู้ๆนะค้าา
    #2362
    1
    • #2362-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 72)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:50
      ขอบคุณที่เข้าใจกันนะคะ ×D และขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจค่าาา
      #2362-1
  16. #2361 aqua74 (@mim401157) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:20
    โหยไรท์ขา​ ถ้ามันไม่ไหวก็อย่าพึ่งฝืนน้า

    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ​ พอรู้ว่าไรท์ยุ่งและเหนื่อยขนาดนี้เค้าไม่กล้าทวงฟิคเลย55​5​ เค้าเป็นกำลังใจให้น้าาา​ สู้ฮับบบ
    #2361
    3
    • 26 กรกฎาคม 2562 / 21:24
      รักและคิดถึงเสมอค่ะ​ //กอดๆน้า
      #2361-2
    • #2361-3 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 72)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:25
      //กอดๆๆๆๆ
      #2361-3
  17. #2360 Melinna_Lena (@maleen031309) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:16
    แงงงงงง คิดถึงงงงง //น้ำตานองหน้า​
    รีดมารอไรต์ที่ท่าน้ำทุกวันเลย กระซิกๆ
    #2360
    1
    • #2360-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 72)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:21
      น้ำตานองหน้ากับจำนวนงานเช่นกัน TT

      ไรท์เองก็รออยู่หน้าคอมทุกวันค่ะ แต่เปิดมาเป็นไฟล์งานทุกทีเลยยยย
      #2360-1
  18. #2359 MILOLY (@jinnapat1200) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:10
    คิดถึงไรต์มาก ๆๆๆๆๆๆ เช่นกันค่ะะะ ;-; แต่เราเข้าใจค่ะงานด่วนมันห้ามกันไม่ได้ TT เราเชื่อว่าไรต์ไม่ทิ้งเรื่องนี้อยู่แล้วววว อยากส่งกำลังใจให้ไรต์เยอะ ๆๆๆๆ เลยยยยย
    คิดถึงหนูเฟมากกกกกกก เสื้อคลุมป๋าเนปกระจุยเพราะโตโต้กัดแน่เลย555555 หนูเฟจะต้องโดนป๋างอนนน คิดถึง ๆๆๆ อยากช่วยบัคบีคแล้วววว
    #2359
    1
    • #2359-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 72)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:20
      อยู่ๆวันนี้ก็มีงานด่วน 5555 ตายค่ะ 55555 ขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจที่ดีเสมอมานะคะ
      คิดถึงเฟพอกันนนน เสื้อคลุมป๊ฝ๋าขาดกระจุยเพราะโตโต้ผู้น่ารัก แต่แฝงความชั่วร้ายไว้นั่นเอง แต่จะสถานการณ์ไหนนี่สิ โธ่ ป๋านะป๋า ไม่น่าเลยยย โดนป๋างอนไม่แแลก ถ้าป๋าไม่งอนสิแปลกค่ะ 5555 จะช่วยได้ไหม ก็ขึ้นอยู่กับลูเซียส และ.... และ... ไม่เอา ไม่บอกดีกว่า เดี๋ยวไม่ตื่นเต้นนนนน
      #2359-1
  19. #2358 NavyJelly (@mynamenane) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:09
    ไม่เป็นไรค่า รอไรท์เสมอนะะะะ รออ่านตอนหลักต่อ--

    ฮือ คิดถึงหนูเฟกับไรท์มากเลย ><
    #2358
    1
    • #2358-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 72)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:15
      ขอบคุณค่าาาาา

      คิดถึงเหมือนกัน อ้ากกกกก
      #2358-1
  20. #2357 ธิดาเหมันต์ (@SaoHai) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 07:31
    sranyphrx@gmail.com ค่ะ
    #2357
    1
    • #2357-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 57)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:17
      ส่งแล้วค่าาาา
      #2357-1
  21. #2356 ฺBabyshark (@pprewwp) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 20:49
    ไรท์คะ เค้ายังรออยู่นะคะ;-;
    รีบกลับมาได้แล้วววววว~~~~
    #2356
    1
    • #2356-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 71)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:15
      งือออออ ไรท์ก็รอตัวไรท์เองอยู่เหมือนกันค่ะ
      #2356-1
  22. #2355 เชี่ย (@blooddynnn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 01:17
    สารภาพเลยค่ะว่าตั้งแต่ต้นที่รอนมีบทจนถึงตอนนี้ด่ารอนว่านังช่างยุไปหลายรอบมากกกก ยุเก่ง มโนเก่งงงง ตอนนี้แอบมีด้านดีของนางโผล่มานิดหนึ่งแต่สุดท้ายก็ลบภาพรอนช่างยุออกจากหัวไม่ได้เลย ส่วนเฮอร์ไมโอนี่อันนี้แอบอึ้งนิดๆอาจจะเพราะลืมเนื้อเรื่องที่เคยดูก็ได้ แต่นึกไม่ถึงว่าเฮอร์ไมโอนี่จะหลอกเฟริน่า! สองครั้งติดๆกันด้วยถ้านับเรื่องหลอกทบทวนบทเรียนนั้น พอลองคิดถึงความรู้สึกของคนที่โดนหลอกมาสองครั้งแล้วก็แอบน้อยใจหน่อยๆ

    ส่วนเฟริน่า คนนี้บางเราก็แอบคิดว่าเธอดูมีความย้อนแย้งในตัวเองหน่อยๆ ไม่รู้ทำไม? ส่วนอาจารย์ใหญ่เป็นตัวละครแนวที่เราไม่ชอบใจมากที่สุดเลย! คือแบบมาให้อยากแล้วจากไปอะ มาใบ้นี่นู้นนั้น บางครั้งส่งสายตายั่วมาให้ ขยิบตาปิ้งใส่ เรียกไปพบไรงี้ มันจี๊ดในใจจนอยากพุ่งไปเขย่าคอถามเลยแหล่ะ

    สเนป....อันนี้เป็นอะไรที่เข้าถึงยากอะ มีปมในอดีก โดนพ่อแฮร์รี่แกล้ง ช้ำรัก เป็นคนที่น่าสงสารและน่าโมโหในเวลาเดียวกัน รู้ว่าโดนพ่อเด็กแกล้งจนเป็นปมพอโตมาก็พาลมีอคติกับเด็กแฮร์รี่ด้วย นังนี่ก็ตัวดี้ดี ยุหน่อยก็ติดง่ายจริงไรจริง -แผนที่กีดกันทุกคนออกจากเฟริน่าก็ไม่ห้ามนังรอนมันเลย นี่เป็นเพื่อนกับเฟริน่านานอยู่นี่ น่าจะรู้นิสัยเฟริน่าแท้ๆ แต่กลับไม่ห้าม ปล่อยไปเฉย
    เออ ถ้าพูดถึงผู้ที่ช่วงนี้วอแวอยู่แถวตัวเฟริน่าก็ต้องมาเดรโกในนั้นด้วย ประโยคเด็ดนางคือ พ่อฉันต้องรู้เรื่องนี้ บางทีก็มีมุมน่ารักนะ แต่บางทีก็มีมุมที่อยากถีบออกนอกโลก กับบางมุมที่หมั่นไส้ปนเอ็นดู ต๊ายย แบบดึงผมสาวไรเงี้ย เรียกร้องความสนใจ อยากให้สนใจแค่ฉันคนเดียว? เป็นดั่งเด็กชายสมัยก่อนชอบแกล้งคนที่แอบมอง จ๊ะจ้า

    ส่วนอีกคนพ่อหนุ่มต่างบ้านคนนี้มาเหนือหน่อยๆ มีการแลกของขวัญแล้วด้วย ค่าความสัมพันธุ์นำ-สองหน่อนั้นไปเยอะ ใจดีกับเฟริน่า เหอะๆ แต่บทของพ่อหนุ่มนี้นับว่าน้อยข้อมูลไม่ค่อยมีเหมือนสองหน่อนั้นเท่าไร

    ส่วนตัวตัวละครที่ชอบมากที่สุด(ในตอนนี้)คงเป็นเนวิลล์ น้องนางน่าสงสารหน่อยๆด้วยแหล่ะ คือจะเปิดมาโดนขโมยลูกแก้ว ต่อด้วยโดนรอนช่างยุ ยุให้เลิกคบเป็นเพื่อนกับเฟริน่า ต่อมาอีกโดนแกล้ง โดนสเนปหมายหัวในวิชาปรุงยา(ถึงส่วนหนึ่งจะมาจากฝีมือปรุงยาของน้องนาง) ถูกเพื่อนรุมเกลียดที่ทำให้คะแนนบ้านโดนหักกระจุยอีก ถึงจะมีนิสัยขี้กลัวแต่ก็นับว่าเป็นคนที่ดีพอสมควร ซ้ำถึงบอกเรื่องที่รอนยุให้เลิกคบเฟริน่าเป็นเพื่อนให้เจ้าตัวรู้ด้วย

    ว่าแต่ทำไมถึงกลายเป็นมุมมองความคิดเราต่อตัวละครไปได้หว่า...??
    (-_-)???
    #2355
    1
    • #2355-1 StarKit (@timetraval) (จากตอนที่ 15)
      26 กรกฎาคม 2562 / 21:36
      รอนก็แบบคนแบบนี้จริงๆค่ะ เอาเข้าจริง 3 สหายตอนปี 1 มโนกันเก่งมาก แถมอยากรู้อยสกเห็นด้วยนะ เลยส่งผลให้กลายเป็นแบบนี้ไป อย่างเฮิร์ม อยากรู้เลยต้องรวมหัวกันหลอกเฟค่ะ เพื่อขัดขวางสเนป (ที่เข้าใจผิดกันไปเองว่าจะขโมยศิลาอรรพ์)

      เฟย้อนแย้งจริงๆ นิสัยเดิมชอบชาวยคนอื่น แต่พอเจอเหตุการณ์ที่ช่วยคนจนอันนาเดือดร้อน เลยไม่อยากช่วยใครอีก แต่ก็นะ นิสัยคนเรามันเปลี่ยนได้ซะที่ไหนค่ะ 5555 สำหรับปู่ดัม คาแรคเตอร์ปู่ชอบยั่วให้อยากรู้แล้วจากไป ไม่ใช่ใครก็ทำได้ แต่ว่า เดี๋ยวในที่สุดจะได้รู้ว่าทำไมปู่ถึงดึงเฟมาสนิทกับแฮร์รี่ค่ะ ไม่ใช่ทำเพื่อใคร แต่ทำเพื่อเฟและแฮร์รี่เอง ขอเรียกย่อๆว่า เยียวยาซึ่งกันและกัน แฮร์รี่คงเดาไม่ยากว่าปู่ต้องการให้เฟเยียวยาอะไร แต่เฟนี่สิ ปู่ต้องการให้แฮร์รี่เยียวยาอะไร?

      ป๋าเป็นคนที่มีอคติแล้วก็เหมารวมค่ะ ก็น่า แฮร์รี่ดันหน้าเหมือนเจมส์ แฮร์รี่เลยรับเคราะห์ไปค่ะ ส่วนแฮร์รี่นั้น สิบเอ็ดขวบค่ะ ความคิดยังเด็กอยู่ ยุง่าย โดนรอนเสี้ยมสอนเลยคล้อยตามบ้าง
      เดรเด็กร้ายกาจ วอแวเพราะเกลียดเฟนะตอนนั้น 5555 เกลียดจริงๆเลย

      ใช่ค่ะ พี่เซดข้อมูลน้อยมาก แต่คาแรคเตอร์พี่แกจะใสๆ ตามฉบับบ้านฮัฟเฟิลพัฟ ซื่อๆ แต่ไม่ใช่ว่าโดนยั่วโมโหหรือยุไม่ขึ้นนะ พี่เซดยังเป็นในุษย์อยู่ค่ะ 5555

      เนวิลล์เป็นตัวละครที่ ไรท์อ่านแรกๆยังงงว่าทำไมไม้ไปบ้านฮัฟเฟิลพัฟ เพราะน้องซื่อมากกกกกกกก โดนหลอกง่ายด้วยค่ะ แต่พอมาเล่มห้าขึ้นไปเท่านั้นล่ะ โอ๊ยยย พี่เข้าใจแล้วว่าทำไมหมวกคัดน้องมากริฟฟินดอร์ งานดีค่ะ!

      55555 อ่านเพลินเลยทีเดียวเม้นนี้
      #2355-1
  23. วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 20:00
    คิดถึงหนูเฟริน่ามากๆแล้ว!!
    #2354
    1
    • 26 กรกฎาคม 2562 / 21:14
      คิดถึงเหมือนกันค่ะ :'(
      #2354-1
  24. วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:58
    enjoyprang.prang@gmail.com
    ย้อนกลับไปอ่านอีกรอบแล้วอยากอ่าน555 ทันมั้ยเนี่ยยยย
    #2353
    1
    • 14 กรกฎาคม 2562 / 23:01
      ส่งให้แล้วนะคะ ทันค่ะ ทันนน
      #2353-1
  25. วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 20:35
    ถ้าหนูเฟริน่ามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับโวลเดอมอร์หรือเป็นพี่น้องกับเดลฟินี่ล่ะก็ ฉันจะพีคมากกกกกกกก!!!!!!!
    #2352
    1
    • 13 กรกฎาคม 2562 / 22:38
      อื้อหือออออ 5555 ไม่ถึงขั้นนั้นค่ะ อีกอย่างไรท์ไม่ถือว่าเด็กต้องสาปเป็นจักรวาลเดียวกับแฮร์รี่ค่ะ เพราะไม่ใช้ป้าเจเคแต่ง เลยไม่นับ แหะๆๆ
      #2352-1