บุปผา จันทรา ปักษา วารี (Yaoi)

ตอนที่ 80 : ภาค จอมใจวิหคเพลิง ตอนที่ 23 : ราชาที่สาบสูญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

ภาค จอมใจวิหคเพลิง ตอนที่ 23 : ราชาที่สาบสูญ

 

ข้าสั่งให้ถอยทัพแล้วทีนี้ก็ถึงตาเจ้ารักษาสัญญา จงบอกมาว่าผู้ใดมอบเปลวเพลิงแห่งสุริยาให้กับเจ้า

 

อัศม์เดชเอ่ยทวงสัญญากับภูตวิหคไฟ ขณะนั่งเปลือยกายท่อนบนอยู่บนขอบเตียง ใบหน้าคมสันย่นคิ้วเล็กน้อย เมื่อผู้เยียวยาทำการรักษาแผลที่หน้าอก โดยเริ่มจากตัดเนื้อตายที่เกิดจากการนาบด้วยเปลิวไฟ

 

ส่วนทิวทิวเพลานี้ถูกจับใส่กรงทองใบน้อย แขวนอยู่กับเสากระโจมต้นหนึ่งใกล้กับเตียงของเจ้านายคนใหม่ และเพราะตัวของมันเปล่งแสงไฟนวลลออตลอดเพลา มันจึงถูกเจ้าคนน่ารังเกียจล้อเลียนแล้วใช้มันต่างคบไฟให้แสงสว่างภายในกระโจมที่พัก

 

ฮึ! เจ้าแค่ถอนทัพกลับค่าย หาใช่คืนกลับปักษีระไม่ ข้าจักเชื่อได้เยี่ยงไรว่าเจ้าจักมิกลับคำพูด

 

ภูตวิหคส่งเสียงสูงขึ้นจมูกอย่างมิพอใจที่อีกฝ่ายถอยทัพกลับแค่ค่ายในป่า อีกทั้งมันยังรู้สึกอึดอัดยิ่งที่ถูกจับยัดใส่กรงใบเล็ก แม้ว่าเปลวเพลิงของมันจักสามารถหลอมละลายเจ้าสิ่งกักขังนี่ได้ชั่วพริบตา หากแต่คำสั่งของเจ้านายใหม่ที่สำทับมันไว้ว่า 'เจ้าจงอยู่แต่ในกรง'....

 

ในเมื่อเป็นคำสั่งที่มิได้ขัดกับมโนธรรมในใจของมัน แม้จักขัดกับอารมณ์ความรู้สึกของมันก็ตาม มันก็จำต้องปฏิบัติตามนั้นอย่างเคร่งครัด มันรู้สึกว่าเพลานี้ตัวมันช่างน่าสงสารนัก มันยิ่งครุ่นคิดก็ให้ยิ่งคิดคะนึงถึงช่วงเพลาอันสงบสุขอิสรเสรี....ช่วงเพลาที่มันได้อยู่กับองค์นาคินทร์

 

เจ้ามิมีทางรู้ดอก เพราะต่อให้ข้าคืนกลับเมืองแล้วเป็นเยี่ยงไร ข้าย่อมกรีฑาทัพกลับมาตีป้อมมังกรศิลาได้ทุกเมื่อ

 

แม่ทัพหนุ่มยียวนกลับด้วยความขุ่นเคืองภายใต้สีหน้าที่เย็นชา เมื่อเขารับรู้ถึงความรู้สึกเพรียกหาอันมากล้นของเจ้าตัวน้อยที่มิรู้สำนึกบุญคุณ ว่าผู้ใดเป็นผู้เก็บมันมา ทั้งที่ถูกเจ้านายเก่าทอดทิ้งแล้วแท้ๆ ยังจักไปคิดถึงบุรุษผู้นั้นอีก

 

หนอย! เจ้าคนกลับกลอก ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมา!

 

ข้าน่ะรึกลับกลอก?" ร่างสูงเหน็บรอยยิ้มที่มุมปากราวกับจะเยาะหยัน "ข้าสั่งถอนทัพแล้ว เจ้าต่างหากที่คิดผิดสัญญา!

 

เจ้า!! เจ้า!!....

 

ทิวทิวโกรธจนตัวสั่น นับตั้งแต่ที่มันลืมตาตื่นจากนิทราเมื่อสิบปีก่อน ติดตามองค์นาคินทร์มิเคยห่าง เจ้านายผู้แสนอ่อนโยน แม้นภายนอกจักแลดูเฉยชา แต่กลับแสดงออกด้วยการกระทำมากกว่า ซ้ำยังเป็นไปเพื่อผู้อื่นทั้งสิ้น มันจึงทั้งรักทั้งเคารพองค์นาคินทร์ยิ่งกว่าผู้ใด กอปรกับมันได้ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายสงบสุขดุจดั่งสายลม จนเพาะบ่มเป็นนิสัย มันเป็นภูตวิหคไฟที่รักสันติ มีท่าทีที่สุภาพเรียบร้อย จนมันแทบลืมเลือน....ว่าตัวของมันถือกำเนิดจากธาตุอัคคี...ภูตอัคคีที่สมควรมีอุปนิสัยร้อนแรงดุจดั่งเปลวไฟ!

 

ทว่ากับเจ้านายคนใหม่มันกลับรู้สึกอารมณ์พลุ่งพล่านมีน้ำโหอยู่ตลอดเพลา ตั้งแต่แรกพบหน้ามันก็รู้โดยสัญชาตญาณว่าคนผู้นี้ช่างน่ารังเกียจ! มิอยากเข้าใกล้!!

 

มันลังเลว่าสมควรบอกเรื่องราวของแม่หญิงมยุเรศออกไปดีหรือไม่….

 

แต่พอมันได้สบตากับนัยน์ตาคมกริบ เจ้าของรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยแววเยาะหยันคล้ายดูถูกหาว่ามันคิดบิดพลิ้วผิดคำมั่นสัญญา มันจึงได้แต่กลั้นใจโต้กลับออกไปว่า...

 

ได้ข้าจักลองเชื่อเจ้าสักครั้ง!....ผู้มอบเปลวเพลิงอันล้ำค่า ปลุกข้าให้ตื่นจากนิทราอันยาวนานคือ...แม่หญิงนักอ่านดาราแห่งภูตรา

 

หมายความว่านางเป็นผู้ถือครองเปลวเพลิงแห่งสุริยะเทพกระนั้นรึ?”

 

นางจักเป็นผู้ถือครองหรือไม่เกี่ยวกระไรกับเจ้า

 

"แน่นอนว่านางหาเกี่ยวข้องกับข้าไม่ ทว่าถ้านางคือผู้ถือครองแล้วไซร้ นางจักเป็นผู้นำพาข้าให้พบกับผู้ที่กำลังตามหา"

 

เฮอะ! คนเยี่ยงเจ้าน่ะรึจักมีวาสนาได้พานพบกับแม่หญิงแค่ชายขอบภูตราเจ้าก็หามีปัญญาเหยียบย่างเข้าไปได้ไม่

 

"หือ ผู้ใดว่าข้ามิมีหนทางเหยียบย่างเข้าแดนแห่งภูต?" นัยน์ตาเหยี่ยวทอประกายวาววับประหนึ่งผู้ถือไพ่เหนือกว่า

 

เป็นไปมิได้!.....ภูตวิหคน้อยส่ายหัวดิกจนขนเพลิงของมันสั่นไหวไปทั้งตัว มันไม่เชื่อคำพูดของอีกฝ่าย

 

หากมิใช่ชาวภูตแล้วไซร้จักผ่านเข้าออกเขตอารักษ์ได้เยี่ยงไรเว้นก็แต่...จักได้รับอนุญาตจากองค์ราชามันพึมพำ

 

หากเจ้าหมายถึงคำอนุญาตจากจอมภูตล่ะก็...ข้าย่อมได้รับอย่างแน่นอน

 

เสียงห้าวๆ กล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ ทว่าภูตวิหคน้อยกลับยิ่งมิเชื่อถือ ก็ในเมื่อองค์ภูเตชิตมิใคร่ชมชอบคนนอกเท่าใดนัก สหายต่างเผ่าพันธุ์ที่ได้รับราชานุญาตเห็นก็มีแต่แม่หญิงมยุเรศกับองค์นาคินทร์....อ้อ ยังมีอีกผู้ที่มันยังมิได้พบพาน ทว่าเหล่าวิหคในป่าได้บอกเล่าแก่มันว่าคนผู้นั้นคืออนุชาฝาแฝดของแม่หญิง

 

เจ้าอย่าได้ทระนงตนไปนัก....จอมทัพแห่งปักษีระ ราชาแห่งข้ามิชมชอบคนนอกคนต่างเผ่า ต่อให้ข้าไปกับเจ้าในฐานะผู้นำทาง ก็มีแต่จักพากันหลงเวียนวนมิรู้จบ สำหรับข้า...ป่าแห่งภูตคือแดนสรวงบนผืนพิภพ แต่กับมนุษย์ที่มิได้รับอนุญาต ป่าแห่งภูตจักนำพาความสิ้นหวัง...ไม่พบทั้งจุดหมาย...ไม่มีทางให้ถอยกลับ หากไม่เป็นบ้าก็ต้องสิ้นหวังล่องลอย...จนกระทั่งแตกดับสูญสิ้น

 

"อืม ฟังเจ้าแล้ว คล้ายเจ้ากำลังห่วงใยข้า"

 

จอมทัพหนุ่มพลันคลี่ยิ้ม ความรู้สึกขุ่นเคืองภายในใจมลายหายสิ้น เมื่อได้ฟังเจ้าตัวน้อยจำนรรจา แม้นน้ำเสียงจะแสดงออกถึงความรังเกียจเดียดฉันท์ หากแต่ถ้อยคำกลับแฝงไปด้วยความสัตย์ซื่อ

 

เฮอะ! ผู้ใดจักไปห่วงใยเจ้ากัน เจ้าคนน่ารังเกียจ! ข้าแค่ไม่อยากไปเสียเพลากับเจ้าโดยเปล่าประโยชน์ แม้ว่าเพลาสิบปียี่สิบปีที่ต้องหลงทางติดอยู่กับเจ้าจักเป็นเพลาชั่วพริบตาของข้าก็ตาม

 

ยิ่งฟังอัศม์เดชยิ่งรู้สึกพอใจเจ้าภูตรับใช้ตรงหน้า....มิรู้ว่ามันจะรู้ตัวหรือไม่ ว่ามันได้บอกกล่าวสิ่งใดกับเขา หากมันเพียงแค่เก็บงำถ้อยความเหล่านั้นไว้มิกล่าวเตือนออกมา ไม่แน่ว่าเพลาสิบปียี่สิบปีมันอาจได้เป็นไทอย่างที่มันว่าไว้ ถ้าเพียงแต่เขาจักมิได้รับอนุญาตจากราชาแห่งภูต

 

จอมทัพหนุ่มคิดพลางโบกมือให้ผู้เยียวยาที่ทำแผลเสร็จเรียบร้อยแล้วให้ถอยกลับออกไป 

 

"เจ้าจักมิเสียเพลาแน่ เจ้าตัวน้อย ข้าบอกแล้วว่าจักได้รับคำอนุญาตอย่างแน่นอน" ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนเอื้อมมือไปปลดกรงทองที่แขวนอยู่ข้างเสา จากนั้นสาวเท้าก้าวยาวๆ ไปที่มุมหนึ่งของกระโจมที่จัดวางอ่างทองเหลืองและคนโทน้ำอยู่บนโต๊ะไม้ขนาดกลาง

 

ทิวทิวในกรงทองถูกจับแขวนไว้กับเสาอีกครั้ง มันจ้องเขม็งไปที่ร่างสูงใหญ่ที่กำลังหยิบคนโทเทน้ำใสแจ๋วลงอ่างทองเหลืองใบใหญ่จนปริ่มขอบ จากนั้นพึมพำถ้อยคำที่มันมิเข้าใจ แต่ฟังคล้ายบริกรรมคาถาบางอย่าง...

 

แล้วทันใดนั้นน้ำในอ่างพลันกระเพื่อมก่อเกิดวงระลอกคลื่น

 

ไม่จริงน่า! หรือบุรุษผู้นี้คิดติดต่อสื่อสารกับองค์ภูเตชิต!

 

ทว่าภาพที่ปรากฏบนคันฉ่องวารีหาใช่ราชาหมาป่าสีเงินไม่ หากแต่เป็นใบหน้าของบุรุษอีกผู้ที่มันมิรู้จัก บุรุษผู้นี้มีเกศาและนัยน์ตาสีดำขลับเฉกเช่นมนุษย์ทั่วไป ถึงกระนั้นคนผู้นี้กลับมีรูปโฉมที่งดงามเกินมนุษย์...งดงามจนมันมิอาจละสายตาได้

 

ทิวทิวจดจ้องบุรุษในคันฉ่องอย่างสนอกสนใจ บุรุษผู้นั้นก็พลันส่งยิ้มนุ่มนวลแกมเอ็นดูให้แก่มัน ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มกว้างกับแม่ทัพหนุ่ม ไล่สายตาอันพราวพรายสำรวจมองอีกฝ่ายตั้งแต่ใบหน้าคมสันระเรื่อยลงมาจนกระทั่งหยุดอยู่ที่แผงอกกำยำเปลือยเปล่า ซึ่งบัดนี้ประดับไปด้วยผ้าพันแผลสีขาวหนาเตอะ

 

"เห็นท่านบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ข้าก็ค่อยเบาใจ แต่ช่างน่าเสียดายนักที่ข้ามิได้เป็นผู้เยียวยารักษาท่าน" น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยทัก อัศม์เดชเพียงยิ้มเล็กน้อยกับถ้อยวาจาคล้ายเกี้ยวพาราสี จากนั้นเขาเข้าเรื่องทันที สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจัง

 

"ขเคศวร...จอมภูตลำดับที่ห้า ราชาแห่งท้องนภา ข้ามีเรื่องร้องขอจากท่าน"

 

"หือ? ท่านร้องขอข้าในฐานะราชา ทั้งๆ ที่ท่านก็ทราบดีว่าเพลานี้ข้าเป็นได้แค่เพียงผู้รักษาเยียวยาเท่านั้น"

 

"ข้ารู้....เพียงแต่สิ่งที่ข้าขอคือคำอนุญาตเข้าออกภูตรา แลผู้ที่ร่วมเดินทางไปกับข้าสามารถผ่านป่าแห่งภูตได้อย่างปลอดภัย หวังว่าท่านจักให้การรับรอง"

 

"เอาสิ ข้าอนุญาตตามนั้น" ราชาแห่งท้องนภากล่าวอนุญาตอย่างง่ายดาย โดยไม่แม้จะถามไถ่เรื่องราวที่มาที่ไปใดๆ ทั้งสิ้น

 

ประเดี๋ยวก่อนนี่มันเรื่องราวใดกันแน่ ท่านคือราชาที่สาบสูญจริงๆ น่ะรึ?

 

ทิวทิวโพล่งแทรกขึ้นมา ด้วยมันตกตะลึงเมื่อได้สดับคำเรียกขานถึงราชาผู้สาบสูญ แต่แล้วมันก็กังขา....เพราะให้มันดูเยี่ยงไร บุรุษในเงาวารีก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาทั่วไป กอปรกับถ้อยคำอนุญาตที่ให้คนนอกต่างเผ่าเข้าออกภูตราได้อย่างเสรี โดยมิถามไถ่ว่าพวกเขาจักเข้าไปทำการสิ่งใดนี่ออกจะไม่รับผิดชอบเกินไปแล้ว!

 

"แล้วในสายตาเจ้าเห็นข้าเป็นเยี่ยงไรแลดูเหมือนราชาแห่งภูตหรือไม่" ขเคศวรเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเบิกบาน หาได้มีความขุ่นเคืองไม่ ที่ถูกภูตวิหคน้อยกังขาในตัวตน

 

ไม่...ท่านดูไม่เหมือน แต่...

 

มันเหลือบมองจอมทัพแห่งปักษีระ ดวงตาพลันสบประสาน แววตาของเจ้านายคนใหม่ทอประกายเจิดจ้า มุมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อยเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

 

มันรู้สึกสับสนได้แต่พึมพำทวนคำถาม...ท่านคือจอมภูตองค์ที่ห้าจริงๆ หรือ? .....เอ๊ะประเดี๋ยวก่อน นี่ท่านฟังข้ารู้เรื่องกระนั้นรึ?!

 

ทิวทิวเบิกตาจนกลมโตจ้องมองบุรุษในคันฉ่องวารีอย่างตกตะลึง เพราะมันเป็นภูตเยาว์วัยการติดต่อสื่อสารกับมนุษย์ มันทำได้เฉพาะกับผู้เป็นนายเท่านั้น แต่คนผู้นี้กลับฟังมันเข้าใจ หากมิใช่ชาวภูตแล้วไซร้ ก็ต้องเป็นเหล่าเทพเทวา!

 

นี่ท่านเป็นภูตหรือเทวา?....มันร้องถามอีกฝ่าย

 

ข้าเป็นภูตฤาเทวา เป็นราชาฤามนุษย์ จงตัดสินด้วยหัวใจของเจ้าเถิด ภูตวิหคอัคคี ผู้ถือครองเศษเสี้ยวแห่งเพลิงสุริยา สุรเสียงทรงอำนาจทว่าเจือไปด้วยความเมตตาเอื้อนเอ่ยด้วยสำเนียงโบราณ

 

ทันทีที่ได้สดับถ้อยวจีที่แฝงเร้นไปด้วยมนตราแห่งบรรพกาลชั่วแวบหนึ่ง ทิวทิวชะงักค้าง นัยน์ตาสีเพลิงปริ่มคลอไปด้วยหยาดน้ำใส หัวใจดวงน้อยที่เคยพลุ่งพล่านสับสนพลันสงบลง แล้วถูกแทนที่ด้วยความตื้นตันท่วมท้น ความรู้สึกหงอยเหงาที่ต้องพรากจากนายเก่าที่รักยิ่งคล้ายกับได้รับการเยียวยา

 

ขออภัยขอรับ รูปลักษณ์ภายนอกของท่านทำให้ข้าสับสน....ราชาแห่งข้า

 

มันค้อมหัวเล็กๆ ของมันอย่างนอบน้อมให้กับบุรุษในภาพเงาวารี

 

ว่าแต่เหตุใดท่านจึงอนุญาตคนน่ารังเกียจเช่นเขาล่ะขอรับ ราชาหมาป่าต้องมิชมชอบเป็นแน่....มันเหลือบมองเจ้านายคนใหม่อย่างไม่ไว้ใจแวบหนึ่ง

 

เจ้าคิดว่าภูเตชิตจักมิสามารถจัดการกับลูกมนุษย์ฝูงหนึ่งได้กระนั้นรึ?" ราชาแห่งท้องนภายิ้มขัน

 

มิได้ขอรับ....ราชาหมาป่าย่อมจัดการพวกเขาได้แน่ เช่นนั้นให้ข้าไปอยู่กับท่านได้หรือไม่ขอรับ ข้ามีเรื่องราวอยากพูดคุยกับท่านมากมาย

 

ภูตวิหคน้อยรู้สึกตื่นเต้นที่ได้พบพานกับจอมภูตที่สาบสูญ มันเคยได้ยินยามิลเล่าถึงตำนานวีรกรรมมากมายของจ้าวเวหา...อินทรีย์แห่งท้องนภา ราชาภูตของเหล่าวิหค!

 

อีกทั้งมันอยากรู้เหตุแห่งการสาบสูญนับพันปี รวมทั้งสายสัมพันธ์อันแปลกประหลาดระหว่างองค์ราชากับเจ้านายใหม่ที่มิใคร่น่าคบหาเท่าใดนัก!!

 

เมื่อองค์ขเคศวรสดับคำขอของภูตวิหคเพลิงตัวน้อยที่แลดูน่ารักน่าเอ็นดู พระองค์ก็ทรงหันไปยิ้มหวานกับจอมทัพแห่งปักษีระ

 

ท่านยังคงติดค้างข้า....เรื่องของฝากจากนครแห่งขุนเขา”….ความนัยที่แฝงมาคือ ยกเจ้านกน้อยให้ข้าได้หรือไม่?

 

อัศม์เดชที่ราวกับไร้ตัวตนในช่วงหลังของการสนทนาจ้องสบตากับจอมภูตนิ่ง ก่อนตอบกลับไปสั้นๆ ว่า...

 

ไว้ข้าจักหาไปฝากท่าน” ....ในอีกความหมายก็คือเจ้าตัวน้อยนี่เป็นของข้า ข้ามิยกให้ท่าน!

 

น่าแปลกที่เขารู้สึกอย่างแรงกล้าว่ามิอยากยกเจ้าตัวน้อยให้กับผู้ใด หรือนี่คือสายสัมพันธ์ระหว่างนายบ่าวที่เกิดจากการรับภูตรับใช้?

 

หลังจบการสนทนากับบุรุษในคันฉ่องวารี โดยทิวทิวอดไปอยู่กับจอมภูตผู้สาบสูญด้วยคำพูดตัดบทสั้นๆ เพียงไม่กี่คำของเจ้านายใหม่ที่มิน่าคบ มันจึงได้แต่ทำหน้าบูด (ผู้อื่นอาจดูมิออกว่าวิหคทำหน้าบูดนั้นเป็นเยี่ยงไร หากแต่ตัวมันรู้แน่ว่าอารมณ์ของมันกำลังบูดสุดๆ)

 

นี่เจ้านกน้อย...อยู่ในกรงทองเยี่ยงนี้คงเหงาแย่กระมัง ไว้ข้าจักหาเพื่อนให้เจ้าดีหรือไม่?...ไหนๆ ก็ต้องหาของฝากไปให้บุรุษผู้นั้น เจ้าอยากได้ผู้ใดในป้อมมังกรศิลาไปเป็นเพื่อนเล่า” เสียงห้าวๆ เอ่ยยั่วเย้า

 

ภูตวิหคน้อยฟังแล้วทำเสียง ฮึ! พร้อมกับพ่นลมหายใจออกเป็นเปลวไฟข้ามิอยากเสวนากับเจ้า!

 

 โปรดติดตามตอนต่อไป ^^

ช่วงนี้มุกคนเขียนค่อนข้างฝืด เขียนได้ช้ามากๆ (T^T) หรือนี่จะเป็นช่วงขาลงที่เขา (บรรดานักเขียนอื่นๆ) ร่ำลือกัน?!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

6,257 ความคิดเห็น

  1. #5989 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 09:34
    น่ารักอ่ะ ทิวทิว
    #5989
    0
  2. #4411 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:28
    แสดงว่าหมอลวงคนนั้นคือราชาที่หายสาบสูญสินะ
    #4411
    0
  3. #4287 Gaston-Lagaffe (@bell6ndseb6sti6n) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 13:28
    สนุกมากๆ รออยู่นะฮับ

    ป.ล. แอบเชียอัศม์ให้มีคู่เบาเบา ,,>__<,,
    #4287
    0
  4. #4282 TVXQ_love (@jaejoong_love) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 23:00

    กำลังสนุกเลย....

    #4282
    0
  5. #4279 lingkon (@lingkon) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2556 / 21:11
    นุกอะ เชียคู่ทิวๆด้วย  อะ น่ารักดี  
    #4279
    0
  6. #4278 STvancy (@samu1615) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 22:33
    โอยยยย น่ารักที่สุดเลยทิวทิวน้อยยย เอ้ะ นี้ตกลงคู่ไหนเป็นคู่ไหน 5555
    #4278
    0
  7. #4277 8u;jp6 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 21:32
    เราชอบเรื่องนี้มาก ชอบคนแต่ง แต่งดีมากก



    เราเชียร์ให้พ่อหมาป่าสีเงินได้กับธีวายุ นะ แต่ขอมีพ่ออัศเดชมาขัดขวาง



    เราต้องการฉากศึกชิงนายย แต่ในใจเนี่ยเทให้พ่อหมาป่าสิเงินนะ



    ปล เราชอบคาแรคเตอร์ของ คีวายุ มากกกกกก คนแต่งสู้ๆนะ มาต่อไวไว เรารอเสมอ >_
    #4277
    0
  8. #4275 thnn (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 23:23
    นี่มันนนนน

    หนูน้อยขี้โมโหกับคนแก่ช่างยั่ว(ให้โมโห)ชัดๆ

    อ่านแล้วรู้สึกพ่อเดชจะกวนติงนกน้อยมากเลยนะ

    มีแอบหวงซะด้วย5555

    #4275
    0
  9. #4274 แม่มดสีม่วง (@nakiknikki) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 09:17
    ทิวววๆๆๆ น่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #4274
    0
  10. วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 17:07
    ลืม อย่าบอกนะว่าอรัณจะเป็นของฝากแทน ทิวทิว โอ้ม่ายน่าาาาาา ชอบๆๆๆๆ
    #4273
    0
  11. #4271 น้ำผึ้ง (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 15:52
    ทิวทิวน่ารักมากกกก ^^. คู่กับอัศเดช ใช่ไหมม
    #4271
    0
  12. #4270 Blue (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 13:43
    mทิวทิวน่ารักอ่า นี้ขนาดอยู่ในร่างนกนะ แล้วถ้าอยู่ในร่างมนุษย์จะน่ารักขานาดไหนเนี่ยยยยยยยยย อยากรู้จัง
    #4270
    0
  13. #4269 ไรต์ (@henearkrxern) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 12:12
    นั่นไง ทิวๆน้อยเริ่มเข้าไปอยู่ในใจพ่ออัศแล้วสิ
    #4269
    0
  14. วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 01:44
    ทิวทิวน่ารัก อัศม์เลิกตามหาองค์ชายแล้วลงเอยกับทิวทิวเถอะ แล้วทิวทิวแปลงร่างเป็นคนได้ไหมอ่ะต้องน่ารักสุดๆแน่>///<
    #4268
    0
  15. #4267 lormay (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 19:04
    ทิวๆงอนแล้วน่ารักจัง พ่ออัศก็ขยันแกล้งซะจริง มีปมเรื่องความสัมพันธ์เพิ่มอีกหนึ่ง

    ของฝาก ในเมื่อเป็นนกไม่ได้ เอาเป็นอรัณแทนล่ะกัน หุๆ



    ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆค่ะ
    #4267
    0
  16. วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 18:29
    จะ จอมภูติที่สาปสูญ มาอยู่ที่ปักษีระสินะ แล้วมาอยู่ที่นั่นได้อย่างไรกันนะ
    #4266
    0
  17. #4265 yaoi13 (@mayjung_za) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 16:23
    ทิวทิว โดนแกล้งแล้วววว 555
    #4265
    0
  18. #4264 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 14:31
    อ๊ายยยยยยยย

    น่าร๊ากกกกกกกกกกกก

    ิอ่ะทิวๆจัง
    #4264
    0
  19. #4263 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 14:18
    ทิวทิวคู่กับอัศม์เดชใช่มั้ยเนี่ย?
    #4263
    0
  20. วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 13:59
    อยากเห็นทิวๆเป็นคน-.,-
    #4261
    0
  21. #4260 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 13:11
    ทิวทิวน้อยเป็นนกน้อยในกรงทองไปเสียแล้ว
    #4260
    0
  22. #4258 PuNoo (@cleony) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 11:31
    ทิวทิวน่ารักม๊ากกกกก >///< อยากจะรู้ว่าทิวทิวจะแปลงเป็นคนได้รึเปล่าเนี้ย
    ขนาดเป็นนกพ่ออัศม์ยังเอ็นดูแกมหมั่นไส้ขนาดนี้แล้วถ้าเป็นคนจะขนาดไหน กีซซซซ
    #4258
    0
  23. #4257 loma (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 10:37
    ทิวทิวกับอัศม์ อ่านแล้วมุ้งมิ้งมากมาย เริ่มมีสายสัมพันธ์ต่อกันแล้วชิมิ อร๊ายยย



    คนเขียนสู้ๆ นะคะ รอเรื่องนี้มาอัพตลอดเลย อยากให้เจ้าจันทร์ฟื้นเร็วๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #4257
    0
  24. #4256 Inaba Hiroshi>< (@zojikarn) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 08:55
    ทิวทิวน่ารัก>< พ่ออัศม์ก็เจ้าเลห์เกิ๊นนนนแหม่มีแอบหวงกันด้วย><
    #4256
    0
  25. #4255 moon (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 07:42
    หลงเสน่ห์คนเจ้าเล่ห์อย่างพ่ออัศม์อีกแล้ว แปลว่าบทใครมาฉันจะหลงแน่นอนเลย

    ทิวทิวช่างเป็นที่ต้องการน่ารักจริงๆนกน้อย ถ้าเป็นคนเราจะเชียร์คู่นี้เลย

    เอ๊ะ หรือทิวทิวคือท่านชายน้อยกันแน่
    #4255
    0