คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ KHR Fic Song 8059 ] Sparks Fly

โดย xxrealpabo

โมเมนท์หวานๆของวายุจอมปากแข็งเเละพิรุณจอมเนียน

ยอดวิวรวม

1,499

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,499

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 ก.ค. 58 / 19:28 น.
นิยาย [ KHR Fic Song 8059 ] Sparks Fly [ KHR Fic Song 8059 ] Sparks Fly | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 ก.ค. 58 / 19:28


Title : Sparks Fly

Song : Sparks Fly

Artist : Taylor Swift

Summary : โมเมนท์หวานๆของวายุเดือดพล่านจอมโวยวายและพิรุณจอมเนียนแห่งวองโกเล่ ในวันครบรอบ 5 เดือนของทั้งคู่

...............................................................................................................................................................................................


กริ๊งง...

เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น ร่างบางคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องเรียนด้วยความเบื่อหน่าย ตามปกติเวลาเลิกเรียนเขามักจะรอกลับพร้อมกับรุ่นที่ 10 ที่เขาเคารพเสมอ แต่วันนี้รุ่นที่ 10 ไปเที่ยวกับครอบครัวที่มาเฟียแลนด์  ทำให้เขาต้องเดินกลับบ้านคนเดียว

 

รึเปล่า?

 

            “เฮ้ ยามาโมโตะ  นายโฮมรันติดกัน 10 ลูกแล้วนะ สุดยอกเป็นบ้า!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากสนามเบสบอลเรียกความสนใจให้กับร่างบางเมื่อได้ยินชื่อแสนคุ้นเคย

 

..ไอ้บ้าเบสบอล...

 

บางทีเขาคงไม่ต้องเดินกลับบ้านคนเดียวแล้วสิ แวะไปดูหน่อยดีกว่า ร่างบางแอบย่องไปใกล้ๆสนามเบสบอล ดวงตาสีมรกตจ้องมองไปยังร่างสูงหุ่นนักกีฬาที่กำลังตีลูกเบสบอลด้วยแววตามุ่งมั่น

 

 

The way you move is like a full on rainstorm
And I'm a house of cards
You're the kind of reckless
That should send me runnin'

 

ท่าทางของเธอเหมือนพายุฝน
และฉันเป็นเพียงบ้านที่สร้างจากไพ่
เธอเป็นคนที่ค่อนข้างสะเพร่า
และมันควรจะทำให้ฉันหนีจากเธอไป

 

            “อ้าว โกคุเดระ!” เสียงของเพื่อนร่วมทีมร่างสูงดังขึ้น เป็นผลให้สายตาที่เคยจับจ้องแต่ลูกเบสบอลปรายมายังร่างบางที่แอบยืนอยู่ข้างต้นเสา เมื่อไม่มีสมาธิทำให้ยามาโมโตะโดนลูกเบสบอลกระแทกจมูกเข้าไปเต็มๆ

            “โอ๊ย!” ยามาโมโตะกุมจมูกตัวเองก่อนจะหันมาหัวเราะแก้เขิน เขาวางไม้เบสบอลลงแล้ววิ่งออกจากสนามตรงไปยังร่างบางที่ทำท่าจะเดินหนี

 

But I kinda know that I won't get far
And you stood there in front of me
Just close enough to touch
Close enough to hope you couldn't see
What I was thinking of

แต่ฉันรู้ดีว่าฉันคงไปไหนไกลจากเธอไม่ได้
และเธอยืนอยู่ตรงหน้าฉัน
ใกล้พอที่จะสัมผัสได้
ใกล้พอที่ฉันหวังว่าเธอไม่เห็น
สิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่

 

            “จะไปไหนล่ะโกคุเดระ” ยามาโมโตะคว้ามือบางนั้นไว้ก่อนจะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม โกคุเดระถอนหายใจออกมาพลางนึกขำตัวเอง

 

..ทำไมฉันถึงไม่เดินหนีแกไปนะ...

 

ร่างบางหันมาเผชิญหน้ากับร่างสูงด้วยใบหน้าหงุดหงิดที่มักทำเป็นประจำทั้งที่ในใจนั้นดีใจจนอยากจะยิ้มออกมา

            “เรื่องของฉันน่ะ แล้วนี่แกจะจับมือฉันไว้ทำไมวะ” ร่างบางโวยวายออกมาเบาๆแต่ร่างสูงกลับยิ้มอย่างไม่ทุกร้อน   

            “ก็ฉันจะได้อยู่ใกล้โกคุเดระไง” แค่พูดไม่พอ ยามาโมโตะดึงโกคุเดระเข้ามาใกล้ๆจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ร่างบางรู้สึกได้ว่าหัวใจของตนเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ นึกภาวนาในใจไม่อยากให้ร่างสูงรับรู้ ไม่อย่างนั้นเขาคงโดนมันแกล้งแน่ๆ

            “อย่ามาทำน้ำเน่าหน่อยเลย ปล่อยได้แล้วน่า” โกคุเดระผลักร่างสูงออกก่อนจะทำสีหน้าไม่สบอารมณ์เพื่อกลบเกลื่อนแต่ใบหน้าเจ้ากรรมดันขึ้นสีระเรื่อซะได้

Drop everything now
Meet me in the pouring rain
Kiss me on the sidewalk
Take away the pain

ทิ้งทุกอย่างไปซะ
แล้วมาพบฉันท่ามกลางสายฝน
จูบฉันบนทางเดินนั้น
เอาความเจ็บปวดนี้ออกไป

          

       “นี่ วันนี้ฉันกลับก่อนนะ” ยามาโมโตะตะโกนกลับไปบอกเพื่อนร่วมทีมของตนก่อนจะหยิบกระเป๋าที่วางไว้แล้วจูงมือร่างบางออกจากสนามเบสบอลไปโดยไม่สนใจเสียงก่นด่าของร่างบาง เขากึ่งจูงกึ่งลากร่างบางมายังสวนสาธารณะที่ไร้ผู้คนเนื่องจากสายฝนเริ่มโปรยปรายลงมา

            “พามาที่นี่ทำไมเนี่ย” โกคุเดระหันมาถามยามาโมโตะ แต่อีกฝ่ายไม่ตอบอะไร ทั้งสองวางสัมพาระของตนลงบนม้านั่ง ร่างสูงจับมือร่างบางออกไปยืนท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย ดวงตาสีเปลือกไม้สบกับดวงตาสีมรกตคู่งาม

'cause I see sparks fly whenever you smile
Get me with those green eyes, baby, as the lights go down
Give me something that'll haunt me when you're not around
'cause I see sparks fly whenever you smile

เพราะฉันเห็นประกายไฟโบยบินอยู่รอบเธอเสมอเมื่อเธอยิ้ม
เอาใจฉันไปด้วยดวงตาสีเขียวของเธอ ที่รักในขณะที่แสงไฟดับลง
มอบอะไรก็ได้ที่มันจะทำให้ฉันไม่ลืมเธอเวลาที่เธอไม่อยู่ใกล้กับฉัน
เพราะฉันเห็นประกายไฟโบยบินอยู่รอบเธอเสมอเมื่อเธอยิ้ม

 

            “มองบ้าอะไรวะ” โกคุเดระหันหน้าไปทางอื่น ยิ่งมองหน้าอีกฝ่ายมากเท่าไหร่ก็อดไม่ได้ที่จะใจสั่น แต่ยามาโมโตะไม่ได้คิดแบบนั้น เขาชอบมองหน้าโกคุเดระที่สุด

            “จำได้ไหมวันนี้วันอะไร” ยามาโมโตะเอ่ยถามร่างบาง โกคุเดรชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาตอบร่างสูง

            “ก็วันครบรอบ 5 เดือนที่เราครบกันไง คิดว่าฉันลืมรึไง” ยามาโมโตะยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นชวนให้โกคุเดระเผลอยิ้มตาม

            “รู้อะไรมั้ย นายน่ารักมากเลยนะเวลายิ้ม”ยามาโมโตะเอ่ยชมร่างบาง เป็นผลให้อีกฝ่ายหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ  เขาชอบเวลาโกคุเดระยิ้มมากพอๆกันเลย ทุกครั้งที่ร่างบางยิ้มมันทำให้เขารู้สึกเหมือนเห็นประกายระยิบระยับรอบตัวร่างบาง ดวงตาสีเขียวมรกตที่ไม่ฉายแววหงุดหงิดนั้นทำให้เขารู้สึกดีมากที่รู้ว่าคนที่เปลี่ยนร่างบางนี้ได้ก็คือเขา

My mind forgets to remind me
You're a bad idea
You touch me once and it's really something,
You find I'm even better than you imagined I would be.

สมองของฉันลืมเตือนฉันว่า
เธอคือคนที่แย่มาก
เธอสัมผัสฉันเพียงครั้ง และมันสุดยอดไปเลย
เธอพบว่าฉันดีกว่าที่เธอคิดว่าฉันจะเป็นได้

 

            “ชิส์ ไม่ต้องมาชมเลยนะไอ้บ้าเบสบอล ฉันยังไม่หายโกรธแกหรอกนะที่ทำให้ฉันขายหน้า” ร่างบางสะบัดหน้าไปทางอื่น ยามาโมโตะได้แต่หัวเราะแห้งๆ สาเหตุที่ร่างบางโกรธเขาก็เพราะว่าเขาให้ร่างบางไปติวหนังสือจนดึกจนดื่นทุกวันแต่เขาก็ยังสอบตกจนได้ หลังจากนั้นร่างบางก็ไม่ยอมสอนการบ้านเขาอีกเลย

            “ฉันขอโทษนะโกคุเดระ ก็สมองฉันไม่ค่อยดีในเรื่องเรียนที่นา”

            “เออ ก็สมองแกมันห่วยแตกไงล่ะ” โกคุเดระพูดทั้งที่ยังไม่หันมามองหน้ายามาโมโตะ เขามักจะเตือนตัวเองเสมอว่าอีกฝ่ายน่ะทั้งห่วย ทั้งสมองทึบ แต่เมื่อได้เข้าใกล้กัน ได้รับไออุ่นจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายในวันที่เขาท้อแท้  คงจะมีแค่ร่างสูงนี้เท่านั้นแหละที่มองเขาในแง่ดีทั้งที่เขาทำตัวเกเรแบบนี้ ตั้งแต่คบกันมา 5 เดือนเขาก็รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปมากจนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นเพราะเจ้าบ้าเบสบอล

           

I'm on my guard for the rest of the world
But with you I know it's no good
And I could wait patiently but I really wish you would...

ฉันสร้างกำแพงป้องกันหัวใจตัวเองกับคนทั้งโลก
แต่กับเธอมันใช้การไม่ได้เลย
และฉันอดทนรอได้ แค่เพียงเธอจะ...

 

            “นี่ฉันคิดผิดรึเปล่าที่ยอมคบกับแกเนี่ย ให้ตายสิ” โกคุเดระบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ยามาโมโตะหัวเราะเบาๆ

            “เอาจริงๆนะ ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะยอมคบกับฉัน”

            “เหอะ!” โกคุเดระสบถเบาๆ เอาจริงๆแล้วเขาก็ไม่อยากเชื่อตัวเองเหมือนกันที่ปล่อยให้ร่างสูงพังกำแพงที่เขาสร้างไว้เข้ามาได้ง่ายๆ

 

I run my fingers through your hair and watch the lights go wild.
Just keep on keeping your eyes on me, it's just wrong enough to make it feel right.

ฉันลูบเส้นผมของเธอ และมองดูแสงไฟส่องประกายแวววาว
มองตาฉันต่อไป รู้สึกแปลกๆจริงที่มันรู้สึกดีได้ขนาดนี้

 

            “นี่แก ผมยาวแล้วรู้จักตัดบ้างนะ” โกคุเดระเปลี่ยนประเด็น มือบางลูบเส้นผมสีดำของร่างสูงก่อนจะดึงแรงๆด้วยความหมั่นไส้

            “เจ็บนะ” ร่างสูงโอดครวญเบาๆ ทั้งคู่สบตากันก่อนที่ทุกอย่างรอบตัวเหมือนจะหยุดนิ่งไป

            “สมน้ำหน้า” โกคุเดระแลบลิ้นใส่ยามาโมโตะก่อนจะหันหลังเดินกลับไปหยิบกระเป๋าของตนหมายจะกลับบ้านเมื่อรู้สึกได้ถึงสายฝนที่ตกลงมาหนักขึ้น

            “จะกลับแล้วเหรอโกคุเดระ ฉันไปส่งนะ” ยามาโมโตะรีบอาสา เขาสะพายกระเป๋าเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อย โกคุเดระถอนหายใจก่อนจะตอบร่างสูง

            “แล้วแต่แกเลย” และแล้วทั้งคู่ก็เดินออกจากสวนสาธารณะ

Lead me up the staircase
Won't you whisper soft and slow?
I'm captivated by you, baby, like a firework show.

พาฉันขึ้นบันไดไปหน่อย
เธอจะไม่กระซิบข้างหูฉันอย่างอ่อนโยนหน่อยหรอ?
ฉันหลงเสน่ห์เธอเข้าแล้วที่รัก เหมือนกับโชว์ดอกไม้ไฟยามค่ำคืน


ในที่สุดก็มาถึงอพาร์ตเมนท์ของร่างบาง ร่างสูงส่งร่างบางที่บันไดก่อนจะจ้องมองแผ่นหลังบางเดินขึ้นห้องไป ก่อนที่ร่างบางจะเดินไปถึงลิฟต์เขาก็รีบวิ่งไปสวมกอดร่างบางจากด้านหลัง พลางกระซิบอย่างแผ่วเบาแต่ก็สามารถทำให้อีกฝ่ายหน้าขึ้นสีได้

            “รักนะโกคุเดระ” โกคุเดระผลักยามาโตะจนเซแต่ก็ยังไม่วายยืนยิ้ม ร่างบางส่งเสียงจิ้จ้ะเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปในลิฟต์ที่มาถึงพอดี ก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดเขาส่งยิ้มให้ร่างสูงอีกครั้งก่อนจะพูดออกมาแบบไร้เสียง แน่นอนว่าร่างสูงเข้าใจ อีกฝ่ายยิ้มกว้างออกมาก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลง

            “ฉันก็รักแก ไอ้บ้าเบสบอล”

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ xxrealpabo จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 00:02
    น่ารักมากมาย >< //อีกด้านของนายระเบิด-,- #FC8059
    #3
    0
  2. วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 14:34
    ...มด...มดขึ้นเต็มบ้านเลยนี่่=^=!!!(หวานสุดๆ)
    #2
    0
  3. วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 19:19
    funny. มากเลยค่ะ
    #1
    0