3หนุ่ม 3มุม {exo}

ตอนที่ 14 : - ' 12 . ต่อจากนี้ the end

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 มี.ค. 58


12:ต่อจากนี้

 

 

 

 

 

เส้นทางที่แยกออกจากหัน มักจะกลับมาบรรจบกัน

ก็เหมือนสายสัมพันธ์ที่ไม่สามารถตัดขาดไปของคน

 

 

 

                ภายในสวนสาธารณะราวๆฤดูใบไม้ผลิใบไม้สีส้มอ่อนบนต้นไม้ช่วยประดับให้บริเวณโดยรอบดูสวยงามน่าชม กลางสวนหย่อมมีร่างเล็กของคิมจงแดกำลังนั่งลูบผมอ่อนนุ่มของคนที่อาศัยตักเขาต่างหมอน ดวงตาเรียวจดจ้องมองหนังสือในมืออย่างสนอกสนใจก่อนจะต้องตกใจเมื่อมือข้างที่ลูบผมโดนดึงไปกอบกุมไว้

 

 

“ตื่นแล้วหรือครับ?”

 

“อื้ม จงแดหนาวไหม” จางอี้ชิงถามพลางทำท่าจะลุกขึ้นแต่คิมจงแดกลับดันให้ร่างสูงลงนอนเช่นเดิม

 

“ไม่หรอกครับ ว่าแต่พวกลุงนี่นานจัง”

 

 

                เป็นเวลากว่าหลายเดือนแล้วที่เขากับอี้ชิงคบกันจำได้ว่าครั้งแรกที่ทั้งสามคนลุงหลานมาเจอกันพร้อมกับคนรู้ใจของตัวเองดูจะวุ่นวายอันเนื่องจากทั้งลุงคริสและน้องชายจงอินต่างจะเข้ามาเสยหน้าแฟนตัวขาวของเขาซะนี่...หวงไม่เลิกจริงๆ... ส่วนเรื่องน้องรหัสพี่รหัสก็ถูกเฉลยไปแล้วหละว่าเป็นพี่อี้ชิงตามที่ทุกคนคิดแต่เอาจริงนะ...พี่เขาใช้กลโกง

                ตามจริงจงแดต้องเป็นน้องรหัสของซูโฮแต่เพราะการไปติดสินบนกับพี่คนจับพี่รหัสน้องรหัสมันทำให้จางอี้ชิงได้คู่กับคิมจงแดซะง่ายๆแต่ว่ามันก็ดีแล้วหละ...ไม่งั้นพวกเขาคงไม่มีวันนี้

 

 

“มาแล้วๆ” เสียงทุ้มของคนคุ้นเคยดังขึ้นจากใกล้ๆเมื่อหันไปก็เห็นร่างสูงๆของลุงสุดหล่อกับน้องชายผิวเข้ม

 

“ฉันไม่อยู่หวังว่า..พี่อี้ชิงจะไม่ทำอะไรพี่ชายผมนะ...ครับ” จงอินที่ยังแววหวงพี่ไม่เลิกพูดเพราะอย่างยากลำบาก

 

 

...ถ้าไม่พูดเพราะๆพี่ชายจะงอนเอาได้...

 

 

“ถ้าทำป่านี้คงไม่เห็นพี่กับจงแดนั่งอยู่ตรงนี้แล้วหละ”

 

“อ่ะแฮม พูดอะไรเกรงใจผู้ใหญ่หน่อย” เป็นลุงคริสที่ขัดหลานๆขึ้น

 

 

                วันนี้เป็นวันนัดรวมตัวครอบครัวในรอบสองเดือนเพราะเนื่องจากจงอินเองก็ย้ายออกจากบ้านแล้วไปอยู่กับเซฮุน แถมหลานคนโตก็ไม่ได้อยู่ด้วยทำให้ลุงคริสจำเป็นต้องตั้งกฎขึ้นมาว่าทุกสองเดือนจะต้องหาเวลาว่างมาพบกันและวันนี้ก็คือวันนั้นคือคุณลุงตั้งขึ้นมา

 

 

“แล้วนี่พี่มินซอกไปไหนละครับ?” จงแดเอ่ยถามลุงตัวสูงที่นั่งลงบนเสื่อผืนเดียวกัน

 

“ไปหยิบของในรถหนะเดี๋ยวก็ตามมา”

 

“แล้วเซฮุนหละ?” เจ้าตัวเล็กจึงหันไปสนใจแฟนของน้องชายบ้าง

 

“อ่อ ไปซื้อน้ำครับ”

 

“ขี้สงสัยจังนะเรา” นิ้วเรียวของอี้ชิงจิ้มลงที่กลางหน้าผากของจงแดทำเอาคนตัวเล็กพองแก้มอย่างน่ารัก

 

 

...มันน่าจับฟัดชะมัด...

 

 

                ไม่ต้องคิดอะไรให้มากความจางอี้ชิงจัดการจับคนตัวเล็กมาฟัดแก้มให้หายหมั่นเขี้ยวสร้างอารมณ์หวงหลานและพี่ให้กับอีกสองคนที่มองอยู่จนต้องเข้ามาดึงให้คนตัวขาวออกห่าง และก่อนที่จะเกิดศึกกันคนมีอำนาจเหนือลุงคริสทุกประการอย่างมินซอกก็เดินมาร่วมวงอย่างทันเวลาทำเอาลุงสุดหล่อหยุดอาการหวงน้องทันทีทันใด

 

 

...อาการแบบนี้มันกลัวเมียใช่ไหมวะครับ?...

 

 

“เมียมานี่หงอเลยนะครับลุง” เจ้าหลานผิวคล้ำพูดขึ้นอย่างนึกกวนประสาทคนเป็นลุงเล่น และมันก็ได้ผลเมื่อคนแก่กว่าหันมาแยกเขี้ยว

 

“ทำอย่างกับแกไม่กลัว”

 

“อย่างผมไม่กลัวใครอยู่แล้ว ฮ่าๆ”

 

“อ่อหรอ เพิ่งรุ้นะเนี่ยคิมจงอิน” น้ำเสียงเย็นเยียบทำเอาคนได้เย็นเสียวสันหลังวาบหันไปมองก็เจอกับสีหน้านิ่งๆของแฟนสุดรัก

 

“ไม่งอนสิคนดี ง้อนะครับ” จากคนกวนกลับกลายเป็นหมีเชื่องๆได้ทันท้วงทีทำเอาคิมจงแดที่มองอยู่อดหัวเราะไม่ได้

 

“แล้วอย่างนี้พี่อี้ชิงกลัวผมเหมือนลุงคริสกับจงอินไหมครับ?” คนตัวเล็กหันมาสบตากับคนตัวขาวที่ยังกอดเอวเขาไม่ปล่อย

 

ครั้นจะตอบว่าไม่กลัวคงจะไม่ได้เมื่อเจอสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของญาติแฟน “กลัวสิครับ กลัวกลั๊วกลัว”

 

“พี่อี้ชิงน่ารักที่สุดครับ” มือเรียวเล็กยกขึ้นหยิกแก้มขาวอย่างหมั่นเขี้ยวคนตัวสูงเลยหอมเข้าที่แก้มใสนั่นจนชื่นใจพร้อมกับหันไปยักคิ้วให้สองญาติที่มองมา

 

 

...ฝากไว้ก่อนเถอะจางอี้ชิง!!!...

 

 

 

 

                เสียงหัวเราะร่าอย่างมีความสุขของหกคนสามคู่ดังขึ้นเป็นระยะ ความรู้สึกที่ไม่สามารถมองเห็นได้แต่กลับสัมผัสได้ชวนทำให้คนทั้งหกอบอุ่นที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง หกคนสามคู่ที่ต่างพบเจอกันโดยบังเอิญ พลันกลับกลายเป็นความสนิทและนำมาซึ่งความรักที่แตกต่าง

 

 

                ต่อจากนี้อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกเยอะแยะในชีวิตที่ไม่แน่นอน แต่เพราะสายสัมพันธ์ที่ผูกกันไว้อย่างแนบแน่นก็ไม่อาจจะพังลงหากต่างคงต่างเข้าใจและยอมรับซึ่งกันและกัน เรื่องของอดีตต่างมีสิ่งที่น่าจดจำ ปัจจุบันเป็นการกระทำที่อาจจะเกี่ยวเนื่องไปถึงอนาคต แต่ตราบใดที่อนาคตยังมาไม่ถึงก็ขอทำให้ปัจจุบันให้ดีที่สุดก็เพียงพอ

 

 

รักกันหกคนแบบนี้เสมอไป

 

 

 

...สามหนุ่ม สามมุม จบบริบูรณ์...

 

 
 
THE END



 


{ T A L K . M E }
หลายคนคงจะลืมไปแล้วว่าเราติดตอนจบกันไว้
55555 อัพตอนสุดท้ายให้แล้วนะครับผม
ขอบคุณที่ติดตามกันมา รักมากนะ ชุ้บ<3

 
New fic with LAYCHEN [ ROBOT #บันทึกหุ่นยนต์ ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #55 fujikozung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 10:27
    ถึงแม้จะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกันแล้ว แต่อาการหวงพี่ หวงหลานนี่ยังไม่หมดไป

    แถมยังแอบข่มขู่พี่อี้อีก 55555555555555
    #55
    0
  2. #54 ouyza (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 23:48
    จบแบบมีความสุข ยังหวงจงแดไม่เลิกเลยอะแต่พี่อี้ไม่กลัวหรอกนะกลัวแต่จงแด ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้จนจบ จะไปอ่านRobotต่อเย้
    #54
    0
  3. #53 S.N.L.L (@sunlikelay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 08:33
    อ๊ายน่ารักอ่ะ จบได้น่ารักมากเลย ชอบคู่พี่อี้กับจงแดจังหวานกันซะสองญาติแทบจะพุ่งเข้ามาเสยคาง 555 ลุงตริสจงอินกลัวเมียได้ฮามากจ้ะ 555 ขอบคุณนะไรต์กับฟิคดีๆเรื่องนี้ ชอบมากเลย จะติดตามเรื่องต่อๆไปของไรต์ตลอดเลย สู้ๆ
    #53
    0
  4. #52 ♦BBCAMEL♦ (@13-mooddiememo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 01:28
    เป็นโรคกลัวเมียกันหมดเลย 555555 ตลกลุงคริสกะจงอินหวงจงแดไม่เลิกซักที แล้วอาอี้นี่ก็ชอบกวนอีก 555555 น่ารักทุกคู่เลยค่ะแต่จบแล้วง่า ฮืออออ อยากอ่านผลงานพี่อีก เดี๋ยวแว๊บไปตามในหุ่นยนต์ต่อนะคะ อิอิ
    #52
    0