[นิยายแปล] The Perfect Destiny โชคชะตาที่แสนจะเพอร์เฟ็ค BL

ตอนที่ 25 : Ch25 – V2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 418 ครั้ง
    10 ต.ค. 62

Ch25 – V2

 

กุนซือผู้หล่อเหลาและขาที่หักของเขา [12]

 

หลังจากกลับมาเฉินหลี่กัวก็รีบติดต่อคนสองกลุ่ม

 

กลุ่มแรกเป็นกลุ่มขนส่งและอีกกลุ่มคือกลุ่มพิราบขาว จากนั้นเฉินหลี่กัวก็เขียนจดหมายขึ้นมาและฝากให้คนเหล่านั้นส่งไปที่แนวหน้าสงคราม

 

ในตอนนี้ข่าวที่ฮ่องเต้ล้มป่วยหนักยังไม่ถูกแพร่ออกไปและความสนใจทั้งหมดขององค์ชายรองก็อยู่ที่ฮ่องเต้ เขาไม่ทราบว่าจะมีจดหมายบอกข่าวนี้ลอดออกไปและไม่ได้ตั้งจุดตรวจไว้ จดหมายของเฉินหลี่กัวเลยถูกส่งไปโดยไม่มีการขัดขวาง

 

ถึงแม้ว่ากลุ่มพิราบขาวจะใช้ม้าวิ่งเต็มกำลังมันก็ใช้เวลาไปหลายวันกว่าจะถูกส่งไปถึงหยานจิงอวี่ นี่ยังไม่รวมกับสภาพทางอากาศระหว่างทางอีก

 

ในจุดนี้เฉินหลี่กัวได้แค่ภาวนาลับๆให้ฮ่องเต้ยังมีชีวิตอยู่ต่ออีกหลายๆวัน

 

ด้วยบรรยากาศที่สงบนิ่งก่อนพายุเข้า สองสามวันมานี้ถึงแม้จะดูสงบและปกติแต่มันก็ทำให้เหล่าผู้คนที่มีสัญชาตญาณรู้สึกผิดปกติในใจ

 

ข้าหลวงที่สนิทกับเฉินหลี่กัวก็พาเฉินหลี่กัวมาที่ลับและพูดขึ้น

 

ท่านฉี ท่านไม่คิดหรอว่ามันกำลังจะมีอะไรเกิดขึ้น? หนังตาข้ากระตุกยิบๆเลยช่วงนี้

 

เฉินหลี่กัวตอบ มันจะมีอะไรเกิดขึ้นกัน?”

 

ข้าหลวงคนนั้นลดเสียงลง ก็... ...ฮ่องเต้ไม่ได้ถูกใครเห็นมาหลายวันแล้ว

 

เฉินหลี่กัวเปิดตาขึ้นช้าๆ

 

ข้าได้ยินมาว่าหมอหลวงถูกรั้งตัวไว้ด้วย... ...มันจะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ๆ

 

เฉินหลี่กัวหัวเราะและตอบกลับ ปกติแล้วท่านไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้หรอกหรอ

 

ข้าหลวงถอนหายใจอย่างหมดหนทาง สวรรค์ไม่เคยรับคำขอจากใครจริงๆ ข้าคิดไว้ว่าจะปลดเกษียณหลังจากปีสองปี คาดไม่ถึงว่า... ...จะเป็นเช่นนี้

 

เฉินหลี่กัวพูด ท่านจะกลัวอะไร? คนที่ต้องกลัวมันเป็นข้ามากกว่า

 

ถึงแม้ว่าหยานจิงอวี่จะไม่มีการติดต่อกับเขาหลังจากที่ไปร่วมรบ แต่เขาก็ถูกเหมารวมว่าเป็นหนึ่งในคนขององค์ชายสามอยู่ดี

 

ในช่วงสามปีที่ผ่านมา องค์ชายรองไม่เคยชายตามองเขาดีๆซักครั้ง

 

ข้าหลวงพูด ท่าน... ...มีโชคร้ายจริงๆ ข้าบอกท่านไปแล้วก่อนหน้าแท้ๆว่าท่านไม่ควรร่วมมือกับองค์ชายรองมาตอนนี้ก็คงได้แต่หวังพึ่งโชคแล้ว

 

เฉินหลี่กัวยิ้มและตอบกลับ แล้วใครกันที่บอกให้ข้าเป็นคนชี้นำเขา?”

 

ข้าหลวงถอนหายใจหนักๆ ชีวิตมันช่างไม่แน่นอน ด้วยท่าทางสงบนิ่งเฉินหลี่กัวก็จิบชาตรงหน้าสองอึก

 

ไม่ว่าองค์ชายรองจะเกลียดเขามากแค่ไหน เขาก็ไม่ใส่ใจนอกจากนั้นเฉินหลี่กัวยังตั้งใจที่จะช่วยองค์ชายสามครองบังลังค์อีกด้วย

 

ด้วยการเสียสละนี้แน่นอนว่าเขาจะต้องพาจุดจบที่ดีมาให้หยานซีเหยาได้

 

เฉินหลี่กัวชื่มชมตัวเองในใจ เขานี่มันฉลาดปราดเปรื่องจริงๆ ดั่งนางฟ้าตัวน้อยที่กล้าหาญ

 

องค์ชายรองนั้นไม่เหมาะสมกับการเป็นฮ่องเต้ มันสามารถดูได้จากการรับมือของเขาต่อเรื่องเฉินหลี่กัวและองค์ชายสาม เขาไม่มีทั้งกลยุทธ์หรือความกล้าหาญใดๆ เขามีแค่ความขี้ระแวง ต่อกรกับปัญหาด้วยความวิตกกังวลมากเกินไป และไร้สมอง ถ้าเขาได้เป็นฮ่องเต้ล่ะก็แคว้นหยานคงไม่ขยายกว้างและเป็นผู้นำทุกแคว้นอย่างที่โลกเดิมบอกไว้แน่

 

หยานจิงอวี่ที่อยู่ในกองทัพก็ได้รับจดหมายอย่างรวดเร็ว ในจดหมายนั้นมีเขียนไว้เพียงแค่ประโยคทื่อๆว่า : ใกล้สิ้นใจ รีบกลับมา

 

เขากำจดหมายและยกมันมาที่ปลายจมูกจากนั้นก็สูดดมเข้าไป มันสมเหตุสมผลถ้าจะบอกว่าการเดินทางที่เร่งรีบยาวนานหลายวันกลิ่นหมึกในจดหมายจะจางหายไปหมดแล้วก็ตาม แต่หยานจิงอวี่ก็ยังได้กลิ่นยาจีนจางๆ ราวกับได้ดมกลิ่นของคนๆนั้นด้วยตัวเอง

 

เตรียมม้าหยานจิงอวี่สอดจดหมายไว้ที่หน้าอกแล้วออกคำสั่ง พวกเราจะกลับไป

 

เฉินหลี่กัวผอมลงอย่างหนักในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาไม่สามารถกลืนข้าวลงไปหรือหลับอย่างสนิทใจได้ เขามองกระดานหมากข้างหน้าตัวเองเงียบๆทั้งวัน

 

เลอชี่ถามเขาว่าเขากำลังมองอะไรอยู่

 

เฉินหลี่กัวยิ้มและตอบกลับ

ข้ากำลังมองอนาคตของแคว้นหยาน

 

เลอชี่พูดอย่างกังวล นายท่านต้องใส่ใจสุขภาพของตัวเองด้วยนะขอรับ

 

คำพูดของเลอชี่ทำให้สีหน้าของเฉินหลี่กัวหม่นหมองมากขึ้น

 

ร่างกายพังๆของข้า ถ้ามันช่วยแคว้นหยานได้มันก็คุ้มค่าแล้ว

 

เลอชี่หลั่งน้ำตาออกมา

 

เฉินหลี่กัว : “ระบบ เป็นยังไงมั่ง? ให้คะแนนการแสดงฉันเท่าไหร่ดี

 

ระบบ : “… …”

 

เฉินหลี่กัว : “ใครรู้บ้างว่าหนุ่มน้อยน่ารักของฉันจะกลับมาเมื่อไหร่

 

ระบบ : “หนุ่มน้อยน่ารัก?”

 

เฉินหลี่กัว : “ใช่แล้วยังไงฉันก็แก่กว่าเขาตั้งหลายปี

 

ระบบรู้สึกเหนื่อยใจและเริ่มครุ่นคิดว่าทำไมมันถึงไม่มีฟังก์ชั่น บล็อกโฮสต์บ้าง

 

หลังจากได้รับจดหมายของเฉินหลี่กัว หยานจิงอวี่ก็ไม่กล้าที่จะชักช้า เขานำขบวนคนและรีบมายังเมืองหลวง

 

ในจุดนี้มีสิ่งเดียวที่เฉินหลี่กัวทำได้ก็คือรอ

 

โชคดีที่ โชคเขายังไม่ได้แย่นัก ในที่สุดหยานจิงอวี่ก็กลับมา

 

เมื่อหยานจิงอวี่ถึงเมืองหลวง ตำหนักในก็ได้ถูกป้องกันเอาไว้แล้ว หยานจิงอวี่ไม่รีบที่จะเผยตัวตนตัวเอง เขานำหยกเสือที่ฮ่องเต้มอบให้เขาลับๆออกมาและตรงไปที่ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์

 

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาฮ่องเต้ได้มีร่างกายที่อ่อนแอและทนกับโรคหัวใจมานาน ตามจริงแล้วเขาต้องการให้หยานจิงอวี่ฝึนฝนในกองทัพนานมากกว่านี้จากนั้นก็มอบบังลังค์ให้

 

แต่มันก็เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น

 

หยกเสือในมือของหยานจิงอวี่มันเป็นส่วนเดียวเท่านั้น อีกส่วนอยู่ในมือของฮ่องเต้ และตอนนี้ใครจะรู้ว่าองค์ชายรองจะไม่นำมันไปแล้วหรือยัง

 

แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการควบคุมขุนพลที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหลวง——เหล่าทหารรักษาพระองค์

 

เมื่อจู่ๆก็มีคำสั่งออกมาว่าให้เหล่าข้าหลวงและเจ้าหน้าที่ต่างๆไปที่ราชสำนัก เฉินหลี่กัวก็รับรู้ความหมายที่ซ่อนอยู่ได้ เพราะฮ่องเต้ได้ล้มป่วยและไม่สามารถมาที่ราชสำนักเป็นเวลาหลายวัน สำหรับการที่จู่ๆก็สั่งออกมาแบบนี้คงจะเป็นเพราะฮ่องเต้มีอาการดีขึ้นหรือไม่ก็ฮ่องเต้... ...ได้สิ้นพระชนม์แล้ว

 

อย่างแรกนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้ มันก็เหลือแค่อย่างที่สอง

 

เฉินหลี่กัวเข้ามาที่ตำหนักด้วยรถม้า เขามาถึงห้องโถงใหญ่และได้ยินผู้คนซุบซิบกัน

 

เฉินหลี่กัวมองไปรอบๆและพบว่าใบหน้าพวกเขาและสีหน้านั้นแตกต่างกันไป บ้างก็ตึงเครียด บ้างก็สับสน และบางคนก็ตื่นกลัว... สีหน้าทั้งหมดนั้นต่างเปิดเผยสถานะตัวเองออกมา

 

เมื่อเหล่าผู้คนต่างคาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้น องค์ชายรองที่อาศัยอยู่ในพระราชวังเพราะต้องการดูแลพระบิดาตัวเองก็ปรากฏตัวขึ้น

 

เขาดูเหนื่อยล้าแต่ดวงตาของเขาก็ไม่สามารถปกปิดความตื่นเต้นได้ เขาแสร้งทำเป็นเศร้าโศกและเสียใจ

 

ฮ่องเต้ผู้เป็นบิดาเปิ่นหวางได้จากไปแล้ว

 

ประโยคเดียวก็ไม่ต่างจากระเบิด กระจายไปทั่วเหล่าฝูงชน ข้าหลวงบางคนร้องไห้ออกมาเสียงดัง

 

องค์ชายรองพูดต่อ ในมือเปิ่นหวางคือคำสั่งเสียสุดท้าย

 

เสียงผู้คนเงียบลงช้าๆ

 

องค์ชายรองกระแอมเสียงก่อนจะประกาศออกมา ข้าหลวงทุกคนจงฟัง

 

เหล่าข้าหลวงที่ยืนอยู่ตรงใจกลางก็คุกเข่าลง

 

ในตอนนั้น ก็มีเสียงที่ไม่รู้จะพูดว่าใจกล้าหรือโง่เขลาดังขึ้นอย่างไม่แยแสว่า

 

พวกเราจะรู้ได้อย่างไรว่านั้นเป็นคำสั่งเสียของจริงหรือปลอม?”

 

ใบหน้าขององค์ชายรองแดงกล่ำด้วยความโมโห เขาหันไปมองเจ้าของเสียงและก็พบว่านั่นคือฉีเซียงเขาพูดอย่างรุนแรงว่า นั่นหมายความว่าอย่างไรกันท่านฉี?”

 

ฉีเซียงดูไม่กลัวสายตาขององค์ชายรองซักนิด เขานั่งบนเก้าอี้เลื่อนแผ่นหลังของเขาเหยียดตรงไม่ต่างจากเมื่อก่อน

 

คำสั่งเสียนี้ มีผู้ใดเคยเห็นมันมาก่อนหรือไม่? และมันถูกประทับตราสามดวงรึเปล่า?”

 

องค์ชายรองพูดอย่างโกรธเกรี้ยว เจ้าหมายความว่าเปิ่นหวางปลอมมันขึ้นมางั้นรึ?”

 

สีหน้าของเฉินหลี่กัวใสซื่อ ถ้าองค์ชายรองมั่นใจว่าเป็นของจริงทำไมท่านถึงต้องโกรธด้วย?”

 

ไม่รู้ว่าองค์ชายรองนั้นกลัวหรือโมโห เขาตัวสั่นและเดินมาที่เฉินหลี่กัวจากนั้นก็ทำถึงขนาดเตะเข้าไปที่เก้าอี้เลื่อนของเฉินหลี่กัวด้วยเท้า

 

เฉินหลี่กัวล้มลงไปกับพื้น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยังหัวเราะหยันออกมา

 

ท่าทางขององค์ชายรองนั้นช่างดีเหลือเกิน อย่าบอกนะว่าท่านกำลังโกรธเพราะความอับอาย?”

 

องค์ชายรองชี้นิ้วไปยังจมูกของเฉินหลี่กัวและตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด

 

เจ้าคนสำส่อน!”

 

เฉินหลี่กัวยิ้มอย่างขมขื่น

 

องค์ชายรองพูดต่อ เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเจ้ากับน้องชายเปิ่นหวางงั้นรึ? เจ้ากล้าแสดงออกมาอย่างนี้ต่อหน้าผู้ใด? ใครบ้างจะไม่รู้ว่าเจ้านอนกับน้องชายเปิ่นหวาง? ฮ่า เจ้ายังมีหน้ามาซักถามเปิ่นหวางอีกงั้นหรือ?!”

 

เฉินหลี่กัวตัวซีดลงเพราะคำพูดขององค์ชายรองและกระอั่กเลือดออกมา

 

มีบางคนที่อยู่ใกล้ๆทนเรื่องนี้ไม่ได้อีกก็โพล่งออกมา องค์ชายรองพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน?”

 

องค์ชายรองสั่นตั้งแต่หัวจนถึงเท้า เขาแค่นหัวเราะออกมา

 

เปิ่นหวางรู้สิ่งที่เจ้าคิดอยู่ ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการให้น้องชายเปิ่นหวางได้สืบทอดบังลังค์หรอกหรือ? ให้เปิ่นหวางบอกเจ้าตรงนี้แล้วกัน ว่าเขายังอยู่ชายแดนและเขาไม่สามารถกลับมาได้อีกต่อไปแล้ว!”

 

เฉินหลี่กัวใช้ชายเสื้อเช็ดเลือดจากมุมปากตัวเองเขามองเห็นถึงการหลอกลวงขององค์ชายรอง——แต่มันเพราะว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขายังไม่เจอตราประทับสามดวง

 

เฉินหลี่กัวพูด องค์ชายรองพูดเกินไปแล้ว ท่านกล้าให้ข้าหลวงได้ดูคำสั่งเสียสุดท้ายนั่นหรือเปล่าล่ะ?”

 

องค์ชายรองขบฟันกรอดและพูดตอบ เจ้ากล้าเดิมพันด้วยชีวิตเจ้าหรือไม่ล่ะ?”

 

เหลียงเฉิงที่เป็นคนซื่อสัตย์และจริงใจพูดขึ้น

 

ในสถานการณ์นี้คงไม่เหมาะสมนัก ในเมื่อองค์ชายรองก็มั่นใจแล้วมันจะเป็นอะไรถ้าท่านให้พวกเราได้ดูคำสั่งเสียนั่น?”

 

เมื่อองค์ชายรองได้ยินดังนั้นเขาก็ดึงดาบออกมาจากเอว ขณะเดียวกันองครักษ์ก็ออกมารอบล้อมทั้งห้องโถง เขาแค่นหัวเราะ

 

เปิ่นหวางจะรอดูว่าหลังจากวันนี้ใครจะกล้าบอกว่าคำสั่งเสียของเปิ่นหวางเป็นของปลอม?”

 

เมื่อเหล่าผู้คนได้ยินดังนั้นพวกเขาก็ต่างหน้าซีด รับรู้ได้ทันทีว่าองค์ชายรองจะใช้กำลังบังคับ

 

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาดุเดือดก็มีเสียงดังออกมาจากข้างนอกห้องโถง เสียงของคนที่ไม่น่าจะโผล่มาที่นี่ได้ เสียงนั้นช่างหนักแน่น

 

ไม่ได้เจอท่านพี่รองมาหลายปี ข้าไม่คิดเลยว่าท่านพี่รองจะเปลี่ยนเป็นคนแบบนี้

 

องค์ชายรองเบิกตากว้างและนึกว่าตัวเองเห็นภาพหลอน

 

นั่นใคร ใครอยู่ตรงนั้น?”

 

หยานจิงอวี่ที่สวมชุดเกราะหนักและถือหอกยาว ด้านหลังของเขามีเหล่าทหารรักษาพระองค์นับร้อยแตกต่างจากองค์ชายรองที่ยืนอย่างโดดเดี่ยว เขาหัวเราะและพูดออกมา

 

ท่านพี่รองลืมข้าที่เป็นน้องชายของท่านไปแล้วงั้นหรอ?”

 

ไม่จริง——เป็นไปไม่ได้!” ความปรารถนาขององค์ชายรองแตกละเอียด และร่างกายของเขาที่สั่นไหวอยู่แล้วก็สั่นหนักขึ้นราวกับยืนอยู่ตรงขอบหน้าผา

 

หยานจิงอวี่เหยียดยิ้มอย่างดูถูก

 

ถ้าข้าไม่ได้กลับมา มันก็คงปล่อยคนที่ไร้ความซื่อสัตย์และไร้ศีลธรรมอย่างท่านขโมยแคว้นของข้าไปจริงมั้ย? เข้ามา กดตัวเขาลงซะ!”

 

มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่องค์ชายรองจะรอให้เขาถูกมัดมือและจับดีๆ เพราะงั้นทั้งสองฝ่ายเลยเข้าปะทะกันตรงกลางห้องโถง

 

หยานจิงอวี่มีประสบการณ์การต่อสู้มามากอย่างไม่ต้องสงสัยด้วยเวลาไม่ถึงห้านาทีมันก็ส่งผลออกมา องค์ชายรองถูกจับกุม หลังจากเขาถูกมัดแล้ว เขายังอยากจะพูดอะไรออกมาแต่หยานจิงอวี่ที่มองอยู่ก็เตะเข้าไปที่ปากเขาจนฟันกระเด็นออกไปหลายซี่จากนั้นก็หมดสติไปทันที

 

ลากเขาลงจากบันไดหยานจิงอวี่ที่ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นแต่มันก็ไม่สามารถซ่อนความสามารถอันน่าประทับใจของเขาได้ เขามองไปรอบๆห้องโถงและสังเกตเห็นร่างเฉินหลี่กัวที่นอนกองอยู่กับพื้น

 

อย่างไรก็ตาม เฉินหลี่กัวไม่คาดคิดว่าหยานจิงอวี่จะทำเพียงแค่มองแล้วเบือนหน้าหนี

 

เฉินหลี่กัวรู้สึกอ้างว้างราวกับได้ถูกทอดทิ้ง เขาพูดออกมา

 

เจ้าน้องชายคนนี้กลายเป็นชายไร้หัวใจไปแล้ว... ...!”

 

ระบบ : “ก็เหมาะกับนายดีแล้วนี่

 

เฉินหลี่กัว : “อุแง้แง้แง้แง้


—————————————


ว้ายน้องโดนทิ้ง 

คนถูกทิ้งก็เป็นอย่างเงี้ย คนที่แพ้ก็ต้องแบบเงี้ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 418 ครั้ง

789 ความคิดเห็น

  1. #694 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 19:26
    อ้าว ผัวเมินว่ะน้อง
    #694
    0
  2. #622 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 01:40
    555555t
    #622
    0
  3. #475 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:41
    สงสานเค้านะคะ5555
    #475
    0
  4. #419 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 17:28
    วงวาร?น้องงงง 555
    แต่องค์ชายรองนี่ก็แปลกๆเสียจริง ทะเยอทะยานเเต่ไม่ฉลาดเอาเสียเลย
    #419
    0
  5. #393 PӨYPӨY (@moi-poi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 13:34
    แหม เป็นการเสียใจที่ไม่ค่อยจริงใจนัก อะไรคืออุแง้ คิดว่าแบ๊วนักเหรอ ปวดหัวแทนระบบที่ต้องรับมือกับโฮสต์แบบนี้
    #393
    0
  6. #315 Middle97 (@kaohomd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 22:10
    ขำอุแง้แง้55555555
    #315
    0
  7. #209 ดารุมะ (@ning-cake) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 22:34
    น้องงงงง อุแว้ๆ5555
    #209
    0
  8. #175 Peonies-zz (@Peonies-zz) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:42
    ไรท์อายุเท่าไหร่เนี่ย อยู่ในช่วงปิดเทอมหรือเปล่า. อย่าหักโหมน้า สู้ๆ แปลดีมากค่ะ
    #175
    1
    • #175-1 The Unlikely (@ttqqpp00) (จากตอนที่ 25)
      11 ตุลาคม 2562 / 00:20
      22ปีนี้แล้วคร้าบ ทำงานแล้วแต่ว่างมากแค่ต้องนั่งเฝ้าเฉยๆเลยมาแปลเล่น ขอบคุณสำหรับกำลังใจค้าบ
      #175-1
  9. #174 Sairattz (@rainbowhyuk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:39
    โดนเมินเฉยเลยนะ55555
    #174
    0
  10. #173 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:25
    โดนเมินซะแล้ว แต่จะเมินจริงเหรออออ
    ชอบระบบนะ เห็นเรื่องอื่นระบบมุ้งมิ้งน่ารัก แต่เรื่องนี้ระบบอยากจะบล็อกโฮสต์ซะแล้ววว 555
    #173
    0
  11. #171 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:13
    ไม่รู้ว่าควรสงสารหรือสมน้ำหน้าตามระบบดี?
    #171
    0
  12. วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:05
    ไรท์แปลเร็วมาก ปกตินิยายแปลจะอัพ5 วัน/ครั้ง แต่ไรท์เรื่องนี้คือข้อยกเว้น555 ประทับใจมากค่ะ ผลงานแปลคุณภาพ เป็นธรรมชาติ คยอ่านเข้าถึงง่าย เลิฟๆ
    #170
    1
    • #170-1 The Unlikely (@ttqqpp00) (จากตอนที่ 25)
      11 ตุลาคม 2562 / 00:21
      เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็ต้องไปต่างจังหวัดแล้วค้าบ อิอิ ขอบคุณสำหรับกำลังใจค้าบ
      #170-1
  13. #169 natpapat5665 (@natpapat5665) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:45
    ขอบคุณคะไรท์
    #169
    0
  14. #168 M_Mmong (@M_Mmong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:39
    แปลเร็วมากกก อย่าหักโหมนะคะ แล้วก็สนุกมาก ชอบยัยน้องเวลาคุยกับระบบ5555 คนใจร้ายทิ้งน้องง หาผู้ใหม่จ้าา
    #168
    0
  15. วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:36
    -คนใจร้ายยยยย หนีไปเลี้ยงลูกเถอะ(องค์หญิง)
    #167
    0
  16. #166 I'm not perfec but I'm limited edition (@meennaruto) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:35

    เอาอีกๆๆๆๆเอามาอีกก
    #166
    0
  17. #165 BoSPis (@jirapapha06) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:19
    ทำไมใจร้ายแบบนี้คะคุนนน
    #165
    0