FIC WINNER [Mino x Jinwoo] ESCORT!...พ่อบ้านมิโน

ตอนที่ 10 : กฎข้อที่ 7 ของพ่อบ้าน : พ่อบ้านต้องไม่(ทำให้)หวั่นไหว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ต.ค. 58

กฎข้อที่ 7 ของพ่อบ้าน

พ่อบ้านต้องไม่(ทำให้)หวั่นไหว

 

 

 

Cr. NEVERTHINKS.

 

 

            แสงแดดจากภายนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวสะอาดเข้ามาส่องกระทบร่างบอบบางที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงกว้าง  เปลือกตาบางที่ล้อมไปด้วยแพขนตาหนาค่อยๆเปิดปรือขึ้น จินอูกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสภาพให้ชินกับแสงแดดที่แยงเข้าดวงตา

 

 

            มิโน....

 

            คนตัวเล็กพึมพำออกมาเบาๆ เมื่อภาพที่เห็นคือพ่อบ้านหนุ่มที่นั่งฟุบหลับอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาที่เครื่องหน้าชัดเจนเกยอยู่กับขอบเตียง จินอูวางมือลงบนศีรษะได้รูปของมิโนแล้วลูบเบาๆ รอยยิ้มน้อยๆเกิดขึ้นบนใบหน้าขาวแม้จะซีดเซียวไปบ้างเพราะพิษไข้ ของจินอู เขารู้สึกดีที่มิโนยังหลับสนิทในตอนนี้เพราะว่า...

 

มันเป็นช่วงเวลาที่เหมาะมากในการแก้แค้นยังไงล่ะ!

 

 

            โอ้ยย!”

 

           

            มิโนสะดุ้งตื่นทันทีพร้อมกับร้องโอดโอยเสียงดังเมื่อเขารับรู้ถึงแรงดึงที่เส้นผมของเขา ความเจ็บปวดที่ไม่พึงปรารถนาในยามเช้าทำให้มิโนมุ่ยหน้าแล้วเตรียมโวยวายทันที แต่พอเจ้าตัวได้มองหน้ากับคนที่แกล้งดึงผมเขาแรงๆตอนทีเผลอแล้วความคิดที่อยากจะโวยวายก็หมดไป

 

 

            ตื่นนานหรือยัง เป็นไงบ้าง...ปวดหัวอยู่หรือเปล่า?

 

 

            น้ำเสียงที่แสดงออกถึงความห่วงใยมาพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ทาบทับลงบนแก้มของคนป่วยเพื่อวัดอุณภูมิ จินอูสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกสัมผัส พลันเหตุการณ์แสนน่าอายเมื่อคืนก็ฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ...

 

ปลายจมูกโด่งที่ไล้ไปทั่วแก้มเพื่อปลอบโยนเขาเมื่อคืนนี้....

 

 

            แค่นึกถึงความร้อนก็เห่อขึ้นหน้าทันที จินอูหดตัวเข้าใต้ผ้าห่มเขาไม่อยากเห็นหน้ามิโนตอนนี้ ไม่ใช่เพราะยังคงโกรธเคืองเรื่องที่ถูกเมินมาทั้งอาทิตย์ แต่มันเป็นเพราะความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นต่างหาก...

 

 

จังหวะหัวใจที่เต้นแปลกไปเมื่อมองหน้าพ่อบ้าน...

           

 

 

            เป็นอะไร..นายยังโกรธฉันอยู่เหรอจินอู ฉันขอโทษ

 

            มิโนกระตุกผ้าห่มของจินอูหลายๆทีเพื่อให้จินอูยอมออกมาคุยกับเขา แต่จินอูกลับยึดผ้าไว้แน่นกว่าเดิม แถมยังตวาดใส่มิโนอีกด้วย

 

 

            อะไรของนายเล่า! ออกไปได้แล้ว! ไม่ไปเรียนหรือไง!!!”

 

 

            “นายป่วยอยู่อย่างนี้ฉันไปเรียนแล้วใครจะดูแลนาย

 

 

            “ฉันอยู่ได้...

 

            “ไม่เอา...ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ

 

            “อะไร! ทีวันก่อนๆนายยังทิ้งฉันเลยเหอะ ขี้เกียจไปเรียนก็พูดตรงๆ

 

            “…..”

 

 

            พอโดนจี้จุดในเรื่องที่รู้สึกผิดอยู่เต็มอกมิโนก็ปิดปากเงียบไปเลย  เมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายเงียบไปคนป่วยที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มก็โผล่หน้าออกมา

 

 

            แซะแค่นี้ทำเป็นไม่พอใจ เหอะ! ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว

 

 

            “ขอโทษ...

 

 

            สีหน้าหงอยๆของมิโนที่มองมาเมื่อเอ่ยว่าขอโทษทำให้จินอูถอนหายใจแล้วพยักหน้ารับรู้

 

           

            รู้แล้วน่า...

 

ก็ไม่อยากให้นายโกรธ...ฉันรู้สึกผิดจริงๆนะ

 

ทีหลังก็อย่าทำอีก...แล้วอีกอย่าง นายน่าจะบอกให้ฉันรู้หน่อยนะว่าที่หายหัวนี่คือไปซ่อมชั่วโมงชมรมที่นายขาดไปเมื่อเทอมที่แล้ว

 

 

รู้ได้ไงเนี่ย..

 

 

มิโนประหลาดใจที่จินอูรู้ถึงสาเหตุที่เขาหายตัวไปโดยที่เขายังไม่ได้บอก  ที่เขาหายไปหลายๆวันมานี้ก็เพราะต้องไปซ่อมชั่วโมงชมรม เนื่องจากเทอมที่แล้วเขาไม่ค่อยได้เข้าไปทำกิจกรรมชมรมเท่าไหร่ ชั่วโมงชมรมก็เลยขาดไป ถ้าไม่ตามซ่อมก็คงไม่ผ่านชมรม

 

 

พี่ดาร่าบอกจินอูตอบ

 

 

พี่ดาร่าไปบอกนายตอนไหนกัน

 

 

เมื่อวานตอนเย็น ฉันบังเอิญเจอเธอก็เลยได้คุยกันนิดหน่อย

 

อย่างนี้นี่เอง

 

นายชอบพี่ดาร่าเหรอ?

 

 

 

คำถามตรงๆของจินอูที่ถามออกมาเสมือนกำปั้นหนักๆที่ต่อยเข้าเบ้าตาแรงๆจนมึนไปหมด มิโนอึกอักที่จะตอบคำถามอย่างเห็นได้ชัดจนจินอูรำคาญ

 

 

ไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไร ถามไปงั้นแหละ

 

 

ถึงปากจะบอกว่าถามไปงั้น แต่ในใจจินอูก็อยากรู้มากอยู่ดีว่ามิโนชอบพี่ดาร่าจริงๆเหมือนพวกซึงยูนบอกหรือเปล่า

 

 

ก็เคยชอบ...

 

 

หืม...แปลว่าตอนนี้ไม่ชอบ?

 

 

พี่เขามีแฟนแล้ว...

 

 

อืม...ดีแล้วแหละที่รู้

 

 

จินอูพูดออกมาตามตรงเขาเพิ่งรู้ว่าพี่ดาร่ามีแฟนแล้วเมื่อวานเพราะเขาไม่ได้เจอพี่ดาร่าคนเดียวแฟนของพี่ดาร่าก็อยู่ด้วย เขารู้สึกโล่งใจที่มิโนรู้เรื่องที่พี่ดาร่ามีแฟนและตัดใจจากเธอแล้วอย่างบอกไม่ถูก

 

 

เดี๋ยวฉันลงไปดูอาหารเช้ากับยามาให้ นายนอนรออยู่นี่ก่อนนะ

 

 

มิโนเปลี่ยนเรื่องพูดเมื่อเขาเหลือบมองเห็นนาฬิกาที่บอกเวลา 7 โมงเช้า คนป่วยต้องกินข้าวกินยาให้ตรงเวลาจะได้หายไวๆ ก็เลยเตรียมลุกออกไปเพื่อจัดการกับอาหารเช้า ในจังหวะที่กำลังจะเปิดประตูห้องนั้น จินอูที่นอนอยู่บนเตียงก็พูดขึ้นมา

 

 

มิโน...

 

“…..”

 

พ่อบ้านเงียบเสียง รอฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร แต่พอได้ยินสิ่งที่จินอูพูดเขาก็รู้สึกว่าสองแก้มมันร้อนผ่าวชอบกล

 

 

ฉันยกโทษให้...

 

 

เป็นประโยคธรรมดาที่ไม่มีตรงไหนที่ชวนให้เขินอายหน้าร้อนเลยสักนิด แต่สำหรับมิโนแล้ว คำว่ายกทาให้ของจินอูมันทำให้เขาย้อนคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืน…

 

 

เรื่องที่ทำให้ใจสั่นไหวเพียงแค่นึกถึงช่วงที่ปลายจมูกของตัวเองสัมผัสกับแก้มเนียนนุ่ม...

 

 

ตึกตักตึกตักตึกตัก......

 

 

แค่คิดหัวใจก็เต้นผิดจังหวะเสียแล้ว

 

 

ต่อจ้า

 

 

 

            มิโนเดินออกไปแล้ว จินอูจึงลุกขึ้นนั่งบนเตียง แกะเอาแผ่นเจลลดไข้ออกตอนนี้อาการปวดหัวก็บรรเทาลงบ้างแล้วแต่ก็ยังรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวอยู่ดี

 

 

            รอไม่นานนักมิโนก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดวางถ้วยข้าวต้มหอมฉุยและแก้วน้ำเปล่าสำหรับทานยา  มิโนเอาถาดอาหารไปวางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือก่อนแล้วยกโต๊ะญี่ปุ่นที่พับเก็บอยู่ข้างๆกันขึ้นมากางบนเตียงแล้วยกถาดอาหารมาวางไว้ตรงหน้า

 

 

            ให้ป้อนหรือเปล่า?

 

 

            “ฉันแค่เป็นไข้ไม่ได้พิการ

 

            จ้ะ...

 

 

            จินอูนั่งทานข้าวต้มไปเงียบๆ ส่วนมิโนก็ลุกไปเตรียมอุปกรณ์สำหรับเช็ดตัว จินอูยังมีไข้อ่อนๆอยู่ให้อาบน้ำเลยก็ไม่ได้เลยต้องเช็ดตัวให้ไข้ลดไปก่อน

 

            กินยาเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย? มิโนถาม

 

 

            ร่างสูงนั่งลงบนเตียงพร้อมกับกะละมังใส่น้ำและผ้าขนหนูผืนเล็ก ยกเอาถาดอาหารออกไปและเอากะละมังน้ำวางแทน

 

 

            ถอดเสื้อออกเร็วจะได้เช็ดตัว...

           

 

            เหมือนคนพูดจะพูดออกมาโดยที่ไม่ได้คิดผิดกับคนฟังที่ทำตาโตหน้าแดงหูแดงไปหมด มันเรื่องอะไรที่เขาจะต้องมาแก้ผ้าต่อหน้ามิโนด้วยล่ะเนี่ย

           

 

 

เดี๋ยวเช็ดเองจินอูตอบเสียงแข็ง

 

 

เช็ดเองจะทั่วได้ไง..เดี๋ยวฉันเช็ดให้มิโน

 

 

แล้วนายเช็ดทั่วกว่าฉันหรือไง

 

“…..”

 

หันหน้าไปเลยไป

 

 

จินอูไล่ให้อีกคนหันหน้าไปอีกทาง มิโนก็เลยจำต้องนั่งหันหลังให้ จริงอย่างที่จินอูบอกนั่นแหละ ถ้าให้เขาเช็ดตัวก็คงเช็ดได้ไม่ทั่วหรอก เผลอๆจะเช็ดไม่เสร็จด้วยซ้ำ ดูเหตุการณ์ที่จินอุเมาแล้วเขาต้องเช็ดตัวให้เป็นตัวอย่างสิ เกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือนกันนะวันนั้น

 

หยิบเสื้อในตู้ให้หน่อย

 

มิโนไม่ตอบอะไรแต่ก็ลุกขึ้นไปหยิบเสื้อยืดในตู้มาให้ สภาพของจินอูคือเปลือยท่อนบนแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดไว้ไม่ให้ดูอนาจาร แต่มิโนเหมือนโดนน็อคกลางอากาศไปแล้ว ก็จินอูทำแบบนี้นี่มันเหมือนกับว่าเขาเป็นชายโฉดที่ขืนใจคนไร้ทางสู้อย่างจินอูยังไงยังงั้น แล้วยิ่งมายื่นเสื้อให้แบบนี้อีก….

 

 

จะบ้าตาย!!!

 

 

 

เดี๋ยวฉันจะนอนพักแล้ว...นายจะไปโรงเรียนหรือเปล่า

 

ไม่ไปแล้วโทรบอกให้แทฮยอนจดการบ้านมาให้แล้วด้วย เดี๋ยวตอนเย็นพวกนั้นคงแวะมาหา

 

 

จินอูพยักหน้ารับแล้วล้มตัวลงนอน เขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอีกแล้วจึงรีบข่มตานอน พอมิโนเห็นว่าคนป่วยต้องการจะพักผ่อนจึงยกเอาโต๊ะญี่ปุ่นที่วางไว้บนเตียงพร้อมกับอุปกรณ์เช็ดตัวออก หยิบเอาเสื้อยืดตัวเก่าของจินอูใส่ในตะกร้าผ้าเตรียมซัก เขาจัดแจงเก็บข้าวของทั้งหมดที่ยกขึ้นมาเช่นชามข้าวต้มและแก้วน้ำลงไปเก็บข้างล่าง ก่อนจะขึ้นมานั่งเฝ้าคนป่วยที่นอนพักผ่อนอยู่ในห้อง

 

 

นั่งมองหน้าคนนอนหลับไปนานๆเข้าก็เริ่มเบื่อ มิโนเลยถือโอกาสรื้อลิ้นชักของโต๊ะเขียนหนังสือเพื่อหากระดาษและดินสอ มิโนมีงานอดิเรกคือวาดรูป เขาชอบวาดรูปและค่อนข้างมั่นใจว่าเขาทำมันได้ดี

 

จรดปลายดินสอลงบนกระดาษเนื้อดี ค่อยๆร่างเค้าโครงอย่างตั้งใจ ไม่บ่อยนักที่มิโนจะวาดรูปที่มีคนเป็นแบบจริงๆ จินอูเป็นคนเดียวที่เขานึกอยากวาดรูปให้

 

ยางลบอยู่ไหนวะ

 

 

บ่นกับตัวเองแล้วเปิดลิ้นชักอีกครั้งควานหายางลบจนกระทั่งไปเจอยางลบก้อนหนึ่งวางอยู่บนสมุดไดอารี่สีเขียวที่คลับคล้ายคลับคลาว่าซื้อมาเมื่อตอนประถม มิโนเลยหยิบขึ้นมาทั้งสองอย่าง ยางลบนี่คือต้องใช้ ส่วนไดอารี่นี่ความเผือกล้วนๆ

 

 

อยากรู้ว่าจินอูเขียนอะไรลงไปบ้าง....

 

 

ฉันเกลียดซง มินโฮ!!!’

 

            เปิดมาหน้าแรกก็เซอร์ไพร์สเลย เมื่อเจอประโยคฉันเกลียดซง มิโฮ เขียนเอาไว้ตัวเท่าควายและเหมือนว่ามันจะไม่ได้มีแค่หน้าแรกหน้าเดียว หน้าอื่นๆก็เจอประโยคเดียวกันเป๊ะเหมือนกด copy แล้ว paste ต่อๆกันมาจนหมดเล่ม

 

            สารภาพตามตรงเลยว่ามิโนแทบจะร้องไห้ ตั้งแต่จำความได้เขาไปทำอะไรให้จินอูเกลียดนักหนาล่ะเนี่ย ตามจริงแล้วเขาเพิ่งย้ายมาอยู่กับจินอูเมื่อตอนห้าขวบด้วยซ้ำ ปฏิบัติตัวเป็นคนดีมาโดยตลอด อาจจะมีบ้างทีแย่งของเล่นของจินอู เอาของเล่นไปซ่อน ใส่เกลือลงในขวดนม แถมยังเคยแกล้งดึงกางเกงของจินอูตอนไปเล่นที่สวนสาธารณะด้วยกัน คือแค่นี้ต้องเกลียดเหรอ? ตอนขึ้นเรียนชั้นประถมก็ไม่ได้แกล้งแล้วนี่นา อุตส่าห์ยอมเป็นเบี้ยล่างคอยดูแลรับใช้มาตลอดเลยนะ หรือจินอูเป็นพวกแค้นฝังหุ่น เก็บเอาเรื่องสมัยอนุบาลมาเขียนระบายตอนอยู่ประถมงี้อ่อ?

 

 

            พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นข้อความเล็กๆที่เขียนต่อจากประโยคที่บอกว่าเกลียด ซึ่งมันน่าจะเป็นสาเหตุของความเกลียดทั้งหลายของจินอูนั่นแหละ

 

 

ซึงฮยอนเป็นของฉัน! นายแย่งซึงฮยอนไปไม่ได้หรอกมิโน!’

 

 

            “ไอ้คนขี้หวงเอ๊ย! ซึงฮยอนของนายก็พ่อฉันมั้ยล่ะ

 

 

            มิโนเก็บสมุดไดอารี่ไว้ในลิ้นชักตามเดิมแล้ววาดรูปต่อจนเสร็จ เขาใส่กระดาษแผ่นนั้นไว้ในลิ้นชักตัวเดิมก่อนจะลุกขึ้นมาดูอาการของคนป่วยที่ยังนอนซมอยู่บนเตียง แตะหน้าผากเพื่อวัดไข้เหมือนที่เคยทำก็รู้ว่าจินอูยังคงมีไข้อยู่ แม้จะไม่หนักเท่าเมื่อคืนก็ตาม

 

 

            “โกรธนะเนี่ยที่นายเขียนในไดอารี่ว่าเกลียดฉันอ่ะ…

 

            มิโนพึมพำออกมาต่อหน้าคนป่วยที่หลับสนิท เขารู้ว่าบ่นไปจินอูก็ไม่รู้เรื่องหรอก แต่มิโนก็ยังหน้ามึนนั่งพูดอยู่คนเดียว

 

           

            ดูแลดีขนาดนี้มาบอกว่าเกลียดฉันนี่ต้องถูกทำโทษนะ

 

            พูดไปก็นึกอยากตีคนป่วยแรงๆสักที แต่เกรงว่าถ้าตีแล้วจินอูอาจจะตื่นมาถีบเขาก็เป็นได้ หมอนี่ยอมใครที่ไหนล่ะ! อยากจะหยิกดึงแก้มแรงๆแบบเมื่อตอนเป็นเด็กก็ไม่ได้เดี๋ยวโดนทุบอีก ชีวิตของมิโนโดนรังแกมาตลอดใครเล่าจะรู้บ้าง

 

 

จุ๊บ

 

 

            จัดการกดริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มแรงๆหนึ่งทีแบบไม่กลัวว่าอีกคนจะตื่นขึ้นมาแว้ดใส่ ในเมื่อหยิกไม่ได้ตีไม่ได้ก็ทำโทษแบบนี้นี่แหละ พอแอบจุ๊บแก้มคนป่วยเสร็จมิโนก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปเลย ที่รีบออกมาไม่ได้ว่าอีกคนจะตื่นมาด่านะ มันได้เวลาอาหารกลางวันพอดี...

 

 

เขาไม่ได้กลัวโดนด่าโดนทุบจริงๆนะ....

 

 

 

 
 

ต่อจ้า

 

 

ตกเย็น

 

 

            สามทหารเสือที่นำทัพโดยแทฮยอนมาบุกบ้านจินอูในเวลาหลังเลิกเรียน แทฮยอนตั้งใจจะเอาการบ้านของวันนี้มาให้มิโนกับจินอู ส่วนอีกสองคนที่เหลือก็บอกว่าจะตามมาด้วยเพราะอยากเยี่ยมจินอู

            ยืนรอไม่นานหลังจากกดออดไปมิโนก็เดินมาเปิดประตูตอนรับด้วยตัวเอง แทฮยอนก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมบ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้ถึงได้อยู่กันน้อยนัก ไม่กลัวกันหรือไง?

 

            แล้วจินอูล่ะ”  ซึงยูนถามเมื่อมิโนเชื้อเชิญแขกทั้งสามมานั่งที่ห้องรับแขก

 

            นอนหลับอยู่บนห้องอ่ะ ตื่นมากินข้าวกินยาแล้วก็นอนต่อมิโน

 

            ทำไมไม่พาไปหาหมอวะ...เพื่อเป็นอะไรหนักซึงฮุน

 

            พรุ่งนี้ก็หายแล้ว...นอนพักเยอะๆเดี๋ยวก็หาย จินอูป่วยง่ายแต่ป่วยไม่นานหรอก

 

            “แหม รู้ดีนะมึงแทฮยอน

 

            “อยู่ด้วยกันมาจะจะยี่สิบปีอยู่ละทำไมจะไม่รู้....ละไหนการบ้านมีอะไรบ้างมาดูหน่อย

 

            “อ่ะเนี่ยการบ้าน...เอออีกสองอาทิตย์ต้องส่งงานหัวข้อครอบครัวอะไรนั่นแล้วนะ...แล้วเสาร์อาทิตย์หน้าไปเข้าค่ายปลูกป่าของชมรม

           

            แทฮยอนส่งสมุดจดการบ้านให้มิโนแล้วอธิบายงานอื่นๆอีกเพิ่มเติม ไฮไลต์สำคัญของวันนี้คือการไปเข้าค่ายปลูกป่าของชมรมที่จะจัดขึ้นในอาทิตย์หน้า

           

 

ใครเป็นสปอนเซอร์ค่ายวะ? พวกพี่ดาร่าเหรอ?

 

 

มิโนถามต้องขอเท้าความเดิมก่อนว่าชมรมของเขามักจะจัดค่ายบ่อยๆซึ่งแต่ละค่ายก็จะมีสปอนเซอร์ต่างกันไป บางทีก็เป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้วอย่างรุ่นพี่ซึงรีประธานค่ายคนเก่า ซึ่งมิโนอยากให้พี่ซึงรีเป็นสปอนเซอร์มาก ความบันเทิงมันไม่จบไม่สิ้นแน่นอนถ้าเป็นพี่ซึงรี

 

 

รอบนี้อ่ะนะ...ก็พี่ซึงรีคนเดิมเพิ่มเติมพี่แดซองเว้ย! กูล่ะอยากจะไปแม่งวันนี้พรุ่งนี้เลย

 

แทฮยอนตอบอย่างร่าเริง มันเป็นเรื่องดีที่จะได้ไปพักผ่อนหลังจากเรียนมาอย่างหนักหน่วงทั้งอาทิตย์ ยิ่งค่ายครั้งนี้มีรุ่นพี่ที่เรียกว่าเป็นคนสร้างสีสันพันธุ์แท้จัดขึ้นด้วยแล้วก็ยิ่งอยากไป

 

ไอ้เรื่องค่ายก็เอาไว้ก่อน หลังจากไปค่ายกลับมาก็ต้องส่งงานเรื่องครอบครัวละ เรายังไม่เสร็จเลย วันนั้นก็ทำไปได้แค่ส่วนของรูปเล่มเองส่วนที่ต้องนำเสนอยังไม่ทำเลยซึงยูน

 

ก็นี่ไงไปค่ายก็ถือโอกาสทำงานนี้ไปด้วย กูว่ากูมีไอเดียเยอะแยะวิ่งพล่านในหัวเนี่ยซึงฮุน

 

โอเคๆ งั้นตกลงว่าไปค่ายแล้วก็ทำส่วนนำเสนอไปด้วยเลยเนอะซึงยูน

 

 

ทั้งสี่คนนั่งคุยเล่นกันไปสักพักตามประสาคนที่ไม่ได้เจอกันมา 1 วันเต็มๆ (?)  แต่การเมาท์มอยซอยเก้าก็ต้องหยุดลงเมื่อจินอูเดินลงมาจากชั้นบน

 

ลงมาทำไมอ่ะ...เดินไหวหรือเปล่า

 

มิโนถามพลางตั้งท่าจะเข้าไปช่วยพยุงเดินแต่จินอูยกมือห้ามไว้ก่อน

 

อยากกินส้มจินอู

 

 

มานั่งนี่มาเดี๋ยวไปหยิบมาให้

 

 

ไม่เป็นไร ฉันอยากเดิน

 

 

พูดจบจินอูก็เดินหายเข้าไปในครัว คงจะไปหาส้มกินนั่นแหละจินอูอาจจะให้แม่ครัวซื้อส้มมาไว้ให้แล้วนึกอยากกินก็ได้อีกอย่างก็กินแต่ข้าวต้มมาสองมือแล้วคงไม่อยู่ท้องเลยหิวล่ะมั้ง

 

 

ถามตรงๆเลยนะเว้ย...อยู่ด้วยกันมานานนี่เคยรู้สึกอะไรแปลกๆต่อกันมั้ยวะ?

 

ซึงฮุนที่นั่งสังเกตการณ์เงียบๆตัดสินใจถามมิโนขึ้นมา เขาสังเกตพฤติกรรมของมิโนที่ปฏิบัติต่อจินอูบ่อยพอควร ก็แอบเห็นรังสีแปลกๆจากทั้งคู่บ้าง อย่างจินอูเนี่ยเวลาอยู่กับมิโนก็ชอบหาเรื่องมาทะเลาะมาเถียงกัน ดูเหมือนจะไม่ชอบขี้หน้ามิโน แต่พอมิโนหายหน้าไปก็เอาแต่ถามหาตลอด นี่ยังไม่รวมเรื่องที่มิโนใช้ไลน์ของเขาไปแก้ต่างให้จินอูตอนที่จินอูโดนพวกมินอากับจียอนว่าในไลน์ห้องด้วยนะ...ซึ่งปกติมิโนไม่เป็นหมอนี่สนใจเรื่องชาวบ้าน แต่พอเป็นเรื่องจินอูก็ดูมิโนจะเดือดร้อนไปซะทุกเรื่อง จะมาอ้างว่าเป็นพ่อบ้านก็ไม่ใช่

 

 

พ่อบ้านจำเป็นต้องดูแลเทคแคร์ขนาดนี้ป่ะวะ?

 

 

            รู้สึกอะไรแปลกๆนี่ยังไง จะสื่ออะไรของมึงมิโนถามกลับ

 

 

            ห่าทำซึน...ก็รู้สึกแบบใจเต้นอะไรแบบนี้ไง”  ซึงฮุน

 

 

            “ปกติใจกูก็เต้นนะมึง...มิโน

 

 

ถือว่าเมื่อกี้กูไม่ได้ถามอะไรมึงก็แล้วกันไอ้ฟาย!”

 

 

ซึงฮุนถึงกับปวดกระหม่อมไปเลยเมื่อเพื่อนรักตัวดำเกิดอาการซึนกระทันหัน อย่าคิดว่าเขาไม่รู้นะว่ามิโนพยายามจะเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่นแกล้งเฉไฉไม่ตอบคำถามของเขา นี่ใคร? ซึงฮุน! ดูง่ายจะตายว่าไอ้มิโนมันไม่อยากตอบคำถามของเขา ซึ่งแปลได้ว่ามันต้องรู้สึกอะไรสักอย่างแหละไม่งั้นมันจะเลี่ยงไม่ตอบทำไม

 

ยืนยันความชัวร์นี้ด้วยพลังแห่งการมโนทั้งหมดที่ซึงฮุนมีเลย...เรื่องนี้มันมีเลศนัย มีเหตุในกอไผ่แน่แท้ หมอฮุนฟันธง!!

 

 

 

 “

 

 

#พ่อบ้านมิโน

ในทวีตนี่แม่ๆวินเนอร์หวีดหนักมากหลังจากได้เห็นรูปของจินอูโอป้าจาก YG STAGE

งานดีเหลือเกินค่ะนี่กรี๊ดสลบไปแล้วสามรอบ เลอค่ามากจริงๆค่ะ หัวใจจะวาย

ปล.แอบแนบรูป (Cr.on pic)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

621 ความคิดเห็น

  1. #606 nxaxnxnxy (@nxaxnxnxy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:09
    เอาเกลือใส่ขวดนม 😂
    #606
    0
  2. #599 วีเก้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 06:04
    โถววว ตกใจแย่มิเอ้ยยย 555555
    #599
    0
  3. วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 05:41
    พ่อบ้านปากแข็งๆๆๆๆ รักก็บอก ชอบก็บอก
    #574
    0
  4. #470 iamldhgirl (@iamldhgirl) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 02:39
    โธ่พ่อบ้านคะ แอ๊บซึนได้เนียนมากเลยค่ะ เป็นการแก้แค้นได้โหดและโฉดมาก แอบจุ้บเขาตอนหลับเนี่ย แถมยังรีบหนีเพราะกลัวโดนเขาทุบอีก เข้าข่ายพ่อบ้านใจกล้ามากจริง ๆ ค่ะ ...
    #470
    0
  5. #374 taooooooooo (@hunnie) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 23:34
    เขินมากกกกกกกกก
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ไรท์แต่งสนุกและตลกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #374
    0
  6. #342 Noey Muanpitak (@noeyza001) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 05:43
    ชอบก็บอกว่าชอบ รักก็บอกว่ารัก สิคะ มินโฮ...กิ๊วๆๆๆๆ
    #342
    0
  7. #290 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:12
    ฮุนๆผู้ขี้เผือก
    #290
    0
  8. #136 `real__aty (@illailla) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 10:53
    เรื่องเผือกไว้ใจพี่ฮุน 555556
    #136
    0
  9. #113 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:25
    โอ๊ยขำ เกลียดมินโฮมากไหมจ๊ะ ถึงเขียนด่าในสมุดเนี่ย
    ซึงฮยอนของหนูจ่ะ ทำไมตัลลั้ค
    พ่อบ้านฉวยโอกาสจุ๊บแก้มด้วยเง้ออออ ไม่ได้กลัวอีกคนตื่นมาถีบจริงๆน้อออ

    เราอยู่ฝั่งพี่ฮุน ชัวร์ ต้องแอบคิดแหละน้าคุณพ่อบ้าน
    ไม่งั้นไม่ดูแลดีเว่อร์จริงๆ จินอูด้วยยยต้องมีคิดบ้างแหละ
    #113
    0
  10. #110 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 14:04
    ว้ายยยยย หมอฮุนฟันธงเลยหรอ 55555555555
    หมอฮุนแม่นเว่อร์ไหมอ่ะ เราอยากให้คุณหนูกับพ่อบ้านใจตรงกันเร็วๆจัง เลิกซึนกันได้แล้วววว
    #110
    0
  11. วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 22:20
    กรี๊ดดด อร๊ายยยย น่ารักอีกล้ะ มิโนนี่ปากแข็งตัลหลอด5555555555
    #109
    0
  12. #108 Rob (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 12:02
    ทุบมิโนนนนน แอบจุ๊บแก้มได้งั้ยยยยยยย!!! เขินนนน >_<

    ชอบมากกกก น่ารักมากตอนนี้ นี่ก็เขินกันไปเขินกันมา 55555

    เขาเริ่มหวั่นไหวกันละใช่ไหมมม มิโนทำซึนจริงๆแหละะะ อย่าอ้างว่าเป็นพ่อบ้านเลย

    ขำพี่ฮุนนนนน 5555555555 5
    #108
    0
  13. #107 คุณศรีนามสมมติ (@peachhyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 06:50
    มิโนคนบว้าาาาาา -////////- นี่นายจะทำอะไรให้เกียรติคุณหนูจินอูนิดนึงงงง อรั้ยยยยยย
    #107
    0
  14. วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 20:53
    กรี๊ดดดดดด พ่อบ้านต้องการอะไรคะ สังคม เห้อมมม -////- ต้องการจินูหรือไร555555 ชอบตอนแอบจุ๊บบ กรี๊ดดด เขินนนน
    #106
    0
  15. #105 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 20:31
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณพ่อบ้านข่นบร้าาาาาาา มาแอบจุ๊บคุณหนูจินอูแบบนี้ได้ยังไงล้าาาาาาา
    แม่ยกกรี๊ดบ้านแทบแตกแล้วเนี้ย งื้ออออออออออ น่ารักที่สุดเลย อยากได้พ่อบ้านมิโนจัง กรี๊ดดดดดดด
    #105
    0
  16. #104 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 20:29
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณพ่อบ้านข่นบร้าาาาาาา มาแอบจุ๊บคุณหนูจินอูแบบนี้ได้ยังไงล้าาาาาาา
    แม่ยกกรี๊ดบ้านแทบแตกแล้วเนี้ย งื้ออออออออออ น่ารักที่สุดเลย อยากได้พ่อบ้านมิโนจัง กรี๊ดดดดดดด
    #104
    0
  17. #103 kyotangmo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 19:40
    แหมๆๆๆ ทำโทษแบบไหนกันเนี่ยคุณพ่อบ้าน 5555 ไม่ทำตอนเค้ารู้ตัวล่ะ กลัวอ่ะดิ >//<

    เป็นเราก็คงช็อคนะเปิดมาเจอแต่คำว่าเกลียด ฮ่าๆๆๆ แต่ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วใช่ม้าาา อิอิ

    ดูจิตอนนั้นยังถอดต่อหน้ามิโนได้เลย ตอนนี้ไม่กล้าแล้วอ่ะสิ XD
    #103
    0
  18. #102 BANAKON (@banaikon22) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 18:45
    คุณหนูก็ซึนพ่อบ้านก็ซึน จะรักกันแล้วใช่มั้ยย 

    จักการมันเลยจินวูซึนดีนัก 
    #102
    0
  19. #101 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 09:12
    แอร๊ยยยยยยยยย เช้านี้บรรยากาศมันแปลกๆน้าาา มันเขินแปลกๆ คริคริ
    คิดอะไรกับคุณหนูป่าวเนี้ยมิโน ฮิ้วววววว รีบๆรักกันเร็วๆซิ แม่ยกลุ้นแย่แล้วเนี้ย
    คุณหนูก็ปากแข็ง พ่อบ้านก็ปากแข็ง หนทางรักอีกยาวไกลแน่ๆ555555
    ไม่เป็นไรเรารอได้ คริคริ รีบๆหวานใส่กันเร็วๆน้าาาา
    #101
    0
  20. #100 kyotangmo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 11:31
    55555 จินอูน่ารักจริงๆ มีดึงผมด้วยอ่ะ เอาเลยๆ สนับสนุน XD

    เหตุการณ์เกือบจะหอมแก้มนี่ทำให้สองคนเริ่มรู้ใจตัวเองแล้วใช่ม้า อิอิ

    ดีนะจินอูไปเจอดาร่าเลยได้รู้ความจริง ดีกันซะที <3

    ไรท์ปิดเทอมแล้ว อย่าลืมมาอัพบ่อยๆน้า เราชอบนิยายเรื่องนี้มากเลยอ่ะ อ่านแล้วกรี๊ดกร๊าด >//<
    #100
    0
  21. วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 11:28
    กรี๊ดดดๆๆๆๆ ละมุนโอ่ยยยย จินูอ่อยพ่อบ้านหนักๆเลยค่ะ55555555
    #99
    0
  22. #98 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 03:10
    จิกหัวแรงๆเลยค่ะจินอู 55555555 หมั่นไส้พ่อบ้าน
    กรี๊ด จีนูพ่ายแพ้ต่อความห่วงใยของพ่อบ้านได้ไง
    หนูต้องสู้สิลูก!!!!!! ห้ามหวั่นไหวววว
     
    ความจริงเป็นอย่างงี้สิน้าาา หายโกรธนิดนึงแล้ว
    แต่!!! ทำไมไม่บอกจีนูหล่ะ
     
    เฮ้ยยย ยังไง พ่อบ้านต้องไม่ทำให้หวั่นไหม
    และ ต้องห้ามหวั่นไหวเองด้วยใช่ไหมคะ
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #98
    0