FIC WINNER [Mino x Jinwoo] ESCORT!...พ่อบ้านมิโน

ตอนที่ 14 : กฎข้อที่ 11 ของพ่อบ้าน : พ่อบ้านต้องรู้ใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    30 พ.ย. 58

กฎข้อที่ 11 ของพ่อบ้าน

พ่อบ้านต้องรู้ใจ

 

 

 



Cr. COLLAPSAR

 

 

ห้องพยาบาล

 

 

            หลังจากที่อาจารย์ประจำห้องพยาบาลยกกล่องอุปกรณ์ทำแผลมาให้  จินอูก็ลากมิโนไปยังเตียงนอนแล้วกดไหล่คนตัวสูงกว่าให้นั่งลงก่อนที่ตัวเองจะไปลากเก้าอี้มานั่งฝั่งตรงข้าม สีหน้าเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ของจินอูทำให้มิโนไม่กล้าพูดอะไรออกมา ได้แต่นั่งเงียบๆให้อีกฝ่ายทายาให้

 

 

            เสร็จแล้ว

 

 

            นั่นคือประโยคแรกที่จินอูเอ่ยขึ้นมา เขากำลังจะเอากล่องยาไปเก็บ แต่ก็ถูกมิโนรั้งเอาไว้ให้นั่งลงที่เดิม จินอูเลิกคิ้วขึ้นเด้วยความสงสัย

 

 

            เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงเงียบไป

 

 

            มิโนถามขึ้นมา แม้ว่าปกติจินอูก็ไม่ใช่คนพูดมากอยู่แล้ว แต่การเงียบไปหลังจากเกิดเหตุการณ์แย่ๆมันก็ทำให้เขาอดกังวลไม่ได้

 

 

 

            เปล่านี่ ไม่ได้เป็นอะไร....

 

 

            “นายไม่สบายใจฉันรู้...อยากระบายอะไรมั้ย?

 

 

            จินอูมองคนตรงหน้าอย่างชั่งใจ  ก่อนที่ปลายนิ้วจะแตะลงบนรอยแผลตรงมุมปากของมิโนอย่างเบามือราวกับกลัวอีกฝ่ายจะเจ็บ

 

 

            ขอโทษที่ทำให้นายเจ็บ

 

 

            ขอโทษทำไม นายไม่ได้ตบฉันสักหน่อย

 

 

            “ก็ฉันเป็นต้นเหตุ

 

 

            “ไม่หรอก ถ้าฉันไม่พูดแบบนั้นมินอาก็ไม่ตบฉันหรอก....ฉันหาเรื่องเองต่างหาก

 

 

            มิโนยังคงยกเหตุผลมาอ้างให้จินอูเชื่อจริงๆว่าจินอูไม่ได้เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาเจ็บตัว หากตอนนั้นเขาพูดเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องแฟนเก่าของมินอา เขาคงไม่โดนตบกลับมาแบบนี้หรอก

 

 

            แล้วนายจะพูดแบบนั้นทำไม...ไม่กลัวคนอื่นๆมองนายไม่ดีหรือไง

 

 

            “ใครจะมองฉันยังไงก็ไม่สนหรอก แต่ฉันยอมไม่ได้ที่มินอามาพูดแบบนั้นกับนาย

 

 

            “…..”

 

 

            “ในเมื่อมินอายังไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่นฉันก็ไม่จำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกยัยนั่นเหมือนกัน แต่กับนาย ฉันแคร์....

 

 

           

            “….”

 

 

 

            คำพูดตรงๆของมิโนทำให้จินอูยิ้มออกมา เขาสัมผัสได้ถึงความจริงใจในประโยคนั้นส่วนหนึ่งก็เพราะการกระทำที่แสดงออกอยู่เสมอว่าปกป้องเขา แม้ว่าตัวเองจะดูแย่ในสายตาคนอื่นก็ตาม

 

 

 

            ขอบคุณนะมิโน

 

 

            “นายเองก็ใช่ย่อยนะ....ทั้งโยนกระเป๋า ทั้งฉีกโปสเตอร์ ตอนนายโกรธนี่น่ากลัวมากเลย

 

 

            “ก็มินอาตบนาย....ถึงสิ่งที่นายพูดมันจะแรงจนน่าตบก็เหอะ

 

 

            “อ๋อ...แปลว่าที่ของขึ้นก็เพราะว่าฉันโดนตบใช่มั้ย?

 

 

           

            “…..”

 

 

            จินอูเงียบไป จะให้ยอมรับตรงๆว่าใช่มันจะไม่ดูแปลกไปหน่อยเหรอ...

 

 

           

            ย่าห์ จินอูนา ทำไมต้องทำตัวน่ารักด้วย

 

 

            “นะ...น่ารักอะไรของนาย

 

 

            คนตัวเล็กตกใจไม่น้อยที่จู่ๆก็ถูกชมซึ่งๆหน้าว่าน่ารัก  

 

 

            น่ารักก็คือน่ารัก....แม้ว่านายจะดูรุนแรงก็เถอะ

 

 

            “ก็ฉัน....ทนเห็นนายถูกทำร้ายไม่ได้

 

 

            “…..”

 

 

            “ฉัน...ก็แคร์ความรู้สึกของนายเหมือนกันนะมิโน

 

 

            “…...”

 

 

            “แม้ว่าคนอื่นๆจะมองฉันไม่ดียังไงก็ช่าง...แค่นายรู้ว่าจริงๆแล้วฉันเป็นยังไงก็พอ

 

 

            “แต่ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ...ไม่ว่าฉันจะโดนคนอื่นทำร้ายยังไงนายก็อย่าไปเอาคืนแบบนี้ มินอาเองก็เป็นผู้หญิงด้วย ฉันไม่อยากให้นายถูกด่าลับหลัง” 

 

           

            มิโนพูดออกมาตามที่ใจคิด  ถึงแม้ว่าจะดีใจที่จินอูนึกแคร์ความรู้สึกเขา แต่อีกใจก็รู้สึกไม่ดีที่จินอูต้องดูแย่ในสายตาคนอื่น เขาอยากให้จินอูใช้ชีวิตในสังคมที่นี่ด้วยความสบายใจมากกว่า

 

 

            นายก็แย่ไม่ต่างจากฉันหรอก ไม่งั้นคงไม่โดนตบกลับมา

 

 

            “โดนตบแล้วนายมาทายาให้ก็คุ้มวะ

 

 

            มิโนหัวเราะเบาๆกับคำพูดของตัวเอง เขาเห็นจินอูยิ้มกว้างอย่างที่ไม่ได้เห็นบ่อยๆ หัวใจก็เต้นแรงผิดปกติขึ้นมา

 

 

            สงสัยจะอยากได้อีกแผล”   จินอูพูดติดตลกแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมเอากล่องยาไปเก็บอีกครั้ง แต่ก็เป็นเหมือนเดิมที่มิโนรั้งข้อมือเขาไว้

 

 

 

            ถ้าได้อีกแผลนายจะทายาให้ฉันอีกหรือเปล่า...

 

 

            น้ำเสียงแหบพร่าชวนใจเต็มเอ่ยถามขึ้นมา จินอูขมวดคิ้วด้วยความงุนงงว่ามิโนอยากจะโดนตบอีกรอบหรืออย่างไร แต่เขาก็ยอมตอบคำถามไปตามตรง

 

 

            ถ้านายได้แผลฉันก็จะทายาให้...

 

 

            “เหรอ....งั้นทาเลยสิ

 

 

            “ทาอะไร? นี่เป็นแผลหรือเป็นบ้า โดนตบจนเอ๋อเหรอ?

 

 

            “ฉันเป็นแผลที่ปากนี่ ทายาให้หน่อย

 

 

            มิโนยังรบเร้าไม่เลิกจนจินอูเริ่มรู้สึกรำคาญขึ้นมา

 

 

            ไหน? แผลตรงไหนของนายอีก?

 

 

            “นี่ไง...ตรงนี้...

 

 

            มิโนชี้ที่ริมฝีปากของตัวเองทันทีซึ่งจินอูก็ได้แต่เพ่งมองเพราะไม่เห็นว่ามันจะมีแผลตรงไหน หรือเขาจะมองเห็นไม่ชัด?

 

 

            ก็ไม่เห็นมีอะไร

 

 

            ก้มหน้าลงไปสำรวจตรวจหารอยแผลบนริมฝีปากก็ไม่มี สงสัยจะโดนอำ

 

 

            เป็นแผลตรงนี้จริงๆนะ...ทายาให้หน่อยสิ

 

            “โอเคๆ ทาก็ทา...

 

 

            จินอูตัดรำคาญด้วยการหยิบหลอดยาออกมาจากกล่องอีกรอบ แต่มิโนก็ดึงหลอดยาในมือเขาออกไป ก่อนจะเอื้อมมือขึ้นมาจับต้นแขนของจินอูแล้วรั่งร่างบางให้โน้มตัวลงมาจนใบหน้าอยู่ระดับเดียวกัน

 

 

            แผลตรงนี้ไม่ต้องใช้ยาหรอก...

 

 

….!!!!

 

 

            “ใช้แค่ปากของนายก็พอ...

 

 
 

ต่อค่ะ

 

คำพูดมากมายถูกกลืนลงคอไปจนหมดเมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนของมิโนกดแนบลงมากับริมฝีปากของเขา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจภาพตรงหน้ามีเพียงแค่เปลือกตาที่ปิดสนิทกับแพขนตาหนาที่เรียงตัวสวยเท่านั้น

เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นรวดเร็วจนจินอูเองก็ตั้งตัวไม่ทัน เขาตกใจจนไม่มีสติที่จะผลักอีกคนออกไป เลยกลายเป็นว่าเขายืนนิ่งๆที่ให้คนกดจูบอยู่อย่างนั้น

 


แค่ริมฝีปากแนบชิดติดกัน

 


ไม่มีการรุกล้ำไปมากกว่านี้



แต่แค่นี้ก็เพียงพอที่ทำให้หัวใจเต้นรัวแรงราวกับพร้อมที่จะกระเด็นหลุดออกมานอกอกทุกเมื่อ


...!!!!


จากที่แค่แนบริมฝีปากเฉยๆในตอนแรกกลับมีการขบเม้มริมฝีปากของเขาเบาๆ เพราะความรู้สึกที่มันมากเกินไปทำให้สติที่หลุดลอยออกไปนั้นกลับเข้ามา จินอูดันแผ่นอกกว้างของคนตรงหน้าออกทันทีที่ตั้งสติได้  ซึ่งมิโนก็ยอมผละออกมาโดยดี

ใบหน้าขาวนวลขึ้นสีระเรื่อที่สองแก้มช่างเป็นภาพที่หน้ามอง มันดึงดูดทั้งสายตาและจิตใจของพ่อบ้านให้หลงละเมอเพ้อฝันจนนึกอยากทำให้สองแก้มนั่นแดงเรื่อยิ่งกว่าเดิม

มิโนอาศัยจังหวะที่คนตรงหน้าไม่ทันระวังตัวรั้งร่างเล็กๆนั่นลงมา แรงที่ใช้ก็ไม่ใช่น้อยๆจินอูเลยเสียหลักทิ้งตัวลงมานั่งคร่อมตักของมิโน ซึ่งผลลัพธ์แบบนี้ทำให้เจ้าของตักกว้างแย้มยิ้มอย่างพออกพอใจ

 

 

ทำบ้าอะไรของนาย!!”

 

 

จินอูโวยวายเสียงดังพร้อมกับพยายามดันตัวเองออกจากร่างสูงกว่าที่โอบกอดเอวเขาไว้ด้วย ฝ่ามือเล็กระดมปล่อยกำปั้นทุบอกแกร่งหลายๆทีแต่มิโนไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรกับแรงทุบนั้น มันก็เหมือนกับลูกแมวตัวน้อยที่ร้องแง้วๆอยากกินนมนั่นแหละ

 

 

เห็นยืนนานกลัวจะเมื่อย

 

 

ปล่อยฉันไปนั่งเก้าอี้ดีๆก็ได้ ปล่อยเลยนะ!”

 

 

ไม่เอา ไม่ปล่อย....

 

มิโน!!!”

 

 

ขออีกรอบแล้วจะปล่อย...ตกลงมั้ย?

 

 

ตกลงบ้าบออะไรล่ะ! ปล่อยนะ อื้อ!!”

 

 

อีกครั้งที่ริมฝีปากร้อนผ่าวกดแนบลงมาไวๆแล้วรีบผละออกราวกับจงใจจะแกล้งกัน  ความร้อนผ่าวเห่อขึ้นหน้าทันที ไม่ต้องส่องกระจกจินอูก็รู้ดีว่าหน้าตัวเองแดงจัดแค่ไหน ยิ่งเห็นว่าคนที่แกล้งเขาเอาแต่ยิ้มกว้างแบบนี้ก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่

 

อีกรอบนะ...

 

น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบเบาๆชิดริมหู ไม่รู้ว่ามิโนกลายเป็นคนมักมากไม่รู้จักพอตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้เพียงว่าตอนนี้ริมฝีปากของเขาถูกอีกแล้ว! แถมคราวนี้ยังเหมือนจะเยอะกว่าเดิม เพราะมันไม่ใช่แค่แตะๆแล้วผละออก มันมีอะไรมากกว่านั้น...

 

 

ความเปียกชื้นแตะเข้าเบาๆอย่างกล้าๆกลัว จินอูช็อกไปแล้วกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ไม่คุ้นชินนั่น มิโนเองก็ใช่ว่าจะเชี่ยวชาญกับเรื่องพวกนี้นัก เขาถึงได้ไล้ปลายลิ้นชื้นไปตามริมฝีปากของจินอูอย่างเดียวโดยไม่สอดรุกล้ำเข้าไปข้างใน อาจจะมีบ้างที่ขบเม้มริมฝีปากนุ่มนิ่มของจินอูเบาๆ

 

 

พะ...พะ....พอแล้วมั้ง”  จินอู

 

 

อีกนิดนะ...ขออีกนิด....

 

 

เรียวลิ้นชื้นสอดเข้ามาตามรอยแยกของริมฝีปาก มันแตะเข้าเบาๆกับลิ้นของจินอูที่อยู่ในโพรงปากอุ่น สัมผัสเพียงแผ่วเบาแต่ทำให้จินอูตื่นตัวสุดขีดส่งผลให้กำปั้นเล็กเหวี่ยงเต็มแรงเข้าซีกแก้มของมิโน

 

 

โอ๊ย!”

มิโนปล่อยตัวจินอูทันทีแล้วกุมใบหน้าของตัวเองที่โดยต่อยไว้อย่างเจ็บปวด

 

 

จินอู...นายต่อยฉันอ่ะ

 

 

ไม่ถีบตกเตียงก็บุญละ

 

 

 

จินอูทำหน้าโหดใส่มิโน ซึ่งหน้าอย่างจินอูนี่เก๊กโหดให้ตายมันก็ไม่มีความน่ากลัวขึ้นมาเลยเหอะ  น่ารักมากกว่า...

 

 

 

เอากล่องยาไปเก็บด้วย...

 

 

จินอูยัดกล่องยาใส่มืออีกฝ่ายแรงๆแล้วรีบเดินออกจากห้องไป มิโนมองตามแผ่นหลังเล็กที่หายลับไป ปลายนิ้วลูบบริเวณผิวแก้มที่ถูกต่อย แล้วข้างที่โดนตบกับโดนต่อยมันคนละข้างกันไง นับว่าคราวซวยมาเยือนแล้วล่ะ..

 

 

อ่ะ...โอ๊ยย

 

 

 

ได้แต่โอดโอยด้วยความเจ็บปวดยามขยับปาก  เห็นตัวเล็กๆ มือเล็กๆใครจะไปรู้ว่ามันจะเจ็บปวดขนาดนี้ ท่าทางจินอูจะซัดเข้ามาแบบไม่ออมแรงเลยด้วยซ้ำ

 

 

แต่มันก็คุ้มล่ะวะ.....

 

 

จูบเลยนะ...

 

 

 

แค่แลกกับการโดนต่อยเอง....

 
 

อาจจะกินข้าวลำบากไปสักพัก ก็ถือว่าไดเอตละกันเนอะ.... 

 



 

ต่อจ้า

 

 

1 อาทิตย์ต่อมา 


"ใครเชิญหมอนี่มากินข้าวด้วยกันล่ะเนี่ย"

คำถามเรียบๆของมิโนที่ทำเอาบรรยากาศรื่นเริงบนโต๊ะอาหารช่วงพักกลางวันเปลี่ยนไปเมื่อสายตาเคร่งขรึมจับจ้องไปยังแขกหน้าใหม่ของกลุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา 

ซอนโฮยักไหล่เบาๆอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะนั่งตักข้าวเข้าปากต่อไป แถมยังหันไปคุยกับจินอูที่นั่งอยู่ข้างๆกันอีก

 

"นายกินน้อยจังเลยอ่จินอู มิน่าล่ะตัวนายถึงได้เล็กขนาดนี้ ฉันจับเอวนายดูก็กลัวมันจะหักนะเนี่ย กินเยอะๆสิ"

 

คำว่าจับเอวของซอนโฮทำให้มิโนคิ้วกระตุก เขาวางช้อนในมือลงทันทีแล้วกอดอกแน่น สายตาพิฆาตศัตรูถูกส่งไปที่ซอนโฮอีกรอบ

 

"ใครเชิญมึงมาร่วมโต๊ะกับพวกกูวะ"

 

เปลี่ยนสรรพนามแทนตัวตามความไม่พอใจของตัวเอง ตอนนี้คะแนนความเกลียดขี้หน้าซอนโฮมันเพิ่มขึ้นมามากจนน่าตกใจ

 

"ฉันชวนมาเองอ่ะ" 

 

แต่แล้วคำถามที่มิโนถามย้ำถึงสองรอบก็ได้รับคำตอบ จากจินอูที่ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดและหงุดหงิดมากขึ้นไปอีกเมื่อคนตัวเล็กพูดขึ้นมาอีกว่า

 

"ถ้านายไม่โอเคที่ซอนโฮมากินข้าวด้วยงั้นวันพรุ่งนี้เดี๋ยวฉันกับเขาจะแยกไปนั่งที่อื่น"

 


ปึ่ง!

 

ทันทีที่จบประโยคฝ่ามือหนาก็ทุบลงกับโต๊ะแรงๆก่อนจะเดินหนีออกไปจากโรงอาหาร ทิ้งบรรยากาศขุ่นมัวให้อีกห้าชีวิตที่นั่งร่วมโต๊ะ  จินอูมองแผ่นหลังของมิโนที่ก้าวออกไปแล้วถอนหายใจออกมา

 

"มันจะได้ผลเหรอวะ? นี่กลัวไอ้มิโนมันต่อยหน้าแหกจริงๆนะเนี่ย"

 

ซอนโฮพูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่ามิโนเดินออกไปไกลแล้ว เขารีบถามเพื่อนร่วมห้องเกี่ยวกับเรื่องที่ถูกไหว้วานให้แกล้งตีสนิทกับจินอูทันที

 

"ไม่รู้ว่ะ ไอ้มิโนมันปากแข็งหรือมันไม่รู้ใจตัวเองกันแน่...กูว่ามันแสดงออกชัดเจนมากนะ" แทฮยอน

 

"ฉันว่าเลิกเหอะ...มิโนไม่ได้คิดอะไรกับฉันหรอก เรื่องวันนั้นก็แค่เผลอ" จินอู

 

"ฉันว่ามันคิดกับนายเกินเลยแน่ๆอ่ะ แต่มันอาจจะไม่รู้ใจตัวเอง" ซึงฮุน

 

"ไม่รู้ใจตัวเองหรือไม่รู้สึกอะไรกันแน่...ยังไงฉันก็ยืนยันคำเดิมว่าเลิกทำแบบนี้เถอะ"  พูดจบจินอูก็ลุกออกจากโต๊ะไปอีกคน คราวนี้ก็เหลือเพียงแค่สี่คนที่นั่งจ่อมอยู่กับที่

 

"เอาไงดีวะ..." ซอนโฮ

 

"กูว่าซึนไม่รู้ใจตัวเองทั้งคู่อ่ะแหละ" ซึงยูน

 

"เออยิ่งไอ้มิโนนะยิ่งแล้วใหญ่ ไปจูบเขาแล้วเสือกไม่รับผิดชอบ" 

 

แทฮยอนโวยวายออกมาบ้าง พลางย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องพยาบาลเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา เขา ซึงยูน ซึงฮุน และซอนโฮ ตามมาที่ห้องพยาบาลทีหลัง เขาสามคนมาในฐานะเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ส่วนซอนโฮนั้นมาเพราะความขี้เสือกล้วนๆ และเขาทั้งสี่คนก็ได้เจออะไรดีๆในนั้น...

 

เปิดประตูไปเจอภาพที่เพื่อนรักทั้งสองจูบกันอยู่บนเตียง...

 

ยอมรับว่าตกใจไม่น้อยแต่ก็แอบดูจนจบ จนกระทั่งจินอูวิ่งออกมาจากห้องแล้วเจอกับพวกเขานี่แหละ

 

ตอนแรกก็ฟินอยู่หรอก แต่พอคุยไปคุยมาและถามถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคน คำตอบจากสั้นๆจากจินอูมันทำให้พวกเขาเขาเจ็บแทน

 

'เราไม่ได้คบกัน'

 

ไม่ได้คบนี่จูบกันได้ด้วยเหรอวะ??

 

 

'อ๋อมันจีบนายอยู่สินะ'  คำถามโง่ๆถูกถามขึ้นโดยซอนโฮ ซึ่งจินอูก็ได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธ 

และนั่นก็คือจุดที่พวกเขาคิดว่าปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้ ต้องช่วยทำอะไรสักอย่างแล้ว เพราะพวกเขามองข้ามความไม่ถูกต้องนี้ไม่ได้จริงๆ มันจึงเกิดแผนการเค้นความรู้สึกออกมา โดยอ้างอิงทฤษฎีบ้านๆเกี่ยวกับความหึงหวงนั่นแหละ

 

ซึงฮุนมอบหมายให้ซอนโฮทำหน้าที่นี้ หน้าที่ของซอนโฮไม่มีอะไรมากแค่เสนอหน้าอยู่กับจินอูบ่อยๆไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้นปฏิกิริยา

 

ส่วนแทฮยอน ซึงฮุน และซึงยูนทำหลายหน้าที่ตั้งแต่ชง บิวท์อารมณ์ และไกล่เกลี่ยไม่ให้มิโนต่อยซอนโฮ

 

ดำเนินแผนการมาเป็นอาทิตย์แต่ผลลัพธ์ไม่เป็นที่หน้าพอใจ มิโนก็แค่แสดงอาการฟึดฟัดฮึดฮัดไม่พอใจ มีแต่วันนี้แหละที่หนักสุด ถึงขั้นตบโต๊ะแล้วเดินหนีออกไป

 


จานข้าวก็ทิ้งไว้บนโต๊ะ ไม่เอาไปเก็บด้วย....

 


 

"กูว่าบางทีพวกเราก็ไม่ควรเข้าไปยุ่ง ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของคนสองดีกว่า"  ซอนโฮมองหน้าเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนหลังจากตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าเขาจะเลิกยุ่งกับเรื่องนี้

 

 

"เออๆๆเอาเป็นว่ายกเลิกแผนการทั้งหมดนะ"

 

ซึงฮุนพยักหน้าเข้าใจและยอมยกเลิกแผนการไป มันก็ถูกอย่างที่ซอนโฮพูด เรื่องบางเรื่องพวกเขาก็ไม่ควรเข้าไปยุ่ง ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของคนสองคนดีกว่า

           

 

 

ยกเว้นแต่ว่าเจ้าของเรื่องอยากจะให้พวกเขายุ่งต่อ...

 

 

 

            ค่ำคืนที่ท้องฟ้ามืดสนิท มิโนนั่งหน้าเครียดอยู่ที่โซฟาบ้านซึงฮุน  มือของเขาถือขวดโซจูรสเยี่ยมไว้ วันนี้คงเป็นอีกวันที่มิโนเมา

 

 

            โทรตามไอ้สองคนนั้นยังวะ

 

 

            น้ำเสียงอ้อแอ้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ดังขึ้น ซึงฮุนนั่งมองเพื่อนตัวเองและบรรดาขวดโซจูเปล่าๆที่กองเต็มโต๊ะ เขาควรจะชินกับภาพพวกนี้ได้แล้ว แต่ก็ทำใจให้ชินไม่ได้ ในเมื่อคนที่ต้องเก้บกวาดซากทั้งหมดนี่มันคือเขา

 

 

            โทรตามแล้วมันไม่มา ไอ้ยูนออกมาไม่ได้มันติดกินข้าวกับที่บ้าน ส่วนไอ้แทฮยอนโดนกักบริเวณ เมื่อคืนมันหนีไปเที่ยวมาแม่มันจับได้เลยโดนลงโทษ...มีแต่กูเนี่ยที่ว่างซึงฮุน

 

 

            เออๆ มึงก็มึง....

 

 

            มิโนเริ่มพูดไม่รู้เรื่องเพราะเขาเอาแต่กระดกของเหลวสีใสเข้าคอ

 

 

            ละเป็นอะไรทำไมมานั่งดื่มบ้านกูเนี่ย....มึงทิ้งจินอูอยู่บ้านคนเดียวแล้วออกมาเมาเนี่ยนะ

 

 

            ซึงฮุนถามอย่างอดสงสัยไม่ได้ มันแปลกที่มิโนออกมาหาเขาเวลานี้ วึ่งตามปกติมิโนมักจะอยู่บ้านเฝ้าจินอูมากกว่า

 

 

            “อยู่คนเดียวที่ไหนล่ะไอ้ซอนโฮก็อยู่ทั้งคน...เหอะกูมันหมาหัวเน่านี่หว่า

 

 

            มิโนตัดพ้อด้วยความน้อยใจแล้วดื่มโซจูที่อยู่ในขวดจนหมดและเปิดขวดใหม่ ซึงฮุนไม่ได้ว่าอะไรที่เพื่อนทำแบบนั้นเพราะกำลังตกใจเมื่อรู้ว่าตอนนี้ซอนโฮอยู่บ้านจินอู

 

 

ไหนมันบอกว่าจะไม่ยุ่งไง แล้วที่โผล่หัวไปหาถึงบ้านนี่คืออะไรวะ??

 

 

            ไอ้ซอนโฮมันไปทำอะไรวะ

 

            “ไม่รู้แม่ง! กูไม่อยู่ถามมันหรอก เกลียดขี้หน้า!”

 

           

            “ไปเกลียดอะไรมันขนาดนั้นวะ มันทำอะไรให้มึง

 

 

            “แม่งชอบมายุ่งกับจินอูไง กูไม่ชอบอ่ะ เกลียดแม่ง

 

 

            “มึงหึงจินอูก็บอก

 

 

            ได้ทีซึงฮุนก็รีบฉวยโอกาสตะล่อมถามความรู้สึกของมิโนทันที

 

 

            “หึงคืออะไรวะ?

 

 

            “เสือกซึนอีก...หึงก็อย่างที่มึงเป็นอยู่เนี่ย ไม่พอใจที่เขาเข้าใกล้คนอื่นอะไรงี้

 

 

            “อ๋อ...งั้นกูก็หึงอ่ะ...หึงมากด้วย

 

 

            ซึงฮุนยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจกับคำตอบ แล้วเริ่มรุกต่อ

 

 

            มึงเป็นอะไรกับเขาเนี่ยถึงไปหึงไปหวง

 

 

            “กูเป็นพ่อบ้าน

 

           

            พ่อบ้านไม่หึงเจ้านายตัวเองนะเพื่อน

 

 

            “แล้วพ่อบ้านที่จูบกับเจ้านายไปแล้วนี่หึงได้มั้ยวะ

 

           

            ถ้ามีหมอนซึงฮุนก็จิกหมอนขาดกระจุยไปแล้ว จากที่ยิ้มกริ่มกลายเป็นยิ้มกว้าง ในฐานะพ่อยกแม่ยกซงคิม ซึงฮุนอยากจะกรีดร้องให้โลกรู้ว่าฟินขนาดไหน

 

 

เพื่อนกูไม่ซึนแล้วเว้ยยยย!!!

 

 

 

            “กูว่าจริงๆแล้วมึงชอบจินอูใช่มั้ย”  ซึงฮุน

 

 

            “ตอนแรกกูก็คิดว่าแค่ชอบ...แต่ตอนนี้รู้สึกว่าไม่ชอบแล้ว

 

 

            “อะไรของมึงเนี่ย

 

 

            “กูว่ากูรักเขาว่ะ...นี่คิดทบทวนมาหลายคืนละ กูรักจินอูแน่ๆ

 

 

            “โอะโมะ พูดเป็นเล่น!!”

 

 

            “ไม่เล่นว่ะ นี่จริงจัง...กูว่าความรู้สึกกูมันชัดตั้งแต่จูบแล้ว

 

 

           

 

#พ่อบ้านมิโน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

621 ความคิดเห็น

  1. #613 MR.JM (@mytida) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:47
    ขุ่นพระะะะะ ช่วยด้วยยจะสำลักความฟินตัยห่าแล้วววว
    #613
    0
  2. #602 วึเก้า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 04:51
    เพิ่งเคยเหนซึนกันทั้งคู่ เขียนเก่งมากๆเลยไรท์
    #602
    0
  3. #474 iamldhgirl (@iamldhgirl) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 12:41
    กรี๊ดดดดดดดดยกความฟินทั้งโลกมากองไว้ที่ตอนนี้เลยค่ะ มิโนไม่ซึนแล้ว รู้ใจตัวเองสักทีนะะะ
    ยอมปากแตกอีกสักครั้งจะเป็นไรไปคะพ่อบ้าน ไปจัดการคุณหนูเลยย 
    #474
    0
  4. #378 taooooooooo (@hunnie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 00:55
    ตู้มมมมมมมมมมมมมมม

    เราระเบิดเอง
    #378
    0
  5. #293 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:23
    กรี้ดดดดดดดดดด บอกฮุนๆไม่มีประโยชน์ค่ะ ไปบอกคุณหนูโลด
    #293
    0
  6. #214 kyotangmo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 17:31
    กรี๊ดดดดด จูบรัวๆ แถมยังเลิกซึนอีก ฟินมากกกกก พ่อบ้านทำดีและ เหลือแต่บอกจินอูนะ ส่วนเพื่อนทั้งสามกับซอนโฮ โดยเฉพาะหัวหน้าแม่ยกซงคิมเอาโล่ไปเลย ฮ่าๆๆๆๆ ทำดีมากฮุนนนน
    #214
    0
  7. #212 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 06:24
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด คุณพ่อบ้านเลิกซึนแล้วววว
    รับไปทำไรให้ชัดเจนเลยนะมิโน
    จินอูรอให้มิโนเริ่มอยู่นะ อิอิ
    โครตเขินประโยคนี้เลยอ่ะ
    "แล้วพ่อบ้านที่จูบกับเจ้านายไปแล้วนี่หึงได้ไหมว ะ"
    โอ้ย ตายๆๆๆๆ อ่านแล้วกรี๊ดสลบมาก งื้ออออออออ
    #212
    0
  8. #207 npsrjab (@baby-jab-bap) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 21:36
    ใช้แค่ปากนายก็พอ..

    ค่ะ ขอสักครั้งแล้วจะตั้งใจเรียน
    *จิกหมอนอย่างรุนแรง*
    #207
    0
  9. #190 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 21:06
    จีนูจ๋า พี่ยอมโดนต่อยยยยยยยยยยยยยย
    พี่ขอจูบบ้างงงง/ โดยมิโนกระทืบแทน ถถถถถถถ
    มิคือไรว่ะ มาจูบเค้าซ้ำ โว๊ะ ชอบก็ให้ซึงฮยอนมาขอออออออออออออออ
     
    มิโนซึนแรง แต่พี่กลัวววซอกโฮโดนต่อยจริง โถถถถถถถถถ
    จินอูก็เหมือนแอบซึมน้อยๆไปเลย คือจินอูอาจจะหวังให้มิโนหึง
     
    บอกเลย ยูน+นัม พลาดดดดดดดดดดดดดดด
    นี่จิกหมอนตามพี่ฮุนแล้วค่ะ โอ๊ยยมิต๋าาา TT "พ่อบ้านที่จูบเจ้านายหึงได้ไหม"
    พัง พัง คนอ่าน จิกหมอนนน
     
    อื้อ หื้ออออออออออออออออ
    มิโนชัดเจนมาก แต่ไม่ชัดเจนตอนอยู่กับจินอูนี่ดิ
    ฮื้อ ไป๊ ไปสารภาพ
     
    #190
    0
  10. #187 Kimtek22 (@tekteksu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 21:05
    มาต่อเร็วๆค่ะ อ๊ากกกกกกกกก พี่มิโนรู้ใจตัวเองแล้วนะค่ะแม่ ฮือออ รู้สึกอยากเป็นพี่ฮุน ฟินแน่ๆเลยถึงกับอยากจิกหมอน พี่จินอูกับพี่มิโนจะสารภาพรักต่อกะนหรือเปล่า ตอนนี้พี่มิโนหายซึนแล้วนะ อิอิ รอออออออ มาเร็วๆนะ กำลังอินง่ะ งุ้ยยยย ซงคิม>///<
    #187
    0
  11. #186 Kezzy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:23
    ตัดจบได้ขัดใจเจ้มาก

    รู้ใจสะทีนะคุณพ่อบ้าน

    น่าจะมีคู่แข่งจริงๆมาให้คุณพ่อบ้านรู้สึกหนาวๆสะหน่อย

    #186
    0
  12. #185 Fovictoria (@Fovictoria) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 19:02
    อร้ายยยยยย พ่อบ้านรักคุณหนูซะแล้วววว เลิกซึนแล้ววววง่าา เหลือแต่คุณหนู จะซึนอยู่มั้ย
    #185
    0
  13. #184 คุณศรีนามสมมติ (@peachhyy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 11:05
    น้อววววว เขินค่ะ คุณพ่อบ้านของเราไม่ซึนแล้วนะค้าาาาา แหมมม ตอนนี้เหมือนแค่คุณหนูจินอูแล้วนะคะ ยังจะซึนอยู่มั้ยอ่ะะะ
    #184
    0
  14. #183 winnertinitin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 00:35
    เลิกซึนซะทีนะคะคุณพ่อบ้าน



    แต่มาบอกซึงฮุนจะมีประโยชฯ์อะไรคะ ไปค่ะไปบอกเจ้าตัวเค้าค่ะ รักก็บอกว่ารัก พูดกันตรงๆค่ะ



    อ่านตอนนี้แล้วเขินมากกกกกก น่ารักสุดๆ



    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วอ่ะค่ะ
    #183
    0
  15. #182 Miss.insane (@rosdmarry) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 07:24
    กรี้ดดดดด เขินหนักมาก อ่านไปยิ้มไป
    #182
    0
  16. #181 Rattareud (@Rattareud) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 22:35
    กริ๊สสสสสส ชอบบบบบบบ
    #181
    0
  17. #180 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 07:00
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด คุณพ่อบ้าขี้หื่น บ้า กา มมากกกก แอร๊ยยยยยย เขินหนักมาก
    ไปจูบอะไรหลายรอบแถมดึงให้มานั่งคร่อมตักอีก พ่อบ้านคนบ้าาาาา
    คุณหนูเขินตายแล้วเนี้ย สมน้ำหน้าโดนคุณหนูฟาดหน้าเลย 55555
    ถ้าหน้าหายบวมแล้วรีบไปจูบเอาคืนคุณหนูเลยนะคุณพ่อบ้าน>\\\\\<
    #180
    0
  18. #179 YimPaew (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 06:58
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด คุณพ่อบ้าขี้หื่น บ้า กา มมากกกก แอร๊ยยยยยย เขินหนักมาก
    ไปจูบอะไรหลายรอบแถมดึงให้มานั่งคร่อมตักอีก พ่อบ้านคนบ้าาาาา
    คุณหนูเขินตายแล้วเนี้ย สมน้ำหน้าโดนคุณหนูฟาดหน้าเลย 55555
    ถ้าหน้าหายบวมแล้วรีบไปจูบเอาคืนคุณหนูเลยนะคุณพ่อบ้าน>\\\\\<
    #179
    0
  19. #178 Mamamiyeon (@Mamamiyeon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 22:38
    เห่ยยยยยยย มิโนววววววหนักนะเนี่ยยย
    #178
    0
  20. #177 Kezzy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 21:46
    คุณพ่อบ้านต้องอย่าเยอะ

    คุณหนูเขินนะ >_<

    ขอบอกตอนนี้ฟินแรงมาก

    #177
    0
  21. #176 คุณศรีนามสมมติ (@peachhyy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 09:16
    มิโน่วววววววววววววววววววววว มักมากตั้งแต่เมื่อไหร่ อีกรอบนะอีกรอบนะ ไรท์คะ ตอนแต่วนี่คิดว่าเป็นตัวเองใช่มั้ยคะไรท์ อื้อหือออ ฟินค่ะฟิน ฟินจิกเพื่อนค่ะะะ ><
    #176
    0
  22. #175 npsrjab (@baby-jab-bap) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:02
    ดะ..เดี๋ยวนะ ปะ..ปากของนาย ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก *เอาหัวโขกกำแพง* เขิน หนัก มากกกก ;/////; แม่ค้ะ หนูอยากได้แบบนี้ ฮรือออออ
    #175
    0
  23. #174 คุณศรีนามสมมติ (@peachhyy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 20:57
    เอื้อออออออออออออออออออออออ ใช้แค่ปากนายก็พอ แม่คะ มิโนจะจุ้บจินอูค่ะแม่ หนูเขินเค้าเเรงงงงง แอร้ยยยยยยยยย -/////-
    #174
    0
  24. #173 Mamamiyeon (@Mamamiyeon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:36
    อ้ากกกกกกกกก พ่อบ้านรุกหนักกก
    #173
    0
  25. #172 Cream_sswm (@sasiwimolcream) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 16:49
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดฟินไปสิบชาติ พ่อบ้านรุกหนักแล้วอ๋อยยยน่ารักกกก>< รอนะคะรอ????
    #172
    0