FIC WINNER [Mino x Jinwoo] ESCORT!...พ่อบ้านมิโน

ตอนที่ 3 : กฎข้อที่ 2 ของพ่อบ้าน : พ่อบ้านต้องปกป้อง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    30 ก.ค. 58

กฎข้อที่ 2 ของพ่อบ้าน

 พ่อบ้านต้องปกป้อง

 

 

 



 






cr.on pic

 

 





สุดท้ายทั้งคู่ก็มาถึงโรงเรียนโดยรถยนต์ส่วนตัวคันหรูได้ทันเวลาเข้าเรียนพอดี 

 
 

"แล้วนายเช็คห้องเรียนหรือยังน่ะจินอู" 

ก่อนที่จะลงจากรถพ่อบ้านก็หันไปถามเจ้านายคนดีถึงเรื่องห้องเรียน เพราะว่าจินอูเป็นนักเรียนที่ย้ายเข้ามาใหม่ เรื่องห้องเรียนเลยถือเป็นเรื่องสำคัญ 

 
 

"เช็คแล้ว"

 
 

เสียงเนือยๆตอบกลับมาอย่างไม่สนใจมากนัก แต่คนเป็นพ่อบ้านนั้นกลับให้ความสนใจมาก เขาอยากรู้ว่าจินอูอยู่ห้องไหน ยอมรับว่าเป็นห่วงอยู่ลึกๆเพราะจินอูค่อนข้างจะเข้าสังคมยาก ที่ย้ายออกมาจากโรงเรียนเก่าก็เพราะเรื่องมนุษย์สัมพันธ์กับเพื่อนร่วมห้องนี่แหละ

 
 

"แล้วนายได้อยู่ห้องไหน"

 
 

"3A"

 
 

"อืมค่อยยังชั่วหน่อย"

 

ถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินว่าห้องของจินอูคือ 3A  เพราะห้อง 3A คือห้องของมิโน การที่จินอูอยู่ห้องเดียวกับเขาการดูแลและควบคุมความประพฤติมันก็จะง่ายขึ้น

 

"ห้องเดียวกับนายสินะ" 

"อืม"

"ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรารู้จักกัน"

"...."


"เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย?"

 

"จะพยายามเข้าใจละกัน"

 

มิโนตัดบทแล้วเปิดประตูเดินลงจากรถไป เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจินอูถึงพูดแบบนั้น การที่กลายเป็นคนที่รู้จักกัน สำหรับจินอูแล้วเขามันน่ารังเกียจเหรอ? ไม่เข้าใจเหมือนกัน

 

"ประสาทกลับแล้วมั้ง...คิดอะไรง่ายๆเหมือนชาวบ้านไม่ได้หรือไงวะ"

 

มิโนอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาด้วยความขุ่นเคืองใจ จากที่อารมณ์ดีๆกลายเป็นบูดสนิท คิม จินอูนี่มันตัวทำลายบรรยากาศจริงๆ

 

ในขณะเดียวกัน คนที่ได้ชื่อว่าทำลายบรรยากาศยังคงนั่งนิ่งอยู่ในรถคันหรูด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง จินอูจ้องมองคนผิวเข้มที่ลงจากรถไปอย่างหัวเสียด้วยแววตาที่ยากจะเข้าใจ

 

"ทำไมถึงพูดแบบนั้นกับคุณมินโฮเขาล่ะ"

ลุงคนขับรถถามขึ้นด้วยความฉงนใจ แต่คนถูกถามกลับเลี่ยงที่จะตอบ

 

"ผมมีเหตุผลของผมครับ...คุณคงไม่เข้าใจหรอก"


"ผมอยากเข้าใจคุณหนูบ้าง...เพราะงั้นบอกผมมาเถอะ"

 

"ที่โรงเรียนเก่าของผม...เพื่อนในกลุ่มเดียวกันมักจะถูกคนอื่นๆมองว่าเป็นคนไม่ดีเพราะคบกับผม ผมไม่อยากให้มินโฮถูกมองแบบนั้น"

"...."

 

"การถูกคนอื่นตัดสินว่าเราเป็นคนอย่างนั้นอย่างนี้ทั้งๆที่มองเราแค่เปลือกมันเจ็บปวดนะครับ...ผมไม่อยากให้เขาโดนแบบนั้น"

 

"...."

 

"เรื่องพวกนี้ให้มันเกิดกับผมคนเดียวก็พอแล้ว"


 

พูดจบคิม จินอูก็เดินลงจากรถไปโดยไม่ร่ำลา สิ่งที่เขาพูดไปทั้งหมดคือเรื่องจริงที่แม้แต่พ่อบ้านก็ยังไม่เคยรู้ เรื่องราวสีเทาต่างๆที่จินอูเคยเจอเขาได้แต่เก็บไว้ในใจ มันเป็นปัญหาของเขาที่ไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่ง

 

คนที่มนุษย์สัมพันธ์แน่ใช่ว่าจะไม่เคยมีเพื่อน ที่โรงเรียนเก่าของเขา เขามีเพื่อนอยู่สองสามคนซึ่งคนเหล่านั้นคือเด็กทุน ในโรงเรียนที่ขึ้นชื่อเรื่องระบบการศึกษาที่ดีเยี่ยมมักแลกมากับค่าเทอมค่าใช้จ่ายต่างๆที่สูงลิบ เด็กทุนก็คือพวกที่หัวดีแต่คุณทรัพย์ไม่พร้อม แต่ในสังคมแบบนั้น แน่นอนว่าต้องโดนดูถูกจากพวกคนมีเงินทั้งนั้น

 

ประกอบกับคิม จินอูที่บ้านรวยแต่พฤติกรรมน่าหมั้นไส้ ทำให้พวกคุณหนูลูกคุณนายต่างๆเกิดอาการเหม็นขี้หน้าเอาและร่วมกันคว่ำบาตร ทำให้เขากลายเป็นคนสังคมไม่คบหา เหลือแต่กลุ่มเด็กทุนเท่านั้นที่ไม่รังเกียจเขาเพราะทุกคนเข้าใจความรู้สึกของกันและกันดี

 

แต่แล้วทุกอย่างก็ต้องพังลงเมื่อเพื่อนของเขาเริ่มตีตัวออกห่าง เขาสืบรู้มาว่าพวกเด็กในห้องนั้นกลั่นแกล้งเพื่อนของเขาสารพัดเพราะความเป็นเด็กทุนที่ไม่สามารถโต้ตอบอะไรใครได้ทำให้พวกที่แกล้งยิ่งได้ใจ

 

ในเมื่อทำอะไรจินอูไม่ได้ ก็ขอลงกับคนรอบข้างเขาแทน....

 

นั่นคือสิ่งที่เขารู้มา เพื่อเป็นการตัดปัญหาเขาจึงวางแผนว่าจะลาออก เพราะตัวเขาเองก็เบื่อกับสังคมเน่าๆพวกนั้น แต่ตอนนั้นยังคงมีความลังเลที่ว่าถ้าออกมาแล้วจะเป็นการผลักภาระให้เพื่อนหรือเปล่า เขายังคงเป็นห่วงความรู้สึกของเพื่อน แต่คนที่เรียกว่าเพื่อนนั่นแหละที่ทำให้เขาตัดสินใจลาออกได้ง่ายขึ้น

'ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ฉันไม่มายุ่งด้วยหรอก...จินอูน่ะรวยแต่เปลือกจริงๆ'

'ใช่เราน่าจะรู้เรื่องครอบครัวของหมอนั่นก่อนที่จะคบเขาเป็นเพื่อนนะ....สุดท้ายก็แค่เด็กบ้านแตกคนนึง'

'เพราะเป็นเด็กบ้านแตกไงก็เลยทำตัวมีปัญหากับคนอื่นไปทั่ว...เลยเดือดร้อนมาถึงพวกเราด้วยเลย'

'ถ้ารู้ว่าไม่มีอะไรเลยแบบนี้ฉันไม่เสียเวลามาคบด้วยหรอกนะ! แย่จริงๆ'

 

สุดท้ายแล้วทุกคนต่างคบกับเขาเพื่อหวังผลประโยชน์กันทั้งนั้น แม้ว่าเขาจริงใจกับใคร เขาก็ได้รับกลับมาแค่ความจริงใจจอมปลอม

 


ต่อจ้าา



 

 

บรรยากาศในห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงจอแจของเด็กนักเรียนที่เพิ่งได้เจอกันในวันเปิดเทอมวันแรก ทุกคนต่างอัพเดทเรื่องราวที่ผ่านมาในช่วงปิดเทอมให้คนอื่นๆฟัง แม้จะดูน่ารำคาญไปบ้างสำหรับซง มินโฮ ที่ตลอดเวลาช่วงปิดเทอมได้แต่ขลุกอยู่ที่บ้าน ไม่ได้มีโอกาสไปเที่ยวนู้นนี่หรือมีกิจกรรมน่าสนใจเหมือนคนอื่นๆบ้าง

 

"เป็นไรวะมึง...เปิดเทอมวันแรกก็ทำหน้าเบื่อโลกแล้ว"

 

เก้าอี้ที่ว่างอยู่ข้างๆถูกเลื่อนออกโดนผู้มาใหม่ที่มี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ตาตี่ๆ นี่คือ 'ซึงฮุน' หรือ 'อี ซึงฮุนหนึ่งในเพื่อนสนิทของเขาเอง

 

"อารมณ์ไม่ดีนิดหน่อยว่ะ...แล้วนี่มึงมาคนเดียวเหรอไอ้สองคนนั้นล่ะ?"

 

หันไปคุยด้วยพลางถามหาเพื่อนสนิทอีกสองคน 

 

"เดี๋ยวก็คงมา...ก็รู้ๆไอ้ซึงยูนมันแต่งตัวช้าส่วนไอ้แทฮยอนรายนี้ก็ไม่รู้ว่ะ คงจะตื่นสายอีกตามเคย...เมื่อคืนมันเล่นเกมกับกูดึกไปหน่อย"

ซึงฮุนกล่างออกมาก่อนจะหยิบกระจกมาตั้งบนโต๊ะ มิโนได้แต่มองกระจกสีหวานกับเพื่อนตัวสูงสลับกันด้วยความตกใจ เกิดอะไรขึ้นกับมันล่ะเนี่ย?

 

"เอากระจกขึ้นมาทำไมวะ?" มิโนถามด้วยความสงสัย

 

"อ๋อ....ไม่มีอะไรแค่จะเช็กรอยคล้ำใต้ตา...ก็เมื่อคืนนอนดึกอ่ะ"

 

"...."

 

"ต้องเข้าใจนิดนึงนะว่าผู้ชายสมัยนี้เขาต้องหันมาดูแลตัวเองกันบ้างแล้ว...มึงอ่ะหาซื้อครีมมาบำรุงหน้าบ้าง ปล่อยให้หน้าดำคล้ำเหมือนโดนราหูอมแบบนี้ไม่ได้นะเว้ยสาวเมินกันพอดี"

 

ซึงฮุนเตือนเพื่อนด้วยความหวังดีก่อนจะหยิบเซรัมบำรุงผิวใต้ตาหลอดเล็กๆขึ้นมาทา คนที่โดนทักว่าโดนราหูอมถึงกับอึ้งกับความเป็นหนุ่มเจ้าสำอางของเพื่อนและอึ้งเรื่องผิวหน้าตัวเอง คือมันก็ไม่แย่นี่ สาวๆชอบผู้ชายสายดาร์ก นั่นคือสิ่งที่มิโนเข้าใจมาโดยตลอด

 

"ผู้หญิงสมัยนี้เขาชอบผู้ชายดาร์กๆไม่ใช่เหรอวะ"  มิโนถามออกไปด้วยความใสซื่อ 

 

"เขาชอบผู้ชายดาร์กไม่ใช่ผู้ชายดำ...แล้วมึงอ่ะ ดำ!"

 

"พูดงี้มาต่อยกันเลยมา! อย่างกูเขาเรียกดาร์กเว้ย!! ดำอะไรของมึง"

 

มิโนยกเท้าขึ้นยันเก้าอี้เพื่อนรักสุดสวาทด้วยความหมั่นไส้ เขารู้ว่าตัวเองเป็นคนที่ผิวค่อนข้างเข้ม แต่เข้มๆแบบนี้เขาเรียกดาร์ก ดาร์กน่ะดาร์ก เข้าใจมั้ยยยยยยยยย!!!! 

 

"ก็ไม่เห็นต้องรุนแรงเลย มึงรับความจริงไม่ได้ไง?"

 

ซึงฮุนยังคงลอยหน้าลอยตากวนตีนต่อไป เขาชอบจริงๆที่เห็นเพื่อนตัวดำทำหน้าขึงขังโมโหโกรธาขนาดนี้ จะบอกว่าความหงุดหงิดของมิโนคือความสุขของซึงฮุนก็ไม่ผิดนัก

 

"นั่งทาบีบีครีมต่อไปเถอะ....รำคาญ!" 

 

คนที่เชื่อว่าตัวเองดาร์กได้แต่ตะคอกใส่เพื่อนด้วยความหงุดหงิด เขาปรายสายตามองคนตัวสูงที่กำลังนั่งทาครีมบนใบหน้าด้วยความหมั่นไส้ ทำไมต้องทำตัวเหมือนสาวๆในห้องที่นั่งดูโมเมพาเพลินแล้วหันมาแต่งหน้าแต่งตาด้วยก็ไม่รู้

 

"บีบีครีมห่าไรล่ะกูทารองพื้น" 

 

สงสัยว่าเพื่อนคงอยากจะโดนรองเท้าถึงได้ต่อปากต่อคำไม่หยุดแบบนี้

 

ปั้ง!!

 

"หวัดดีสหายมาถึงนานยังวะ"

 

ฝ่ามือขาวตบลงบนโต๊ะเบาๆเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคนสองคน ซึงฮุนเหลือบตามองผู้มาใหม่เล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาคอนซีลเลอร์ขึ้นมาแล้วยื่นให้คนตรงหน้า

'แทฮยอน' หนุ่มสุดชิคด้วยลุคผมแสกกลางหรี่ตามองของตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ แต่เขาก็ยอมรับมันมาแต่โดยดี

 

"มันคืออะไรวะ?"  แทฮยอนถามออกไปพลางสำรวจของในมือไปด้วย เขาจับมันพลิกซ้ายขวาบนล่าง เขย่า เปิดฝาดูก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

"คอนซีลเลอร์ไง เอาไปโบกปิดรอยคล้ำใต้ตา" ซึงฮุนตอบ ที่เขายื่นคอนซีลเลอร์ให้แทฮยอนเพื่อนรัก(?) ก็เป็นเพราะว่าเมื่อคืนเขาเป็นต้นเหตุให้แทฮยอนนอนดึก ใต้ตาเลยดำคล้ำน่าเกลียด เลยอยากจะรับผิดชอบโดยการยื่นคอนซีลเลอร์ให้

 

"กูต้องใช้?"

 

"เออดิ..มันดีนะเว้ยเชื่อกู"

 

"ไม่เอาอ่ะมันดูตุ๊ดผู้ชายแมนๆเขาไม่มาห่วงเรื่องรอยคล้ำใต้ตาหรอก...ใช่มั้ยมิโน?"  แทฮยอนวางคอนซีลเลอร์ไว้บนโต๊ะแล้วหันไปหาพวกอย่างมิโน แต่มิโนกลับไม่ตอบทำให้แทฮยอนต้องถามขึ้นมาอีกรอบ

 

"ใช่มั้ยมิโน ผู้ชายแมนๆอย่างเราไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอกเนอะ...มึงทำอะไรเนี่ย"


ถึงกับต้องเบ้หน้าเมื่อหันไปมองผู้ชายแมนๆที่ไม่ยอม

 

ตอบคำถามของเขา พอหันไปดูเต็มตาก็พบว่ามิโนคนแมนกำลังให้ความสนใจกับคอนซีลเลอร์ที่แทฮยอนเองวางทิ้งไว้บนโต๊ะ

 

"เฮ้ยมิโนมึงทำไรเนี่ย!"

 

แทฮยอนตะโกนเรียกเสียงดังทำให้มิโนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เขารีบวางคอนซีลเลอร์ลงกับโต๊ะแล้วแสร้งทำเป็นไม่สนในมัน ทั้งๆที่ความจริงแล้วอยากจะหยิบมาลองใช้ใจจะขาด

 


ผู้ชายแมนๆก็ต้องดูแลหนังหน้าป่ะวะ?

 

"อะ..อะไร...ตกใจหมด"

 

 

"ไม่คุยกับพวกมึงละห่า"

 

แทฮยอนพูดตัดบทก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่ซึ่งถัดจากแถวที่ซึงฮุนกับมิโนนั่ง ปล่อยให้เพื่อนซี้สองสีนั่งสุมหัวหมกมุ่นกับเรื่องเครื่องสำอางกันต่อไป


 

 

 

 

 

 

เหตุการณ์กลับเข้าสู่ความสงบเมื่ออาจารย์สาวคนสวยเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมกับเด็กนักเรียนใหม่ที่ย้ายเข้ามากลางเทอม เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่นักเรียนใหม่จะต้องยืนแนะนำตัวหน้าชั้นเรียน

 

นักเรียนสาวๆในห้องออกอาการตื่นเต้นกันอย่างเห็นได้ชัด พวกเธอพากันซุบซิบเกี่ยวกับนักเรียนใหม่อย่างสนใจ หัวข้อการสนทนาก็คงไม่พ้นเรื่องของกระเป๋าเป้แบรนด์ดังและนาฬิกาข้อมูลราคาแพงหูฉี่

 

"กระเป๋าใบนี้ฉันอยากได้มากเลย รุ่นนี้เพิ่งออกใหม่ด้วยนี่ โอ้ยทั้งรุ่นทั้งสีนี่ฉันอยากได้สุดๆไปเลย"

 

"ท่าทางจะรวยไม่เบานะนาฬิกาเรือนนั้นราคาแพงมากฉันขอให้คุณพ่อซื้อให้นี่โดนเฉ่งไปเกือบอาทิตย์แหนะ"

 

เสียงซุบซิบยังคงดังต่อเนื่องแน่นอนว่าเด็กใหม่ที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียนไม่ได้ให้ความสนใจกับเสียงซุบซิบสักเท่าไหร่ เขายังคงยืนตีหน้าเรียบนิ่งไม่สนใจโลกจนนักเรียนชายบางกลุ่มเกิดอาการหมั่นไส้

 

"แม่งทำหน้าหยิ่งว่ะ....คิดว่าเป็นคนรวยแล้วจะทำหน้าดูถูกคนอื่นได้หรือไง"

 

"เออแค่เข้ามานี่ก็เรียกร้องความสนใจเลย...จำเป็นต้องหอบของแบรนด์เนมมาเรียนด้วยหรือไง...อ๋อสงสัยจะกลัวไม่เด่นมั้งฮ่าๆๆๆๆๆ"

 

"เงียบๆกันได้แล้วค่ะ มีมารยาทกันหน่อย....นักเรียนใหม่เดี๋ยวแนะนำตัวได้เลยค่ะ"

 

อาจารย์ส่งเสียงปรามนักเรียนในห้องก่อนจะหันมาส่งสัญญาณให้นักเรียนใหม่พูดแนะนำตัวกับเพื่อนๆ

 

 

"สวัสดีครับ...ผมคิม จินอู ย้ายมาจากโรงเรียน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ"

 

จินอูพูดด้วยเสียงเรียบนิ่งเหมือนสีหน้า เขาค่อนข้างรำคาญที่ต้องมาแนะนำตัวต่อหน้าผู้คนที่สนใจกระเป๋าหรือนาฬิกามากกว่าตัวเขาที่ยืนอยู่ตรงหน้า 

 

"ก็...ฝากทุกคนดูแลเพื่อนใหม่ด้วยนะ เดี๋ยวเธอไปนั่งข้างๆซอนโฮก็แล้วกัน"

 

"ครับ"

 

จากนั้นจินอูก็เดินไปยังโต๊ะเรียนที่ว่างอยู่ข้างๆกับซอนโฮ นักเรียนชายหน้าหล่อคนที่แซะเรื่องหอบของแบรนด์เนมมาเรียนนั่นเอง

 

"...."

 

"...."


 

ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาจากคนทั้งสองคน คิม จินอูวางกระเป๋าไว้กับพนักเก้าอี้ หยิบอุปกรณ์การเรียนขึ้นมาเตรียมพร้อม ต่างจากซอนโฮที่นั่งมองจินอูด้วยสายตาไม่พอใจ

 


รวยแล้วหยิ่งหรือไงวะ??

 

ทันทีที่อาจารย์เดินออกไปนักเรียนหญิงหลายคนก็กรูกันเข้ามายืนล้อมโต๊ะของจินอูไว้แล้วแย่งกันแนะนำตัวก่อนจะพูดถึงแต่เรื่องของแฟชั่น สินค้าแบรนด์เนม และถามถึงเรื่องความรวยของเขาและลามไปยังเรื่องครอบครัวที่เขาเกลียดที่สุด

 

"พ่อแม่นายต้องเป็นคนใหญ่คนโตหรือไม่ก็นักธุรกิจใหญ่แน่ๆเลย นายถึงได้ดูดีมีออร่ารัศมีจับขนาดนี้โอ้ยอิจฉาจัง"

 

"ฉันขอดูกระเป๋าของนายหน่อยนะ....กรี๊ดดมันนุ่มมือมากอ่ะของแท้แน่ๆเลย"

 

หญิงสาวหนึ่งในนั้นดึงกระเป๋าของจินอูออกไปโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต แถมยังลูบไล้ไปมาด้วยความปลื้มปิติ โดยไม่ได้ดูหน้าคนขี้หวงเลยสักนิดว่ากำลังไม่พอใจแค่ไหน

 

"แกลองจับดูสิมินอา...ฉันฟินมากอ่ะมันเป็นกระเป๋าที่ฉันอยากได้มากเลย...โอ้ยยยยิ่งจับยิ่งฟิน"

 

ตัวเองจับคนเดียวยังไม่พอ สาวเจ้ายังยื่นไปให้เพื่อนๆอีกหลายคนได้จับด้วย เลยกลายเป็นว่ากระเป๋าเป้ใบโปรดของจินอูสภาพเหมือนกลายเป็นของสาธารณะหรือสินค้าตัวอย่างไปแล้ว 

 

คิม จินอู ได้แต่ข่มความโกรธไว้ในใจ แต่ทุกมันก็สิ้นสุดลงเมื่อสาวสวยคนหนึ่งสะพายกระเป๋าของเขาแล้วถ่ายรูปเตรียมอัพลงไอจีอวดชาวบ้านประหนึ่งของของตัวเอง


ฟึ่บ!!

 

 

"อย่ามายุ่งกับของๆฉัน!!!"

 

มือเรียวกระชากกระเป๋าของตัวเองคืนแล้วตวาดลั่นทำให้ห้องทั้งห้องเงียบ กลุ่มสาวน้อยที่เข้ามารุมล้อมในตอนแรกถึงกับผงะด้วยความตกใจ 

 

"อะไรกันน่ะ....พวกเราก็แค่ขอดูเอง" 

 

"ดูก็ดูแต่ตาฉันไม่อนุญาตให้พวกเธอมาจับหรือมายุ่งวุ่นวายกับของๆฉัน...รำคาญ!"

 

"แย่ที่สุดเลย...เราก็แค่จะผูกมิตรกับนายนะ"

 

"แต่ฉันไม่อยากผูกมิตรกับใครทั้งสิ้น....เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่งกับฉัน!"

 

เสียงประกาศกร้าวของเด็กใหม่ที่ทำเอาทุกคนไม่อยากเข้ามายุ่งด้วย สำหรับใครหลายๆคนคิม จินอูคือคุณหนูจอมหยิ่งที่นิสัยเสียและมนุษย์สัมพันธ์แย่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

 


พักกลางวัน

 

นักเรียนค่อยๆทะยอยกันออกจากห้องเรียนเพื่อลงไปทานอาหารกลางวันที่โรงอาหาร แต่กลับเหลือเพียงคนๆเดียวที่ไม่ยอมลงไป  คิมจินอูยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะเรียน ตรงหน้าของเด็กหนุ่มมีแซนวิชแฮมไข่ฝีมือของพ่อบ้านวางไว้อยู่ เขาได้แต่มองมันแล้วถอนหายใจออกมา ตอนพักเที่ยงมิโนทำท่าจะเดินเข้ามาหาและชวนเขาลงไปหาอะไรทานด้วยกัน แต่เหมือนว่าเพื่อนในกลุ่มของมิโนจะรั้งไว้ก่อน

 

'เขาก็บอกอยู่ว่าไม่อยากยุ่งกับใครมึงยังจะไปยุ่งอีก เดี๋ยวก็โดนด่ากลับมาหรอก'

 

เขาได้ยินเพื่อนของมิโนคนที่ตัวสูงๆตาตี่ๆพูดขึ้นมาก่อนจะลากมิโนออกไปจากห้อง จินอูนั่งมองความว่างเปล่าและแซนวิชตรงหน้าด้วยความรู้สึกอึดอัด

 

อึดอัดที่เผลอทำตัวแย่ๆอีกแล้ว ทั้งๆที่มีโอกาสได้เริ่มต้นชีวิตกับสังคมใหม่ๆแต่เขาก็ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นเหมือนสังคมเดิมๆที่เขาจากมา 

 

สังคมที่ไม่มีใครอยู่ข้างเขาเลย

 

จินอูไม่โกรธใครที่จะมองว่าเขาเป็นคนไม่ดียังไงในเมื่อเขาทำตัวเองทั้งนั้น คนที่ไม่พร้อมที่จะปรับตัวเองเข้าหาคนอื่นมันก็ต้องอยู่คนเดียวนั่นแหละ

 


ทางด้านมิโน

 

"เห็นเด็กใหม่หน้าตาซื่อๆไม่คิดว่าจะร้ายว่ะ โหแม่งตวาดออกมาทีกูนี่สะดุ้งเลย"

 

ซึงยูน หนึ่งในเพื่อนสนิทของมิโนพูดขึ้นมากลางวงข้าว เป็นเพราะเมื่อเช้านี้มาโรงเรียนสายเลยไม่มีบทในช่วงแรกๆ แต่หลังจากนี้ไปคาดว่าจะมีบทบาทเพิ่มมากขึ้นแล้ว(?)

 

"เออหน้าตาดูไม่มีพิษมีภัย ไหงปากเป็นงี้วะ? ตอนแรกกูว่าจะชวนเข้ากลุ่มแหละ แต่เห็นแบบนี้แล้วขอบาย" แทฮยอน

 

"แล้วไอ้มิโนก็เสือกจะชวนเขามากินข้าวด้วย....ห่าไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยว่าคนอื่นๆในห้องเขาคิดจะแอนตี้เด็กใหม่กัน" ซึงฮุน

 

"แอนตี้ไรวะ"  มิโนถามขึ้นมาอย่างตกใจ ถึงจะรับรู้ได้ถึงกระแสแอนตี้จากคนบางกลุ่ม แต่ไม่คิดว่าจะแอนตี้กันทั้งห้อง

 

"ไลน์กลุ่มมีก็หัดเข้าไปดูบ้างนะมึง....โลกเขาไปถึงไหนกันแล้วรู้ตัวบ้างป่ะเนี่ย...นาซ่าส่งยานอวกาศไปถึงดาวพลูโตแล้วนะมึงรู้ยัง?"ซึงฮุนประชดก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือที่เปิดแอพลิเคชั่นไลน์ค้างไว้ให้มิโน

 

ในหน้าจอสี่เหลี่ยมปรากฏข้อความการสนทนาของเพื่อนร่วมชั้นเรียนในหัวข้อเด็กใหม่ โดยคนเปิดประเด็นคือจียอน หญิงสาวที่ถูกจินอูตวาดใส่ และมินอาเพื่อนของเธอเป็นลูกคู่คอยสนับสนุนรวมถึงคนอื่นๆในห้องด้วย

 


JeYeonny
ฉันรู้สึกไม่ชอบเด็กใหม่เลย เหมือนเขาจะพยายามทำให้ฉันรู้สึกอับอายโดยการฉีกหน้าฉันต่อหน้าคนในห้อง ฉันเสียใจจริงๆ

 

 


MINahh
ฉันเองก็รู้สึกแบบนั้น เราแค่อยากผูกมิตร ทำไมต้องตวาดใส่ฉันกับจียอนด้วย 

 


JeYeonny
แล้วที่บอกว่าไม่ต้องการผูกมิตรกับใครนี่คืออะไร? จะสื่อว่าไม่ต้องการให้เราเป็นเพื่อนเหรอ??

 


I'm SUNHO.
ก็แม่งหยิ่งไง นั่งข้างๆกันยังไม่คุยกันสักคำ คิดว่ารวยแล้วอยู่เหนือคนอื่นมั้ง เหอะ!

 

มิโนเลื่อนอ่านหลายๆข้อความที่เป็นไปในทางลบเสียส่วนใหญ่ก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาก่อนจะคืนโทรศัพท์ให้ซึงฮุน

 

"ไร้สาระกันจริงๆเลย" เขาบ่นออกมาแล้วกลับไปจัดการอาหารตรงหน้าต่อ แต่แล้ว ซึงฮุนก็ขัดจังหวะการกินของมิโนอีกครั้ง

 

"เห้ยแล้วนี่จียอนไปขุดเรื่องของเด็กใหม่มาได้ไงเนี่ย"

 

"ไหนเอามาดูหน่อยดิ"

 

แทฮยอนดึงโทรศัพท์ของซึงฮุนออกไปแล้วอ่านข้อความให้ทุกคนในโต๊ะฟัง

 

"จียอนนี่...คงเป็นคนมีปัญหาอ่ะ ดูสิ ย้ายออกจากโรงเรียนเก่าก็เพราะมีปัญหาทะเลาะวิวาท ทำตัวกร่างไปทั่ว ชอบดูถูกคนอื่นแล้วก็คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าคนอื่นด้วย....ไม่เคยเห็นหัวใครทั้งสิ้น เพราะอำนาจของคุณตายิ่งใหญ่อลังการมาก...จริงเหรอวะ?"


พออ่านจบแทฮยอนก็ตั้งคำถามกับเพื่อนๆ 

 

"ไม่รู้ว่ะ...จียอนเอาข่าวมาจากไหนเนี่ย ไม่ใช่กุเรื่องขึ้นมาเองหรอกนะ" ซึงยูน

 

"จียอนบอกว่าเอามาจากเว็บบอร์ดโรงเรียนเก่าของจินอูอ่ะ ในนั้นมีกระทู้ที่เกี่ยวกับจินอูเต็มไปหมด ส่วนใหญ่มีแต่เรื่องแย่ๆ...เนี่ยจียอนทิ้งเอาลิ้งเว็บบอร์ดไว้ให้ด้วย" แทฮยอน

 

"เฮ้ยๆๆๆมินอาบอกว่าจินอูเป็นเด็กบ้านแตกว่ะ"

 

ซึงยูนร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อข้อความล่าสุดในไลน์ห้องของมินอาบอกว่าจินอูเป็นเด็กบ้านแตก และคำว่าบ้านแตกทำให้มิโนรีบดึงโทรศัพท์ของซึงฮุนที่แทฮยอนถืออยู่มาดูทันที

MINahh
จินอูเป็นเด็กบ้านแตก พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่จินอูยังเด็ก ทิ้งจินอูไว้ที่เกาหลีแล้วแม่ก็ไปแต่งงานใหม่อยู่ที่ต่างประเทศ ส่วนพ่อก็แต่งงานใหม่เหมือนกัน เพราะอย่างนี้แน่ๆเลยเขาก็เลยกลายเป็นเด็กขาดความอบอุ่น....เหอะ น่าสงสารเนอะว่ามั้ย?

พออ่านจบมิโนก็ใช้โทรศัพท์ของซึงฮุนพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว


เฮียฮุนคนเดิมเพิ่มเติมเดี๋ยวบอก
ไม่

 


MINahh
อะไรกันนน ไม่น่าสงสารเหรอ?

 


เฮียฮุนคนเดิมเพิ่มเติมเดี๋ยวบอก
ไม่ควรไปยุ่งเรื่องของเขาครับ เขาจะเป็นยังไงก็เรื่องของเขา ต่างกันต่างอยู่จะดีกว่ามั้ย ฉันเข้าใจที่เธอไม่พอใจจินอู แต่ถ้าพวกเธอย้อนมองการกระทำของตัวเองสักนิด พวกเธอก็น่าจะรู้ว่าที่จินอูตวาดออกมาแบบนั้นมันเป็นเพราะไปเสียมารยาทกับเขาก่อน

 

 

"ไอ้มิโนหล่อเลยมึง...แต่แหม่จะหล่อก็ช่วยใช้ไลน์ตัวเองมั้ยล่ะ นี่ไลน์กู...ห่า"  ซึงฮุนที่ชะโงกหน้ามาอ่านข้อความที่มิโนพิมพ์ตอลกลับมินอาบ่นออกมาด้วยความกลุ้มใจ ใช่ว่าซึงฮุนจะชอบขี้หน้าเด็กใหม่นักหนานี่ การที่มิโนเอาไลน์ของเขามาพิมพ์แบบนี้นี่มันไม่จ๊าบเลย 


แต่มิโนหาสนใจเพื่อนตาตี่ไม่ เมื่อมินอาตอบกลับมาเขาก็ตอบกลับไปอย่างไว

 


MINahh
นี่ซึงฮุนหาว่าเรากับจียอนไร้มารยาทเหรอ?

 


เฮียฮุนคนเดิมเพิ่มเติมเดี๋ยวบอก
ซึงฮุนไม่ได้บอกว่าเธอกับจียอนไร้มารยาท แต่คนที่บอกว่าเธอสองคนไร้มารยาทคือฉัน 'ซง มินโฮ' !

 

"เอาโทรศัพท์มึงคืนไปกูจะขึ้นห้องแล้ว"

 

มิโนคืนโทรศัพท์ให้เจ้าของก่อนที่จะลุกขึ้นหยิบจานอาหารของตัวเองเตรียมจะเดินออกไป แต่แล้วก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้เลยหันมาพูดกับสหายรักทั้งสามคน

 

"เออแล้วก็ห้ามใครพูดถึงเรื่องของคิมจินอูอีกนะ กูไม่อยากฟัง"

 

"โหพ่อคนดีศรีสังคม ไหนบอกกูซิเพื่อนรักว่าทำไมมึงถึงได้ออกหน้าปกป้องเด็กใหม่ขนาดนี้เนี่ย" ซึงยูน

 

"กูไม่ได้ปกป้อง แต่ที่กูทำก็เพราะว่ากูไม่ชอบใจที่เห็นคนอื่นๆตัดสินจินอูว่าเป็นคนไม่ดีเพียงเพราะมองแค่เปลือกนอก"

 

"...."

 

"คนเราต่อให้แย่แค่ไหนมันก็ต้องมีส่วนที่ดีบ้างแหละ แต่ถ้าพวกมึงมองเขาแค่เปลือก  แล้วไปตัดสินว่าเขาเป็นคนไม่ดีเพียงเพราะเห็นว่าเปลือกไม่ดีมันไม่แฟร์ว่ะ"

 

"...."

 

"เพราะงั้นกูอยากให้พวกมึงลองมองเขาลึกๆ มองแบบที่ใช้สติไม่ใช่อคติมอง มึงจะเห็นว่าเขามีส่วนดีมากกว่าที่คิดเยอะ"

 

 

#พ่อบ้านมิโน

 

อาการปากแข็งเป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่ง นี่ขนาดไม่ปกป้องนะ ถ้าปกป้องจะขนาดไหนกัน?

 

 



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

621 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 12:17
    แหมมมม มิโน นายรักเขา ~ ชั้นรู้~
    #553
    0
  2. #463 iamldhgirl (@iamldhgirl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 01:54
    นี่ไม่ปกป้องจริงหรอคะ พร้อมต่อยปากชาวบ้านเขาแล้วนะคุณซง 555555555555555
    เอาจริง ๆ จินอูก็ปกป้องมิโนเหมือนกันนะ ไม่อยากให้คนอื่นไม่ชอบมิโนเลยขอให้ทำเป็นไม่รู้จัก
    แต่ขำแก๊งมิโนมาก 55555555555555555 ขำหนักมากตอนมิโนใช้ไลน์ซึงฮุนตอบ แมนมากค่ะ5555555

    #463
    0
  3. #371 taooooooooo (@hunnie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 22:07
    อยากได้มิโน
    #371
    0
  4. #324 Super Girl (@tianka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 20:17
    แน่ะๆ คุณพ่อบ้านแอบห่วงจีนูสินะ
    #324
    0
  5. #281 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:52
    คุณพ่อบ้านซงคะ แบบนี้เค้าเรียกว่ารับห้าอทนแล้วค้าาาาา ซึนทั้งคู่เลยน้าาา
    #281
    0
  6. #192 kisecchi (@hurricane-pim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 00:02
    ขำพี่ฮุน 55555555
    #192
    0
  7. #129 `real__aty (@illailla) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 01:03
    งือ จีนูน่าสงสาร ...
    พ่อบ้านคอยอยู่ข้างๆนางด้วยนะ.. >_<
    #129
    0
  8. #44 justme_baby (@justme_baby) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 00:34
    สงสารนูง่าาาา คนดีของบ่าวววว
    #44
    0
  9. #27 robbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 15:21
    โอยยย พ่อบ้านซงของคุณหนู หล่อเลยอ่ะะะะ ชอบที่ปกป้องจินอูแบบนี้ ฮื่ออออออ เท่มากเลย "กูไม่ได้ปกป้อง" จ้าาาา นี่ก็ซึนอีกคน แต่ดีแล้วน้าาา อยากให้มิเป็นคนดูแลจีนูตลอดไป แอบสงสารจีนูทำไมต้องโดนแบบนี้ด้วย แง นั่งกินแซนวิชคุณพ่อบ้านคนเดียวอีก ฮึก มาต่อไวๆนะคะะะ แต่งดีมากเลย ฮือ ปล. ตลกฮุนมาก55
    #27
    0
  10. #24 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 11:37
    จริงๆนังเพื่อนๆ นั่นน่ารำคาญมากอ่ะ
    คือ ที่จีนูไม่อยากคุยด้วยก็เพราะมองจีนูกันแบบนี้ไง
    มองดูตัวเองด้วยว่าใครกันแน่ที่ผิด โว๊ะ!!!
     
    คุณพ่อบ้านอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ
    อย่างน้อยก็ แก้ตัวในแก๊งคืเพื่อนๆ ไม่ให้จีนูถูกเข้าใจผิด
    คุณพ่อบ้านต้องปกป้อง!!!
    #24
    0
  11. #21 C_Song (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 18:17
    รอนะคะไรท์รีบมาอัพไวๆน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว^_^
    #21
    0
  12. #20 'caramel.9m (@caramel9m) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 14:22
    แงงงงงงงวงงง ไม่เอานะคะ แบบนี้ดราม่าเกินไปแล้ว TT พี่จินอูทำผิดอะไร แงงง
    #20
    0
  13. #18 Theize (@peachhyy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 09:37
    พ่อบ้านมิโนคนแมน หล่อมากค่ะ หล่อสุดๆเลยค่ะ ปรบมือค่ะะะะ
    #18
    0
  14. #17 Oumyim Naruk (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 09:19
    กรี๊ดดดดดดดดดดด พ่อบ้านมิโนเท่มากอ่ะ นี่ไม่ได้ปกป้องกันเลยเนอะ ไม่ได้ปกป้องเลยจริ๊งจริ๋ง
    จ้ะ เชื่อก็ได้จ้ะว่าม่ปกป้อง 555555 พ่อคนดาร์ก ดูแลคุณหนูจินอูดีๆนะ
    ไรท์มาต่อไวมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะ เราชอบเรื่องนี้อ่ะ ติดงอมแงม >___<
    #17
    0
  15. #16 Oumyim Naruk (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 08:32
    โถ่ คุณหนูจินอูของม่า น่าสงสารจัง ไม่มีใครจริงใจด้วยเลย
    ไม่เป็นไรนะ มีมิโนจริงใจด้วยแน่ๆ1คนแล้วล่ะ เด๋วจินอูต้องเจอเพื่อนดีๆแน่ๆเลย สู้ๆนะ
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะค้าาา เราชอบเรื่องนี้มากๆเลย ^^
    #16
    0
  16. #13 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 23:25
    นู คนดีมากลูก
    บางทีห้อง3A นูน่าจะได้เพื่อนดีดีนะ
    คุณพ่อบ้านอย่างงอนจีนูไปเลยนะ จีนูแค่เป็นห่วง
    แต่คำพูดอาจจะพูดออกไปไม่เป็น (คนมันซึน)
    #13
    0
  17. #12 Theize (@peachhyy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:36
    ไรท์อัพกระปริบกระปรอยมากค่ะ ไรท์รีบมาอัพนะคะ //ปูเสื่อรออ
    #12
    0