FIC WINNER [Mino x Jinwoo] ESCORT!...พ่อบ้านมิโน

ตอนที่ 6 : SPECIAL : #W1NNNERVERSARY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    17 ส.ค. 58

SPECIAL

#W1NNNERVERSARY

 

 

 

 

Cr. @MI_NOdoubt (on twitter.)

 

 

 

 

 

08.00 น.

 

 

          ‘อยู่ร้านคาเฟ่เค้กออกมาหาหน่อย มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย

 

 

            ข้อความสั้นๆที่โผล่ขึ้นมาจากแอพพลิเคชั่นไลน์ของกลุ่ม หล่อสาวเหลียวทำให้สมาชิกกลุ่มทั้งหมดให้ความสนใจ มันเป็นข้อความจากคิมจินอูที่นานทีปีหนจะมีข้อความยาวๆจากเจ้าตัวเด้งขึ้นมาในแชทบ้าง และแน่นอนว่าหลังจากที่เปิดอ่านทุกคนก็ต้องขมวดคิ้วแล้วรีบเตรียมตัวออกไปตามสถานที่ที่ระบุไว้ในข้อความทันที...

 

 

 

เกิดอะไรขึ้นกับคิมจินอูกันล่ะเนี่ย???

 

 

 

 

ร้านคาเฟ่แค้ก

 

 

           

            คิมจินอูนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะใหญ่มุมหนึ่งของร้าน ในมือเรียวถือโทรศัพท์และเปิดหน้าไลน์ค้างไว้มองจำนวนผู้อ่านข้อความที่เขาเป็นคนส่งไปที่ขึ้นเลขสามก็ต้องถอนหายใจออกมา มีใครบางคนไม่ได้อ่านข้อความของเขา...

 

            ปลายนิ้วยาวกดที่ช่องแชทแล้วพิมพ์เครื่องหมายจุดทศนิยมส่งไปรัวๆ กะจะเอาให้โทรศัพท์ของคนที่ไม่อ่านข้อความของเขาสั่นจนระเบิดไปเลย แต่แล้วก็ต้องหยุดส่งเมื่อคนอ่านขึ้นครบจำนวนเลขสี่

 

 

 

ที่เหลือก็แค่นั่งรออีกสักพักเท่านั้น...

 

 

 

 

 

กริ๊งง....

 

 

 

            เสียงกระดิ่งตรงประตูส่งเสียงดังเมื่อประตูร้านถูกเปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มสามคนที่เดินเข้ามาในร้าน ทุกคนต่างมีสีหน้าเป็นกังวลด้วยกันทั้งนั้นเพราะไม่มีใครรู้เลยว่าทำไมถึงถูกตามให้มาที่นี่

 

 

            จินอูอยู่ไหนวะ? ถ้ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญจริงๆมีต่อยอ่ะ ขัดจังหวะคนจะนอน

 

            แทฮยอนถามขึ้นเสียงขุ่นพร้อมกับเสยผมที่ไม่เป็นทรงให้เข้าที่เข้าทางแสกกลางพอดีเป๊ะ เขาอยู่ในสภาพที่เพิ่งตื่นนอนน้ำยังไม่ทันได้อาบด้วยซ้ำแค่ล้างหน้าแปรงฟันให้เสร็จๆแล้วรีบออกมา แน่นอนว่าชุดที่ใส่ก็คือชุดนอนนั่นแหละ

 

 

            “นั่นไง มันนั่งอยู่นั่นอ่ะ..

 

 

            ซึงฮุนชี้พิกัดให้กับคนที่เหลือ พวกเขาทั้งสามคนจึงเดินเข้าไปหาคิมจินอูด้วยกัน

 

 

            มีอะไรไหนเล่า?” 

 

            ซึงยูนเปิดประเด็นเป็นคนแรกเมื่อเดินมาถึงโต๊ะที่จินอูนั่งรออยู่ พวกเขานั่งลงตามเก้าอี้ที่ว่างและมองบรรยากาศรอบๆร้านไปด้วย

 

            มิโนล่ะ?

 

            จินอูกวาดสายตามองไปทั่วเพื่อหาใครอีกคนที่ยังไม่ปรากฏตัวที่โต๊ะ ให้ตายสิ!เขาคิดว่ามิโนจะเป็นคนแรกๆที่มาถึงที่นี่นะ ทำไมกลายเป็นว่าเขาเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงได้ล่ะเนี่ย?

 

           

            อ้าวมันไม่ได้อยู่กับนายเหรอ?แทฮยอน

 

            ไม่อยู่....ฉันมาที่นี่ก่อนเขา

 

            “อะไรของมันวะเนี่ย...แทฮยอนโทรตามมันหน่อย

 

 

            ซึงยูนขยี้หัวตัวเองอย่างอารมณ์เสียจนรังแคกระจายไปทั่ว ซึงฮุนและแทฮยอนที่นั่งขนาบข้างอยู่เริ่มขยับออกห่างเพราะกลัวรังแคจะกระเด็นมาติดตัวเอง

           

 

กริ๊ง...

 

 

           

            ยังไม่ทันที่แทฮยอนจะโทรตามมิโน เจ้าตัวก็มาถึงพอดีมิโนเดินตรงมายังที่โต๊ะอย่างเร่งรีบแล้วหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ข้างๆจินอูที่ยังเหลือว่างไว้สำหรับเขา

 

 

            ช้า...

 

            จินอูพูดขึ้นมาสั้นๆเพื่อเป็นการตำหนิมิโนที่ทำให้คนอื่นต้องนั่งรอ มิโนเลยกรอกตามองฝ้าเพดานที่ฉลุลายสวย จินอูส่งไลน์มาตอนที่เขากำลังผัดข้าวอยู่ เขาคิดว่าเป็นคนอื่นและไม่ใช่เรื่องด่วนอะไรเลยไม่ได้สนใจ แต่พออีกฝ่ายส่งจุดมารัวๆจนโทรศัพท์สั่นแรงจนเอาไปนวดนมให้ขึ้นเป็นเต้าได้(?) เขาก็ต้องละมือออกจากตะหลิวและเปิดอ่านข้อความทันที

 

แล้วเขาก็ต้องทิ้งข้าวผัดกิมจิที่อุตส่าโทรไปขอสูตรมาจากแม่เพื่อมาทำให้จินอูกินแล้ววิ่งออกมาจากบ้านทั้งสลิปเปอร์เพื่อไปโบกแท็กซี่หน้าปากซอยมายังร้านนี้  ยังดีที่ปิดแก๊สก่อนออกมาและฝากแม่ครัวที่เพิ่งเข้างานให้จัดการกับข้าวผัดกิมจิต่อจากเขา

 

ทำกับข้าวอยู่....แล้วนี่ออกจากบ้านมาตอนไหน ทำไมออกมาไม่บอกกันก่อน

 

“….”

 

 

            จินอูไม่ตอบคำถาม แต่หันไปให้สัญญาณกับพนักงานในร้านให้ยกของเข้ามาเสิร์ฟ เค้กสองปอนด์หน้าตาหน้ากินถูกยกมาวางบนโต๊ะพร้อมกับเครื่องดื่มที่เข้ากัน ทั้งสี่คนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเมื่อเห็นว่าหน้าเค้กตกแต่งเป็นรูปการ์ตูนของผู้ชายห้าคนที่คล้ายๆกับพวกเขา

 

 

            อะไรวะเนี่ย...ซึงฮุน

 

            ก็...วันครบรอบไง

 

            จินอูตอบเสียงเบา จริงๆเขาลังเลอยู่หลายวันแล้วว่าจะทำแบบนี้ดีหรือไม่ แต่พอคิดไตร่ตรองดีๆแล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะจัดงานเลี้ยงเล็กๆขึ้นมาเนื่องในโอกาสครบรอบ 1 ปี...

 

 

1 ปีที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน

 

 

            ครบรอบอะไรกันนี่งงมากเลย...พอดีฉันนอนน้อยอ่ะ ก็เลยเบลอๆยช่วยขยายความให้ฟังอีกทีได้ป่ะ?แทฮยอนถามขึ้นอีกครั้ง เขายังไม่ตื่นดีสมองก็เลยประมวลผลช้าไปนิดหน่อย

 

 

            ก็...วันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่เราเป็นเพื่อนกันจินอูพยายามอธิบายอีกครั้ง เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อยเพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้ เขาไม่ชอบงานสังคมก็เลยไม่ถนัดเรื่องงานเลี้ยงงานฉลองสักเท่าไหร่นัก

 

           

            ไม่รู้ว่ามันดูตลกหรือเปล่านะ แต่ฉันอยากทำให้พวกนาย

 

 

 

            จินอูยื่นจดหมายแผ่นเล็กๆที่เขียนความในใจให้กับเพื่อนๆของเขาทุกคน แน่นอนว่าทั้งสี่คนรับมันมาอย่างงงๆ หรือว่าเขาเรียกทุกคนออกมาเช้าเกินไป สมองเลยยังเปิดรับข้อมูลไม่เต็มที่

 

 

            จินอูนั่งเงียบๆมองเพื่อนทั้งสี่ที่อ่านจดหมายของเขาอย่างตั้งใจ พยายามสังเกตสีหน้าของแต่ละคนไปด้วยเห็นซึงยูนแอบหัวเราะเบาๆในลำคอ แทฮยอนที่แม้สีหน้าจะง่วงเต็มทนแต่ก็พยายามอ่านจดหมายของเขาแล้วกลั้นหัวเราะ ซึงฮุนที่ปาดน้ำตาที่คลอเบ้า และมิโนที่ยิ้มกว้าง...

 

 

            “ขอบคุณพวกนายมากนะที่มาเป็นเพื่อนฉันน่ะ ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนที่จริงใจแบบพวกนายมาก่อน...ฉันรู้สึกดีมากจริงๆ

 

 

            คนตัวเล็กพูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกปลื้มปิติในใจ รอยยิ้มแห่งความสุขอาบทั่วใบหน้า ความสุขที่จินอูไม่ได้สัมผัสมานาน

 

 

            พวกนายทำให้ฉันได้รู้จักคำว่าครอบครัว...ขอบคุณมากนะ ขอบคุณมากจริงๆ

 

            น้ำตาหยดใสไหลออกทางเปรอะเปื้อนแก้ม หากแต่ครานี้ไม่ใช่น้ำตาแห่งความโศกเศร้าเสียใจแต่เป็นน้ำตาแห่งความสุข

 

 

            อยู่ด้วยกันแบบนี้ ฮึก...ตลอดไปเลยได้มั้ย?

 

           

            มิโนดึงตัวจินอูเข้ามากอด ซึงฮุน ซึงยูน และแทฮยอนก็เข้ามากอดจินอูกับมิโนด้วย อ้อมกอดของคนทั้งห้าคนที่กอดกันแน่นถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคงให้กันและกัน ความอบอุ่นและแข็งแกร่งของคำว่ามิตรภาพของพวกเขา

 

 

            ทำไมจะไม่ได้วะ เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปจนเบื่อขี้หน้ากันไปข้างนึงเลย แทฮยอน

 

 

 

            เออ จะเป็นเพื่อนกันจนไอ้มิโนมันหายดำเลยเว้ย!” ซึงฮุน

 

 

 

            จะเป็นเพื่อนกันจนกว่าไอ้ซึงฮุนจะมีตาสองชั้น สัญญาเลยเอ้า!” ซึงยูน

 

 

 

            “แล้วมึงอ่ะมิโน...ไม่พูดอะไรหน่อยหรือไงวะ

 

 

 

 

แทฮยอนท้วงขึ้นมาเมื่อเห็นว่าอีกคนยังคงเงียบ มิโนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับจินอูที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา กระซิบถอยคำง่ายๆสั้นๆให้ได้ยินกันแค่สองคนเพราะถ้าพูดดังไป มีหวังเขาโดนล้อจนขาวแน่ๆ

 

 

ฉันจะอยู่กับนายตลอดไป...จินอู

 

 

 


 

#พ่อบ้านมิโน

ครบรอบ 1 ปีที่  WINNER เดบิวต์แล้วนะคะ เป็นตอนพิเศษมาแถมให้ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักแต่อย่างใด จะอยู่เคียงข้าง  WINNER จนกว่ามิโนจะมีสปอร์ตไลท์เป็นของตัวเอง (แซะเมนด้วยความรัก)

 

ปล.ทุกๆคนที่อยู่ในกทม.เขตที่เกิดเหตุการณ์ระเบิดขอให้ระมัดระวังตัวด้วยนะคะ

ปล.2 ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยปกปักรักษาคุ้มครองปวงชนชาวไทยและแผ่นดินของเราให้รอดพ้นจากภัยอันตรายนะคะ

 

               

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

621 ความคิดเห็น

  1. #466 iamldhgirl (@iamldhgirl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 02:13
    อ่านแล้วยิ้มตามเลยอ่ะตอนนี้ 
    อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ นะ ทั้งห้าคนในเรื่องนี้แล้วก็วินเนอร์ อยู่ด้วยกันนะ 
    #466
    0
  2. #286 numwatchak (@numwatchak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:10
    คุณหนูจินอูน่ารักอ่ะ
    #286
    0
  3. #54 ICEGIGA (@peachhyy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 13:08
    ตอนสเปเชียลน่ารักมากเลยค่ะไรท์ เป็นเรื่องสั้นที่น่ารักมากเลย เราจะอยู่ข้างwinner ไปพร้อมๆกันเนอะ 55555555555
    #54
    0
  4. #53 juminyy (@juminyy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 23:37
    ชอบค่ะ เข้าใจถึงความรักที่พวกนี้มีให้กันได้เลย แม้ว่าจะเป็นบทสั้นๆ แบบนี้
    ดูเหมือนว่จะเกี่ยวกับเรื่องหลักแต่ก็ไม่เกี่ยวสินะคะ
    อย่างนี้ยิ่งชอบใหญ่เลย รอพ่อบ้านมิโนตอนต่อไปนะคะไรท์
    อยู่กับวน.แล้วแต่งฟิคไปเรื่อยๆ นะคะ
    #53
    0
  5. #52 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 22:10
    ไม่เชื่อมกับเรื่องหลักแต่เราก็เห็นสายใยบางๆ 55(จริงๆคือไม่เกี่ยวกันเลย)

    น่ารักอ่ะ จีนูเหมือนบอสเลย แบบทุกคนดูทำตาม
    ทุกคนน่ารัก น้องนัมยังไม่ได้อาบน้ำเลยค่ะ ถถถ
    จีนูน่ารักอ่ะ ดูซึนๆ ไม่พูดอะไรมาก ใช้การกระทำเอาสินะ
    ทั้งเค้กทั้งจดหมาย น่ารักมากอ่ะ อยากได้ๆๆๆๆๆ
    อบอุ่นจัง 1 ปี แล้วอยู่ด้วยกันไปตลอดเลยนะ

    ทำไมขำที่มิโนผัดเข้าผัด ดูเป็นเบี้ยล่างให้จีนไงไม่รู้ ถถถถถ พ่อคุณ
    ความน่ารักของซงคิมนั้นดีจริงๆ คึคึคึ
    แรกๆเหมือนจะปูมาให้ฮาๆ แต่ก็จบแบบอบอุ่น ขอบคุณสำหรับฟิดนะคะ
    #52
    0
  6. #51 kyotangmo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 08:43
    เริ่มมาแบบขำๆ ทั้งรังแค ทั้งเอาไปนวดนม ฮ่าๆๆ แต่จบแบบซึ้งๆ อ่านแล้วมันใช่มาก มิโนก็แอบหวานด้วย อิอิ ขอบคุณที่แต่งสเปน่ารักๆแบบนี้นะคะ ชอบสไตล์การเขียนไรท์นะ จะตลกก็ตลกมาก จะซึ้งก็ซึ้งได้ ไม่รู้เคยบอกยัง ฮ่าๆ
    #51
    0
  7. #50 Oumyim Naruk (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 06:33
    โอ้ย ละมุนอ่ะ น่ารัก อ่านแล้วน้ำตาซึม ชอบจัง
    เป็นตอนสเปเชียลที่น่ารักมากเลยค่ะไรท์
    อ่านแล้วรับรู้ถึงความรู้สึกดีๆที่มีให้กันระหว่าง5คนนี้เลยอ่ะ ชอบจังเลย ^^
    #50
    0