ลำนำกระดิ่งหยก(สตรีเหล็กบุกแดนมังกร)

  • 97% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 162,407 Views

  • 1,824 Comments

  • 2,060 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14

    Overall
    162,407

ตอนที่ 13 : ลำนำบทที่ 11 ยามเมื่อได้เงาหมาป่ามาไว้ในกำมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 พ.ย. 58

ลำนำบทที่ 11 ยามเมื่อได้เงาหมาป่ามาไว้ในกำมือ

แม้ศึกนี้จะสิ้นอสรพิษแล้ว

แต่ไม่แคล้วยังมีเงาหมาป่า

คอยส่งข่าวดั่งที่รับคำสั่งมา

แต่บุปผาจักจับไว้ในกำมือ

.....................................

ตอนนี้หลินจินฮวากำลังเครียด...มากๆด้วย

นัยน์ตางามมองพี่ชายร่วมสาบานที่กำลังยืนนิ่งไร้ปฏิกิริยาตอบสนองต่อข่าวใหม่สดๆร้อนๆจากหน่วยสืบข่าวชุดที่สอง  หญิงสาวผ่อนลมหายใจเบาๆ

พรรคเงาอสุราเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนของกองโจรโพกผ้าดำ...

หลินจินฮวาก้มลงมองตราวิญญาณร้ายที่มีรอยคราบเลือดในมืออย่างใช้ความคิด พรรคเงาอสุราจะได้ประโยชน์อะไรจากกลุ่มโจรโพกผ้าดำกัน  อำนาจ?  ทรัพย์สินเงินทอง? เพียงแค่นี้อย่างนั้นหรือ

เธอรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น พรรคเงาอสุราแม้จะมีอำนาจมากมาย แต่การปกปิดจำนวนกองกำลังต่อทางการน่าจะเป็นฝีมือคนในมากกว่า

แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ  อย่างน้อยก็ในตอนนี้

หญิงสาวไม่ต้องการสร้างศัตรูเพิ่มมากไปกว่านี้  กองโจรโพกผ้าดำอาจเป็นแค่หมากที่ใช้แล้วทิ้งก็เป็นได้  และถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงการทำลายกองโจรนี้ทิ้งอาจไม่เพียงพอที่จะทำให้ศัตรูในเงามืดที่ร้ายกาจมากกว่าเคลื่อนไหว  เพื่อความไม่ประมาทเธอขอสนใจศัตรูตรงหน้าก่อนดีกว่าต่อสู้พร้อมกันทั้งหมด

“อสรพิษดำ...”อวี้ตงฟางเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอันยากจะคาดเดา“เขากำลังทำลายความภาคภูมิใจของเงาอสุราได้ไม่มีเหลือชิ้นดี เจ้าน้องคนนั้น...”

หลินจินฮวาส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ  ที่นิ่งไปนั่นคือไม่ได้ช็อคแต่กำลังภูมิใจกับน้องชายตัวเองเสียอย่างนั้น  เธอรึก็อุตส่าห์เป็นห่วง  แต่ดูเหมือนว่าอวี้ตงฟางจะตัดขาดกับทางพรรคเงาอสุราได้อย่างสนิทใจ

จะว่าไปเธอเองก็ยังไม่เคยเห็นเวลาพี่ชายคนนี้เอาจริงเลยสักครั้ง   อดีตผู้นำพรรคเงาอสุราทำเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงกิจกรรมแก้เบื่อ แม้จะดูจริงจังไปเสียทุกเรื่องแต่เธอก็เห็นรอยยิ้มสนุกสนานเขาเขาจนได้ทุกที

แม้จะแค่แวบเดียวแล้วกลับมานิ่งแบบเดิมอย่างออโตเมติกก็เถอะ แต่อย่าคิดว่าจะรอดพ้นสายตาของหลินจินฮวาไปได้  หญิงสาวขยับยิ้มกับตัวเอง เธอก็ทึ่งในความสามารถของน้องชายตัวเองพอกัน

พรรคเงาอสุราขึ้นชื่อเรื่องการเคลื่อนไหวอันไร้ร่องรอย แต่หลิวเฮยเสอกลับสามารถสืบเสาะได้อย่างไม่ยากเย็นบ่งบอกความน่ากลัวของอสรพิษดำได้เป็นอย่างดี

“ก็นะ  เลี้ยงงูไว้ข้างกายมันก็อาจจะแว้งกัด...ศัตรูของคนที่เลี้ยงมัน”เสียงกระซิบของหญิงสาวนั่นแผ่วเบา

ตอนนี้เธอกำลังอยู่บนเพิงเล็กๆที่สร้างไว้บนต้นไม่ใหญ่ หญิงสาวกางแผนที่ของป่าที่ยังไม่สมบูรณ์ออกมา แต่แม้จะยังไม่สมบูรณ์เต็มร้อยแต่รายละเอียดที่ถูกใส่อย่างละเอียดลออและอัตราส่วนที่แม่นยำก็ทำให้แผนที่ฉบับนี้ใช้บอกตำแหน่งของสิ่งต่างๆภายในป่าได้อย่างแทบไม่ผิดเพี้ยน

กองกำลังถูกก่อตั้งขึ้นอย่างเฉพาะกิจ  โดยมีอดีตหน่วยที่แปดในความดูแลของเธอเป็นหน่วยสำรวจพื้นที่ อวี้ตงฟางเป็นกำลังหลัก และหลิวเฮยเสอ...

เข้าร่วมกองโจรไปเรียบร้อยแล้ว

“อาจู  ลู่เหลยล่ะ”เสียงหวานถามขึ้น

“กำลังมาเจ้าค่ะ”หญิงสาวร่างสะโอดสะองเจ้าของความงดงามดั่งกุหลาบแย้มบาน อดีตนายกองที่สามแห่งหน่วยที่แปดกระโดดลงมายืนเบื้องหน้าบุปผางาม

พวกเขาจะเป็นมือสังหารหรืออะไรก็ช่าง  แต่อย่างไรก็ตามพวกเขาก็เป็นแค่เด็กสำหรับเธอ  จือจูที่อายุมากที่สุดในกลุ่มก็แค่สิบเก้าปีเท่านั้น  ส่วนมากจะอายุอยู่ในช่วง 17-18 ปี และที่เด็กที่สุดอายุเพียงสิบสอง

ฟังดูเหมือนโหดร้าย  แต่ถ้าเด็กพวกนี้สามารถฆ่าคนได้ พวกเขาจะเป็นหนึ่งในเครื่องจักรสังหารที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด  มีเพียงมือสังหารที่ใจโหดเหี้ยมที่สุดเท่านั้นที่จะสามารถฆ่าเด็กสักคนโดยไม่ชะงักได้  และในชั่ววินาทีที่ศัตรูชะงัก  เด็กพวกนี้จะสามารถปลิดชีพพวกมันได้อย่างง่ายดาย

แต่ก็นะ...สุดท้ายก็เป็นแค่เด็ก หลินจินฮวาขยับยิ้มกับตัวเองก่อนจะรับเข็มซัดที่มีจดหมายผูกติดมาด้วยจากอวี้ตงฟาง ข้อมูลส่วนสุดท้ายจากลู่เหลยจะทำให้แผนที่สมบูรณ์ครบร้อยเปอร์เซ็นต์

หญิงสาวจรดแท่งถ่านลงที่กระดาษแล้วใส่รายละเอียดแผนที่ตามข้อมูลที่ได้รับทันที ไม่กี่นาทีแผนที่ของป่าแดนใต้ทั้งป่าก็อยู่ในมือ  หลินจินฮวากวาดสายตาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนจะส่งแผ่นที่ให้พี่ชายร่วมสาบาน

“ให้เซี่ยเสวี่ยส่งข่าวมาบอกข้าได้ทุกเมื่อเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าจะหาทางเข้ากองโจรไปสมทบกับอาเสอให้ได้”

“เจ้าไม่ได้ถูกฝึกมาเหมือนกับพวกเขา  บุปผา”อวี้ตงฟางเอ่ยแย้ง

“หนึ่งเดือนที่ผ่านมาอาจไม่ทำให้ท่านรู้จักข้าดีพอ พี่ชาย”หญิงสาวเอ่ยเรียบนิ่งก่อนแววตาคมกริบจะสบมองใบหน้าคมคายนิ่งงัน“เช่นเดียวกับที่ข้ายังไม่รู้จักท่านดีพอเช่นกัน...”

พลันร่างโปร่งก็หยัดยืนขึ้นแล้วกระซิบข้างใบหูร่างสูงแผ่วเบา

“...ท่านหลับใหลมานานเกินพอแล้ว”เสียงเย็นเยียบเอื้อนเอ่ย“ตงฟางหลงเว่ย(มังกรผู้ยิ่งใหญ่แห่งบูรพาทิศ)”

ในขณะเดียวกัน

                กองทัพหมาป่าทะยานตั้งค่ายอยู่ที่ป่าเขตนอก  เฉินอวิ๋นเทียนจ้องมองแผนที่ขนาดใหญ่ที่กางบนโต๊ะอย่างใช้ความคิด ตุ๊กตาไม้แกะสลักเป็นรูปม้าและคนถูกวางไว้ที่จุดต่างๆทีละตัว  ชายหนุ่มเอื้อมมือไปที่อสรพิษไม้แกะสลักแล้วชะงักกึก

                ตอนนี้หมาป่าไร้อสรพิษข้างกายเสียแล้ว...

                “หึ...”ร่างสูงทำเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากแล้วยกอมรพิษไม้สลักออกจากแผนที่  ข่าวล่าสุดที่ว่าอสรพิษดำได้เข้าร่วมกับกองโจรโพกผ้าดำแล้วนั้นทำให้เขาตกใจไม่น้อย ถึงแม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าหลิวเฮยเสอนั้นชอบกระโจนเข้าหาอันตราย  แต่ครั้งนี้เสี่ยงเกินไป

                ในทัพหมาป่าทะยานมีหน่วยที่ทำงานเบื้องหลังอยู่สองหน่วย  คือหน่วยที่แปดและหน่วยที่เก้า หากหลิวเฮยเสอคือมือสังหารที่ยอดเยี่ยมที่สุด  เต๋อจิวหูก็เป็นสายข่าวที่เก่งกาจที่สุดเช่นกัน

                หัวหน้าหน่วยที่เก้า มีศักดิ์เป็นรองแม่ทัพควบตำแหน่งมือขวาของเขา  และยังเป็นองครักษ์เงาขององค์ชายลำดับที่ห้าแห่งเหวินเจี้ยนอีกด้วย นอกจากตัวเขาเองแล้วมีเพียงหลิวเฮยเสอเท่านั้นที่เคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของมือขวาผู้ลึกลับคนนั้น

                แต่สุดท้ายก็มีเพียงเขาที่รู้ว่า...ความสามารถของเต๋อจิวหูนั้นยากคาดเดายิ่งกว่าอสรพิษดำเสียอีก

                ร่างสูงในชุดคลุมสีดำสนิทเดินออกมาจากเงามืดอย่างเงียบเชียบ องค์ชายห้าแห่งเหวินเจี้ยนรับแผ่นกระดาษจากผู้มาเยือนแล้วกางออก  ภาพของแผนที่ที่ถูกวาดอย่างละเอียดลอออย่างน่าทึ่งก็ปรากฏ

                “ฝีมือของนางหรือ”

                “ขอรับ”ชายหนุ่มปลดผ้าคลุมลงเผยเห็นใบหน้าหยาบกร้านและรอยแผลเป็นที่แก้มขวา ใบหน้าคมเข้มไร้อารมณ์นั้นดูจะยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

                เต๋อจิวหูออกเดินทางทั่วเหวินเจี้ยนมานับสิบปี เคยเข้าไปประมูลของในสังเวียนไร้ตะวันนับครั้งไม่ถ้วน เป็นผู้ชมการต่อสู้อันป่าเถื่อนมาหลายสิบครั้ง  แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะมีสตรีใดที่อาจหาญก้าวขึ้นสู่สังเวียนทั้งที่ไร้วรยุทธ์เช่นหลินจินฮวา  รูปแบบการต่อสู้อันแปลกประหลาดยากจะรับมือของนางทำให้เขาอดทึ่งไม่ได้

                และยิ่งแปลกใจยิ่งกว่าที่พบว่าสตรีนางนั้นบังเอิญค้นพบความลับของอสรพิษดำได้อย่างน่าตกใจ ยิ่งไปกว่านั้นคือนางสามารถทำให้หลิวเฮยเสอเลือกที่จะออกจากทัพหมาป่าทะยานแล้วเข้าร่วมแผนการอันบ้าบิ่นของนางได้

                น่ายินดีที่มังกรผู้ยิ่งใหญ่แห่งบูรพาทิศเลือกที่จะเมินเฉยต่อการแฝงตัวเข้าไปในสังเวียนไร้ตะวันของเขา  ตงฟางหลงเว่ย...อวี้ตงฟางยังคงเก็บซ่อนเขี้ยวเล็บได้เป็นอย่างดี แต่กลับยอมเผยออกมาเพื่อสตรีเพียงนางเดียว

                “แล้วนางล่ะ”เฉินอวิ๋นเทียนถามต่อ  เต๋อจิวหูส่ายหน้า

                “ไร้ข้อมูลใดๆขอรับ  แม้แต่สายข่าวจากแดนใต้ก็ไม่มีใครรู้จักนาง”ชายหนุ่มรายงาน“สายรายงานมาว่านางปรากฏตัวขึ้นครั้งแรกจากการช่วยเหลือผู้นำตระกูลหวังและบุตรสาวจากโจรป่า ไม่มีข้อมูลพื้นเพหรือครอบครัวของนางแม้แต่น้อย  นางเหมือนกับปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า”

                แม่ทัพแห่งหมาป่าทะยานขมวดคิ้ว  แม้แต่เต๋อจิวหูยังไม่สามารถสืบประวัติของหลินจินฮวามาได้  นางเป็นใครกันแน่ถึงได้สามารถซ่อนตัวจากสายข่าวของหัวหน้าหน่วยที่เก้าได้นานขนาดนี้

                สกุลหลิน...สกุลของแม่ทัพผู้เกรียงไกรตั้งแต่รัชสมัยก่อนไห่หลงฮ่องเต้  กบฏผู้เกือบสามารถล้มล้างราชบัลลังก์แห่งราชวงศ์เฉินได้  อดีตแม่ทัพแห่งทิศบูรพา  หรือนางจะเป็นสายเลือดของหลินซื่อจื่อจริงๆ สายเลือดของสกุลหลินที่ยังหลงเหลืออยู่กระจัดกระจายทั่วแผ่นดินมักอยู่อย่างหลบซ่อน หากแต่สายเลือดตรงที่ยังคงถูกตามล่าจากทางการนั้นยิ่งถูกปกปิดยิ่งกว่า

                ไม่มีทาง  นางยังไม่รู้แม้แต่ความน่ากลัวของสกุลนี้  ในยามที่นางถามถึงสกุลของตัวเอง  เขารู้สึกได้ว่านางไม่ได้โกหก หลินจินฮวาไม่ได้รู้เรื่องราวของอดีตแม่ทัพแห่งบูรพาทิศคนนั้นแม้แต่น้อย

                หรือบางที  คนที่เลี้ยงดูนางก็อาจจะไม่ได้เล่าเรื่องราวนี้ให้นางได้รู้ก็เป็นได้...

                เต๋อจิวหูมองใบหน้าครุ่นคิดของนายเหนือหัวเงียบๆ  ตั้งแต่ติดตามองค์ชายแห่งเหวินเจี้ยนมาเขาไม่เคยเห็นเฉินอวิ๋นเทียนให้ความสนใจสตรีนางไหน  และคงไม่มีวันที่จะหันไปสนใจสตรีผู้งดงามเหล่านั้น  แต่หลินจินฮวากลับทำลายความคิดของเขาอย่างไม่มีชิ้นดี

                มันไม่ใช่แค่ความสงสัยใครรู้ทั่วไป...แต่มันคือความสนใจ  บางทีอาจได้เวลาแล้วที่องค์ชายห้าจะเปิดรับสตรีคนใดสักคนให้มาอยู่เคียงข้าง  และถ้าสตรีนางนั้นคือหลินจินฮวา  ชีวิตของนายเหนือหัวของเขาจะต้องไม่มีช่วงเวลาที่น่าเบื่อเป็นแน่

                ร่างสูงหายลับเข้าไปในเงาอีกครั้ง  เฉินอวิ๋นเทียนจ้องมองแผนที่ในมือแล้วเอ่ยเรียก

                “หน่วยที่สี่”

                “หัวหน้าหน่วยที่สี่รับคำสั่งขอรับ”เหอหย่งฉีในชุดเกราะเต็มยศเดินเข้ามาในกระโจมก่อนจะยืนตัวตรง

                “กระจายกำลังออกไปทำลายกองโจรย่อย  ปล้นเสบียงมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สามวันต่อจากนี้เราจะบุกค่ายหลัก”แม่ทัพใหญ่แห่งเหวินเจี้ยนเอ่ย

                “ขอรับ”หัวหน้าหน่วยที่สี่แห่งทัพหมาป่าทะยานก้มหัวลงน้อยๆก่อนจะเดินออกไป

                ในขณะที่ร่างสูงจะพับแผนที่เก็บ  ตาก็ต้องไปสะดุดกับตราบุปผาห้ากลีบที่ริมกระดาษ  ชายหนุ่มลูบที่ขอบกระดาษเบาๆก่อนจะเบิกตาขึ้นเล็กน้อย

                พู่กันถูกจุ่มลงในหมึกดำก่อนจะลากผ่านขอบกระดาษเผยเห็นบางส่วนของขอบกระดาษที่หมึกไม่สามารถซึมผ่านลงไปได้  เฉินอวิ๋นเทียนใช้กระดาษอีกแผ่นมาซับแล้วก็พบว่าแท้จริงแล้วมันคือตัวอักษรที่ร้อยเรียงเป็นประโยค

                นัยน์ตาคมกวาดอ่านประโยคสั้นๆนั้น  ก่อนชายหนุ่มจะเผยรอยยิ้มออกมาอีกครา

                “บุปผาอย่างนั้นรึ...สมเป็นเจ้าจริงๆ”

.............................................

                บอกได้เลยว่าตอนนี้บุปผาคนงามที่ถูกคิดถึงนั้นกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่แย่แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก

                จุกเป็นบ้า  หญิงสาวนิ่วหน้าก่อนจะสอบกวาดมองใบหน้าของชายฉกรรจ์ที่รุมล้อมอยู่เงียบๆ  หางตายังเห็นเหล่าหน่วยบุปผาอยู่ลิบๆ แต่ในตอนนี้เธอกำลังจะพลิกวิกฤตเป็นโอกาสล่ะ

                ให้ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เธอที่ไม่ได้มีวิชาตัวเบาอะไรก็ได้แต่โหนไปตามกิ่งไม้ใหญ่ๆระหว่างต้นในป่าทึบแบบนี้  แต่ดันไปแจ็กพ็อตแตกเอาเมื่อพลาดตกลงมากลางค่ายโจรนี่สิปัญหา หลินจินฮวาถอยหลังช้าๆจนชนกับต้นไม้

                งัดวิชาสตรอว์เบอแหลมาใช้ก็ตอนนี้ละมั้ง หญิงสาวคิดอย่างขบขัน

                “ย...อย่าทำอะไรข้าเลยเจ้าค่ะ  ปล่อยข้าไปเถอะ”เสียงที่เอ่ยนั้นสั่นเครือ น้ำตาที่เอ่อคลอและร่างบอบบาง(?)ที่สั่นเทาราวลูกนกทำให้เหล่าชายโฉดถึงกับเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย

                ยิ่งภาพของอิสตรีคนงามที่ทรุดลงไปกองที่พื้นอย่างหวาดกลัวก็ยิ่งทำให้แววตาวาววับ  หากแต่หนึ่งในนั้นกลับเสนอสิ่งที่ทำให้เหล่าโจรร้ายต้องชะงัก

                “บางทีนางอาจเป็นสายข่าวก็เป็นได้”หนึ่งในนั้นว่า“ถ้าส่งนางให้หัวหน้า ท่านต้องพอใจแน่”

                “แต่จะส่งให้หัวหน้าเลยมันก็น่าเสียดายไม่ใช่รึ”

                “ให้ข้าเลือก ข้าขอเลือกรางวัลจากหัวหน้าดีกว่าความสุขแค่ชั่วคราว...”พลันชายฉกรรจ์ผู้นั้นก็ยิ้มหยัน“...ที่ต้องคอยแบ่งๆกัน ให้ข้าเอาเงินไปกว้านซื้อนางโลมมาปรนนิบัติทั้งคืนดีกว่าเป็นไหนๆ”

                เหล่าโจรเริ่มคล้อยตาม  หลินจินฮวาแสร้งทำเป็นกรีดร้องแล้วลงไปนอนคุดคู้ที่พื้นเมื่อชายผู้เสนอให้นำตัวเธอไปให้หัวหน้าโจรเดินเข้ามาชกที่ท้อง หญิงสาวลอบยิ้มจางแล้วแกล้งสลบไม่ได้สติ

                ร่างโปร่งถูกวางพาดไว้บนหลังม้าก่อนกลุ่มโจรจะออกเดินทางสู่ค่ายหลัก  ภาพทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของหน่วยบุปผาทั้งสิ้น  แมงมุมแห่งอดีตหน่วยที่แปดหรี่ตาลงน้อยๆ

                “ไป่เอี๋ยน”จือจูเอ่ยเรียก ร่างของเด็กหนุ่มเจ้าของผิวขาวซีด ผมระบ่าสีขาวประหลาดและนัยน์ตาสีแดงก็ปรากฏ

                “ขอรับ”

                “เริ่มแผนจับเงาหมาป่า จากนั้นตามเซี่ยเสวี่ยกลับมาสมทบ”

                ไป่เอี๋ยนพยักหน้าก่อนจะหายไปจากจุดนั้น  เมื่อจือจูให้สัญญาณมือกองกำลังบุปผาที่เหลือก็ออกเดินทางตามหญิงสาวผู้(จงใจ)ถูกลักพาตัวไปทันที

                ทางด้านไป่เอี๋ยนที่มุ่งหน้ากลับไปเพื่อสมทบกับหน่วยแปดที่เหลือนั้นก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจ ก่อนเด็กหนุ่มจะพยักหน้าอย่างพอใจกับสตรีและเด็กสาวแรกรุ่นนับสิบที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว

                เต๋อจิวหูอาจปลอมตัวจนไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้ว่าเขาเป็นใคร แต่สำหรับคนที่จดจำรายชื่อและใบหน้าทั้งหมดของมือสังหารในสังเวียนไร้ตะวันได้อย่างหลินจินฮวาและอวี้ตงฟางนั้นไม่ใช่ปัญหา

                เมื่อมีสมาชิกใหม่แฝงเข้ามา บุปผาย่อมสงสัยและสั่งให้จับตามองทันที และอวี้ตงฟางแม้จะไม่ได้มีทีท่าสนใจแต่ก็คอยจับตามองตลอดเวลา  เป็นเหตุให้อสรพิษดำเอะใจกลับมาสังเกตอย่างจริงจังบ้าง

                แม้ไร้ซึ่งร่องรอยและกลมกลืน  แต่ท่วงท่าการเคลื่อนไหวอันเป็นเอกลักษณ์  ท่าร่างข้ามเมฆาอันเป็นวิชาที่เต๋อจิวหูมักใช้ออกมาอย่างไม่รู้ตัวเป็นช่วงเวลาสั้นๆย่อมทำให้จับสังเกตได้  แต่ทีแรกก็ไม่กล้าปักใจเชื่อจนได้ความช่วยเหลือจากอดีตมือสังหารผู้เก่งฉกาจที่คอยสะกดรอยตามจนเห็นว่าเต๋อจิวหูนั้นหายเข้าไปในค่ายทัพหมาป่าทะยาน

                เวลานี้บุคคลผู้นั้นคงต้องกลับไปรวมตัวกับค่ายของพี่ใหญ่แห่งสามพี่น้องร่วมสาบานแน่แล้ว เงาของหมาป่าทะยานจะต้องถูกจับภายในวันนี้

                เด็กหนุ่มเผยรอยยิ้มสนุกสนาน แววตาวาววับเมื่อนึกถึงแผนอันสร้างสรรค์ของพี่สาวคนงามที่ช่วยกันแต่งช่วยกันคิดมาตั้งแต่เมื่อคืน 

                “ไปกันเถอะ”เหยี่ยวขาวแห่งหน่วยบุปผาเอ่ยขึ้น

                ในระหว่างนั้นอวี้ตงฟางที่เตรียมแผนการอยู่แล้วก็ทำเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชายหนุ่มยังคงชี้แจงแผนปล้นค่ายโจรต่อไปแม้จะรู้ว่าเงาหมาป่าที่บุปผาหมายตัวนั้นยังอยู่ในวงสนทนา

                เต๋อจิวหูรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี  แต่จะออกจากวงสนทนาก่อนก็จะดูมีพิรุธ ร่างสูงยังคงจดจำทุกคำพูดของมังกรที่ยังคงหลับใหลทั้งที่หูก็ฟังเสียงรอบกายอย่างระแวดระวัง

                พลันหัวหน้าหน่วยที่เก้าแห่งทัพหมาป่าทะยานก็ตาเบิกโพลงก่อนจะสะกิดเท้าหวังหนีออกมาทันที  หากแต่ก็ไม่ทันการเมื่อเด็กสาวแรกรุ่นนับสิบเข้ามารุมล้อม...

                ใช้เวลาเพียงเสี้ยวพริบตา สมเป็นอดีตหน่วยที่แปดอันเลื่องชื่อ บ้างยืนประชิดบ้างย่อเข่าลงกันทางหนี ไม่ว่าจะเป็นเรียวแขนบาง แผ่นหลัง เรียวขาที่แนบชิด ไม่ได้สร้างความหวามให้เกิดขึ้นแม้เพียงนิด มีเพียงความคิดที่ว่าหญิงสาวเหล่านี้ไม่เคยเสียดายชีวิตเลยหรือเท่านั้น

                “ข้าว่าท่านอย่าเพิ่งขยับจะดีกว่านะขอรับ”ไปเอี๋ยนยิ้มใส“แต่ถ้าท่านจะหนี  ข้าขอบอกว่าถ้าท่านขยับแม้แต่นิด คมอาวุธในมือพวกนางก็อาจจะสะกิดโดนผิวสวยๆของพวกนางได้  ให้พิษเข้าสู่ร่างกายจนตายในไม่กี่อึดใจเลยขอรับ”

                อวี้ตงฟางขยับยิ้ม  เซี่ยเสวี่ยลงมายืนข้างไปเอี๋ยนที่ยังคงไม่สลายรอยยิ้มไปจากใบหน้า เต๋อจิวหูกัดฟันกรอดอย่างไม่กล้าขยับแม้เพียงก้าวเดียว อิสตรีร่างแน่งน้อยทุกนางล้วนมีคมอาวุธอาบยาพิษอยู่ในมือ  หากเขาขยับแม้แต่นิดพวกนางที่ยินชิดเขาอยู่เช่นนี้ย่อมขยับตามไปด้วย และนั่นหมายความว่านับสิบชีวิตนี้เขาเป็นคนพรากไปทั้งหมด

                “ว่าอย่างไรท่านหัวหน้าเต๋อ”พี่ใหญ่แห่งสามพี่น้องถามด้วยรอยยิ้มจาง“นายเหนือหัวของท่านสั่งเด็ดขาดว่าห้ามปลิดชีพพวกเราแม้เพียงหนึ่งคนมิใช่หรือ”

                เงาหมาป่าแค่นยิ้มก่อนจะยิ่งเจ็บใจเมื่อได้ยินคำพูดต่อมา

                “อ้อท่านหัวหน้า  พี่สาวฝากมาบอกท่านด้วยขอรับว่า...”ไปเอี๋ยนเอ่ยอย่างนึกขึ้นได้“...เป็นบุรุษ ต้องเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรีและคนชรานะขอรับ เพราะฉะนั้นมาร่วมมือกันเสียดีๆ”

                พร้อมรอยยิ้มกวนอารมณ์ที่ถอดแบบมาจากบุปผาคนงามไม่ผิดเพี้ยน  อวี้ตงฟางหัวเราะเบาๆก่อนจะยกมือให้สัญญาณเหล่ามือสังหารที่หายไปแต่ทีแรกกลับมาอีกครั้ง

                “จะให้ข้าทำอะไร”เต๋อจิวหูเอ่ยถาม

                “คำพูดพี่สาวพวกเจ้า  บอกเขาไป”อดีตหัวหน้าพรรคเงาอสุราสั่งก่อนจะกระจายตัวออกไปเพื่อเตรียมปล้นค่ายโจร  เซี่ยเสวี่ยที่ไม่ได้ฟังแผนการจนจบก็หันไปหาไป่เอี๋ยนทันที

                เหยี่ยวขาวแห่งหน่วยบุปผายักไหล่ก่อนจะเอ่ยต่อ

                “พี่สาวแค่บอกว่า เลิกส่งข่าวไปบอกท่านแม่ทัพได้แล้วขอรับ...”

                เต๋อจิวหูขมวดคิ้ว  ดุเหมือนคำของนางจะไม่สามารถทำตามได้แน่เพราะมันเป็นหน้าที่ของเขา  อีกทั้งสิ่งที่นางต้องการคือการต่อสู้ร่วมไปกับหมาป่าทะยานมิใช่หรือ  แล้วทำไม...

                “...ข่าวของข้า  ข้าบอกเองได้  พี่สาวว่ามาแบบนั้น”

                และหัวหน้าหน่วยที่เก้าก็ต้องชะงักกึกเพราะคำพูดนั้นอีกครั้ง...

...................................

ก่อนอื่น  ดรีมขอออกตัวก่อนว่า เวอร์ชั่นนี้ดรีมเพิ่งสำเร็จไปได้แค่ 12 ตอนเท่านั้นค่ะ  ซึ่งยังเหลืออีกหนึ่งตอนสำหรับที่จะลงในบทความนี้นะคะ  เนื่องด้วยดรีมคันไม้คันมืออยากผสมสองเวอร์เข้ากันเลยเริ่มปั่นเวอร์ล่าสุดในอีกบทความไปแล้วอย่างที่เห็น  ซึ่งดรีมจะลงบทความนั้นเป็นบทความหลักเลยนะคะ

แต่ลำนำภาคใหม่สุดดรีมขอเวลาหน่อยแล้วกันค่ะ  เพราะตอนหนึ่งสุทธิไม่ต่ำกว่า 14 หน้า คาร์เดีย 14 สำหรับคนพิมพ์ช้าอย่างดรีมต้องใช้เวลาพอสมควรเลยค่ะ

ลองผิดลองถูกมานานเลย  ขอโทษจริงๆนะคะ  ตอนนี้อะไรๆก็ยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่พวกเราจะเดินทางไปพร้อมกันใช่ไหมคะนักอ่านที่รัก  พวกเรายังคงไม่ทิ้งกันกันได้ใช่ไหมคะ

ดรีมจะพักเรื่องนี้แค่สองกรณีเท่านั้น คือหนึ่ง  ช่วงสอบ  และสองคือช่วงปั่นโปรเจ็คค่ะ

ตอนนี้ยังไปต่อ  เรามาเดินทางไปด้วยกันนะคะ ^__________^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #1785 กาฬกาล (@gail2115-z) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 01:40
    สู้ๆค่ะไรท์...
    #1785
    0
  2. #1784 สมพรทิพย์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 12:05
    ทำหลายเวอร์ชั่นเหลือเกิน สรุปสุดท้ายดูอนาคตแล้วไม่จบซักเวอร์ชั่น เตือนนะทำที่ละอย่างให้ดีที่สุดแลัวจบ ดีกว่าเรื่องโน้นก็จะทำเรื่องนี้ก็จะทำสรุปไม่จบซักเรื่องเห็นมาเยอะหล่ะ รักหรอกนะถึงเตือนเพราะนิยายสนุกมากแต่เห็นเปลี่ยนมาสามรอบแล้ว
    #1784
    0
  3. #1783 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 08:00
    กางเต้นท์รอ
    #1783
    0
  4. #1782 Karn Wangboo (@kw2532) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 05:34
    สู้ๆนะคะ
    #1782
    0
  5. #1775 พิรา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 20:56
    รอค่ะกำลังสนุก
    #1775
    0
  6. #1769 T_Tean (@sakulrut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 08:00
    ชอบอันเก่าค่ะ แต่ตอนใหม่ก้เพิ่มเติมในส่วนที่ยังไม่เข้าใจค่ะ
    #1769
    0
  7. #1768 lilacey (@a_an_t) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 07:38
    เต็มที่เลยค่าาาา รีดจะรออออออ
    #1768
    0
  8. #1765 [T]h[E]_[E]m[P]res[S]_[Q]uee[N] (@EmpresS_QueeN) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 01:47
    ดรีมซังค้า ดรีมซางงงงงงงง ตอนก่อนหน้าเป็นตอนที่สิบแล้วทำไมตอนใหม่ลงเป็นตอนที่สิบสามค๊าาาา

    ปล. คอมเม้นท์ทางมือถือ เสียดายจุง ร่ายยาวไม่ได้ TTOTT
    #1765
    0
  9. #1764 BunnyCharm (@00phannita00) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 01:40
    นิยายเรื่องนี้ซักวันคงได้ตีพิมพ์..สนุกสุดๆอ่ะเจ๊ดรี๊มมมมม.
    #1764
    0
  10. #1763 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 23:19
    เหมือนหัวหน้าหน่วย 9 จะเก่งนะ
    #1763
    0
  11. #1762 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 23:19
    เหมือนหัวหน้าหน่วย 9 จะเก่งนะ
    #1762
    0
  12. #1761 No-Zero (@no-zero) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:40
    จุดพลุ รอต่อไปค่ะ
    #1761
    0
  13. วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:39
    สนุกมากๆค่ะ
    #1760
    0
  14. วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:39
    สนุกมากๆค่ะ
    #1759
    0
  15. #1757 เจ้าจันทร์จ้าว (@aruau28) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:18
    ค้างง่ะ ~ รอตอนที่เหลืออยู่นะ # ส่งสายตากดดันเป็นกำลังใจให้ไรท์ 5555555555
    #1757
    0
  16. #1570 nstthiya Buranachaitawee (@nattiyabu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2558 / 13:02
    .กลับมุงขึ้น=มุ่งขึ้น วนลูปแบบนี้= รูปแบบ แล้วหนมา = หันมา ขอโหวตว่าไม่ออกคร่าาาา
    #1570
    0
  17. #651 blue bunny (@minerwa13) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:59
    ชอบม้าพวกนี้จัง น่ารักดี อิอิ
    #651
    0
  18. #626 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 10:53
    หนุกกกกก
    #626
    0
  19. #234 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 01:01
    ลุ้นทั้งคนทั้งม้า.....จะเป็นหน่วยข่าวมันไม่ง่ายนะ...อาศัยความเ-ือกด้วย

    #234
    0
  20. #154 mitarine (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 01:12
    ศึกเข้มข้นทั้งคนทั้งม้า ^^
    #154
    0
  21. #150 kantshi (@kantshi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 18:01
    ลุ้นทั้งการแข่งม้าของนางเอก และความรักของชุนหลัน เอาใจช่วย~
    #150
    0
  22. #145 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 12:43
    ม้าสวยจังงง
    #145
    0
  23. #144 for you (@you945) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 12:22
    ไม่ให้ออกกกก แต่แต่งงานค่ะ หลินจะชนะอ่ะปล่าวนร้าาา ?♥♥♥
    #144
    0
  24. #143 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 12:04
    สนุกดีจ้า

    อัพต่อเร็วๆนะ
    #143
    0
  25. #142 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 09:48
    สนุกมากกกกกก มาต่อไวๆนะ
    #142
    0
  26. #141 หน้ากากแตก (@pinrana33) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 22:02
    ว๊าวว จบไปอีกคู่  ในงานแต่ง จะมีโยนดอกไม้ไหมอ่ะ เฝื่อนางเอกรับได้ ฮ่าๆๆๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 เมษายน 2558 / 22:06
    #141
    1
    • #141-1 for you (@you945) (จากตอนที่ 13)
      7 เมษายน 2558 / 12:23
      เห็นด้วยค่ะมีโยนดอกไม้แล้วหลินก็รับได้
      #141-1
  27. #140 Pornuch (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:46
    ลุ้นกับการแข่งม้ามาก มาอัพต่อไวๆนะคะ
    #140
    0
  28. #139 Benzy_Benza (@23151benz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 21:36
    อืมมมม อยากให้เเต่งงาน เเต่ไม่อยากให้ออก งั้นออกเเต่ช่วยงานลับๆได้ป่ะ ฮี่ๆๆๆ
    #139
    0