{FIC VIXX} RaBin ราบิน (ราวี่ × ฮงบิน)

ตอนที่ 4 : He is cute นายน่ารัก EP. 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 มี.ค. 59




#HICนายน่ารัก

-พอถึงบ้าน-

     ราวี่อุ้มฮงบินออกจากรถ แล้วเข้าบ้าน ไปยังห้องนอน ร่างสูงวางคนตัวเล็กกว่าไว้บนเตียง แล้วเดินไปล็อคประตูห้องนอน

"ราวี่ห้ามทำอะไรผมนะ" ราวี่ส่ายหัว แล้วยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

"ฉันจะทำ ฉันจะทำด้วยความรักที่ฉันมีให้นาย" คนตัวโตเดินเข้ามาใกล้เตียงเรื่อย คนบนเตียงก็ได้แต่ถอยห่าง จนหลังชิดกำแพง

"อย่าคิดที่จะหนี ฉันไม่ไหวแล้วฮงบิน ฉันขอเถอะนะถึงแค่คืนนี้ก็ได้" ฮงบินกำลังจะปฏิเสธ แต่ร่างสูงก็ขึ้นคร่อมซะแล้ว

"อื้อ...ราวี่ อย่าราวี่" เสียงครางห้ามของฮงบินดังขึ้น เพราะกำลังโดนราวี่ซุกไซร้คอ




----------------------Cut-----------------------



       แสงอรุณในยามเช้าของอีกวัน ส่องเข้าตาของร่างทั้งสองที่นอนกอดกันอยู่บนเตียง ร่างบางเริ่มขยับตัวเล็กน้อยและเปิดเปลือกตาสวยขึ้น ฮงบินค่อยๆแกะมือของร่างสูงออกจากลำตัว เพื่อไปห้องน้ำ แต่พอจะลุกความเจ็บปวดที่สะโพกก็แล่นเข้ามา

"โอ๊ย...." เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น ทำให้ร่างสูงที่นอนอยู่สะดุ้งตื่น

"เป็นอะไรรึเปล่า ฮงบิน" ราวี่รีบลุกจากที่นอน มาดูฮงบินที่นั่งอยู่ขอบเตียง

"เจ็บสะโพกอ่ะ ราวี่ช่วยพาผมไปห้องน้ำหน่อยสิ" ร่างสูงอุ้มฮงบิน แล้วเดินไปยังห้องน้ำ ทั้งสองชำระคราบอะไรต่อมิอะไร จนเสร็จ ราวี่ก็อุ้มฮงบินออกมาแต่งตัวให้ แล้วลงไปทานอาหารเช้า พอทานข้าวเสร็จ ราวี่ก็ให้ฮงบินกินยาแก้ปวด แล้วนอนพักผ่อน ร่างสูงนั่งเฝ้าร่างบางสักพักนึง แล้วก็ออกไปข้างนอก ราวี่รีบออกไปซื้อดอกกุหลาบ แล้วก็ผ่านร้านเค้ก เลยเข้าไปซื้อสองชิ้นกลับบ้าน 




     ระหว่างราวี่ที่กำลังรีบกลับบ้าน ร่างบางก็ตื่นขึ้น แล้วตะโกนเรียกหาราวี่ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ ฮงบินพยายามทนความเจ็บ แล้วลงมาด้านล่าง เรียกหาอีกคน แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับ เขาเลยขึ้นไปรอข้างบนหันหน้าเข้าระเบียง ร่างสูงเข้าบ้านอย่างเบาๆ แล้วเอาเค้กแช่ตู้เย็น ราวี่เดินถือดอกกุหลาบ แล้วขึ้นไปข้างบน เปิดประตูห้องนอนเบาๆ วางดอกกุหลาบไว้ บนโต๊ะข้างระเบียงอย่างเบาๆ เพื่อไม่ให้คนที่กำลังมองออกไปที่ระเบียงรู้ตัว ราวี่เข้ากอดเอวฮงบินจากด้านหลัง

"คุณหายไปไหนมา" ร่างบางตกใจ แต่ก็รู้ว่าเป็นใคร

"นี่วันอะไร" ราวี่ถามฮงบิน เผื่อว่าจะจำได้

"วันเสาร์ไง" ร่างสูงถึงกับขำคำตอบของร่างบาง

"หึ ไม่ใช่วันนี้เป็นวันครบรอบ 1 อาทิตย์ของเราไง" ฮงบินนับวัน แล้วหันหน้ามาปะทะกับราวี่ ร่างสูงก็เดินไปหยิบดอกกุหลาบมาให้ฮงบิน

"ขอบคุณนะราวี่ ที่จำได้" ราวี่พยักหน้า ราวี่ลุกขึ้นอุ้มฮงบินลงไปข้างล่าง วางฮงบินลงบนโซฟา

"ฮงบินกินเค้กกัน" ราวี่เดินไปหยิบเค้กในตู้เย็นใส่จาน แล้วยกมาวางไว้บนโต๊ะข้างหน้าฮงบิน ราวี่เลยตักเค้กเข้าปากจับปากฮงบินอ้า แล้วป้อนเค้กที่อยู่ในปากให้ฮงบิน

"ทำอะไรเนี่ย" ร่างบางทุบแผ่นอกแกร่งเบาๆ แก้เขิน

"ทำให้มันอร่อยขึ้นไง ไม่ชอบเหรอ ถ้าไม่ชอบก็จะได้ไม่ทำ"

"จะบ้าเหรอไง ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่นี่มันเรียกว่าฉวยโอกาสต่างหากล่ะ" ฮงบินตอบอย่างเขินๆ แล้วก็ทานเค้กกันต่อ

    ทั้งสองคนทานกันปากเลอะทั้งคู่ ฮงบินหยิบกระดาษทิชชู่ แล้วเอื้อมไปเช็ดปากให้ราวี่ ราวี่ก็เอาเช็ดปากที่เลอะครีมของฮงบิน แล้วราวี่ก็เลียนิ้วตัวเองที่สัมผัสปากของฮงบิน

"หวานจัง" ร่างสูงพึมพำออกมา

"ราวี่นี่อีกแล้วนะ จะทำผมเขินไปถึงไหน อีตาบ้าราวี่"

"อ้าว เขินหรอ ฉันไม่ได้บ้านะ แค่ทำตามความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น" คราวนี้ยิ่งทำฮงบินหน้าแดงใหญ่

"ลองทำผมเขินอีกสิ ผมงอนแน่"

"ไม่เอานะ ไม่งอนวี่ดิ วี่พูดจริง วี่รักบินนี่ วี่เลยทำอย่างนี้" ฮงบินแอบขำ แต่ก็เริ่มทำท่างอนราวี่

"งอนแล้ว ไม่รู้ไม่ชี้" ราวี่คิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ เลยเตรียมตุ๊กตาหมีตัวขนาดกลางไว้ให้ฮงบิน แล้วจับหลังเจ้าหมีน้อย

"พี่บินนี่ครับ อย่างอนพี่วี่เลย พี่วี่รักพี่บินนี่มากเลยนะ เรื่องเมื่อคืนพี่วี่ก็รู้สึกผิดจริงๆ ขอโทษนะครับ จุ๊บ" ราวี่ดัดเสียงพูดจบ ก็เอาตุ๊กตาหมีไปจุ๊บที่แก้มฮงบิน

"เฮ้ย เจ้าหมีแกจุ๊บเมียฉันได้ไง ฉันทำได้คนเดียว" ราวี่วางตุ๊กตาไว้ข้างหลัง แล้วหันมากุมมือร่างบางเอาไว้

"ใครเป็นเมียราวี่มิทราบ" ฮงบินแย้ง สายตามองไปทางอื่น เพื่อกลบความเขิน

"ก็บินนี่ของวี่ไง" ร่างสูงใช้สายตาอ้อน

"ผมไม่ใช่เมียราวี่สักหน่อย" ร่างบางรีบสะบัดมือออก

"แต่ฉันอยากให้นายเป็นมากกว่านั้น" ฮงบินไม่ตอบราวี่ หน้าก็แดงขึ้นเรื่อยๆ

"ถ้านายไม่หายงอน ฉันจะทำเหมือนเมื่อคืนนะ" คนตัวโตแกล้งขู่

"ผมจะงอนราวี่มากขึ้น ถ้าราวี่ทำแบบนั้น" ราวี่อุ้มฮงบินขึ้นไปบนเตียง แล้วขึ้นค่อมขู่ฮงบิน ฮงบินทุบแผ่นอกราวี่จนแดง แต่ราวี่ก็ยังค่อมฮงบินอยู่

"หายงอนวี่ก่อนดิ แล้ววี่จะไม่ทำอะไร" ราวี่พูดจบ ก็ประทับจูบลงไป ร่างข้างใต้ดิ้น แต่ก็ไม่หลุด

"ถ้าราวี่ทำอะไรผม ผมจะหนีออกไปอีก" ฮงบินขู่คนบนตัว

"หายงอนฉันยังล่ะ ถ้าหายแล้วนายจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว" ฮงบินไม่ตอบ แต่ส่ายหน้าปฏิเสธแทน

"นายเนี่ยใจแข็งจริงๆเลย" ราวี่พูดจบก็ล้มลงไปนอนข้างฮงบิน

"ถ้านายงอนฉันอยู่อย่างนี้ ความรักของเราจะไปรอดไหมเนี่ย"

"ถ้าราวี่ง้อสำเร็จก็รอด ไม่สำเร็จก็ไม่รอด" ราวี่อดทนต่อไป ง้อแล้วง้ออีก แต่ฮงบินก็ไม่หายงอน ราวี่เลยโทรถามฮัคยอน




"คุณฮัคยอนครับ คือว่าผมมีเรื่องจะถามครับ ฮงบินเคยงอนคุณนานๆ บ้างไหมครับ" พอฮัคยอนรับสาย ราวี่ก็รีบถามทันที

(เคยครับ อย่าบอกนะว่าฮงบินงอนคุณอยู่) ฮัคยอนหัวเราะออกมาเล็กน้อย

"ครับ ผมทำทุกวิธีแล้ว แต่ก็ไม่สำเร็จ คุณทำยังไงฮงบินถึงหายงอนหรอครับ"

(ผมซื้อกล้องให้ฮงบินครับ ฮงบินเป็นคนชอบถ่ายรูป ผมเลยซื้อกล้องให้) คนเป็นพี่ชายบอก แล้วก็นึกถึงตอนที่โดนน้องชายงอน

"ขอบคุณครับ" ร่างสูงก็วางสาย แล้วรีบออกไปที่ห้างสรรพสินค้า ไปหาซื้อกล้อง ราวี่ซื้อเสร็จก็รีบกลับบ้าน 
พอราวี่ถึงบ้านก็รีบขึ้นไปหาฮงบิน ร่างสูงเปิดประตูเข้าไปเห็นฮงบินหลับอยู่เลยไม่ปลุก ราวี่วางกล้องไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วก็ลงไปทำอาหารเย็น ราวี่ทำเสร็จก็ยกข้าวขึ้นไปที่ห้อง




______________________________________________________________________________________________________________________

TALK WITH WRITER

ฉากไม่เหมาะสมที่ตัดออก ทักมาขอได้นะคะ ในทวิตเตอร์ ใครไม่ได้เล่นทวิต เม้นชื่อเฟสทิ้งไว้ เดี๋ยวไรท์ส่งไปให้ ฝากคอมเม้น ติชม และอย่าลืมมาพูดคุยกันผ่านแท็ก #HICนายน่ารัก นะคะ

3 ความคิดเห็น