เพ้ย! พวกท่าน ข้านั้นเป็นเพียงตัวประกอบ

ตอนที่ 21 : เสวี่ยเอ๋อร์เผชิญหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 288 ครั้ง
    14 ก.ย. 60


เสวี่ยเอ๋อร์เผชิญหน้า


 


 


                ชินอ๋องเพคะ อยู่ที่ใดเพคะ?”


                เสียงเรียกของหนึ่งในนางกำนัลหลวงที่ร้องไห้ไปเรียกหาเจ้าของชื่อไป จิตใจดูชอกช้ำที่วันนี้ต้องมารับใช้ชินอ๋องซือหลงหยางชุน เชื้อพระวงศ์ที่อ่อนแอที่สุดให้เสด็จไปตำหนักมังกรอย่างปลอดภัย


                ปลอดภัยหรือ? ฝันไปเถิด! ให้เสด็จขึ้นเกี้ยวก็ไม่ขึ้น นึกอยากจะเดินออกกำลังกาย แล้วเป็นเช่นไรเล่า! เดินไปไม่ถึงหนึ่งเค่อก็หายไปแล้ว!


            สวรรค์ เหตุใดนางต้องเกิดมาเป็นนางกำนัลด้วยนะ?


                หากแต่บุคคลที่ชอกช้ำที่สุดคงหนีไม่พ้นขันทีชราผู้ที่ถูกองค์ฮ่องเต้รับสั่งให้มาตามเสด็จชินอ๋อง ถ้าพระองค์ทรงทราบว่าหลานรักของพระองค์หายไปละก็


                เพียงแค่คิดแข้งขาก็พลันอ่อนแรง ซวนเซหงายหลังล้มก้นจ้ำเบ้า หมดสภาพการเป็นขันทีไปโดยสมบูรณ์


                ส่วนตัวต้นเหตุอย่างซือหลงหยางชุนน่ะหรือ?


                หลบอยู่หลังพุ่มไม้สูงใกล้กับตำหนักขององค์ฮองเฮาและกำลังมีความสุขกับการมองเหล่านางกำนัลตัวน้อยๆได้ออกกำลังกายวิ่งหาเขากันอย่างกระวนกระวาย


                ใบหน้าหล่อเหลาของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากสีมุกที่องค์ฮ่องเต้เป็นผู้ประทานมาให้ ริมฝีปากระเรื่อยกยิ้มอย่างขบขันยามเมื่อเห็นขันทีชราลงไปนั่งหมดอาลัยตายอยากบนพื้น ร่างสูงค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากหลังพุ่มไม้โดยที่มิมีใครสังเกต  ขายาวก้าวเดินไปตามทางที่ไร้ซึ่งผู้คน จนกระทั่ง


                ปึก!


                ร่างหนาถูกชนกระแทกยามเมื่อเดินไปถึงทางเลี้ยว สำหรับประมุขหยางแล้วแรงกระทบเท่าแมวสะกิดแค่นั้นมีหรือจะสามารถทำให้เขาขยับเขยื้อนได้ หากแต่ในตอนนี้เขาสวมบทบาทเป็นชินอ๋องคนอ่อนแอผู้ที่เดินสะดุดอากาศแล้วเป็นลมในทันที เช่นนี้แล้วเขาจะทนแรงกระแทกเล็กน้อยได้อย่างไรกัน?


                ซือหลงหยางชุนแสร้งล้มลงไปกับพื้นแถมด้วยการไอค่อกแค่กสองสามครั้งเพื่อเสริมให้ตนดูอ่อนแอยิ่งกว่าเดิม


                ทันทีที่เขาเงยหน้ามองบุคคลผู้ไม่ระวังเดินมาชนตนเองก็ต้องตกใจ


            เหตุใดนางถึงมาอยู่ที่นี่?


 


                พู่อันเสวี่ยผู้หลงทางจากนางกำนัลเท้าไฟ เพียงแค่เผลอมองทิวทัศน์รอบข้างหน่อยเดียวหันมาอีกทีก็มิรู้ว่าตนเองอยู่ส่วนไหนของวังเสียแล้ว เดินไปเดินมาก็ชนเข้ากับบุรุษผู้หนึ่งจนเขาล้มลงไป


                แต่เดี๋ยวก่อน! ตามจริงควรเป็นนางมิใช่หรือที่ต้องลงไปนอนกองบนพื้นน่ะ!


                ตอนนางชนเขา นางนั้นนึกว่าตนเองเดินชนหินชนศิลา กระเด็นเซถอยหลังไปตั้งหลักอยู่หลายก้าว หากแต่ศิลาตรงหน้านางกลับล้มตัวไปนอนเล่นกับพื้น มันใช่หรือ!?


                ได้แต่มองตาปริบๆ มิรู้ว่าจะทำเช่นไร ยามเมื่อได้ยินเขาไอจึงตั้งสติได้ เดินเข้าไปช่วยพยุงให้ลุกขึ้นก่อนจะไถ่ถามอาการ


                เอ่อเป็นอันใดหรือเปล่าเจ้าคะ?”


                มะ ไม่เป็นไรเสียงขึ้นจมูกสุดอู้อี้ที่ทำให้คนฟังถึงกับขมวดคิ้วนั้นกล่าวตอบ


                พู่อันเสวี่ยทำได้เพียงส่งยิ้มแหยๆกลับไปให้ก่อนจะกล่าวขอโทษเขาที่ตนเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ บุรุษสวมหน้ากากเพียงพยักหน้ารับ มิได้เอ่ยอันใดออกมาอีก


                ท่านอ๋องเพคะ!” เหล่านางกำนัลทั้งหลายวิ่งตรงมาพลางเอ่ยถามบุรุษผู้สวมหน้ากากด้วยความเป็นห่วง


            ท่านอ๋อง?


                พู่อันเสวี่ยชะงักให้กับคำเรียกชื่อของบุรุษผู้นี้ ยืนมองเหล่านางกำนัลขันทีประคับประคองร่างสูงให้ไปขึ้นเกี้ยวอย่างบื้อใบ้ จนกระทั่งนางกำนัลจากตำหนักฮองเฮาสะกิดเรียก


                แม่นางพู่ ข้าน้อยตามหาตั้งนาน รีบไปกันเถิดเจ้าค่ะ


                อาขออภัยเจ้าค่ะพู่อันเสวี่ยก้มศีรษะเอ่ยขอโทษก่อนที่จะเดินตามนางกำนัลไปยังตำหนักฮองเฮา


                หากแต่ความสงสัยยังคงรบกวนจิตใจ นางจึงเอ่ยปากถามออกไปอย่างเสียมิได้


                บุรุษเมื่อครู่นี้คือใครหรือเจ้าคะ?”


                อ๋อ พระองค์ทรงเป็นพระนัดดาในองค์ฮ่องเต้น่ะเจ้าค่ะ มียศชินอ๋อง ชินอ๋องซือหลงหยางชุน


 


                เป็นอย่างไรบ้าง?”


                มีเหตุโจมตีจากตอนใต้พ่ะย่ะค่ะ คนผู้นั้นเริ่มลงมือแล้ว


                ฮ่าๆๆ ชุนเอ๋อร์ ที่เราถามน่ะหมายถึงตัวเจ้าต่างหาก เป็นอย่างไรบ้าง?”


                สบายดีพ่ะย่ะค่ะ


                บทสนทนาระหว่างลุงหลานดำเนินไปภายในห้องทรงอักษรที่มีเพียงแค่พวกเขา เสียงวางหมากบนกระดานดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อหนึ่งคนวาง อีกคนก็วางต่อ รุกไล่โจมตีมิมีใครยอมใคร


                เราได้ยินมาว่าเจ้าเจอสตรีที่พึงใจแล้วองค์ฮ่องเต้ซือหลงเหวินฉีกล่าวหยอกล้ออย่างอารมณ์ดี ผิดกับอีกคนที่ตีหน้านิ่งจ้องมองกระดานหมากอย่างขบคิด หน้ากากสีมุกถูกถอดออกวางไว้ข้างตัว เผยให้เห็นใบหน้าดุจเทพเซียน


                เจ้าดูอ่อนโยนขึ้นพระองค์กล่าวต่อพลางทอดพระเนตรมองพระนัดดาหนึ่งเดียวของพระองค์ ครั้งสุดท้ายที่ได้เจอหลานชายผู้นี้คือเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ภายนอกทั่วไปที่ใครๆเข้าใจอาจจะดูอ่อนแอพร้อมตายได้ทุกเมื่อ หากแต่เมื่ออยู่กับเขาเพียงลำพังแล้ว กลับแผ่รังสีความเย็นชาน่าเกรงขามออกมาแทน


                ยกเว้นตอนนี้ที่รู้สึกเหมือนจะมีความอบอุ่นเพิ่มขึ้น


            อาความรักช่างมีอนุภาพมากนัก สามารถเปลี่ยนเสาหินให้กลายเป็นก้อนน้ำตาลได้ด้วย


                เช่นนั้นเหตุโจมตีจะทำเช่นไรพ่ะย่ะค่ะ?” ซือหลงหยางชุนเปลี่ยนเรื่องสนทนาเมื่อเห็นสายพระเนตรหยอกล้อส่งตรงมาอย่างมิคิดปิดบัง


                เห็นทีคงจะต้องทดสอบความซื่อสัตย์กันหน่อยเสียแล้ว


                ซือหลงหยางชุนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ มือแกร่งเอื้อมไปหยิบตัวหมากสีดำขึ้นมาวางบนกระดานใหม่


                เฮ้อหลานรักเจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกตาแก่ขุนนางทั้งหลายมันส่งฎีกาไร้สาระอันใดมาให้เรา?” องค์ฮ่องเต้ซือหลงเหวินฉีตรัสขึ้นพลางลอบมองปฏิกิริยาสงบนิ่งของบุรุษผู้เป็นหลานรัก ตัวหมากสีขาวถูกนำมาวางบนกระดานอย่างไม่ใส่พระทัย พระโอษฐ์ยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะตรัสอีกประโยคเป็นการสำทับ ไม่สิ! ต้องบอกว่าเป็นการถามเองตอบเองเสียมากกว่า


                ทูลขอให้มีการสมรสระหว่างองค์รัชทายาทกับแม่หนูสกุลพู่เพื่อคานอำนาจสกุลเต๋อ


                ตัวหมากสีดำสะดุดกึกอยู่บนกระดานด้วยฝีมือของเจ้าก้อนน้ำตาลแข็งเบื้องหน้า มุมปากงามกระตุกทันทีเมื่อได้ยินคำว่า สมรสกับ แม่หนูสกุลพู่แต่เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวก็กลับมาสงบนิ่งเหมือนเดิม


                แล้วอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?”


                หืมเราก็กำลังคิดอยู่น่ะสิ ว่าจะทำอย่างไรดี? เจ้าคิดเห็นอย่างไรล่ะ?”


                สุดแต่พระประสงค์ของพระองค์พ่ะย่ะค่ะน้ำเสียงที่ติดจะกระด้างเล็กน้อยนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากจ้าวแผ่นดินได้เป็นอย่างดี แม่หนูนั่นมีอะไรดีถึงทำให้หินศิลาตรงหน้านอกจากจะกลายร่างเป็นก้อนน้ำตาลเดินได้แล้วยังสามารถเรียกนิสัยเด็กๆที่นึกว่าจะมิมีอีกแล้วออกมาได้ด้วย


            ไม่ธรรมดา


                ประสงค์ของเราหรือ? ฮึๆๆ เช่นนั้นหลานรัก เจ้าต้องหัดเกี้ยวพานางให้มากๆ ทำให้นางรักเจ้าให้ได้ เพราะเรามิสามารถผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับใครบางคน


                พระองค์ยังมิอยากลองดีผิดสัญญากับเพื่อนรักที่หวงบุตรียิ่งกว่าสุนัขหวงเจ้าของหรอกนะ มิรู้ว่าหากผิดสัญญามันจะเผาวังหลวงให้วายวอดหรือเปล่า? แถมคนฉลาดอย่างเจ้าพู่อันหลงถ้ามันคิดจะทำ อะไรก็เป็นไปได้


                แค่พระองค์คิดก็ขนลุกแล้ว


                ส่วนบุรุษเบื้องหน้าพระองค์ เมื่อได้ยินพระประสงค์ที่แสนจะตรงไปตรงมา ใบหน้าเทพเซียนก็เห่อร้อน ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่อีกต่อไป มิคาดว่าตนเองจะติดกับง่ายดายขนาดนี้


                และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้องค์เหนือหัวคนทั้งแคว้นยิ่งสำราญใจมากกว่าเดิม


            ฮึ! คิดจะเป็นก้อนน้ำตาลแข็งหรือ? ยังเร็วไปร้อยปี! อย่างเจ้าน่ะแค่ได้ยินชื่อนางก็ละลายกลายเป็นน้ำตาลลนไฟแล้ว ฮ่าๆๆๆ


 


                พู่อันเสวี่ยกำลังมีปัญหา


                ปัญหาใหญ่เลยด้วย เพราะไม่ว่าจะเป็นพู่อันเสวี่ยหรือเย่วอันเสวี่ยก็มิสามารถทำได้


                มันคือการวาดรูป ใช่! มิผิดหรอก ไม่ว่าจะโลกนี้หรือโลกก่อนฝีมือวาดรูปก็ห่วยพอกัน ยิ่งต้องมาวาดรูปต่อหน้าพระพักตร์องค์ฮองเฮาโดยมีเต๋อชิงลี่มาวาดเป็นเพื่อน พู่อันเสวี่ยยิ่งรู้สึกอยากจะร้องไห้


                หลังจากที่พู่อันเสวี่ยมาถึงตำหนักฮองเฮาก็พบกับเต๋อชิงลี่อยู่ก่อนแล้ว พอนางถวายพระพรเสร็จจึงถูกเรียกให้มาพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ จิบน้ำชายามบ่ายตรงลานสวนบุปผาข้างตำหนัก ซึ่งมันก็ดีอยู่หรอก หากไม่ติดว่าอยู่ๆหัวข้อการสนทนากับกลายเป็นเรื่องภาพวาดแถมคุณหนูสี่สกุลเต๋อดันไปบอกว่าอยากจะวาดภาพถวายแด่องค์ฮองเฮา


                แล้วเป็นอย่างไร? สุดท้ายนางก็ต้องมานั่งวาดภาพ ไม่สิ! มานั่งจ้องมองกระดาษวาดภาพถึงจะถูก!


                เหลือบมองฝีมือการวาดของเต๋อชิงลี่ที่อยู่ข้างๆได้แต่อ้าปากค้าง


                เพ้ย! จะวาดสวยไปแล้ว! ไหนจะดอกไม้ตูมดอกไม้บาน ไหนจะเหล่าผีเสื้อแสนสวยที่กำลังโลดแล่นราวกับมีชีวิตในกระดาษวาดภาพนั่นอีก เดี๋ยวนะ! นี่เจ้าลงสีด้วยหรือ!? อยากจะให้ข้ากระอักเลือดเลยใช่หรือไม่!?


                ได้แต่บ่นในใจ หันกลับมามองกระดาษอันว่างเปล่าของตนเองอย่างปลงตก พู่กันในมือที่ถูกจุ่มหมึกจนแห้งไปรอบที่เท่าไหร่แล้วก็มิอาจทราบ เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม มันก็ยังไม่จรดลงไปในกระดาษสักที


                เสวี่ยเอ๋อร์ เป็นอันใดหรือไม่?” เสียงไพเราะกังวานขององค์ฮองเฮาตรัสขึ้นอย่างสงสัยระคนเป็นห่วง


            ขอสวดส่งให้ท่านพ่อบ้านเฉิน! นางมิเห็นจำได้เลยว่าองค์ฮองเฮาทรงโปรดปรานพู่อันเสวี่ย!


                เอ่อขอบพระทัยที่เป็นห่วงเพคะ


                เราเห็นเจ้าดูนิ่งๆ หากเป็นอันใดก็ขอให้บอกนะ


                อ่าเพคะพู่อันเสวี่ยยกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆกับความห่วงใยที่ทำให้นางอึดอัดอย่างลืมตัว


                แล้วลี่เอ๋อร์เล่า?”


                หม่อมฉันวาดใกล้เสร็จแล้วเพคะเสียงใสกล่าวตอบ


                ใกล้เสร็จแล้ว!? แต่นางยังมิได้วาดอันใดเลยสักนิด พู่อันเสวี่ยเม้มปากมิรู้ว่าจะทำอันใดต่อไปดี เงยหน้าขึ้นมองดูเหล่าปุยเมฆบนท้องฟ้า ถอนหายใจหนึ่งเฮือกก่อนจะคิดเข้าข้างตนเอง


            เป็นไงเป็นกัน อย่างมากก็แค่อับอาย ไม่ตายหรอกนะอันเสวี่ย!


                พูดในใจให้กำลังใจตัวเองเสร็จสรรพก่อนใช้พู่กันจุ่มน้ำหมึกที่เกือบจะเหือดแห้ง จรดบนกระดาษเกิดเป็นลายเส้นขึ้นมา


                เพียงชั่วไม่กี่อึดใจ ภาพวาดของพู่อันเสวี่ยก็เสร็จสิ้น รอยยิ้มภูมิใจแต้มบนดวงหน้างาม


            อย่างน้อย ฝีมือนางก็ดีกว่าเด็กอนุบาลนิดหนึ่งล่ะน่า


TALK


                อัญรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ลงนิยายเลยเจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าผู้อ่านจะชอบที่เราแต่งหรือเปล่า เขาจะตลกไปกับเราด้วยหรือเปล่า? เบื่อทอล์คเราหรือยัง? มุกจะแป้กเปล่าวะ?  (คืออัญเป็นพวกเส้นตื้น นิดๆหน่อยๆก็ขำแล้วเจ้าค่ะ) เพราะงั้นเวลาอัพนิยายก็มักจะคิดแบบนี้ตลอดเลย 5555 ช่วงนี้อัญท้อกับหลายๆเรื่องต้องขออภัยที่หายไปด้วยเจ้าค่ะ(ทั้งๆที่ปกติก็หายไปนานอยู่แล้ว ฮา) เจอกันใหม่ตอนหน้านะเจ้าคะ จุ๊บๆ


(ยังไม่ได้ตรวจคำผิด)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 288 ครั้ง

1,271 ความคิดเห็น

  1. #1268 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:38
    เจ้าบทบาทมากท่านอ๋องงงง
    #1268
    0
  2. #1203 MHEEPQ12 (@MHEEPQ12) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    อ๋อยยย ท่านอ๋องตอแหลได้สมจริง55555
    #1203
    0
  3. #1100 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:59
    ขอบคุณมากกกกคร้าไรท์. สู้สู้นะคะ. ชอบชอบอ่ะชอบ.
    #1100
    0
  4. #1050 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 19:40
    หนูพู่ น่ารัก
    #1050
    0
  5. #1031 เอเซียนาจา (@natchita-s) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 19:55
    โอ้ยเฮีย555555 เดาออกง่ายขนาดนี้
    #1031
    0
  6. #975 Key_ (@i-love-min) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 00:58
    ต่อๆๆ นางเอกเป็นคนตลก
    #975
    0
  7. #967 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:51
    ไปชาร์จแบตคะ ไรท์ ฮ่า ๆ
    #967
    0
  8. #966 01949482 (@01949482) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:06
    อ่านมารวดเดียว สนุกมากกกกกกค่ะ อยากอ่านๆมาต่อเยอะๆนะจ้ะไรท์
    #966
    0
  9. #965 กุลกานต์ rose (@kulakarn_rose) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 13:41
    อยากอ่านอีกเยอะๆๆๆๆๆๆ
    #965
    0
  10. #964 Dianneii (@ddueandy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 04:50
    ชอบนิยายของใรท์มากๆๆ. ขอฉากหวานๆ ให่นางเอกกับพระเอกหน้อยจิ้
    #964
    0
  11. #963 aomtangmo (@aomtangmo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 04:11
    สู้ๆ ชอบๆ
    #963
    0
  12. #962 syan (@matoonn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 00:24
    โอ๊ยยย55555555
    #962
    0
  13. #961 Nap0001 (@Nap0001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:30
    สนุกค่ะ ชอบ
    #961
    0
  14. #959 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 19:35
    เติมทรูให้นางหน่อยสิค่ะ555555555
    #959
    0
  15. #957 peempaam (@peempaam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 13:48
    ตลกน่ารักค่ะ ชอบ
    #957
    0
  16. #956 เฟิร์นหอม (@baifernkung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 11:33
    สนุกมากค่ะไรท์ มุขไม่แป้กนะ เราขำตลอด อ่านนิยายไรท์แล้วคลายเครียดดีค่ะ
    ปล.สงสารพ่อบ้านเฉิน 555+
    #956
    0
  17. #955 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:56
    ถ้าท้อท้อก็มาเขียนนิยายต่อสิคะที่นี่มีกำลังใจให้เสมอค่ะ
    #955
    0
  18. #954 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:28
    ฝีมือดีกว่าเด็กอนุบาล....จ่ะ.... ว่าแต่นางเอกต้องมาเป็นนางกำนัลเหรอ? เราจำไม่ได้แล้วววว อ้อ ไม่สิ ที่มานี่เพราะฮองเฮาเรียกมาสินะ ลืมๆ
    #954
    0
  19. #948 nnewest (@clubcase) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 22:21
    สนุกค่ะไรท์ เราชอบ เนื้อเรื่องแบบไม่หวือหวามาก แต่ก็มีกิมมิคเล็กๆให้อมยิ้มตาม นี่เรารอไรท์มาอัพพพ อยากอ่านนะคะะ รอนะคะไรท์ <3
    #948
    0
  20. #946 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 15:52
    ยังสนุกอยู่ค่ะ เพียงแต่มันนานไปหน่อย นี่ว่าจะกลับไปอ่านอีกรอบ ชักจะเลือนๆ 55555 ส่วนเรื่องเส้นตื้นเป็นเหมือนกันค่ะ เคยโดนมองด้วยสายตาว่า " สงสัยอีนี่จะไม่สบาย ขำอะไรนักหนา " เคยโดนไหมคะ???
    #946
    0
  21. #945 Ku72nicknack (@Ku72nicknack) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 10:05
    สนุกนะไรท์ แต่ไรท์อย่าหายไปนาน
    #945
    0
  22. #944 niceday777 (@niceday777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 10:01
    สนุกนะ ไปต่อเลยค่า
    #944
    0
  23. #942 cintharach (@cintharach) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 09:28
    สนุกอยู่ค่ะ สู้ๆนะคะไรต์
    #942
    0
  24. #941 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 09:07
    ขอบคุณค่ะ
    #941
    0
  25. #940 Nunticha2540 (@Nunticha2540) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 08:44
    รู้สึกว่ามันสั้นอ่ะ งืออออ จะรอต่อนใหม่นะอย่าหายไปนานนะไรท์
    #940
    1