คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ!

ตอนที่ 3 : Chapter 3 : ผมชอบเลือด..(เหรอ) ???


     อัพเดท 21 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ผีดูดเลือด, ไร้สาระ
ผู้แต่ง : vogoer II ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vogoer II
My.iD: https://my.dek-d.com/vam_pire_christ
< Review/Vote > Rating : 94% [ 124 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 71,011
2,434 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 823 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 3 : Chapter 3 : ผมชอบเลือด..(เหรอ) ??? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5735 , โพส : 21 , Rating : 68% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

31/01/2552





 

                 Chapter 3 : ผมชอบเลือด..(เหรอ) ???

 

 
 

 

                 “ กินอะไรเท่าไรก็ไม่อิ่ม..เฮ้อ..” 
                 ผมถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย นี่มันครั้งที่เท่าไรแล้วนะที่ผมเดินวนไปวนมาระหว่างตู้เย็นกับโต๊ะทำการบ้าน   ผมแอบเหล่มองถุงขยะที่เต็มไปด้วยถุงขนมนับไม่ถ้วน ซึ่งมันก็เกิดจากฝีมือผมทั้งหมด
               นี่ถ้าปล่อยเนื้อปล่อยตัวแบบนี้ต่อไป..มีหวังผมอ้วนเป็นแมมมอธยักษ์แน่ๆ =_=
                " ทำไมวันนี้ถึงยาวขนาดนี้นะ.." ผมพูดก่อนจะเปิดเหงือกมองกระจก ปรกติฟันเขี้ยวของผมจะงอกยาวออกมาเพียงนิดเดียว  มันจะแค่ดูแหลมและยาวกว่าปรกติเล็กน้อยเท่านั้น  แต่วันนี้เขี้ยวกลับยาวกว่าเดิมแบบ'ผิดปรกติ' อย่างเห็นได้ชัด มันยาวจนแทบจะถึงเหงือกฟันล่างเลยด้วยซ้ำ  ถ้ายาวออกมาแบบปรกติผมก็ชอบ มันดูเท่ห์ดี  แต่สำหรับวันนี้รู้สึกมันน่ากลัวชอบกล
                " แกร๊ก..." ผมเปิดประตูด้วยพลังแห่งความหิวโหย ดูเหมือนพยาธิในท้องผมจะอดอยากปากแห้งจนเต็มแก่ .. ตอนแรกกะว่าจะรีบๆข่มตานอนจะได้ไม่ต้องกินอะไรอีก แต่จนแล้วจนรอดก็นอนไม่หลับ ชินโดเองก็ยังไม่โผล่หัวมาสักที 
                แต่มันก็เป็นเรื่องปกติ เพราะเวลาเข้าชมรมทีไร  ชินโดก็จะกลับดึกทุกครั้ง ส่วนผมก็จะกลับมาก่อนทุกที เอ่.. ดีไม่ดีตอนนี้เจ้าบ้านั้นอาจจะกำลังถูกไอแฝดปู้ยี้ปู้ยำอยู่ก็ได้นะ ? หึหึ =__,= 
                ผมล็อคห้องก่อนจะตรวจดูให้รอบคอบ  ก็ผมมันเจ้าชายนี่นา..! ถ้าเกิดมีใครคิดจะดักทำร้าย ฆ่าชิงทรัพย์ ข่มขื่น (??) หรือคิดจะแอบตั้งกล้องถ่ายคลิปมันก็เป็นเรื่องธรรมดาใช่มั้ยละ? ดังนั้นการระวังตัวจึงสำคัญที่สุดสำหรับหนุ่มโสดและหล่อมากเช่นผม
               หอของโรงเรียนจะมีลิฟท์ให้ใช้แค่ 2 ตัว และลิฟท์จะเปิดให้ใช้บริการเฉพาะ 6.00 น. - 7.30 น. และอีกช่วงหนึ่งก็คือเวลา 16.30 น - 20.00 น. ซึ่งก็เหลือเวลาประมาณชั่วโมงหนึ่งให้ผมได้ออกไปผจญภัยโลกกว้าง  ไม่ได้เว่อร์หรอกนะ แต่ร้านสะดวกซื้อที่ใกล้สุดอยู่ห่างจากหอประมาณกิโลเมตรครึ่ง =[]=!
               ผมเดินไล่จากห้องของตัวเองจนไปถึงปลายตึกซึ่งเป็นที่ตั้งของลิฟท์ ที่นี่มีทั้งหมด 5 ชั้น และผมก็พักอยู่ที่ห้อง 509 ( เลขตัวที่ 1 มาจากชั้นและ 2 ตัวหลังคือห้อง )  ซึ่งในแต่ละชั้นจะมี 20 ห้อง ดูๆ ไปหอพักที่นี่ก็สบายเหมือนอยู่ที่โรงแรมเลยด้วยซ้ำ จนบางทีก็มีการแย่งชิงห้องพักเกิดขึ้น แต่ส่วนมากเด็กที่จะได้อยู่หอจะเป็นพวกที่ไม่มีบ้านให้กลับ/กลับบ้านไม่ได้ ไม่ก็พวกนักเรียนทุน  รวมทั้งนักกีฬากิตติมาศักย์ ดังนั้นผมเลยไม่มีปัญหาอะไร เนื่องจากเป็นนักเรียนทุน ..อื้ม..ผมนี่ก็ฉลาดใช่ย่อยเลยนะ คิกคิก
               " ติ๋ง.." สัญญาณลิฟท์ดังขึ้นก่อนประตูจะเปิดออกช้าๆ  ผมก้าวเท้าเข้าไปอย่างผวาเล็กน้อย ก็ผมกลัวนี่..ถ้าเกิดเสียงลิฟท์ดังตอนน้ำหนักเกิน  และไอส่วนเกินคนนั้นคือผม  ผมก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนนะสิ ดีไม่ดีผมคงต้องตัดสินใจย้ายโรงเรียนเลยละมั้ง! 
               แต่ว่า..ผมจะไปกังวลทำไม ในเมื่อตอนนี้มีผมในลิฟท์คนเดียว -*-  
               ช่างมันเถอะ.. ผมว่ามันก็ดีนะ ที่เรารู้จักระวังตัว (เกินเหตุ) 
               ภายในลิฟท์มีผนังเป็นกระจกโดยรอบ ผมรีบกดเลขหนึ่ง ก่อนจะพิงผนังอย่างเก๊กขรึม นั่นก็เพราะในลิฟท์มีกล้องวงจรปิดนั่นเอง และไม่นานนักผมก็ลงมาถึงชั้นหนึ่งอย่างปลอดภัย ก่อนจะรีบดิ่งออกจากหออย่างเร่งรีบเพื่อรักษาเวลา ถ้าขืนช้ากว่านี้มีหวังต้องเดินบันได แถมยังเสี่ยงต่อการถูกพยาธิในร่างกายทำร้ายได้ด้วยนะ ฮ่าๆ 
               ปรกติแล้วในแต่ละหอจะมีโรงอาหารขนาดย่อม หรือไม่ก็เครื่องขายขนมอัตโนมัติ แต่โรงอาหารจะปิดก่อนทุ่มเสมอ  เนื่องจากชมรมกีฬาจะเริ่มกิจกรรมกระซวกไม่เลือกหน้าหลังซ้อมเสร็จ ผมจึงไม่ต้องหวังพึ่งอะไรโรงครัว อีกทั้งตู้ขายขนมอัติโนมัติในหอ ราคาค่อนข้างขูดรีดเลือดเนื้อเกินไปสำหรับนักเรียนทุนอย่างผม เพราะงั้นการเดินออกไปซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อข้างนอกจึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด
               ในกระเป๋าผมเหลือเงินแค่ห้าพันเยน ซึ่งถือว่าน้อยมากสำหรับการซื้อขนมของผม เพราะในการซื้อของแต่ละครั้งจำเป็นจะต้องซื้อเผื่อไอชินโดเอาไว้ เพื่อไม่ให้มันมาแย่งในส่วนของผม
               เรื่องเงิน..เพราะเป็นนักเรียนทุน ค่าเทอมก็ไม่มีปัญหาอะไร แค่รักษาเกรดระดับหนึ่ง อีกทั้งผมยังมีพี่สาว ที่ไม่เคยพบหน้า  รู้จักก็แค่ชื่อของเธอ คือ..
               มิโซรุ คิยะ 
               นามสกุลมิโซรุ เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมคิดว่าเธอเป็นพี่สาว ตั้งแต่จำความได้ผมก็อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า รู้สึกเหมือนมันเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไร ผมเลยจำอะไรตอนเด็กๆ ไม่ได้เลย  พอขึ้นมัธยม พวกนักสังคมสงเคราะห์ก็แจ้งว่าผมมีพี่สาวเหลืออยู่ และเธอต้องการจะรับผมไปดูแล ผมเฝ้ารอวันที่เธอจะมาหา แต่มันก็เป็นการรอคอยที่เดียวดาย ผมไม่เคยได้พบเธอ เธอไม่เคยติดต่อมา ยกเว้นจดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนแนะนำตัวเธอสั้นๆ 
               หลังจากนั้นเธอก็ส่งเสียให้ผมเข้าเรียนที่เอสสคูลซึ่งค่าเทอมแพงหูฉี่  ผมรอคอยการติดต่อของเธออย่างอดทนแต่ก็ไร้วี่แวว จนกระทั่งผมเลิกรอไปเอง  จากนั้นก็ตั้งใจเรียนและสอบเป็นนักเรียนทุน พยายามทำงานพิเศษเพื่อแบ่งเบาภาระให้เธอ เลือกทำงานในร้านน้ำชาหรือร้านอาหารเป็นหลัก 
พยายามใช้หน้าตาตัวเองให้เป็นประโยชน์ ในตอนแรกๆ พวกเขาอาจจะไม่ค่อยยอมรับ เพราะตัวผมยังเป็นแค่เด็กม.ต้น แต่หลังจากทนทำงานทุกอย่าง พวกเขาก็ไม่เกี่ยงที่ผมเป็นเด็กอีกต่อไป  
                เงินที่ได้รับจากจากเธอก็พยายามเก็บเอาไว้ใช้ จากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วก็ทำตัวเป็นเจ้าชาย..

                สำหรับเรื่องของชินโด ผมเริ่มสนิทกับชินโดตั้งแต่ตอนเข้ามาใหม่ๆ อย่างไม่รู้ตัว  ผมรู้แค่ว่า ไม่ว่าจะไปที่ไหนชินโดก็มักจะอยู่ข้างกายผมแล้วก็กวนประสาทผมเสมอ..จากที่ทะเลาะกันบ่อยๆ ก็กลายเป็นความเคยชินและยอมรับกันไปเองในที่สุด
                " ใกล้สอบย่อยแล้วสิ.. ไปเข้ากะเผื่อไว้แล้วค่อยลาหยุดน่าจะดีกว่า.." ผมวางแผนคร่าวๆ   งานพิเศษที่ทำอยู่ตอนนี้คือคาเฟ่หนุ่มแว่น  ปรกติผมจะทำงานกะบ่ายวันเสาร์อาทิตย์ ทำตั้งแต่บ่ายโมงจน 3 ทุ่ม ร้านนั่นตั้งอยู่ใจกลางย่านที่เต็มไปด้วยคาเฟ่รูปแบบต่างๆ เรียกว่าศูนย์รวมเลยก็ว่าได้

                ขาประจำของร้านก็จะมีตั้งแต่สาวมัธยมต้นจนถึงสาวออฟฟิศ  ที่สำคัญตัวผมคือ 1 ในท็อปเด็กเสิร์ฟของร้านที่มีคนจองใช้บริการเยอะที่สุดด้วยนะ!! ..ไม่อยากจะคุย แต่นี่แหละ ผลของความหล่อน่ะ โฮะๆ







Seven Eleven..


                 " แฮ่กๆ "  ไม่นานนักผมก็มาถึงเซเว่นที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน ( แต่ไกลจากหอผมมาก! )   ลมเย็นของแอร์ที่เปิดตลอด 24 ชม. ปะทะเข้าใบหน้า มันเป็นอาวุธคลายความร้อนที่เยี่ยมที่สุด! 
                คิดแล้วก็เซ็งชะมัด  ..อย่าให้ผมได้เป็นผอ.โรงเรียนนะ...
                พ่อจะสร้างบันไดเลื่อนจากหน้าโรงเรียนไปถึงหอเลยคอยดู!
               " ติด ติด.ตื้ดด " เสียงสัญญาณประตูอัติโนมัติดังเป็นทำนอง หลังจากเซ็นเซอร์ตรวจจับการมาเยือนของผม  ผมเดินเข้าไปหยิบขนมอย่างเคยชิน ของโปรดของผมคือชูกี้ ชูกี้ หน้าตามันก็ถอดพิมพ์เดียวมากับป็อกกี้นั่นแหละ  เพียงแต่รสชาติยอดเยี่ยมกว่ามาก
               มันเป็นขนมในตำนานระดับพระกาฬ ช็อคโกแลตที่เข้มข้นแต่ไม่ขมจนเกินไป มันเข้ากับแท่งขนมปังที่มีรสชาติเฉพาะตัว ..เมื่อเข้าปากก็เหมือนกับมันจะละลายได้ เป็นสุดยอดขนมหวานที่โลกต้องยอมรับ!!! ซึ่งราคาของมันก็ต้อง แพงโพดๆ!(โครตๆ) จนรู้สึกกระแดะกระเดือกไม่ลงเลยทีเดียว =_=
               " ห้าพันเยน.. อีกตั้งอาทิตย์หนึ่งเงินเดือนถึงจะออก.. เงินในบัญชีก็เอาไปใช้ค่าทัศนศึกษาครั้งก่อนแล้วซะด้วย.." ผมทวนความก่อนจะคำนวนงบประมาณอย่างถี่ถ้วน สภาพตอนนี้ก็คงไม่ต่างอะไรไปจากคนถังแตกเท่าไรสินะ T^T ถ้างั้นก็ควรจะประหยัดให้ได้มากที่สุด..
               " จริงสิ  ขนมในล็อคเกอร์.." ผมเอ่ย  ช่างประจวบเหมาะกับเวลาขับขันเช่นนี้เสียจริง...โชคดีชะมัดที่ผมแอบเห็นแก่ตัว  ปรกติผมจะซ่อนขนมไว้ในล็อคเกอร์จำนวนหนึ่ง เพราะถ้าเอากลับห้องไอชินโดจะเขมือบหมดเกลี้ยงทันที  ผมเลยทำจนติดเป็นนิสัย แต่ว่าวันวาเลนไทน์ผมก็ขนช็อคโกแลตกลับห้องนะ! ไม่ได้ขี้งกขนาดนั้นสักหน่อย =3= (ร้อนตัว)
               " ซื้อจากที่นี่ไปนิดนึงแล้วก็ไปเอาจากล็อคเกอร์มาสมทบน่าจะพอนะ.." ผมวิเคราะห์ก่อนจะเลือกเฉพาะขนมที่ทำให้อิ่มเท่านั้น เสร็จแล้วก็ตรงดิ่งไปที่แคชเชียร์ทันที  ที่จริงก็กะจะไม่ซื้อแล้วละ แต่พอคิดว่าอุตส่าห์ถ่อมาถึงนี้แล้ว ไหนๆ ก็ติดไม้ติดมือไปบ้างก็พอ
                " เอ่อ ..จะคิดเงินเลย ม ..ม..มั้ยค่ะ?"  เสียงพนักงานสาวทักขึ้นด้วยความขวยเขิน ผมมองหน้าแดงๆ ของเธอก่อนจะส่งยิ้มไปให้  เธอจึงเอาแต่หลบสายตาผม
               " อื้ม ฝากด้วยนะ " ผมตอบก่อนจะวางของบนเคาเตอร์
                ไม่นานนักพนักงานสาวก็คิดเงินเรียบร้อย  ตอนนี้ผมเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนลิฟท์จะปิด ถ้ากลับไปถึงหอทันก็คงจะดีสินะ..
               




               หลังจากเสียเวลาไปเซเว่น  ผมก็รีบออกแรงวิ่งไปยังตึกเรียนทันที  โรงเรียนนี้กว้างใหญ่จนน่าหมั่นไส้จริงๆ  ผมล่ะอยากรู้ชะมัดว่าใครมันออกแบบแปลนให้ตึกเรียนมันใหญ่ขนาดนี้ฟร่ะ!! กว่าจะวิ่งพ้นแต่ละตึกเนี้ย ผมกลายเป็นนักวิ่งทีมชาติได้เลยนะ! 
                แสงไฟจากชั้นบนตึก ทำเอาผมเริ่มใจสู้ขึ้นมาอีกนิด เพราะตึกเรียนในเวลากลางคืนจะมืดมาก  ถึงแม้จะมีแสงไฟจากหลอดนีออนข้างทางเดิน แต่มันก็ไม่ค่อยจะสว่างสักเท่าไร เพราะแต่ละเสามันห่างกันเป็นไมล์เลยมั้ง  =__= ถึงจะขี้งกแต่ก็ช่วยงกอย่างมีขอบเขตหน่อยสิฟร่ะ โรงเรียนนี้!
               ทำไมเขา..ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของเด็กๆ ยามวิกาลเลยนะ ? นี่ถ้าผมโดนฉุดไปข่มขืน จะว่ายังไงละ ? ใครจะรับผิดชอบกับพรมจรรย์ของผม!
               " แฮ่ก ๆ " ผมหยุดเดินเมื่อถึงตึกเรียน  ยามจะเข้ามาปิดประตูตึกหลัง 2 ทุ่ม เพื่อไม่ให้มีปัญหาสำหรับนักเรียนที่อยู่ทำงาน/กิจกรรมบนห้องเรียน   ผมใช้มือปัดป่ายไปข้างหน้า  ความมืดทำให้ผมหวาดกลัวเสมอ  เพราะว่า..ตัวผมมองเห็นได้ปรกติในความมืด  เห็นแบบเดียวกับกล้องถ่ายภาพกลางคืน  ผมค้นพบความสามารถนี้มาตั้งแต่ประถม ตอนแรกอาจจะเห็นอย่างเลื่อนลางเป็นภาพมัวๆ แต่หลังจากฝึกฝนผมก็สามารถมองเห็นได้ดีในที่มืด แม้ไม่มีแสงจันทร์เลย 
                 " ชักปวดท้องแล้วสิ..เพราะตอนเที่ยงไม่ได้กินข้าวด้วยแน่ๆ" ผมบ่น ความรู้สึกเหมือนท้องบิดเบี้ยวไปมา จนอยากอ้วก เอ๊ะ.. หรือว่ามันจะเป็นวันมามากของผม ? 
                 ร..หรือว่า..ผู้ชายมีมดลูกจริงๆ อย่างที่ชินโดคิด!! 
                 ผมตบหัวตัวเองอย่างเตือนสติ เมื่อเริ่มคิดฟุ้งซ่าน  นี่ผมหิวจนกลายเป็นบ้ารึไงนะ =_= 
                 รู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเลยแฮะ.. บางที ผมควรจะซัดยานอนหลับสักสองเม็ด.. จะได้หลับไปเลย ไม่ต้องมาทนหิวแบบนี้  ...อีกอย่างจะได้กลับไปเตียงนุ่มๆ เร็วๆ ด้วย 
                " อ๊ะ..."  ไม่ทันได้ตัดสินใจ จมูกของผมก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่าง  กลิ่นนั่นลอยมาแตะจมูก มันทำให้รู้สึกเคลิ้ม.. กลิ่นอะไรที่หอมหวาน หอมจนผมแทบจะลอยตัวตามกลิ่นนั้นไป 
                 ไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลยแหะ..
                 ผมเดินตามกลิ่นนั้นไปเรื่อย ๆ เหมือนกับสุนัข  ถึงสมองจะคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องที่อันตราย แต่ร่างกายกลับเดินไปเหมือนไม่ฟังคำสั่งตัวเองเลย
                สุดท้ายเท้าก็หยุดลง ที่หน้าห้องที่เปิดไฟทิ้งไว้ ผมกำลังยืนอยู่ที่ชั้น 3 ของตึกเรียน ( ซึ่งมีทั้งหมด 4 ชั้น )   หน้าห้องชีวะ ผมก้มลงมองแสงไฟที่ลอดผ่านใต้ช่องประตู  ..พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังมาก ๆ จากข้างใน  เสียงดนตรีที่คลอเบาๆ ชวนให้นึกถึงงานเลี้ยงสังสรรค์กันอยู่
                 งานเลี้ยง...งั้นเหรอ?  ตอนใกล้ปิดตึกเรียนเนี้ยอะนะ ? แถมยังเป็นห้องชีวะที่มีเรื่องสยองขวัญอีก =[]=!!!
                  " อร่อยมั้ย.." เสียงคุ้นหูที่ดังมาจากข้างใน ผมแนบหูชิดประตูทันที ในใจทั้งสงสัยถึงที่มาของกลิ่น แถมเสียงที่คุ้นเคยก็ยิ่งทำให้ผมอยากรู้ว่าคนข้างในกำลังทำอะไรกัน 
                  " อร่อยสิ..แต่นายอร่อยกว่านะ " 
                  " ฉันว่าของนายนะ.."
                  " ของฉันขมไปนิด.." 
                  " ของฉันก็หวานไปนะ.."
                  ร่างกายรู้สึกเหมือนแข็งทื่อไปชั่วขณะ กลิ่นที่รัญจวนใจนั่นช่างดึงดูดให้ผมเข้าไปหาเหลือเกิน.. ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองจะขาดสติแล้วพังประตูเข้าไปเมื่อไร จะน่าเกลียดรึเปล่านะ ถ้าผมเดินเข้าไปขอร่วมวงโต้งเลย  อื้ม..แต่ก็ไม่เห็นจะเป็นไรนี่นะ 
                  แต่ว่า..เสียง..เสียงมันคุ้นจริงๆ นะ
                  เหมือนได้ยินบ่อยๆ..
                  " ไปเชิญแขกมาดื่มด้วยดีมั้ย!? "  ผมสะดุ้งโหยง เมื่อคนข้างในพูดแบบนั้น เขาจะมาเปิดประตูเหรอ หรือว่ากำลังจะทำอะไร ?  
                  ไม่ทันให้คิดอะไรอีก ประตูห้องก็เปิดออกทันที   ผมกำลังยืนจังก้ากับคนในห้องด้วยความรู้สึกหน้าชา ...แต่ทว่า..
                   " อ้าว..เคนจังนี่นา..นายอยากมาร่วมวงเหรอ!!?" เสียงกระดี้กระด้าของคนรู้จักดี ผมกุมขมับอย่างเจ็บใจ ให้ตายเถอะ T^T  ที่แท้ไอเสียงที่คุ้นเคยก็คือเสียงของชิโรคิ!!! 
                   "  ป. เปล่า." ผมว่าก่อนจะแกะมือของไนท์ออก ทันทีที่เห็นว่าเป็นผม ไนท์ก็วิ่งแจ้นมาเกาะผมแล้วก็ทำตัวราวกับเราสนิทสนมกันมาเป็นร้อยปี  เจ้านั่นทั้งฉุดและกระชากผมเพื่อให้เดินเข้าไปในห้อง  ( มือของหมอนี่ติดแน่นเหนียวหนึบยังกับตีนตุ๊กแก จนแกะไม่ออก แต่อันที่จริง ผมก็ไม่เคยโดนตุ๊กแกจับหรอกนะ! )
                   ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกอึดอัดชอบกล.. สายตาของผมสำรวจไปรอบห้อง ภายในห้องนี้นอกจากแฝดชิโรคิแล้ว ยังมีพวกหุ่นล่ำกล้ามใหญ่นั่งจิบไวน์กันอยู่นับสิบ ทุกคนในนี้ดูเหมือนจะเป็นคนนอกทั้งหมด  ที่สำคัญพวกเขายังใส่สูทกันมาเต็มยศอีกด้วย
                   " บังเอิญจังเลยเนอะ..ในที่สุดนายก็เริ่มตื่นใช่มั้ยล่ะ แหงละ วันนี้วันพระจันทร์สีเลือดนี่นา ใช่มั้ย ไนน์!" ไนท์พูดรัวจนผมตามไม่ทัน   ผมทำมือเป็นสัญญาณให้ไนท์หยุดพูดในขณะที่หมอนั่นเริ่มพูดจางงงวย   อีกทั้งผมยังรู้สึกถึงสายตาอาฆาตของไนน์ที่นั่งจ้องมาทางผมขม็ง  สายตาคมๆ กำลังมองมาที่มือของไนท์ที่คล้องแขนผม
                    เอาแล้วไง..แรงหึงพิศวาส!!!  ซวยแล้ว!!!
                   " ก..กลิ่นอะไรกัน..ไม่เห็นได้กลิ่น.." ผมพูดติดๆ ขัดๆ  ก่อนจะนึกไปถึงกลิ่นหวานที่สูดดมไปเมื่อครู่  ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วล่ะ..เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ก็คือการหนีไปจากห้องนี้ต่างหาก =[]=
                  " แกกล้าปฏิเสธคำชวนนายน้อยเหรอ!!" หนึ่งในพวกหุ่นล่ำตบโต๊ะดัง ปัง! ก่อนจะลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าผม   ก่อนพี่บึ้มจะลงมือทุบโต๊ะอย่างโมโห จนโต๊ะเรียนบุบลงไปเป็นรอยมือ
                   เห่ย! โต๊ะยังบุบ แล้วกระโหลกผมจะเหลือเหรอ!! T[]T
                    " จุ๊ๆ อย่าขึ้นเสียงสิไมค์ นี่เพื่อนฉันนะ  เอาละๆ มานั่งตรงนี้สิเคนจัง..ไม่ต้องเกรงใจ.."  เจ้าบ้าไนท์ว่าก่อนจะหันไปเอ็ดลูกน้องคนนั้น  ไนท์ลากผมมานั่งที่เก้าอี้ทดลอง ที่โต๊ะเดียวกับไนน์ ไม่มีอาหารหรืออะไรอย่างอื่น จะมีก็แต่ถึงน้ำแข็งขนาดพกพาที่ตั้งอยู่ตรงกลางของโต๊ะ  และตรงหน้าผมก็มีแก้วเปล่าวางไว้หนึ่งใบ
                   " ฉันไม่กินหรอก.."  ผมปฏิเสธทันที เมื่อไนท์หยิบแก้วไวน์ที่วางตรงหน้าผมไป
                  " ถ้าไม่กล้ากินก็บอก.." ไนน์พูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ผมหันไปมองหน้าเขาที่กำลังจ้องมาด้วยสายตาที่เตรียมหัาเรื่องเต็มที่ เมื่อเห็นว่าผมมอง เจ้านั่นก็ทำท่าเชิดใส่ผมทันที  
                    " อะไรกัน..ของแบบนี้น่ะฉันกินประจำ!" ผมว่าก่อนจะตบอกอย่างเต็มภาคภูมิ.. ซึ่งเรื่องจริงก็คือ ผมไม่เคยแตะของพรรค์นี้เลยสักครั้ง  แม้แต่สปายก็ยังไม่เคย
                    แต่ศักดิ์ศรีของผมตอนนี้มันสำคัญกว่า  ผมไม่ยอมโดนดูถูกง่ายๆหรอก! 
                    " งั้นเหรอ.." สีหน้าไนน์ดูจะตกใจเล็กน้อยแต่โดยรวม..น่าจะเป็นสีหน้าที่ไม่เชื่อใจผมซะมากกว่า  หมอนั่นทำเป็นไม่สนใจผมก่อนจะทำท่าจิบไวน์ แล้วหันมาทางผม
                     ดูยังไง...หมอนั่นมันกำลังท้าให้ผมจิบตามสินะ!
                     " เคนจังดื่มด้วยงั้นเหรอ..อย่างที่คิดไว้เลย..งั้นก็กินเยอะๆ เลยน๊า"  ไนท์พูดขึ้นก่อนจะถึงน้ำแข็ง  เจ้านั่นหยิบถุงสีขาวขุ่นขึ้นมาก่อนจะใช้เล็บแหลมๆ ของเขากรีดที่ถุงอย่างชำนาญ
                     =_= นี่มันไวน์ประเทศไหนกันเนี้ย.. บรรจุภัณฑ์ชวนให้นึกถึงสารพิษอันตรายชอบกล
                     แต่ไอที่่น่ากลัวกว่าก็คือเล็บของไนท์ต่างหาก! ไหงมันถึงทั้งยาวและแหลมขนาดนั้นละ ตอนเจอกันที่ห้องชมรมผมว่ามันยกสั้นกว่านี้นะ =[]=
                     ไนท์รินไวน์ให้ผมก่อนจะดันแก้วไวน์มาให้ ผมมองไวน์ประหลาดๆ นี้อย่างพินิจพิจารณา มันดูข้นและหนืดกว่าไวน์ปรกติ ถ้าพูดตรงๆ สีของมันก็เหมือนเลือดยังไงอย่างงั้นเลย
                     ถ้าจิบนิดหน่อยก็คงไม่เมาละนะ  เพราะงั้นก็ดื่มให้หมดแก้วแล้วก็ชิ่งกลับหอจะดีกว่า  จากนั้นค่อยให้เหตุผลว่าไม่อยากเดินขึ้นบันไดก็คงจะไม่น่าเกลียด
                     แต่ถ้าผมเกิดเมาขึ้นมาละ!! ผมอาจจะเสี่ยงต่อการสูญเสียพรมจรรย์นะ อีกทั้งอาจจะถูกมองว่าเป็นไออ่อนด้วย..  เฮือกก!..ไม่กล้ากินแย้วอ่ะ! TOT   
                   " ไม่ดื่มเหรอ.." เสียงไนน์ดังขึ้นอีกครั้ง มันยิ่งทำให้ผมกดดัน ..ผมหันไปมองค้อนอย่างลืมตัว  ไนน์ทำสายตาเลิกลั่กเพื่อล้อเลียนผม ก่อนเจ้านั่นจะเบ้ปากแล้วพูดไม่ออกเสียง
                   " ไร้-น้ำ-ยา " 
                   โอ้จอร์จ..แบบนี้ผมยอมไม่ได้เด็ดขาด  ไม่เคยมีใครพูดว่าเจ้าชายที่สุดแสนเพอแฟ็คอย่างผมแบบนี้มาก่อนเลยนะ หมอนี่กล้าดียังไง ที่พูดกับผมแบบนี้น่ะ!!!
                   " ฉันแค่ดมกลิ่นก่อนก็เท่านั้น!!" ผมพูดในขณะที่กำลังพยายามสะกัดกั้นอารมณ์ขุ่นเคือง ว่าแล้วก็หยิบแก้วขึ้นมาดมกลิ่นนิดหน่อย ซึ่งมันก็เป็นไปอย่างที่คิดไว้..กลิ่นหอมหวานที่ผมรู้สึก มันมาจากไวน์นี่จริงๆ ด้วย .. ฮ้า..อดใจไม่ไหวแล้ว *0*
                 ผมบรรจงจิบมันเข้าปากอย่างช้าๆ แล้วก็อมไว้ใต้ลิ้นครู่หนึ่ง  ถึงจะไม่เคยดื่มไวน์ แต่ผมก็เคยอ่านวิธีกินไวน์มาบ้างนะ เพราะงั้นพวกนี้ไม่มีทางจับได้หรอกว่าผมไม่เคยดื่มไวน์น่ะ!! โฮะๆๆ
                 รสชาติแรกที่ลิ้นสัมผัสทำให้ผมเคลิ้มจนอยากกระดกให้หมดในรวดเดียว ความหวานที่ไม่คุ้นเคย มันอร่อยกว่าอะไรทุกอย่างที่ผมเคยกิน รสชาติที่ลืมไม่ลงเมื่อได้ลิ้มรส
                  ให้ตายเถอะจอร์จ ผมอยากเกิดเป็นคนรวยชะมัด!
                  " อร่อย.. อร่อยมากเลย" ผมเผลอหลุดปากออกมาเมื่อดื่มมันหมดแก้ว  ในใจเรียกร้องอยากให้ไนท์เติมเพิ่มให้อีก แต่ถ้าทำแบบนั้นผมคงไม่ได้กลับหอแน่
                  " แน่นอน..เลือดสาวบริสุทธิ์นี่นา  หายากมากเลยนะ.." ไนท์หันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น  ว่าแล้วก็รินเลือดเติมให้ผมต่อ
                  ที่แท้ก็เลือดนี่เอง..เพิ่งรู้นะว่าเลือดมันอร่อยเหาะแบบนี้..สุดยอดเลย..
                  แต่เฮ้ย!! O_o  อเกน ( Again ) ดิ้..
                  หูผมไม่ได้ฝาดใช่มั้ย..เจ้านั้นมันพูดว่าเลือด!!??
                 " เลือดสาวออฟฟิศสมัยนี้ไม่อร่อยเลย ไม่เหมือนเเลือดของสาวบริสุทธิ์นะ มันหอมแล้วก็หวาน
กลมกล่อมยิ่งกว่าอะไร"  
                  " พรวดดดด!!!! " ไม่ทันให้ไนท์พูดจบประโยค สติสัมปะชัญญะทั้งหมดของผม ก็สั่งให้คายของเหลวในปากออกมาทันที  เศษฝอยเลือดกระจัดกระจายอยู่ตรงหน้าไนท์ที่นั่งตรงข้ามกับผม  บอดี้การ์ดหุ่นล่ำลุกขึ้นพรวด ก่อนจะเล็งปืนมาที่หัวผมอย่างพร้อมเพียง
                 ผมใช้มืดเช็ดเลือดที่เลอะอยู่ตรงริมฝีปาก  ก่อนจะเพ่งพินิจพิจารณาลักษณะของมันอีกครั้ง..ลิ่มเลือดแดงๆ เด้งดึ๋งดั๋งไปมาบนโต๊ะอย่างกับแบคทีเรีย.. 
                 นี่ผมกินเลือดคนเข้าไปงั้นเหรอ..? 
                 แล้วทำไม..ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันอร่อยอย่างนี้ล่ะ!! ร..หรือว่า ผมอยู่กับเจ้าแฝดเยอะไปเลยเพี้ยน.. ม..ม..ไม่สิ พวกไอแฝดต้องแกล้งผม.. ใช่ๆ มันไม่ใช่เลือด!! คนที่ไหนจะมานั่งดื่มเลือดกันล่ะ!
                " ฟังไม่ผิดหรอกนะ เคนจัง..เพราะนั้นมันคือเลือด.. ยอมรับซะเถอะ..ว่านายชอบมัน..อยากกินอีกใช่มั้ยล่ะ.." เสียงไนท์ดังเข้ามาในหัวสมองผมที่ตื้อไปอย่างช้าๆ  หมอนั้นพูดซ้ำไปซ้ำมาเหมือนพยายามย้ำว่า ไอที่ผมแดร๊กเข้าไปเมื่อครู่นั้นมันคือเลือด! เลือดจริงๆ!!   
                ผมได้แต่นิ่งเงียบ..เพราะไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของไนท์ได้..
                ผมไม่เคยดื่มอะไรแล้วให้ความรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน..
                ขนาดพ่นมันทิ้ง..รสชาติของเลือดก็ยังคงติดตาตรึงใจของผม..
                นี่มันก็แสดงให้เห็นชัดแล้วว่า..ผมชอบเลือด!!! ชอบเลือดมนุ๊ษษษษษษษย์!!  












    รีไรท์ 12 กย. 2552
    นับถอยหลังก่อนสอบฟิสิกส์ 40 คะแนน 3 วัน T^T ( อยากระบายความอัดอั้น ๕๕)
    ผมว่าพอย้อนกลับมาอ่านนิยายตัวเอง รู้สึกเหมือนลืมอะไรไปก็ไม่รู้..หรือมันขาดอะไรไปสักอย่าง ยังมีสิ่งที่ต้องแก้อีกเยอะ แถมนิยายตอนนี้ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยฮาด้วยนะครับ           
    แก้คำผิด 21 มีนาคม 2556 4:44



    
รีไรท์ครั้งล่าสุด 9 เม.ย. 2555



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 3 : Chapter 3 : ผมชอบเลือด..(เหรอ) ??? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5735 , โพส : 21 , Rating : 68% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2413
Ho Happy มว๊ากคะ
Name : ปุยฝ้าย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปุยฝ้าย [ IP : 171.101.250.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2557 / 20:27
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2353
เคนนี่กลัวตัวเองจะโดนข่มขืนตลอดเวลาเลยนะ =*=!!
PS.  สิ่งที่เรียกว่า... "มาม่า" เสพทุกวัน...ทุกวัน... ลิ้นมันก็แสบ ท้องมันก็ร้อน... แต่เรา...ก็มิอาจถอนตัวจากความลุ่มหลงในรสชาติของมันได้เลย...
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 101.108.138.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2556 / 15:46
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2320
เคนติงต๊องมากกกกกกก
ไนท์กับไนน์ก็เป็นแวมไพร์แฮะ
แล้วชินโดล่ะ เป็นอะไร
PS.  หวัดดีจ้า ^-^ แอดกันได้นะ จะทักก็ได้ เราไม่ว่าหรอก
Name : yamroll choco < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yamroll choco [ IP : 49.48.21.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:34
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2254
กร๊ากกกกกกก เคยต๊องมากอ่ะ -..-
Name : มังกรหานกดไก่ลี~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มังกรหานกดไก่ลี~ [ IP : 180.180.71.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2556 / 15:35
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2156
เคนรั่วมากอ่านไปขำไปสนุกมากมายเลยครับ
เเล้วชินเป็นตัวอะไรหว่า รึว่ามนุษย์ธรรมดาอ่ะครับ
PS.  ทุกสิ่งบนโลกล้วนประกอบไปด้วย S กับ M ทั้งนั้น!!
Name : Kageron-คาเงโร่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kageron-คาเงโร่ [ IP : 124.121.3.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 18:07
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2117
เคน นายรั่วมากเลยล่ะ 
Name : -OSH- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -OSH- [ IP : 203.159.94.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2555 / 17:59
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2110
 จริงๆ แล้วคนที่ดื่มเลือดมีแค่ไนท์คนเดียวครับ :D
 แต่ว่าไนน์นี่คิดว่าให้ดื่มไปทางไวน์จริงๆ 
PS.  ผมว่า..คุณเป็นคุณก็น่ารักแล้วนี่ ที่รัก..
Name : ♣ ลูซิเฟอร์ลี ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣  ลูซิเฟอร์ลี  ♣ [ IP : 118.173.104.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2555 / 13:04
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2109
 ไนท์-ไนน์ ก็เคยกินเลือดเหมือนกันสินะ -0-
PS.  ชีวิตของเรานั้นเปรียบเหมือนบทละคร ต้องแสดงไปจนสิ้นลมหายใจ
Name : ่Airino < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ่Airino [ IP : 125.24.58.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2555 / 10:51
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2021
เคนจังช่างคิดไปได้กลัวโดนข่มขืนเหรอ...นายเป็นสาวน้อยรึไงยะ!
แต่ว่า...กินเลือดไปซะแล้วสินะ
ปล.พระเอกเรื่องนี้มันบ้าดีแท้...

Name : menori < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ menori [ IP : 124.120.182.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2555 / 20:24
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1989
 อ่นแล้วอยากกินเคน...เอ๊ย! หมายถึงกินเลือดเหมือนเคนต่างหาก -..-
Name : voodoo princess < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ voodoo princess [ IP : 183.88.67.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:34
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1984
ไหงรู้สึกว่าว่าพออ่านแล้วอยากกินเลือด=w=;
( ตอนที่มีดบาดนิ้วแล้วดูดนิ้วไม่ให้เจ็บไม่ให้เลือดออก รู้สึกว่าเลือดมันเค็มนะ=w=;; [ แกโรคจิต!? // ทุกคน ] )

PS.  ฉันเป็นตุ๊กตา.... ตุ๊กตาที่สมบูรณ์แบบ... .ใจของฉันก็เป็นของฉัน...เพราะฉะนั้นอย่าเอาใจของฉันไป..อย่าทำลายสิ่งนั้นไป...ขอร้อง...ขอร้อง... " Artificial Children "
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 118.173.152.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2555 / 02:03
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1952
 หลงมาอย่างแรง2อึกไม่เป็นไรหรอกว่าแต่
ประวัติเคนลึกลับอะเคนต๊องๆแบบนี้เป็นพวกคมในฝักป้ะ?????
PS.  รัตติกาลนำพา ความมืดเงียบงัน ลมหนาวพัดพา...''รัตติกาลลมหนาว''
Name : รัตติกาลลมหนาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลลมหนาว [ IP : 58.8.175.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2554 / 01:10
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1921
2 อึกเอง อย่าเครียดๆๆ
Name : Bio [ IP : 49.230.53.39 ]

วันที่: 28 มีนาคม 2554 / 15:14
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1899
แล้วนางเอกเป็นใครอ่ะ

ยังไม่รู้เลย - -
Name : Lovee Destiny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lovee Destiny [ IP : 182.52.139.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 16:20
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1518
 ชักอยากกินเลือดแล้วน่ะ
Name : Kim KyoRim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kim KyoRim [ IP : 222.123.44.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2553 / 16:20
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1506
ไปหมดและพระเอก - -*
PS.  เด็กเล่น ไม่ใช่เด็กเรียน
Name : rike < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rike [ IP : 58.9.122.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2553 / 14:26
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1503
สนุกดีนะคะ    ตรงที่ผมชอบเลือด อิอิหนูจะอ่านต่อนะคะจะนุก
Name : ++ ดีโน่ ++ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ++ ดีโน่ ++ [ IP : 110.164.79.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:54
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1488
อยากกินเลือด.............................สุดๆเลยยยยย
PS.  Very grateful to see
Name : แวมไพร์คอสซ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แวมไพร์คอสซ์ [ IP : 113.53.85.235 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มกราคม 2553 / 10:45
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1122
เคนน่ารักอ่ะ

หลงรักแล้ว 55+

PS.  Sorry Sorry ~ ,, โหมด:: ปิดเทอม = =
Name : blackberry < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackberry [ IP : 118.174.194.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2552 / 19:41
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1121
ไอเคนติงต๊อง ไงไม่ได้เข้ามาตั้งนานมีใครคิดถึงเราบ้างเนี่ย
(ดูเหมือนว่าจะไม่มี) เป็นไงกันบ้าง สบายดีกันบ้างไหม
อืม... ดูเหมือนว่าพล็อตจะต่างจากเก่านิดหน่อยนะ
Name : หมวย [ IP : 118.175.70.110 ]

วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 / 14:36
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1120
555
ตลกดีแท้
พึ่งมาอ่านครั้งแรก
ฝากตัวด้วย
Name : _-* โซล *-_ < My.iD > [ IP : 124.120.254.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2552 / 00:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1119
คิดได้ไงอ่ะ

ใบ้หวย

555+

ตลกดี

พยายามเข้านะ
Name : แคมีล่า < My.iD > [ IP : 119.42.65.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2551 / 14:41
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android