คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ!

ตอนที่ 37 : Chapter 37 : หรือจะเป็น..รักแรกพบ


     อัพเดท 14 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ผีดูดเลือด, ไร้สาระ
ผู้แต่ง : vogoer II ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vogoer II
My.iD: https://my.dek-d.com/vam_pire_christ
< Review/Vote > Rating : 94% [ 124 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 71,010
2,434 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 824 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 37 : Chapter 37 : หรือจะเป็น..รักแรกพบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2595 , โพส : 43 , Rating : 97% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





                 


              "ขอร้องละริชาร์ด.. เปลี่ยนชุดให้ฉันเถอะ T^T" ผมพูดขึ้น ก่อนจะเขย่าแขนไอเด็ก(เวร)หน้าตาน่ารักที่ชื่อ 'ริชาร์ด' เบาๆ ด้วยน้ำเสียงแสนออดอ้อนและอ้อนวอน ทว่า..ไอเด็ก(เวร)หน้าตาน่ารักที่ว่านั่นกลับม่วนอยู่แต่การเลือกซื้อของด้วยหน้าตาเคร่งเครียด..
              " .... "  เจ้านั่นเมินและไม่สนใจกับความปราถนาอันแรงกล้าของผม
              " ได้โปรด.."  ผมอ้อนวอนอีกครั้ง แต่ริชาร์ดยังคงเมินหน้าหนีผมเช่นเคย..
              ไอตัวประกอบ!!  แกสนใจฉันหน่อยสิเฟ้ยยยยย !!







                 Chapter 37 : หรือจะเป็น..รักแรกพบ



              ตอนนี้พวกเรากำลังเดินอยู่ในตลาดของโซลเมด ผมมองดูทิวทัศน์ของทุ่งดอกไม้แสนสวย ที่กำลังแย้มบานอยู่รอบต้นแอปเปิ้ลใหญ่..
              อันที่จริงไอต้นแอปเปิ้ลกับทุ่งดอกไม้นั่นมันไม่มีอยู่จริงหรอก เพียงแต่ผมรู้สึกว่าถ้าขาดใจตาย(เพราะชุด)เมื่อไร  วิญญาณของผมคงจะล่องลอยไปเจอที่แห่งนั้นแน่ๆ  =_=
               รอบๆ กายผมในขณะนี้กำลังเต็มไปด้วยเด็กๆ อายุอารามประมาณ 6-7 ขวบ  แต่ละคนกำลังอยู่ในวัยหน้าตาดีทีเดียว มือเล็กๆ ของพวกเขากำลังเกาะแขนผมอยู่ด้วยใบหน้าระรื่นและตื่นเต้น ระทึกขวัญสุดขีด   จะผิดกันก็แต่ผม..ที่กำลังเหงื่อแตกพลั่กๆ เพราะความอับของชุดเวรนี่!
              สาบานเถอะริชาร์ด..ว่าแกไม่ได้ตั้งใจแกล้งฉัน !
               " เอาน่าอลิซาเบธ !  นี่นะ เป็นตัวละครที่ฮิตที่สุดในยุคนี่แล้วนะ" ริชาร์ดว่าด้วยท่าทางเขินอาย (??) หลังจากเจ้านั่นมันเมินผมอยู่นานพอควร และมันก็หันมาสนใจผมเพียงเพราะ มีเด็กๆ เดินเข้ามารายล้อมผม 
              เจ้านั่นทำมาเป็นเกาะแขนผมก่อนจะส่งสายตาอาฆาตไปให้เด็กทุกคนรอบๆ ตัวผม โดยไม่ลืมส่งสายตาประมาณว่า ‘ นี่มันสมบัติของฉัน

   "ไอชุดนินจาเต่าเนี้ยนะเหรอ ฮิตที่สุด..ให้ตายเถอะ " ผมว๊ากใส่ริชาร์ดเบาๆ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะอิมเมจเจ้าชายแสนดี ผมคงไม่ทนใส่ชุดนินจาเต่านี่ต่อหรอก แต่พอเห็นเด็ก ๆ พวกนี้ทำตาวิ้งๆ ใส่แล้ว..ผมก็ไม่อยากทำลายความฝันของเด็ก T^T                       
           
    " นี่พวกเจ้าน่ะ! ออกไปห่างๆ อลิซนาโด้ของเราได้แล้ว!!  ออกไปซะ ชิ่วๆ " ริชาร์ดตวาดเสียงดังใส่พวกเด็กๆ ที่กำลังเกาะอยู่ตามตัวผม  พวกเด็กๆ มองริชาร์ดด้วยสายตาไม่พอใจ ก่อนจะพร้อมใจกันทำแก้มป่องทุกคน
                นี่มันท่าหากินของเด็กๆ โซลเมดรึไงเนี้ย -*-
                ถ้าให้ย้อนนึกไปถึงเหตุการณ์ตอนเช้า  หลังจากพวกแฝดออกไป ริชาร์ดก็เริ่มข่มขู่และขืนใจ(??)ผม เจ้านั่นขู่ผมไว้ว่า ถ้าเกิดผมไม่ยอมใส่ชุดนินจาเต่านี่แล้วละก็.. เจ้านั่นจะเอาชุดนางแมวยั่วสวาทมาให้ผมใส่.. ผมจึงจำใจใส่ชุดนี่มา เพราะผมเองก็ยังมีความรักตัวกลัวตาย  ..งงรึไง ..ก็ถ้าเกิดมีใครหลงเสน่ห์ผมขึ้นมา เดี๋ยวผมจะโดนลากไปทำมิดีมิร้ายเอานะสิ! อย่างตอน..ไปวังของนาเดชิโกะที่ถูกซอมบี้น้อยดึงทะลุผ่านผนังถ้ำไปครานึงแล้วไง TOT
               เอาละมาเข้าเรื่องกันดีกว่า.. ริชาร์ดบอกผมว่า นี่คือชุดนินจาอาเครอน  เป็นตัวการ์ตูนที่กำลังดังพอสมควรในยุคนี้ ตัวเอกของเรื่องก็คือซูซีนาโด้ ( อ้างอิงจาก ลีโอนาร์โด้ เรื่องนินจาเต่า)   เด็กๆ ที่โซลเมดค่อนข้างจะฮิตไอตัวการ์ตูนตัวนี้สุดๆ และมันก็จะมีฉายทุกเย็นหลังข่าวจบ และอย่างที่คิด ที่นี่มีทีวี ไม่เว้นแม้แต่อุปกรณ์อำนวยความสะดวกอื่นๆ ที่โลกมนุษย์มี  เผลอๆ เทคโนโลยีที่โซลเมดดูท่าจะล้ำหน้าของที่โลกเรามากด้วยซ้ำ..
               และชุดนินจาเต่าที่ว่าเนี้ย มันก็ไม่ได้ต่างจากนินจาเต่าของโลกมนุษย์อย่างเราสักเท่าไรเลย  แถมชุดที่ผมใส่ก็เหมือนมาสคอร์ตเรื่องนี้แบบเปี๊ยบๆ จะแปลกก็ตรงที่ในโลกมนุษย์ผ้าคาดตาของลีโอนาร์โด้ตัวเอกจะต้องเป็นสีฟ้า กระดองเต่าและสีผิวของตัวละครจะมีโทนเขียวๆ 
              ..แต่ทว่านินจาเต่าในโซลเมด มันจะมีผ้าคาดตาเป็นสีเขียว และที่นี่กระดองเต่าของนินจามันเป็นสีแดงสด ส่วนสีผิวทั้งแขนขาของนินจาอาเครอนจะเป็นสีเหลือง!!
               ขอซูฮกในความอัปยศจริงๆ ...นี่แหละคือความอดสูของการ์ตูนในโลกนี้ TOT
               ดูยังไง มันก็สัญญาณไฟจราจรชัดๆ! แล้วอีกอย่างถ้าผมจำไม่ผิด..เมื่อคืนริชาร์ดบอกให้ผมทำตัวเป็นแม่มันไม่ใช่เหรอ..?  แล้วนี่มันอะไรก๊าน!!
              " เราเดินไปดูเสื้อผ้าตรงนู้นกันเถอะ อลิซนาโด้" ริชาร์ดสั่งก่อนจะเกาะแขนผมแล้วจูงไปร้านขายเสื้อผ้าเด็ก บริเวณหัวโค้ง 
               ผมเดินตามอย่างว่าง่าย  เพราะจริงๆแล้วก็กลัวหลงกับริชาร์ดเหมือนกัน  ที่ตลาดโซลเมดนี่คนพลุกพล่านจริงๆ  มันเหมือนกับแถวชิบุย่าไม่มีผิด
               สภาพบ้านเมืองที่นี่ ไม่ได้ดูย้อนยุคหรือดูเหมือนในซีรีย์เกมส์ ตามล่าปีศาจอะไรแบบนั้น แต่ที่นี่มันดูเจริญรุ่งเรือง บ้านเรือนไม่ได้ทำจากดิน แต่มันเป็นปูน จนเหมือนตึกใหญ่ๆ ในญี่ปุ่น  สภาพแวดล้อมก็ไฮโซใช่ย่อย แถมมันยังกว้างขวางพอที่จะรองรับคนได้เป็นหมื่นๆ คน  
               และของที่ขายอยู่ที่นี่มันก็หรูหราฟูฟ่ากว่าเมืองท่าของโซลเมด จะว่าผิดกันอย่างลิบลับก็ได้ ถ้าเปรียบให้เห็นภาพก็..อาจจะเป็นโลกยุคหลังประวัติศาสตร์กับทศวรรตที่ 21 เลยก็ว่าได้

     " นี่อลิซนาโด้ .. รู้สึกมั้ย" จู่ๆ ริชาร์ดก็หันมามองหน้าผมด้วยสายตาจริงจัง
                " เอ๊ะ.." ผมส่งเสียงอุทานแทนคำถาม ริชาร์ดทำหน้าอารมณ์บ่จอยสุดขีด ก่อนจะขบกรามแน่นเหมือนเก็บอารมณ์โกรธ

     “มีใครบางคนแอบตามพวกเรามา..” ริชาร์ดบอก ผมหันซ้ายหันขวาอย่างตกใจ ..ก็แหงละ ผมไม่เห็นจะรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ? นี่มันเรื่องจริงหรือริชาร์ดแกล้งผมกันละเนี่ย !
                 " มาแล้ว..วิ่ง " ริชาร์ดกระตุกมือผมให้วิ่งตามเขาทันที เมื่อไอเด็กนี่ดูจะมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่ามีใครบางคนกำลังตามพวกเรามา
                  ให้ตายเถอะ อากาศข้างนอกมันก็ร้อนอยู่แล้วนะ นี่ผมยังต้องมาวิ่งมาราธอนอีกรึไงเนี้ย งื้ด T^T






ฝ่ายไนน์ ไนท์ ชินโด
ไนท์บรรยาย


                   " เฮ้ย! ได้ไง เจ้าพวกนั้นวิ่งไปไหนกันแล้ว !" ผมร้อง ในขณะที่กำลังกดหัวชิโบโบ้ให้ต่ำลงไปในพุ่มไม้ แต่ดูเหมือนมันจะไม่จำเป็นแล้ว เมื่อเคนและริชาร์ดวิ่งหายไปตามฝูงชน 
                   ตอนนี้พวกเรากำลังซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้  ซึ่งห่างจากเคนจัง และ ริชาร์ดประมาณ 300  เมตร  แต่ทว่าตอนนี้สองคนนั่นกลับวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตไปที่ไหนสักแห่ง..
                    หรือว่าเจ้าพวกนั้นรู้ตัวแล้ว..ว่าพวกเราแอบสะกดรอยตาม!
                     " ได้ไงกัน..ทั้งกลิ่นแล้วก็พลังเวท พวกเราก็ซ่อนไว้หมดแล้วนะ" ไนน์บอก  พวกเรารีบวิ่งออกไปจากที่ซ่อนตัว เพื่อตามไปให้ทันเคนจังและริชาร์ด
                     ความจริงแล้ว..นี้คือเหตุการณ์แผนซ้อนแผน..
                     พวกเรากำลังปล่อยให้ริชาร์ดเป็นหมากล่อเหยื่อชิ้นใหญ่ให้ออกมา..
                     และเหยื่อที่ว่านั่นก็คือราเชล!  อุวะฮ่าฮ่า..
                     เอาละ ผมจะค่อยๆ อธิบายความเป็นมาของแผนนี่ให้ฟัง..  หลังจากเมื่อวานที่พวกเราทานข้าวเย็นเสร็จ  พวกเราทั้งสามคนจึงเริ่มออกสำรวจบ้านของริชาร์ดเพื่อหาเบาะแสของราเชล  ทว่า..ระหว่างที่เดินผ่านห้องครัวนั่นเอง..พวกเราก็ได้ยินบางสิ่งที่พวกแม่บ้านคุยกัน..
                    
ย้อนกลับไปเมื่อวาน
                 " เธอว่าปีนี้ ท่านราเชลจะแอบมาหาท่านริชาร์ดรึเปล่า " ไนน์ และชินโดเงี่ยหูฟังทันที เมื่อได้ยินแม่บ้านสองคนกำลังคุยกันอย่างลับๆ
                     " ไม่รู้สิยะ  ถึงพรุ่งนี้จะวันเกิดท่านริชาร์ด  แต่ปีนี้มันมีการดูตัวเพื่อเข้าพิธีอภิเษก ฉันว่าทางนั้นคงไม่ปล่อยตัวออกมาง่าย ๆ แน่" แม่บ้านอีกคนพูดขึ้น
                     " ก็ไม่แน่หรอกนะ! ท่านราเชลอาจจะแอบออกมาหาท่านริชาร์ดก็ได้ ก็ถ้าเกิดเข้าพิธีอภิเษกขึ้นมาจริงๆ  ท่านราเชลก็จะมาหาท่านริชาร์ดได้ยากขึ้นนะสิ" แม่บ้านอีกคนพูดด้วยท่าทางเห็นอกเห็นใจ
                      " นั่นสิ..เฮ้อ "  พวกเธอทั้งสองถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะกลับไปทำงานต่อ
                      
กลับมาที่ปัจจุบัน
                      สรุปก็คือ..พวกเรารู้ความลับมาว่า  ราเชลจะแอบออกมาหาน้องชายของเขาในวันเกิด  โดยที่ริชาร์ดเองน่าจะไม่รู้ ว่าคนๆ นั้นคือราเชล
                      ดังนั้น..เพื่อเป็นแผนล่อเสือเข้าถ้ำ ผมเลยส่งจดหมายข่มขู่ไปให้ราเชลว่า  ริชาร์ดกำลังจะถูกนินจาอาเครอนจับตัวไป จากนั้นผมจึงสั่งให้แม่บ้านไปเป่าหูริชาร์ดเพื่อให้ชวนเคนจังไปเที่ยว และให้ชินโดทำทีเป็นผู้ร่วมแผนการเพื่อช่วยเคนจังให้หนีไปเที่ยวกับริชาร์ดได้ โดยไม่ลืมให้ชินโดเป่าหูริชาร์ดว่า 'ให้เคนจัง ใส่ชุดนินจาอาเครอน'
                      และผมมั่นใจว่า..แผนนี้มันต้องสำเร็จ!!
                       " อยู่นั่นไง!" ชินโดร้องบอกก่อนจะมองดูนินจาอาเครอนกำลังอุ้มเด็กหนี พร้อมกับใครบางคนที่กำลังวิ่งไล่หลังเจ้าพวกนั่นอยู่
                       ผมไม่มั่นใจว่าคนที่กำลังวิ่งไล่ตามเคนจังอยู่หน้าเราจะใช่ราเชลรึเปล่า เพราะเจ้านั่นส่วมผ้าคลุมสีดำทั้งตัวอย่างมิดชิด อีกอย่างริชาร์ดเองก็เคยเกือบโดนลักพาตัวจากคนร้ายแล้วเหมือนกัน  ดังนั้นพวกเราจึงยังสรุปแน่ชัดไม่ได้ ว่าใครกำลังวิ่งตามเคนจัง
                       แต่ว่า..ถ้าเจ้านั่นมาทำให้แผนผมพังแล้วละก็..
                       มันผู้นั้นต้องตาย!! ( หน้าเหี้ยม )
                       " หลบหน่อยๆๆ " เสียงเคนจังดังขึ้นเป็นระยะ  ผู้คนในเมืองต่างหลบทางให้พวกเขาอย่างอลม่าน  บ้างก็ชนแผงผลไม้ บ้างก็ล้มลงไปกองอยู่กับพื้น
                       " จะไปไหนน่ะ ชิโบโบ้!!" ชินโดร้องขึ้น ผมหันไปมองชิโบโบ้ที่กำลังวิ่งนำหน้าพวกผมไป  สีหน้าของชิโบโบ้กำลังแสดงออกว่าโกรธจัด
                       ดูเหมือนเจ้านี่กำลังวิ่งตามไปช่วยเคนจัง
                       แต่เฮ้ย!!!
                       ชิโบโบ้..
                       " =[]= ง..งามไส้" พวกเราพูดขึ้นพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง
                       " ชิโบโบ้!! ขา ขา ขา ขา" ผมร้องเรียก เจ้านั่นหันหน้ามามองพวกเราอย่างสงสัย ก่อนจะมุ่งตรงไปหาเคนจังอย่างไม่คิดชีวิต โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
                       " กรี๊ดดดดดดด " ชาวเมืองเริ่มหวีดร้องอย่างตกใจ ก่อนจะหลีกทางให้ชิโบโบ้อย่างหวาดกลัว ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ว่ามีอะไรบางอย่างแปลกไป
                      ใช่..มันแปลกไปมาก..
                       เพราะขาของชิโบโบ้กำลังกลายเป็นขามังกรเหมือนเดิม  ครึ่งล่างของเจ้านั่นกลายเป็นมังกรหมดแล้ว!!
                        "  กรี๊ดดดดดดดดด ปีศาจ ปีศาจ!! " ชาวเมืองต่างร้องตะโกนแจ้งเหตุกันอย่างตกใจ  ทุกคนกำลังตะลึงงึงงัน กับร่างกายของชิโบโบ้ที่กำลังเปลี่ยนไปเป็นมังกรทีละนิดละน้อย เช่นเดียวกับเคนจัง และ บุคคลลึกลับชุดดำที่กำลังมองดูชิโบโบ้อย่างประหลาดใจ 
                     แหงละ..โซลเมดไม่ใช่เมืองที่ใช้เวทมนตร์  คนที่นี่แทบจะไม่มีใครใช้เวทมนตร์ได้เลยด้วยซ้ำ  ถ้าชิโบโบ้กลายร่างเป็นมังกรอย่างสมบูรณ์แบบแล้วละก็ อีกไม่นานตัวชิโบโบ้ก็จะโตขึ้น ..มีหวังทหารบุกมาเป็นกองทัพแน่ๆ
                     แต่ว่า..เพราะอะไรกันชิโบโบ้ถึงกลายร่าง ?
                     ถ้าอย่างงั้น เคนจังจะกลายเป็นผู้ชายเลยรึเปล่า ??
                     " งานเข้าแน่ไนท์  รีบบอกให้เคนจังผนึกชิโบโบ้เถอะ"  ไนน์พูดขึ้น เวลาแบบนี้ขืนชักช้า พวกทหารต้องกรู่กันเข้ามาแน่ๆ
                     " เคน  รีบผนึกชิโบโบ้เร็วเข้า เจ้านั่นกำลังจะกลายร่างเป็นมังกรแล้ว!!" 
                
ดูเหมือนเคนจังเองจะรู้แล้วว่าพวกเราแอบตามมา  เคนจังผงกหัวรับอย่างเข้าใจ เขาวางริชาร์ดลงไว้ข้างกาย ก่อนจะยื่นมือออกมาข้างหน้าตั้งฉากกับพื้น
                    ร่างของชิโบโบ้กลายเป็นมังกรไปทั้งตัวแล้ว ที่หน้าของชิโบโบ้ขึ้นเกล็ดสีเขียวอ่อนทีละนิด ขนาดตัวของเจ้านี่เริ่มใหญ่พอๆ กับตู้คอร์นเนอร์   ฮ๊า!! ในที่สุดชิโบโบ้ก็กำลังจะสมบูรณ์แบบ  สมกับที่พวกเรารอคอยมานาน!!
                    " นี่มันไม่ใช่เวลามาดีใจกับการกลายร่างหรอกนะ " ชินโดหันมาบอกผมเบาๆ อย่างรู้ทัน ตอนนี้ตัวของชิโบโบ้โตขึ้นอย่างรวดเร็วจนสูงราวๆ 50 ฟุต  ขืนใหญ่กว่านี้..ชิโบโบ้ได้เหยียบที่นี่เละแน่ๆ 
                    " ถ้างั้นทางเราก็ต้องรีบแล้ว " ไนน์เปรยเบาๆ ผมพยักหน้ารับก่อนจะรีบร่ายเวทบังตาชาวเมืองไว้ ชาวเมืองทุกคนสงบนิ่งอยู่ท่าเดิม ก่อนร่างชิโบโบ้จะเกิดเป็นแสงสีขาวสว่างจ้า ว่าแล้วก็พุ่งตรงไปยังมือของเคนจัง
                      พวกเรารีบวิ่งไปที่เคนจังก่อนจะปลดผนึกเวทเพื่อให้ชาวเมืองทุกคนจึงกลับมาอยู่ในสภาวะปกติ  เวทเมื่อกี้เป็นแค่เวทง่าย ๆ นั่นเพราะอย่างที่ผมเคยพูดไปว่าที่นี่เป็นเมืองที่ไม่ใช้เวทมนตร์ ดังนั้นการใช้พลังเวทในโซลเมดจึงถูกจำกัด พวกเราจะใช้ได้เพียงเวทเบื้องต้น ดังนั้นเวทเมื่อครู่มันก็มีผลแค่ทำให้ชาวบ้านหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แต่พวกเขาจะไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด อาจจะจำได้เลือนลางแต่ก็นึกไม่ออก  
                     " บ้าชะมัด  พวกนายตามฉันออกมาทำไมเนี้ย" เคนจังสบถในขณะที่กำลังถอดหัวเต่าออกมา  พวกเรารีบจับมันใส่ไว้เหมือนเดิมก่อนจะรีบพาเคนจังและริชาร์ดเข้าไปหลบในซอกซอยเล็กๆ
                    ดูเหมือนยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเคนจัง.. แต่ไอคนลึกลับชุดดำนั่น น่าจะกำลังตามหาเราอยู่..
                    เจ้าบ้านั่นมันเป็นใครกันแน่นะ!!               




***********




เคนบรรยาย

 

“ พวกนายจะตามฉันมาทำซากอะไรเนี้ย” ผมบ่นก่อนจะขยุ้มคอเสื้อไนท์และชินโดอย่างเอาเป็นเอาตาย 

ไอชุดนินจาเต่าบ้านี่ก็ร้อนจะตายชักอยู่แล้ว ยังมีเรื่องให้ปวดหัวอีก..

แต่เดี๋ยวก่อนนะ..แล้วพวกนี้รู้ได้ไงว่าผมใส่ชุดนินจาเต่า ?

หรือว่า..ไอชินโดหักหลังผม!!

“ มีอะไรงั้นเหรอ   ริชาร์ดถามผมเสี้ยงจ้อย ก่อนจะแอ๊บแบ๊วท่าแก้มป่องตามแบบฉบับ  ผมรีบเบี่ยงหน้าหนีก่อนจะลากสองแฝดและชินโดให้ไปคุยทางอื่น  มันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นจะต้องคุยกันตอนนี้ แต่ผมว่าการให้พวกนี้รู้ไว้ก่อนก็ดีเช่นกัน  เพราะว่าตอนนี้ไนท์ร่ายเวท ผม และ ริชาร์ด รวมทั้งคนที่ตามพวกเรามา.. ไม่ถูกเวทสะกดไว้ ต่างจากชาวเมืองที่สงบนิ่ง ?
                      “ เมื่อกี้ ริชาร์ดกับคนชุดดำนั่นมันขยับตัวได้ มันเป็นเรื่องที่แปลกใช่มั้ย!?” ผมบอกทั้งสามเบาๆ  ตามที่ตัวเองคิด

“ ถ้าอย่างนั้นก็เป็นไปได้สูงว่าชายคนนั้นอาจจะเป็นราเชล  เพราะว่าเอเลนน่าใช้เวทได้ ดังนั้นคงจะไม่แปลกถ้าลูกหลานของเอเลนน่าจะใช้เวทได้เช่นกันหรือไม่ก็อาจจะมีพลังเวทไหลเวียนอยู่”  ไนน์อธิบาย

“ ราเชล ?  ไอคนชุดดำที่ตามเรามาคือเขานะเหรอ !!” ผมร้องบอก ทั้งสามพยักหน้ารับ ก่อนจะทำปากจุ๊ๆ เพื่อไม่ให้ริชาร์ดได้ยิน

“ บางทีอาจจะไม่ใช่เขา เพราะเกโนเลียก็มีผู้ใช้เวทอยู่หลาย  ว่าแต่เคนจังเป็นไงบ้าง หวังว่าตอนนี้ร่างของเคนจังคงไม่คืนสภาพหรอกนะ ? .." ไนท์ถามผม  
                      " ก็ไม่แน่ใจเท่าไร .. แต่รู้สึกเหมือนตัวเองยังมีหน้าอกอยู่น่ะ" ผมตอบตามความจริง แต่ทำไมเจ้าพวกนี้ต้องทำหน้าผิดหวังแบบสุดๆ เวลาผมจะคืนร่างเป็นผู้ชายด้วยละ =_=
                      " เอาเป็นว่า นายก็อยู่กับริชาร์ดก่อนแล้วกัน ตอนนี้ไอชุดดำอะไรนั่นอาจจะไหวตัวทันแล้ว  ดังนั้นพวกเราจะทิ้งห่างจากนายสักระยะ แล้วค่อยสะกดรอยตามไปอีกที พวกเราจะต้องจับตัวไอคนชุดดำให้ได้ก่อนที่จะพลาดโอกาส "  ไนน์พูดขึ้นก่อนจะมองหน้าผม  สายตาของหมอนั่นดูเหมือนจะกำลังหวังว่า แผนครั้งนี้ต้องประสบความสำเร็จ 100%  
                      ซึ่งสายตานั้นก็แฝงความหมายนัยๆ ไว้ว่า..’แผนพลาด แกตาย’
                      " ที่สำคัญ..ฉันอยากจะให้เคนจังช่วยทำเหมือนผู้ร้ายที่ลักพาตัวริชาร์ดหน่อยจะได้มั้ย” ไนท์ถามผมเบาๆ สายตาของทั้งสามจ้องตาผมเหมือนกับจะทะลวงเข้ามาถึงสมอง ..นี่ถ้าเกิดผมไม่พยักหน้ารับ..ก็คือเดี้ยงลูกเดียวสินะ -*-

“เอาละ ถ้าเข้าใจแล้ว..ก็แยกย้ายกัน” ไนท์กล่าวทิ้งท้ายเมื่อผมพยักหน้ารับ  ก่อนไนท์จะเดินนำหน้าชินโดและไนน์ออกไปจากตรอกเล็กๆ นี่ก่อน

เอาเถอะ ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรตอนนี้เท่าไร  แต่ว่า..ถ้าผมสามารถจับไอชุดดำนั่นได้เมื่อไร มันก็อาจจะหมายถึง..

ผม...

...

สามารถถอดไอชุดเวรนี่ได้

ดังนั้น..ผมขอสู้ตาย! *0*

 





***********







ร้านน้ำชาขึ้นชื่อเมืองโซลเมด
ราเชลบรรยาย

                ตอนนี้คือเวลาเที่ยงตรง ผมกำลังแวะพักอยู่บริเวณร้านน้ำชาใจกลางโซลเมด  ใคร ๆ ก็มองว่าผมคือชายผู้หน้าตาดีอันดับหนึ่งในโซลเมด  และแน่นอนว่าผมยอมรับกับคำกล่าวนั้น  เพราะว่า... ผมคือรัชทายาทหนึ่งเดียวที่สุดแสนจะเพอร์เฟ็ค!! 
                ใช่แล้ว..ผมคือเจ้าชายราเชลผู้รูปงาม  ที่ยากจะหาชายใดมาทัดเทียม แต่โชคชะตาก็มักจะเล่นตลกบ่อยๆ  ก็อย่างว่าละนะ ..เมื่อพระเจ้ามอบพรอันแสนวิเศษมาให้ เหล่ามารร้ายก็ต้องออกโรงขัดขวาง  เพราะถึงผมจะหน้าตาดี..แต่ผมก็ต้องพลัดพรากจากน้องชายผู้เป็นที่รักยิ่ง  
                " 189 สาย.."  ผมมองหน้าจอมือถือด้วยสีหน้ากังวลใจ ผมรู้ดีว่าการขมวดคิ้วนั้นจะทำให้เกิดรอยเหี่ยวย่นบนหน้าผาก  แต่ว่า..ความห่วงใยในจิตใจอันแสนบอบบางของผม คงมิอาจละทิ้งความกังวล ที่มีต่อน้องชายสุดที่รักของผมได้~
                แหม...ผมเนี้ย  ดูยังไงก็เพรียบพร้อมจริงๆ เล้ย!!
                 " ขณะนี้ เกิดเหตุจราจลที่พระราชวังโซลเมด เมื่อมีเสียงระเบิดดังขึ้นกลางห้องโถง ซึ่งเป็นสถานที่จัดพิธีดูตัว ของเจ้าชายราเชลคะ"  เสียงนักข่าวสาวพูดขึ้น  ผมมองดูจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ ใจกลางเมืองโซลเมด  ที่ขณะนี้กำลังเปิดคลิปวิดีโอที่บันทึกจากเหตุการณ์ในปราสาทของผม
                 มันเป็นข่าวที่น่าสลด...แต่ก็เจ๋งดี  
                 เพราะว่ามันเป็นฝีมือผมเองแหละ  โฮะๆ
                 " ปิ๊ป ปี่ ปิ๊ป.."   ผมจ้องมองดูเบอร์ปลายสายอีกครั้ง  ลิซ่าโทรเข้าเครื่องผมเป็นครั้งที่ 190  ผมรีบกระชับหมวกแก็ปให้เข้าที่ ก่อนจะรับสายเธอทันที
                " ว่าไงลิซ่า.! ทุกอย่างโอเคมั้ย"  ผมกรอกเสียงตามปลายสาย ในขณะที่ทางนู้นเองก็มีเสียงแอ็ฟเฟ็คดังลอดเข้ามาเป็นระยะ
                 " สถานการณ์ปกติคะ กรี๊ดดด ..ตอนนี้ระเบิดลูกที่ 15 ตู้ม.... เพิ่งจุดไป กรี๊ดดด.. ตัวปลอมของคุณก็หลบออกประตูหลังของพระราชวังไปแล้วคะ...ตู้มมม" ลิซ่าตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ผิดกลับเสียงรอบๆ ตัวของเธอ ที่ฟังยังไงก็เหมือนอยู่ในสงคราม
                  สาบานเหอะ..ผมจะไม่ทำให้ผู้หญิงคนนี้โกรธแน่!! 
                  " งั้นก็ดีแล้วละ... ทางฉันก็ยุ่งๆ นิดหน่อย แต่คิดว่าอีกไม่นานคงจะเสร็จภารกิจ" ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด  แหงละ..น้องชายของผมโดนจับตัวไปทั้งคนนี้นา!!  ชายผู้มีจิตใจใสซื่อบริสุทธิ์อย่างผมคงไม่มีกระจิตกระใจไปนั่งดูตัวอยู่หรอก  แล้วมันก็เป็นเวลาที่เหมาะสม ที่ผมจะต้องแสดงความแมนแบบเอ็กตร้า(extra) ให้ริชาร์ดเห็น   เพื่อให้เขาเข้าใจตัวผมมากขึ้น!!!
                  " ดิฉันหวังว่าภารกิจของท่านราเชลคงจะยิ่งใหญ่มาก..จนมันคุ้มค่า ที่ท่านสั่งให้ฉันทำลายงานพิธีพร้อมทั้งห้องโถงอายุกว่าร้อยปีนะคะ" ลิซ่าส่งเสียงเอ็ดมาตามปลายสาย ผมได้แต่กลืนน้ำลายเฮือกเบา ๆ   
                  " แน่นอนอยู่แล้ว!  เพราะว่านอกจากฉันจะหล่อ ฉันยังมีสายตาที่มองการณ์ไกลมากนะ!" ผมบอกหล่อน    โถ่ลิซ่าที่รัก..  ได้โปรดเข้าใจจิตใจอันอ่อนโยนของบุรุษหนุ่มแสนดีคนนี้ด้วยเถอะ~เพราะภารกิจนี้ มันคือการช่วยชีวิตเด็กหนุ่มวัยน้อยๆ จากกลุ่มโจรตัวฉกาจเชียวนะ!!
                  " งั้นดิฉันก็ขอเตือนท่านไว้ก่อน  ว่าการมองการณ์ไกลกับสายตายาวมันต่างกัน  และหวังว่าท่านคงเข้าใจในจุดยืนของตัวเองดี" ลิซ่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบๆ อีกครั้ง
                  " รู้แล้วละน่าๆ.. เลิกกัดฉันสักทีเถอะ  ตราบใดที่แผนยังไม่แตก ท่านพ่อกับท่านแม่ก็ไม่มีทางรู้หรอกน่า!"  ผมตอบกลับ
                   ไม่ว่ายังไง การช่วยริชาร์ดจากพวกโจรใจมารนั้น ก็สำคัญที่สุด!!  พวกมันช่างโหดร้ายยิ่งนัก ที่ปลอมตัวเป็นนินจาอาเครอนเพื่อลักพาตัวริชาร์ด!  หัวใจเด็กหนุ่มตัวน้อยๆ จะถูกย่ำยียังไงบ้างก็ไม่รู้!!  อนาคตน้องชายของผม อาจจะไม่อยากดูการ์ตูนเรื่องนี้อีกแล้วก็ได้!! เฮือกกก
                   " นั้นมันเป็นเรื่องที่แน่นอนคะ...อ่อ.. ก่อนท่านคิดจะตัดสายฉันทิ้ง  ฉันขอบอกกับท่านไว้สักอย่างนะคะ " ลิซ่าพูดขึ้นเมื่อผมเงียบไป  ดูเหมือนเธอจะเดาใจผมออก ว่าผมเตรียมจะชิงวางสายจากเธอ
                   " ว่ามาสิ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงอ้อน ๆ  เพราะรู้ดีว่า ไอสิ่งที่กำลังจะพูดออกมาจากปากเธอ คงไม่ใช่ประโยคที่ชื่นชมผมเท่าไรนัก  ผมเข้าใจดีว่า..ผู้หญิงส่วนใหญ่จะไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งพวกเธอได้เห็นผลของสิ่งที่ผู้ชายทำ.. เฮ้อ
                   อะไรมันจะน่าเศร้าปานนี้..
                   " คะ..ฉันอยากจะบอกท่านว่า  ถ้าคุณไม่ใช่รัชทายาทของโซลเมดแล้วละก็  ฉันคงจะสั่งเนรเทศคุณออกนอกโลกไปนานแล้วละคะ ปิ๊ป"  ลิซ่าตัดสายทิ้งทันที เมื่อเธอพูดจบ
                   เห็นมั้ยละ!! ผมพูดผิดซะที่ไหน  บอกแล้วไงปัญญาผมหลักแหลม.. ว่าแต่ว่านะ  ลิซ่าเป็นแค่แม่นมผมไม่ใช่รึไง.. ไหงเธอกล้าตัดสายผมทิ้งเล่า!!!
                    ผมเก็บมือถือเข้ากระเป๋าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะวางเงินไว้บนโต๊ะ แล้วรีบออกจากร้าน..  แม้ประโยคเมื่อครู่จะฟังดูหดหู่สำหรับผมไปนิด แต่ผมก็รู้ดีว่า ลิซ่าเป็นคนอ่อนโยนมากแค่ไหน  เพราะไม่ว่าผมจะเอาแต่ใจขนาดไหน ลิซ่าก็อยู่ข้างผมเสมอ..
                    เธอช่างเป็นผู้หญิงที่แสนดีจริงๆ... เหมือนกับผมที่ใจกว้างและอ่อนโยน พร้อมทั้งจิตใจโอบอ้อมอารี..แต่ก็แข็งแกร่งดุจหินผา..
                    เฮ้อ...ความเพอร์แฟ็คของผม..จะเล่าเป็นเดือนคงจะไม่จบจริงๆ
                    ฉุดความเพอร์แฟ็คของเขาไม่อยู่เลยจริงๆ...ผู้ชายคนนี้!! โฮะๆ
                    แต่ว่าตอนนี้ ไม่ใช่เวลาที่จะมาชื่นชมความงดงามของตัวผมหรอกนะ!  เพราะนี้คือช่วงเวลาสำคัญ ที่ผมต้องรีบ...
                รีบไปช่วยริชาร์ด!

 



 

 


***********





 


ร้าน Toy's Kid



            " จากนั้นเราจะหันพริกใส่ลงไป..."  ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง นั่นอาจจะเป็นเพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าว แถมตัวผมเองยังใส่ชุดอับๆ..อีกทั้ง..ตอนนี้ผมยังได้ทำสิ่งที่น่าอับอายลงไปอีกด้วย!!
           =[]=! โอ้ มาย ก๊อสสสสสสสสสสสสสสสส
           ผมหยิบหอกขึ้นมาหั่นพริกด้วยท่าทางประณีต...ใช่ คุณอ่านไม่ผิดหรอก  ผมกำลังใช้หอกหั่นพริก!!!  ให้ตายเถอะซาร่า.. บอกผมทีว่านี่มันคือการ์ตูนนินจาอาเครอน ขวัญใจเด็ก'ผู้ชาย'!
         
" สุดยอดเลย!!" พวกเด็กๆ ต่างส่งเสียงโห่ร้องด้วยท่าทีตื่นเต้น  ให้ผมเดา...ถ้าไอเด็กพวกนี้มันหงายหลังลงไปกลิ้งดีใจไปมากับพื้นได้... พวกมันคงจะทำไปแล้ว!!!
            " อย่าลืม ..ต้มน้ำให้เดือดก่อนนะ เวลาใส่ส่วนผสม"  ผมบอกก่อนจะนิ้วชี้ขึ้นมา ทำท่าเหมือนเหมือนอาจารย์เด็กประถมที่กำลังสอนเด็กๆ ด้วยท่าแอ๊บแบ๊วนิดๆ      
            " ซูซีนาโด้!!! พยายามเข้านะ!"  พวกเด็ก ๆ เริ่มตะโกนโวกเวกโวยวายอีกรอบ หลังจากผมเริ่มใส่ไก่และเคี่ยวน้ำซุปในหม้อ
            ตอนนี้คุณคงรู้แล้วสินะ..ว่าผมกำลังทำบ้าอะไอยู่  ... ใช่แล้ว ผมกำลังทำอาหาร !! เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว..คือ
            นินจาอาเครอนคือการ์ตูนทำอาหาร!!!!!
            " เย้!!! ควันขึ้นแล้ว ><" พวกเด็กๆ กรีดร้องอย่างสะใจ  นี่ถ้าหม้อบึ้มหรือร้านไฟไหม้ขึ้นมา ดูท่าไอเด็กพวกนี้คงได้กระโดดตีลังกาไปข้างหลัง 2 ม้วนจบ เพื่อแสดงความยินดี ชัวร์ =_=
            " อลิซานาโด้!! พยายามเข้านะ!!" ริชาร์ดโห่ร้องอย่างชอบใจ ผมได้แต่เหลียวมองอย่างงอนๆ   แหงละ! ใครมันจะไปดีใจ ถูกบังคับให้ใส่ชุดมาร์ตคอร์สหนักเกือบกิโลโดยไม่ให้ถอดหัวโผล่หน้าออกมาหายใจเลยสักครั้ง!
            ไอเด็กนี่มันใจร้ายเกินปีศาจแมวไปแล้ว!!!(ย้อนไปดูตอน 6)
             " เรียบร้อยแล้ว ซุบไก่พริกหยวก" ผมบอกในขณะที่กำลังตักซุปงี่เง่านี่ใส่ถ้วยหรู  ว่าพลางก็ยกมันขึ้นมาแล้วยื่นมันไปข้างหน้าเหมือนรายการอาหารทั่วไป จะผิดกันก็ตรงที่.. เชฟคือตัวการ์ตูนหน้าโหด แบบเด็กร้องยังเงียบ..เป็นคนทำอาหาร!!
             " สุดยอดเลย!"  พวกเด็กๆ เริ่มส่งเสียงโหวกเหวกอีกรอบ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงปรบมือ  ผมหันไปมองเจ้าของร้านที่กำลังยืนยิ้มเฉ่ง ก่อนจะชูนิ้วโป้งแทนความหมายว่าเยี่ยมมาให้ผม
             ฉันว่าแกควรจะหุบยิ้ม ก่อนที่ฉันจะเอาหอกไปจิ้มลูกกระเดือกแกดีกว่านะ !!
             แน่นอน...ไอการที่พระเอกอย่างผมต้องลดตัวไปทำอะไรงี่เง่า   เหตุผลก็เนื่องมาจากตาแก่เจ้าของร้านคนนี้นี่แหละ!! =[]=
            -ย้อนกลับไปเมื่อ 10 นาทีก่อน-
            " คอลเลคชั่นใหม่เหรอฮะ!" ริชาร์ดยิ้มแป้นก่อนจะหยิบชุดฟิกเกอร์นินจาอาเครอนมากอดแน่น  ขณะเดียวกัน มืออีกข้างก็ถือหอกขนาดจิ๋วซึ่งเป็นพลาสติก และมันก็คือหนึ่งในอาวุธของซูซีนาโด้
            " เป็นของใหม่มากทีเดียวน้า.. ตอนนี้ทั้งร้านมีแค่หนึ่งชุดเท่านั้น กว่าทางโรงงานจะผลิตออกมาจัดจำหน่ายคงต้องรอตั้งเดือนหนึ่งแน่ะ" ลุงเจ้าของร้านพูดขึ้นก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย..
            " ว่ามาเลย ลุงกออัส จะเอาเท่าไร ผมจ่ายไม่อั้นนะ!" ริชาร์ดบอก สายตาของเจ้านี่กำลังระยิบระยับด้วยความอยากได้  
            นี่ถ้าผม..เป็นผู้ใหญ่ใจร้าย ผมคงจะด่าริชาร์ดชาร์ดไปแล้วแหละ...
            ' ไอเด็กโง่เอ้ย โดนตาเฒ่าหลอกอยู่นะเฟ้ย!!!'  จะว่าไงดี..อันที่จริง ผมก็ด่าเจ้านี่ไปในใจตั้งนานแล้วละ ฮ่าๆ
            " ไม่ได้หรอก.. ขายไม่ได้  ถ้าเด็กคนอื่นรู้ว่าฉันขายของเล่นคอลเลคชั่นจำกัดให้เธอ  ..ฉันอาจจะถูกทางกระทรวงของเล่น(???) สั่งปิดร้านได้นะ.." ลุงออกัสอะไรนั่นบอก..
            =_=  กระทรวงของเล่น ?! ให้ตายเหอะ! เด็ก 8 ขวบมันยังรู้เลยนะ ว่ามันไม่มีอยู่จริงอ้า!
            " งั้นจะทำยังไงดีละฮะ..."  ริชาร์ดเริ่มทำหน้ากลุ้ม  ซึ่งดูจากสถานการณ์แล้ว  ไอเด็กนี่ดูท่าจะเชื่อจริงๆแหะ ว่ามันมีกระทรวงอะไรนั่นอยู่จริงๆ   ผมได้แต่มองตาเฒ่าออกัสหลอกริชาร์ดอยู่ห่างๆ  ในขณะที่ตอนนี้เด็กๆ กลุ่มหนึ่งกำลังรุมล้อมผมอยู่
           " ง่ายนิดเดียวเอง..." ตาเฒ่าออกัสเริ่มออกข้อเสนอ
           " ยังไงฮะ.." ริชาร์ดติดกับ
           " ก็แค่ให้เพื่อนเธอ แสดงเป็นซูซีนาโด้เพื่อประชาสัมพันธ์ร้านก็พอ ^^" 
           ผมหันขวับไปมองตาเฒ่าออกัสทันที ที่เขาพูดจบ  เจ้านั่นยิ้มแป้นมาทางผมอย่างพอใจ ก่อนริชาร์ดจะหันมามองผมด้วยสายตาออดอ้อน ก่อนจะหันไปตกลงกับตาเฒ่านั่นโดยไม่รอฟังคำตอบจากผม
           ...ให้มันได้อย่างงี้สิวะ!!!!....
           -กลับมาที่ปัจจุบัน-
           " กรี๊ดดดดดดดด..ไม่ไหวแล้ว! ซูซีนาโด้สุดยอดมาก T^T" เด็กคนหนึ่งกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง  ผมมองดูเด็กผู้ชายคนนั้นที่กำลังส่อแววทำร้ายตัวเอง  ในขณะที่เด็กคนอื่นๆ ก็เริ่มร้องไห้ออกมา  ..โอเค ชัดเจนเลยว่า ไอเด็กพวกนี้มันโรคจิต!! อันที่จริงคือมันก็ไม่ปรกติตั้งแต่ไอเด็กผู้ชายพวกนี้มันคลั่งไคล้การ์ตูนทำอาหารของเด็กผู้หญิงแล้วนั่นแหละ =_=
           " ผมสัญญา....ซูซีนาโด้!! ผมจะเป็นให้ได้อย่างนินจาอาเครอน!!!"  เด็กผู้ชายอีกคนลุกขึ้นตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะตามมาด้วยเด็กกลุ่มใหญ่ๆ ที่กำลังลุกขึ้นพรึบ อย่างกับพวกทหารเกณฑ์เกาหลีเหนือ  และแน่นอนว่าเด็กพวกนี้กำลังน้ำตาไหลพราก..
           ใครก็ได้  ตอบผมที... ไอการ์ตูนงี่เง่านี่มันมีอะไรน่าเอาเยี่ยงอย่างงั้นเหรอ!?? ผมว่าเราน่าจะจัดตั้งสมาคมผู้ปกครองขึ้นมาต่อต้านไอการ์ตูนประเภทนี้กันดีกว่านะ  เอาแบบว่า..ไม่ให้มันได้ฉายซ้ำกันไปเลย.. ไม่ก็แบนไม่ให้มันมีตอนต่อไปเลยจะยิ่งดี เชื่อผมสิ..ถ้าทำแบบนี้ เด็กๆ โซลเมดในอนาคตจะปลอดภัย และ ห่างไกลจากอาการโรคจิตแน่!!
           " ถ้าอย่างนั้น พวกเธอก็ต้องซื้อชุดฟิกเกอร์รุ่นใหม่ล่าสุดนี้ไปตั้งโชว์ เพื่อเป็นเกียรติแก่ซูซีนาโด้นะ ... มาเร็วๆ ชุดละ 5000 เกล.."  ตาเฒ่าเจ้าของร้านที่เงียบอยู่นาน พูดขึ้นทันที หลังจากเด็กๆ เริ่มสติแตก  ซึ่งเมื่อผมมองดูชุดฟิกเกอร์ที่ตาแก่นั่นกำลังขายล่อเด็กๆ อยู่ มันก็คือชุดเดียวกับที่ตาแก่นั่นหลอกริชาร์ดว่ามีเพียงอันเดียวนั่นเอง..
          ไอเฒ่าโฉดชั่ว!!! 
           ผมเหลือบสายตาไปมองริชาร์ดที่กำลังอุ้มฟิกเกอร์ตัวใหม่ไว้ในอกอย่างหลงใหล  ก่อนเจ้านั่นจะทำท่ายิ้มกัดฟัน หลุบสายตาต่ำ ท่าทางเหมือนคนกำลังอาย 
           แต่ให้ตายเหอะ..มันจะเขินฟิกเกอร์รูปเต่าทำซากอะไรเนี้ย???
           " นี่ ตาแก่.. เสร็จงานแล้ว ฉันก็ขอตัวละ" ผมร่ำลา ก่อนจะรีบลากรีชาร์ดที่กำลังเสียสติตามเด็กคนอื่นๆ ไปอีกคน  ตอนอยู่ที่โลกมนุษย์ ผมก็คิดว่าตัวเองงี่เง่าสุดๆ แล้วนะ ที่ยังซื้อ C-Kids มาอ่าน  ..แต่ใครจะไปรู้ เหนือชักโครกยังมีฝาปิด..
           เด็กโซลเมด คลั่งการ์ตูนได้งี่เง่ากว่าตัวผมอีกด้วยซ้ำ   ...เอเมน...
           " วันหลังก็มาช่วยกันทำงานอีกนะ นังหนู"  ตาเฒ่ากออัสบอกก่อนจะยิ้มแป้นเหมือนแป๊ะยิ้ม  
           " ลาละ" ผมทิ้งคำห้วนๆ ก่อนจูงริชาร์ดออกนอกร้านไป
           เอาน่าเคน.. นายคงไม่อยากกลายเป็นฆาตกรฆ่าตาเฒ่าหน้าเลือดหรอก.. อีกอย่างคิดคุกที่โซลเมดคงไม่ปลอดภัยแน่ ถ้าผมยังอยู่ในร่างผู้หญิง ..นี่ถ้าเกิดผมข่มขืนตัวเองขึ้นมาล่ะ ? มันจะกลายเป็นยังไงเนี้ย >w<  ( ฉันมั่นใจว่าคงไม่มีใครทำแบบนั้นได้หรอกนะ)
            



             ผมลากริชาร์ดมาเรื่อยๆ จนถึงสวนแห่งความรัก  ถ้าจะให้บรรยายบรรยากาศของมัน ผมว่ามันก็เหมือนสวนที่เต็มไปด้วยสีชมพูนั่นแหละ  ตั้งแต่ประตูยันน้ำในสระ ทุกอย่างเป็นสีชมพู -*-
             " สวนนี้มีประวัติยาวนานมากเลยแหละ อลิซาเบธ"  ริชาร์ดพูดขึ้นเมื่อผมจูงเจ้านั่นเข้ามานั่งอยู่บริเวณน้ำพุสีชมพูสดใส  ถัดจากน้ำพุไปมีสระน้ำขนาดใหญ่ ที่ข้างในมีหงส์สีชมพูกำลังลอยอยู่เหนือน้ำ
             หงส์สีชมพูรวมตัวกันเป็นคู่ๆ ลอยเอาปากชนกันอยู่ในน้ำ เหมือนพยายามทำให้คอของมันทั้งสองตัวประกบกันเป็นรูปหัวใจ  
             " ประวัติอะไร?" ผมทวนถามริชาร์ดก่อนจะถอดหัวมาสคอร์ตออก  
            ให้ตายเถอะ!!  ผมว่าการทนใส่ไอชุดอบเหงื่อนี่...ไม่เกินวันเดียว เชื่อสิ คุณต้องตายดับดิ้นอยู่ภายในไอชุดเฮงซวยนี่แน่!  
             แต่เดี๋ยวก่อน คิดๆดูแล้ว ถ้าใส่ไอนี้  ก็จะช่วยเฟิร์มหุ่นได้ด้วยนะ  ผมปิ๊งไอเดียดีๆ ออกแล้ว! ผมจะขายชุดมาสคอร์ตลดความอ้วน!
             " อลิซาเบธ..ทำหน้าได้หน้าเลือดมากเลยนะ" ริชาร์ดแขวะ
             แกหาว่าฉันงกเรอะ!?  เดี๋ยวพ่อจับกดน้ำซะนี่...    ผมผลักหัวเจ้านั่นเบาๆ ก่อนจะลุกไปยังลานขายขนม ซึ่งมีริชาร์ดเดินตามมาติด ๆ  
             ทางที่ผมเดิน โบกปูนสีชมพูอ่อน ๆ และพื้นหญ้าข้างๆ ก็เป็นสีชมพูโทนเข้มๆ เรียงความเข้มอ่อนบ้างเพื่อความสวยงาม  .. แต่ถ้าถามความคิดผม ผมว่าไอสวนที่มีเฉพาะ ' สีชมพู' มันน่าหดหู่มากกว่า!!! ยิ่งถ้าเป็นสวนที่มีอยู่ในนิยายซึ่งไร้ร่องรอยของนางเอกแบบนี้!!!!
             กูอยากจะบ้าต๊ายยยยยยยยยย! (คำหยาบเพื่อสนุกสนานครับ)
             " อลิซาเบธ เธอเริ่มไม่สบายแล้วสินะ.. หน้าเธอเหมือนคนกำลังทนอมขี้เลย..ไหวรึเปล่า?" ริชาร์ดถามผมด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย ผมได้แต่ส่งสายตาโหดๆ กลับไป  แหม..จะภูมิใจดีมั้ยที่มันเป็นห่วงผม  แต่ผมว่ามันจะซึ้งกว่านี้นะ ถ้าไอ้เด็กเวรนี่ไม่พูดคำว่า ทนอมขี้ น่ะ
             ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้!! 
              " เธอคงจะเครียดใช่มั้ยล่ะ?  ชินโดบอกว่าเวลาเธอเครียดเธอจะทำตัวแบบนี้แหละ" ริชาร์ดเสริมเหมือนรู้ใจผม  ให้ตายสิ..ไอชินโดไปสอนอะไรเด็กมาฟร่ะเนี้ย!?  
              ผมชักหนาวแล้วแหะ ถ้าริชาร์ดจะเจริญรอยตามชินโด!! ในฐานะคุณพ่อ ผมยอมไม่ได้!!! (ไปเป็นตอนไหนกันห๊า ??)
             " เอ่อ ฉันว่า เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า..ตกลงประวัติที่นี่มีอะไรงั้นเรอะ!?"  ผมบอกริชาร์ด ก่อนจะสั่งไอติมไปพลางๆ
             " มันน่าเศร้ามากเลยแหละ ..เป็นเรื่องของท่านเอเลนน่า" ริชาร์ดเปรยก่อนจะรับไอติมจากมือผมไป
             " เอเลนน่า?" ผมทวนชื่อ  ถ้าจำไม่ผิด มันเป็นชื่อของบรรพบุรุษแล้วก็ผู้ก่อตั้งเมืองโซลเมดสินะ ?  ชื่อของคนที่ผมต้องการเลือดจากลูกหลานเขา..
             " ใช่..ท่านเอเลนน่า กษัตริย์คนแรกของโซลเมด  เป็นทวดของทวดของทวดของทวดทวดทวดฉัน  ในห้องฉันมีรูปของท่านด้วยนะ ท่านสวยมากเลย..ผมสีทองกับดวงตาสีฟ้า  หญิงสาวทุกรุ่นที่เกิดในตระกูลของเอเลนน่าจะมีสีผมแล้วก็สีตาเดียวกับท่านทุกคน  เจ๋งไปเลยเนอะ !" ริชาร์ดเปรยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ต่างจากดวงตาของเจ้านี่ที่ดูเศร้าๆ
              = = ดราม่าอะไรอีกล่ะ ?
              " มันเป็นเรื่องน่าเศร้าที่ความรักของท่านเอเลนน่าไม่สมหวัง.." ริชาร์ดเสริม
              " ทำไมล่ะ ?  ก็ท่านเอเลนน่าเป็นคนสวยไม่ใช่เหรอ?" ผมถาม ริชาร์ดพยักหน้ารับ
              " มันเป็นนิทานก่อนนอนของฉันตอนเด็กๆ น่ะ  แม่นมบอกว่า คนที่ท่านเอเลนน่ารัก  ไม่ใช่มนุษย์ เป็นปีศาจจากอีกโลกหนึ่ง  ปีศาจตนนั้นมาที่นี่เพื่อตามหาของบางอย่าง และทำให้ทั้งสองได้พบกัน  นางมีความรักให้แก่ปีศาจ แต่ในโลกนี้นางมีคู่หมั้นที่ต้องแต่งงานด้วยอยู่แล้ว เพราะงั้นก็เลยกลายเป็นความรักไม่สมหวัง" ริชาร์ดพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสุดขีด เหมือนกำลังอินในอารมณ์
               " แล้วตอนจบท่านเอเลนน่ากับปีศาจตอนนั้นเป็นยังไงล่ะ?" ผมถามต่อ
               " ไม่มีใครรู้ตอนจบหรอกอลิซาเบธ.. แต่สิ่งที่พวกเรารู้ก็คือคู่หมั้นของนางสร้างสวนแห่งนี้ให้อยู่ในมนต์แห่งความรัก เพื่อหวังให้นางรักเขาด้วยใจจริงอีกครั้ง และเมื่อนางรับรู้ถึงรักแท้ของเขา สวนทั้งสวนจึงกลายเป็นสีชมพูด้วยเวทมนต์ของเอเลนน่า..." ริชาร์ดตอบ ก่อนจะเลียไอติมที่ละลาย    มิน่าล่ะ..สวนนี้ถึงเป็นสีชมพูทั้งสวน นั่นก็เพราะเวทมนต์นี่เอง  แต่ผมสงสัยจัง ทำไมเอเลนน่าต้องหมั้นล่ะ ถ้าเธอไม่ได้รักชายคนนั้น  
                มันเป็นประวัติที่ไม่สมบูรณ์ แถมยังค้างคาใจชะมัดยาก  แล้วไอคนที่เล่าเรื่องนี้ตอนต้นได้ ทำไมไม่เล่าตอนจบทิ้งไว้ให้ลูกหลานเล่าต่อฟร่ะ!! คนฟังอึดอัดใจนะเว้ย!! - -*
                " ใต้สระน้ำเนี้ย ยังมีรูปปั้นของท่านเกลดั้นตั้งอยู่ด้วยนะ  ฉันว่าตอนโตจะดำน้ำลงไปดู" ริชาร์ดพูดขึ้น แล้วหันหน้ามามองผม  เหมือนกำลังชวนผมเป็นนัย ว่าให้ดำน้ำลงไปกับมัน
                =_= เหอะ! ดำไปแล้วจะมองเห็นเหรอฟร่ะ น้ำเป็นสีชมพูขนาดนั้น.. 
                แต่เดี๋ยวก่อน..เมื่อกี้เจ้านี่บอกว่า..รูปปั้นนั่นเป็นของเกลดั้น ??!
                กบฏแห่งเซซีเรียงั้นเหรอ!???
                จริงด้วยสินะ พี่คิยะเองก็เคยบอกผมว่าเกลดั้ล เป็นชาวเกโนเลียน (ตอนที่ 15) ..แต่ตำนานเรื่องเอเลนน่ามันมีมามากกว่าพันปีแล้วนี่ ?
                " เกลดั้นคือชื่อของคู่หมั้นเอเลนน่างั้นเหรอ ?" ผมถามขึ้นอีกครั้ง  ริชาร์ดยักคิ้วแทนคำตอบใช่  จะเป็นไปได้มั้ย ที่มันเป็นเรื่องบังเอิญว่าคู่หมั้นของเอเลนน่าชื่อเหมือนกบฏ..?  แต่ถ้าใช่คนเดียวกันล่ะ  นั่นมันหมายความว่า  เกลดั้ลต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าพันปีเลยนะ ? เอ๊ะ หรือกบฏเกลดั้ลในตอนนี้ก็คือตาแก่หงำเหงือก แต่คงไม่มีตาแก่ธรรมดาๆ ที่ไหนอายุเลย 200 ปีหรอกน่า!  และถ้าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกันจริงๆ บางทีปีศาจที่ริชาร์ดพูดถึงอาจจะเป็นแวมไพร์
                และเรื่องรักสามเศร้านี่คือมูลเหตุแห่งการทรยศ ??! 






***********






ฝ่ายราเชล

             
" ฉันจะอ้อมไปข้างหลัง.." 
                " ฉันจะกันริชาร์ดออกไปห่างจากเจ้าวายร้ายนั่น"
                " จากนั้นฉันก็จะตะขลุบเจ้านั้นจากข้างหลัง เย้!" ผมโฮ่ร้อง ตะโกนดีใจ ก่อนจะยิ้มแป้น ท่ามกลางสายตาหวาดกลัวของเหล่าฝูงชน
                 นั่นเพราะ..ผมกำลังพูดกับตัวเองยังไงล่ะ!  ก็นะ การจะบุกเข้าไปช่วยน้องชายอันเป็นที่รักจากโจรใจสามานเช่นนั้น  ผมก็จำเป็นจะต้องสร้างกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนที่จะบุกเข้าไปในดงเสือ!  ใช่แล้วล่ะ มันคือวิธีการปลุกกำลังใจแบบเจ้าชาย! 
                 ช่างน่าสรรเสริญยิ่งนัก!!!
                 " ทำไมเจ้าโจรชั่วช้านั่น ถึงลักพาตัวริชาร์ดมาที่สวนแห่งความรักนะ..." ผมเปรยเบาๆ  รู้ทั้งรู้ว่าจะไม่มีคำตอบใดตอบกลับมา  แต่ผมคิดว่าการพูดกับตัวเองเนี้ย มันเท่ห์อย่างบอกไม่ถูกจริงๆ!! ไม่เชื่อก็ลองดูละครน้ำเน่าหลังข่าวสิ  ดาราชอบพูดเองคนเดียวเหมือนคนบ้าแหน่ะ !
                 " หรือว่าบางที..โจรใจทรามนั่นมันหลงรักริชาร์ด!  แย่ล่ะ..น้องเรายิ่งน่ารักเกินเหตุอยู่ด้วย" ผมพึมพำกับตัวเอง  นี่ถ้าไม่ใช่ริชาร์ด ผมไม่กล้านะเนี้ย!  แหงละ ลองมีคนมาเห็นเจ้าชายราเชลผู้หล่อเหลา ผู้ซึ่งกำลังจะขึ้นครองราชย์เป็นคนต่อไป 
                 หากเขาได้เห็นกริยาของผมเช่นนี้..
                 ดับวูบแน่..  อนาคต..
                 ดังนั้น..ผมถึงปลอมตัว แล้วก็ใส่เสื้อผ้าชุดดำมานี่ไง !  (ซึ่งน่าจะทำให้ถูกสงสัยยิ่งกว่าเก่า)
                 ผมเดินเข้าไปในสวนแห่งความรักอย่างระมัดระวัง  ตอนนี้มีคนอยู่ในสวนไม่มาก อาจจะเป็นเพราะส่วนหนึ่งกำลังวุ่นวายอยู่ในวังของผม
                 แหม..คงจะสนุกกันอยู่ละซี้! เอาเป็นว่าเข้าเรื่องดีกว่า...ผมต้องรีบวางแผน ก่อนที่โจรชั่วจะรู้ตัว  ต้องรีบช่วยริชาร์ดก่อนจะถูกเจ้านั่นขืนใจ!!
                 " ปล่อยนะ ปล่อย!!" 
                 เสียงริชาร์ดลอยมาจากฝั่งตะวันออก  ผมรีบหลบหลังตนไม้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองหาต้นตอของเสียง  ซึ่งรับรู้ได้ว่า ริชาร์ดอยู่ไม่ใกล้จากผมเท่าไรนัก
                 " ปล่อยนะ ปล่อย!!!"  เสียงริชาร์ดร้องลั่นเหมือนจะขาดใจ ปากริชาร์ดสั่นด้วยความกลัว ผมมองดูสายตาริชาร์ดที่กำลังอ้อนวอนโจรชั่วให้ปล่อยตัวเขาไป ในขณะที่ไอโจรชั่วในชุดมาสคอร์ตนั้นกำลังก้มตัวคร่อมริชาร์ดหมายจะขืนใจ!!  
                 มันช่างโหดเหี้ยมแท้!! 
                 ริชาร์ดกำลังร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว..มือเล็ก ๆ สั่นจนน่าสงสาร..
                 ไม่ได้การล่ะ ...ต้องรีบไปช่วยริชาร์ด!! เพราะผมคือพี่ชายผู้แสนดี!!!
                 " หยุดเดี๋ยวนี้นะ  ไอโจรโรคจิต!!" ผมตะโกนลั่น ก่อนจะกระโดดออกจากที่ซ่อน  ทันทีที่ตะโกนไอโจรชุดมาสคอร์ตหันหน้าเหลียวมามองผมทันที
                ทันที..ที่สบตา...
                น...นี่มัน...
                " ร...รักแรกพบ!!!"
                 
                   








Talks with me ;D

         รู้ครับว่าคุณเบื่อคนแต่งที่ดองนานแบบนี้
         รู้ครับว่านิยายเรื่องนี้ไร้สาระ - หาเหตุผลไม่ได้
         รู้ครับว่าผมปล่อยให้คุณรอนานเกินไป 
         แต่ผมบอกได้แค่ว่า " ขอโทษและขอบคุณ" ที่ยังอ่านนิยายเรื่องนี้ครับ
         ตอนนี้ช่วงหาที่เรียน ผมยังเครียดๆ กับการเข้ามหาลัย เลยดองนานไปหน่อย
         และคงจะได้ดองนานอีก เมื่อผมกำลังตัดสินใจจะแอดมิชชั่น
         ดังนั้นอย่าเพิ่งทิ้งผมไปไหนนะ T^T  ได้โปรด...
         แล้วจะรีบขึ้น ตอนที่ 39 เร็วๆ นี้ครับ สัญญา ขอโทษที่ตอนราเชลพูด รวบบทไปนิด ไว้จะแก้ให้ใหม่นะครับ
         รักนะ จุ๊บๆ
         23/02/55   22:49 น.
           
                  
                  



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 37 : Chapter 37 : หรือจะเป็น..รักแรกพบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2595 , โพส : 43 , Rating : 97% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 43 : ความคิดเห็นที่ 2336
เจ้าชายต้องรั่วทุกคนเลยรึไงเนี่ย -*-

PS.  หวัดดีจ้า ^-^ แอดกันได้นะ จะทักก็ได้ เราไม่ว่าหรอก
Name : yamroll choco < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yamroll choco [ IP : 223.206.112.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2556 / 20:03
# 42 : ความคิดเห็นที่ 2225
เอ่อ เจ้าชายโคตรรั่วอ่ะ
PS.  กุหลาบที่มีความหมายดีที่สุด นั้นไม่ใช่กุหลาบสีแดงหรือขาวหากแต่เป็นเจ้ากุหลาบสีดำ ตัวแทนแห่งความเป็นนิจนิรันดร์
Name : Kena < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kena [ IP : 115.67.133.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2556 / 08:15
# 41 : ความคิดเห็นที่ 2178
 รักแรกพบ เจ้าชายรั่วมากรั่วหมดเลย!!
ฮาได้ใจครับ
PS.  ทุกสิ่งบนโลกล้วนประกอบไปด้วย S กับ M ทั้งนั้น!!
Name : Kageron-คาเงโร่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kageron-คาเงโร่ [ IP : 27.55.14.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2555 / 22:32
# 40 : ความคิดเห็นที่ 2074
5555 รักแรกพบ
Name : persia < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ persia [ IP : 124.122.197.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 14:59
# 39 : ความคิดเห็นที่ 2062
 รักนิยายเรื่องเน้ >< !!
Name : • เก็บติ่ง ™ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • เก็บติ่ง ™ [ IP : 101.108.140.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2555 / 16:17
# 38 : ความคิดเห็นที่ 2046
เคนเป็นที่รักของทั้งสองพี่น้องเสียแล้ว 5555+++!!!

  

ปล. ตอนแรกว่าเคนหลงตัวเองแล้วนะ ราเชลยังหลงตัวเองกว่าอีก-*- สรุปคือ คนที่เป็นเจ้าชายมักหลงตัวเองสินะ! 5555+

PS.  มองทำไม? ไม่เคยเห็นแมวที่ไม่มีสาระเหรอ.... " จะเจตนาป่วนบอร์ดแล้วจะทำไม!? "
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 101.109.98.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 23:40
# 37 : ความคิดเห็นที่ 2043
NephriteY  :  ตอนหน้าเจอแน่นอนครับ ;3 
5555 : เพราะยังไม่บรรลุนิติภาวะครับ อะไรทำนองนี้แหละ
 Niar มาแน่นอนครับ เรื่องนี้มีนางเอกอยู่แล้วน่า เชื่อผมสิ 555 

ขอโทษด้วยเด้อ ที่ดองนาน T^T


PS.  ผมว่า..คุณเป็นคุณก็น่ารักแล้วนี่ ที่รัก..
Name : ♣ ลูซิเฟอร์ลี ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣  ลูซิเฟอร์ลี  ♣ [ IP : 118.173.105.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 23:26
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2018
รักแรกพบ omg !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

5555555555555
Name : 55555 [ IP : 24.247.179.243 ]

วันที่: 3 มีนาคม 2555 / 06:42
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2017
55 พวกชินโดหายไปไหนเนี่ย
Name : NephriteY [ IP : 101.51.226.237 ]

วันที่: 1 มีนาคม 2555 / 19:21
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2016
รักแรกพบ 5555555 
Name : Mr. rain drop < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. rain drop [ IP : 101.108.155.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:30
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2015

ห๊า เคนเสน่ห์แรง? 5555555


PS.  ตรวจจับ สับแหลก [ใครมีปัญหาอะไร หลังไมค์ได้นะ]
Name : SodaMemE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SodaMemE [ IP : 110.168.8.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:09
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2014
รักแรกพบ?
Name : pop [ IP : 27.130.154.92 ]

วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:46
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2013
 ค้างๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อัพต่อไวๆโหน่ยยย
PS.  โปรดจำไว้ว่า คนที่ชอบเอาข้อผิดพลาด ปมด้อย ข้อเสีย ของคนอื่นมาด่า มานินทา คือคนที่น่า"ฆ่า"ที่สุด เพราะคนประเภทนี้ มันกวนทีน
Name : ♎ Dark Angel ♎ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♎ Dark Angel ♎ [ IP : 124.121.193.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:43
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1981
อัพแล้วหรอดีใจอ่ะ ตอนอีกหน่อยนะจะได้ขึ้นตอนที่ 38 ไง ^ ^
Name : Nephrite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nephrite [ IP : 101.109.211.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2555 / 14:34
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1980
เย้ อัพแย้ววววววววววววววววววววววว
ดีใจจจังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
อัพต่อไวๆนะค้าบบบบบบบบบบบบบ
Name : 55555 [ IP : 24.247.179.243 ]

วันที่: 10 มกราคม 2555 / 09:12
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1978
โอ้รพะเจ้า~ รู้สึกเรื่องค้างอยู่ที่ตอนนี้มานานแสนนาน - 

อัพเหอะ อยกขึ้นตอนที่ 38 แล้วววววววว
Name : Nephrite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nephrite [ IP : 125.25.152.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2555 / 15:28
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1977
อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
PS.  รัก ไม่รัก ไม่รู้ ไม่ชี้ แต่ รัก ไม่รัก ถ้ารู้ แล้วชี้ (ชี้เลือกเธอไงล่ะจ้ะ!) สวยเลือกได้ คนไม่สวยหลบปาย~
Name : Charming_Doll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Charming_Doll [ IP : 58.9.187.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2555 / 00:56
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1976
 อย่าค้างนานเสะคร้าบบ บบบ ! 
Name : • เส็งเค็ง ™ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • เส็งเค็ง ™ [ IP : 101.108.130.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2554 / 17:25
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1969
อัพๆๆๆๆๆ please อย่าค้างไว้แบบนี้นะค้าาาาาาาาT[]T
PS.  เมื่อคนเราหมดหวังก็ย่อมไม่ขวนขวายที่จะยืนต่อไป แต่เมื่อคนเรามีหวัง ความหวังย่อมทำให้เราสดใสและก้าวหน้าต่อไปได้เสมอ
Name : LeN_NeL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LeN_NeL [ IP : 125.27.40.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 / 20:24
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1967
อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ

เร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ว่าจะได้เลือดราเชลหรือเป่ลา
Name : siriporn [ IP : 125.26.78.14 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2554 / 10:47
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1949
ทำไมไม่เอาเลือดริชาร์ดแทนราเชลล่ะเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ
Name : 5555 [ IP : 110.49.225.209 ]

วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 11:10
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1947
 เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ยยยยยยย มาแล้ว เฮียคริสมาอัพแล้วว้อยยย

วู้ว ๆ ๆ ต้อนรับกลับมาคร้าบ 
Name : ก๋วยเตียวไก่ใส่ถั่ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ก๋วยเตียวไก่ใส่ถั่ว [ IP : 101.108.157.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2554 / 21:22
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1946
อัพให้หายคิดถึงไปเลยไรเตอร์
Name : นายตัวแสบ แสบชวนแสบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นายตัวแสบ      แสบชวนแสบ [ IP : 223.204.213.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2554 / 17:36
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1941
 ม่ายน้า อัฟต่อ อัฟต่อ ! ฮุยๆๆ 
Name : • เส็งเค็ง ™ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • เส็งเค็ง ™ [ IP : 101.108.128.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 สิงหาคม 2554 / 20:12
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1937
สามเดือน !
สามเดือน ไม่ไปไหน
นู๋อยากตายค่ะลุง
โฮกกก !
PS.  Ps. '' I'm not perfect .. But ' I'm love you '' .. จากคนบ้า .. ถึงคนบ้าอีกคน
Name : Devil_Dew_wizZ *2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Devil_Dew_wizZ *2 [ IP : 180.180.170.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2554 / 23:51
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android