คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ!

ตอนที่ 38 : Chapter 38 : ความจริงที่ต้องพูด


     อัพเดท 2 เม.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, ผีดูดเลือด, ไร้สาระ
ผู้แต่ง : vogoer II ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vogoer II
My.iD: https://my.dek-d.com/vam_pire_christ
< Review/Vote > Rating : 94% [ 124 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 71,010
2,434 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 823 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 38 : Chapter 38 : ความจริงที่ต้องพูด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1158 , โพส : 23 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 ทำโพลครับ ช่วยโหวตด้วยว่าสาวคนไหนเหมาะจะเป็นเคน-ภาค ญ มากที่สุด!
จิ้ม  : http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=382888&chapter=118







                "  นี่มัน..  หรือว่าจะเป็นผงธาตุ " ไนท์เอ่ยด้วยเสียงกังวล มือทั้งสองหยิบเศษดินบนพื้นขึ้นมาขยี้เบา ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์  สายตาทั้งสามคู่กำลังมองสิ่งที่อยู่ในมือของไนน์ 
                ผงสีเพลิง..
                " ผงธาตุ ?  ไอสิ่งที่พวกเล่นแร่แปรธาตุจะปล่อยออกมาใช่รึเปล่า?" ชินโดทวนถามอย่างสงสัย ไนน์ไนท์พยักหน้ารับแทนคำตอบ  
               หลังจากแยกย้ายจากเคนและริชาร์ด  ไนน์ ไนท์และชินโด เลือกที่จะเดินกลับมาสำรวจบริเวณโดยรอบที่เกิดเรื่องของชิโบโบ้ขึ้น  และปริศนาก็เริ่มคลี่คลาย เมื่อทั้งสามพบกับฝุ่นผงปริศนาสีเพลิง ที่กระจัดกระจายโดยรอบพื้น
                " ไม่ได้การแล้วสิ..." ไนน์พูดขึ้นอีกครั้ง หลังจากทั้งสามเงียบไปสักพัก
                " มีอะไรไม่ดีงั้นเหรอ.." ชินโดถามขึ้น เมื่อสังเกตุเห็นสีหน้าของไนน์ที่ฉายแววกังวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 
                 ชินโดหยิบผงธาตุขึ้นมาบนฝ่ามือบ้าง  แสงสีส้มเพลิงส่องประกายระยิบระยับ เพียงครู่เดียวมันก็ลอยหายไปตามลม
                " อย่าบอกนะ..ว่านายกำลังนึกถึง...." ไนท์เปรยเบาๆ เมื่อเขาเริ่มเข้าใจความหมายของคำพูดไนน์เมื่อครู่  คิ้วของทั้งสองเริ่มขมวดเข้าหากัน จนชินโดรับรู้ได้ว่า สิ่งที่พวกเขากำลังพูดถึงนั้น...ไม่ใช่เรื่องดีเลย
                " มันก็แค่การคาดเดา  เพราะงั้นเราอย่าตีตนไปก่อนไข้เลยจะดีกว่า" ไนน์เสริม ก่อนจะหันหน้าไปหาชินโดที่กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาสงสัย
                 " ฟังดีๆ นะชินโด.. พวกเรารู้ว่าผงธาตุเป็นของนักเล่นแร่ใช่มั้ย.." ไนน์ถาม
                 " ใช่.. เห็นสีเพลิงแบบนี้ ก็น่าจะเป็นของพวกธาตุไฟ" ชินโดตอบ
                 " งั้นลองคิดอีกทีสิ ว่าพวกเรากำลังคิดถึงอะไร?" ไนท์หันไปถามชินโดบ้าง ก่อนจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของชินโด เหมือนต้องการจะเตือนให้เขาระลึกถึงหัวข้อสนทนาของทั้งสามอย่างรอบคอบ
                เพียงอึดใจเดียว..ก็ได้คำตอบ..
                " แย่ละสิ.." ชินโดโพล่งปากขึ้นทันที  ชายหนุ่มแสดงสีหน้ากังวลเช่นเดียวกับสองแฝด
                " เราน่าจะรีบไปตามหาเคนกันดีกว่านะ.." ไนท์พูดขึ้นอีกครั้ง ชินโดเริ่มแสดงสีหน้าวิตกมากกว่าเก่า เมื่อไนท์กล่าวถึงบุคคลที่ไม่ได้ร่วมวงสนทนาอยู่ขณะนี้
                อารมณ์เป็นห่วงและกังวล เริ่มทำให้ทั้งสามใจคอไม่ดี..
                ต้องใช้แน่ ๆ ...
             
คน ๆ เดียวที่พวกเขารู้จัก  'นักเล่นแร่ธาตุไฟ' 
                ดูเหมือนคน ๆ นั้นจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจาก..
                เซย์
                







                 Chapter 38 : ความจริงที่ต้องพูด


              10 นาทีก่อนเหตุไม่คาดฝัน
               " เจ้าทำหน้าอมขี้อีกแล้ว อลิซาเบธ!!" ริชาร์ดตะโกนเสียงดัง ท่ามกลางสวนแห่งความรัก และแน่นอนว่าชาวเมือง(ที่เหลืออย่างน้อยนิด) เริ่มจะหันมาสนใจพวกเราทั้งสอง
               =[]= ไอเด็กไม่มีมารยาททททททททท!
               " หุบปากนะ ไอเด็กชั่ว!"  ผมซัดหัวมาสคอร์ตใส่เจ้านั่น  อันที่จริงมันก็ไม่ได้รุนแรงนักหรอก ถ้าบอกว่าโยนหัวเต่าใส่เจ้านั้นก็อาจจะฟังดูดี
              เพียงแต่ ผมหมั่นไส้!!
              คอยดูเหอะ อนาคตไอเด็กเวรนี่จะเติบโตแล้วก็เจริญรอยตามไอชินโดตัวแม่! ใช่แล้ว..อนาคตริชาร์ดจะต้องกลายเป็นไอหล่อชั่วแบบชินโด!!
              โอ้ มาย ก็อดดด
              แค่คิดผมก็อยากขย่น(?)สเต็กที่กินไปเมื่อเช้าออกมาจริงๆ นะ  ก็เคยได้ยินอยู่หรอก ว่าเด็กสมัยนี้หัวไว สอนอะไรก็ซึมซับเร็ว.. แต่ไอเรื่องปากหมาและสารพันความเลวของไอชินโดเนี้ย มันกำลังจะทำให้ริชาร์ดเสียคนจริงๆ นะ!!
             ผมคอนเฟิร์ม -0-
             " ก็มันเรื่องจริงนี่นา  ไม่เชื่อเจ้าลองไปถามคนอื่นดูก็ได้ ..ว่าหน้าเจ้ามันเหมือนคนอมขี้แค่ไหน" ริชาร์ดพูดขึ้น หลังจากเจ้านั่นมันหลบหัวเต่าของผมได้  
             =_= โกหก  .. ชายผู้มีใบหน้าแสนเพอร์แฟ็คแบบผมเนี้ยนะ จะทำหน้าไร้ยางอายเช่นนั้น! มันไม่มีทางเกิดขึ้นอยู่แล้ว.. จะเว้นก็แต่ไนน์นะ ที่มีความเป็นไปได้
             แหม..ก็หมอนั่นชอบทำหน้าอมขี้ทุกทีนั่นแหละ เวลาที่มีใครเข้าใกล้ไนท์นะ..หรือว่าไม่จริง!?!
             .
             .
             หลังจากผม เริ่มไขปริศนาลับ ..มหากาพย์แห่งกบฏได้นั้น  ผมก็ถูกไอเด็กแก้มป่องริชาร์ดล้อเลียนอย่างน่ารำคาญ  หมอนี่คงเห็นว่าผมเป็นผู้หญิงไม่มีทางสู้งั้นสิ ?  เลยพยายามทำร้ายผมด้วยคำพูด  กะอีแค่ผมไม่ค่อยญาติดีด้วย ก็ไม่เห็นต้องมาเรียกร้องความสนใจจากผมด้วยวิธีนี้เลยนี่ (เพ้อหนัก)
          แต่ขอบอกไว้เลยเหอะ ถึงร่างเป็นหญิง แต่ใจพ่ออ่ะ ชายเกินร้อยนะขอบอก!
          " ถ้าแกไม่หยุดเรียกฉันอย่างนั้นละก็...ฉันจะทำให้แกสำนึกเอง ที่กล้าทำให้ภาพพจน์ของเจ้าชายมิโซรุคนนี้เสียหาย!!" ผมประกาศก้อง ก่อนจะตั้งท่าเตรียมต่อสู้
          ไม่อยากจะโม้นะ! แต่เรื่องทำร้ายเด็กและผู้อ่อนแอกว่าน่ะ ผมถนัดม๊าก โฮะๆๆ
          " คิดว่าเราจะกลัวรึไง !   แล้วเจ้าชายที่ไหนเขาจะชื่อมีสาระ  เจ้านะ ยอมรับซะเถอะ..ว่าเจ้าเป็นเพียงแค่ผู้หญิงที่ชอบทำหน้าอมขี้!" ริชาร์ดตอกกลับด้วยประโยคยาวเหยียด  ผมจ้องหมอนั่นไม่วางตา   
          นามสกุลฉัน  มิโซรุ นะเฟ้ย! นี่แกนอกจากจะชั่วตั้งแต่เด็ก แล้วยังหูตึงอีกรึไงห๊ะ!
          " ก็ได้..งั้นแกก็เตรียมตัวซะ ไอเด็กดื้อ!" ผมบอกก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปตะครุบตัวริชาร์ด 
          เหอะ..ถ้าจับได้นะ พ่อจะจับใส่ชุดมาตคอร์ตแล้วมัดไว้กับเสากลางทะเลทรายอะตากาม่าเลย คอยดู!!
           " จ้างให้ ก็จับไม่ได้หรอก แบร่ๆ"  ริชาร์ดพูดด้วยน้ำเสียงกวนประสาท  ก่อนเจ้านั่นจะทำท่าแล่บลิ้นปริ้นตาใส่ผม   แหม...ถ้าทำถึงขนาดนี้..มันน่าจับเฉือนลิ้นนักนะ!!!
          ขอเตือนเคอฟิวส์.. คนหล่อกำลังโกรธแล้วนะเฟ้ย! หยุดอยู่กับที่ แล้วยอมให้ทำโทษซะดีๆ จะดีกว่า
          " ไอเด็กบ้า!" ผมด่าก่อนจะรีบกระโจนใส่ริชาร์ด เจ้านั่นทำตาเหรอหรานิดหน่อยก่อนจะล้มลง กลิ้งไปมาบนพื้น
          =.,= เสร็จฉันล่ะ  ไอเปี้ยก
          " ปล่อยนะ! อลิซาเบธ ปล่อยเรานะๆ"  ริชาร์ดเริ่มอ้อนวอน หลังจากดิ้นไม่หลุด  เหอะ..นี่ผมแทบจะไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำนะ  เพราะแค่ชุดเวรนี่ก็หนักเป็นกิโล ซึ่งมันก็พอที่จะล็อคริชาร์ดได้แล้ว
         " แล้วเมื่อกี้ใครบอกให้มาจับละ หืมม?" ผมถามริชาร์ดอย่างสะใจ  
         " ปล่อยนะ ปล่อย!!"  ริชาร์ดเริ่มใช้สายตาออดอ้อนอีกครั้ง 
         " หึ หึ หึ " ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณไปให้ริชาร์ดประมาณว่า ผมไม่โง่พอจะทำแบบนั้น พร้อมทั้งส่งสายตาดุ ๆไปให้ 
         ผมปล่อย ก็ถือว่าผมโง่อ่ะเด่ะ !
         " ปล่อยนะ ปล่อย!!"  ริชาร์ดยังร้องขออีกครั้ง  
         เอาไงดีล่ะ..จริงๆ ผมก็เป็นคนขี้สงสารนะ (เหรอ)  ผมไม่อยากให้ภาพความทรงจำอันแสนโหดร้าย(?) มันติดตรึง ตราใจเข้าไปในส่วนลึกของความจำริชาร์ดหรอกนะ
         ก็อย่างว่าแหละ... พระเอกต้องเป็นคนจิตใจบริสุทธิ์ ผมคงจะต้องปล่อยริชาร์ด ...แต่น่าเสียดายที่นิยายเรื่องนี้ ยังไม่รู้ว่าใครเป็นนางเอก..
         ดังนั้นผมก็ขอทำตัวเลวก่อนแล้วกัน !! ฮ่าๆๆๆ *สีหน้าอำมหิต*
         เอาละ..เราจะเริ่มแก้แค้นจากตรงไหนดี ?  ถ้าเป็นไปได้ ผมว่าเราน่าจะทำให้ริชาร์ดเสียโฉมกันก่อนจะดีกว่านะ  เพราะจะได้ไม่มีใครจำได้ไง ว่าผมกำลังทำร้ายลูกหลานกษัตริย์ โฮะๆ 
          " หยุดเดี๋ยวนี้นะ  ไอโจรโรคจิต!!"  เสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลัง  น้ำเสียงที่พยายามตะเบ่งให้เหมือนกับพวกพระเอกหนังบู๊   ผมเหลียวไปมองอย่างรำคาญใจ  เมื่อมั่นใจได้ว่า เจ้าของเสียงนั่นกำลังออกคำสั่งกับผม
          =_= ถ้าไม่สำคัญล่ะก็..พอจะเจียดเวลาแก้แค้นมาจัดการมันเอง อุวะฮ่าๆ
          เหมือนทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหว  ผมเหลียวหลังไปมองด้านหลังอย่างช้าๆ ก่อนจะเจอเข้ากับสายตาของชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดโหม่งดำ  ถ้าจะให้เข้าใจง่าย  มันก็แค่การเอาผ้าเช็ดหน้ามาพันปากไว้  ประหนึ่งโจรคาลบอยในหนังยุคก่อนๆ เทือกๆนั้นแหละ
          ทันทีที่จ้องตา สายตาอารมณ์ประมาณเด็กผู้หญิงก็บังเกิด ผมมองไอคนก่อกวนที่กำลังส่งสายตาพร่ำเพ้อมาทางผม ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด..
          " ร..รักแรกพบ!!"  ชายชุดดำพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานแหวว  ผมมองเจ้านั่นที่กำลังจ้องมาทางผมไม่วางตา  แค่มองอย่างผิวเผิน ผมก็สังเกตุเห็นใบหน้าเขินอายใต้ร่มผ้านั่น..
          ทำไงดี..ตอนนี้ผมกำลังรู้สึกแปลกๆ ชอบกล...
          อารมณ์แบบนี้.. มันไม่เคยเกิดขึ้นกับผมเลยแท้ๆ.. ทั้ง ๆ ที่เคยถูกผู้ชายบอกรักมาแล้ว นับครั้งไม่ถ้วน
         ทว่าครั้งนี้...มันทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ...
         รู้สึกเหมือน...
         " กู อยาก อ้วกกกกกกกกกกกกก!!"  (ขอภัยในความไม่สุภาพ)
         .
         .
         ผ่านไป 10 วินาที
         " อลัน!! ดีใจจังที่ได้เจอนายอีก.."  ไอเด็กริชาร์ดปากเสียตะโกนลั่น ก่อนจะวิ่งเข้าไปเกาะขาชายชุดดำ ด้วยท่าทีคุ้นเคยและสนิทสนม  ว่าพลางเจ้านั่นก็แกะผ้าคาดปากออกอย่างช้าๆ ราวกับว่า
         ตัวเองนั่น..หล่อมาก..
         ให้ตายเหอะ นี่ผมไม่ได้มีความแค้นบาดหมางอะไรกับเจ้านี่มาก่อนนะ.. แต่ผมก็รู้สึกว่า โครตจะไม่ชอบขี้หน้ามันเลย..
          ไม่สักนิด..
          และผมก็ไม่ได้มีความอคติอะไรกับหมอนี่ด้วย เอาเป็นว่า ผมเกลียดหมอนี่แบบไม่มีเหตุผล เกลียดแบบไม่มีความแค้น เกลียดแบบไม่อยากเห็นหน้า...
           แค่เห็น ก็อยากจะอ้วก!! แหวะ
           " ฉันไปทำงานต่างเมืองมาน่ะ.. ว่าแต่ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเหรอ " ไออลันบ้าบออะไรนั่นบอก ก่อนจะหันมามองหน้าผมอีกครั้งด้วยสายตาหยาดเยิ้ม
           ให้ตายเถอะโรบิ้น...ผมอยากจะบ้าตาย  เรื่องแบบนี้นี่มันน่าขนลุกยิ่งกว่าการโดนไนท์ลูบขาอ่อนเสียอีก!!! เอ่อ..ผมแค่เปรียบเปรยนะ ไม่ได้โดนทำมิดีมิร้ายจริงๆ ซะหน่อย! 
            " งั้นเหรอ.."  ริชาร์ดพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น  มันจะอะไรกันนักกันหนา กะอีกแค่ไปทำงานต่างเมือง!  ผมมองดูหน้าผู้ชายคนนี้อย่างพินิจพิจารณา โครงหน้าเรียวที่เหมือนกับริชาร์ดแบบเป๊ะๆ แถมตาของทั้งสองคนยังเหมือนกันยังกับแกะ!  ถ้าดูรีบอร์นแล้วล่ะก็ หมอนี่ก็คือริชาร์ดในสิบปีข้างหน้านั่นแหละ!  
           เพราะงั้นผมขอฟันธงแบบล้านเปอร์เซ็นต์เลยว่า ไออลันสยองนี่แหละ คือ ราเชล!!!
            " นี่อลิซาเบธ เพื่อนใหม่เราเอง " ริชาร์ดแนะนำก่อนจะจูงมือราเชล และ ผม เอื้อมเข้าหากัน ประหนึ่งว่าจะให้เช็คแฮนด์
            =_= นี้เอาความรู้สึกจริงๆ หรือโกหกล่ะ ?  ถ้าโกหกละก็..ผมจะบอกว่ายินดีที่ได้รู้จัก แต่ถ้าเอาความจริง ผมอยากตะโกนไปดัง ๆ เลยว่า ' เอามือออกไปนะ ไอโรคจิต!'
            " ดี " ผมทักห้วนๆ ก่อนจะใช้ปลายนิ้ว แตะที่มือของหมอนั่นแทนการเช็คแฮนด์
            " เป็นเพื่อนงั้นเหรอ..ฉันก็ตกใจหมด นึกว่าเป็นโจรลักพาตัวที่ไหนซะอีก.." ราเชลพูดขึ้นด้วยท่าทีเขินอาย ก่อนจะหัวเราะแหะๆ เมื่อคิดว่าตัวเองเข้าใจผิด
            " อลิซาเบธคงอายน่ะ เธอไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยวข้างนอกแบบนี้ " ริชาร์ดพูดขึ้นก่อนจะกระชากมือผมไปเช็คแฮนด์กับราเชลอย่างจริงจัง
            อย่าบอกนะ..ว่าแกคิดจะทำตัวเป็นคิวปิดน่ะ ไอเด็กเลว!!! ไอเด็กใจง่าย! ได้เก่าแล้วลืมใหม่รึไงห๊ะ!
            " .ไหนริชาร์ดบอกว่าชอบฉันมากไง.." ผมเปรยเบาๆ แต่ก็ดังพอที่จะให้ราเชลได้ยิน  ผมเหลียวสายตาไปมองเจ้านั่นอย่างดุดัน ก่อนจะนั่งลงไปกอดแขนริชาร์ดเหมือนคู่รัก
            ถึงผมจะต้องเอาเลือดไอบ้านี่ก็เถอะ..แต่ว่ายังไงซะ ผมก็ต้องป้องกันตัวไว้ในระดับหนึ่ง เพราะถ้าเกิดไอบ้านี่หื่นแบบเอ็กตร้า แล้วคิดจะข่มขืน(?)ผมขึ้นล่ะ จะว่าไง ?  เฮือก..แค่คิดก็สยิว T^T
            " ใครบอกแบบนั้นกันอลิซาเบธ เราขอให้เจ้ามาเป็นแม่เราต่างหาก.." ริชาร์ดเถียง ก่อนจะอมยิ้มอย่างน่ามั่นไส้  ผมเหลือบสายตาไปมองราเชลที่กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ต่างจากริชาร์ด (ตอนที่ 37)
            แบบนี้สินะ ที่เค้าเรียก 'ถีบหัวส่ง'!! เชอะ ไอเด็กแสบ แกคงไม่รล่ะสิ ว่าตอนฉันอยู่โรงเรียน ฉันน่ะป็อปขนาดไหน คนที่มีสิทธิ์เลือก ต้องเป็นฉันต่างหากเฟ้ย!! =[]=
            " พอดีเลยนี่อลัน อลันก็เคยเล่นเป็นพ่อเราไม่ใช่เหรอ ทีนี้เราก็มีครอบครัวแล้วสินะ ><" ริชาร์ดพูดขึ้นก่อนจะคล้องแขนผมและราเชล  ว่าพลางเจ้านั่นก็เริ่มแสดงกริยาที่ทำให้ชวนนึกถึงพ่อแม่ลูกที่เข้ามานั่งเล่นในสวนแห่งความรัก
            " นั่นสิน๊า  เจ้าลูกชาย " ราเชลเอ่ยก่อนจะขยี้หัวริชาร์ดอย่างชอบใจ
            " เนอะ..คุณแม่..ไม่สิ ต้องเรียกที่รักถึงจะถูกใช่ม๊า "  หลังจากขยี้หัวริชาร์ดเสร็จ เจ้าราเชลก็โพล่งขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนจะเริ่มลามปามมาถึงผม
            =_= ผมกลายเป็นที่รักมันตั้งแต่เมื่อไรเนี้ย!!
            " ถ้างั้นเรากลับปราสาทไปกินเค้กกันเถอะ!! วันนี้เราจะจัดปาร์ตี้ที่บ้าน! เย้ๆ" ริชาร์ดโห่ร้องอย่างดีใจ ก่อนจะเดินนำหน้าพวกผมไปด้วยทการกระโดดหยองๆ
            เก็บไว้หน่อยสิ....ไออาการดีใจจนผิดหูผิดตาน่ะ! ไอเด็กบ้า!!
            " ทีนี้ก็เหลือเราสองคนพ่อแม่แล้วงั้นสินะ...ว่าแต่ รสนิยมเจ้า แปลกๆ นะ อลิซาเบธ" ราเชลหันมาพูดกับผม โดยไม่ลืมทำหน้าโปรยเสน่ห์  ว่าพลางก็ทำสายตาสำรวจชุดเต่าของผม  แหม...อยากอ้วกให้เห็นกันจะจะไปเลยจริงๆ  ไอบ้านี่หลงตัวเองไปหน่อยมั้ง!! ทีผมยังไม่เคยหว่านเสน่ห์แบบนี้เลยนะ!!!
            " เหอะ..พูดมากน่า" ผมตอบปัดๆ ก่อนจะเดินตามริชาร์ดไปติด ๆ  โดยไม่สนใจคำพูดที่ตะโกนไล่หลังมา
            " เฮ้..รอด้วยสิคุณแม่! ^^"











บ้านริชาร์ด
บริเวณสวนกุหลาบ



              " ถ้าอย่างนั้นสามคนนี้ ก็คือพี่ชายของอลิซาเบธสินะครับ" ราเชลเอ่ยถามก่อนจะทำท่าโค้งให้กับไนน์ ไนท์และชินโดอย่างมีมารยาท
               ไอขี้จุ๊... 10 นาทีก่อนเจ้าพวกนั้นยังทำท่ากร่างใส่ไนท์อยู่เลยแท้ๆ ผมล่ะทึ้งในความสามารถเปลี่ยนสีของหมอนี่จริงๆ
                แถมไอนิสัยมัดมือชก ที่เที่ยวไปขี้ตู่ บอกทุกคนว่าผมคือแม่ แล้วหมอนั่นก็คือพ่อ อีกทั้งยังทำท่าหวงผมยังกะหมา ในเวลาที่ไนท์มาออเซาะ กอดผมแบบสนิทสนม
                ฟันธงเลย..ว่ามันเกิดจากปัญหาในวัยเด็กของไอราเชล ที่ไม่มีพ่อแม่ดูแล!!!
                พอโตขึ้นมา เลยกลายเป็นผู้ใหญ่มีปัญหาแบบนี้ยังไงเล่า!!
                " เสียดายจัง  ฉันอยากให้ชิโบโบ้มาร่วมงานด้วยนี่" ริชาร์ดอ้อนชินโดด้วยท่าแก้มป่องอีกครั้ง  หลังจากที่ชินโดเข้าไปแก้ตัวเรื่องชิโบโบ้ให้ริชาร์ดฟัง  ด้วยการโกหกไปว่า ชิโบโบ้ต้องกลับบ้านกระทันหัน ทำให้มาร่วมงานไม่ได้
                ซึ่งริชาร์ดเองก็เชื่อสนิทใจ แต่ก็ไม่วายออดอ้อนชินโด ให้พาชิโบโบ้มาร่วมงานด้วย
                " เธอมาไม่ได้จริงๆ" ชินโดเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
                 ตอนนี้ผม สองแฝด ชินโด รวมทั้งราเชลและริชาร์ดกำลังยืนย่างบาร์บีคิวกันอย่างสบายอารมณ์ ท่ามกลางเหล่าคนใช้ที่กำลังเคลื่อนย้ายของมาจัดโต๊ะ เพื่อฉลองงานวันเกิดริชาร์ด  โดยรอบที่ผมอยู่คือสวยกุหลาบสีแดงสด พวกมันถูกตัดแต่งต้นในความสูงประมาณครึ่งตัวของผม  บริเวณกลางานมีเค้กสตรอเบอร์รี่ก้อนใหญ่ตั้งเด่นสง่า  ความสูงสามชั้นของมันช่างยั่วน้ำลายเสียเหลือเกิน
                และเพราะตอนนี้เป็นเวลาเย็น ๆ  บรรยากาศจึงกำลังดีเลยทีเดียว เพราะมันไม่ร้อนเหมือนตอนกลางวันเท่าใดนัก  อีกทั้งผมในตอนนี้ก็อยู่ในชุดกระโปรงยาวสีโอโรส มันเป็นอภินันทนาการจากหัวหน้าแม่บ้านที่จับผมไปเสริมแต่งจนตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะกลายร่างเป็นผู้หญิงอย่างเต็มตัวยังไงชอบกล
                
" น่าเสียดายจังที่เธออายุแค่ 17..ที่โซลเมดน่ะ อายุ 18 ก็แต่งงานได้แล้วนะ.." ราเชลบอกผมด้วยประโยคนัยๆ เชิงขอแต่งงาน ผมจ้องหน้าเจ้านั่นนิดหน่อยก่อนจะหันมาคุยกับชินโด
                " เราเพิ่งอายุ 18 เมื่อไม่นานมานี้เองแหละ  เราพร้อมแต่งงานแล้ว.." เจ้านั่นยังไม่เลิกพล่าม  คราวนี้ผมจึงหันไปจ้องหน้าหมอนั่นอย่างเด็ดขาด
                 " ฉันไม่สนใจหรอก ว่าแกจะอายุเท่าไร แต่เลิกมาเจ๊าะแจ๊ะกับฉัน..อุ๊บ.." ไม่ทันให้ผมพูดจบประโยค มือหนาของไอชินโดก็ตรงเข้ามาอุดปากผมทันที ก่อนเจ้านั่นจะใช้แรงลากผมออกจากวงสนทนา
                " ฉันขอเวลาคุยอะไรกับน้องสาว เดี๋ยวเดียวนะ.." ไนท์เอ่ย ก่อนสองแฝดจะจ้ำอ้าว เดินตรงมาที่ผมและชินโด
                " ไปคุยกันในห้องเถอะ" ไนน์บอก ก่อนทั้งสามจะลากผมเข้าบ้านไป
               






ห้องนอนสองแฝด และ ชินโด

                 " นี่เคนจัง! อย่าลืมซี่ ว่าเราต้องการเลือดของราเชลนะ" ไนท์พูดอย่างตรวจสติผม  ผมได้แต่จ้องตาไนท์เขม็ง เพราะผมก็รู้เรื่องตั้งแต่แรกแล้วนี่ แถมทุกคนยังวางใจให้ผมปฏิบัติภารกิจ ดังนั้นการกระทำเมื่อครู่ของผม มันจึงถือเป็นความผิดใหญ่หลวงเอาการ
                 " งั้นนายก็ลองแต่งหญิงแล้วถูกเจ้าบ้านั่นป้อนคำหวานบ้างสิ  แค่นี้ฉันก็อยากจะอ้วกแล้วนะ!" ผมบอกก่อนจะกอดอกและเชิดใส่ไนท์แบบไม่สนใจ
                 " นายไม่ชอบขี้หน้าราเชลขนาดนั้นเลยรึไง ? " ไนน์ถามขึ้น
                 " เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว!" ผมบอกก่อนจะเชิดใส่ไนน์ด้วยอีกคน
                 " ถ้างั้นบอกเหตุผลมาสิว่าเพราะอะไร?" ชินโดถามผม ก่อนจะรั้งผมให้หันมามองหน้า  ผมได้แต่ทำปากขมุบขมิบ เพราะตัวผมเองก็ยังไม่รู้เลยว่าทำไมถึงไม่ค่อยขี้หน้าราเชล
                 " เขาคงไม่ได้เป็นคนไม่ดีอะไรหรอกเคน  ลองคิดดูสิ ทั้งๆที่ตัวเองต้องเข้าพิธีดูตัว แต่ถึงอย่างนั้นก็เฉลิมถล่มพิธีดูตัว เพื่อมาช่วยน้องชายของเขา " ชินโดอธิบาย ผมได้แต่หลุบตาลงพื้น  
                 " ถึงขนาดถล่มงานเลยงั้นเหรอ.." ผมเปรยเบาๆ 
                 " เคนจัง.. นายอย่าลืมสิ ว่าเรามีเวลาอยู่ที่นี่ไม่มาก เราต้องรีบเอาเลือดของบุตรเอเลนน่า ก่อนที่จะสายเกินแก้.."  ไนท์บอก ผมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
                 พี่คิยะกำลังรอผม..และผมจะชักช้ากว่านี้ไม่ได้....
                  " ถ้าอย่างนั้น ทำไมเราถึงเอาเลือดริชาร์ดไปแทนไม่ได้ล่ะ  ในเมื่อเขาเป็นบุตรของเอเลนน่าเหมือนกัน " ผมถามขึ้น  ก็ถ้าต้องการเลือดของบุตรแห่งเอเลนน่า ..ริชาร์ดก็เป็นลูกหลานคนหนึ่งเหมือนกันแท้ๆ  ทำไมผมถึงเอาจากเขาไม่ได้ละ!?
                  " อย่างที่ราเชลบอก... เขาอายุ 18 แล้ว   เวทแห่งเอเลนน่าจะปรากฏเด่นชัด เมื่ออายุครบ 18 ปี  เพราะงั้นเพื่อความชัวร์ เราต้องการเลือดของราเชล" ไนท์อธิบายโดยลืมจ้องตาผม  
                  " ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับนาย.." ไนน์เอ่ยขึ้นบ้างหลังจากเงียบอยู่นาน  ผมได้แต่เม้มปาก เหมือนเป็นการบอกทุกคนว่า ผมต้องการใช้ความคิด  ..ทั้งสามจึงเดินออกไปจากห้องเพื่อให้ผมได้อยู่ตามลำพัง
                 " หมอนั่น..อาจจะไม่ได้เลวร้ายก็ได้  อย่างมากคงจะเสียแค่จูบสองจูบ.." ผมพึมพำเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้อง เพื่อตามทั้งสามออกไป   ว่าพลาง ในใจก็คิดถึงแผนการที่จะเอาเลือดมาจากราเชล...
                 ทุกอย่างที่ทำมันต้องไม่เสียเปล่า....ผมต้องเอาเลือดมาจากราเชลให้ได้!!!







สวนกุหลาบ
 
            " นี่ของขวัญจากฉัน!" ราเชลตะโกนร้องบอก ผมมองดูริชาร์ดที่ทำตาโตลุกวาว เมื่อได้เห็นของขวัญของราเชล
            ตุ๊กตาซูซีนาโด้ ขนาดเท่าคนจริง..
            " ให้ฉันจะดีเหรอ...ตัวนี้นะรุ่นลิมิตเตดนี่ มีแค่ 50 ตัวเองนะอลัน" ริชาร์ดร้องบอก ก่อนจะยื่นมือไปกอดตุ๊กตาตัวโต  ทั้งๆที่พูดเหมือนไม่อยากรับ
            =_= หน้าด้านจริงๆ
            " ดีสิ.." ราเชลตอบ
            " แน่นะ...ฉันเกรงใจ" ริชาร์ดทวนย้ำ ทั้งๆ ที่ตัวของเจ้านั่นแทบจะกลืนเข้าไปในตุ๊กตาแล้วด้วยซ้ำ  นี่ถ้าสิงเข้าไปอยู่ในตุ๊กตาได้ ผมว่าริชาร์ดคงทำไปแล้วละมั้ง - -
            " แหม..ก็ฉันไม่ได้บอกจะให้นายนี่ ฉันหมายถึงนี่ต่างหาก ของขวัญ..." ราเชลพูดอย่างติดตลกก่อนจะชี้ไปที่สร้อยคอที่มีจี้รูปซูซีนาโด้ใส่มงกุฏ  มันทำจากเพชรที่ฝังลงบนแผ่นทองคำ ซึ่งถ้าให้คำนวณราคาดูแล้ว ผมคิดว่าไอจี้นั่นเนี้ยน่าจะไม่ต่ำกว่าสิบล้านเยนนะ อีกทั้งสร้อยก็ดูเหมือนจะเป็นทองด้วย  
            สรุปคือ..สร้อยเส้นนั้นคงซื้อเมืองได้ทั้งเมืองแล้วแหละ!
            " ฉันไม่เอา -3-  ฉันจะเอาตุ๊กตา..." ริชาร์ดปฏิเสธก่อนจะพยายามแกะสร้อยเส้นนั้นออกจากตุ๊กตา ....เหอะ ขอด่าหน่อยเถอะ... ไอเด็กโง่!!! ถ้าแกเก็บสร้อยนั้นไว้น่ะ แกจะซื้อโรงงานผลิตอาเครอนไว้ทุกสาขายังได้เลยนะเฟ้ย!!
            โง่ โง่ โง่ที่สุด!
            " ก็ฉันไม่ให้นี่ ฉันจะให้สร้อย.." ราเชลบอก ก่อนจะทำท่าดึงตุ๊กตากลับ ....ดูยังไงก็เหมือนเด็กที่กำลังแย่งตุ๊กตากันชัดๆ... จะแปลกก็แต่ ไอเด็กที่ว่ามันเป็นเชื้อสายกษัตริย์ก็เท่านั้น
            แค่เชื้อกษัตริย์!!! กษ๊าตตตตตตตตตตต
            นี่ถ้าริชาร์ดสังเกตอีกสักนิด เจ้านี่ก็คงจะเอะใจบ้างแล้วแหละ ว่าไอจี้แบบนี้ คนที่จะมีไว้ในครอบครองมันต้องโครตรวยมาก อย่างเช่นเจ้าพ่อบ่อน้ำมัน ไม่ก็เจ้าชายขี้เก๊กที่ชื่อราเชลไงเล่า !!
           =_=
            " แกล้งเล่นน่า ฉันให้นายทั้งสองอย่างเลยนั่นแหละ" ราเชลบอกก่อนจะปล่อยตุ๊กตาให้ริชาร์ดไป ว่าแล้วเจ้านั่นก็ปลดสร้อยจากคอตุ๊กตา แล้วสวมมันให้ริชาร์ด
             " ไม่ทราบว่า บ้านนายทำเหมืองทองเหรอ.." ผมถามราเชลอย่างจิกๆ ก่อนจะส่งยิ้มที่คิดว่าดีที่สุดไปให้  
             " ไม่ใช่หรอกอลิซาเบธ ครอบครัวของอลันเป็นคนดูแลสวนเก่าน่ะ ส่วนอลันก็เป็นคนรับจ้างกวาดขยะทั่วไป.." ริชาร์ดตอบแทน  ผมได้แต่ส่งยิ้มทุลักทุเลกลับไปให้ริชาร์ด  ถ้าจะให้พูดความจริง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า งานเลี้ยงนี้ล่มแน่  แต่ไอเด็กนี่ไม่เอะใจเลยรึไง ? ก็ถ้าพ่อแม่อลันเป็นดูแลสวนแล้วละก็   ไอสวนที่ว่านั่นคงจะเป็นสวนทองคำแน่ๆ ถึงได้มีปัญญาซื้อของแบบนี้มาให้ริชาร์ด!!
            แกแหกตาดูดีๆ เซ่   ริชาร์ด!   รู้ตัวหน่อย ว่าโดนหลอก.. กวาดขยะสักร้อยชาติ อาจจะยังเก็บเงินซื้อของพรรค์นั้นไม่ได้เลยนะเฟ้ย!
             " เคน.."  ผมหันไปตามเสียงเรียกของชินโด ก่อนเจ้านั่นจะกวักมือเรียกผมให้ไปหาอย่างเร่งรีบ  ท่าทางและสายตาของหมอนั่นดูจะลุกลี้ลุกลนสุดๆ  
             " ฉันอยากให้นายทำตัวสบายๆ พยายามอย่าทำตัวมีพิรุธอีก.."  ชินโดกระซิบเบาๆ เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้   ผมได้แต่มองเจ้านั่นก่อนจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน
              =_= ฉันน่ะเหรอ มีพิรุธ..?  ถ้าเป็นแกล่ะก็ ไม่แน่นะชินโด
              " ชิโรคิ อยากให้นายพาราเชลออกไปที่เงียบๆ สองต่อสอง.."  ชินโดกระซิบอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองทางศาลาดอกไม้คลาสสิกที่อยู่ใกล้ๆ กับสระบัว ซึ่งบริเวณนั้นเป็นที่ที่มืดแล้วก็เหมาะแก่คู่รักที่ต้องการความโรแมนติกใต้แสงจันทร์
               โอ้ว...ไม่นะ  นี่ผมจะต้องเอาตัวเข้าแลกกับเลือดเหรอนี้  T^T
               " อย่าเพิ่งคิดไปไกล  ฉันกับพวกแฝดวางแผนเรียบร้อยแล้ว  กรุณาอย่าทำหน้าประเจิดประเจ้อ.."  คราวนี้ชินโดพูดเสียงดังฟังชัด จนไนน์ ไนท์หันมามองพวกเราทั้งสองคน  ผมได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆไปให้  ก่อนจะหันหน้ามามองไอชินโดอย่างเอาเรื่อง
              จะว่าไป...หน้าผมมันแสดงออกขนาดนั้นเลยรึไงเนี้ย -*-
              เอาเป็นว่า..เรื่องในอนาคตมันจะยังไงก็ช่าง ตอนนี้ผมควรจะหลอกล่อราเชลให้ออกมากับผมตามลำพังให้ได้ก่อน  แต่ว่า...ผมจะเริ่มยังไงดีล่ะ ?!
              หรือจะเล่นแบบซาดิสม์หน่อย? แหม..หาบ่วงแล้วลากหมอนั่นออกมาจากงานเลี้ยงเลยเป็นไง ?  แต่ในสถานการณ์ที่มีเด็ก ๆ อยู่ด้วย ผมว่ามันคงไม่เหมาะ  เพราะงั้นเราน่าจะนุ่มนวลแบบว่า..หาเป็นขนนกคาบาเร่ แล้วก็คล้องคอ จากนั้นก็ยั่วยวนแล้วก็ลากราเชลออกมา..ดีมั้ย ?
             ฮ่าๆ...นี่ความคิดผม อุบาทว์ได้ถึงเพียงนี้เลยรึเนี้ย.. T^T
             " คิดอะไรอยู่งั้นเหรออลิซาเบธ  หน้าเธอดูเครียดมากเลยนะ" ราเชลเดินเข้ามาทักผม ก่อนจะส่งน้ำส้มมาให้  ...ว่าแต่ว่า.. ในน้ำส้มนี่ ราเชลแอบใส่ยานอนหลับลงไปรึเปล่านะ ?  อ๊ะ..ผมไม่ได้คิดมากนะ แต่ดูละครบ่อย ผมเลยรู้ดีว่า ตัวร้ายในละครน้ำเน่าชอบชอบทำแบบนี้ เวลาจะขืนใจนางเอกอะ =_=
             " เอ๊ะ..เอ่อ ขอบใจนะ  ฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยชอบงานเลี้ยงสักเท่าไรนะ มันเวียนหัวนิดๆ.." ผมบอกก่อนโบกมือ ปฎิเสธน้ำส้มของราเชล  ว่าพลางก็เริ่มใช้มารยา เอามือแปะหัว เหมือนนางเอกในละคร หลังดื่มน้ำที่มียานอนหลับเข้าไป
             ถ้าเรื่องตอแหลล่ะก็..ขอให้บอก   ผมถนัดนักแล..ฮ่าๆ
              " ไปนั่งพักหน่อยดีมั้ย..  ให้ฉันพาเข้าไปในบ้านมั้ย ?" ราเชลถามผมด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง  เหอะ! แต่ผมไม่เชื่อหรอกนะ เพราะ 70% ของเจ้าชาย มักจะมารยาเก่งเช่นกัน  ถ้าไม่เชื่อก็ดูผมเป็นตัวอย่างซะก่อนสิ! 
              =_= เอ๊ะ..แล้วผมจะด่าตัวเองทำไมล่ะเนี้ย
              " เอ่อ ไม่ดีกว่า ฉันอยากจะไปสูดอากาศสักพัก.. เดี๋ยวฉันเดินไปที่ศาลานั่นดีกว่า.." ผมบอกก่อนจะเหลือบตาไปมองศาลาคลาสสิคข้างสระบัว  
              " แต่ตรงนั้นมันมืดนะ  ฉันว่า...."
              " เฮือก...ฉันหายใจไม่ออก.. เฮือกก " ผมรีบโพล่งขึ้นทันที เมื่อราเชลเริ่มขัด ก่อนผมจะเริ่มแอ็คติ้ง ทำตัวเข่าอ่อน และก็หายใจดังๆ เหมือนคนเวลาโรคหัวใจกำเริบ  และแน่นอนว่า ทันทีที่ผมทำแบบนั้น  ราเชลก็รีบโอบตัวผมไว้ทันที
               " เป็นอะไรมากรึเปล่า !!  เดี๋ยวฉันจะให้ริชาร์ดเรียกรถพยายามให้-"
               " ไม่ ไม่..ฉันจะไปที่ศาลานั่น " ผมขยุ้มแขนเสื้อราเชล เหมือนเป็นการบอกหมอนี่นัยๆ ว่า  ถ้ามันไม่พาผมไปที่ศาลา  ผมจะขอลาตายไปซะเลย..  ซึ่งแน่นอนว่า ไอการที่ผมพูดแบบนั้นออกไป มันยิ่งทำให้ราเชลสงสัย
                " เอ๊ะ ?  จะไปที่นั่นทำไม  ..เธอกำลังหายใจติดขัดนะ" ราเชลบอกก่อนจะพยายามรวบตัวผม แล้วอุ้มขึ้น เหมือนเจ้าบ่าวที่กำลังอุ้มเจ้าสาวเข้าเรือนหอ
                " ไม่.... ไม่ .....ฉันจะไปที่ศาลา ตรงนั้นอากาศบริสุทธิ์  ฉันจะหายใจสะดวกขึ้น.." ผมบอกก่อนจะใช้มือกุมหน้าอก  หมอนั่นพยักหน้ารับอย่างงงๆ ก่อนจะเดินอุ้มผมไปที่ศาลาอย่างเงียบๆ





ศาลาดอกไม้



                " แน่ใจนะ ว่าไม่อยากไปโรงพยาบาล " ราเชลถาม แล้ววางผมให้นั่งลงบนที่นั่ง
                " ฉันแน่ใจ  นี่ไง พอสูดอากาศบริสุทธิ์ ฉันก็หายเป็นปลิดทิ้ง!" ผมพูดอย่างตื่นเต้น ก่อนจะทำท่าโชว์กล้ามให้ราเชลดู  ...นี่ผม  หายเร็วเกินไปรึเปล่านะ ?  แต่ก็ช่างมันเถอะ ในเมื่อผมลากหมอนี่ออกมากับผมสองต่อสองได้แล้ว  เรื่องอื่นก็ช่างมันเถอะ!
                " เธอสบายดีแน่เหรออลิซาเบธ? " ราเชลทวนถามผมอีกครั้ง 
                " บอกแล้วไง  พอสูดอากาศบริสุทธิ์ ฉันก็หายใจสะดวกขึ้น " ผมตอบปัดๆ ก่อนจะเมินหน้ามองไปทางสระบัว  
                ก็แหม ..เรื่องแบบนี้ใครมันจะไปเชื่อกันล่ะ ?  
                 " ฉันไม่ได้หมายถึงสภาพร่างกาย ...ฉันหมายถึงสภาพจิตเธอต่างหาก"  ราเชลพูดขึ้นอีกครั้ง  เมื่อผมยังไม่ยอมหันหน้ากลับไปมองเขา
                เอ๊ะ...ไอเวรนี่  มันกำลังหาว่าผมโรคจิตรึไง!!?
                " ฉันสบายดีทุกอย่างนั่นแหละ  แค่เบื่องานเลี้ยงก็เท่านั้น " ผมพูดด้วยยังไม่หันกลับมามองราเชล
                " จริงสิ  ทำไมวันนี้เธอถึงใส่ชุดนินจาอาเครอนได้ละ ?  ตอนแรกฉันนึกว่าเธอเป็นพวกโจรลักพาตัวเสียอีก " ราเชลพูดขึ้นอีกครั้ง  ผมได้แต่หันหน้ามามองเจ้านั่น
                 " ในที่สุดเธอก็ยอมมองหน้าฉัน "  ราเชลเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มโปรยสเน่ห์มาให้
                 " เอ่อ.. เรื่องนั้น  คือ .....จริงๆ แล้ว ฉันจะต้องไปเข้าพิธีดูตัวที่ปราสาทในวันนี้.." ผมบอก จากนั้นก็เริ่มตีสีหน้าเศร้า
                 " เอ๊ะ...?"
                 " ฉันไม่อยากไปดูตัวกับคนที่ฉันไม่เคยรู้จัก  เพราะฉะนั้น ฉันก็เลยแอบใส่ชุดบ้าๆ นั่น แล้วก็หนีออกไปเที่ยวกับริชาร์ด " ผม   คราวนี้ราเชลนิ่งเงียบ  ..แต่เพียงอึดใจเดียว หมอนั่นก็เอื้อมมือซ้ายเข้ามาจับแก้มผมอย่างทะนุถนอม
                  " เจ้าอาจจะยังไม่รู้...แต่ความจริงแล้ว  เราคือคนที่ราเชล  เจ้าชายแห่งโซลเมด " จู่ๆ ราเชลก็เปิดเผยความลับของตัวเองขึ้นมาดื้อๆ  โดยที่สายตาของเขายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผม
                  เอ่อ...ไม่อยากคิดอะไรให้มันทำลายบรรยากาศหรอกนะ...แต่ฉันรู้ว่าแกคือราเชลตั้งแต่ทีแรกที่เจอกันแล้วนั่นแหละเฟ้ย!! - -b
                   " เอ่อ... จ..จริงเหรอเนี้ย " ผมตอบด้วยท่าทางไม่เชื่อ  อันที่จริงคือน้ำเสียงมันค่อนไปทางประชดเสียมากกว่าด้วยซ้ำ
                   " ใช่...แล้วในตอนนี้  เราก็รู้จักกับเจ้าแล้ว..."  ราเชลบอกก่อนจะใช้มือขวากุมมือซ้ายของผม  ว่าแล้วเจ้านั่นก็จุมพิตเบา ๆ ที่มือของผม
                  คลื่นไส้แล้วสิ....  ถ้าอ้วกใส่หน้าหมอนี่  ผมมีหวังโดนจับข้อหาพยายามลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษแหงๆ =_=
                  " หมายความว่าไง... ก..ก  ก็ใช่ที่เรารู้จักกัน " ผมตอบด้วยท่าทีเขินอาย  แต่ในความเป็นจริงคือผมพยายามยั้งมือตัวเอง ไม่ให้ซัดหมัดใส่หน้าราเชลเสียมากกว่า  
                   " ก็เจ้าบอกว่าไม่อยากดูตัวกับคนที่ไม่รู้จักไม่ใช่รึ... ตอนนี้เราก็รู้จักกันแล้ว  ดังนั้นเจ้ายินดีจะแต่งงานกับเรารึเปล่า!??" ราเชลถามขึ้นอีกครั้งอย่างหัวหมอ  ผมได้แต่ทำหน้าเหวอ เพราะไม่รู้ว่าจะตอบราเชลยังไงดี
                 นี่ผมกำลังโดนขอแต่งงานนะ !   แถมว่าที่สามียังเป็นเจ้าชาย.. และในอนาคตต้องขึ้นเป็นกษัตริย์  ที่สำคัญหน้าตาของเขาก็หล่อเหลามาก...  ซึ่งมันอาจจะเป็นการดีที่ได้เชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเซซีเรียและโซลเมด  โดยให้เชื้อพระวงศ์แต่งงานกัน
                 มันจะผิดก็แต่... ผมและไอว่าที่สามี ดันเป็นผู้ชายทั้งคู่!!
                 " ฉัน...เอ่อ...ฉัน..."  ผมได้แต่พูดด้วยท่าอึกอัก
                 " ว่าไง...เจ้าจะแต่งงานกับเรามั้ย  เราหลงรักเจ้าตั้งแต่แรกพบ  ถึงตอนนี้เจ้าอาจจะยังไม่ได้รักเรา แต่เรายินดีที่จะรอ ถ้าหากเจ้าพอจะมีใจให้เรา.. ถึงจะเป็นที่ว่างเล็กๆ ในใจเจ้า  แต่เราก็ยินดี  ถ้าวันหนึ่งใจของเจ้ามีเราทั้งดวง.." ราเชลเริ่มร่ายยาวด้วยประโยคน้ำเน่า
                  T^T มันลึกซึ้งมากจริงๆ นะ .. ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมชินโดชอบร้องไห้(??) เวลาฉากพระเอกขอนางเอกแต่งงาน   
                   " เอ่อ..แต่ ....ฉัน..." ผมยังคงพูดติดขัดเหมือนเดิม  ขณะเดียวกันก็พยายามชักมือออกจากมือของราเชล  หมอนี่มันรุกผมเร็วเกินไปแล้วนะ!!  ขนาดไอชินโดผมยังไม่เคยจับมือมันนานเกิน 5 วิเลยด้วยซ้ำ!!
                  จะว่าไป..แล้วไหนพวกแฝดกับไอชินโดล่ะ  เมื่อไรหมอนี่จะออกมาช่วยผมสักที!
                   " ได้มั้ย..อลิซาเบธ  ..  รู้มั้ย เจ้าคือผู้หญิงคนแรก ที่ข้าอยากให้ใจของข้าไปทั้งดวง.." ราเชลเสริมทัพต่อ ก่อนมือทั้งสองของหมอนั่นจะกุมมือทั้งสองของผมไว้แน่น เมื่อผมพยายามแกะมือผมออก   
                   เอ๊ะ....ไอเวรนี่  - -*
                   หมอนี่ยังคงจ้องผมอย่างลึกซึ้ง ซึ่งนั่นมันทำให้ผมเริ่มอึดอัดใจสุดๆ  นี่ถ้าตอนนี้ราเชลไม่เน้นความโรแมนติกแล้วล่ะก็  หมอนี่คงจะจับผมปล้ำตั้งแต่ผมเริ่มทำท่าวิงเวียนแล้วนั่นแหละ  =_=                      ราเชลเริ่มทำแก้มป่องตามแบบริชาร์ด ..ผมพอจะรู้แล้วละ ว่าริชาร์ดไปได้นิสัยเอาแต่ใจ แถมยังแอ๊บแบ๊วเหมือนใคร  ที่แท้ไอตัวพ่อนี่เอง ที่คอยสั่งสอน!! แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าราเชลทำ แล้วมันดูดีขนาดไหน  - -
                   " งั้นฉันจะไม่อ้อมค้อมเลยแล้วกัน.." ผมตัดสินใจพูดขึ้น  เมื่อท่าทีของราเชลเริ่มทำให้ผมอึดอัด  ..ผมไม่ได้อยากทำให้ใครต้องมาเสียใจเพราะผมหรอกนะ แต่ผมก็ไม่อยากฝืนใจตัวเองเพื่อทำให้คนอื่นมีความสุขเช่นกัน  เพราะงั้น..ผมควรจะบอกราเชลตรงๆ ไปซะ!
                   " ได้สิ..เราพร้อมรับฟังเสมอ!" ราเชลยิ้ม ก่อนจะควักแหวนเพชรเม็ดโตออกมาจากอก
                   ให้ตายสิ.. ไอบ้านี่ ไม่รู้จักคำว่า 'ผิดหวัง' มั้งเลยรึไง!  ผมมองดูแหวนในมือของราเชล ที่มันตั้งท่าพร้อมจะสวมให้ผมเต็มที่  ผมว่านะ...ดูเหมือนมันไม่ได้ตั้งใจจะรับฟังผมตั้งแต่แรกแล้วนั่นแหละ  เพราะดูยังไงไอหมอนี่ก็คิดแค่ว่า ' ต้องแต่งงาน' กับผมให้ได้เท่านั้น
                   ไอหน้าด้านนนนนนนน!
                    " เอ่อ.. ที่ฉันจะบอกนาย...คือ..." ผมเปรยเบาๆ ก่อนจะหลุบหน้าก้มมองพื้น ..ไม่ได้เขินอายอะไรหรอกนะ เพียงแต่แหวนกับไอคนถือมันช่างประกายออร่าจนแสบตาผมเสียจริง
                    " คืออะไร..อลิซาเบธ.."  ราเชลถามด้วยน้ำเสียงลุ้นระทึก ผมได้แต่กลืนน้ำลายดังเอื้อก
                    เอาวะ...เป็นไงเป็นงั้น...ยังไงก็ต้องพูด!  ผมเริ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ว่าแล้วก็หลับตาปี๋ ก่อนจะตะโกนประโยคนั้นออกมาดังๆ
                    " ฉัน....ฉันชอบผู้หญิง!!!"
                    
                                   
                   
                 



             





                



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ก็ผมนี่แหละ..เจ้าชายปีศาจ! ตอนที่ 38 : Chapter 38 : ความจริงที่ต้องพูด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1158 , โพส : 23 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2337
55555555555555
ฮาอ่ะ 555555 ^^
PS.  หวัดดีจ้า ^-^ แอดกันได้นะ จะทักก็ได้ เราไม่ว่าหรอก
Name : yamroll choco < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yamroll choco [ IP : 223.206.112.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2556 / 20:37
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2179
 กร๊ากกก!!!ฮาอ่ะ
PS.  ทุกสิ่งบนโลกล้วนประกอบไปด้วย S กับ M ทั้งนั้น!!
Name : Kageron-คาเงโร่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kageron-คาเงโร่ [ IP : 27.55.3.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2555 / 23:00
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2075
 เจ็บมั้ยนั่น 55555 
Name : • เก็บติ่ง ™ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • เก็บติ่ง ™ [ IP : 101.108.155.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 19:06
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2068

โอ้วววไรต์!! อัพเร็วทันใจมากอ่ะ

เคน!..นายน่าจะบอกว่าชอบชินโด =.,= (//โดนถีบ..ไอ่นี่ก้อวายตลอด)



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 เมษายน 2555 / 19:39
Name : Nephrite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nephrite [ IP : 101.51.233.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 19:35
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2066
ช....ชอบผู้หญิงOoO
Name : Imitation black < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Imitation black [ IP : 27.130.78.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 15:20
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2065
 ahhh...up up up up up up up up up up up up up up up up....i need to read more n' more   so...
up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up
up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up
i'm w8ing to read it~  >O up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up up
........................................................................................................................................................................
thx 4 update b4  :D
so funny~   >w<



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 เมษายน 2555 / 13:03
Name : Yura_Valenzear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yura_Valenzear [ IP : 124.122.177.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 13:00
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2064
55 จะว่าไปเคนก็พูดความจริงนี่นา
ชอบผู้หญิง ถึงมันจะไม่เหมาะกับการพูดแบบนี้ในร่างนั้นก็เถอะ 
PS.  True love is like a jigsaw puzzle. The pieces will find themselves when they are right for each other.
Name : fakan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fakan [ IP : 125.26.104.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 00:58
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2063
55555555555555555555555555+!!

lol!! ขอหัวเราะออกมาดังๆ ที๊~!!!

พูดไปงั้น เสียแผนหมด(รึเปล่านะ) XD~! ฮาาา

PS.  สักวาวัยรุ่นชีวิตวุ่นวาย ปิดเทอมเหมือนจะสบาย ยังไม่วายต้องเรียนพิเศษ..T_T
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 182.53.188.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2555 / 20:44
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2060

อัพต่อๆๆ ไรต์กลับมาอัพเร้วๆๆ

Name : Nephrite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nephrite [ IP : 125.25.132.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2555 / 19:44
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2059
อัพค่ะ! ต่อๆ~

PS.  สักวาวัยรุ่นชีวิตวุ่นวาย ปิดเทอมเหมือนจะสบาย ยังไม่วายต้องเรียนพิเศษ..T_T
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 101.109.110.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2555 / 16:08
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2058
 ขอโทษนะครับ  ผมเดินทางไปต่างจังหวัดมา  พอกลับถึงบ้านก็เริ่มขี้เกียจอีกครั้ง ;) 
แล้วจะรีบอัพครับ !
PS.  ผมว่า..คุณเป็นคุณก็น่ารักแล้วนี่ ที่รัก..
Name : ♣ ลูซิเฟอร์ลี ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣  ลูซิเฟอร์ลี  ♣ [ IP : 118.173.99.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2555 / 23:27
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2057
เคนจี้จารอดม๊ายเนี่ย  แล้วเซย์มาโผล่งี้ยิ่งยุ่งไหมเนี่ย

PS.  I don't have nothing to say without And I don't want more than thing to tell Either thanks for everything I got from yours
Name : reserection < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ reserection [ IP : 58.11.26.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2555 / 21:50
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2055
ลืมเรื่องภารกิจเลย มั่วแต่ฟิน 55555555555
PS.  ตรวจจับ สับแหลก [คุณแบบคนโรแมนติกแบบไหน - เกมทายใจอันใหม่ของเรา ลองไปเล่นดูนะ ]
Name : SodaMemE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SodaMemE [ IP : 124.122.230.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2555 / 18:57
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2054
แล้วต่อวันไหนอ่ะ อยากอ่านเร็วๆนะ
สู้ๆนะจะรออ่าน 




แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 มีนาคม 2555 / 11:29
Name : S.S.A. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ S.S.A. [ IP : 110.169.245.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2555 / 11:22
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2053
ฮา คนรับจ้างเก็บขยะซื้อตุ๊กตาขนาดเท่าคนจริงกับจี้สร้อยให้ 5555555+

PS.  มีใครต้องการรับเลี้ยงลูกแมวน้อยสีครามบ้างไหมค่ะ~ แมวน้อยไม่อยากเป็นแมวอยู่ในกล่องรอคนรับไปเลี้ยงนานๆน๊า TwT
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 182.53.190.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2555 / 23:13
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2052

เพราะนั่นเป็นคู่ตำนานสินะครับ ?
ราเชลเป็นเด็กใหม่ ก็ยอมๆ เค้าสักตอนหนึ่ง 5555


PS.  ผมว่า..คุณเป็นคุณก็น่ารักแล้วนี่ ที่รัก..
Name : ♣ ลูซิเฟอร์ลี ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣  ลูซิเฟอร์ลี  ♣ [ IP : 118.173.96.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2555 / 20:32
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2051
คห.2047

จิงๆถ้าเป็นไปได้ เค้าชอบ ชินโด-เคน มากกว่าง่ะ (ฮ่า)

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 มีนาคม 2555 / 20:28
Name : Nephrite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nephrite [ IP : 125.25.145.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2555 / 20:22
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2047
เอ๊ะ? ตามจริงถ้าริชาร์ดเป็นน้องชายของราเชล เป็นสายเลือดเดียวกัน  ก็ต้องเอาเลือดจากริชาร์ดได้เหมือนกันสิ?????

อัพเร็วๆนะคะ แฟนคลับนับสี่ร้อยคนรอคุณอัพนิยายอยู่ O_<

ปล. เมื่อไหร่จะได้ไปเซซีเรียเนี่ยT^T อยากเห็นเคนในฐานะ เคลอส เม เซซีเรีย บ้างง่ะ TT^TT

PS.  มองทำไม? ไม่เคยเห็นแมวที่ไม่มีสาระเหรอ.... " จะเจตนาป่วนบอร์ดแล้วจะทำไม!? "
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 101.109.98.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 23:50
# 5 : ความคิดเห็นที่ 2044
 เคน นายนี่แค้นไม่มีเหตุผลเลยนะ อิจฉาที่เค้าหล่อใช่มั้ย55
ราเชลปิ๊งๆพระเอกเราซะและ
PS.  ถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้แล้ว แสดงว่าคุณ...หมดเวลาไปกับความไร้สาระข้อความนี้ของเราไปหลายวินาที 555
Name : fakan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fakan [ IP : 180.180.28.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 23:31
# 4 : ความคิดเห็นที่ 2040
 ;D ผมรู้สึกทุกคนจะสนใจคู่ราเชล-เคน มากกว่าเรื่องของเซย์ซะอีกนะ 5555
PS.  ผมว่า..คุณเป็นคุณก็น่ารักแล้วนี่ ที่รัก..
Name : ♣ ลูซิเฟอร์ลี ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣  ลูซิเฟอร์ลี  ♣ [ IP : 118.173.105.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 21:56
# 3 : ความคิดเห็นที่ 2039
5555555555555555555555555555555555555555555555555555


เฮ้ย! ไหงอยากอ้วก นึกว่าจะปิ๊งๆกันซะอีก กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
PS.  ตรวจจับ สับแหลก [คุณแบบคนโรแมนติกแบบไหน - เกมทายใจอันใหม่ของเรา ลองไปเล่นดูนะ ]
Name : SodaMemE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SodaMemE [ IP : 110.168.22.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 19:05
# 2 : ความคิดเห็นที่ 2034
 5555555555555555+
PS.  โปรดจำไว้ว่า คนที่ชอบเอาข้อผิดพลาด ปมด้อย ข้อเสีย ของคนอื่นมาด่า มานินทา คือคนที่น่า"ฆ่า"ที่สุด เพราะคนประเภทนี้ มันกวนทีน
Name : ♎ Dark Angel ♎ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♎ Dark Angel ♎ [ IP : 124.121.35.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2555 / 17:48
# 1 : ความคิดเห็นที่ 2031
 มาสักที
Name : pond515152 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pond515152 [ IP : 125.26.83.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2555 / 14:16
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android