ชายาแห่งดวงจันทร์ [Yaoi]

ตอนที่ 32 : หลายสิ่งที่ผิดแปลกไป...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    7 ต.ค. 58

 

 

บรรยากาศรอบหอคอยเยือนดาราดูอึดอัดกว่าที่ผ่านมาอย่างทาบไม่ติด ดวงแสงแห่งชีวิตที่แต่เดิมเคยทอแสงสีทองสว่าง บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยสีม่วงอมแดงผิดแปลกอย่างที่ไม่เคยปรากฏให้เห็นมาก่อน

เชอเชสวางผมลงหน้าสระโอบอุ้มจันทราก่อนช่วยถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกให้ ไอ้ธากับนาเทลยืนทำหน้าเครียดอยู่ข้างหลัง เวลานี้ไม่มีใครเอ่ยคำพูดอะไรออกมาสักคำเพราะความเครียดถูกขึงจนตึงแน่น เจ้าม่วงจูบขมับปลอบใจผมเบาๆ ก่อนช้อนตัวผมขึ้นเมื่อทั้งตัวเหลือเพียงชุดตัวในสีขาว แต่ละย่างก้าวที่ย่ำลงไปในสระน้ำสีแดงเลือดดูหนักอึ้งคล้ายกับมีโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นคอยถ่วงดุล

'...เชอเชส นี่มัน... ทำไมน้ำในสระถึงเป็นสีนี้ได้ล่ะ แล้วยังดวงแสงแห่งชีวิตอีก...'

ผมมองรอบด้านอย่างตื่นตระหนก ทุกอย่างดูผิดเพี้ยนไปหมดจนเหมือนมีใครเอาสีแห่งความชั่วร้ายมาสาดใส่ห้องอันศักดิ์สิทธิ์ที่ให้กำเนิดทายาทแห่งราชวงศ์แสงจันทร์ แต่นั่นยังไม่ทำให้ผมใจหล่นวูบได้เท่ากับภาพที่ฉายชัดอยู่เบื้องหน้า...

เจ้าจันทร์ดวงน้อยที่เคยทอแสงสีทองคำสุกปลั่ง...บัดนี้กลับถูกสีแดงชาดอาบย้อมจนกลายเป็นพระจันทร์สีแดงเลือด!

หรือว่าเจ้าตัวน้อยของผมจะ...

'ใจเย็นๆ ก่อนครับท่านวี มันอาจไม่ใช่อย่างที่ท่านคิดก็เป็นได้'

เจ้าม่วงเอ่ยปลอบผมทั้งยังกระชับกอดตัวผมแน่นขึ้น ผมที่ทั้งเจ็บท้องและเครียดมากก็ได้แต่เม้มปากแน่น หน้างอง้ำ น้ำตาคลอหน่วย อีกนิดคือกูใกล้บ้าละ

เทพจันทราหนอเทพจันทรา แค่ผมต้องมาเจ็บท้องเหมือนหญิงท้องแก่ใกล้คลอดก็นับว่าย่ำแย่เกินกว่าชีวิตลูกผู้ชายคนนึงจะรับไหวแล้ว เหตุไฉนไยท่านยังใจร้ายถึงขั้นจัดฉากให้ผมต้องมาลุ้นจนเยี่ยวเหนียวเพิ่มอีกด้วย(วะ)ครับ กลัวชีวิตไอ้วีไม่มีสีสันพอใช่ไหม ตอบ!

ผมโวยวาย(ในใจ)เพื่อหนีความจริงที่กำลังจะทำเอาผมหน้ามืดสักสิบรอบ สองตามองลูกน้อยในสภาพดวงจันทร์สีแดงก่ำที่กำลังสำแดงอิทธิฤทธิ์ด้วยการเปล่งรัศมีสีแดงวูบวาบแล้วอดรู้สึกร้อนรนขึ้นมาไม่ได้

ใครก็ได้ช่วยบอกผมที... ว่านี่เป็นนิยายตลกนะ ไม่ใช่สตอรี่ที่เน้นดราม่า ดาร์ก และเลือดสาดน่ะ!?

พร้อมไหมครับ ท่านวี?’

เชอเชสถามเมื่อเราเข้าใกล้ชั้นในสุดของวงเวทย์ปกปักษ์พิทักษ์จันทรา ปากอยากบอกเหลือเกินว่าผมนี่ไม่พร้อมเผชิญหน้ากับความจริงเลยครัช แต่ท้องที่เจ็บ...เจ็บมาก...เจ็บโคตรรรร มันทำให้ผมต้องกลั้นใจฝืนพยักหน้าลงไปทั้งที่ใจอยากวิ่งไปนอนซบเตียงอุ่นซุกเด็กน้อยทั้งสองของผมจะแย่อยู่แล้ว

ฮือออ วาเชส นาเชย์ เอาใจช่วยแม่กับน้องที่กำลังจะเกิดด้วยนะลูก

สองเท้าของเจ้าชายกระต่ายที่หยุดอยู่หน้าวงแหวนสีแดงเริ่มขยับเดินหน้าอีกครั้ง ทลายวงเวทย์ปกปักษ์ทายาทแห่งว่าที่กษัตริย์ลงด้วยมนตราโบราณขั้นสูงของผู้มีสายเลือดขัตติยะ

วงเวทย์แห่งการถือกำเนิดที่ถูกตีตราด้วยอำนาจของราชินีแห่งดวงจันทร์พลันปรากฏขึ้นเหนือหน้าท้องของผมเมื่อมันเชื่อมโยงจิตเข้ากับชีวิตใหม่ที่กำลังจะลืมตาดูโลก

ผมมองหน้าเชอเชสอีกครั้งเพื่อขอกำลังใจคูณล้านเป็นครั้งสุดท้าย (หน่วยอื่นแม่งน้อยไป ไม่เพียงพอต่อความต้องการ) เจ้าม่วงเลยยิ้มให้พร้อมกับก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของผมให้ผมได้เบาใจ... ว่าเขาจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็จะไม่ปาผมทิ้งลงน้ำแล้ววิ่งหนีเอาตัวรอดไปคนเดียวแน่นอน (ก็ลองกล้าทำดูดิ เรื่องนี้ถึงหูคุณตาณแน่!)

'ใครจะไปทิ้งชายาตัวเองได้ลงคอล่ะครับ' เจ้าม่วงระบายรอยยิ้มอ่อนใจเต็มใบหน้า มองเหมือนผู้ใหญ่เอ็นดูเด็กทั้งที่สายตาแบบนั้นมันต้องเป็นผมที่ควรทำมากกว่า

'ผมก็แค่คิดเผื่อไว้' ผมบอกปัดๆ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าวันที่เจ้าม่วงจะเป็นอย่างนั้นมันไม่มีวันมาถึงแน่

เพราะอะไรผมถึงมั่นใจขนาดนั้นน่ะเหรอ?

ก็เพราะวันเวลาที่ผ่านมา เชอเชสได้พิสูจน์ความจริงใจของเขาที่มีต่อผมให้ผมเห็นแล้วยังไงล่ะครับ

และหัวใจของผม ก็กำลังเพิ่มพูนความรู้สึกดีๆ ที่มีต่ออีกฝ่ายมากขึ้น...ทีละเล็ก...ทีละน้อย...จนเกือบเรียกได้ว่าความรัก แต่ผมยังไม่คิดจะบอกอีกฝ่ายหรอกนะ เพราะมงกุฏแห่งจันทราที่ยังฝังคาหัวผมอยู่มันไม่เห็นมีทีท่าว่าจะย้ายไปอยู่ที่อื่นเลย

ผมเลยเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา... ว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อเชอเชส... มันเป็นความรัก ความชอบ หรือว่าแค่ผูกพันกันแน่...

'ท่านวี...'

เสียงเรียกของคนที่อุ้มผมอยู่ช่วยดึงสติที่หลุดลอยไปไกลให้กลับคืนมาสู่ความจริงที่ต้องเผชิญหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พระจันทร์ดวงน้อยสีแดงก่ำลอยมาหาผมแล้ว ก่อนหยุดนิ่งอยู่เหนือวงเวทย์บนหน้าท้องของผม ผมเหลือบมองเชอเชสอีกครั้งคล้ายกับต้องการความเห็น เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ากลับมาให้ ผมจึงทำตามสัญชาตญาณของคนเป็นแม่ ยกสองมือขึ้นโอบกอดเจ้าจันทร์ดวงน้อยเอาไว้

ผมถ่ายทอดความรักลงไปผ่านอ้อมกอด ขอพรแห่งอาทิตย์และจันทราช่วยเกื้อหนุน ในใจท่องอยู่เพียงประโยคเดียวซ้ำไปซ้ำมา

...ขอให้ลูกผมเกิดมาอย่างปลอดภัย

สิ้นเสียงวิงวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นึกออก แสงสีทับทิมพลันเจิดจ้าไปทั่วสารทิศ สายลมไร้ที่มาโหมพัดจนน้ำในสระหมุนวนเป็นเกลียวคลื่น ดวงแสงแห่งชีวิตนับล้านแตกสลายกลางอากาศก่อนร่วงหล่นสู่พื้นดิน

เป็นภาพที่งดงามจนเกินจะกล่าว...

ผมค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อทุกอย่างกลับเข้าที่เข้าทาง และเอฟเฟคต่างๆ เริ่มลดทอนบทบาทลงจนรอบด้านเริ่มกลับคืนสู่สภาวะปรกติให้ผมหายใจได้คล่องคอขึ้นมาอีกหน่อย แรงขยุกขยิกบนหน้าท้องสะกิดให้ผมรีบชักมือขึ้นดูเจ้าตัวน้อยที่เพิ่งถือกำเนิด ลูกกระต่ายตัวจ้อยที่แสนจะน่ารักน่าเอ็นดูสองตัวกำลังนอนซุกกันอยู่บนหน้าท้องผม

หืม???

สองตัว? นี่ผมได้ลูกแฝดงั้นเหรอ!?

นี่ เชอ...’ ผมแหงนหน้าขึ้นมองประมุขหลักของบ้าน(?) จากที่หวังจะได้เห็นรอยยิ้มดีใจของคุณพ่อกระต่ายแสนดี แต่นาทีนี้สิ่งที่ผมได้เห็น...คือใบหน้าหนักใจของเจ้าชายสามแห่งอาณาจักรแสงจันทร์

ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ ไม่ดีใจเหรอ...ที่พวกเราได้ลูกแฝด?’

ดวงตาสีม่วงอมเทาเลื่อนมาสบตาผม ก่อนใบหน้าแข็งเกร็งเมื่อครู่จะผ่อนคลายลง กลับมาเป็นเจ้าม่วงของผมคนเดิม

ดีใจสิครับ ลูกของข้ากับท่านวีนี่นา’

งั้นทำไมเมื่อกี้ถึงทำหน้าเครียดนักเล่า มีอะไรรึเปล่า บอกผมได้นะ’ คำพูดแลดูเหมือนคนดี แต่ในใจนี่คือกูอยากเสือก... แค่กๆๆ อยากรู้เต็มที่เลยครับ

สายตาของเจ้าม่วงที่เลื่อนไปมองลูกๆ ของพวกเราทำให้ผมลองมองตาม ใบหน้าที่ยังยิ้มแย้มอยู่เมื่อครู่ได้เปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วเครียดอีกครั้ง ...หรือว่าเด็กสองคนนี้จะเป็นปัญหาเข้าแล้วจริงๆ ?

น่าเสียดายจังครับ” ในที่สุดเจ้าม่วงก็เปิดปากพูดมันออกมา

เสียดายอะไร?” หรือว่าลูกของผมจะปากเบี้ยว? เจี๊ยวเล็ก? เท้าเป็นเป็ด? หรือมีส่วนไหนในร่างกายหายไป??อะไรอ่ะเชอเชส นี่! บอกผมมาสักทีสิ!”

โอ๊ยยย นี่ผมเริ่มร้อนใจแล้วจริงๆ นะ ก่อนหน้านี้แม่งก็แสดงอิทธิฤทธิ์ซะอลังการโอเวอร์จนน่ายกรางวัลคนทำ CG มือฉมังระดับเทพฮอลลีวู้ดให้ คือผมรู้แน่แล้วล่ะว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างผิดปรกติ แต่ที่ทำให้ผมใกล้จะคำรามแข่งกับสัตว์ประหลาดในหนังตอนนี้คงหนีไม่พ้นสิ่งที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรนั่นล่ะ งงไหมครับ ไม่ต้องงงแทนผมนะ เพราะตอนนี้ผมก็งงกับตัวเองโคตรๆ เลย!

เชอเชสที่เห็นผมตบตีกับตัวเองในความคิดจึงใจดีช่วยเฉลยสิ่งที่ทำให้ผมขุ่นข้องหมองใจให้ ด้วยการใช้นิ้วชี้ไปที่กลางลำตัวของเจ้าพวกตัวน้อย ไม่ใช่ตรงอก แต่เป็นตำแหน่งที่ต่ำกว่านั้นลงมาหน่อย

โอ๊ะ! เป็นเด็กผู้ชายทั้งสองคนเลยนินา!”

และเพราะประโยคนี้นี่แหละ ที่ทำให้ผมรู้แล้วว่าทำไมเจ้าม่วงถึงได้มีสีหน้าเหมือนเห็นดวงจันทร์บ้านเกิดตัวเองถล่มอยู่ตรงหน้า

นี่เชอเชส... ก่อนหน้านี้คงไม่ว่านายกำลังคิดอะไรหื่นๆ อยู่หรอกนะ”

อย่างการที่จะไม่ได้XXXกับผมในสระนี้อีกแล้ว...เป็นต้น

เท่านั้นล่ะ หูกระต่ายสีม่วงครามที่เพิ่งเห็นไปเมื่อตอนบ่ายพลันเด้งดึ๋งขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับภาพอันสุดบรรเจิดในหัวเจ้ากระต่ายหื่นกามที่ไหลทะลักเข้ามาในหัวผมเป็นฉากๆ ราวกับน้ำป่าไหลหลาก ถ้าไม่ติดว่าเจ้าตัวน้อยแรกเกิดทั้งสองตัวกำลังนอนหลับอุตุอยู่บนพุงผม ผมคงได้แหกปากตะโกนลั่นด่าพระสวามีของตัวเองไปแล้ว!

ไอ้กระต่ายหื่น! ไอ้กระต่ายบ้ากาม! ใครสั่งใครสอนให้นายคิดแต่เรื่องทะลึ่งกับผมตั้งแต่หัววันกันห๊า!!!!!!

พูดเช่นนี้แปลว่าถ้าเป็นยามราตรี ข้าสามารถคิดได้ทั้งคืนเลยใช่ไหมครับ?’

อ๊ากกกกกกก ไอ้เจ้าหื่นตัวโตนี่... คืนนี้เก็บหมอนไปนอนนอกห้องเลยไป๊!

 

อะไร? ยังไง? ทำไมคืนนี้ถึงหนีบกูมาเป็นไม้กันกระต่ายได้วะ???”

เพื่อนสนิทที่ถูกลากให้มาช่วยเฝ้าลูกกระต่ายที่เพิ่งเกิดใหม่ของผมถามซะรัว เล่นเอาชิโรอิตัวน้อยที่สูงกว่าเดิมประมาณห้าเซ็นหันมาส่งเสียงชู่วใส่ให้ผู้ใหญ่ที่โตแต่ตัวแถวนี้เงียบปากลง ก่อนเสียงที่เหมือนหมาหอนจะไปรบกวนการนอนหลับของเจ้าชายทั้งสี่แห่งอาณาจักรแสงจันทร์

ผมยกนิ้วโป้งชมว่ากู้ดไปให้เจ้าขาวที่ส่ายหางดิ๊กๆ รับคำชมจากผม ก่อนพี่เลี้ยงเฉพาะกิจจะหันกลับไปดูแลเด็กๆ แทนผมต่อ

ก็เปล่า กูแค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศมานอนกับมึงบ้างก็เท่านั้น”

ไงล่ะ คำตอบของผมชวนเลี่ยนจนเจ้าเพื่อนบ้าแม่งทำท่าอ้วกเลียนแบบผมตอนแพ้ท้องได้ไม่มีผิดเพี้ยน หรือมึงจะซ้อมเตรียมพร้อมไว้ก่อนวะ? นาเทลรู้คงได้ดีใจตายหูหางเด้งแน่ หึหึหึ

ทำหน้าแบบนี้... ระวังเหอะ มงกุฎบนหน้าผากมึงจะได้เปลี่ยนเป็นสีดำอีกรอบ”

ไอ้คนที่รู้ทันความคิดผมตลอดพูดดักทางเอาไว้ก่อนที่ความคิดอันแสนชั่วร้ายของผมจะโลดแล่นเหนือจินตนาการไปไกลลับแบบกู่ไม่กลับ เจอแตะเบรกแบบนี้ไอ้วีก็เซ็งสิครับ น้องน้ำที่น่ารักของครอบครัวนฤคมนตรีเห็นผมหน้ามุ่ยก็ยิ้มร่าชอบใจใหญ่ สะบัดผ้าห่มทิ้งไปอีกทางได้ก็ไถหัวตัวเองมานอนบนพุงผมเหมือนที่มันชอบทำเป็นประจำแล้วถามคำถามที่ผมเฝ้าถามกับตัวเองทุกวัน

วี... มึงอยู่นี่มึงมีความสุขป่ะวะ?”

ผมยิ้มให้กับเพดานห้องที่ฝังสะเก็ดดาวมากมายไว้อยู่บนนั้นแล้วตอบคำถามที่เต็มไปด้วยความจริงใจของมัน

ถ้าการที่กูยิ้มและหัวเราะได้ทุกวันนั่นเรียกว่าความสุข กูก็คงมีความสุขว่ะ”

รักเชอเชสแล้วดิ?” ไอ้ธาหันหน้ามาเลิกคิ้วยียวนกวนส้นใส่ ให้ผมยื่นนิ้วไปดีดหน้าผากมันซะดังแป๊ะ โทษฐานแซวอะไรไม่เข้าเรื่อง เสือกล้วนๆ เลยนะที่ถามมานี่น่ะ “โห่ ไรวะ แค่นี้ก็ต้องลงไม้ลงมือกันด้วย!”

เบาเสียงหน่อยมึง ชิโรอิหันหน้ามาเขม่นมึงเป็นรอบที่เจ็ดแล้ว”

หมาป่าผู้พิทักษ์ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม ทั้งที่เจ้าตัวน้อยต้องถ่อไปฝึกทหารตั้งแต่เช้า ตกเย็นกลับมาเหนื่อยๆ แทนที่จะได้พักผ่อนให้สบาย กลับมาอาสาช่วยผมเลี้ยงเด็กๆ อีก

น่ารักจริงๆ เลยน้าเจ้าหมาป่าตัวน้อยของผมเนี่ย

เออ กูจะเงียบก็ต่อเมื่อมึงตอบคำถามกูมาเท่านั้น ว่าไง? ถ้าไม่อยากให้ลูกมึงสะดุ้งตื่นทั้งคืนก็รีบๆ ตอบกูมาได้แล้ว กูอยากรู้ๆๆๆ” ทีนี้แม่งดิ้นพล่านแข่งกับเด็กประถมที่อดได้ของเล่นเลยครับ เฮ้ยๆๆ คือมึงก็อายุปาเข้าไปตั้งสิบแปดแล้ว มาดีดดิ้นทำตัวสะดิ้งแบบนี้แม่ง มันน่าตบมากกว่าน่าโอ๋นะเฟ้ย!

หยุด! ไม่งั้นกูจะเตะโด่งมึงออกนอกห้องเดี๋ยวนี้ล่ะ!

ผมตวัดขาไปรัดรอบคอมันให้ไอ้เกรียนตัวพ่อตบเตียงปุๆ เป็นสัญญาณยอมแพ้ที่เจอผมพุ่งเข้าเล่นงานตอนทีเผลอ มันหอบหายใจแฮ่ก เลิกยึดพื้นที่บนพุงผมไปโดยปริยาย

แม่ง เอะอะเป็นต้องลงไม้ลงมือกับกูตลอด เห็นกูหนังหนานักรึไงวะ” มันร้องโอดครวญเหมือนหมาเน่าถูกน้ำร้อนลวก โดนเล่นงานนิดๆ หน่อยๆ ทำเป็นโอเวอร์แอคติ้งตลอด คิดว่ากูไม่รู้เรอะ!

มึงอ่ะไม่ใช่แค่หนังหนาธรรมดา แต่ทนทายาดชนิดที่สัตว์เลื้อยคลานยังต้องยอมแพ้เลยว่ะ”

นี่มึงไม่ได้กำลังเปรียบกูกับจระเข้ใช่ป่าววะ...”

กูเปรียบมึงกับตัวเหี้ยเลยต่างหาก!”

“$%#$*%&@$&!!!!!!”

ก๊ากกกกกกกก ผมพลิกตัวไปนอนคว่ำแล้วตบเตียงรัวๆ เพื่อกลั้นขำสุดชีวิต

โอยยย นาเทลครับ ผมล่ะอยากให้นายได้มาเห็นช็อตที่ไอ้ธาอ้าปากหวอเพราะเถียงไม่ออกจริงๆ แม่งฮาสลัดแบบไม่ต้องพึ่งตลกคาเฟ่มาช่วยโหมโรงเลยล่ะ ก๊ากกกก มึงชงมาให้กูเองนะครับคุณหนูธารา นาทีนี้ถ้าไอ้วีพลาด... ไล่ผมไปมีลูกคนที่ห้าเลยเถอะ!

กูแม่ง... ไม่นอนกับมึงแล้ว!” ส่งเสียงดังเป็นครั้งสุดท้ายให้พี่เลี้ยงเด็กทิ่มแทงด้วยสายตาจนพรุนแล้ว คนที่เจอผมหลอกด่าก็แล่นถลาลงจากเตียงแล้วเดินออกนอกห้องไปเลย ปล่อยให้ผมหัวเราะงอหงายอยู่บนเตียงเพียงลำพังก่อนจะกลับมานอนมองเพดานเหมือนเก่า

ความสงบที่กลับเข้ามาแทนที่ช่วงเวลาแห่งความสุขเมื่อครู่ทำให้ผมย้อนคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาเมื่อตอนบ่าย...

มงกุฎสีดำ พระจันทร์สีเลือด สระโอบอุ้มจันทราสีชาด ดวงแสงแห่งชีวิตที่กลายเป็นสีม่วงอมแดง คลอดก่อนกำหนด แล้วยังจะลูกแฝดที่ไอ้ธาบอกว่าไม่เคยมีปรากฏในบันทึกของเทพกระต่ายมาก่อน... ทุกอย่างที่ดูผิดแปลกไป มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนโลกที่เคยสว่างสดใสกำลังบิดเบี้ยวไปในทางทิศทางตรงกันข้าม

จนอดที่จะ กลัวกับอนาคตยังมาไม่ถึงไม่ได้

ผมทอดสายตามองไปยังเปลเด็กที่มีร่างของเจ้าตัวจ้อยที่เพิ่งเกิดไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนนอนอยู่... ภายนอกก็ดูเหมือนลูกกระต่ายเพิ่งเกิดตามธรรมชาติ ตัวเล็กๆ แดงๆ ยังไม่มีขน ตาทั้งสองข้างปิดสนิท และกำลังจมลงสู่ห้วงนิทราอันยาวนานเพื่อรอวันเติบใหญ่

ถึงผมจะไม่ใช่พวกที่ชอบไหว้พระก่อนนอนขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายบนโลกใบนี้ แต่ครั้งนี้ผมขอเถอะครับ วอนเทพแห่งจันทราช่วยปกปักษ์คุ้มครองเหล่าเด็กน้อยของผมด้วย

อย่าให้มีเรื่องเลวร้ายใดๆ เกิดขึ้นกับ ครอบครัวของผมเลย

.

.

.

ฮั่นแน่! ว่าแล้วว่ามึงต้องแอบร้องไห้ลับหลังกู!”

คนที่ผมเห็นกับตาว่าเดินหายออกจากห้องไปแล้วจู่ๆ ก็มาปรากฏตัวขึ้นที่ข้างเตียง เสียงดังได้ดังดีจนชิโรอิแทบเขวี้ยงแจกันใกล้มือใส่... ไอ้ผมที่โดนจับได้คาตาว่ามีน้ำใสๆ แอบไหลอาบแก้มถึงกับไปไม่เป็นเลยครับทีนี้

ก็เพิ่งแกล้งมันไปหยกๆ... ขำซะไม่เกรงใจหน้าหนาๆ ของมันไปตะกี้... พอมันมาเห็นผมแบบนี้เข้ามันก็เลยมีสตั๊นไปหลายวิ คือมึง...เดี๋ยวนี้ฝีเท้าชักจะเบาเกินไปแล้วนะ ไม่ใช่ว่าอนาคตจะเปลี่ยนอาชีพจากคนบ้าไปเป็นโจรหรอกนะ!?

ใครว่ากูร้อง กูแค่หาวแล้วน้ำตามันไหลเหอะ

ผมพลิกตัวหนีไปอีกทางให้ไอ้ธาคลานขึ้นมาจับผิดกันถึงที่ ผ้าห่งผ้าห่มนี่ไม่ได้ช่วยกูเลยครับ จับคลุมโปงได้แป๊บเดียวก็ถูกมือดีดึงออกตลอด โฮ่ยยย มึงจะเอาให้ได้ช่ะ!?

โห ถ้ากูเชื่อนี่กูต้องออกลูกเป็นควายเลยป่ะมันแสยะยิ้มชั่วที่กวนตีนขั้นเทพมาให้ จะเอาใช่ไหมครับคุณชายธารา อย่าหาว่ากูใจร้ายละกัน!

เชื่อไม่เชื่อมึงก็ออกลูกเป็นควายอยู่ดีป่ะว้า ในเมื่อแม่พันธุ์อย่างมึงน่ะเป็น...ผมงอนิ้วชี้ทั้งสองลงแล้วเอาไปประดับส่วนหัวซ้ายขวาให้รู้ๆ กันไปเลยว่าสัตว์ที่กำลังพูดถึงอยู่นั้นมันคือสัตว์สายพันธุ์ไหน

ปากดี เดี๋ยวกูก็ทิ้งให้นอนร้องไห้แงๆ คนเดียวเลยนี่

มันโบกหัวผมไปทีด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะดึงหมอนที่ถูกโยนไปไว้แถวปลายเตียงมาวางให้ถูกที่ถูกทางจะได้เข้านอนกันสักที

ผมนี่ยิ้มเลยครับ ปากมันบอกจะทิ้งผมไว้ให้อยู่คนเดียว แต่การกระทำของมันกลับทำตรงกันข้ามกับสิ่งที่พูดออกมาซะงั้น เจ้าเพื่อนคนนี้นี่... ดูก็รู้ว่ามันเป็นห่วงผมอยู่ไม่น้อย ทำปากแข็งและซึนไปงั้นแหละเพื่อนผม

กูรู้ว่ามึงไม่ทิ้งกูหรอก เนอะขอแหย่มันอีกนิดให้อารมณ์ดีขึ้น เผื่อคืนนี้ผมจะได้นอนฝันดี ลดละเลิกเรื่องที่เครียดๆ ลงไปบ้าง

ขี้ตู่ว่ะ

หรือไม่จริง?

ไม่รู้เว้ย!”

ผมว่าคืนนี้ผมคงฝันดีจริงๆ นั่นแหละ :)

ราตรีสวัสดิ์เว้ยธา

เออตรีหวัด

 

ขอบใจนะที่ยังอยู่ตรงนี้...เป็นเพื่อนกู





----------------------------------------------------------------------------
VaRirin*Talks
โอยยยย เขียนด้วยความมึนเต็มพิกัดค่ะ 5555555555 คือพิมเสร็จแล้วกลับมาอ่านทวนอีกรอบ รู้เลยว่าอาทิตย์นี้ตัวเองมึนมากขนาดไหน เขียนไปเขียนมา แม่มดันเขียนซ้ำประโยคกันแบบเบลอจนน่าโบกหัวตัวเองสักสิบทีอ่ะ ก๊ากกกก #ขำทำไม =v=;;; // ไม่รู้เป็นเพราะช่วงนี้ชีวิตขาดการเสพติดเรื่องวายๆ หรือเปล่ามันถึงได้ห่อเหี่ยว อ่อนเปลี้ยเพลียแรงได้ขนาดนี้ คือก่อนหน้านี้ต่อให้งานยุ่งแค่ไหนมันก็ยังมีเวลาว่างนั่งอ่านนิยายคนอื่นเขาบ้างไงคะ แต่ตอนนี้นี่คืออัลไล!? เรามายืนอยู่ ณ จุดนี้ได้ยังไง!? จุดที่ทำงานชิ้นหนึ่งเสร็จ อีกชิ้นแม่งจ่อคอหอยต่อละ บางครั้งทำๆ ยังไม่เสร็จคุณชาย(เจ้านาย)แม่งก็แทรกงานเข้ามาให้ประหนึ่งดิชั้นเป็นทศกัณฐ์มีสิบมือซะงั้นอ่ะ แกร๊ซซซซ #บ่นเบาๆ แต่หลายบรรทัดเลย ก๊ากกกกกกก

คือต้องขอบคุณทุกคนจริงๆ นะคะ ที่เข้าใจและบอกว่าจะรอเรา ทั้งคนที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ ทั้งคนที่เม้นให้ และให้คำแนะนำต่างๆ คือมันเป็นกำลังใจให้เราจริงๆ นะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ <3

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

2,511 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 20:03
    รู้สึกกังวลแปลกๆแหะ555
    #1282
    0
  2. #1281 con_kyexonextdoor (@connea_land) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 18:56
    จะเป็นลางร้าย หรือ ลางดีนะ ติดตามนะคะ
    #1281
    0
  3. #1279 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 12:56
    เมื่อไหร่คุณตาลไม่ก็คุณเชษฐ์จะกลับมาาาา
    อยากรู้ว่าตกลงแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นมันสื่อถึงอะไรกันแน่ ง้อวววววว
    ที่เชอเชสขมวดคิ้วตอนเห็นลูกแฝดคงไม่ใช่เพราะออกมาเป็นชายทั้งคู่อย่างเดียวใช่ป่าววว
    //บอกตรงๆว่ารี้ดเสียดายยยยย แต่ไม่เป็นไร น้ำตกยังมี บรรไดยังมี หลังคา(?)ยังมี เตียง ตู้ ห้องน้ำ ยังมี *.* 555
    น้องน้ำทำไมถามว่ามีความสุขมั้ยอ่ะ
    ถ้าไม่มีจะพากลับโลกรึ?? //อย่าน๊าาาาา
    แต่แม้ธาจะกวนตรีน แต่ก็เป็นห่วงเพื่อนมากนะเนี่ย ปราบปลื้มโมเม้นเพื่อนสนิท<3
    อย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวนี้เลย T^T คิดแล้วสะเทือนใจ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 ตุลาคม 2558 / 12:59
    #1279
    0
  4. #1278 กระโถน (@pettypaple) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 12:06
    เป็นกำลังใจให้ครอบครัวนี้นะอย่ามีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับทุกๆคนเลยนะคะ เป็นห่วงมากกกกๆๆๆๆ ว่าแต่........เอาเจ้าธามานอนด้วยแบบนี้ สามีไม่หึงหรอจ๊ะหนูวี กิ๊วๆๆๆๆๆๆ
    #1278
    0
  5. #1277 Akane View (@viewcanon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 11:51
    จะเกิดอารายขึ้นบ้างเนี้ยยยน เอาใจช่วย เอาเตัวลุ้นคร้าาาา
    #1277
    0
  6. #1276 kcicksname (@knicksname) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 11:48
    ลูกแฝด!!แม่เจ้าา ขอแสดงความเสียใจด้วยนะเชอเชสคงไม่มีโอกาสได้ปั้มลูกอีกแล้วสินะ ถถถถ----
    #1276
    0
  7. #1275 .•:*´Lenna`*:•. (@koystar) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 11:04
    อู้ววว ลูกแฝดดด น่าเสียดาย ครบคนซะแล้ว ไม่เป็นไรนะหนูวี เพิ่มลูกสาวเข้าไปอีกซักตัวสิจ๊ะ พี่ๆจะได้มีที่พึ่งทางใจ #ผิด
    #1275
    0
  8. #1274 ChaneePreme (@ChaneePreme) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 10:13
    ดราม่ากะหนูวีได้แป๊บเดียว เรื่องนี้นี่ฮาทุกอนูเม็ดจริงๆค่ะ55555555555
    #1274
    0
  9. #1272 Anchalee Sueppa (@oilly7112543) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 09:47
    เค้าจองวาเชสแล้วน้า ทุกคนอย่าลืม 555555
    #1272
    0
  10. #1271 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 09:45
    อ่อ เป็นลูกแฝด~ แล้วๆ.. ทำไมเชอเชสถึงทำหน้าเครียด หรือว่าพอมีบุตรชาย 4 คนแล้ว ห้ามจึ๊กๆกับวีอ่อ เห้อ ยังไงๆ เครียด
    #1271
    0
  11. #1269 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 09:23
    แฝดหรอ เป็นรางร้ายอะป่าว
    #1269
    0
  12. #1268 BY' (@yeryeo-in-love) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 09:18
    กะไว้แล้ววววว ว่าต้องเป็นลูกแฝดดดดด แต่จะเป็นไรมั้ยยยยยยย
    #1268
    0
  13. #1266 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 07:52
    น้องแฝด คลอดก่อนกำหนดอีก แล้วไหนจะเรื่องที่ไม่เคยมีใครได้ลูกแฝด ไหนจะทุกอย่างที่แปลกไปจากตอนคลอดปกติอีกล่ะ จะเป็นอะไรไหมนะ ห่วงเจ้าแฝดจังเลย แต่ดูเสด็จพ่อเจ้าแฝดเซ็งเพราะจะอดปั๊มลูกในสระอีก ไม่หื่นสิเชอเชส ฮ่าๆๆ แต่ชิโรอิน่ารักจังเลยน๊าาาาาาาาาาาา เป็นพี่เลี้ยงให้เด็ก ๆ ด้วย มาช่วยหนูวีดูแลเด็ก ๆ ด้วย น่ารักจริงเลยนะ วีกับธานี่เหมือนจะชอบทะเลาะกันนะแต่จริงๆแล้วรักกันมากเลย และที่เถียงกันวุ่นวายอาจจะเพราะไม่อยากให้เครียดกับสิ่งที่เกิดขึ้นล่ะมั้ง
    #1266
    0
  14. #1265 Potay (@tatpicha5469) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 05:35
    ทำไมเรากลับชื่นชมว่าเชอเชสน้ำยาดี-- กำ 55555555555
    #1265
    0
  15. วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 02:47
    ดีที่ปลอดภัย
    #1264
    0
  16. #1263 PDPD (@39855) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 02:39
    ทำไม่เริ่มมีกลิ่นมาม่าลอยมาล่ะ
    #1263
    0
  17. #1262 Appleicing (@ringoicing) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 01:57
    ไรต์ไม่ต้มมาม่าน้าพรีดดดดด
    #1262
    0
  18. #1261 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (@G_jejejung) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 01:55
    เชอเชสอดมีลูกเพิ่มแล้ว 5555+
    #1261
    0
  19. #1260 ศะนะคะ (@sa-naca) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 00:54
    ขอ อย่าให้ไรด์เปลี่ยนจากนิยายตลกเป็นดราม่าเลย สาธุ!!!!
    #1260
    0
  20. #1259 KunLo (@jttcard) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 00:16
    มาแฝดงี้จะลำดับยังไงว่าใครที่3ใครที่4
    #1259
    0
  21. #1258 preaw231 (@preaw231) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 23:22
    สู้ๆนะคะไรต์เป็นกำลังใจให้ค่าาาา
    #1258
    0
  22. #1257 pwsa (@supicha2544) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 23:18
    ลูกแฝดดดดดจะเกิดอะไรขึ้นมั้ยเนี่ยยยย ขอให้ปลอดภัยเถิ้ดดดด
    #1257
    0
  23. #1256 se-UKI (@seeu05) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 23:13
    ลูกแฝดดดดดดดดดด เกิดไรขึ้นกับน้องอ่าาาาาาาาาา T^T
    #1256
    0
  24. #1255 rinsa5 (@rinsa5) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 23:06
    อออออออ้ เชอเชส เสียดายนั่นเอง55555555555
    #1255
    0
  25. #1254 judal2 (@judal) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 23:06
    ยังไม่อย่ากกินมาม่าในเรื่องนี้เพราะงั้นไม่เอามาม่าาาาาาา
    #1254
    0