บางครั้ง ความเข้าใจ ความจริง ความฝัน ขัดแย้งกันเอง

                      เมื่อไม่นานมานี้ จะได้โอกาสทำในสิ่งที่ตนรัก แต่ดัวยจังหวะ และเวลา ก็เลยพลาดหวังไป

                     และเมื่อไม่นานมานี้ ก็มีความหวังอีก นั่นคือ การร้องเพลง แต่ก็ไม่ได้ทำ เขาบอกว่า กลัวเสียการเรียน

                     ทำไมล่ะ ทำไมไม่มีใตรเข้าใจเลย

                     ตอยอยู่รร.เก่า (รร.เก่า ไม่มี ม.ปลาย)เป็นเหมือน ไอดอลของน้องๆ แต่มาวันนี้ ไม่ใช่ เป็นเหมือนคนเย็นชา

                     อยู่ไปวันๆ แบบไม่มีจุดหมาย

                     ทำไมล่ะ ใบประกาศ ที่อุสาห์ทำ ทนแพ้ ทนถูกหัวเราะ แต่ใจก็สู้ ต้องมาจบลง

                    อีก 3ปีที่ไม่เคยได้ทำ ความสมารถที่จะหายไป ทำไมกัน.....................

                     บางคนบอกว่า ทำไมไม่เรียกร้อง แต่ทำไป ก็ไม่มีใครรฟัง อยู่ดี

                     พ่อบอกว่า เรา ยังร้องเพลงได้ไม่ดี แต่ ครูชมว่าร้องเพลงเพราะ มันอะไรกัน

                    ครูเขาเคยบอกว่า เรามีโอกาสไปไกลได้มากกว่านี้  ครูขา ตอนนี้หนูคงไปไม่ได้แล้วค่ะ

                     เสียดาย................โอกาส ที่อยู่แค่เอื้อม

                    พยายามทำมาแทบตายสุดท้าย 0 รู้งี้ไม่ทำเสียเลย

                     จะมีวันไหมที่จะทำให้พ่อภูมิใจในสิ่ง ที่เรารักบ้าง
              
                    อีก 3ปี ทำไมต้องทน มีโอกาสทำไมไม่ทำ



                                                                                                      เสียดายค่ะ