ตอนที่ 6 : แวร์วูลฟ์ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    23 เม.ย. 62




4

 

ย่างเข้าเดือนมีนาคม และหิมะก็เริ่มละลายแล้ว คิงกลับไปตั้งแต่วันที่เอ็ดเวิร์ดปฏิเสธเรื่องแต่งงาน ตอนนี้เขาเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้ายที่พยายามเอาตัวรอดจากชั้นเรียนมรณะ... ดูจะพูดเกินไปหน่อย แต่ความเบื่อก็แทบจะฆ่าคนได้เหมือนกัน

เอ็ดเวิร์ดสามารถใช้ชีวิตปกติแบบมนุษย์คนหนึ่งได้แล้ว หมายถึงใช้ชีวิตกับกลิ่นของแดเนียลและก็ทนกับความคิดถึงได้อย่างเป็นปกตินะ เขาเลิกสงสัยแล้วว่าทำไมต้องคิดถึง ในเมื่อมันก็แค่การคิดถึงเอง

“เป็นอะไรของมึง เหม่อเกินไปแล้วนะ” แซนต่อว่าเขาในขณะที่เรากำลังจับคู่กันในวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อทำการทดลองแลป

“ขอโทษ” เอ็ดเวิร์ดแค่ตอบสั้น ๆ เพื่อเป็นเป็นการตัดบทและระวังไม่ให้สารเคมีในมือเขาหกโดนผิวหนังเขา รอบที่แล้วเขาเหม่อแล้วปัดสารเคมีโดนตัวเอง คันไปทั้งอาทิตย์เลย

“ท่าทางอย่างกับเมียทิ้งไอ้นี่”

เอ็ดเวิร์ดหันหน้ามองแซนแรงจนคอเขาแทบเคล็ด

“เป็นอะไรของมึง” แซนร้องอย่างตกใจ “กูแค่พูดเล่น”

“ดูเหมือนเหรอวะ” ไม่ได้ตั้งใจถาม มันหลุดปากไปเอง

“กูเปรียบ” แซนทำสีหน้างุนงงใส่เขา “มึงเป็นเอามาก อย่าบอกนะว่าเมียมึงทิ้งจริง ๆ อะ มึงไปแอบมีตอนไหนวะ”

“เมียบ้านมึงสิ” เอ็ดเวิร์ดด่ากลับ เสียงน่าจะดังเกินไปเพราะเพื่อนร่วมห้องเริ่มหันมามองกันแล้ว

“อ้าว กูแค่สงสัยไหม” แซนว่า “ก็มึงแปลก ๆ”

“เออ ก็มี” เอ็ดเวิร์ดบ่นอุบ

“ห้องแลปไม่ได้ใหญ่นะเว้ย” ไอ้แซนมันว่า “อย่าคิดว่าพูดเบาแล้วกูจะไม่ได้ยิน อาจารย์มาตรวจแล้ว เตรียมโดนกูฟอกได้เลย”

แล้ววันนั้นเขาก็ไม่ถูกซักฟอก

แซนถูกอาจารย์เรียกไปคุยเพราะได้ทุนจากทางมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง อย่างน้อยเพื่อนในห้องเขาก็ดูมีอนาคตไปคนแล้วละวะ เหลือแต่ตัวเองเนี่ย ทำไมยังไม่กล้าไปไหนซักที เหลืออีกเพียงเดือนครึ่งก็จะจบชั้นไฮสคูลแล้ว เขาจะให้โอกาสพี่แดนแค่นี้เท่านั้น ถ้ายังไม่กลับมาเขาจะเข้าเมืองแน่นอน

 

แม้จะฟื้นแล้ว แต่แพทริกยังต้องทำกายภาพบำบัด แดเนียลกับ เดลนั่งมองสแตนที่ช่วยพยุงแพทริกเดินอยู่ในห้องพักผู้ป่วยห้องเดิม

“ดีขึ้นเยอะแล้วนะมึงอะ” สแตนบอกแพทริก เจ้าตัวส่งยิ้มให้แบบเพลีย ๆ

“ลำบากพวกพี่เลย” คนป่วยบ่น “เอาเวลาเยอะแยะมาดูผม”

“เงียบ ๆ แล้วรักษาตัวให้หายเถอะ” เดลว่า “นายไม่หาย     พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้”

“รู้สึกสำคัญขึ้นมาเลย” คนป่วยกวนประสาท เดินด้วยตัวเองช้า ๆ กลับไปที่เตียง

“หายแล้วปากดี” สแตนตบกบาลน้องชายคนสนิทไปที

“พี่ เดี๋ยวผมบาดเจ็บต่อยาว ๆ เลย” คนไข้ขู่กลับ

“ไม่ได้นะเว้ย” สแตนเล่นใหญ่เล่นโต “คุณแดเนียลของกระผมต้องรีบไปรับเจ้าสาว”

แดเนียลทำได้แค่กลอกตาใส่เพื่อน “เออ หายเร็ว ๆ สิวะ กูจะได้ไปหาเจ้าสาว”

“โอ้โห ไม่เขินแล้วเว้ย” สแตนว่า

“เพราะพวกมึงนั่นแหละ” ทีมของเขาหัวเราะสะใจ

แดเนียลอยากจะลุกขึ้นเตะเพื่อนซักที แซวทุกวันขนาดนี้ ยิ่งพอเจ้าแพทริกฟื้นขึ้นมาด้วยแล้ว ทีมของเขาก็คืนสู่บรรยากาศบ้า ๆ บอ ๆ เหมือนเดิม

ขาดแค่เจสสิก้า น้องสาวผู้ร่าเริงของพวกเขาที่ตอนนี้รอยยิ้มหายไปกว่าครึ่ง เขาไม่สามารถแทรกแซงเรื่องส่วนตัวของเอริกได้ แต่บางครั้งเขาก็อยากจะเดินเข้าไปเคลียร์กับลูกพ่อเดียวกันคนนี้ให้รู้เรื่อง

“แต่ฉันอยากเห็นหน้าคนนั้นของพี่จริง ๆ นะ” แพทริกบอกแดเนียล “จากฟีโรโมนบนตัวพี่ก็รู้ว่าไม่ธรรมดาแล้ว”

“ไม่ธรรมดายังไงวะ” เดลว่า “เหมือนคุณแมทของนาย  รึเปล่า”

เจ้าตัวอึ้งไปนิดหน่อย ท่าทางกระสับกระส่ายออกมาชัดเจน  “มันจะเหมือนกันได้ไงเล่า”

“แค่ล้อเล่น” เดลแกล้งแหย่ “ก็เมื่อวันก่อนเขายังแอบมาหามึงทั้ง ๆ ที่แทบจะฟัดกับพี่แดเนียลของมึงให้ตาย”

“เรื่องแบบนั้นมันห้ามกันได้ที่ไหน” คนทำตัวเป็นกูรูด้านความรักเอนตัวนอนบนเตียง “ใช่ไหมพี่แดเนียล”

 “พูดเรื่องปรัชญาไม่ต้องเรียกกู” สแตนบอกแล้วกระโดนขึ้นไปนั่งบนหน้าต่าง

“เอาล่ะ” แดเนียลว่า “รีบ ๆ หายซะแพท จะได้ไปด้วยกัน”

“พบคนร่างกายอยู่ที่นี่แต่ใจลอยไปที่อื่นแล้วสองอัตราครับ” เดลหันไปยักไหล่กับสแตน

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง และเปิดเองโดยที่พวกเขาไม่ได้ลุกไปเปิด เจสสิก้าก้าวเข้ามาในห้อง

“อ้าว หนีไปนอนบนเตียงอีกแล้วเหรอพี่แพท” เสียงใส ๆ ของเธอเอ่ยทักทาย

“เพิ่งได้พักเถอะ” แพทริกว่า

“ประชุมกันเสร็จแล้วเหรอ” แดเนียลถาม

“จ้ะ” หล่อนตอบและทิ้งตัวนั่งข้างเดล “ก็มีคนหนึ่งหนีประชุมจ้าเลยเลิกไว คิงฝากมาบ่นพี่ด้วยแหละพี่แดน”

“บ่นว่า” แดเนียลยักไหล่

“ลูกสะใภ้ของแกอะ” เธอตอบ “เจ้าของฟีโรโมนบนตัวพี่ไง ฉันกำลังจะแย่แล้วเพราะไม่ยอมตั้งครรภ์ แม่สามีแทบจะตรวจสุขภาพฉันทุกวัน นี่เพิ่งแต่งได้แค่สองเดือนเองไหม...”

“แล้วก็ยังไม่เคยเข้าหอด้วย” สแตนรีบต่อให้ เจสสิก้าจิ้ปากใส่

“ดีแล้วไม่ใช่รึไง” เจสสิก้าบอก “ถ้าฉันยังไม่มีลูก พี่แดเนียลก็ยังมีโอกาสทำอะไร ๆ ให้สำเร็จ ถึงฉันจะช่วยไม่ได้เท่าเดิมแล้ว แต่ฉันก็ยังอยู่ในทีม”

“จะทรยศแม่สามีเหรอ” สแตนยังคงกวนประสาท เจสสิก้า    พ้นลมหายใจออกมาแรง ๆ

“แม่สามีอะไร” สาวสวยเริ่มอารมณ์เสียแล้ว “ควีนมองฉันเป็นเครื่องมือต่างหาก แล้วอีตาลูกชายก็น่าหมั่นไส้”

ดูเหมือนเจสสิก้าจะเครื่องติดแล้ว แม้แต่แพทริกยังลุกขึ้นมานั่งฟัง

“มีใครสงสัยไหมว่าครั้งที่แล้วคิงหายไปไหน” เจสสิก้านิ่งไปเหมือนนึกเรื่องสำคัญบางอย่างได้

“รอฟังอยู่” แดเนียลบอกเธอ

“คิงหลุดปากออกมาในการประชุม ตอนนั้นควีนที่หนึ่งกับควีนที่สองกำลังแย่งหน้าที่ดูแลผลผลิตในฤดูใบไม้ผลิ ซานดร้าแย่งให้ตัวเอง ส่วนควีนแย่งให้เอริก

แล้วคิงก็หลุดปากบอกว่า ‘ถ้ามันแบ่งยากนักจะให้ลูกสะใภ้เขาดูแล’ ทุกคนก็เลยคิดว่าเป็นฉัน แต่ไม่ใช่ คิงบอกว่าเพิ่งไปดูตัวมา เจ้าของกลิ่นบนตัวพี่นั่นแหละ”

“เธอนี่แหล่งข่าวชั้นเยี่ยมจริง” เดลกล่าวชม

“อันนี้ชมชั้นนะ” เจสสิก้าถาม “ดูไม่เหมือนชมเลยเอาจริง ๆ”

แดเนียลขมวดคิ้ว “คิงกลับไปที่บ้านแม่”

“ประมาณนั้นแหละ” เจสสิก้าพยักหน้าตอบ

คิงเคยประกาศว่าจะไม่กลับไปหาแม่อีก ถึงขั้นไม่อนุญาตให้แม่ของเขากลับเข้าคอมมูน แต่คิงดันกลับไปที่บ้านหลังนั้น แถมยังไปหาลีนด้วย เขารู้สึกว่าพ่อกำลังล้อเขาเล่นอยู่หรือเปล่า ลูกสะใภ้เหรอ ลีนนะเหรอจะตกลง เขาแน่ใจว่ายังจีบไม่ติดแม้จะจูบจองไปแล้วก็เถอะ

“เงียบไปเลยจ้า” สแตนพูดเบา ๆ

“อ่า ไม่ใช่เรื่องของผมวะ” แพทริกว่า “ขอนอนต่อเนาะ” แล้วเขาก็ทิ้งตัวนอนไปเลย

“ฉันว่านายไม่ควรรอแล้ว แดเนียล” เดลหันไปบอกทั้งเจ้านายและสหายของเขา “ถ้าเธอมากับคิง เธอจะเป็นแค่ตัวเมียธรรมดาที่ยังอยู่ใต้อำนาจของคิงและควีน แต่ถ้าเธอมาในฐานะแขกของนาย ด้วยวิธีการปฏิบัติมันต่างกันเยอะเลย”

“เอิ่ม” แดเนียลตอบรับ นึกถึงคนที่เขาปล่อยให้รอมานานเกินไป “ไปอาทิตย์หน้าเลย”

“งั้นผมหายพรุ่งนี้เลยละกัน” แพทริกว่า

“สนใจใคร่รู้อะไรขนาดนั้นอะพี่แพท” เจสสิก้าว่า

“เหอะ ให้คนในความลับเขารู้มึงได้โดนยาพิษอีกรอบ ไอ้แพท” สแตนขู่ทับผู้เป็นทั้งน้องและสหายไปอีก

“พี่แม่ง” แพทริกหันไปทำหน้าเบื่อใส่สแตน

“จะทำอะไรกันก็ทำ ทางนี้ฉันจะดูแลเอง” เจสสิก้าตบบ่าเดล เบา ๆ แล้วเดินออกจากห้องพยาบาล

 

ในคอมมูนมีบ้านหลังใหญ่เพียงสองหลัง หลังเล็กกว่าเป็นของซานดร้าและแมทธิว หลังใหญ่เป็นของคิง ควีนที่หนึ่งและลูกหลาน แดเนียลเองก็อยู่ในบ้านหลังนี้ เราเรียกกันกว่าบ้านใหญ่ แดเนียลเดินทะลุโถงใหญ่ของบ้าน และก้าวขึ้นบันไดวนสู่ด้านบน

ห้องใต้หลังคา ห้องทำงานของคิง เขาเองไม่ได้มาที่นี่บ่อย ๆ ส่วนใหญ่จะมาเพราะคำสั่งของคิง หรือเพื่อรายงานความรับผิดชอบ  ของเขา แต่ครั้งนี้เขามาที่นี่ด้วยเหตุผลที่ต่างออกไป เรื่องของลีน

“ว่าไง” คิงกล่าว เขายังแข็งแรงเป็นอย่างมาก แข็งแกร่ง ในระดับที่ยังไม่มีหมาป่าตัวไหนโค่นเขาลงได้

“คุณไปที่บ้านมาเหรอครับ" เขาถามทันทีที่เดินเข้ามาในห้อง และไม่ลืมล็อคประตูเพื่อกันการสอดรู้สอดเห็นในบ้านหลังนี้ อำนาจของควีนมีเยอะกว่าที่คนนอกจะมองเห็น

“เจสสิก้าเอาไปบอกละสิ” พ่อเขาถาม วางปากกาที่ใช้ตรวจสอบบัญชีของคอมมูนลง “ผ้าในโกดังหายไปสองผืน สงสัยต้องบอกให้ซานดร้าตรวจสอบซักหน่อย”

“ครับ”

“เอาจริง ๆ นะ” คิงว่า “ฉันว่าอำนาจในคอมมูนมันเริ่มจะเอียงมากไป ถ้าเอริกมีลูก อำนาจจะเทไปอยู่ที่ควีนแทบทั้งหมด แกจะแย่ ฉันเองก็จะแย่ ยังไม่ต้องพูดถึงคำสั่งเสียของแม่แกเลยนะ”

“คุณเลยจะใช้ลีนเป็นเครื่องมือ”

“พูดแบบนั้นฟังดูใจร้าย” แดเนียลอยากจะหัวเราะ คิงพูดคำว่าใจร้ายทั้ง ๆ ที่สิ่งที่คิงทำมาทั้งหมดก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับคำว่าดีงามเลย “จริง ๆ แล้วฉันพอใจแม่หนูนั้นอยู่บ้าง แกก็ดูจริงจังขนาดนั้น ฉันก็แค่อยากเร่งให้เธอมาเป็นของแกเร็ว ๆ ที่นี้ทั้งแกและฉันก็จะได้ประโยชน์ คอมมูนก็จะได้ประโยชน์”

คิงหยุดพักให้เขาคิด “ตาเฒ่าพวกนั้นต้องการแค่ผู้แข็งแกร่ง และฉันเองก็แก่ขึ้นทุกวัน ควีนเองก็ไม่โง่ เอริกน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เจนนี่กับซานดร้าน่ะ อุดมการณ์ของเธอชัดเจนมาตั้งแต่ต้น แต่เจนนี่แข็งเกินไป ส่วนซานดร้าก็... ลูกนึกภาพพวกเธอเป็นจ่าผู้ไม่ออกหรอก”

“ผมรู้” แดเนียลบอกกับพ่อของเขา “ผมจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง และผมก็ไม่ต้องการให้ลีนต้องอยู่ใต้อำนาจของควีนเหมือนกับ  เจสสิก้า พ่อแค่ปล่อยให้ผมจัดการเอง”

“ก็จัดการเองไปสิ” คิงอนุญาตอย่างง่ายดาย “ฉันต้องการแค่ปกป้องคอมมูนเท่านั้น นั่นคือหน้าที่ของคิง”

ตอบได้เย็นชาสมกับเป็นพ่อของเขา ชายที่เนรเทศแม่ทันทีที่รู้ว่าการมีอยู่ของแม่จะทำให้คอมมูนล่มสลาย

“ขอบคุณครับ” เขาบอก แล้วหันหลังเดินออกมา

“แกมีเวลาถึงฤดูใบไม้ผลิ” คิงบอกตามหลัง เขาหยิบแฟ้มเอกสารอะไรขึ้นมาขีดเขียนอีกแล้ว “ปีนี้อาจปลูกข้าวเยอะหน่อย เบอร์รี่ซักสองสามชนิด วัวนม อืม งานหนักเลยนะ กลับมาให้ทันละกัน พาเธอกลับมาช่วยดูแลโรงครัวด้วยก็ดีเห็นว่าอบขนมปังอร่อย เห้อ งานชักเยอะขึ้นทุกปี”

แดเนียลดึงประตูปิด

 

“ได้ข่าวว่านายจะไปจากคอมมูนวันมะรืน” เอริก พี่ชายต่างมารดาของแดเนียลยืนลับมีดสั้นของเขาอยู่ในคลังเก็บอาวุธ

ความจริงแล้วมนุษย์หมาป่าโจมตีโดยใช้กรงเล็บของตัวเองแต่อาวุธประเภทเหล็กของพวกมนุษย์ก็ไม่อาจมองข้าม

“ไปไม่นาน ไม่ใช่ไปจากคอมมูน” เขาตอบพี่ชายต่างมารดา

เอริกทำสีหน้ากวนประสาทเขา แต่นี่อาจเป็นสีหน้าปกติของพี่ชายต่างมารดาคนนี้อยู่แล้ว แดเนียลไม่ได้ใส่ใจนัก พวกเราต่างได้จุดเด่นบางอย่างมาจากคิง แมทได้ความว่องไว เขาได้รูปร่างและพละกำลัง เอริกได้ความเจ้าเล่ห์ แต่สิ่งที่พวกเรามีเหมือนกันอย่างละเล็กละน้อยคือความเย็นชา ซึ่งบางทีอาจเรียกว่าความเลือดเย็น

“เอาอาวุธจำพวกพวกปืนไปสิ” เขาบอก “คิงพึ่งเบิกมาใหม่ โชคดีที่มนุษย์บางพวกก็เลือกจะมองข้ามความเป็นมนุษย์หมาป่าไปทันที ที่เห็นตัวเลข”

“ขอบใจ” เขาตอบสั่น ๆ ดึงมีดพกเล่มเล็ก ๆ บนชั้นลงมา สำหรับ  ตั้งใจ็นเป็นการตัดบท ะโยค สถานการณ์ฉุกเฉิน

“มักน้อย” เอริกว่า เขาเสียบมีดของตัวเองลงฝักมีดที่อยู่ตรงเอว “ขอให้โชคดี ฉันต้องไปพูดกับควีนให้ปล่อยฉันไปแนวหน้าบ้าง มันสมองของฉันสมควรต้องได้ใช้”

“เดี๋ยว” แดเนียลเพิ่งนึกได้ว่ามีเรื่องสำคัญต้องคุยกับเขา

เอริกทำหน้าตกใจได้อย่างน่าหมั่นไส้ แดเนียลกำลังบอกตัวเองไม่ให้เผลอพูดอะไรหยาบคายลงไป

“น้องชายของฉันมีเรื่องต้องพูดกับฉัน” เอริกทำเหมือนพูดกับตัวเอง “ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยมี มีอะไรละน้องชาย หาเหล้ามาจิบ      ซักหน่อยไหม ไวน์องุ่นฤดูใบไม้ผลิปีที่แล้วน่าจะเหลืออยู่”

 ”นายนี่พูดเยอะเหมือนคิง” จนได้ แดเนียลพยายามจะไม่พูดนอกเรื่องกับพี่ชายคนนี้ ถ้าคิดว่าเดลเชี่ยวชาญเรื่องการอ่านความคิดจากคำพูดแล้วละก็ เอริกก็เชี่ยวชาญการใช้คำพูดมาทำร้ายคนได้มากพอ ๆ กัน

“เพราะเราคือคิงไง ไอ้น้องชาย” เอริกผายมือออกก่อนจะเอามันไปไขว้หลัง “จะพูดอะไรล่ะ”

“เจสสิก้า” เขาบอก เอริกเงียบไป ครู่หนึ่ง แดเนียลเห็นอารมณ์แปลก ๆ ในดวงตาคู่นั้น

“อ๋อ” เขาว่า “ควีนตัวน้อย มีอะไรล่ะ อยากได้เธอคืน...”

“ดูแลเธอให้ดี” เขาบอก “เธอเหมือนน้องสาวของฉัน ไม่ว่าเธอจะกลายเป็นควีนไปจริง ๆ ในอนาคต เธอก็ยังเป็นน้องสาวของพวกฉัน อย่าทำให้เธอเสียใจ”

“นายกำลังขู่ฉันเหรอ” เอริกว่า สีหน้าเหมือนอยากหัวเราะประชดโลกซะเต็มประดา “ฉันดูแลเธออย่างดี ไม่แม้จะแตะต้อง เธอไม่มีรอยขีดข่วนแน่ ๆ วางใจได้ นายกับเจ้าของกลิ่นฟีโรโมนนั่นต่างหาก ถ้าอนาคตนายมีเด็ก ๆ ความซวยมันไม่มีทางมาถึงฉัน มีอะไรอีกไหม”

“ไม่มีหรอก” เสียงที่สามดังแทรกขึ้นมา “แค่ไม่คิดว่าจะได้ยินแผนการประหลาด ๆ ของนายนะน้องชาย” แมทธิวจุ๊ปาก ยืนพิงขอบประตูห้องเก็บอาวุธ “ลูกชายคนเดียวของควีนไม่อยากมีเด็ก ๆ ถ้าควีน  ได้ยินอาจจะช็อก”

ดวงตาเอริกเรียบเฉย หรือไม่ก็ปรับเร็วมากจนแดเนียลจับไม่ทัน

“ฮอร์โมนเธอเพิ่งเปลี่ยนรึไง พี่สาว” เอริกเดาะปาก ใบหน้านั้นเรียบเฉยแต่ความรู้สึกที่แผ่ออกมานั้นปั่นประสาททุกคนที่อยู่ใกล้เขาได้ “ฉันแค่เปิดทางให้เธอไง เผื่อเธออยากจะมีลูกด้วยตนเอง ใครดีล่ะ โดเรียนเหรอ เสียดายที่เจ้านั่นแต่งงานไปแล้ว”

แมทธิวและเอริกยืนจ้องหน้ากันเขม็ง แดเนียลอยากจะหาที่นั่งซักแห่งในห้องเก็บอาวุธ แล้วนั่งดูพวกเขาทำสงครามกันต่อไป สงคราม   ที่เขาไม่ได้อยู่ตรงกลาง ยังไงมันก็สนุก

“นานจริง” เสียงบุคคลที่สี่แทรกเข้ามาก่อนที่แดเนียลจะได้เห็นสงครามระหว่างพี่ชายทั้งสอง “อ๋อ พี่น้องคุยกัน”

ควีนที่สองเดินขึ้นมาเคียงข้างลูกชายของเธอ “สถานการณ์กำลังคุกรุ่น เอาละเด็ก ๆ จัดการอารมณ์พวกเธอซะ การประลองสำหรับ    พวกเธอคือช่วงฤดูใบไม้ผลิ ถ้าเธอยังต้องการตัวเมียเพิ่มอีกนะหลานชาย”

ประโยคสุดท้ายเธอหันไปพูดกับเอริก แล้วเขาก็เปลี่ยนท่าที

“ผมคงต้องมีลูกแล้วสินะครับ” เขาบอก เลิกคิ้วใส่ซานดร้า “คุณจะได้มีหลานไว้อุ้มไว ๆ”

เอริกเดินด้วยท่าทางกวนประสาทของเขาผ่านสองแม่ลูกออกไป

“ไปหาของซิแมท” ไม่ว่าซานดร้าจะคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็เก็บอาการทั้งหมดไว้ด้วยประสบการณ์ที่มากกว่า แดเนียลพบว่ามีน้อยครั้งเหลือเกินที่ยายจิ้งจอกนี่จะหลุดอารมณ์ใด ๆ ที่ไม่ได้จงใจออกมา

แดเนียลตัดสินใจออกมาจากตรงนั้นบ้าง

“เดินทางปลอดภัยนะ ลูกชาย”

ครั้งสุดท้ายที่ควีนที่สองอวยพรเขา จบด้วยการที่เขาบาดเจ็บเกือบตาย

 

“หนาวแทบตายแต่เลือกเดินทางด้วยร่างมนุษย์เนี่ยนะ” สแตนโวยวาย ขณะที่พวกเขาทั้งสี่คนเดินเหยียบหิมะกองหนาด้วยรองเท้าบูท

“บ่นอีกแล้วนะพี่” แพทริกงอแงใส่สแตน

“มึงก็คิดเหมือนกู” สแตนโวยใส่

แพทริกก้มหน้าเดิน ทั้งคู่เดินรั้งท้าย แดเนียลกับเดลเดินคู่กันอยู่ด้านหน้า

“ครั้งนี้จะอยู่นานเลยใช่ไหมพี่” แพทริกถามสแตน แม้จะเดินข้ามเขามาสามลูกแล้วแต่พละกำลังพวกเขาก็ยังคงไม่ตก แต่พวกเขาอาจจะตายเพราะความหนาวนี่ละ

“จนกว่าพี่มึงจะจีบตัวเมียติด” สแตนว่า หัวเราะตามเสียงลั่น “ทำไมละมึง คิดถึงของมึงเหมือนกันเหรอ”

“ไม่น่าถาม” แพทริกว่า “คิดถึงทุกลมหายใจ”

“ถุย” สแตนแทบจะถุยน้ำลายใส่แพทริกจริง ๆ “เสี่ยวชิบหาย”

“คนไม่มีหัวใจอย่างพี่ไม่เข้าใจหรอก” พูดเสร็จเจ้าตัวก็ทิ้งสแตนไว้ข้างหลังด้วยช่วงขาที่ยาวกว่า

“ขี้งอนชิบหาย มึงนี่ล่ะตัวเมียไม่ใช่แมทธิว” สแตนเอ่ยเมื่อเดินตามขึ้นมาทัน “ชีวิตกูไม่ต้องมีหรอกตัวเมียอะไรนั่น อยู่กับพวกมึงก็ปวดหัวแล้ว”

แพทริกหัวเราะใส่เขา “พี่แม่งตลก”

“กูได้กลิ่น” สแตนบอกเบา ๆ เดินต่อด้วยความเร็วระดับปกติ

“กลิ่นสาป” แพทริกกระซิปตอบ “ฝูงอื่น”

“ไม่ใช่ฝูง” แดเนียลและเดลซึ่งลดระดับฝีเท้าลงเพื่อให้แพทริกและสแตนเดินทันบอก “แค่สี่ตน”

“ล่าพวกเรา” แพทริกเลิกคิ้ว

“ไม่ใช่” เดลบอก “แต่ฉันแน่ใจว่ามันจะจู่โจม”

“ไม่ล่าแต่จู่โจม” สแตนทำสีหน้าสงสัย

“มันมาแล้ว” แดเนียลกระซิบ

ร่างสี่ร่างพุ่งใส่พวกเขาจากป่าทิศตะวันออก พวกมันอยู่ในร่างมนุษย์หมาป่า ไม่ใช่หมาป่า พวกเขาเปลี่ยนร่างคืนทันที

กลุ่มของแดเนียลยืนล้อมแพทริกที่ยังไม่หายดีไว้ตรงกลาง       แดเนียลนำทั้งสามตนพุ่งเข้าใส่มนุษย์หมาป่าผู้ท้าทาย การต่อสู้มักเกิดระหว่างการเดินทางเป็นเรื่องปกติ แต่ครั้งนี้ยุทธการของฝ่ายเริ่มเกมแตกต่างจากที่ผ่านมา พวกมันแบ่งทีมกันทำงาน หมาป่าตัวหนึ่งไล่ต้อนเขากับเพื่อน ๆ ออกจากกัน

“ได้ข่าวว่าแกเกิดในร่างมนุษย์” มนุษย์หมาป่าผู้เริ่มเกมบุกคำรามใส่เขาด้วยเสียงแหบ ๆ ระหว่างไล่ตอนเขาไปที่หน้าผา

“แกไม่สามารถบีบให้ฉันคืนร่างแล้วจัดการฉันในร่างนั้นได้” แดเนียลคำรามเตือน “แกมันต่ำชั้นกว่า”

“พวกแกก็ดีเอาแต่อวดอ้าง” เสียงแหบต่ำนั่นคำรามตอบ “สุดท้ายพวกแกก็เลือกที่จะยืมมือพวกชั้นต่ำอย่างพวกฉัน”

“มีคนใช้แกมา” แดเนียลหลบกรงเล็บของศัตรูที่เหวี่ยงมาโดยมีคอเขาเป็นเป้าหมาย

“ฉลาดสมกับเป็นพวกแก” มันบอก หลบกรงเล็บของเขาบ้าง แต่ด้วยความต่างของชนชั้นและพละกำลัง กรงเล็บของเขาเกี่ยวหน้าอกคู่ต่อสู้เป็นทางยาว มันคำรามใส่เขา ในความเป็นจริงมันควรจะจู่โจมเขาแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ปฏิกิริยาของมันกลับต่างออกไป

“แกกำลังจะไปหาตัวเมียของแก” มันบอก ดูเชิงเขาที่ยืนมองมันจากขอบผา ครั้งหน้าแดเนียลอาจต้องเลือกเส้นทางใหม่ ให้ออกห่างจากผาซักหน่อย “แกแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจะยังอยู่ที่นั้น”

“แกกำลังป่วนฉันละสิใช่ไหม”

“พวกแกฉลาด แต่ก็ยังกลัวตาย แต่พวกฉันไม่” มันบอกแดเนียลเหลือบตามองการต่อสู้ของตนอื่น ฝ่ายมนุษย์หมาป่าที่เริ่มเกมตนหนึ่งผละออกมาจากแพทริกโดยที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ มันวิ่งหายเข้าไปในป่า มุ่งหน้าไปยังส่วนล่างของผา

“กลิ่นของตัวเมียตัวนั้นคงมีค่ากับแกมากละสิใช่ไหม และมันมีค่ากับพวกฉันเหมือนกัน”

กว่าที่แดเนียลจะทันคิดอะไร มนุษย์หมาป่าตนนั้นพุ่งตรงใส่เขาด้วยความเร็ว แดเนียลหลบฉากและตวัดกรงเล็บใส่ศัตรูด้วยความเร็ว

บาดเจ็บสาหัส แดเนียลรู้สึกได้ แต่ศัตรูไม่หยุด มันพุ่งลงหน้าผาพร้อมกับกระชากเสื้อผ้าของเขาไปด้วย

แดเนียลวิ่งไปดูที่หน้าผา ข้างล่างนั้น หมาป่าผู้เปิดเกมที่ผละออกมาวิ่งไปถึงซากเละเทะของมนุษย์หมาป่าที่สู้กับเขา มันหยิบวัสดุที่เหมือนกับเศษผ้าเขาแล้วพุ่งตรงไปยังป่าทิศเหนือ

เขาหันไปทางพรรคพวกของเขา มนุษย์หมาป่าพวกนั้นผละออกไปหมดแล้ว ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

มนุษย์หมาป่าพวกนั้นวิ่งไปทางทิศเหนือ เบรดฮิลล์ บ้านของลีน เป้าหมายจริง ๆ ไม่ใช่เขา มันจู่โจมเขาเพื่อนขโมยกลิ่นของลีนบนตัวเขา เป้าหมายของการโจมตีจริง ๆ คือ ลีน

                        

cd

.....................................

ด้วยรักและชิปเปอร์

แฮ่ ไรท์ไม่ชอบดราม่าพระนาง ดังนั้นดราม่าพระนางจะน้อย แต่ดราม่าเนื้อเรื่องจะเยอะมาก อย่างน้อยก็ไม่ใจบางเท่าไหร่ แต่อาจมีใจหายใจคว่ำ... มันดีหรือไม่ดีนะ

เมจของเอริกคือซองอู ดังนั้น โปรดมองซองอูในเวอร์ชั่นโจกเกอร์เพื่อให้ได้อรรถรส แต่อย่าเพิ่งเกลียดนางนะ

สามพี่น้องนี่เหมือนพ่อหมดเลย ไม่ใช่แค่ความเย็นชาหรอก ยังมีอย่างอื่นอีกที่มีเหมือนกัน ถ้าใครตอบถูก ไรท์จะ จะ จะอะไรก็ตอบถูกอะแหละ 5555

ในเรื่องนี้มนุษย์หมาป่ามี 3 ร่าง ร่างมนุษย์ (ร่างที่ชอบใช้เพราะสะดวกกับกิจกรรมแบบมนุษย์) ร่างมนุษย์หมาป่า (ร่างที่ใช้ในการต่อสู้) และสุดท้าย ร่างหมาป่า(จินตนาการแบบพันธ์ไซบีเรียนหรือหมาป่าเขตหนาวได้เลย เป็นร่างที่ใช้ในการเดินทาง)

ร่างมนุษย์หมาป่า เผื่อใครนึกไม่ออก

   

ภาพจากภาพยนต์เรื่อง Wolves : สงครามพันธุ์ขย้ำ 

ส่วนเรื่องที่มนุษย์หมาป่าที่มาโจมตีพูดเรื่องเกิดในร่างไหน หมายความว่าอะไร มีประโยชน์อย่างไร จะเห็นว่ามนุษย์หมาป่ามีถึงสามร่าง แล้วเวลาคลอดเนี้ย ไม่รู้ว่าแม่มนุษย์หมาป่าสะดวกคลอดร่างไหน ถ้าคลอดร่างมนุษย์ ร่างมนุษย์ก็จะเป็นร่างหลัก ถามว่ามีผลอะไร เมื่อมนุษย์หมาป่ามีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจ หรืออ่อนแรงก็จะกลับคืนร่างตนกำเนิด สมมตว่าคืนร่างมนุษย์เวลาต่อสู้มันก็จะ ตู้ม กลายเป็นโกโก้ครันช์ 5555

แดเนียลกับลีนมีร่างต้นกำเนิดเป็นมนุษย์แน่นอนเพราะ พี่แดเนียลคลอดในโลกมนุษย์ ส่วนแม่น้องลีนสะดวกแบบนี้ 5555

ทอล์กวันนี้ยาวมาก จริงๆ ต้องใช้ มากกกกกกกกกกกกกกก

ดังนั้น

ตอนหน้าเขาจะเจอกันแล้ว

เอ็นจอยรีดดิ้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

353 ความคิดเห็น

  1. #312 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:34
    คุณแดนช่วยน้องให้ได้น่ะ
    #312
    0
  2. #216 Devil's ZaZaMo [Rose] (@zheza-moo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:16
    ดราม่าเว่อมากคอมมูน
    #216
    0
  3. #173 ||-Markichino-|| (@markichino) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 09:00
    เพิ่งได้มาอ่านเรื่องนี้ ประทับใจมาก เป็นแนวที่ชอบเลยค่ะ อาจจะมีคำผิดที่พบบ่อยๆบ้าง เช่น คำว่า โค้น >> โค่น, ลูกสะไภ >> ลูกสะไภ้ แต่โดยรวมคือดีมากๆ ติดเลยค่ะ และชอบที่คนแต่งบอกว่าจะดราม่าที่เนื้อเรื่องมากกว่าพระนาง อันนี้แบบตรงใจสุดๆ
    ชอบคาร์ตัวละครเรื่องนี้มากนะคะ คิดว่าเลือกได้เหมาะเลยทีเดียว แล้วลีนก็น่ารักมากๆ มีความแก่นเซี้ยวกวนๆแต่น่ารักอยู่ พี่แดนก็ดูหล่อพึ่งพาได้ เก่ง แง
    #173
    1
    • #173-1 Play Hard (@ventus_k) (จากตอนที่ 6)
      26 กรกฎาคม 2561 / 22:49
      เขินเหมือนโดนจีบเลย 5555
      #173-1
  4. #148 kwanwang12 (@kwanwang12) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 01:09
    อย่าทำน้องนะ!!
    #148
    0
  5. #99 ffff (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:30
    <p>งื้อออ ชอบมากค่า</p>
    #99
    0
  6. #58 MNT. (@justmind1994) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 11:17
    ตามช่วยลี๊นนนนนน เร็วๆเลยค่ะคุณพระเอกก
    #58
    0
  7. #41 WriToon (@ClubLoveLaflora) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:54
    โอ้โห ลุ้น ลุ้นมาก เราพึ่งมาตามอ่านค่ะแต่ชอบบบ หวังว่าน้องลีนจะปลอดภัยนะ ขอให้พี่แดนไปช่วยน้องทัน แงง
    #41
    0
  8. #40 la_aong_mhok (@la_aong_mhok) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 19:16
    น้องลีนอย่าเป็นไรนะ รอตั้งนานบทจะเจอกันก็มีเรื่องอีก น้องงงงงง
    #40
    0
  9. #31 paupu (@paupu18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 23:13
    แดนรีบไปช่วยน้องเร็ววว
    #31
    0
  10. #29 Lynniellai (@wlomo2000ct) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:47
    ใจหายใจคว่ำจริงค่ะ ที่รู้ว่าจริงๆ แล้วเป้าหมายคือลีน ไปช่วยบีนให้ทันนะพี่เเดเนียลลลลลล
    #29
    0
  11. #28 NetnapaYamdee (@NetnapaYamdee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:37
    ขอให้แดนไปช่วยน้องลีนทันนะต้องเป็นฝีมือควีนที่สองแน้เลย รีบๆนะอย่าให้พวกมันไปเจอน้องก่อนนะคุณแดน รอค่ะรอชอบนิยายเรื่องนี้มากๆ สู้ๆค่ะไรท์รอเสมอรีบมาต่อเด้อ
    #28
    0