ตอนที่ 9 : แวร์วูลฟ์ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    23 เม.ย. 62

 

7

 

แผลรักษาตัวเร็วเกินไป ลีนค่อนข้างแปลกใจเมื่อตื่นมาแล้วพบว่าเขาไม่ได้ปวดแผลตลอดเวลาเหมือนเก่า แต่พอขยับแล้วมันก็เจ็บเกินไปเหมือนเดิม เขาตื่นมาในตอนเช้า ทันเห็นแสงแรกของดวงอาทิตย์ผ่าน บานหน้าต่างที่หิมะเริ่มละลาย พี่แดนยังคงนั่งเฝ้าเขาอยู่ข้างเตียงเหมือนเดิม

จูบเมื่อคืน ลีนคิดว่ามันเป็นความสามารถพิเศษบางอย่างของพวกสีทอง เขารู้ว่าหมาป่าสีทองรักษาตัวเองได้ ความสามารถพิเศษที่ทำให้มนุษย์หมาป่าสีทองแทบจะครองความเป็นราชันเหนือเผ่าพันธุ์ตลอดมา การรักษาคือหนึ่งในนั้น แต่ลีนไม่รู้ว่าสามารถรักษาตนอื่นได้ด้วย

“แอบดูเหรอ” พี่แดนถามด้วยเสียงงัวเงีย เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าลีนจ้องเขาอยู่

“เปล่า” ลีนลากเสียงยาว เสียงยามเช้ายังไม่เข้าที “นอนมองคนนั่งหลับต่างหาก เหนื่อยทำไมไม่หาที่นอนดี ๆ”

“อยู่ตรงนี้แล้วสบายใจกว่า” พี่แดนตอบ ส่งยิ้มมาให้เขาทั้งที่ตายังไม่ลืมดีนั่นล่ะ น่าจะเหนื่อยจริง ๆ เมื่อวานคนของพ่อพี่แดนมา เขาไม่คิดว่าจะมาด้วยเรื่องชวนสบายใจว่า เฮ้ ที่คอมมูนผลิตขนมปังเพิ่มได้แล้ว หรือ เฮ้ แดเนียล พ่อนายให้มาบอกว่าสตีฟมีเมียแล้วหรอก

“เอาที่นอนมาปูก็ได้ นั่งแบบนั้นมันหลับไม่สนิทหรอก เชื่อผมดิ ผมเคย” ลีนบอก “ถ้าไม่เป็นแผลนี่ผมไปลากที่นอนมาให้แล้วเนี่ย”

“ถึงหายแล้วก็ไม่เอาหรอกครับ” แดเนียลบอก ยกแขนตั้งบนเตียงแล้วเท้าคาง ชอบเอาหน้ามาใกล้เขาซะจริง แกล้งให้คนเขินแต่เช้ามันดีตรงไหน “เดี๋ยวเด็กน้อยของพี่เหนื่อย”

“พี่นี่ดื้อ” ลีนบ่น “เหมือนลุงแจ็กสันเลย”

“ไม่เหมือนหรอก” พี่แดนยกมือลูบหัวเขา “เพราะถ้าลีนไม่เป็นแผล พี่ว่าพี่จะขอนอนบนเตียงด้วยคนได้ไหมครับ”

“ร้ายกาจ” ลีนร้อง “พี่นี่ร้ายอะ เขินแต่ละทีมันเหนื่อยนะ”

“เชื่อครับ” พี่แดนว่า ยื่นหน้าเข้ามาอีก “แก้มแดงไปหมดแล้ว”

ใครไหวไม่รู้ ตอนนี้ลีนซุกหน้าลงกับหมอนเรียบร้อยแล้ว แถมตัวการก็นั่งหัวเราะชอบใจไปสิ

“อยากเช็ดตัวซักหน่อยไหม” พี่แดนถามเขา

จะเช็ดให้ละสิ ไม่เอาหรอก เขิน ลีนรีบส่ายหน้ากับหมอน

“ไม่เอาก็ไม่เอา” พี่แดนถอนตัวไปในที่สุด ลีนส่งยิ้มให้พี่แดน “ปีนี้หนาวนานนะ”

“ใช่ครับ” ลีนตอบรับพลางถอนหายใจ มองบานหน้าต่างที่เห็นเพียงทิวทัศน์ของป่าสน “ปกติละลายหมดแล้ว”

“ลีน” แดเนียลเรียกเขาด้วยเสียงแผ่วเบา

“อะไรกันพี่แดน” ลีนหยอกล้อ ส่งสายตากวนประสาทนิด ๆ ให้เขา “แปลว่าเรื่องเมื่อวานเครียดละสิ”

“รู้ใจจริง ๆ” แดเนียลส่งยิ้มพลางส่ายหน้าน้อย ๆ ใส่ลีน

“พี่เล่าได้นะ” ไม่อยากจะอวดหรอกว่าลีนก็เป็นผู้ฟังที่ดีได้เหมือนกัน

“จริง ๆ พี่ต้องบอกเราอยู่แล้ว” แดเนียลถอนหายใจหนึ่งครั้ง ทอดสายตาไปนอกหน้าต่าง

“เรื่องอะไรครับ” เขาถาม พอเห็นท่าทางแบบนี้ก็เริ่มใจหายขึ้นมาอีกแล้ว “มีปัญหาใช่ไหม พี่ต้องกลับคอมมูนเร็ว ๆ นี้  ใช่ไหมครับ”

พี่แดนแค่ส่งยิ้มน้อย ๆ ท่าทางเหนื่อยล้าจนลีนอยากจะลุกขึ้นกอดเลย ถ้าไม่ติดว่าเจ็บแผลอะนะ

“แล้วเราให้พี่ไปไหม” พี่แดนถามเขา เขาหันมามองหน้าลีน

“จะดูเห็นแก่ตัวไหมถ้าผมบอกว่าไม่” ลีนระบายความในใจ “บางทีมันคงสำคัญสำหรับพี่ แต่มันคือความคิดแวบแรกของผมเฉย ๆ  พูดจริง ๆ นะ พี่จะไปอีกก็ได้ แต่ผมไม่อยากคิดถึงแล้ว ช่วยทำให้ผมเลิกคิดถึงพี่ก่อนเลย”

คนแก่กว่าอมยิ้ม “พูดแบบนี้พี่ก็เขินเป็นเหมือนกันนะ”

“เอ้า พี่อะ พอผมจริงจังบ้างก็เป็นแบบนี้อีก” เด็กน้อยโวยวาย เผลอขยับตัวจนสะเทือนแผล ลีนต้องค่อย ๆ นอนลงไปเหมือนเดิมโดยมีคนแก่กว่าตรวจดูแผลให้

“มันดีขึ้นยังอะพี่” ลีนบ่น “โคตรน่ารำคาญเลย นอนท่าเดียวเนี่ยเมื่อยด้วย”

แดเนียลหัวเราะตอบเขา “ดีขึ้นเยอะแล้ว อยากหายไวกว่านี้ไหม”

“มันได้ด้วยเหรอพี่” แต่เดี๋ยวนะ!

“ยอมให้พี่จูบทุกคืนไง” คนเจ้าเล่ห์กระซิบที่ข้างหู ลีนขนลุกเกลียวไปหมด

“พี่แม่ง” ลีนต่อว่าอย่างคนที่สู้ไม่ได้ “ทะลึ่ง หื่น นิสัยไม่ดี”

พี่แดนหัวเราะ ปัดโธ่ ทำไมชอบเอาหน้ามาใกล้

“แล้วยังไง จะกลับคอมมูนไหม” ลีนรีบเปลี่ยนเรื่อง สถานการณ์ตอนนี้มันอันตรายกับหัวใจเกินไป

“กลับสิ” พี่แดนยังไม่เอาหน้าออกไป ลีนเลยหันมาจ้องตาซะเลย

“โอเค มันอาจจะเรื่องด่วน ผมเข้าใจก็ได้”

“แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้” พี่แดนรีบหยุดลีน ก่อนที่คนเด็กกว่าจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ “พี่รอเธอหาย เราจะไปด้วยกัน ไปอยู่กับพี่นะ”

“นี่ชวนครั้งที่เท่าไหร่แล้ว” ลีนรีบถามกลับ

“ชวนบ่อย ๆ เดี๋ยวคนแถวนี้เปลี่ยนใจ” แดเนียลว่า

“ตอนนี้ยังคิดถึงพี่อยู่เลย ยังไม่เปลี่ยนใจหรอก”

“เรานี่ร้ายนะ” คนโดนกล่าวหาว่าร้ายแทบจะลุกขึ้นมาข่วนหน้าอีกฝ่าย ถ้าไม่ติดแผลที่หลังละก็ “ทำให้พี่ตื่นเต้นได้ไงเนี่ย”

เอาล่ะ ลีนอยากรวมร่างกับที่นอนไปเลย

“แล้วที่คอมมูนล่ะ ไม่ยุ่งเหรอ” ลีนต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง ไม่รู้ว่าเปลี่ยนไปกี่ครั้งแล้วเพราะเขิน

“ช่างไปก่อน” พี่แดนลูบหัวเขา “คิงให้พี่ลางานจนกว่าฤดูใบไม้ผลิจะมาถึง”

“โห เยอะมากมั้ง อาทิตย์เดียวผมคงจะหายทันหรอก” คนเจ็บยังคงโวยวาย แดเนียลยกยิ้มเจ้าเล่ห์อีกแล้ว

“จูบของพี่ รักษาเธอได้แล้วกัน ถ้าเธอไม่หายภายในสิบวัน เอาไม้มาทุบหัวพี่เลย” แดเนียลยืนยันหนักแน่นจนลีนเบ้หน้าใส่

“คิดว่าจะหลงกลเหรอครับ” ลีนส่งยิ้มกวนประสาทให้แดเนียล

“ไม่ได้คิดว่าจะหลงกล” พี่แดนว่า “ไม่ได้ขออนุญาต แต่จะทำจริง ๆ”

“พี่แม่ง ทะลึ่งอะ” คนเจ็บโวยวายเสียงงุ้งงิ้งเพราะเจ้าของกลิ่น                       ฟีโรโมนอีกครึ่งหนึ่งบนตัวของเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเขาย่นคอหนีไปไหนไม่ได้แล้ว

“เหรอครับ” คนพี่กวนประสาทกลับบ้าง “งั้น ขอมัดจำหน่อย”

ลีนยังไม่ทันได้ประมวลผลอะไรทั้งนั้น ริมฝีปากหนาของแดเนียลก็ประทับลงบนริมฝีปากอิ่มของลีนแล้ว ริมฝีปากหนาเดินเกมอย่างอ่อนโยน ลีนเองไม่ใช่คนไม่ประสา เขาเองยังเป็นวัยรุ่นที่อยากรู้อยากลอง ริมฝีปากอิ่มจูบโต้ตอบกลับไป แดเนียลประคองใบหน้าของลีนไว้เพื่อให้พวกเขาจูบกันได้สะดวกขึ้น และหยุดเมื่อลีนครางเพราะเจ็บแผล

“ลีน พี่ได้กลิ่น” แดเนียลกระซิบบอก “ฟีโรโมนของเธอ มันแรงขึ้นนะ”

“อือ” คนตัวบางกระซิบตอบบ้าง “จริง ๆ ก่อนหน้านี้ผมรู้สึกเหมือนจะฮีทเลย”

“ว้า” แดเนียลบ่น “งั้นพี่ก็มาผิดจังหวะสินะ”

“พี่แม่ง” ลีนฟาดไหล่แดเนียลอย่างไม่เบามือเลยทีเดียว

“แล้วเรื่องจูบรักษาเอายังไงครับ” แดเนียลถาม

“ยังจะถามอีก” ลีนตอบ แดเนียลหัวเราะเบา ๆ จริง ๆ แล้วเขาก็ชอบนะแหละ แต่ให้พูดได้ไงเล่า

 

ลีนใช้เวลาทั้งหมดไปกับการนอนในช่วงเวลาที่เหลือ แผลต้องหายให้ไวที่สุด เขารู้ว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นที่คอมมูนและพี่แดนของเขาร้อนใจ นอกจากนี้ยังมีเรื่องของมนุษย์หมาป่าที่ส่งมาฆ่าเขาด้วย พี่แดนไม่บอกเขาว่าเป็นฝีมือของใคร บอกเพียงให้ระวังควีนของคอมมูนให้ดี มีไม่กี่คน      ที่ไม่ต้องการให้พี่แดนมีลูก พวกเขากำจัดพี่แดนไม่ได้ การกำจัดเขาง่ายกว่ามาก

ก่อนการจูบรักษาครั้งหนึ่ง พี่แดนบอกเขาว่าเขาต้องฝึกฝนตัวเอง ซึ่งเขาสัญญากับตัวเองตั้งแต่โดนล่าแล้วว่าถ้าเขารอดไปได้เขาจะต้องฝึกให้หนัก และแดเนียลรับปากว่าจะฝึกฝนให้เขาในระหว่างเดินทาง

ในเวลากลางวัน แซนกับลุงแจ็กสันจะผลัดเปลี่ยนกันมาดูแลลีน ซึ่งเมื่อการรักษาผ่านไปประมาณสี่วัน ลีนสามารถลุกขึ้นนั่งด้วยตัวเองได้โดยไม่เป็นการฝืนร่างกายมากเกินไป แผลของเขาเริ่มปิด หายไวจนแซนอ้าปากค้างและบ่นงุบงิบว่าวิธีการอย่างว่ามันรักษาได้ยังไง บางทีแซนอาจจะขอเจาะเลือดหรือขอน้ำลายของแดเนียลไปเข้าแลป แต่พอลีนเตือนว่าแซนยังไม่ใช่แพทย์ แซนก็เลยตกลงพับโครงการไว้ก่อน

พี่แดนมีเวลาอยู่กับเขาในตอนกลางคืนเพราะตอนกลางวันมีคนมาหาพี่แดนเต็มไปหมด บางทีลีนก็อยากออกไปเดินข้างนอกบ้าง พี่แดนบอกเขาว่าบางทีพรุ่งนี้ถ้าแผลตกสะเก็ดทั้งหมดและใส่เสื้อได้พี่แดนจะอนุญาตให้ออกไปข้างนอก ลีนเลยเถียงว่าต้องขออนุญาตแจ็กสันต่างหาก พี่แดนเป็นผู้ปกครองของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ หลังจากนั้นเขาก็โดนจูบ     ปิดปากอีกรอบ

เหมือนจะชิน แต่ก็ยังเขิน

“ดีขึ้นเยอะเลย” แดเนียลที่เพิ่งผลัดเวรกับแจ็กสันหลังจาก     มื้อเย็นและยาหลังอาหาร ตรวจแผลให้เขาอีกครั้ง

“ผมอยากเห็นจัง” มันคงไม่แย่เท่าตอนแรก ลีนรู้สึกปลอดภัย   ที่จะดู

แดเนียลหัวเราะ

“พี่ว่ามันจะเป็นแผลเป็นปะ” ปกติแผลธรรมดาแต่ค่อนข้างลึก  ก็จะเป็นแผลเป็นแล้ว แผลมีดบาดบนมือแซนตั้งแต่สิบขวบยังมีรอยแผลเป็นจนวันนี้

“ไม่แน่นอนเลยลีน” แดเนียลตอบเขา “ถ้าร่างกายเธอเองยอมรักษาตัวด้วยมันจะหายสนิทและไวกว่านี้”

“โห” ลีนครวญคราง “ผมอยากตีตัวเองที่เมื่อก่อนขี้เกียจจัง”

“พี่ตีแทนได้นะ” แดเนียลหยอกเขาเล่น

“ตลกล่ะ” ลีนต่อว่าต่อขาน “เอาอันนี้ให้หายก่อน เดี๋ยวร่างกายรับไม่ไหว”

คนตัวโตขึ้นมานอนเบียดลีนบนเตียง และพลิกตัวลีนให้ทับเขาไว้ครึ่งตัว แขนซ้ายของพี่แดนโอบเอวลีนเอาไว้ เพราะเตียงขนาดสามฟุต  มันเล็กเกินไปสำหรับคนตัวโตสองคน

แดเนียลขึ้นมานอนเบียดเขาแบบนี้ตั้งแต่วันที่สามที่ลีนฟื้นแล้ว ตอนแรกลีนไม่ยอมเพราะอึดอัด แต่พอคนตัวโตบอกว่าง่วง อยากพักผ่อนเอนหลังลีนก็เลยยอมก็ได้ ตอนนี้ลีนเข้าใจได้อย่างหนึ่ง แดเนียลเป็นคนฉวยโอกาสเก่งมาก แถมยังขี้หยอดเหลือเกิน มันทำให้ลีนอดคิดไม่ได้ว่าที่ผ่านมาเขาเคยมีตัวเมียตัวอื่นอีกรึเปล่า ลีนเคยคิดจะถามแต่ก็เปลี่ยนใจ รู้ทีหลังก็อาจจะน่าตื่นเต้นดีเหมือนกัน สนใจทำไมยังไงก็ต้องแต่งอยู่แล้ว

ทุกวันนี้ลีนเองยังสงสัยว่ายอมตามแดเนียลไปที่คอมมูนทำไม เพราะเรื่องที่พ่อแม่ยกเขาให้พี่แดน คำยุยงของคิงและคำบอกเล่าของแจ็กสัน หรือเพราะเขาชอบพี่แดนจริง ๆ ไม่ใช่แค่อิทธิพลของฟีโรโมน เพราะถ้าเหตุผลที่ทำให้เขาคิดถึงแดเนียลจนแทบบ้าขนาดนี้เป็นเพราะ   ฟีโรโมน นั้นก็หมายความว่าฟีโรโมนทำงานได้ดีเกินไปแล้ว

“คิดอะไรอยู่” แดเนียลถาม เพราะศีรษะลีนเกยอยู่บนหน้าอกของแดเนียล จึงรับแรงสั่นสะเทือนเวลาแดเนียลพูดได้ชัดเจน “หน้านิ้วคิ้วขมวด คิ้วก็ย่นไปหมด”

“คิดไปเรื่อยแหละครับ” ลีนแกล้งหลับตาใส่ซะเลย

“เล่าให้ฟังได้ไหมครับว่าที่ภรรยา” นั้นไง ปากหวานไหมล่ะ หยอดอีกแล้ว

“ถ้าเล่ามันก็ไม่ใช่แค่ความคิดนะสิครับคุณว่าที่สามี” ลีนตัวจริงกลับมาแล้ว คนอย่างเขาเสียศูนย์ไม่นานหรอก ก่อนหน้านี้แค่ไม่ทันตั้งตัว

“แล้วแต่นะครับ” คุณว่าที่สามีถอนตัวง่ายจนน่าตกใจ “ถ้าไม่พูดแล้วสบายใจพี่ก็ไม่ว่าอะไร แต่บางคำถามอาจต้องการคำตอบ ถ้าไม่ได้คำตอบ ก็อาจเป็นเรื่องที่ค้างคาใจได้ใช่ไหมล่ะ”

“แล้วถ้าคำตอบที่ได้อาจทำร้ายจิตใจละครับ” ลีนเงยหน้ามอง แดเนียล เขาชอบผมสีทองของแดเนียลจัง

“เราก็ต้องหาทางจัดการอารมณ์นั้นให้ได้” จู่ ๆ แดเนียลก็กระชับแขนที่โอบเอวเขาแน่นอีก พี่แดนผ่านอะไรมาเยอะ ลีนต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อศึกษาเขา แต่คำถามนั้นอาจตรงกับปมบางปมในหัวใจของพี่แดน “ว่าไง เรามีเรื่องอยากระบายไหม”

“มีครับ” ลีนตัดสินใจถาม “พี่อายุเท่าไหร่”

แดเนียลหัวเราะเบา ๆ “แค่นี้จริง ๆ เหรอ ยี่สิบแปด”

คนเด็กกว่าตาลุกวาว “คือพี่เป็นผู้ชายอะ อยู่มาเกือบสามสิบปี  พี่ไม่แบบว่า...”

“มีอารมณ์ทางเพศนะเหรอ” อยู่ ๆ แดเนียลก็เสริมให้เขา

“อ่า...” เขาพยายามคิดหาคำพูด “คืองี้พี่ คือผมอายุแค่นี้ผมยังเคยเดทอะ แล้วคือพี่...”

“มีสิ” ลีนพบว่าตัวเองตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจอ “หมาป่าตัวเมีย มีน้อย ถ้ามนุษย์หมาป่ามีความต้องการก็จะเข้าเมือง”

“เดี๋ยว เข้าเมืองเนี่ยนะ”

“ใช่ครับ” แดเนียลยังคงเล่าไม่เรื่อย ๆ มือซ้ายที่โอบเอวเขาไว้ก็ลูบไล้แผ่นหลังเขา จริง ๆ แล้วมันไม่เคยอยู่นิ่ง ๆ เลยซักครั้ง “ตามผับ ตามบาร์อะไรแบบนี้”

“โห” ลีนอุทาน “ผับบาร์ผมยังไม่เคยเข้าเลย พวกพี่นี่ร้ายนะเนี่ย”

“มันเป็นสันดานดิบ” แดเนียลยังคงอธิบาย แต่ดันจ้องหน้าเขา ไปด้วยนี่สิ “มนษย์หมาป่าตัวผู้ต้องพยายามหาทางผสมพันธุ์ ตัวเมีย       ก็พยายามที่จะตั้งท้อง ตัวที่แข็งแกร่งจะได้ตัวเมียไปครอง การวิวัฒนาการจากหมาป่าสู่มนุษย์หมาป่าสอนให้รู้จักคิดมากขึ้น แทนที่จะกัดกันเอง  เพื่อชิงตัวเมีย พวกเขาก็จะมุ่งเข้าเมือง”

“หมายความว่ามีอารยะธรรมขึ้นประมาณนั้นเหรอครับ” ลีนยังคงซักไซ้ตามประสาเด็กขี้สงสัย

“จริง ๆ แล้วแค่นิดหน่อย ฟีโรโมนของมนุษย์ไม่ได้ส่งผลรุนแรงต่อหมาป่าได้เท่าตัวเมียในเผ่า กลิ่นของมนุษย์แทบจะกระตุ้นความต้องการไม่ได้เลย มีเพียงฟีโรโมนของตัวเมียในเผ่าที่จะกระตุ้นให้ตัวผู้เกิดความต้องการได้สูงพอ”

“แล้วพี่เข้าเมืองบ่อยแค่ไหนอะ”

ไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้สึกว่าคำถามเหมือนจะเข้าตัวเอง

“ไม่ต้องรู้หรอกครับว่าที่ภรรยา” แดเนียลกระซิบให้ลีนขนลุกเล่น “พี่เก่งพอสำหรับลีนก็แล้วกัน”

“อ่า ผมเข้าใจแล้ว นอนกันเถอะครับ นอน ๆ” ลีนรีบเปลี่ยนเรื่องและซุกหน้าลงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา แผ่นอกแข็งแรงของคนทะลึ่ง

“ยังนอนไม่ได้ครับคนเก่ง ยังไม่ได้รักษาเลย” แดเนียลหัวเราะอย่างน่าหมั่นไส้ ลีนได้แต่สูดหายใจนิดหน่อยแล้วเงยหน้ามาเผชิญชะตากรรม ที่เออ เขาเองค่อนข้างชอบนิดหน่อย

 

cd

------------------------------------

ด้วยรักและชิปเปอร์

- ตอนนี้แทบจะไม่มีอะไรเลยค่ะ แถมสั้น ปล่อยให้เขาหวานกันไปก่อน เส้นทางข้างหลังยากลำบากยิ่งนัก

- จริงก็ยอมรับว่าแอบตัน 5555555555555555

- เผื่อใครสงสัยว่าพวกเขาอยู่ส่วนไหนของโลก นี่เลยจ้า เอามาให้ทายเล่น ๆ เดี๋ยวมาเฉลย ตอนหน้า ถามว่ามีอะไรแจกไหม หึ 55555555555555

Political map of Canada thai.png 

เอ็นจอยรีดดิ้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

353 ความคิดเห็น

  1. #349 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 11:19

    เขินนมากอ่า

    #349
    0
  2. #316 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 20:08
    อ๊ายยยยยยยยย การรักษาแบบนี้มันดีต่อพี่แดนจริงๆ
    #316
    0
  3. #245 Jennyj.lin (@icecream94) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 20:14
    ทำไมเขินนนนนนน
    #245
    0
  4. #218 Devil's ZaZaMo [Rose] (@zheza-moo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:35
    กำไรเลยแดน
    #218
    0
  5. #102 ffff (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 13:07
    <p>ชอบให้พี่เค้าจูบมากใช่มั้ยลูก &gt;&lt;</p>
    #102
    0
  6. #78 assassaa (@assassaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 20:03
    หยอดกันตลอด คนไม่มีคู่อย่างเราก็อิจฉาอ่ะค่ะ555 ว่าแต่ถ้าอยากให้คนอื่นหาย ก็ต้องจูบเหมือนกันเหรอ?? เปลืองตัวจังเลยแดนนนน สุดท้ายก็สู้ๆน้าไรท์
    #78
    0
  7. #77 MNT. (@justmind1994) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 08:16
    ลีนจะหายแล้ววววว ถ้าน้องหายพี่แดนก็อดรักษาแล้วซี่ 555555
    #77
    0
  8. #76 WriToon (@ClubLoveLaflora) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 13:55
    อยากจะแหมพี่แดนมากๆ ขี้หยอดไปไหนน น้องลีนก็น่ารัก5555
    #76
    0
  9. #75 lovely_friend (@lovely_friend) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 13:46
    ขอบคุณค่ะน้องลีนน่ารัก
    #75
    0
  10. #74 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:22
    เขิลล><
    #74
    0
  11. #73 paupu (@paupu18) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:09
    หวานๆชอบ พี่แดนขี้หยอด น้องก็ตรงๆ คิดไรก็พูดแบบนั้น หวานกันมากๆ
    #73
    0
  12. #72 CrRabbit (@CrRabbit) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 01:57
    พี่แดนคะ ฉวยโอกาสเก่ง เนียนเก่ง55555 ถ้าน้องกับพี่แดนกลับคอมมูนเมื่อไหร่คงเจอแต่เรื่องน่าปวดหัวแน่ๆ;-;
    #72
    0
  13. #71 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 01:30
    หวานตอนนี้ วุ่นวายตอนหน้าสินะ จะมีเรื่องให้เครียดใช่มั้ยไรท์
    #71
    0
  14. #70 Ar.mee lois (@armee_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:35
    หลังจากนี้คงมีเรื่องวุ่นวายเนอะมากสินะคะ ฮรุกกกกก
    #70
    0