[Harry Potter] จักรวาลของผมและเขา l Main DM/HP

ตอนที่ 18 : ปากแดงหน้าเทาก้อผัวเทอ - Draco's Past 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

ปากแดงหน้าเทาก้อผัวเทอ

DRACO's PAST

2/2

เขียนโดย : 2BEENN



ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก แต่ใครอยากรู้สตอรี่ที่มาอิเจ๊อ่านได้เลย
ไม่ได้มีเจตนาเหยียดเพศใดไทั้งสิ้น เป็นเพียงอรรถรสในการอ่านเท่านั้น

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------






เพล้ง!

"จะไปไหนก็ไป!!!"
"แกไม่ใช่คนในตระกูลมัลฟอยอีกต่อไป!"



 "ไม่ --- ไม่ผมขอโทษ"
 น้ำเสียงสั่นเคลือของผมดังขึ้น รอบตัวมีแต่เศษสิ่งของมูลค่าสูงลิ่วถูกผู้ที่มีศักดิ์ เป็นบิดา ทำลายอย่างไร้เยื่อใย


 ในอกตอนนี้จุดไปหมด หายใจแทบไม่ออก น้ำตาเริ่มคลอเบ้า อากับกิริยาที่น่ารังเกียจของลูกผู้ดีอย่างเขา ปรากฏสายตาให้ผู้เป็นดั่งพ่อแม่เห็น


 ทายาทมัลฟอยจะต้องไม่หลั่งน้ำตา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทั้งสิ้น

 ไม่ไหว... ไม่เอาแล้ว


 ผมหันหน้าไปทางผู้เป็นมารดาที่มักปกป้องเสมอ ไม่ว่าตนจะทำผิดร้ายแรงเพียงใด


 แต่ความหวังเดียวของเขาในตอนนี้ กลับหันหน้าหนีเสียอย่างงั้น นึกแล้วอยากหัวเราะแล้วร้องไห้ไปพร้อมกัน


 มือซีดเริ่มสั่นราวกับไร้เลือดไหลเวียน บรรยากาศรอบห้องหนาวเหน็บยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เขาใช้สองมือประคองร่างตัวเอง ฝืนเดินออกไปข้างนอก


 ดวงตาสีเทาเหลือบมองภาพตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยความรู้สึกผิดบาป
 หน้าของมารดายามหนีไปร่ำไห้ หน้าของบิดาที่บูดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว





 "แกทำให้ฉันผิดหวัง"





 ผมขอโทษ
ที่ไม่ใช่และไม่เคยเป็นลูกชายที่น่าภูมิใจของพ่อ







 เท่าที่ท้าวความได้ นี่น่าจะเป็นปีสองเทอมสุดท้าย

 เทอมที่แย่ที่สุดในความทรงจำของเขา





 "เฮ้! เดรโกไปกินขนมกัน" เบลซวิ่งถึกถักหน้าตั้ง ขนาบด้วยแพนซี่ที่กำลังยื้อแย่งพายฟักทองจานเดียว

 "ไม่ล่ะ ขอบใจ"  พูดจบก็เดินเสไปอีกทาง ตรงดิ่งไปห้องนอนของตัวเองโดยเร็ว

 "..." ทั้งสองยืนมองด้วยสายตาเป็นห่วง

 เบลซมองหลังเพือนสนิทของตน ก่อนจะคว้าชายเสื้ออีกฝ่ายไว้ คราวนี้เขาไม่ปล่อยให้เจ้าตัวหลบเหมือนครั้งก่อนๆแน่


 "มีปัญหาอะไรกันแน่ว่ะ มึงหลบหน้าพวกกูมาเกือบสองอาทิตย์แล้วนะเว้ย" เพื่อนผิวดำขมวดคิ้วยุ่งด้วยความหงุดหงิด



 ตั้งแต่เปิดเทอมมา เดรโกจากที่ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใคร กลับกลายเป็นคนสันโดษที่ไม่ยุ่งกับใครเลยสักคน แม้แต่เขาที่เป็นเพื่อนสนิท มันยังไม่สนใจเลยด้วยซซ้ำ ยอมรับว่าค่อนข้างน้อยใจ เวลามีปัญหาทุกครั้งมันมักปรึกษาเพื่อนสนิทอันดับหนึ่งอย่างเขาเสมอ หรือไม่ก็แพนซี่



 แต่ครั้งนี้มันแบบ... เทอเป็นเหี้ยอะไรอ่ะ


 วลีนี้ใช้ได้ทุกเมื่อจริงๆ


 "ไม่มี"

 "มึงโกหกใครก็ได้ ยกเว้นกู"

 "บอกว่าไม่มี ก็ไม่มีดิ"

 "เดรก มึงหลบหน้าพวกกูมาสองอาทิตย์ติดแล้วนะเว้ย ถามคำตอบคำ พอถึงเวลากินข้าวก็หายหัวไป อย่างงี้บ้านมึงเรียกว่าไม่เป็นอะไรเหรอ"

 "แล้วมึงเสือกเหี้ยไรว่ะ!!!"
 จู่ๆเดรโกก็โพล่งออกมาด้วยความโมโห ทั้งเบลซและแพซเหวอไปตามกัน จนฝ่ายเพื่อนสนิทชายกำหมัดแน่นทันที แพนซี่สาบานว่าเห็นเส้นเลือดบนขมับของเบลซ

 "กูเป็นห่วงไหมล่ะ เอ่อ! มึงมองความหวังดีของกู เป็นเรื่องน่ารำคาญเหรอวะ"

 "เอ่อ รำคาญ! จุ้นไม่เข้าเรื่อง"

 "เอ่อดี! กูก็รำคาญมึงเหมือนกัน ทั้งเรื่องงี่เง่าของมึง เรื่องของตุ๊ดๆแต๋วๆที่มึงสะสมไว้ในห้องกูด้วย ซื้อมาก็เก็บเองดิว่ะ! วางไว้บนห้องกูมันรก เป็นตุ๊ดเหรอมึงอ่ะ!" เบลซเผลอโพล่งเรื่องน่าอายของเดรโกด้วยความขาดสติ

 "..."

 "เชี่ย -- เชี่ยเดรกกูขอโท -- ผลัวะ!!!"



 หมัดลุ้นๆประดับบนใบหน้าอีกฝ่ายทันที

 หลังจากนั้นก็เกิดศึกขนาดย่อมระหว่างสองเกลอแห่งบ้านสลิธีรินบนโถงทางเดิน แพนซี่รีบวิ่งเข้าไปแยกพร้อมศาสตราจารย์หลายๆคนที่เข้ามาช่วย


 "ต่อจากนี้มึงกับกูไม่ใช่เพื่อนกัน!"

นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่เขาได้ฟังจากเพื่อนสนิทที่หน้าจ้ำเป็นรอยฟกช้ำ พร้อมแพนซี่ที่พยุงเบลซขึ้นมา แต่สายตาจ้องเดรโกด้วยความผิดหวัง





อีกแล้วสินะ






เบื่อ...

 เขารำพึงเงียบๆคนเดียว ระหว่างเดินควงแฟนสาวคนที่ห้า

 จากเหตุการณ์ครั้งก่อน ทำให้เขาและเบลซแพซ แยกกันอยู่ แม้ไม่รุนแรงเท่าตอนแรกแต่ก็มีตึงๆกันมาก เป็นเหตุให้เขาลองใช้โอกาสนี้ หาสิ่งใหม่เข้ามาเยียวยาบ้าง

 


 เดรโกในวัยสิบสองย่างสิบสามปี มีแฟนมาแล้วหลายคนในวัยเดียวกัน หลายครั้งที่คนอื่นอาจมองว่าแก่แดด ซึ่งก็เป็นอย่างงั้นจริงๆ


 ที่คบเพราะต้องการกลบข่าวรือที่ว่าเดรโก มัลฟอยเป็นพวกผิดเพศ นั่นเป็นเหตุผมส่วนหนึ่ง

 แต่อีกส่วนคือเขาต้องการทดสอบตัวเองว่าเขาเป็นพวกผิดเพศทีี่พวกนั้นว่าจริงๆหรือป่าว




 ผลปรากฏที่ออกมาทำให้เดรโกแปลกใจไม่น้อย ใช่ เขายังมีความตื่นตัวเวลาอยู่กับผู้หญิง ไม่ได้ตายด้านเสียทีเดียว
 แต่มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนขี่ไม้กวาด


 ตื่นเต้นและสนุกในช่วงแรก หลังจากนั้นก็เบื่อและชินชาไปเอง


 ตอนนั้นเขาได้ฉายา เฮียเดรกร้อยเมีย อะไรสักอย่างที่เพื่อนร่วมชั้นตั้งให้ ตลกดี
 ไม่ใช่แค่เรื่องควงสาวไปเรื่อยเปื่อยอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องปากถีบตีนหนักด้วย


 มีครั้งหนึ่งที่รุ่นพี่ปีสามมาล้อเขาเรื่องอย่างว่า ตอนจบก็ไม่สวยอย่างที่คิด


 ทำให้เขากลายเป็นผู้ชายอันดับหนึ่งที่ผู้หญิงสายแบดขึ้นหิ้ง เป็นผู้อันดับหนึ่งที่ต้องไขว่ขว้ามาให้ได้






 ปัญญาอ่อน




 เดรโกฟังหูไว้หู ยามที่แฟนคนที่ห้า ชื่ออะไรจำไม่ได้ เพราะมันไม่สำคัญเดี๋ยวก็เลิกแล้ว ยังไงซะยัยนี่คบเค้าเพื่อชื่อเสียงอยู่แล้ว สายตาเหลือบมองเบลซและแพนซี่ที่คุยเล่นกันไปมา ดูเหมือนทั้งคู่พยายามทำให้สนุกเหมือนปกติ



 แต่ทั้งสามรู้ดี



 ว่ายังตัดสายสัมพันธ์กันไม่ได้ และไม่มีวัน



 เดรโกหันกลับมามองกลุ่มปัจจุบันของตน

 บทเรียนนี้สอนให้เขารู้ว่า ใครคือเพื่อนแท้ และใครคือเพื่อนปลอม





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง









  กลางคืนเป็นเวลาที่ผมชอบที่สุด
 มันเป็นเวลาที่ไม่มีคนมาตอแย ไม่มีคนมาหาเรื่อง และไม่มีคนมารังควานทางสายตา


 ทุกคืนผมจะเดินเล่นคนเดียว ให้เสียงลมพัดผ่าน เผื่อใจดวงนี้จะสงบลง และได้พักผ่อนบ้าง



 ผมเดินไปยังที่ประจำของผม หย่อนตัวลงไปที่ผืนหญ้า หลังพิงกำแพง แล้วหลับตาลงลืมทุกสิ่งอย่าง




 ตุ้บ!


 !!!
 ผมเบิกตาหว้างด้วยความตกใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงของผู้บุกรุก กวาดตามองที่มาเสียงก่อนจะหยุดชะงัก
 



 "วันหลังจะไม่ช่วยแล้วนะ"

 "อย่าเดินไปตัวเดียวสิ"


 ผมเลือกที่จะนั่งเงียบเงียหูฟังเสียงหวานคุ้นเคย ปล่อยใครบางคนที่บ่นงุ้งงิ้งคนเดียว


 "อืมๆ แผลไม่เป็นไรแล้วเนอะ"

 "วันหลังถ้าเจอคุณหมารีบส่งเสียงเมี้ยวๆขอความช่วยเหลือทันทีเลยนะ!"


 ผมพยายามกลั้นขำกับสรรพนามประหลาดๆที่เจ้าตัวตั้งให้


 "แล้วอย่าออกมาตัวเดียวล่ะ เดี๋ยวเฮิร์มดุรี่อีกที่มาข้างนอกตอนดึกคนเดียว"



 !?!


 ผมหันไปมองทันทีเมื่อได้ยินชื่อที่แทนตัวเอง แต่ฝั่งตรงข้ามถูกบังมิดเหลือเพียงเส้นผมดำๆที่ชูขึ้นเหนือกำแพงกลั้นข้างในอาคาร


 "หู้วๆๆๆ ดาวดวงนั้นสวยจัง!" น้ำเสียงตื่นเต้นที่ทำให้หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้น


 เหมือนกับครั้งแรกที่เห็นใบหน้าน่ารักเหมือนตุ๊กตา


 "..." ผมนั่งเงียบฟังเสียงเจ้าตัวเล็กบ่นงู้นงี้ไปมา



 ถ้าเป็นปกติคงรำคาญไม่น้อย แต่พอคนที่ขึ้นชื่อว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์ ทำมันกลับอยู่เหนือกฏทุกสิ่งบนโลกที่ผมสร้าง



 แปลกดี...



 "วันนี้อ่านะ รอนกับเฮิร์มทะเลาะกันอีกแล้วอ่ะ"


 อ่า คงเป็นเจ้าเด็กผมแดง กับยัยเลือดสีโคลนสินะ


 "ไม่ชอบเลยๆ"

 "ทำไมไม่คืนดีกันอ่ะ จะได้จบ รี่ไม่อยากกินข้าวคนเดียวแล้วไม่อร่อย คูมแมวดู รี่เหงามากเลย"





 "บางทีมันอาจเป็นเรื่องยากสำหรับพวกนั้น..." เสียงยานครางเอ่ยขึ้นอย่างเหม่อลอย

"หืม?" แฮร์รี่หันซ้ายขวาทันทีเมื่อมีคนตอบโต้




 เวร เขานึกโทษตัวเอง



 "ใครอ่ะ" แฮร์รี่น้อยหันเอียงคอเหมือนนกฮูก

 "อย่าหันมา!"

 เขาเผลอทำเสียงดุใส่ เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเห็นเขาในสภาพนี้เท่าไหร่ สภาพเหมือนคนอาลัยตายอยาก นั่งแห้งๆบนพื้นหญ้า ไม่ใช่ภาพที่น่าประทับใจ


 "ดุรี่มัยอ่า ;-;" อีกคนทำเสียงงอแง รู้เลยว่าเบะปากอยู่

 "ไม่หันก็ได้ แต่นายชื่ออะไรอ่ะ"

 "..." เขาเลือกที่จะไม่ตอบ

 "หยิ่งอ๋อ บู๋ว~" มันน่าดีดปากซะจริง

 "เราชื่อแฮร์รี่ พอตเตอร์นะ ยินดีที่ได้รู้จักคนแปลกหน้า ฮิฮิ"

 "อืม..." เขาครางตอบ

 "อยู่บ้านไหนๆ รี่อยู่กริฟฟินดอร์นะ สิงโตอ่ะ"

 "ไม่ใช่เรื่องสักหน่อย ทำไมต้องบอก" เวร อยากตบปากตัวเองที่ชอบปากไว

 "ฮือออ หงุดหงิดไรมาป่าว ดุจีง"

 "..."

 "มีไรบอกได้นะ รี่เก็บความลับเก่งงง"

 "เหรอ แล้วเมื่อกี้ที่บอกกับแมวเรื่องเพื่อนทะเลาะกันล่ะ"
 
 "อันนั้นไม่เกี่ยวสิ คูมแมวฟังไม่รู้เรื่องหรอก เนอะๆ"

 "หึ"

 เขานิ่งไปสักพัก เอาเถอะ ยังไงซะผ่านพรุ่งนี้ไปก็คงไม่ได้มาเจอกันอีกหรอก


 "ถ้าเกิด..."
 "ถ้าเกิดว่า สมุมติว่าเอ่อ... นายเป็นตุ๊ด"

 "อะไรคือตุ๊ด?"


 อ้าว ไม่รู้จักเหรอวะ


 "มันคือไร กินได้ป่าว"
 
 "กินไม่ได้เว้ย! หมายถึง แบบพวกผิดเพศไรงี้"

 "เอ๊ะ ผิดเพศคือยังไงอ่ะ"


  กูปรึกษาถูกคนป่าวว่ะ...


 "แบบชอบผู้ชายด้วยกันไรงี้"

 "อ๋อๆ รู้จักละ เฮิร์มชอบอ่านอยู่ ไอ้ชายรักชายไรงี้ป่าว เฮิร์มชวนรี่อ่านด้วย บอกช่วยให้หายเครียด ค้นพบทางสว่างไรไม่รู้"


 ไอ้เลือดสีโคลน ไอ้เชี่ย...


 "เอ่อ อันนั้นแหละ แต่อย่าอ่านเขียวนะ! ก็นั่นแหละคิดยังไงกับคนประเภทนั้น"

 "อืม... ไม่รู้สิ รี่คิดว่าคนเราจะรักกันต้องสนใจเรื่องแบบนี้ด้วยอ๋อ"
 
 "..."

 "รี่คิดว่านะ ชีวิตก็ยากพอแล้ว ทำไมเราต้องคิดอะไรให้ซับซ้อนด้วยอ่า"
 "ชอบก็คือชอบ รักก็คือรัก ไม่เห็นยากตรงไหน"
 
 "แล้วถ้าพ่อแม่ไม่เห็นด้วยล่ะ"

 "อืม ไม่รู้สิ ปะป๊ากับมะม๊ารี่ตายไปนานแล้ว"
 
 "เอ่อ... ขอโทด"

 "ไม่เป็นไรๆ รี่แค่จะบอกว่า พอไม่มีปะป๊ามะม๊าทำให้รี่รู้ว่า พวกเขาไม่ได้อยู่กับเราไปตลอดชีวิต"
 "เรื่องบางเรื่องรี่ต้องตัดสินใจเอง เอาเขามาเป็นปัจจัยหลักไม่ได้หรอก"
 "ดังนั้นทำในสิ่งที่อยากทำเถอะนะ และรี่คิดว่ายังไงป๊าม๊าต้องเข้าใจเราแน่"

 "..."

 "นายชอบผู้ชายเหรอ?"
 
 "อืม.."

 "เขาคงเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดคนหนึ่งเลยนะ ที่มีคนมาตกหลุมรัก"
 "อย่างน้อยก็รู้สึกว่ายังมีใครคนหนึ่งยืนรออยู่เสมอ ในตอนที่ไม่มีใคร"

 "หึๆ"

 คนโชคดีคนนั้นก็นายไง ไอ้กระเปี๊ยก


 ตัวก็แค่นั้น แต่กลับมีความคิดใหญ่เกินคาด
 ใครหลายคนอาจมองว่าแฮร์รี่เป็นเด็กน้อยที่ไร้เดียงสาอ่อนต่อโลก แต่ความไร้เดียงสานี่แหละคืออาวุธป้องกันของเจ้าตัว





"ง่าาา อย่าโดดหนีสิ หึ้ยๆ" ไอ้เด็กน้อยวิ่งตามลูกแมวที่กระโดดออกจากอ้อมแขน หนีลิ่วไปไกล

 "ไว้เจอกันใหม่นะคุณ... เอ่อ... คุณคนแปลกหน้า!"

 ผมยิ้มให้กับชื่อที่เจ้าตัวตั้ง เงยหน้ามองดวงดาวที่ประกายในค่ำคืน เป็นแสงสว่างให้กับนภาสีมืดในทุกค่ำคืน



 ไว้เจอกันใหม่ คุณดวงดาวแสนสวยของผม





แฮร์รี่ พอตเตอร์ ไม่ใช่แค่เด็กที่หน้าเหมือนตุ๊กตาที่เขาชื่นชม
แต่เป็น comfort zone ของเขาต่างหาก




 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ broken tea cup gif



 


ก็อก  ก็อก

 เสียงเคาะดังขึ้นหน้าห้องนอนของนาร์ซิสซ่า หล่อนลุกขึ้นเก็บหวีของตัวเองบนโต๊ะเครื่องแป้ง สายตาอ่อนมองไปยังเครื่องสำอางด้วยแววตายากที่จะคลาดเดา ก่อนจะเดินออกไปเปิด

 แอ๊ด --

 "แม่ครับ ผมขอคุยด้วยได้มั๊ย"

 ปรากฏเป็นลูกชายของเธอ ที่ในมือถือช่อดอกไม้ช่อเล็กไว้ เดรโกกลับมาที่บ้านเองครั้งแรก เพราะทั้งเธอที่ติดงานประชุมและลูเซียสที่ต้องไปทำงานต่างแดน เลยไปรับไม่ได้ ทั้งที่ในใจรุกเร้าเป็นห่วงลูกของเธอ


 เธอจ้อมมองไปยังดวงตาสีควันที่เคยประกายความสดใสเสมอมา กลับไร้ชีวิตหลังเหตุการณ์ครั้งก่อน

 เด็กน้อยที่มีรอยยิ้มเสมอเมื่อเธอสบตา เหลือเพียงแต่สีหน้าเรียบเฉยเหมือนรูปปั้น

  ไม่เคยโทษเดรโกเลยแม้แต่นิดเดียว สาเหตุที่ทำให้ใบหน้านั้นมีแต่ความเศ้ราก็มาจากตัวเธอทั้งนั้น

 ไม่น่าบอกลูเซียสเลย ทั้งๆที่ในอกก็รู้เสียเต็มประดาว่าจะต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น


 "เข้ามาสิ... ลูก" เธอผายมือดันหลังเด็กน้อยให้เข้ามาในห้องของตน



 ไม่เอาแล้ว เธอไม่สามารถทนเห็นดวงใจของเธอซึมเศ้ราไร้ชีวาได้อีกต่อไป

 ในฐานะคนเป็นแม่ เธอขอแก้ไขอดีตให้ถูกต้องอีกครั้ง

 จากเรื่องนี้ได้เป็นบทเรียนสำคัญของคนเป็นแม่
 จะไม่ฝืนธรรมชาติของลูกเธอ เพราะการบังคับให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาไม่อยาก นั่นแหละคือผิดธรรมชาติต่างหาก




ใครจะคิดยังไงก็ช่าง ความสุขของลูกเธอต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 
 

"เชี่ย -- เรื่องจริงเหรอวะ!!"
"ฮือออออ ม่ายยยย"
 "ตบที กูว่ากูฝันอยู่"
 "แง้ ผัวหนูววววว"
 "กูอึ้งแปป"


 เสียงฮือฮาดังทั่วโรง นักเรียนฮอกวอตส์อแหวกทางเดินให้บุคคลที่เคยได้รับฉายา เจ้าชายแห่งสลิธีริน เดินเหมือนรันเวย์


 ไม่ฮือฮาได้ยังไง ว่าที่ผัวแห่งฮอกวอตส์ พลิกจากหน้ามือเป็นหลังตีนแบบนี้


 "หลบซิ ชะนี" เสียงยานครางที่ถูกดัดจนผู้ชายรอบห้องที่เคยโดยคนนั้นต่อยร่วงจนลุกชูชีน นี่มันน่ากลัวกว่าตอนมีเรื่องอีกนะ TT

 "ขะ ขอโทดค่าาาา ฮืออออ" เด็กสาวปีสองร้องไห้วิ่งหลบอย่างน่าสงสาร

 

 ดวงตาเรียวที่ปาดอายไลน์เนอร์เชยขึ้นมองอย่างถือดี ริมฝีปากแดงสดเหยียดยิ้ม ก่อนจะสะบัดผมสีทองสลวยสวยเก๋ที่ถูกปาดเจล เสื้อคลุมสีเขียวของสลิธีรินจากที่เคยพาดไว้บนบ่าแบบแมนๆคุยกัน บัดนี้กลายเป็นเสื้อคลุมฟุ้งฟิ้งแนวสาวแกล ออปชั่นเสริมด้วยพวงกุญแจปอมๆ ตบท้ายด้วยติดสติ๊กเกอร์ปากแดงแซ่บๆ


 แต่ที่น่าผวาสุดคงเป็นปากแดงที่สูสีกับพวงกุญแจ และหน้าซีดที่ควรจะเป็นถูกโบ๊ะด้วยแป้งรองพื้นหนาเต๊อะ


 ดูก็รู้เลยว่าตุ๊ดเด็กหัดแรด


 
  "เชี่ย -- " เบลซที่เห็ยสภาพเพื่อนที่ไม่ได้คุยมานานแปลเปลี่ยนถึงกับอึ้ง พร้อมกับแพนซี่ที่ทำสมุดร่วงลงพื้น


 "เซย์ฮายจ้า"
 
 "เดี๋ยวนะ -- ไอ้เหี้ย กูขอเวลาทำใจแปป"

 "เอ่อ -- เดรโก ทำไม"

 "อิดอกแพซ ตบปาก ต่อจากนี้เรียชั้นว่าเดรกกี้"

 "!!!"

 "เกิดไรขึ้นว่ะเดรโก -- เดรกกี้!" เบลซรีบเปลี่ยนชื่อทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาพิฆาตขององค์แม่

 "ก็อย่างที่เห็น แอมคัมแบคไลค์อะบูมเมอแรงค์"

 เมอแรงค์เหี้ยไรอ่า TT

 "คือแบบ คือมึง"

 "เด๊ะกูอธิบายให้ฟังจ้า คืนนี้เลยเป็นไง"

 "พอมึงพูดประโยคนี้นี้ในร่างนี้ เหมือนมึงล่อลวงกูเลย"

 "อ่ะๆ พออย่าเว่อร์ให้มาก เอาเป็นว่ากูขอโทษที่ต่อยมึงครั้งที่แล้ว และก็ชวนมึงทะเลาะด้วย" เดรกกี้พูดพร้อมทำท่าขะเขินเล็กน้อย ม้วนผมสีทองไปมา จนเบลซอยากเดินไปตบด้วยความหมั่นไส้

 "เอ่อ กูก็ไม่คิดไรมากแล้วอ่ะ"
 "แต่กูขอถามไรอย่าง มึงเปิดตัวงี้พ่อแม่มึงไม่ด่าเหรอว่ะ"

 "แม่ไม่ว่าหรอก ส่วนพ่อ..." เขาเงียบลงทันที

 "เอ่อกูเข้าใจนะ พ่อมึงมันค่อนข้างหัวโบราณ"

 "นั่นแหละ ช่างเขาละ กูจะเป็นในสิ่งที่อยากเป็น อย่างน้อยแม่กูก็คอยซับพอต"

 "อย่าคิดมากเลย คิดได้อย่างงี้ก็ดีละครับ เจ๊" เบลซทำท่าล้อเลียน จนเขาอดไม่ได้ที่จะฟาดลงกระหม่อม แพนซี่หัวเราะให้กับภาพตรงหน้า

 "ไปเจ๊ คาบต่อไปเรียนของศาสตราจารย์..." ทั้งสามคนเดินไปเข้าคลาสด้วยกัน ต่างหยอกล้อกันไปมาเหมือนแต่ก่อน ความรู้สึกเดิมเริ่มรื้อฟื้นขึ้นมา



 ระหว่างทางเดินปรากฏร่างสามสหายแห่งกริฟฟินดอร์ ผ่านมาทางเขาพอดี



 "อย่าว่ารี่น้าาาา พอคืนดีกันทำไมรุมหนูอ่ะ ไม่ยุติธรรม" เสียงบ่นที่เขาจำได้ ทำให้ตนหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง


 เด็กชายตัวเล็กที่โดนรอนและเฮิร์มดุ คาดว่าน่าจะตื่นสายดูจากสภาพเจ้าตัว ใบหน้าหวานบูดบึ้งอย่างน่าเอ็นดู



  เขายกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง






เจอแล้วแสงสว่างของเขา
แฮร์รี่ พอตเตอร์




END





----------------------
เพราะหนูคือแรงบันคาลใจ ให้พี่ไปต่อ อิอิห์
ปล. เดรกกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งสลิธีรินแล้วจ้าาา /มงลง








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

514 ความคิดเห็น

  1. #489 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:17
    เอ่อ ความรู้สึกตอนนี้ จะขำก็ขำไม่ออก จะสงสารก็ไม่เชิง...
    #489
    0
  2. #484 nutsu-n (@katsu1001) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:43
    ขำแรงมากค่ะ 55555
    #484
    0
  3. #482 punpun3012 (@punpun-3012) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 21:23
    ขออนุญาตลั่นตรงตุ๊ดเด็กหัดแรด555555555555555555555555555555555555555
    #482
    0
  4. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:06

    ตอนอ่านนี่คือน้ำตาซึมแบบสงสารเจ๊เดรกี้มาก แล้วก็รู้สึกอบอุ่นตอนที่เจ๊เขามีหนูรี่มาพูดปลอบแบบตามสไตล์รี่น้ย ก่อนจะฮาสุดๆตรง ตุ๊ดเด็กหัดแรด อันนั้นนี่แบบฮามากกกก

    #470
    0
  5. #469 KnowSleepy (@KnowSleepy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 01:05
    ฮืออออออออเดรกกกกกกกกกกกกกก!!!!!
    #469
    0
  6. #462 JomKwan2882 (@JomKwan2882) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:29
    สู้สุดใจจ้ะเจ๊เดรก 55555+
    #462
    0
  7. #461 Boonyisa Rodpat (@lkppim) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:25
    กับคนอื่นเป็นเจ๊กับน้องเป็นผัว555555555 ขำ น้องน่ารักมากอะ อยากแบบอุ้มตบก้นกล่อมให้หลับมาก เอ็นดูววววว
    #461
    0
  8. #458 Rhonwen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:30

    ชอบบบบบ กับคนอื่นนี่คือเป็นควีนเดรกกี้ แต่สำหรับน้องรี่พี่จะเป็นผัวให้น้องเองงงง ????

    #458
    0
  9. #454 punechu97 (@mymint97) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:45
    ฮือออเดรกก จาล้องงง ส่วนหนูรี่นี่น่ารักน้าหอมหัวมากน้องคือความสดใสของโลกใบเน้
    #454
    0
  10. #452 cinncookie (@cinncookie) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:40
    ไม่ว่าเดรกจะพยายามสาวยังไงก็สู้ความน่ารักของน้องรี่ไม่ได้55555
    #452
    0
  11. #451 cgreen81104 (@cgreen81104) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:32
    เราเลือกไม่ถูกว่าจะขำหรือร้องไห้ดี
    #451
    0
  12. #450 Jackalope3305 (@pawidporn-name) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:55
    คือช่วงดาวน์ของเดรกทำเราจะร้องไห้เลยค่ะ มันรู้สึกแย่มากที่คนสองคนเท่านั้นที่ต้องการให้อยู่ข้างๆ กลับไม่ทำอะไรเลยนอกจากไล่ กลายเป็นเด็กที่ไหนไม่รู้ที่เป็นคอมฟอร์ตโซนไปแทน
    #450
    1
    • #450-1 VindyBell02 (@vindy-bell02) (จากตอนที่ 18)
      27 มีนาคม 2562 / 20:13
      ฮือ ชอบคอมเม้นนี้จัง ;////; เข้าใจฟิลเจ๊เดรกกี้มากๆเลย
      #450-1
  13. #449 ToRaRaaa (@torao-torao) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:41
    คูมแมว นี่คือคุกแชงค์รึป่าวเนี่ย

    || แต่ส่วนตัวเราว่าคูมแมวน่าจะดูแลตัวเองดีกว่าหนูรี่อีกนะคะ 5555
    #449
    0
  14. #447 gaffygb (@gaffygb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:30

    ตอนแรกอินี่กำลังเศร้าเลื่อนนนนนลงมาอีกนิดนึงกลายเป็นจังหวะคอมเมดี้เฉย555+//เจ๊เดรกี้ผู้แข็งแกร่ง
    #447
    0
  15. #446 LuciaKaren (@LuciaKaren) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:29
    เปนการเปิดตัวที่ยิ่งใหญ่มากอ่ะเจ๊ กลับมาพร้อมปากแดง อื้อหือ มีแสงสว่างในใจ คือรี่นำทางนี่เอง แต่สงสารรี่เค้านะ อึนมึนยุ
    #446
    0
  16. #445 ::คนปากไม่ดีย์:: (@windycloud) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:28
    หนูนี่ลูกกกกกก ฮือออออ ไม่ไหวเเล้วววว อยากจับน้องมาลูบหัวอ่ะ ฮืออออออออออ
    #445
    0
  17. #444 MyMarodyHeart (@MyMarodyHeart) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:27
    น้องน่ารักกก เป็นอะไรเราไม่ว่าน่ารักชนะเสมอ หลบไปชะนีนางจะเดิน//อ่านไปกลั้นขำนะเอาจริงๆ
    #444
    0
  18. #442 JMTB (@march47) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:14
    แงงง เดรกค้าบบบ หลงรักขึ้นมาเลย สู้ๆน้า สักวันคูมพ่อต้องเข้าใจแน่ ขอให้จีบน้องรี่ติดด้วย เป็นกำลังใจให้นะ
    #442
    0
  19. #441 JMTB (@march47) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:14
    แงงง เดรกค้าบบบ หลงรักขึ้นมาเลย สู้ๆน้า สักวันคูมพ่อต้องเข้าใจแน่ ขอให้จีบน้องรี่ติดด้วย เป็นกำลังใจให้นะ
    #441
    0