honsterwill
ดู Blog ทั้งหมด

เมื่อมังกรสาวถึงคราวป่วน หลังอ่านจบ

เขียนโดย honsterwill



เมื่อมังกรสาวถึงคราวป่วน
(RYU NO HANAWAZURAI)



 
เพิ่งมาสครีมหลังจากอ่านจบไปได้ชาติเศษ
ก่อนจะซื้อเรื่องนี้เราก็ได้ไปเห็นสปอยล์
"เรื่องไหนพระรองวิน"
แล้วเรื่องนี้ก็ติดโผเข้ามา
เป็นคนประเภทชอบเชียร์พระรองอยู่แล้วด้วย
เห็นคอมเม้น ผิดหวังมากมาย ที่คนที่เชียร์(หัวดำ)ไม่เข้าวิน 
เราก็เลยไปดูอิมเมจของตัวเด่นทั้ง 2 
ปรากฏว่า...




 
ตัวเด่น 1 ในนั้นสเป็คป๋าเลยนี่ หัวขาว หน้าเด็ก 
ทะลึ่งทะเล้น เล่นหูเล่นตา เจ้าชู้ สดใส ร่าเริง ชื่อ ลูซิน




 
ส่วนตัวเด่นอีกคน หนุ่มคูล หัวดำ นิ่ง ขรึม สุภาพ 
ดูมีปมเศร้าบางอย่างในใจ ชื่อ คุวัง


 
แน่นอนจ้า... เสป็คป๋าก็ต้องลูซิน แค่เห็นรอยยิ้มแรกก็ปักธงคนนี้เลย
แต่ก็ยังคิดว่า ไม่แน่อ่านไปอาจใจเอนเอียงไปทางคุวังก็ได้
เห็นคนเชียร์เยอะเกิ๊น 
เอาวะ! อ่านโลด


 
ขออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างรัก 3 เส้านี้ก่อนละกัน
นางเอกเป็นเจ้าหญิง เป็นลูกสาวของเจ้าครองเมืองแห่งมังกร
มีเชื้อสายมังกร สามารถแปลงร่างเป็นมังกรได้ตามต้องการ
เกิดมาก็มีคู่หมั้นเป็นคนที่พ่อแม่เลือกให้
จากตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจแห่งเมืองนั้น
คู่หมั้นตั้งแต่เด็กคือ ลูซิน รักกะ อายุ 11 ขวบ
ตอนนั้นนางเอกชาคุยะเองก็ 10 ขวบ
แต่วันหนึ่งลูซินถูกลอบสังหารแล้วเอาไปปล่อยทิ้งกลางทะเลทราย
กลายเป็นบุคคลหายสาบสูญ

ชาคุยะร้องไห้ฟูมฟายจะออกไปตามหาลูซิน
แต่ก็ถูกห้ามไว้ด้วยทหารเอกของวัง
ซึ่งก็คือคู่หมั้นคนใหม่ของเธอนั่นเอง
คุวัง คิริ อายุ 21 ปี เป็นทหารยอดฝีมือ
สามารถหยุดการคลุ้มคลั่งของชาคุยะที่เป็นมังกรได้



การเลือกทีมมันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ 55555






 
การหมั้นระหว่างตระกูลเนี่ย 
จะต้องมีการศักรูปดอกไม้ประจำตระกูลนั้นไว้บนหลังมือของทั้งสอง
เช่น ตอนชาคุยะหมั้นกับลูซิน นางก็ได้ศักรูปดอกกุหลาบไว้บนมือขวา
เป็นสัญลักษณ์ว่าหมั้นกันแล้วนะ แทนแหวนหมั้นมั้ง
แต่พอมีคู่หมั้นคนใหม่ คือคุวัง จึงต้องศักรูปดอกรินโดะไว้บนหลังมือซ้ายด้วย
(ชาคุยะไม่อยากลบรอยสักกุหลาบเพราะยังอยากระลึกถึงลูซิน)
ทีนี้ความพิเศษของลูกหลานมังกรคือ
รอยศักดอกไม้จะผุดและบานขึ้นตามความรู้สึก
(เฉพาะของนางเอกนะ ของชายหนุ่มทั้ง2ไม่มีผลจ้า)


 
ปัจจุบันชาคุยะอายุ 15 เป็นคู่หมั้นคุวังมา 5 ปี 
รอยศักรูปดอกรินโดะก็เพิ่มจำนวนขึ้นตามความรู้สึก
จาก 1 ดอกเป็น 5 ดอก ;___; ความรู้สึกในใจนางตอนนี้คือ 
ชอบคุวังเกือบจะเต็มหัวใจแล้ว


 
ทีนี้เรื่องวุ่นก็เริ่มขึ้น เมื่อวันหนึ่งมีข่าวว่าลูซินยังไม่ตาย 
และกลับมาที่เมืองมังกรแห่งนี้แล้ว
โผล่ฉากแรกมาลูซินก็เข้าช่วยเหลือชาคุยะจากเพลิงไม้ผุ 
โชว์ความสามารถด้านต่อสู้
และเพราะการหายสาบสูญไปเนื่องจากถูกลอบสังหาร
ทำให้ไม่มีความผิดใดๆ 
ตำแหน่งคู่หมั้นจึงยังต้องคงไว้
เพื่อความยุติธรรม เจ้าเมืองแม่ของชาคุยะ เลยจะให้เจ้าตัวตัดสิน
วัดจากรอยศักบนมือของนางเอกที่จะเพิ่มขึ้นใน 1 ปีนี้
ถ้าดอกไม้ของฝั่งไหนบานมากกว่ากัน คนนั้นจะได้เป็นเจ้าบ่าวของมังกร

 
แต่นางเอกปฏิเสธว่า ตอนนี้ชอบคุวังแล้ว
คงไม่มีทางเลือกลูซินเป็นคู่ชีวิตเด็ดขาด
(ตัดเยื่อใยยิ่งนัก)
แต่ลูซินที่กลับมาพร้อมความทรงจำที่หายไป รับคำอย่างมั่นใจ
ว่าจะทำให้ดอกกุหลาบบานให้ได้มากกว่าดอกรินโดะแน่นอน 
(ตรงนี้นี่ วี๊ดดดด)


 
พออ่านจบเล่ม 1 เท่านั้นแหละ TT_____TT 
ข้าก็ได้รู้ว่า ข้ายังคงชอบมวยรอง ข้าทีมลูซิน 
ทีมพระรองอยู่ดี ทีมที่ดูเสียเปรียบทุกทาง
ชาคุยะก็ไม่รัก ความผูกพันก็ไม่มี แถมนิสัยแลดูเจ้าชู้ ผู้หญิงเมินอีก
แต่นางน่าร๊ากกกกก นางลุกใส่นางเอกแบบน่ารักมากกกกก
แค่เล่มแรกลูซินก็ทำให้ดอกกุหลาบบนมือของนางเอกผุดดอกตูม(เล็กๆ)ขึ้นมาได้แล้ว
แม้นางเอกจะไม่ยอมรับก็ตามว่าได้รู้สึกหวั่นไหวกับลูซิน 
แต่รอยศักที่เพิ่มขึ้นก็โกหกไม่ได้ (กรี๊สสสสส)
เป็นผู้ชายกรุ้มกริ่มที่จิตใจดี เนื้อแท้เป็นหนุ่มใสซื่อ 
เป็นคนไร้เดียงสาที่แกล้งทำเป็นเจ้าชู้ไปงั้น
นางโดนทุกคนในเรื่องเวทนาสงสารเสมอที่ชาคุยะไม่รัก แม้จะทำดีให้ตาย
มีฉายาว่า ท่านน่าสงสาร เก็บซ่อนความเจ็บปวดไว้ด้วยรอยยิ้ม 
แต่ก็คอยอยู่เคียงข้างนางเอกเสมอ ไม่เคยทรยศหักหลัง 


 
อ่านเล่มต่อไปตั้งแต่ 2-5 เริ่มรู้สึกความหวังข้าริบหรี่ยิ่งนัก 
เพราะคุวังทำให้นางเอกมีดอกไม้บานบนมือ 7 ดอกแล้ว
(เล่นรุกแบบหนุ่มคูล ฉวยโอกาสจูบนางเอก ไล่บี้ให้นางเอกเขิน)
แต่ดอกไม้ของลูซินยังคงเท่าเดิม มีแค่ดอกตูมเท่านั้น 
เศร้าจัง เราอินมาก (แต่ในใจนี่รู้อยู่แล้วไงว่าตอนจบนางเอกเลือกใคร)



คุวังนี้รุกแบบแนวแบดบอยอ่ะ(ยิ้มร้าย) ดูมีอะไรในใจ
สุดท้ายก็เฉลยว่านางมีแผนการในใจจริงๆจ้า
นี่แหละจุดพลิกและพีคที่ทำให้ทีมลูซินอย่างเราเริ่มเห็นความพระเอก 
(จากตอนแรกๆคือโคตรถูกมองข้าม)
คุวังทรยศนางเอก แถมมีคนรักอยู่แล้วด้วย 
และยังอยู่ฝั่งที่เคยลอบสังหารลูซินที่ทะเลทรายด้วย (ร้ายมาก)
เป็นข้า ข้าคงแค้นมาก บังอาจมาฆ่าลูซินผู้น่ารัก (11 ขวบเองนะตอนนั้น)
บังอาจมาช่วงชิงช่วงเวลาของลูซินกับชาคุยะไปถึง 5 ปี 
พอชาคุยะรู้ว่าถูกทรยศอย่างโหดร้ายขนาดนี้ก็เริ่มเอาใจออกห่าง 
แต่ก็ยังรัก และคิดว่าคุวังสำคัญกับตัวเองเสมอ
ทำใจไม่ได้ นอนไม่หลับ พลังมังกรหดหาย

 
 
มาที่เหตุการณ์สุดท้ายเลยแล้วกันนะฮะ
คือพอชาคุยะไร้พลังมังกร เลยทำให้เมืองเป็นอันตราย
ไม่สามารถปกป้องประชากรและต่อกรกับคนร้ายได้
ลูซินจึงต้องงัดเอาแผนสุดท้ายออกมา นั่นคือรุกใส่ชาคุยะอย่างแบดบอย
(กรี๊ดหนักมาก อารมณ์ เออ เอาซะที อย่ามัวแต่ใสซื่อ
แต่แกล้งร้าย เลยแพ้เค้าตลอด)
ก็รู้แหละว่าลูซินแกล้งทำ แต่ได้จูบชาคุยะจริงๆนะ ฟิน 555555
แน่นอน ชาคุยะโกรธมาก ระเบิดพลังมังกรออกมาปกป้องตัวเอง
เพราะคิดว่ากำลังจะถูกคนที่ไว้ใจอย่างลูซินปล้ำ 
แต่ว่าไม่นานนางก็รู้จุดประสงค์ของลูซินว่าต้องการช่วยนางและทุกคน
ต้องฝืนใจทำทั้งที่เป็นคนใสซื่อแท้ๆ พอรู้ปุ๊บ ชาคุยะเลยประทับจิตขึ้นมา 
หน้าแดงเถือก หวั่นไหวแรง รู้สึกขอบคุณ และอยากจะสื่อใจถึงลูซิน
ทว่าอีกใจยังคงกังวลเรื่องคุวัง จะเป็นตายร้ายดียังไง
ซึ่งลูซินรู้ถึงจุดนั้นว่าชาคุยะยังคงรักคุวัง จึงตัดสินใจจะช่วยชาคุยะเต็มที่
ยอมเสียสละ คอยพูดให้ชาคุยะคิดหาทางเอาชนะคนร้ายด้วยพลังที่มี

 
 
พอถึงท้ายที่สุด พลังมังกรสามารถปกป้องทุกคนและสังหารคนร้ายได้
คุวังจึงถามอีกครั้งว่ามาถึงตอนนี้ชาคุยะจะเลือกใคร
ซึ่งก่อนหน้านี้คุวังเคยบอกชาคุยะตอนที่ถูกจับได้ว่ามีคนรักแล้ว
"คนเราใช่ว่าจะสามารถรักได้เพียงคนเดียว"
ชาคุยะจึงเอาประโยคนั้นมาย้ำกับคุวังตอนที่ตัดสินใจเลือก
และบอกว่าคุวังเป็นคนสำคัญของเธอเสมอ แต่ว่า...
เธอก็อยากจะเลือกรักแค่เพียงคนเดียว นั่นคือ ลูซิน


 
อั๊ยยะ!!!!!!!!
(ดีใจทั้งๆที่รู้ตอนจบอยู่แล้ว 55555)


 
ตัดสินใจได้ เพราะลูซินคอยอยู่เคียงข้างมาตลอด
สิ่งที่พิสูจน์ว่าเธอรักลูซินจริงๆก็คือรอยสักกุหลาบ
ที่ผุดขึ้นมาทีเดียวถึง 7 ดอก
เท่ากับว่าดอกไม้ที่บ้านตอนนี้ ฝั่งกุหลาบมี 8 ฝั่งรินโดะมี 7
คนที่ชาคุยะมีความรู้สึกให้มากกว่าก็คือ ลูซิน
อย่างไม่ต้องแคลงใจจ้าาาาา
(เลือดมังกรเป็นสิ่งยืนยัน โอย น้ำตาพรากกกก) 
ลูซินลูกเอ้ย เป็นฝั่งเป็นฝาซะทีหลังจากพยายามมานาน 5555


 
ด้วยความไบแอสส่วนตัวนะ คือบทลูซินเนี่ย
ชีวิตนางรันทดมาก ตอนเด็กเป็นเด็กหน้าไหว้หลังหลอกไม่มีความจริงใจ
ที่จำใจหมั้นกับชาคุยะก็เพื่อผลประโยชน์ นิสัยเหมือนพ่อไม่มีผิด
แต่พอถูกลอบสังหารแล้วเอาไปทิ้งกลางทะเลทราย
ความทรงจำทั้งหมดเลยหายไป มีเพียงจดหมายของชาคุยะที่ติดตัวมา
ก็เลยรู้สึกผูกพันและเฝ้ารอวันที่จะได้เจอกับเจ้าของจดหมายนี้
คือแบบ ก็สมแล้วที่ลูซินควรสมหวังอ่ะ
ลำบากตรากตำกลางทะเลทรายตั้ง 5 ปี
ฝึกฝนฝีมือจากอาจารย์ดาบ
โดยใช้จดหมายของนางเอกเป็นที่ยึดเหนี่ยวเพียงสิ่งเดียว


 
สรุปว่า... สนุกมาก สมคำร่ำลือ
พระรองวินแบบมีเหตุมีผล
ปรบมือค่ะ
 
 
 
 
 
การเลือกทีมมันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ 55555

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น