คัดลอกลิงก์เเล้ว
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : แนตตี้ (Natty)
  • ประเภท : แฟนตาซี
  • วันที่จัดจำหน่าย : งานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ตุลาคม
  • The Secret ปริศนารักในบ้านขาว

    ในความรักมีความลับ...คำสัญญาจะประทับรอยในใจไม่เสื่อมคลาย พร้อมหรือยังกับสุดยอดเรื่องราวโรแมนติกแห่งปี ที่จะตราตรึงหัวใจของคุณตราบนานเท่านาน

    ยอดวิวรวม

    7,284

    ยอดวิวเดือนนี้

    1

    ยอดวิวรวม


    7,284

    ความคิดเห็น


    172

    คนติดตาม


    42
    เรทติ้ง : 98 % จำนวนโหวต : 197
    จำนวนตอน : 12 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  22 ต.ค. 52 / 13:36 น.
    The Secret ปริศนารักในบ้านขาว | Dek-D

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


    ปริศนารักในบ้านขาว
     


    อัพเดท
    ผลงานใหม่มาแล้วจ้า คลิ๊กเลย!

    'ANGEL'
    ความรัก เพื่อรัก และร้างลา
    ความสุข หยดเลือด และน้ำตา
    หนึ่งความทรงจำแลกหนึ่งความปรารถนา
    แล้วชีวิตจะคุ้มค่านิรันดร




    ...


    เพลงประกอบนิยายที่ได้ยินอยู่ตอนนี้ชื่อ Somewhere only we know ค่ะ
    เมโลดี้ท้ายเพลงอลังการมาก ให้ความรู้สึกของการรอคอยใครสักคนจริงๆ 


    ....

    ชี้แจงเรื่องความผิดพลาดในการตีพิมพ์
    เนื่องจาก "บทส่งท้าย" ในหนังสือนิยายเล่มนี้ มีความไม่สมบูรณ์ พิมพ์ตกหล่นไปจากต้นฉบับจริงที่สร้างขึ้น
    ไรเตอร์เลยนำเวอร์ชั่นเต็ม(สั้นๆ)มาลงให้อ่านในนี้ 
    เพื่ออรรถรสของนิยายที่ครบถ้วนตามที่ไรเตอร์ตั้งใจจะบอกกับผู้อ่านค่ะ

    ....





    ....



    ขอแนะนำงานชิ้นพิเศษ(มากๆ)

    แฟนเมดสุดเท่จากท่านมาร์โวโล่ค่ะ ..รู้สึกหมือนได้ของขวัญกล่องใหญ่เลยล่ะ






    ....


    แนะนำตัวละคร




    Eujean (ยูจีน)
      

     




    Image : Thomas Sangster






    พระจันทร์

     




    Image : Ariel Gade









    Grim (กริม)

     



    Image : John Hawkes






    Windy Rain (วินดี้ เรน)

     




    Image : Rachel Weisz










    Daniel Sylva (ดาเนียล ซิลวา)

     





    Image : Brandon Routh







    Baccarat (เบคคาราท)

     




    Image : Taylor Kitsch




    ....

    เวลาเป็นเรื่องมหัศจรรย์ดีนะ

    ไม่มีใครรู้สึกว่าตัวเองต้องรอนานเกินไปหรอก 

    ถ้าเขารู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุด กำลังจะมาถึง

    ....







     

    the secret ปริศนารักในบ้านขาว

    สารบัญ อัปเดต 22 ต.ค. 52 / 13:36

    ตอน
    ชื่อตอน

    ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ปรางกานดา จากทั้งหมด 1 บทความ

    บทวิจารณ์

    ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

    คำนิยม Top

    "จาก marvolo ถึง ปรางกานดา"

    (แจ้งลบ)

    อาฮะ...นี่คือผลงานอย่างเป็นรูปธรรมที่ออกสู่สาธรณชนเรื่องที่ 2 ของเธอ หลังจาก “The Lost treasures คำสาปร... อ่านต่อ

    อาฮะ...นี่คือผลงานอย่างเป็นรูปธรรมที่ออกสู่สาธรณชนเรื่องที่ 2 ของเธอ หลังจาก “The Lost treasures คำสาปรัก ขุมทรัพย์มรณะ” ใต้นามปากกา morogco ได้อวดโฉมร่ายความฝัน โชว์ฝีไม้ลายมือด้านวรรณกรรมให้ยุทธ์จักรนักเขียนรับรู้ถึงความสามารถ ในตอนนี้ เธอเริ่มร่ายมนต์บทใหม่ให้เราๆท่านๆได้ผจญภัยไปกับความฝันและจินตนาการสุดขอบฟ้าของเธออีกครั้งกับ “The Secret เรื่องลับ บ้านขาว กับเจ้าสาวพายุฝน”ภายใต้นามปากกาใหม่ “ปรางกานดา” กล่าวได้ว่าผลงานเรื่องนี้ เธอ “โตขึ้น” และ “ลึกซึ้งขึ้น” อย่างเห็นได้ชัด เป็นความสนุกเจือประเด็นขบคิดแบบที่มีไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้แนบเนียนและสวยงาม คนหนึ่งที่ข้าพเจ้ารู้จักคือวอล์ท ดิสนีย์ และอีกคนคือท่านปรางกานดานี่แหละ...ลักษณะสำนวนที่ลื่นไหลเหมือนคลื่น เสน่ห์ของทุกตัวละครที่โลดแล่นและเป็นเอกลักษณ์ จังหวะในการดำเนินเรื่องน่าติตาม เป็นลายเซ็นในตัวมันเองที่เด่นชัดและไม่ใครลองเลียนได้ อีกทั้งเนื้อหาที่ดูจะ “หนักขึ้น” แม้จะไม่เข้มข้นจนดราม่า หากก็พอสัมผัสถึงสิ่งที่ต้องการนำเสนอ แน่นอนว่าความ “หนัก” ของเรื่องที่ว่า เธอไม่ได้ใส่ลงมาโต้งๆ แบบเทศนาโวหารที่เป็นเหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกดน้ำกินได้ แต่เธอใส่ลงมาในมุมมองของตัวละคร ในความคิด การกระทำที่สมจริง น่าเชื่อถือ โดยเฉพาะฝีมือที่เด่นชัดที่สุดคือคือการบรรยายความรู้สึกของ “เด็ก” ซึ่งนับว่าเป็นโจทย์ยากยิ่งดั่งหินผาสำหรับนักเขียนหลายๆคน ยิ่งเป็น “เด็กมีปัญหา” ล่ะก็เอาล่ะ...โชคดี ข้าพเจ้าคนหนึ่งล่ะที่เขียนไม่ได้อย่างหัวเด็ดตีนขาด ข้าพเจ้าเขียนได้แต่ผู้ใหญ่มีปัญหา ฮ่าๆๆ ‘ “เพี้ยนรึไง พูดจาไม่รู้เรื่องเลย” เด็กชายขัดอย่างหัวเสีย “ฟังนะ เราไม่ใช่เด็กโง่หลอกง่าย เราไม่ใช่เด็กจนตรอกไม่รู้จะพึ่งใคร เราเจ๋ง เข้าใจมั้ย เรารู้นะว่าเธอไม่ใช่เจ้าของบ้าน ที่นี่มันเขตของเรา เพราะงั้นไปให้พ้นเลย” ‘ ข้างบนนี้คือวรรคหนึ่งของ The secret ในตอนที่ 5 “ในสวนแห่งลม” เป็นตัวอย่างของการ “เข้าถึง” และ “เข้าใจ” ในบุคลิกภาพและตัวตนของตัวละครเด็กมีปัญหาได้อย่างชัดเจน มีทั้งความใสซื่อน่าขันของเด็กและความแก่นกล้าหยาบกระด้างแบบผู้ใหญ่ ที่สำคัญคือไม่ว่าอย่างไรผู้เขียนก็ยังสามารถรักษารับความ “เหลือขอ” ให้ดูน่ารักน่าชัง อย่างหนักสุดก็ยังดูเป็นน่าสงสารมากกว่าน่าโมโห แม้ว่าเมื่อมองตามเนื้อแท้แล้วหากเราเป็นผู้อยู่ในสถานการณ์นั้นเราอาจอยากคว้าคอพระจันทร์และยูจีนขึ้นมาหั่นเป็นพันๆชิ้นโยนให้ฉลามกินไปแล้วก็ได้ ฮ่าๆๆ สิ่งที่ตามมาคือเราๆท่านๆทั้งหลายจะมองเด็กร้ายกาจด้วยสายตาอ่อนโยนขึ้น และข้าพเจ้าเชื่อว่านั่นคือจุดประสงค์แฝงของผู้เขียน อิทธิพลตัวอักษรมันมากกว่าที่เราคิดไว้เสมอ เสน่ห์สำคัญของนิยายของท่านปรางกานดาคือตัวละครที่มีเสน่ห์แบบสุดลิ่มทิ่มประตู เสน่ห์แบบร้ายๆ เสน่ห์แบบสุภาพบุรุษ แบบคุณหนู แบบศิลปิน แบบคนแก่ แบบเด็ก ไม่ว่าแบบไหมเธอสามารถทำให้คนอ่านรู้สึก “ถูกชะตา” ได้อย่างไม่น่าเชื่อ สำหรับเรื่องนี้ ตัวละครที่ข้าพเจ้า “ถูกชะตา” มากที่สุดหาใช่ดาเนียล ซิลวาสุกหล่อ หรือเบคคาราทที่เหมือนเอากัปตันซารจ์ เฟยาส มาครอสโอเวอร์สวมบทโจรบนดินแทนโจรในน้ำ ฮ่าๆๆ...แต่เป็นวินดี้ เรน หญิงสาวสุดสวยแสนแก่นรั้นที่มีชื่อเรียบง่ายแต่ตรงใจข้าพเจ้าเป็นอย่างยิ่ง “สายลมแห่งพิรุณ” นี่คือที่มาของชื่อเรื่องข้างบนสินะ ข้าพเจ้าถูกใจวินดี้ เรน เพราะความฝังใจส่วนตัวบางประการ...เธอเหมือนคนสองคนที่ข้าพเจ้ารู้จักเอามาปั่นรวมๆกัน นั่นคือแม่หญิงสเวย์และแอริส เกนส์เบิร์ค ( นามสกุลสาวคนนี้อ่านยากมาก เวลาเรียกต้องอมน้ำหน่อยๆเหมือนพูดดัชต์ เลยอ่านแบบอเมริกันซะเลย ฮ่า) ความแก่นแก้วที่ปารองเท้าปาชุดเต้นรำใส่หน้าป้านั่นแม่หญิงสเวย์แน่ แต่หญิงสาวที่ยืนเอียงคอมองเกน้อยพร้อมเสียงใส “ต่อเรือให้ฉันหน่อยสิ” ดวงตาเขียวสว่างของแอริสมันเห็นอยู่ในหัวขึ้นมาทันที (นี่คือความบ้าคลั่งส่วนตัว กรุณาอย่าสนใจ มิเกี่ยวกับคำวิจารณ์แต่ประการใด ฮา) มันอาจจะเป็นข้อดีหรือข้อเสียก็ได้ กับการสร้างตัวละครที่ชวนคิดไพล่ไปยังเรื่องก่อนๆ ‘ดวงตะวันขีดเขียนตัวอักษรสีน้ำตาลทองทิ้งไว้ทางทิศตะวันตก แสงสีส้มสุดท้ายถักทอเงาแสนงดงามลงบนท้องทะเล มีสายฟ้าฟาดยาวจากฟ้าจรดน้ำ คลื่นเริ่มเกรี้ยวกราด สายลมหมุนคว้างควงสว่านจนเกิดเสียงคล้ายบทสวดคาถาอันลึกลับ’ บรรยากาศเป็นอีกไม้ตายหนึ่งที่ผู้เขียน “โชว์เทพ” สะกดคนอ่านได้อยู่หมัดตลอดมา...การบรรยายให้อารมณ์คล้ายนิยายแปล ด้วยคำอุปมาแบบธรรมเนียมตะวันตกซึ่งนั่นไม่น่าแปลกใจ แต่ที่ท่านปรางกานดาทำได้ดีเยี่ยมคือการบรรยายแบบบุคลาธิษฐาน การปลุกให้คลื่นลมมีชีวิต พระอาทิตย์แย้มยิ้ม ต้นสนเริงระบำ เป็นวิธีบรรยายที่ในเด็กดีเจอน้อยกว่าน้อยที่จะทำออกมาได้ดี และนี่ถือว่าเป็นไม้เด็ดอีกไม้หนึ่งของเธอ จากยาวๆทั้งหมด นั่นคือการชื่นชมส่วนบุคคลของผู้เขียนทั้งนั้น (ฮา) หากท่านปรางกานดาต้องการข้อคิดเห็น แนะนำให้อ่านแบบสรุปย่อหน้าเดียวนี้พอ “ ภาพรวมดีมาก สิ่งที่ขัดตามากพอให้หยิบมาคุยมีแค่ 2 อย่าง คือการสร้างตัวละคร(ผู้ใหญ่) ที่เหมือนเอาตัวละครเดิมมาตบใหม่เล็กๆน้อยๆเท่านั้น และ...บทบู๊^^” ตอนที่โจรเข้าปล้นบ้านวินดี้ เรน ข้าพเจ้าสงสัยว่าบ้านหลังนี้ไม่มีการ์ด ไม่มีคนดูแล ไม่มีผู้ชายบ้างเลยหรือ ทำไมมันเข้ามาง่ายจัง ฮ่าๆๆ ในนามของ “กองโจร” ข้าพเจ้าเชื่อนิดๆว่าการเข้าปล้นอย่างเด็ดเดี่ยว เฉียบขาด รวดเร็ว เป็นความสามารถหลักที่จำเป็นต้องบอกให้คนอ่านรู้ ทำให้คนอ่านเห็น ไม่อย่างนั้นกองโจรของเราจะไม่น่าเชื่อถือโดยสิ้นเชิง พูดง่ายๆว่าข้าพเจ้าอยากเห็นว่าเวลาคาราวานโจรเข้าปล้นเขาทำกันอย่างไรนั่นล่ะค่ะ^^” เพราะตอนนี้ข้าพเจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคาราวารโจรมีกันเยอะแค่ไหน เหมือนเห็นแค่เบคคาราทคนเดียวจริงๆ แอบอยากรู้จักกองโจรให้มากกว่านี้สักหน่อยค่ะ อยากรู้ว่ายูนิฟอร์มเป็นอย่างไร บุคลิกท่าทางเป็นอย่าง โหดร้ายป่าเถื่อนหรือเคร่งขรึมระเบียบจัดเหมือนคอมมานโด นี่ล่ะค่า ที่เห็นชัดๆมีแค่นี้” จบการรีวิวแบบมั่วๆด้วยประการฉะนี้ เอเมน ด้วยรักและนับถือ marvolo ย่อ

    marvolo | 8 มิ.ย. 52

    • 12

    • 0

    "คู่ควรกับรางวัลชนะเลิศ !!"

    (แจ้งลบ)

    ผมไม่ใช่นักวิจาณ์และทำไม่เป็นด้วย เพียงแต่เท่าที่อ่านมาจากต้นจนถึงตอนปัจจุบันนี้ มันรู้สึกอิ่มเอมในใจ รู้สึกชอบท... อ่านต่อ

    ผมไม่ใช่นักวิจาณ์และทำไม่เป็นด้วย เพียงแต่เท่าที่อ่านมาจากต้นจนถึงตอนปัจจุบันนี้ มันรู้สึกอิ่มเอมในใจ รู้สึกชอบทุกตัวละครของเรื่องนี้ มหัศจรรย์ว่าเหมือนมีมนต์สะกดแบบที่คนเขียนร่ายไว้จริงๆ ทั้งเห็นภาพ ทั้งนึกตาม แถมติดในห้วงความคิดแม้จะปิดจอคอมไปแล้ว เป็นผมผมก็ต้องหลงรักนะผู้หญิงแบบวินดี้ เรนเนี่ย >อยากอ่านรวดเดียวไม่ขาดตอนในแบบรูปเล่มหนังสือ >อยากบอกคนเขียนว่า ถึงสมมติไม่ได้รางวัลกับสนพ.นี้ ก็ยังมีสนพ.อื่นอีกเป็นสิบที่อยากคว้างานนี้ดีๆอย่างนี้ไปตีพิมพ์ อย่าเครียดไปเลย ย้ำ >คิดว่าเรื่องนี้ ประทับใจที่สุดเท่าที่ลองไปอ่านๆเรื่องอื่นๆในหมวด >ภาพพจน์หน่อมแน้มในตอนแรกของสนพ.นี้ จะกลายเป็นดูดีมีคุณภาพทันทีถ้าเรื่องนี้ชนะเลิศขึ้นมา เรียกได้ว่าเป็นมาสคอตเชิดหน้าชูตาหากินได้อีกนาน >สุดท้าย ผมคิดว่าดาวจรัสแสงดวงใหม่ของวงการวรรณกรรม ได้กำเนิดขึ้นแล้ว ย่อ

    คุณชายเหนือฟ้า | 20 มิ.ย. 52

    • 7

    • 0

    ดูทั้งหมด

    คำนิยมล่าสุด

    "คู่ควรกับรางวัลชนะเลิศ !!"

    (แจ้งลบ)

    ผมไม่ใช่นักวิจาณ์และทำไม่เป็นด้วย เพียงแต่เท่าที่อ่านมาจากต้นจนถึงตอนปัจจุบันนี้ มันรู้สึกอิ่มเอมในใจ รู้สึกชอบท... อ่านต่อ

    ผมไม่ใช่นักวิจาณ์และทำไม่เป็นด้วย เพียงแต่เท่าที่อ่านมาจากต้นจนถึงตอนปัจจุบันนี้ มันรู้สึกอิ่มเอมในใจ รู้สึกชอบทุกตัวละครของเรื่องนี้ มหัศจรรย์ว่าเหมือนมีมนต์สะกดแบบที่คนเขียนร่ายไว้จริงๆ ทั้งเห็นภาพ ทั้งนึกตาม แถมติดในห้วงความคิดแม้จะปิดจอคอมไปแล้ว เป็นผมผมก็ต้องหลงรักนะผู้หญิงแบบวินดี้ เรนเนี่ย >อยากอ่านรวดเดียวไม่ขาดตอนในแบบรูปเล่มหนังสือ >อยากบอกคนเขียนว่า ถึงสมมติไม่ได้รางวัลกับสนพ.นี้ ก็ยังมีสนพ.อื่นอีกเป็นสิบที่อยากคว้างานนี้ดีๆอย่างนี้ไปตีพิมพ์ อย่าเครียดไปเลย ย้ำ >คิดว่าเรื่องนี้ ประทับใจที่สุดเท่าที่ลองไปอ่านๆเรื่องอื่นๆในหมวด >ภาพพจน์หน่อมแน้มในตอนแรกของสนพ.นี้ จะกลายเป็นดูดีมีคุณภาพทันทีถ้าเรื่องนี้ชนะเลิศขึ้นมา เรียกได้ว่าเป็นมาสคอตเชิดหน้าชูตาหากินได้อีกนาน >สุดท้าย ผมคิดว่าดาวจรัสแสงดวงใหม่ของวงการวรรณกรรม ได้กำเนิดขึ้นแล้ว ย่อ

    คุณชายเหนือฟ้า | 20 มิ.ย. 52

    • 7

    • 0

    "จาก marvolo ถึง ปรางกานดา"

    (แจ้งลบ)

    อาฮะ...นี่คือผลงานอย่างเป็นรูปธรรมที่ออกสู่สาธรณชนเรื่องที่ 2 ของเธอ หลังจาก “The Lost treasures คำสาปร... อ่านต่อ

    อาฮะ...นี่คือผลงานอย่างเป็นรูปธรรมที่ออกสู่สาธรณชนเรื่องที่ 2 ของเธอ หลังจาก “The Lost treasures คำสาปรัก ขุมทรัพย์มรณะ” ใต้นามปากกา morogco ได้อวดโฉมร่ายความฝัน โชว์ฝีไม้ลายมือด้านวรรณกรรมให้ยุทธ์จักรนักเขียนรับรู้ถึงความสามารถ ในตอนนี้ เธอเริ่มร่ายมนต์บทใหม่ให้เราๆท่านๆได้ผจญภัยไปกับความฝันและจินตนาการสุดขอบฟ้าของเธออีกครั้งกับ “The Secret เรื่องลับ บ้านขาว กับเจ้าสาวพายุฝน”ภายใต้นามปากกาใหม่ “ปรางกานดา” กล่าวได้ว่าผลงานเรื่องนี้ เธอ “โตขึ้น” และ “ลึกซึ้งขึ้น” อย่างเห็นได้ชัด เป็นความสนุกเจือประเด็นขบคิดแบบที่มีไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้แนบเนียนและสวยงาม คนหนึ่งที่ข้าพเจ้ารู้จักคือวอล์ท ดิสนีย์ และอีกคนคือท่านปรางกานดานี่แหละ...ลักษณะสำนวนที่ลื่นไหลเหมือนคลื่น เสน่ห์ของทุกตัวละครที่โลดแล่นและเป็นเอกลักษณ์ จังหวะในการดำเนินเรื่องน่าติตาม เป็นลายเซ็นในตัวมันเองที่เด่นชัดและไม่ใครลองเลียนได้ อีกทั้งเนื้อหาที่ดูจะ “หนักขึ้น” แม้จะไม่เข้มข้นจนดราม่า หากก็พอสัมผัสถึงสิ่งที่ต้องการนำเสนอ แน่นอนว่าความ “หนัก” ของเรื่องที่ว่า เธอไม่ได้ใส่ลงมาโต้งๆ แบบเทศนาโวหารที่เป็นเหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกดน้ำกินได้ แต่เธอใส่ลงมาในมุมมองของตัวละคร ในความคิด การกระทำที่สมจริง น่าเชื่อถือ โดยเฉพาะฝีมือที่เด่นชัดที่สุดคือคือการบรรยายความรู้สึกของ “เด็ก” ซึ่งนับว่าเป็นโจทย์ยากยิ่งดั่งหินผาสำหรับนักเขียนหลายๆคน ยิ่งเป็น “เด็กมีปัญหา” ล่ะก็เอาล่ะ...โชคดี ข้าพเจ้าคนหนึ่งล่ะที่เขียนไม่ได้อย่างหัวเด็ดตีนขาด ข้าพเจ้าเขียนได้แต่ผู้ใหญ่มีปัญหา ฮ่าๆๆ ‘ “เพี้ยนรึไง พูดจาไม่รู้เรื่องเลย” เด็กชายขัดอย่างหัวเสีย “ฟังนะ เราไม่ใช่เด็กโง่หลอกง่าย เราไม่ใช่เด็กจนตรอกไม่รู้จะพึ่งใคร เราเจ๋ง เข้าใจมั้ย เรารู้นะว่าเธอไม่ใช่เจ้าของบ้าน ที่นี่มันเขตของเรา เพราะงั้นไปให้พ้นเลย” ‘ ข้างบนนี้คือวรรคหนึ่งของ The secret ในตอนที่ 5 “ในสวนแห่งลม” เป็นตัวอย่างของการ “เข้าถึง” และ “เข้าใจ” ในบุคลิกภาพและตัวตนของตัวละครเด็กมีปัญหาได้อย่างชัดเจน มีทั้งความใสซื่อน่าขันของเด็กและความแก่นกล้าหยาบกระด้างแบบผู้ใหญ่ ที่สำคัญคือไม่ว่าอย่างไรผู้เขียนก็ยังสามารถรักษารับความ “เหลือขอ” ให้ดูน่ารักน่าชัง อย่างหนักสุดก็ยังดูเป็นน่าสงสารมากกว่าน่าโมโห แม้ว่าเมื่อมองตามเนื้อแท้แล้วหากเราเป็นผู้อยู่ในสถานการณ์นั้นเราอาจอยากคว้าคอพระจันทร์และยูจีนขึ้นมาหั่นเป็นพันๆชิ้นโยนให้ฉลามกินไปแล้วก็ได้ ฮ่าๆๆ สิ่งที่ตามมาคือเราๆท่านๆทั้งหลายจะมองเด็กร้ายกาจด้วยสายตาอ่อนโยนขึ้น และข้าพเจ้าเชื่อว่านั่นคือจุดประสงค์แฝงของผู้เขียน อิทธิพลตัวอักษรมันมากกว่าที่เราคิดไว้เสมอ เสน่ห์สำคัญของนิยายของท่านปรางกานดาคือตัวละครที่มีเสน่ห์แบบสุดลิ่มทิ่มประตู เสน่ห์แบบร้ายๆ เสน่ห์แบบสุภาพบุรุษ แบบคุณหนู แบบศิลปิน แบบคนแก่ แบบเด็ก ไม่ว่าแบบไหมเธอสามารถทำให้คนอ่านรู้สึก “ถูกชะตา” ได้อย่างไม่น่าเชื่อ สำหรับเรื่องนี้ ตัวละครที่ข้าพเจ้า “ถูกชะตา” มากที่สุดหาใช่ดาเนียล ซิลวาสุกหล่อ หรือเบคคาราทที่เหมือนเอากัปตันซารจ์ เฟยาส มาครอสโอเวอร์สวมบทโจรบนดินแทนโจรในน้ำ ฮ่าๆๆ...แต่เป็นวินดี้ เรน หญิงสาวสุดสวยแสนแก่นรั้นที่มีชื่อเรียบง่ายแต่ตรงใจข้าพเจ้าเป็นอย่างยิ่ง “สายลมแห่งพิรุณ” นี่คือที่มาของชื่อเรื่องข้างบนสินะ ข้าพเจ้าถูกใจวินดี้ เรน เพราะความฝังใจส่วนตัวบางประการ...เธอเหมือนคนสองคนที่ข้าพเจ้ารู้จักเอามาปั่นรวมๆกัน นั่นคือแม่หญิงสเวย์และแอริส เกนส์เบิร์ค ( นามสกุลสาวคนนี้อ่านยากมาก เวลาเรียกต้องอมน้ำหน่อยๆเหมือนพูดดัชต์ เลยอ่านแบบอเมริกันซะเลย ฮ่า) ความแก่นแก้วที่ปารองเท้าปาชุดเต้นรำใส่หน้าป้านั่นแม่หญิงสเวย์แน่ แต่หญิงสาวที่ยืนเอียงคอมองเกน้อยพร้อมเสียงใส “ต่อเรือให้ฉันหน่อยสิ” ดวงตาเขียวสว่างของแอริสมันเห็นอยู่ในหัวขึ้นมาทันที (นี่คือความบ้าคลั่งส่วนตัว กรุณาอย่าสนใจ มิเกี่ยวกับคำวิจารณ์แต่ประการใด ฮา) มันอาจจะเป็นข้อดีหรือข้อเสียก็ได้ กับการสร้างตัวละครที่ชวนคิดไพล่ไปยังเรื่องก่อนๆ ‘ดวงตะวันขีดเขียนตัวอักษรสีน้ำตาลทองทิ้งไว้ทางทิศตะวันตก แสงสีส้มสุดท้ายถักทอเงาแสนงดงามลงบนท้องทะเล มีสายฟ้าฟาดยาวจากฟ้าจรดน้ำ คลื่นเริ่มเกรี้ยวกราด สายลมหมุนคว้างควงสว่านจนเกิดเสียงคล้ายบทสวดคาถาอันลึกลับ’ บรรยากาศเป็นอีกไม้ตายหนึ่งที่ผู้เขียน “โชว์เทพ” สะกดคนอ่านได้อยู่หมัดตลอดมา...การบรรยายให้อารมณ์คล้ายนิยายแปล ด้วยคำอุปมาแบบธรรมเนียมตะวันตกซึ่งนั่นไม่น่าแปลกใจ แต่ที่ท่านปรางกานดาทำได้ดีเยี่ยมคือการบรรยายแบบบุคลาธิษฐาน การปลุกให้คลื่นลมมีชีวิต พระอาทิตย์แย้มยิ้ม ต้นสนเริงระบำ เป็นวิธีบรรยายที่ในเด็กดีเจอน้อยกว่าน้อยที่จะทำออกมาได้ดี และนี่ถือว่าเป็นไม้เด็ดอีกไม้หนึ่งของเธอ จากยาวๆทั้งหมด นั่นคือการชื่นชมส่วนบุคคลของผู้เขียนทั้งนั้น (ฮา) หากท่านปรางกานดาต้องการข้อคิดเห็น แนะนำให้อ่านแบบสรุปย่อหน้าเดียวนี้พอ “ ภาพรวมดีมาก สิ่งที่ขัดตามากพอให้หยิบมาคุยมีแค่ 2 อย่าง คือการสร้างตัวละคร(ผู้ใหญ่) ที่เหมือนเอาตัวละครเดิมมาตบใหม่เล็กๆน้อยๆเท่านั้น และ...บทบู๊^^” ตอนที่โจรเข้าปล้นบ้านวินดี้ เรน ข้าพเจ้าสงสัยว่าบ้านหลังนี้ไม่มีการ์ด ไม่มีคนดูแล ไม่มีผู้ชายบ้างเลยหรือ ทำไมมันเข้ามาง่ายจัง ฮ่าๆๆ ในนามของ “กองโจร” ข้าพเจ้าเชื่อนิดๆว่าการเข้าปล้นอย่างเด็ดเดี่ยว เฉียบขาด รวดเร็ว เป็นความสามารถหลักที่จำเป็นต้องบอกให้คนอ่านรู้ ทำให้คนอ่านเห็น ไม่อย่างนั้นกองโจรของเราจะไม่น่าเชื่อถือโดยสิ้นเชิง พูดง่ายๆว่าข้าพเจ้าอยากเห็นว่าเวลาคาราวานโจรเข้าปล้นเขาทำกันอย่างไรนั่นล่ะค่ะ^^” เพราะตอนนี้ข้าพเจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคาราวารโจรมีกันเยอะแค่ไหน เหมือนเห็นแค่เบคคาราทคนเดียวจริงๆ แอบอยากรู้จักกองโจรให้มากกว่านี้สักหน่อยค่ะ อยากรู้ว่ายูนิฟอร์มเป็นอย่างไร บุคลิกท่าทางเป็นอย่าง โหดร้ายป่าเถื่อนหรือเคร่งขรึมระเบียบจัดเหมือนคอมมานโด นี่ล่ะค่า ที่เห็นชัดๆมีแค่นี้” จบการรีวิวแบบมั่วๆด้วยประการฉะนี้ เอเมน ด้วยรักและนับถือ marvolo ย่อ

    marvolo | 8 มิ.ย. 52

    • 12

    • 0

    ดูทั้งหมด

    172 ความคิดเห็น

    1. #172 หมูกระสือPPG (@30101994) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 13:10
      อ่านจบแล้วค่ะเป็นหนังสือ ไม่คิดว่ามีในเด็กดีด้วย ชอบมากเหอะ
      #172
      0
    2. #171 ลูกแกะ
      วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 00:31
      ชอบเพลงประกอบมากเลยค่า ไพเราะมาก

      ติดตามมาตั้งแต่เรื่องคำสาปรักแล้วค่า

      ชอบงานเขียนของพี่มากๆเลยนะคะ ^^
      #171
      0
    3. #170 เกล็ดน้ำตาล
      วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 11:59
      ขอเม้นท์อีกเรื่องค่ะ เกือบลืมๆ (บอกแล้วว่าถ้าจะเม้นท์จริงๆ คงยาวเป็นสิบหน้า ฮ่าๆ)

      ชอบฉากระบำเปลื้องผ้ามากกกกก ก กกก กก (กรีดร้องงง) แบบว่า คิดไ้ด้ไง ถ้าน้ำตาลเป็นแดเนียลละก็ ถึงจะต้องไปบีบคอท่านมัจจุราช น้ำตาลก็ไม่ยอมตาย ขอเพียงได้ครอบครองเรือนร่างเย้ายวนร้อนแรงตรงหน้านั่น แอร๊ยยยย... (บ้าแล้วตรู) วินดี้เธอเท่ได้ใจน้ำตาลมากกก กกกก กกก แบบว่า คิดได้ไงที่ยื้อชีวิตแดเนียลด้วยวิธีนี้ โอววว... ขนาดท่านแบคยังบอกอยากจะเห็นอีกสักรอบเลยนะ (ฮา) 

      กรี๊ดมากค่ะ แอร๊ยยย!!!
      #170
      0
    4. #169 เกล็ดน้ำตาล (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 11:35
      อยากจะบอกว่าจริงๆ แล้วมีเรื่องอยากจะพูดมากมายเมื่ออ่านจบ แต่สุดท้ายก็คงจะพูดอะไรมากไม่ได้ มันอัดอั้นและตรึงใจ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ถ้าจะให้พูดหมดคงมีเรื่องจะบอกเป็นสิบหน้ากระดาษเลยล่ะ

      วิวทำน้ำตาลน้ำตาไหลพรากๆ จนหน้าสุดท้าย ไม่ว่าจะเป็นช่วงที่วินดีรอแดเนียล ช่วงที่แดเนียลต้องทนทรมานในคุก หรือในช่วงสุดท้ายที่บรรยายว่าวินดีได้สิ้นใจในวันเดียวกับที่แดเนียลมา (แง๊ๆๆ) การได้เจอกันหรือไม่เจอกันในตอนสุดท้ายมันไม่สำคัญอีกต่อไปค่ะ เพราะความรักของทั้งคู่มันกินใจ เกินจะหาถ้อยคำมาบรรยายจริงๆ

      ชอบมากกก งื้อออ T__T 
      ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆ มาให้อ่าน ประทับใจเืรื่องนี้มากๆ ค่ะ 

      หวังว่างานหนังสือตุลาปีนี้เราจะได้เจอกัน ขอคารวะจากใจจริงค่ะ

      น้ำตาล
      #169
      0
    5. #168 เกล็ดน้ำตาล
      วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 09:03
      แวะมาทักทายเล่าความรู้สึกที่ได้อ่าน The Secret ช่วงแรกค่ะ
      (ตั้งใจว่าจะเม้นท์สองช่วง คือช่วงแรก และช่วงหลัง)

      สมกับที่น้ำตาลปลื้มเรื่องนี้จริงๆ เีขียนออกมาได้ดีมากค่ะ ภาษาที่ใช้ชวนฝัน แต่ก็สวยงาม ทั้งยังกระชับ อ่านแล้วไม่ติดขัดเลยสักนิด พยายามหาที่ัจับผิดยังหาไม่เจอเลยทีเดียว (ฮา) ในช่วงที่ยูจีนและพระจันทร์กำลังเล่นกับวินดี้ เรนในสวนลับ หรือบ้านขาว สามารถเขียนออกมาได้น่าติดตามมากๆ สงสัยเลยว่าวินดี้ เรนคือใครกันแน่ และเดาว่าเธอคือแม่มดหรือเปล่าเนี่ย 55 (ตามที่ลุงกริมบอกง่ะ) ตอนนี้สงสัยมากว่าทำไมใบกระดาษที่แปะบอกเด็กๆ ว่าเจ้าของบ้านไม่อยู่ถึงมีสองลายมือ แสดงว่าเจ้าของบ้านมีสองคนเหรอ หรือยังไงกันแน่หนอ สำนวนจิกกัดที่ใช้ในเรื่องก็สะใจมากค่ะ อกตูมเหมือนแองโจลีน่า โจลี่เนี่ย อ่านแล้วขำกลิ้ง ฮ่าๆ

      (แต่สงสัยเรื่องยุคสมัยนิดนึงนะคะ ในเรื่องไม่ได้เป็นยุคโบราณหรอกเหรอ ไหงมีแองเจลลินา โจลี่กะซูปเปอร์แมนมาด้วยละนี่ หรือว่าเรื่องจากวินดี้เกิดขึ้นในสมัยโบราณมากๆ แล้ว แต่เรื่องของยูจีนเกิดขี้นในสมัยปัจจุบันกันแน่)

      พอเริ่มเข้าสู่ช่วงเรื่องราวของวินดี้ เรนในอดีตแล้ว ถึงขั้นกรี๊ดสลบกับหนุ่มๆ ทั้งสอง แอร๊ยยย อ่านตั้งแต่เเดเนียลเข้ามาเป็นครูสอนเต้นรำก็กรี๊ดแล้ว พอตาแบคคาราทออกมาอีกคนนี่ถึงขั้นหัวใจกระเจิง (ฮา) กลิ่นรักสามเศร้าโชยมาแต่ไกล ขอบอกว่าชอบบบบ (กรี๊ดดดด) อ่านแล้วถึงขั้นระทวยทีเดียวเชียว สองหนุ่มเท่กระชากใจมาก ไม่สามารถเลือกรักใครได้เลย เพราะแต่ละฉากฮีทำน้ำตาลกรี๊ดสลบ (ฮา) แต่ตอนนี้เทใจให้แดเนียลนิดหน่อยนะ ขอรอดูก่อนว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไร วินดี้ เรนก็แสบสันต์ได้ใจมากค่ะ แก่นแก้วและฉลาดทันคน โอ นางเอกในฝันเหมือนกันค่ะ อัลเทียแพ้ลุ่ยนะเนี่ย (ฮา)

      อ่านแล้วชื่นชมวิวมากๆ ค่ะ จริงๆ นะ ไม่ได้ยอ เเล้วจะเอาหนังสือไปขอลายเซ็นต์น้า :D กรี๊ดกร๊าดดๆๆ

      ส่วนแรกขอเม้นท์แค่นี้ก่อนค่ะ เดี๋ยวจะมาต่อส่วนหลังเมื่ออ่านจบ อิอิ
      #168
      0
    6. วันที่ 27 มิถุนายน 2553 / 09:28
      <a href="http://writer.dek-d.com/little-wizard/writer/view.php?id=618160" target="_blank"><img src="http://i84.photobucket.com/albums/k11/palminlove/Untitled-7.jpg" alt=" เม้นกันหน่อยน้าาา " width="252" height="115" border="0"></a>
      โฆษณาหน่อยนะครับ ถ้าไม่ชอบลบได้เลยนะครับไม่ว่ากัน
      (พอดีกำลังหัดทำ..)
      #167
      0
    7. #166 Be able to (@beableto) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 15:43
      ร้องไห้ไปหลายตลบเลยค่ะ ไม่คิดว่าสำนักพิมพ์แนตตี้มีนิยายดีๆเช่นนี้ด้วย TT-TT
      #166
      0
    8. วันที่ 27 ธันวาคม 2552 / 18:30
      แวะมาเยี่ยมชมค่ะ

      หลังจากที่ได้อ่านในหนังสือ

      ยอมรับว่าเป็นเรื่องที่สนุกจริงๆ

      ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมาก

      อ่านแล้วสงสารดาเนียลจัง




      ยังไงก็เป็นกำลังใจให้คนเขียน

      นำเสนอผลงานดีๆ แบบนี้ออกมาอีกนะคะ
      #165
      0
    9. #164 เรย์
      วันที่ 19 พฤศจิกายน 2552 / 21:57
      อ่านเรื่องของคุณปรางกานดาแล้วนะคะ

      บรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้จริงๆ

      เกิดมาไม่เคยอ่านนักเขียนคนไหนที่ลึกซึ้งเท่านี้มาก่อนเลยค่ะ



      อยากให้คุณปรางกานดา สร้างสรรค์ผลงานมาอีกเยอะๆนะคะ

      เรียกร้องเกิอนไป หุหุ
      #164
      0
    10. #163 marvolo
      วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 23:57
      เข้ามาทัก^^
      #163
      0
    11. #162 marvolo
      วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 23:55
      เข้ามาทัก^^
      #162
      0
    12. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 19:30

      ลืมตอบอีกเม้นท์นึง -*-

      เล่มสองของเรื่องนี้คงไม่มีแล้วค่ะ เอาเป็นตีพิมพ์ครั้งที่สองแทนดีมั้ยคะ ฉบับแก้ไขจุดผิดพลาดน่ะ

      ส่วนนิยายเล่มต่อไป แหะๆ ตอนนี้มีโปรเจ็คเรื่องสั้นของรวมนักเขียน อีกไม่นานคงได้เอาลงเว็บค่ะ ส่วนเรื่องยาว..ก็คงต้องรอยาวสมชื่อนะคะ มีแน่ แต่ปีหน้าโน่นหล่ะ

      #161
      0
    13. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 19:23

      สวัสดีค่ะ คุณป้าแมว

      ดีใจที่มีคน(หลงมา)อินเพิ่มอีกคนค่ะ ไรเตอร์อายุ21 ไม่ใช่นักแปล และไม่เคยมีผลงานแปลอย่างที่หลายคนชอบเข้าใจไปเองนะคะ ^^"

      เพลงLa vie en rose ก็เป็นหนึ่งในเพลงโปรดไรเตอร์ค่ะ จริงอย่างว่าที่มันโบราณมากพอๆกับความอมตะ สมัยเด็กๆเวลาใครเปิดจะร้องยี้ รู้สึกเหมือนเป็นเพลงคนแก่ แต่ไหงตอนนี้ดันมาชอบได้ก็ไม่รู้ (ที่จริงรู้นะคะ คงชอบไปตามวัยที่เพิ่มขึ้นน่ะ- -)

      ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสยากมากกกก ไรเตอร์เห็นแล้วฝ่อไม่ขอแตะ เลยอ้อมไปหยิบจากฟากอังกฤษมาแปลแทนค่ะ เนื้อร้องของอาร์มสตรองก็คลาสสิคไม่ยิ่งหย่อนเลยเนอะ

      เรื่องประเด็นของป๋าซาร์ต.. แม่เจ้า! มีคนเจอจนได้ ไรเตอร์ใส่ไว้จริงๆแหล่ะค่ะ แต่ไม่ได้ตั้งใจจะสั่งสอนชาวบ้านนะคะ มันเป็นความบ้าส่วนตัวน่ะ ทัศนคติมันพลอยติดไปในนิยายด้วยอย่างช่วยไม่ได้ แบบว่าชอบซาร์ต แล้วก็คลั่งรักอัลแบร์ กามู พอดีช่วงที่แต่งเรื่องนี้กำลังอินกับ
      Existentialismอย่างรุนแรงน่ะ

      ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ

      #160
      0
    14. #159 ป้าแมว
      วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 15:36
      ร่ายซะยาว



      ขอสรุปสั้นๆว่า มาปาวารณาตัวเป็นแฟนพันธุ์แท้ด้วยคนนะคะ เรื่องนี้จะมีเล่มสองมั้ย อยากซื้อเก็บค่ะ



      แล้วผลงานเล่มต่อไปจะมีอีกเมื่อไรคะ พอดีเอานามปากกาไปหาในเน็ตแต่ไม่เจอเขียนเรื่องอื่นเลย หรือว่าส่วนใหญ่เป็นนักแปลคะ? รบกวนตอบที อยากอ่านหนังสือแนวนี้อีกอ่ะค่ะ





      #159
      0
    15. #158 ป้าแมว(ระบายซะหายอัดอั้น)
      วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 15:34
      เป็นหนังสือเล่มที่อ่านแล้วอยากเขียนคำวิจารณ์มาก เอาแบบรีวิวเป็นเรื่องเป็นราว ไว้เดี๋ยวจะทำลงบล็อกอีกทีเนอะ

      ได้เล่มนี้มาจากในงานหนังสือค่ะ ชอบใจปก แล้วน้องคนขายก็เชียร์ว่าเล่มนี้ดีเลิศ สนุกสุดในร้านเลยหยิบมาเปิดผ่านๆ

      โอ้โห สำนวนค่ะ อะไรจะบรรยายได้ขนาดนี้ มันบอกไม่ถูกนะ มันแปลก มันสวย มันเห็นภาพ มีเสน่ห์มากเลย แต่ละบรรทัดที่อ่านไปก็เห็นภาพตามในใจไป เหมือนคนเขียนมีเวทมนตร์จริงๆเลย ทำเอาเราขนลุกกลางงานหนังสือค่ะ





      เชื่อมั้ยคะอ่านจบในสามชั่วโมงแรก พอจะเข้านอนภาพในเรื่องมันก็ยังติดในหัว อดคิดไม่ได้ นี่ล่ะมั้งที่เค้าเรียกหนัง(สือ)จบแต่อารมณ์ไม่จบ เหมือนกับทุกตัวละครมีจริง แล้วพวกเค้าก็ยังใช้ชีวิตต่อไปอยู่ในหน้าหนังสือนั่นล่ะ พระเอก-นางเอกต้องกำลังออกไปผจญภัยต่อแน่ๆ ยิ่งพอมาอ่านตอนจบในเว็บนี่แน่ใจเลยว่าออกแนวหนังสือจบ แต่รักแท้ของพวกเค้าเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง อยากให้มีเล่มสองจังเลย ไม่อยากให้จบ T.T





      เรื่องนี้มีเสน่ห์ที่การบรรยายเป็นหลัก อย่างที่บอกคือเห็นภาพชัดแจ๋ว แล้วเราก็แอบสังเกตเห็นเทคนิคอีกอย่างด้วย นั่นคือทุกบทสนทนาจะบอกเล่าความคิดจิตใจตัวละคร บอกเล่าเรื่องราวลึกๆ ไม่ใช่สักแต่พูดๆๆๆไปให้เหมือนคนจริงแบบที่นิยายส่วนใหญ่เป็น



      ไหนจะคำคม ไหนจะปรัชญาที่เจออยู่ตลอดเรื่อง โอ้โห ทำไมช่างแทรกข้อคิดอะไรต่อมิอะไรลงในนิยายได้เยอะขนาดนี้คะ



      เราสงสัยจังค่ะว่าคนเขียนอายุเท่าไร(ถามลึกไปไหม ไม่ต้องตอบก็ได้ค่ะ แหะๆ) คือตัวเราเองก็มีอายุอานามพอควรแล้วค่ะ เราจับประเด็นของพวกคุณค่าการใช้ชีวิต(แนวปรัชญาแบบฌองปอล ซาร์ต)ในหนังสือได้ตลอดเล่ม ไม่รู้ว่าผู้เขียนได้จงใจแอบใส่ไว้หรือเปล่า ถ้าเรามั่วเองก็ขอโทษด้วยค่ะ





      แล้วเราก็ชอบพวกอุดมการณ์ของคาราวานโจรนะคะ คำพูดแต่ละคำ เฉียบมากๆ มีแต่ประเด็นความเท่าเทียม ประเด็นสิทธิมนุษยชนเต็มไปหมด อันนี้ปรบมือให้เลยค่ะ เพื่อนเราบอกว่าดาเนียลไม่น่าหาเรื่องใส่ตัว แต่เรามองว่าที่ตัดใจช่วยชีวิตคนแบบนั้นมันเท่มากค่ะ ทั้งเรื่องถ้าอ่านแล้ววิเคราะห์ตามจะได้อะไรดีๆเพียบเลย





      ในเรื่องความรักของพระเอก-นางเอก ถ้าเป็นรู้มาจากที่อื่น เรื่องแนวรอคอยใครสักคนนานร้อยปีนี่เราจะไม่เชื่อ ไม่สนุกด้วยนะคะ คือมันยาก หมายถึง มันเป็นเรื่องที่ก็รู้กันอยู่ว่าไม่มีจริงในโลกความจริงอ่ะค่ะ แต่กับเรื่องราวของวินดี้ เราเหมือนถูกล้างสมอง เปลี่ยนหัวใจไปเลยทั้งดวง เราอ่านแล้วก็เชื่อ ก็อิน น้ำตาไหลมันพรากๆอยู่นั่นแหล่ะ

      อ้อ ขอบอกว่ากลอนในเรื่องทำเราเป็นบ้าค่ะ ท่องตาม ท่องไปท่องมายังกะจะเอาไปสอบ ทุกอย่างมันลงตัวมากเลย จังหวะ สัมผัสนอก-ใน ชอบคำนี้ค่ะ..



      ราตรีดาวพร่างดั่งไฟ สะท้านห้วงใจ สะท้อนถึงใครห้วงฟ้า





      ที่เตะตาอีกเรื่องหนึ่งคือที่ผู้เขียนแปลเพลง ลา วี ออง โรส เป็นกลอนเปล่าน่ารักๆ เรานึกไปถึงสมัยตอนเรียน วิชาฝรั่งเศสเราต้องแปลเพลงนี้ส่งค่ะ ขอบอกว่ายากมากกกกก ด้วยความที่เพลงมันเก่าแล้วก็อมตะ จะว่าไปทุกวันนี้เราเคยเห็นเวอร์ชั่นแปลไทยหลายแบบนะคะ พอมาอ่านเจอในเรื่องนี้กรีดเลยค่ะ แปลได้น่ารักมาก หวานๆหอมๆ ไม่ทราบว่าเคยเป็นนักแปลมาก่อนหรือเปล่าคะ มันให้อารมณ์นั้นเลย





      ที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลยคือเรื่องตอนที่นางเอกอยู่บนเกาะคนเดียว มันนึกเปรียบเทียบกับภาพตอนอยู่กับดาเนียลได้ชัดเจน แล้วก็เศร้ามาก ฉากกัดแอปเปิ้ลก็เศร้า คือไม่ต้องพยายามทำให้เศร้า แต่เนื้อหามันสะเทือนใจรุนแรงมาก บทพูดที่วินดี้บอกป้าทำเอาน้ำตาร่วงอีกแล้ว แล้วก็กระดาษบนกิ่งหลิว อันนี้สุดยอด.. คำลงท้ายแต่ละใบ ถึงจะห้วนๆสั้นๆ แต่มันบอกหมดเปลือกว่าวินดี้คิดอะไร รู้สึกยังไง

      #158
      0
    16. #157 [L]onely[B]oy (@Lonelyboy0) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 5 พฤศจิกายน 2552 / 22:20
      ตอนแรกที่อ่านในหนังสือ

      นึกว่ายังไม่ได้เจอกัน 

      พอมาอ่านฉบับนี้ก็เข้าใจ

      ได้เจอกันซะทีเนอะ วินดี้ เรน กะ ดาเนียล ซิลวา

      ดีใจด้วย TT^TT

      ปล.ซึ้งโครตๆ TT^TT
      ปล2.มันตกหล่นใช่มั้ย
      ปล3.จะมีพิมพ์ใหม่มั้ย?? พิมพ์ใหม่จะซื้อ >.<
      #157
      0
    17. #156 Jyukai (@Jyukai) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 5 พฤศจิกายน 2552 / 22:14
      ขอเสริมไรเพิ่มนิดหน่อย


      ประโยคที่ทำให้เข้าใจว่าทั้งคู่ได้เจอกัน ซึ่งตกหล่นไปในฉบับตีพิมพ์คือ

      "ครอบครัวข้างล่างนั่นกำลังร้องไห้ให้เรา..."

      อ่านปุ๊บ เก๊ทปั๊บเลยค่า

      #156
      0
    18. #155 [L]onely[B]oy (@Lonelyboy0) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 5 พฤศจิกายน 2552 / 22:12

      ถ้าวางเล่มนี้ลงได้ แสดงว่าไม่ได้ตั้งใจอ่านแหงๆ
      ซึ้งโครตตตตตต

      #155
      0
    19. #154 Jyukai (@Jyukai) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 5 พฤศจิกายน 2552 / 22:11
      ตอนจบที่เพิ่มขึ้นมาในบทความนี้

      ทำให้เรารู้ว่าวินกี้กับดาเนียลเจอกันแล้วอ่ะ

      แต่ในหนังสือที่มันขาดไป อ่านแล้วเข้าใจประมาณว่า วินดี้จะออกไปตามหาดาเนียลต่อ ยังไม่ได้เจอกัน

      โฮกกกก แต่จริงๆแล้วพวกเขาก็ได้เจอกันแล้ว ><

      จะมีรอบตีพิมพ์แก้ไขมั้ยคะ?

      ถ้ามีหนูยอมซื้ออีกรอบเลยเอ้า!

      #154
      0
    20. วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 23:01
      ขอชมคนทำตัวอย่างภาพยนตร์เลยครับ ทำได้ดีจริงๆ เห็นแล้วอยากให้มีคนทำให้เราบ้าง อิอิ

      #153
      0
    21. วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 12:16
      เพิ่งอ่านจบ อินกับเรื่องมาก ยิ่งช่วงท้ายๆ รู้สึกสงสารทั้งพระเอกและนางเอก จนกลั้นน้ำตาไม่ได้ ซึ้งกับความสวยงาม และมั่นคงของความรักของคนทั้งคู่ เขียนได้ราวกับตัวละครต่างๆกระโดด ออกมามีชีวิตจริงๆ อ่านจบแล้วความรู้สึกยังตกค้างอยู่ภายในใจ เหมือนกับอยากรู้ตอนต่อไป เหมือนกับเรื่องต่างๆยังคงแสดงอยู่ไม่ได้จบลงกับหน้ากระดาษและถ้อยคำสุดท้าย ...ประทับใจมากๆค่ะ...

      รออ่านผลงานเรื่องต่อไปนะคะ

      ขอติดตามเป็นแฟนคลับด้วยคนค่ะ
      #152
      0
    22. #151 -Jiab- (@darkmargin) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 21:08
      อ่านจบแล้ว ตั้งแต่วันแรกที่ได้หนังสือเลยครับ (วันเสาร์) วันแรกที่ไปงาน (วันที่ 15 ) หาบูธไม่เจอ T^T แถมน้องสาวเรา เปลี่ยนเบอร์ซะอีก ติดต่อไม่ได้ เลยได้แต่เดินเตร่ไปเตร่มาในงาน กลับมาถึงห้องนึกได้ว่า วิวจังเคยบอกว่า คนวาดปกคือพี่มังกร (นักเขียนขายหัวเราะ - มหาสนุก) อ๊ะ เพราะฉะนั้น บูธก็น่าจะอยู่ที่นั่นซินะ วันเสาร์เลย เดินดุ่ม ๆ ไปที่บูธเลย และแล้ววววว เจอซะที ไม่รอช้า คว้ามาสองเล่มเลย (ปริศนารักในบ้านขาว กับ มนต์รักอันตรายเจ้าชายเพลงร็อค) รวมแล้วก็ 300 กว่า ๆ ควักเป๋าตังค์ออกมา อ้าวววว ลืมกดตังค์นี่นา แหะๆ มองหน้าคนขาย แล้วแอบกระซิบถาม ATM อยู่หนใด กว่าจะได้ตังค์มา หลงเดินหาตั้งนาน ตู้ ATM หายากมากเพราะเรา หลง!! เข้าเรื่องดีกว่า หลังจากที่อ่านจบ (สองรอบ) ยอมรับเลยครับว่า อ่านแล้ววางหนังสือไม่ลงจริง ๆ เพราะเนื้อเรื่องสนุก ชวนติดตาม แฝงไปด้วยข้อคิดต่าง ๆ มากมาย ตัวละครแต่ละตัวมีชีวิตชีวา ฉากแต่ละฉากที่บรรยายมา อ่าน ๆ ไป เหมือนกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกนั้น ๆ จริง ๆ (อ่านแล้วเห็นภาพเลยอ่ะ) บางช่วงบางตอนมีปริศนาผุดขึ้นมามากมาย แต่สุดท้ายทุกปริศนามีคำตอบรออยู่ครับ ลองอ่านดูดี ๆ แล้วคุณจะพบคำตอบที่คุณสงสัย ปล. 1. วิจารณ์ไม่เก่ง แต่อ่านแล้วชอบเลยมาบอกต่อ 2. รู้สึกที่บูธจะติดป้ายผิดแฮะ ที่ปกหนังสือตีพิมพ์ "แฟนตาซี รองชนะเลิศ" แต่ที่บูธ ติดป้าย "แฟนตาซ๊ ชนะเลิศ" (สลับกับ Dark Vampire ซะนี่) แต่ยังไงก็ยกให้ชนะเลิศอยู่ดี (อิอิ)
      #151
      0
    23. #150 curious_pandora (@curious-pandora) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 19:35

      นึกว่า...จะไม่ happy ending เสียแล้ว(ถอนใจอย่างโล่งอก)

      : )

      #150
      0
    24. วันที่ 16 ตุลาคม 2552 / 11:46
      โหยยย พี่แดงงงง

      มีแฟนเมดด้วยอะ กรี๊ดมากกกกก อยากให้เป็นหนัง>.<


      เจอกันพรุ่งนี้นะคะเจ๊จ๋า...




      จาก พระจันทร์ตัวจริง กร๊ากกก โดนแฟนคลับกระทืบซ้ำอย่างไม่ปราณี



      ปล.ขายดีเกินหน้าเกินตาแหงม อิจฉาT..T มะหร่ายจะเขียนเก่งอย่างเจ๊บ้างงง
      #149
      0
    25. #148 FC'Sway (ติดตามมาตั้งแต่ Lost treasure เลยค่ะ) (จากตอนที่ 5)
      วันที่ 11 ตุลาคม 2552 / 00:49
      อ่านตอนแรก ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังฝรั่งไปในตัว (บรรยากาศบนเรือคล้ายๆเรื่องพายเรทเรย เอิ๊กๆ)

      ชอบคาแรกเตอร์ของยูจีนมากๆเลยค่ะ ดูห้าวหาญ เป็นตัวของตัวเอง แต่ลึกๆก็แฝงไปด้วยความกลัวเหมือนกับเด็กทั่วไป ส่วนพระจันทร์ให้ความรู้สึกน่ารักดีค่ะ



      พี่วิวบรรยายตัวละครเด็กได้เก่งมากๆเลยค่ะ แอบฮามุกตลกๆที่เป็นสำนวนฝรั่งของพี่วิวด้วยค่ะตรงหลอดไฟเอดิสัน 555 (คิดได้ไง)



      พอมาอ่านตอนนี้ ต้องยอมรับว่าวินดี้เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มากๆเลยทีเดียว หลังจากดูภาพประกอบก็จินตนาการออกเลยว่าเป็นคนที่ตาสวยมากๆ อ่า~เหมือนโดนต้องมนต์



      เดินเรื่องกระชับ น่าติดตาม ภาษาสวย

      ดีใจที่ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วนะค่ะพี่วิว

      เป็นกำลังใจให้ค่ะ ; )
      #148
      0