ปราชญ์หญิงพลิกแผ่นดิน

  • 99% Rating

  • 23 Vote(s)

  • 159,918 Views

  • 2,075 Comments

  • 2,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    171

    Overall
    159,918

ตอนที่ 11 : ยอดสุราเหมยฮวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    4 พ.ค. 57

ยอดสุราเหมยฮวา.........

     ขณะที่สงครามระหว่างแคว้นเว่ยกับแคว้นเทียนเฉาใกล้จะปะทุอาจถึงขั้นแตกหัก ณ จวนสกุลหลี่

      "ฮวาเอ่อร์ แม่สั่งให้เจ้าหัดดีดเพลงสายน้ำไหล นี้แม่ออกไปดูท่านพ่อเจ้า  ตั้งนานกลับมาทำไม ยังไล่ระดับเสียงเพลงอยู่อีกล่ะ พอแม่ไม่อยู่คุมแล้วจะขี้เกียจฝึกเหรอ"เฟยเอี้ยน

     "ข้าเบื่อเจ้าค่ะ ท่านแม่ เล่นซ้ำๆ ข้าเลยเทียบเสียงจะเล่นเพลงที่ข้าอยากเล่น"เหมยฮวา

      เฟยเอี้ยนถึงกับตะลึง เหมยฮวาลูกนาง เก่งถึงขั้นจะแต่งเพลงเองเลยหรือนี้

      "พะๆ....เพลงแบบไหน ลองเล่นให้แม่ดูหน่อยสิ"เฟยเอี้ยน

      "ได้แค่ 2-3ท่อนแค่นั้นเองท่านแม่ กว่าจะหาเทียบเสียงที่อยากได้ เล่นเอาเหนื่อย"เหมยฮวา

      "เอาซิๆ แค่ไหนแม่ก็อยากฟัง"เฟยเอี้ยน

      เท่านี้เหมยฮวา ก็ขึ้น intro ของเพลง set fire to the rain ที่นางเพิ่งแกะโน๊ตได้ 2-3ท่อนทันที พอเล่นจบ

      "จังหวะแปลกใหม่ยิ่งนัก ฮวาเอ่อร์ ถึงดูขัดๆบ้าง แต่ก็ไหลลื่นนุ่มนวล"เฟยเอี้ยน ที่ตอนนี้ตกตะลึงและฉีกยิ้มกว้างด้วยความภูมิใจที่บุตรสาวนางอายุแค่นี้กลับคิดท่วงทำนองเองได้

      'จะไม่แปลกใหม่ยังไงไหวล่ะเจ้าค่ะท่านแม่ ถึงต่างภพแต่ถ้านับช่วงเวลาก็ต่างกันเป็นพันๆปี ฮิๆ"

      เห็นหน้าท่านแม่ปลื้มจนปิดไม่มิด ข้าก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ที่แอบอ้างเอาของคนอื่นมา แต่ถ้าจะให้อธิบายก็คงอธิบายอะไรไม่ได้ เลยตามเลยล่ะกัน ก่อนหน้านี้ในความคิดของข้า ยังสับสนอยู่ว่าจะเอาความรู้ในอนาคตมาใช้ดีหรือเปล่า แต่มาคิดอีกทีมันก็ไม่เห็นจะเปลี่ยนแปลงอดีตเพราะเป็นคนล่ะภพกัน ขอแค่ระมัดระวังความรู้ด้านการใช้พลังงานก็น่าจะพอ อย่างน้ำมัน ไฟฟ้า ยิ่งเกี่ยวกับหลักการใช้พลังงานจากน้ำมันไม่แตะต้องเป็นดีที่สุด อย่างมากถ้าเจอก็เอามาเป็นอาวุทไฟแบบกรีก หรือหล่อลื่น พวกฟันเฟือง ก็พอ ซึ่งตอนนี้ก็มีบ้างแล้วจากรถเทียมม้าที่ใช้บรรทุกของ

      ช่วงนี้ข้านั้นแสนสบายตั้งแต่เล่นเพลงนั้นให้ท่านแม่ฟัง ท่านแม่เลิกเข้มงวดกับการเรียนกู่เจิง คงเพราะเห็นว่าถึงขนาดแต่งท่วงทำนองเองได้ก็ไม่มีอะไรจะสอนแล้ว นานๆทีถึงได้เอาบทเพลงใหม่ๆมาสอนข้า ทำให้ข้ามีเวลาว่างขึ้นเยอะ ในแต่ล่ะวันตื่นมาต้นยามเหม่า(05.00-06.59น.)ก็จะทำโยคะ  ต่อด้วยร่ายรำกระบี่ จนถึงยามเฉิน(07.00-08.59น.) พัก เดินเล่น ทานข้าว แล้วค่อยไปทบทวนบทเพลงที่ท่านแม่สอน จนถึงยามซื่อ(09.00-10.59) ก็ไปเรียนหนังสือ คัดลายมือ จนถึงเที่ยง เข้าช่วงบ่าย ข้าก็จะลัลล้า แต่ช่วงนี้ข้าจะไปขลุกอยู่กับท่านน้าซ่งอี้ ศึกษาพวกการรักษา

      "ฮวาเอ่อร์ นั่นเจ้าอุ้มอะไรมา"ซ่งอี้

      "ฮิๆๆ หม้อต้มเจ้าค่ะ ท่านน้าซ่งอี้ ข้าให้ท่านอาไจ๋เต๋อ ไปสั่งช่างปั้นหม้อ ปั้นตามแบบมาให้ ข้าจะเอามาลองกลั่นเหล้าที่ไปขอท่านพ่อให้ช่วยหมักให้ ดู"เหมยฮวา

      "เจ้าจะกลั่นเหล้า ไปทำไม ฮวาเอ่อร์"หลินซือ ที่ช่วงนี้สนิทกับ ซ่งอี้ มากเพราะเป็นนักศึกษาเหมือนกันเลยคุยกันถูกคอ บางทีก็ชวนกันไปแต่งโคลงกลอน เดินหมาก อยู่เป็นนิด

      "ข้าจะเอาไว้ล้างแผล เพราะน้ำเกลือที่เคยลองกับท่านน้าซ่งอี้ใช้ล้างแล้วต้องเอาน้ำสะอาดมาล้างอีกรอบทำให้บางทีแผลเป็นหนอง ถ้าเอาเหล้ากลั่นตัวนี้ล้างแผล น่าจะเย็บบาดแผลได้โดยไม่ต้องกังวลว่าแผลไม่สะอาดจนเป็นหนอง"เหมยฮวา

      "เย็บๆแผลอะไร ยังไง ฮวาเอ่อร์"ซ่งอี้ หลินซือ ต่างก็ร้องโพล่งออกมา

      "ก็ใช้ด้ายไหม ส่วนวิธีเย็บก็ปกติแบบเย็บผ้า แต่ต้องแบบ เย็บรอยหนึ่งก็ตัดทีหนึ่ง ทำจนสุดของความยาวบาดแผล แต่เข็มที่ใช้ ต้องสั่งทำพิเศษ มีลักษณะโค้งๆ จะได้ง่ายในการเย็บ แล้วข้าจะบอกอีกที ท่านน้าซ่งอี้ ท่านอาซือ มาช่วยข้าก่อไฟหน่อยสิเจ้าค่ะ " เหมยฮวาอธิบาย

      ในตอนนี้เท่าที่เห็นถ้ามีแผลลึกมากก็เตรียมตัวตายได้เลย การรักษาก็มีเพียงเอายามาพอกไว้ที่บาดแผลอย่างพวกยาสมุนไพร และน้ำผึ้ง เอามาทาเพื่อให้แผลสมานกัน แล้วถึงได้เอาผ้าพันไว้อีกที ด้วยความที่เข้าโรงพยาบาลบ่อยมากในชาติก่อน ถึงไม่ได้เรียนหมอ แต่ก็เห็นเครื่องไม้เครื่องมือหมอและขั้นตอนการรักษาพวกนี้มาจนชินตา ที่เหลือก็แค่ทดลอง ศึกษาแก้ไข ดัดแปลงให้ได้มากที่สุด อย่างเหล้ากลั่นก็เป็นแอลกอฮอล์ แต่ไม่รู้ทำออกมาแล้วมันมีเปอเซ็นต์แอลกอฮอล์ อยู่เท่าไหร่ เพราะจำใด้ที่ใช้ล้างแผลมักเขียนไว้ที่ 70 เปอเซนต์ แต่เคยได้ยินว่าเหล้ากลั่นมีแอลกอฮอล์สูงมากตั้งแต่ 80-97 เปอเซนต์เลยทีเดียว ตอนนี้ก็ได้แต่อนุโลมว่าที่ทำออกมามันเป็น 100 เปอเซนต์ตวงๆวัดๆผสมกับน้ำกลั่น กะๆเอาทำให้เป็น 70เปอเซนต์ แต่ที่ข้าไม่รู้ว่าทำไมต้อง 70เคยอ่านเจอแต่ลืมไปแล้ว

      หนึ่งชั่วยามผ่านไปได้เหล้ากับน้ำกลั่นมาอย่างล่ะกา

      "อ๊า...ช่างหอมยิ่งนัก จริงไหมพี่ซ่งอี้"หลินซือ

      "ใช่ กลิ่นช่างยั่วยวนยิ่งนัก พี่ซือ ข้าว่ามันน่าเสียดายมากเลยถ้าต้องเอาไปเททิ้ง"ซ่งอี้

      "ล้างแผลเจ้าค่ะไม่ใช่ เททิ้ง ท่านน้าซ่งอี้"เหมยฮวา

      "พวกเจ้าพากันทำอะไรกัน ทำอะไรกับเหล้านะแล้วให้ฮวาเอ่อร์ของข้ามาทำด้วย แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน"ไป่หลง ที่คงได้กลิ่นเหล้าพัดโชยไปที่ห้องทำงาน ถึงกับทนไม่ไหว เลยออกมาดู พอเห็นก็ทั้งโมโหที่พาบุตรสาวของตัวเองมาทำเรื่องแบบนี้ทั้งกลิ่นเหล้าที่กลั่นก็ช่างหอมยิ่งนัก

      "มิได้เป็นแบบนั้นเจ้าค่ะ ท่านพ่อ นี้ไงเจ้าค่ะที่ ข้าเคยบอกว่าจะทำตอนที่ขอให้ท่านพ่อหมักเหล้าให้  ต่อไปก็จะได้เอาไปทดลองล้างแผลดูกับม้าเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ขอท่านอาซือของเจ้า ลองชิมดูหน่อยได้ไหม ฮวาเอ่อร์"หลินซือ ทนกลิ่นอันยั่วยวนไม่ไหวก่อนใครเพื่อนเอ่ยปากออกมา

      "ข้าด้วย!"ซ่งอี้ ไป่หลง ถึงกับพูดออกมาพร้อมๆกัน

      "ไม่ได้เจ้าค่ะ ข้าจะเอาไปทดลอง"เหมยฮวาออกปากปฏิเสธ แต่ว่าช้าไปแล้ว เพราะกาที่ใส่เหล้ากลั่นตกไปอยู่ในมือของท่านน้าซ่งอี้เป็นที่เรียบร้อย

      'งานงอก ลืมไปว่า ทั้งท่านพ่อ ท่านน้าซ่งอี้ ท่านอาซือ นั้นคอเหล้าตัวยง โถ่ ไม่น่าเลย'เหมยฮวาคิดอย่างปลงๆ กว่าจะคิดออกแบบหม้อกลั่นได้ วันนี้กะทำจะได้เอาไปลอง ดันพลาดตรงจุดนี้ที่คนทั้ง 3นั้นเป็นคอเหล้าไปซะได้

      "ยะๆ....เยี่ยมยิ่งนัก"ซ่งอี้

      "ใช่ๆ รสชาติร้อนแรง ดั่งโดนแผดเผา ข้าชอบร้อนแรงแบบนี้ยิ่งนัก ฮ่าๆๆ"ไป่หลง

      "ฮ่าๆๆๆ เลือดสูบฉีดร้อนแรงเกินคำบรรยายพวกท่านว่าจริงหรือไม่"หลินซือ     

      "ใช่ ข้าไม่เคยนึกเลยว่าหลานสาวข้าจะมีพรสวรรค์ในการทำเหล้าเช่นนี้ ฮ่าๆ"ซ่งอี้ ที่เริ่มกึ่มๆหลังซัดไป 2 จอก

      "ข้าขอตั้งชื่อให้ว่า เมามายพันวัน พวกท่านว่าดีหรือไม่ เพราะแค่จอก 2จอกถึงกับทำให้เมาได้เพิ่งเคยพบเห็น"ไป่หลงก็เริ่มกึ่มๆพอกัน

      "ฮ่าๆๆ ชื่อนี้ช่างตรงตัวยิ่งนักท่านพี่ไป่หลง ข้าว่าเราเอาวิธีทำเหล้าของเหมยฮวา มาทำเหล้าให้เยอะๆเลยท่านว่าดีหรือไม่  ฮ่าๆๆๆ"หลินซือที่เริ่มมีเสียงอ้อแอ้

      "ดี เป็นความคิดที่ดีมากน้องซือ พรุ่งนี้ข้าจะสั่งให้คนไปทำการหมักเหล้าไว้เยอะๆเลย"ไป่หลง

      "เห็นด้วยๆ"หลินซือ ซ่งอี้ รีบเออออ ทันที

      งานเข้าล่ะทีนี้ เหมยฮวานั้นถึงกับพูดไม่ออก พูดตกลงกันเองสามคน ไม่เคยถามคนต้นคิดแบบนางบ้างเลย แล้วไหนตัวเองจะเริ่มเมาไปด้วยเพราะไม่เคยแตะเหล้า ดมกลิ่นเหล้าไปๆมาๆ ก็ออกอาการ สุดท้ายที่พยายามทำมากลับสูญเปล่าเหล้าที่อุตส่าห์กลั่นตอนนี้ได้ถูกซัดไปจนเกลี้ยง กลายเป็นผู้ใหญ่ 3 คนเมาปลิ้น เด็ก 1 มึนเมาจากกลิ่น สุดท้ายกลายเป็นภาระของเฟยเอี้ยนที่ต้องจัดการให้คนมาลากไปนอนที่เตียง ไหนจะต้องดูแลสามีและบุตรสาวยุ่งจนหัวหมุน กว่าจะสร่างเมากันก็เป็นบ่ายของอีกวัน โดนบ่นกันหูชากันไปตามระเบียบ

      หลังเหตุการณ์นี้ชื่อเสียงของหลี่เหมยฮวา ก็เริ่มโด่งดังเป็นที่รู้จักในเมืองไช่หลิงและละแวกใกล้เคียงขึ้นมาทันที แต่ไม่ใช้วิธีการรักษา กลับเป็น เหล้าเมามายพันวัน ที่ใครๆก็อยากมาลองชิมซักครั้งหนึ่งในชีวิต  

      ชายแดนแคว้นเว่ย ในกระโจมของแม่ทัพใหญ่เฉินเยี่ย ซึ่งตอนนี้มีคนในกระโจมมากว่า 20 คนกำลังประชุมกันอย่างเคร่งเครียด และตอนนี้ก็ถึงขั้นสุดท้ายในการสรุปแจกแจงหน้าที่ให้แต่ล่ะคน

      "กองทัพ ที่แยกออกไปโจมตีเมืองเอี้ยนคัง กับกุ้ยอิง ท่านจะให้แม่ทัพท่านใดนำไป ท่านแม่ทัพเยี่ย"เว่ยไท่เหลียน

      "เว่ยหย่ง หม่าเฉวียน"เฉินเยี่ย

      "ข้าอยู่"เว่ยหย่ง หม่าเฉวียน ลุกขึ้นทำความความเคารพ

      "นี้คือ แม่ทัพเว่ยหย่ง ที่ข้าจะให้นำทัพไปที่เอี้ยนคัง ส่วนแม่ทัพหม่าเฉวียน ให้นำทัพไปที่กุ้ยอิง พะยะค่ะ ส่วนในรายละเอียด ต้องรบกวนท่านเกาเว่ยแล้ว"เฉินเยี่ย

      "เมืองเอี้ยนคังจากระยะทางจากด่านอันซีไปถึง ถ้าใช้ม้าเร็ว 4 วันก็บรรลุถึง น้อยกว่าเมืองกุ้ยอิง 2 วัน ดังนั้น  ทัพที่ยกไปเมืองเอี้ยนคงจึงมีทหาร สี่หมื่นคน เพราะเราจะเน้นที่เมืองนี้เป็นเหยื่อล่อหลัก เมืองกุ้ยอิงใช้กำลังทหารแค่ สองหมื่นก็เพียงพอแล้ว"เกาเว่ย

      "เราจะทำทีเป็นว่ายกทัพกลับ โดยให้ทัพถอยห่างจากเมืองอันซี 40 ลี้ ให้เข้าใจว่าเราแค่ตรึงพื้นที่ ตอนนี้เองที่จะให้ 2 ทัพแยกไปโดยให้อ้อมเป็นวงกว้าง เพื่อไม่ให้ข้าศึกรู้การเคลื่อนไหว โดยให้ทัพของหม่าเฉวียน เท่าที่คำนวณต้องออกเดินทางก่อน 3วันเพื่อให้ทัพที่นำโดยเว่ยหย่ง ไปถึงเมืองเอี้ยนคัง ในเวลาไล่เลี่ยกัน"เฉินเยี่ยกล่าวเสริม

      "พอถึงวันที่ 10 เดือนหน้า ก็จะเริ่มเปิดฉากโจมตีเมืองกุ้ยอิง อีกสองวันต่อมา ทัพที่นำโดยเว่ยหย่งถึงจะโจมตีเมืองเอี้ยนคัง เพื่อให้ทั้งสองเมืองส่งม้าเร็วไปถึงทัพหลักที่เมืองอันซี ในเวลาใกล้เคียงกัน ถ้าทัพหลักหลงกล ยกกำลังไปช่วย ข้าเฉินเยี่ยจะนำทัพหน้าบุกทันที"เฉินเยี่ยกล่าวต่อ

      "ในทางกองกำลังที่แทรกซึมอยู่ก็จะหาทางเปิดประตูเมือง ทางด้านเมืองกุ้ยอิง ไม่เน้นยึดครองแค่ก่อกวน แต่ถ้าทำได้ก็นับว่าดียิ่ง ถ้ามีทัพมาช่วยก็ไม่พัวพัน หลอกให้ห่างจากทัพหลักให้มากที่สุดแล้ว เดินทัพอ้อมมาสบทบกับทัพหลักแคว้นเว่ยของเรา ส่วนทางเมืองเอี้ยนคังจำเป็นต้องเข้ายึด ที่ข้ามั่นใจว่าเราจะยึดได้เพราะสายสืบรายงานมาว่า ในเมืองเอี้ยนคังมีทหารประจำเพียง หนึ่งหมื่นเท่านั้นเอง ถ้าทัพเทียนเฉาที่ไปช่วยเป็นทัพหลัก ใช้แผนเมืองร้างโดยวางวัสดุที่ง่ายต่อการเผาไหม้ตามจุดต่างๆทั่วเมืองให้ทางเทียนเฉายึดคืนแล้วลอบจุดไฟเผา แต่ถ้าเป็นทัพย่อย ก็จะจัดการยึดเป็นที่มั่นเพื่อให้ทัพหลักของเราเข้าไปสบทบ ในกรณีที่ไม่สามารถยึดเมืองอันซี ได้ ที่นี้เราก็จะมีเมืองที่มั่นในเขตแดนเทียนเฉา ไม่ว่าจะเป็นเมืองอันซีหรือเอี้ยนคัง เราก็ยังดำเนินการแผนเดิมได้  เพียงถ้าเป็นเอี้ยนคังเราต้องตรึงทัพหลักไว้ แล้วแยกทัพส่วนหนึ่งเดินทางราว 12 วันก็จะถึงแม่น้ำหวงโฮ แล้วต่อเรือแพใช้เวลา 5 วันก็น่าได้จำนวนที่ต้องการ ทัพหลักเราค่อยยกตามไปโดยทิ้งทหารส่วนหนึ่งรักษาเมือง ให้ทางเทียนเฉาเข้าใจว่ายังยึดเมืองอยู่ กว่าเทียนเฉาจะรู้ว่าเรายกไปไหน ทัพเราก็ล่องเรือตามแม่น้ำไปใกล้เมืองฉางอัน เมืองหลวงของเทียนเฉาแล้ว ต่อให้ยังไม่ถึงก็คงเดินทัพตามไม่ทัน  ส่วนถ้ายึดอันซี ได้ เราก็จะเดินทัพมุ่งตรงไปเมืองฉางอัน เมืองหลวงของเทียนเฉา ได้เลย"เกาเว่ยร่ายยาวก่อนที่จะยกน้ำชาขึ้นมาจิบ
       "ดีมาก ลำบากพวกท่านทั้งหลายแล้ว" เว่ยไท่เหลียนหลังฟังแผนการ จบก็คลี่ยิ้มให้เหล่าแม่ทัพนายกองทันที

      "หามิได้ พะยะค่ะ องค์ชาย "ทุกคนในกระโจมส่งเสียงตอบ

      "พรุ่งนี้จะให้หม่าเฉวียนจัดทัพเตรียมตัวเดินทาง วันมะรืนจะได้ออกเดินทัพ"เฉินเยี่ยกล่าว

      "ดี ตกลงตามนี้ เลิกประชุม"ไท่เว่ยเหลี่ยน

      "พะยะค่ะ"ทุกคนต่างพูดอย่างพร้อมเพรียง

      ในด้านแคว้นเว่ยเริ่มจะเปิดฉากโจมตีตามแผนการณ์ ในจวนตระหลี่ เมืองชิงไห่ก็มีเรื่องที่น่าตกอกตกใจและตื่นเต้นไม่ต่างกัน

      "ว่ายังไงนะ จะ....เจ้าหนีออกจากบ้านมา "ไป่หลงร้องตกอกตกใจ

      "ก็ทำไมล่ะ ท่านพ่อนะสิ จะให้ข้าไปหมั้นก่ะใครที่ไหนก็ไม่รู้ จากแคว้นเทียนเฉา"ไช่หลิง

      "ทำไมถึงได้คิดตื้นๆขนาดนี้ หนีออกมายังไม่พอ ยังมาคนเดียวจากเมืองต้าตู มาถึงเมืองไห่หลิงอีก ถ้าเกิดอะไรขึ้นเจ้าจะทำอย่างไร หลิงเอ่อร์"ไป่หลง แค่คิดก็หวั่นใจ ช่างใจกล้าบ้าบิ่นยิ่งนัก

      "ก็ตอนนั้นข้าโมโหท่านพ่อนี้ เลยแอบออกมา แล้วพี่ใหญ่ก็อย่าคิดจะจับข้ากลับล่ะ ถ้าข้ารู้ ข้าจะหนีไปให้ไกลกว่านี้อีก"ไช่หลิง

      "เฮ่ออ....เรื่องนี้ยังไงก็ต้องบอกท่านพ่อ ส่วนเรื่องที่จะส่งเจ้ากลับบ้านข้าสัญญา ว่าจะไม่ทำ ไว้ข้าจะลองคุยกับท่านพ่อดู แต่เจ้าก็ 20 จะ 21แล้วนะ น้องสาม ถือว่าช้ามากแล้ว"ไป่หลง

      "ก็ข้าไม่อยากแต่งงานนี้ อยู่แบบนี้ดีกว่า"ไช่หลิง

      "เอาเถอะ เจ้าไปพักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยมาคุยกันอีกที" ไป่หลง

      "ฮิๆ ข้ารู้แล้วว่าพี่ใหญ่ต้องช่วยข้า ไม่เหมือนพี่รองเห็นดีเห็นงาม จริงๆก็เพราะพี่รองนั้นล่ะที่เป็นคนเริ่ม เหอะ เห็นข้าเป็นอะไร เที่ยวไปยกข้าให้คนอื่นไปทั่ว" ไช่หลิง

      "เพราะพี่รองของเจ้าหวังดีกับเจ้าหรอก 20 แล้ว ยังไม่แต่งงาน คนรอบข้างที่ไหนก็กังวลเป็นห่วงทั้งนั้นล่ะ"ไปหลง

      "ข้าไม่พูดล่ะ แล้วพี่สะใภ้กับฮวาเอ่อร์ล่ะ พี่ใหญ่"ไช่หลิง

      "อาซ้อเจ้าน่าจะอยู่ ที่ห้องหนังสือ ส่วนฮวาเอ่อร์คงอยู่ที่ห้องปรุงยาด้านหลังกับซ่งอี้น้องชายอาซ้อเจ้านะ"ไป่หลง

      "ข้าขอตัวไปคารวะพี่สะใภ้ก่อน แล้วค่อยไปหาฮวาเอ่อร์ ฮวาเอ่อร์คิดยังไงถึงสนใจสมุนไพร"ไช่หลง

      "ถ้าเจ้าเห็นจะพูดไม่ออก ฮวาเอ่อร์ของข้าเก่งกาจยิ่งนัก ฮ่าๆๆ"ไป่หลงพอพูดบุตรสาวที่ไรเป็นอารมณ์ดีทุกที

      "ฮิๆๆๆ งั้นข้าขอตัวค่ะ พี่ใหญ่  ข้าอยากเจอฮวาเอ่อร์แล้ว"ไช่หลิง

      เดินไปซักพักก็ถึงห้องหนังสือ ก็พบเฟยเอี้ยน

      "คารวะพี่สะใภ้ ข้ามารบกวนหรือเปล่า"ไช่หลิง

      "อ้าว ไช่หลิงเจ้ามาตอนไหน แล้วท่านพ่อท่านแม่ด้วยหรือเปล่า"เฟยเอี้ยนพอเห็นไช่หลิงมาก็ดีใจ ลุกขึ้นต้อนรับ และจะขยับออกไปต้อนรับเผื่อญาติของทางสามีมาด้วย

      "ไม่ต้องๆ พี่สะใภ้ข้ามาคนเดียว ฮิๆๆ ท่านสบายดี"ไช่หลิง

     "สบายดี เจ้าล่ะ เดี๊ยวนะ ฉู่ฉู่ ไปเรียกคุณหนูเจ้าที บอกว่าท่านอาไช่หลิงมา"เฟยเอี้ยนหันไปสั่งฉู่ฉู่

      คุยกันไปได้ซักพัก เหมยฮวา ก็วิ่งแจ้นเข้ามาพุ่งกอดไช่หลิง เลยโดนเฟยเอี้ยนดุเรื่องที่ไม่รักษากิริยาไปพักหนึ่ง ก่อนจะขอตัวไปจัดห้องพักให้ไช่หลิง ปล่อยให้น้ากับหลานคุยกัน

      "คารวะเจ้าค่ะ ท่านอาไช่หลิง ฮิๆ ข้าคิดถึ๊งคิดถึง"เหมยฮวา

      "อาก็คิดถึงเจ้า หลานสาวของอาช่างน่ารักจริงๆ กี่ขวบแล้วนี้ เห็นครั้งสุดท้ายก็เกือบขวบแล้ว"ไช่หลิง

      " เดือนหน้าก็จะ  6 ขวบเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

     "โห ช่างไวจริง แปปเดียวก็จะ 6 ขวบแล้ว อายังรู้สึกว่าเพิ่งเจอ ฮวาเอ่อร์เมื่อไม่กี่วันนี้เองเลย แล้วไปทำอะไรที่ห้องปรุงยาล่ะ"ไช่หลิง

      "กำลังคิดวิธีรักษากับท่านน้าซ่งอี้เจ้าค่ะ ช่วงบ่ายของเกือบทุกวันข้าจะไปตลอด"เหมยฮวา

      "เหรอ...ฮืมม...เจ้าไม่เบื่อเหรอ โดนบังคับให้ทำหรือเปล่าบอกอาได้นะถ้าฮวาเอ่อร์ไม่ชอบ"ไช่หลิง เริ่มจะรู้สึกไม่ชอบใจยังไงไม่รู้ กลัวหลานสาวถูกบังคับให้ไปเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับวัย ทั้งที่วัยขนาดนี้ต้องมีเวลาเที่ยวเล่นบ้างซิ คิดจนเริ่มมีอคติกับตาคนชื่อซ่งอี้ คนนี้ซะแล้ว

      "ไม่เลยเจ้าค่ะ ข้าชอบมาก ไม่เชื่อท่านน้าก็ไปด้วยกันกับข้าสิ ตอนนี้ข้ากำลังลองใช้เข็มที่สั่งทำพิเศษที่ใช้เย็บแผลอยู่  ป่ะไปกัน"เหมยฮวา

      เดินไปออกจากห้องหนังสือ วกอ้อมไปทางด้านข้าง ก็ถึงห้องปรุงยา ที่ไป่หลงสร้างเพิ่มขึ้นมาเพื่อให้เหมยฮวาโดยเฉพาะ ซึ่งอยู่ถัดจากเรือนที่พักชั่วคราว ตอนนี้ ในจวนตระกลูหลี่ มีเรือนเป็น 4 หลังแล้วก้คือ ตึกหน้า ที่เป็นต้อนรับแขก กับที่พักของตระกูลหลง ตึกซ้ายที่เป็นที่พักชั่วคราวตึกหลังที่เป็นห้องครัวกับที่พักคนรับใช้ในบ้าน ตึกสุดท้ายจะว่าเป็นตึกของเหมยฮวา ไปเลยก็ว่าได้เพราะเป็นที่รวบรวมสะสม ของต่างๆที่เหมยฮวา สนใจเอามาจัดเก็บไว้ที่เรือนนี้ ซึ่งเยอะแยะเป็นภูเขาเหลากา พอเข้าไปในห้องก็เห็นซ่งอี้กำลัง ใช้เข็มแปลกๆกำลังเย็บผ้าที่ใช้สมมุติว่าเป็นเนื้อของคนอยู่

      "คิก"ไช่หลิงหลุดหัวเราะออกมาจนซ่งอี้หันขวับมามองอย่างเฉยชา

      "ถึงแล้วเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "คารวะท่านพี่ซ่งอี้ ไม่พบกันนาน ท่านสบายดี"ไช่หลิงทักทาย

      "เชิญ...น้องไช่หลิงก็เช่นกัน สบายดีไม่เจอกันนาน"ซ่งอี้เอ่ย

      "เมื่อกี้ต้องขอโทษแล้ว ที่เสียมารยาทเจ้าค่ะ พอดีไม่เคยเห็นผู้ชายกำลังเย็บผ้ามาก่อนเจ้าค่ะ ฮิๆๆ ว่าไหมฮวาเอ่อร์" ไช่หลิงหันไปพยักพเยิดกับเหมยฮวา

      "ฮิๆๆ นั่นสิเจ้าค่ะ เพิ่งสังเกตุทุกทีไม่ได้สนใจ ตลกดีเจ้าค่ะ ฮิๆๆ"เหมยฮวา ดูแล้วก็หัวเราะออกมา โดยไม่คิดอะไรมาก

      "นั่นไง ฮิๆๆ"ไช่หลิง

      "อะแฮ่ม"ซ่งอี้เลยกระแอ่มไอแก้เขิน และเป็นการเตือนกลายๆ

      "อ่ะ ขอโทษอีกครั้งเจ้าค่ะ ฮวาเอ่อร์อาไช่หลิงเหนื่อยแล้ว ช่วยนำทางพาอาไปที่ห้องพักทีสิ"ไช่หลิง

      "ฮวาเอ่อร์ มาช่วยบอกน้าหัดใช้เข็มเย็บมา เห็นท่านแม่ของเจ้าบอกว่าเจ้าเย็บผ้าเก่งยิ่งนัก ส่วนทางไปที่พัก ก็แค่เดินตรงไปเรื่อยๆก็จะเจอเอง ไม่ต้องมีใครพาไปก็ไปถูก"ซ่งอี้

      "เอ๊ะ...ท่านพี่ซ่งอี้นี้ยังไงมาขัดความสุขของอากับหลานจะอยู่ด้วยกัน"ไช่หลิงเริ่มกรุ่นๆ

      "ฮวาเอ่อร์ก็หลานข้า เจ้าอย่าลืมน้องไช่หลิง"ซ่งอี้ถึงจะกรุ่นๆเหมือนกันแต่ยังพูดเนิบๆ

      "เห๊อะ....ป่ะอย่าสนใจเลย นำทางอาดีกว่านะ อึบ...ว๊าย"ไช่หลิงแค่นเสียงก่อนจะอุ้มเหมยฮวาขึ้นแต่เพราะเหมยฮวาโตมากแล้วไช่หลิงพอยกขึ้นมาก็อุ้มไม่ไหวจึงเซ กระแทกผนังนิดหนึ่ง

      "หึๆ"ซ่งอี้มองเห็นแล้วทำเสหน้าไปทางอื่นกลั้นหัวเราะแต่เสียงยังหลุดออกมา

      "ท่านอาไช่หลิงเป็นอะไรมากหรือเปล่าเจ้าค่ะ"เหมยฮวาถามด้วยความเป็นห่วงแต่หน้าก็หันไปทางนั้นทีคนนี้ที ยังงงๆกับสถานการณ์แปลกๆอันนี้

      "อาไม่เป็นอะไรมากหรอก ป่ะพาอาไปที่ห้องพักเถอะ อาอยากอาบน้ำแล้ว ฮวาเอ่อร์ก็มาอาบน้ำ เป็นเพื่อนอาดีไหม"ไช่หลิง

      "ดีๆเจ้าค่ะ ฮิๆๆ อาบน้ำหลายๆคนสนุกดี ไปๆเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ฝากไว้ก่อนเถอะ"ไช่หลิง ก่อนจะไปก็หันหน้ากลับมาจ้องซ่งอี้แล้วก็เอ่ยออกมาแบบไม่มีเสียง ให้ซ่งอี้อ่านปากเอา

      ซ่งอี้ได้แต่ส่ายหัวยิ้มๆ จะว่าไปการที่ไช่หลิงไม่ชอบหน้าซ่งอี้ก็เพราะได้ฟังว่ามาเรียนสมุนไพรกับซ่งอี้ ก็นึกว่าเหมยฮวาถูกบังคับเพราะด้วยวัยแค่นี้มันยังเร็วเกินไปก็เลยมีอคติ พอเข้ามาเจอก็หลุดหัวเราะต่อท่าทางเก้งก้างที่เย็บผ้าของซ่งอี้จนเจ้าตัวออกเคืองๆ พอจะให้เหมยฮวาพากลับห้องจะได้เล่นกับหลาน ซ่งอี้ก็มาขัด คิดจะมาแย่งหลานสาวสุดรักสุดสวาทเรอะไม่มีทาง สุดท้ายมาหัวเราะเยาะที่เซจนเกือบล้มอีก ก็ยิ่งพุ่งปรี๊ดดดด

      ส่วนซ่งอี้ ก็รู้สึกเคืองๆตั้งแต่มาหัวเราะที่เค้าเย็บผ้าแล้วมาวิจารณ์อีก รวมกับที่เค้าอยากรู้วิธีการมัดปมไหม ที่ใช้กับการเย็บแผล จึงได้เอ่ยแบบนั้นออกไป นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่า ตอนนี้ไช่หลิงคงเหม็นขี้หน้าเค้าแล้วที่เผลอหลุดหัวเราะตอนที่เกือบล้มไปอย่างนั้น

      ตั้งแต่วันนั้นมา ท่านน้าและท่านอาทั้งสองของเหมยฮวา เจอหน้ากันทีไร เป็นต้องมีเหน็บกันทุกที จนใครๆต่างระอา ซึ่งทุกคนคิดตรงกันก็คือคงเพราะต้องการแย่งความรักจากหลานสาวมาเป็นของตน แน่ๆ

 

 

 

 

 

ปล.อ๊าๆๆๆๆๆ  ใกล้จบแล้วคิดว่าน่าจะบทหรือสองบทนี้ล่ะ เนื้อเรื่องช่วงวัยเด็กของเหมยฮวา

ถ้าไม่มโนได้อะไรมาเพิ่ม พยายามจะเอาเนื้อหาหนักๆสลับแทรกกับบทเบาๆตลกๆ ทำแบบนี้ทุกตอน ถ้าเป็นไปได้นะจะพยายามครับ

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #1877 fairy_devil (@angle_vempire) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 08:05
    เสียงหัวเราะเหมยฮวานี่อามาจากไช่หนิง แหงม ๆ
    #1877
    0
  2. #1504 key_leeoon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 05:06
    สนุกๆ แต่งต่อนะคะ
    #1504
    1
    • #1504-1 Redho826 (@Redho826) (จากตอนที่ 11)
      29 มีนาคม 2561 / 15:55
      R:เืะิtr. เะct trlj l
      #1504-1
  3. #1456 ผ่านมา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 15:27
    พระเอกนี่เป็นอ้าวหลงจวิน แห่ง มังกรทองหรือเปล่าครับ ลักษณะเนื้อเรื่องใกล้เคียงกันมากเลยละครับ ถ้าจับคู่สองคนนี้ได้นี่จะเด็ดมาก ฝั่งหนึ่งหล่อเหลาปานเซียนฉลาดซ่อนเร้นแยบยล ฝั่งหนึ่งเฉลียวฉลาดซุกซนแก่นแก้ว เหมือนเมฆกับลมเลยทีเดียว
    #1456
    0
  4. #1200 chiincha (@chiincha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 04:17
    ติดตรงอายุนางเอกเนี่ยแหละ 
    #1200
    0
  5. #739 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 21:12
    คู่กันป่ะเนี๊ย ฮ่าๆๆๆ

    อกแนว รักดอกจึงหยอกเล่น ฮ่าๆๆๆ
    #739
    0
  6. #735 taranra (@nakayu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 19:04
    ท่าทางท่านน้ากับท่านอาได้คู่กันแหง ๆ
    #735
    0
  7. #697 1964 (@leng1964) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 19:34
    สนุกค่ะ กำลังออกศึกกันชิงไหวชิงพริบเย่อกันไปมา รอตอนต่อไปค่ะ
    #697
    0
  8. #211 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 16:32
    นุกดีจ้า
    #211
    0
  9. #178 Pucca Mouy Ying (@pucca_ying) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 11:34
    มาอัพต่อไวไว นะกำลังฟินจร้า
    #178
    0
  10. วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:07
    สนุกมาก
    #89
    0
  11. #88 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:03
    สองคนนี้ยังไงยังไงอยู่น้าาา
    #88
    0
  12. #42 123mo321 (@jmomiji) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 14:43
    เอ้า 6ขวบมีคนถามหาพระเอกแล้ว
    #42
    0
  13. #41 kwang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 14:17
    สุ้ๆน่ะค่ะ
    #41
    0
  14. #37 Nisara Rerkratchanee (@25112523) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 08:53
    มาอัพต่อเลย
    #37
    0
  15. #36 tookno1 (@tookno1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 07:28
    เกิดอาการเสพติด อยากอ่านนนนนนนนนนน ค้างอย่างแรง
    #36
    0
  16. #35 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 02:08
    #35
    0
  17. #32 เด็กน้อยร้อยฝัน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 21:29
    ไช่หลิงเป็นน้องพ่อ ต้องเป็น อา รึเปล่าคะ
    #32
    0
  18. #31 Im\'Moss Adjanapat (@anajaput) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 21:20
    เกิดอาการเสพติดละ #สนุกๆ วันไหนไม่ลงคงหงุดหงิดน่าดู 55 55
    #31
    0
  19. #30 Pitikan Rupud (@pitikan-rupud) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 20:55
    สนุกมากค่ะ ถ้าไม่ได้อัพวันหนึ่งหนูคง ลงเเดงตายอะ ว่าแต่พระเอกจะมาตอนไหนค่ะ ^O^ ^O^
    #30
    0