ปราชญ์หญิงพลิกแผ่นดิน

  • 99% Rating

  • 23 Vote(s)

  • 159,693 Views

  • 2,075 Comments

  • 2,286 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    367

    Overall
    159,693

ตอนที่ 13 : ความเปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    5 พ.ค. 57

      ความเปลี่ยนแปลง

      แคว้นเทียนเฉาตอนนี้แตกกระสานซ่านเซ็นไปทั้งแคว้น เหล่าขุนนางในราชสำนักเทียนเฉาแบ่งแยกเป็นสองฝ่ายๆหนึ่งให้ยอมสวามิภักดิ์ อีกฝ่ายจะยอมสู้ตายกับแคว้นเว่ย ทั้งสองฝ่ายต่างก็ดำเนินนโยบาย  สุดท้ายอ๋องเทียนเฉาก็ตัดสินใจที่จะสู้ถึงที่สุด ได้ส่งสาสน์ไปขอความช่วยเหลือจากแคว้นต่างๆ แต่มีเพียงสองแคว้นที่เคลื่อนไหว แคว้นฉีกับฉิน แต่ข้อเรียกร้องถ้ามาช่วยก็เกินจะรับไหว ฉี ขอแบ่งพื้นที่ของเทียนเฉาถึง 8 เมืองจากทั้งหมด 26 เมืองของเทียนเฉา ฉินขอเพียง 4 เมืองแต่ว่าเป็นเมืองสำคัญ เพราะ 4 เมืองนี้เป็นเมืองที่คั้นกลางระหว่างฉีกับฉิน นอกจากจะได้ดินแดนยังไม่ต้องจ่ายภาษีผ่านแดนให้แก่เทียนเฉา ลดภาระค่าใช้จ่ายได้มากโข ถ้าชาวฉินจะเดินทางไปค้าขายกับแคว้นอื่นที่ไม่ใช่เทียนเฉา สุดท้ายทางเทียนเฉาก็ยอมตกลงในข้อเสนอของทางแคว้นฉิน  พอเป็นเช่นนี้พวกขุนนางในเทียนเฉาฝ่ายที่ให้ยอมสวามิภักดิ์ต่างก็แย่งส่งสาสน์ลับ ให้กับรัชทายาทเว่ยไท่เหลียน ที่เป็นผู้นำทัพในคราวนี้ เพื่อขอเข้าร่วมกับทางเว่ย

      กองทัพหลักเว่ย เตรียมทัพอยู่ สองเดือนก็ ยกทัพ จำนวน สิบสองหมื่น มุ่งตรงไปยังฉางอัน  ต้องผ่าน 3 เมืองคือ ฟุหยาง วู่อาน เหอเป่ย 2เมืองขอสวามิภักดิ์ 1เมืองที่ไม่ยอม แต่ก็ไม่มีกองกำลังให้ต่อต้าน เพราะถูกทางฉางอัน เรียกกองกำลังทั้งหมดไปป้องกันเมืองหลวง ทำให้ เหอเป่ย ถูกยึดได้ภายใน 3 วัน หลังจากนั้น หนึ่งเดือนก็ถึงเมืองฉางอัน เกิดการปะทะกับกองกำลังผสม ของฉินที่มาช่วย เจ็ดหมื่น กับเทียนเฉา สิบสามหมื่น แต่เหมือนเอาก้อนหินถมทะเล เพราะทหารฉินส่วนใหญ่ถนัดการรบทางน้ำ ส่วนเทียนเฉา ด้วยสถานการณ์คับขันจึงเกณฑ์ ชาวบ้านที่ไม่เคยฝึกมาร่วมทัพ ทหารจริงๆมีไม่ถึง หกหมื่น หลังจากพ่ายแพ้ติดๆกันสุดท้ายก็ ถอยทัพกลับเข้าเมือง กองทัพเว่ยก็ยกกำลังโอบล้อมกักไว้ แล้วก็ส่งทหารลอบเข้าไปเผาเสบียงภายในเมือง ทัพเว่ยหมดปัญหาเรื่องเสบียงเพราะได้รับจากเมืองที่ยอมสวามิภักดิ์ แค่ล้อมไว้กับกันไม่ให้มีใครออกมาจากเมืองก็พอ  ผ่านไปสองเดือนเสบียงที่มีก็หมด ผู้คนภายในเมืองฉางอานพาอดตายเป็นเบื่อ พยายามส่งกองทัพแหวกออกไปเพื่อเอาเสบียงก็ถูกยันกลับเข้าเมือง สุดท้ายก็ต้องล้มสัตว์เลี้ยงตามด้วยม้าศึก พอไม่มีอะไรจะเอามากินอีกแล้ว ก็เริ่มหันไปจับคนแก่ กับคนที่เป็นภาระมาฆ่ากิน ต่อมาก็เป็นผู้หญิงภายในเมือง เหตุการณ์สยดสยองยิ่งนัก พอเดือนที่สามทัพเว่ยก็บุกตี ทำให้เมืองฉางอันแตกทันที ภายในเมืองแทบจะรกร้างจากที่เคยมีผู้คนพลุ่กพล่าน มองไปทางไหนก็เจอแต่ซากโครงกระดูก ส่วนคนที่มีชีวิตอยู่ก็มีสภาพเหมือนโครงกระดูกเดินได้ แรงที่จะยกอาวุธขึ้นมาสู้แทบไม่มี ผ่านไปไม่นาน ส่วนแคว้นฉินที่ยกทัพมาช่วย ก็รีบส่งสาสน์ขอสวามิภักดิ์ แต่แคว้นเว่ยบอกปัด เพราะได้บทเรียนจากที่ส่งทัพไปช่วยรู้ว่าสู้กันทางบก ฉินเสียเปรียบยิ่งนัก จึงทำได้แค่ตั้งทัพมาตรึงไว้ที่ชายแดนเท่านั้น

      หลายเดือนมานี้นอกจากข่าวว่าอันซีถูกเว่ยตีแตก แล้วเว่ยยกไปตีฉางอันต่อ ก็มีเรื่องแปลกๆตั้งแต่วันที่ข้าทำยาให้กับม้าเสร็จ เรื่องแรกคือข้าได้ยิน พี่ฉู่ฉู่กับพี่ไห่ถังคุยกันว่า ท่านน้าซ่งอี้ ไปคุกเข่าอยู่ที่หน้าห้องของท่านอาไช่หลิง ตั้งแต่เย็นจนถึงสายๆของอีกวัน ถึงได้กลับ พอช่วงบ่ายท่านน้าซ่งอี้ก็กลับเข้าเมืองชิงไห่เพื่อกลับบ้าน ท่านอาไช่หลิงก็คุยกับข้าน้อยลง พอคุยเรื่องท่านน้าซ่งอี้ก็เอาแต่ก้มหน้า ข้าคร้านจะสนใจเพราะมีเรื่องต้องทำคือเอายาไปทดลองกับม้า ผลออกมาดีเยี่ยมยิ่งนัก จนท่านอาไจ๋เต๋อ แทบจับได้ว่าข้าไปทำอะไรกับม้าหรือเปล่าถึงได้คึกคักขนาดนั้น แต่ข้าก็ทำเนียนๆไม่สนแต่แอบจำม้าตัวเมียทุกตัวไว้แล้วจะได้ดูว่ามันจะท้องหรือเปล่า แต่ว่ายังมีเรื่องลึกลับอีก ยาที่ข้าทำมันมี 10 เม็ดนี้ทำไมมีแค่ 9 เม็ด หรือข้าวุ่นๆเลยจำผิดก็ไม่รู้ หลังจากนั้นผ่านไป 7 วันก็มีข่าวว่าท่านปู่ ท่านย่าเล็กจะมาเพื่อมาจัดงานแต่งงานท่านน้าซ่งอี้กับท่านอาไช่หลิงที่นี่ ข้านี้งงมากแต่ก่อนไม่ถูกกันไม่ใช่เหรอ ไหนจะวันนี้อีกท่านพ่อเรียกข้าไปพบเป็นการส่วนตัว ครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยที่ท่านพ่อเรียกข้าไปพบเป็นการส่วนตัว ยิ่งคิดยิ่งงง ไหนจะเรื่องที่ม้าไม่ยอมท้องอีกทั้งที่ผ่านมาจะสามเดือนแล้วไม่มีวี่แววเลย เสียเวลาจริงๆที่อุตส่าห์คิดสูตรยาแทบตาย

      "ท่านพ่อ ข้าเหมยฮวามาแล้วเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "เข้ามาฮวาเอ่อร์ แล้วปิดประตูด้วย"ไป่หลงหน้านิ่งขณะสั่งคำ

      "เจ้าค่ะ"เหมยฮวาเริ่มใจไม่ดี เพิ่งเคยเห็นหน้าท่านพ่อจริงจังแบบนี้ นี้ข้าไปทำอะไรผิดโดยไม่ รู้ตัวหรือยังไง

      "ข้าได้ยินจากท่านน้าซ่งอี้เจ้า ว่า 3 เดือนก่อนเจ้าปรุงยามอมประสาทเพื่อทดลองกับม้าใช่ไหม"ไป่หลงไม่รอช้าเอ่ยถามทันทีด้วยใบหน้ายังนิ่งเหมือนเดิม

      'ว๊ายยย ตายๆๆๆ หรือว่าท่านพ่อจะรู้แล้วว่าข้าไปทำอะไรกับม้าแล้ว หรือว่าม้าตัวผู้ที่ข้าให้กินยามันตาย ข้ามัวแต่จำตัวเมียส่วนตัวที่กินยาไม่ได้สนใจเลย ทำไงดีๆ'

      "จะ....เจ้าค่ะท่านพ่อ"เหมยฮวาเริ่มเสียงสั่น

      "ตอนนี้ยังมีอยู่ไหมหรือว่าหมดไปแล้ว"ไป่หลง

      "เอ่อตอนนี้เหลือเพียง 4เม็ดเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ห๊า! จะ...เจ้าๆๆ"ไป่หลงร้องโพล่งออกมา

      "ท่านพ่อข้ายอมรับผิดแล้ว ข้าเอาไปทดลองกลับม้าไป 5 ตัว ข้าขอโทษที่ทำไปโดยไม่ได้บอกท่านพ่อ"เหมยฮวารีบคุกเข่าทันที

      'ฮือๆๆ ข้าขอโทษด้วยนะเจ้าม้า ไม่น่าเลยเพราะเห็นแก่ได้ของข้าแท้ๆ ที่ทำให้พวกเจ้าตาย ข้าขอโทษๆ แต่เอ๊ะ!นอกจากจะตกใจรู้สึกว่าท่านพ่อจะทำหน้าเหมือนเสียดายอะไรบางอย่างนะ'

      "เจ้าไปเอามาให้ข้าเดี๊ยวนี้เลย ฮวาเอ่อร์"ไป่หลง

      "เจ้าค่ะท่านพ่อ"เหมยฮวา

      เหมยฮวาวิ่งไปห้องยาทันทีรื้อค้นอยู่ซักพักก็หาเจอ หลังจากรู้ว่าไม่ได้ผลก็เอามาทิ้งไว้ไม่สนใจแล้วก็วิ่งกลับมายื่นขวดยาให้ไป่หลง

      "นี้เจ้าค่ะท่านพ่อ แล้วท่านพ่อจะเอาไปทำไมเหรอเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "อะแฮ่ม...ข้าจะเอาไปตรวจสอบ เสร็จธุระแล้วเจ้าไปเถอะ"ไป่หลงรับขวดยามาด้วยมืออันสั่นระริก

      "อ้าว.....แล้วเรื่องม้าล่ะเจ้าค่ะ"เหมยฮวาถามอย่างงงๆ

      "ม้าอะไร"ไป่หลง

      "อ้าว....ม้าไม่ได้ตายเหรอเจ้าค่ะ"เหมยฮวายิ่งงงหนัก

      "หือ......ม้าอะไรที่ไหนตาย ที่คอกเราก็ปกตินี้ เอาล่ะๆเจ้าไปได้แล้ว"ไป่หลง

      "อ่ะ...เจ้าค่ะท่านพ่อ ข้าขอตัวเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      พอออกพ้นประตูก็เดินอย่างเหม่อลอย ว่ามันเกิดอะไรขึ้นหว่า ยิ่งคิดยิ่งงง พอเดินอ้อมจะไปหาท่านแม่ของนางก็แว่วเสียงหัวเราะดังขึ้น

      "ว่ะ....ฮ่าๆๆๆๆ"

      "หือ เสียงใครมาหัวเราะแถวนี้ แต่เสียงคุ้นๆนะ ช่างเถอะรีบไปหาท่านแม่ดีกว่า"เหมยฮวา

      พอมาถึงก็ได้ยินเสียงคุยกันอย่างอารมณ์ดีในห้อง

      "ท่านแม่ข้ามาแล้ว ท่านแม่กับพี่ฉู่ฉู่ พี่ไห่ถัง คุยอะไรกันเหรอ ดูสนุกเชียว"เหมยฮวา

      "ฮวาเอ่อร์มานี้ๆ แม่มีข่าวดีจะบอก"เฟยเอี้ยน

      "อะไรเหรอเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ตอนนี้ท่านอาไช่หลิงเจ้าท้องแล้วนะ นี่ก็เกือบสามเดือนแล้ว"เฟยเอี้ยนพูดไปยิ้มไป

      "ฮ๊า...จะ...จริงเหรอเจ้าค่ะ ฮ่าๆๆๆ ข้าจะมีน้องแล้วๆ"เหมยอวาหัวเราะชอบใจที่จะมีน้อง

      "แล้วตอนนี้ท่านน้าเจ้าจะมาสร้างบ้านข้างๆพวกเราด้วย ไว้รอท่านอาไช่หลิงคลอดลูกก็จะได้ย้ายมา ท่านตาก็จะขอลาออกจากเป็นกุนซือพาท่านยายเจ้ามาอยู่ข้างๆด้วยนะ ดีใจไหม"เฟยเอี้ยน

      "ดีมากเลยเจ้าค่ะ ข้าจะได้มีเพื่อนเล่น ฮิๆๆ ข้าคิดของเล่นไว้ให้น้องตอนนี้เลยดีกว่า"เหมยฮวา

      แล้วหลังจากนั้นข่าวดีก็มาพุ่งชนข้าอีกรอบเมื่อผ่านไปอีก 3 เดือนท่านแม่แสนสวยข้าก็ท้องโอ้ววว มันช่างมีแต่เรื่องดีๆทั้งนั้นเลยช่วงนี้ ฮ่าๆๆๆ แต่ข้าก็รู้สึกแปลกๆนะว่า เรื่องดีๆทั้งหมดนี้มันจะต้องเกี่ยวกับข้าไม่ทางใดก็ทางหนึ่งแน่ๆ

      ที่เหมยฮวาไม่รู้ก็คือก่อนที่ไป่หลงจะเอายาจากเหมยฮวา ได้ไปแสดงความยินดีกับซ่งอี้เรื่องไช่หลิงตั้งท้อง เลยมีการดื่มฉลองกัน เพราะเมาซ่งอี้เลยหลุดปากเรื่องยาที่ทำให้เกิดเรื่องคืนนั้น เพราะความที่ตอนแต่งงานครั้งแรกของซ่งอี้ แต่งไปตั้ง 3 ปีก็ไม่มีทีท่าว่าจะท้องเลยจนนึกว่าตัวเองจะเป็นหมันแต่พอเกิดเรื่องวันนั้นไม่นานไช่หลิงก็ตั้งท้อง ทั้งที่จริงอาจเป็นภรรยาคนก่อนที่ตายไปเป็นหมันก็ได้ แต่แค่เรื่องที่ว่าก็ทำให้ไป่หลงสนใจแล้วเลยมาทำหน้าขรึมกลัวลูกสาวจับได้ตอนจะเอายาแล้วก็ได้ผลจริงๆด้วย ตอนแรกแทบหมดหวังที่จะได้ลูกคนที่สองแล้ว ไป่หลงขอบคุณสวรรค์ยิ่งนักที่ส่งลูกสาวคนนี้มาเกิดกับเค้า เป็นยิ่งกว่าโชคสองชั้น เพราะก่อนหน้านี้ที่ยังไม่มีเหมยฮวา ก็ถูกทางบ้านบอกกลายๆให้รับอนุมาเพิ่ม แต่ไป่หลงก็บอกปัดมาตลอด จนเข้าปีที่สองก็หาข้ออ้างมาปฏิเสธไม่ได้ แต่ว่าเฟยเอี้ยนก็ตั้งท้องขึ้นมา เลยตัดปัญหารับอนุได้ เพราะในตอนเด็กของไป่หลงและท่านแม่ของไป่หลงต้องโดนกลั่นแกล้งและกีดกันจากแม่ใหญ่ของเขายิ่งนัก ทำให้ไป่หลงไม่อยากให้มีเรื่องที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองไปเกิดกับลูกอีก ต่อให้เฟยเอี้ยนนั้นใจดีแต่อะไรๆก็เปลี่ยนแปลงได้ไม่มีอะไรรับประกัน ตัวเค้าจะทำยังไงถ้าต้องทนดูคนที่ตนรักเป็นแบบแม่ใหญ่และลูกถูกกระทำแบบตนเองในตอนเด็กก็เลยตัดปัญหาที่จะมีแค่เฟยเอี้ยนเพียงคนเดียว ถึงใครจะว่ายังไงเค้าก็ไม่ใส่ใจ

      "ท่านพ่อหลบไป ๆข้าจะพยุงท่านแม่เอง ท่านแม่ๆ นั่งนี้ๆ"เหมยฮวา

      "ฮิๆๆ จ้าๆ ฮวาเอ่อร์ ไม่ต้องประคองแม่ขนาดนี้ก็ได้"เฟยเอี้ยน

      "ไม่ได้ๆ ท่านแม่กำลังมีน้องให้ข้าๆต้องดูแลสุดความสามารถ"เหมยฮวาตบอกพูดอย่างจริงจัง

      "เจ้านี้นะ แย่งพ่อทำไปหมด แล้วพ่อจะยังมีอะไรให้ทำอีกล่ะหือ ฮวาเอ่อร์"ไป่หลง

      "ท่านพ่อยืนดูก็พอ น้องข้าทั้งคนข้าดูได้ จริงไหมเจ้าค่ะท่านแม่"เหมยฮวา

      "ฮ่าๆๆ เจ้าดูๆ ฮวาเอ่อร์ลูกเรา พูดยังกับเป็นพ่อซะเอง"ไป่หลง

      "ฮิๆๆ....อย่างน้อยฮวาเอ่อร์ก็มีส่วนจริงไหมเจ้าค่ะท่านพี่" เฟยเอี้ยนพูดยิ้มๆ เพราะรู้เรื่องดี

      "ข้าเกี่ยวอะไรเหรอเจ้าค่ะ ท่านพ่อท่านแม่"เหมยฮวาทำหน้างงๆ

      "อะแฮ่ม...ทานข้าวๆ เดี๊ยวกับข้าวจะเย็นซะก่อน"ไป่หลงพูดตัดบท

      "นี้ท่านแม่ ทานปลาเยอะๆเลยนะเจ้าค่ะ น้องข้าจะได้ฉลาดๆ"เหมยฮวาคีบแต่ปลาให้เฟยเอี้ยนจนพูนชาม

      "หือ...ปลาเกี่ยวอะไรกับฉลาดไม่ฉลาด"ไป่หลง

      "ท่านพ่อนี้ก็ไม่รู้อะไร กินปลาทะเลเยอะๆจะช่วยให้เด็กมีสมองที่ชาญฉลาด ไม่เชื่อท่านก็ดูข้าเป็นตัวอย่างสิเจ้าค่ะ ที่ตอนเล็กข้าโวยวายจะกินปลาทะเล ท่านจำไม่ได้เหรอ"เหมยฮวา

      "นี้เจ้ารู้ว่ากินปลาแล้วจะฉลาดตั้งแต่ 2-3 ขวบเลยเหรอ เจ้ารู้มาจากไหนเด็กขนาดนั้น"ไป่หลงงงหนัก

      "เอ่อๆๆ คือ ข้าอยากกินปลาทะเลเฉยๆตอนนั้นเพราะได้ยินคนพูดกัน แต่พอข้าโตรู้เรื่อง ข้าถึงได้รู้เพราะข้ายิ่งกินยิ่งสมองแจ่มใสไงเจ้าค่ะ ท่านพ่อ"เหมยฮวาเกือบหาคำแก้ตัวไม่ทัน

      "ทำไมเพิ่งมาบอกเอาตอนนี้ ถ้าพ่อรู้จะได้สั่งปลาทะเลตากแห้งมาเยอะๆ แบบนี้สิค่อยคุ้มหน่อยที่จ่ายไปแพงๆและขนส่งมาเป็นร้อยๆลี้"ไป่หลง

      "แหะๆๆ ก็ข้าลืมเจ้าค่ะท่านพ่อ"เหมยฮวายิ้มแห้ง

      "งั้นก็ดี ข้าจะได้แบ่งไปให้ท่านอาไช่หลิงเจ้าด้วย ยังไงก็หลานพ่อทั้งคน จะได้ฉลาดๆแบบเจ้ากันให้หมดเลย ฮ่าๆๆๆๆ"ไป่หลง

      หลังจากที่แคว้นเว่ยยึดฉางอันได้ ก็ใช้เวลาจัดระเบียบอยู่ถึง 4 เดือน เมืองในแคว้นเทียนเฉาบางเมืองก็มีการแข็งข้อขึ้น โดยเฉพาะเมืองที่เจ้าเมืองเป็นเชื้อพระวงค์ของเทียนเฉา ซึ่งมีถึง 12 เมืองถึงจะถูกระดมไปช่วยที่ด่านอันซีและป้องกันฉางอัน ก็ยังมีทหารจริงๆประจำการอยู่ในแต่ล่ะเมืองไม่ต่ำ กว่าหมื่นคน แต่ว่าถ้าไม่รีบจัดการโดยเร็วก็อาจจะเกิดปัญหา กว่าทางเว่ยจะจัดการได้ในระดับที่จะไม่เกิดปัญหาใหญ่ ก็เข้าสู่ปีที่สามหลังจากยึดครองฉางอัน ข่าวเรื่องอ๋องเว่ยสิ้นพระชนม์ก็มาถึงที่ฉางอัน ทำให้การจัดการทุกอย่างต้องหยุดชะงัก รัชทายาทต้องรีบกลับแคว้นเว่ยเพื่อไปจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นในแคว้นตัวเอง เพราะมีเหล่าองค์ชายที่พอมีอำนาจในแคว้นเริ่มก่อหวอดเพื่อยึดอำนาจ

      รัชทายาทเว่ยต้องยกทัพกลับถึงสิบหมื่นจากทหารของเว่ยและของเทียนเฉาที่เข้ามาสวามิภักดิ์ เพื่อรับประกันว่าจะไม่เกิดการยึดอำนาจไปจากตน แต่ก็ยังมีเหล่าองค์ชายบางพระองค์ กล้าที่จะทำการยึดอำนาจ ทำให้ต้องรบพุ่งกันภายในแคว้น ตอนนี้แคว้นอื่นๆ ก็ได้หายใจได้ทั่วท้องมากกว่าเดิม อย่างน้อยก็ 2-3ปี ไหนจะที่เทียนเฉาคงไม่ต่ำกว่า 4-5 ปี รวมๆแล้วก็ 6-7 ปีที่แคว้นเว่ยจะไม่ยุ่งกับแคว้นอื่น แต่กลับกลายเป็นว่า 1 ปีกว่าก็จัดการเรื่องภายในแคว้นสำเร็จ รัชทายาทเว่ยไท่เหลี่ยนก็ได้เป็นอ๋องเว่ย แสดงถึงให้เห็นถึงความสามารถเป็นที่สุด เพียง 26 ปีก็ยกทัพกำราบเทียนเฉา 30 ปีก็ได้จัดการกับเหล่าญาติพี่น้องที่ต้องการราชบัลลังค์ จัดระเบียบอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นอ๋องแคว้นเว่ย 3 ปีต่อมาก็ยกกำลังไปตรึงที่ชายแดนแคว้นฉีถึงสิบห้าหมื่น แล้วยกทัพอีก ยี่สิบหมื่นโจมตีแคว้นฉิน แต่ด้วยทางเดินทัพต้องผ่านแม่น้ำสายย่อยที่แยก มาจากฮวงโห ทำให้การรุกคืบไม่ค่อยเป็นผลเท่าไหร่ เพราะทหารฉินเก่งกาจในการสู้รบบนผืนน้ำยิ่งนัก จึงสามารถยันทัพเว่ยไว้ได้

      หลังจากเว่ยบุกเข้าฉิน พวกหนีภัยสงครามจากแคว้นฉินก็หนีเข้ามานี้แคว้นหยวนเป็นจำนวนมาก เพราะเป็นแคว้นติดกัน จนสุดท้ายก็ต้องส่งกองทัพไปจัดการสกัดป้องกันไม่ให้มีคนเข้ามาเพิ่ม เพราะตอนนี้ทางแคว้นรับภาระไม่ไหวแล้ว ถึงไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้หนีภัยสงครามแต่ก็ ใช้จ่ายเสียไปกับการหากำลังทหาร เจ้าหน้าที่บ้านเมืองมาเพิ่มเพื่อดูแลตรวจตราความเรียบร้อยภายในแคว้น เพราะคนยิ่งเยอะปัญหาก็มากเป็นเงาตามตัว ขนาดมีการสกัดกั้นก็ยังมีผู้อพยพลักลอบเข้ามาได้เรื่อยๆ ขนาดเมืองชิงไห่ที่เป็นเมืองชายแดนผู้คนบางตาตอนนี้กลับแน่นขนัด จวนตระกูลหลี่ที่อยู่นอกเมืองจากที่มีจวนที่พักไม่กี่หลัง อยู่กันห่างๆตอนนี้ กลับมีหมู่บ้านเกิดขึ้นมา จนกลายเป็นชุมชน แล้วกลายเป็นแหล่งแลกเปลี่ยนสินค้าขนาดย่อมๆนอกเมืองไปโดยปริยาย

      "ท่านพี่เหมยฮวาๆ"เสียงสองเสียงดังมาพร้อมๆกัน

      "ข้าอยู่นี้มีอะไร"เหมยฮวา

     "ท่านพี่ข้าอยากให้ท่านพี่ปักผ้าเช็ดหน้าลาย เค่อตี้ แบบท่านพี่ใช้ขอรับ"เฟิ่งซี

      "ข้าด้วยๆท่านพี่เหมยฮวา นะๆๆๆ"เชียนสือ

      "เอาล่ะๆไม่ต้องแย่งกัน ไว้ข้าจะปักให้"เหมยฮวา

      "คุณหนูก็ตามคุณชายน้อยทั้งสองอยู่เรื่อย"ไห่ถังติง

      "ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง"เหมยฮวา

      "ฮ่าๆๆ ข้ารักท่านพี่ที่สุดเลย" ยังก่ะแฝดพูดแทบจะพร้อมกันก่อนโผเข้ากอดเหมยฮวาซ้ายขวา

      ตอนนี้ข้า 13 ปีกว่าแล้ว แล้วเจ้าตัวแสบสองตัวนี้ก็คือน้องชายข้าหลี่เฟิ่งซี กับหยางเชียนสือ เป็นลูกของท่านน้าซ่งอี้กับท่านอาไช่หลิง ซึ่งแก่กว่าเฟิ่งซี อยู่ 3เดือนตอนนี้ทั้งสองได้ 6ขวบกว่าแล้วเหมือนกัน ทำตัวยังกับฝาแฝด ไปไหนถ้าเห็นอีกคนก็ต้องมีอีกคนอยู่ข้างๆ แล้วก็ติดข้าแจด้วยสิ เพราะข้าชอบทำของเล่นแปลกๆให้ ส่วนเจ้าลายเค่อตี้ ของเจ้าตัวแสบที่ว่าก็คือ ลาย คิตตี้ ที่ข้าชอบปักบนผ้าเช็ดหน้า ตอนแรกทุกคนเห็นก็ทำหน้าแปลกๆ ว่าตัวอะไร ข้าก็บอก คิตตี้ แต่ว่าก็ไม่มีใครออกเสียงได้สุดท้ายเลยกลายเป็น เค่อตี้  ซะงั้น ถึงทุกคนจะบอกว่ามันน่ารักแต่ก็น่ารักแบบแปลกๆ จนไม่มีใครกล้าใช้ลายนี้ เลยมีแต่ข้าคนเดียวที่ใช้ แต่ก็ดีทำให้ ถ้าลืมไว้ที่ไหนก็ไม่หาย รู้เลยว่าใครเป็นเจ้าของ  ตอนนี้ข้าเป็นพี่แล้ว ทำให้นึกถึงพี่นัท เพราะแบบนี้ข้าจะต้องเป็นพี่ที่แสนดีแบบพี่นัท คอยช่วยดูแลและให้ความอบอุ่นแก่น้องชายทั้งสองคนนี้ แบบที่พี่นัทเคยทำให้ข้าในภพที่แล้ว

      และน้องทั้งสองของข้าก็ทำให้ข้ารู้ว่า ตั้งแต่ชาติที่แล้วจนถึงชาตินี้ที่ใครๆก็ต่างอิจฉาข้าที่เป็นคุณหนู ฉลาดปราดเปรื่องซึ่งจะรู้กันภายในจวนและเพื่อนบ้านละแวกใกล้เคียง เพราะข้ารู้ว่าสมัยนี้การเป็นจุดเด่นที่มากเกินไปอาจนำภัยมาสู่ตนเอง จากที่เคยๆได้อ่านประวัติศาสตร์ในภพที่แล้ว แต่ข้าก็โชคดีสมัยที่ข้าเป็นเด็กตอนที่แสดงความสามารถออกมาโดยไม่ทันคิด จวนเรานั้นห่างไกลจากตัวเมืองมากนัก เพื่อนบ้านรอบข้างก็ยังไม่เยอะ การไปมาหาสู่เลยไม่บ่อยนักปีหนึ่งครั้งหนึ่งก็เยอะแล้ว และจากสิ่งนี้เองจึงได้ย้อนมาให้คิดจากการมีน้อง ก็คือข้าขาดเพื่อน เพราะชาติที่แล้วคงเรียกได้แต่ว่าคนรู้จัก แต่ไม่เพื่อนจริงๆซักคน ตอนที่ข้าเกิดมาก็ไม่มีเด็กในวัยเดียวกัน แต่ด้วยความเคยชินที่มักอยู่คนเดียวนอกเหนือจากพ่อแม่และพี่ในชาติก่อน จึงทำให้ข้าไม่รู้สึกอะไร ไหนจะมีเรื่องต่างๆให้ข้าเรียนรู้และค้นคว้าจึงไม่มีเวลามาคิด จนกระทั่งมีเจ้าน้องชายตัวแสบทั้งสอง ข้าถึงคิดได้

 

 

ปล.ตอนนี้หนักไปทางอธิบายซะเยอะเลย ให้รู้ถึงความคิดของ ไป่หลงว่าทำไมถึงรักเดียวใจเดียว และเหมยฮวา การรบก็พยายามตัดเป็นแบบอธิบาย ไม่งั้นมียาว เพื่อจะได้ไวๆหน่อย เหลืออีกตอนหนึ่งก็จะปูเนื้อเรื่อง ที่น่าจะเป็นจุดหักเหของเหมยฮวา คิดว่านะ ทนๆอ่านเอาล่ะกันงับ ไม่ก็ข้ามเลย

อิอิ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #741 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 21:37
    แอบอ่านข้ามๆ ตอนสงครามมั่งล่ะ ฮ่าๆๆๆ
    #741
    0
  2. วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 10:56
    เหมยฮวาวางแผนทุกอย่างสุดยอด
    #708
    0
  3. #527 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 22:26
    Thanks
    #527
    0
  4. #231 วิหคจันทรา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 13:44
    อ่านเพลินจนลืมเมนท์เลยค่ะ สนุกมากๆ
    #231
    0
  5. #212 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 17:12
    สนุกดีจ้า
    #212
    0
  6. #113 Game Min (@0844103510) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 11:06
    พระเอกเป็นเว่ยไท่เหลียนได้มะ โลลิเลย//โดนดักตื้บ=_=
    #113
    0
  7. #100 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 00:27
    นางเอกจะมีเพื่อนตอนไหนนะ  รอ
    #100
    0
  8. วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:25
    สนุกมาก
    #93
    0
  9. #92 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:13
    สนุกมากๆ
    #92
    0
  10. #86 Nakami (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 21:39
    รอตอนต่อไปนะค่ะ
    #86
    0
  11. #65 Ratchayaporn Pakk (@pakkii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 18:43
    เมื่อไหร่จะเจอพระเอกลุ้นๆ^^
    #65
    0
  12. #63 Pitikan Rupud (@pitikan-rupud) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 16:51
    สนุกมากๆเลยค่ะ ยาของเหมยฮวาดีเกินคาด5555
    #63
    0
  13. #58 deny (@tonrak_m) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:21
    รอตอนต่อไป
    #58
    0
  14. #57 thiyaporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:20
    สนุกมาก
    #57
    0
  15. #56 หลินปิงซ่า (@sarasiri2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:11
    การอธิบายดูเหมือนจะน่าเบื่อ แต่ไม่อ่านเราก็ไม่รู้เรื่องขาดความสำคัญไปบ้าง แต่งแบบนี้ดีแล้วรอดูจุดหักเหชีวิตนางเองอยู้เน้อ  
    p^o^q สู้ๆๆๆเน้อเอาให้จบนะค่ะ
    #56
    0
  16. #55 tookno1 (@tookno1) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 14:53
    ติดตามคะ รอรอ
    #55
    0
  17. #52 kwang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 11:53
    สุ้ๆน่ะค่ะ
    #52
    0
  18. #51 maysamo (@maysamo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 09:59
    สนุก มากๆคะ....ขอติดตามนะคะ
    #51
    0
  19. #50 xoso (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 09:14
    ลงบ่อยๆนะคะ
    #50
    0